NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
OSTATECZNE STARCIE
Nie mów tego.
No co? Może tylko…
Nie wiem. Celuj bardziej w prawo?
Serio? Loa, ty pewnie też chcesz mi coś poradzić?
Tak. Szybko popraw wyniki.
To może wyłączysz skaner, żebym mógł się skupić?
A ty, Mały? Jakieś wskazówki?
Bardzo jesteście pomocni.
Tak!
Nie ma za co. Na dziś wystarczy treningu.
Ty mi będziesz dziękowała, kiedy wypatroszę następnego Kaiju.
Loa, pogadajmy o wczoraj.
Co się z tobą działo?
Mów konkretniej, proszę.
No dobrze.
Widzieliśmy pełno Jaegerów, a rozsypałaś się na widok Horizona Bravo.
- Omyłkowo otworzono plik… - Plik archiwalny, wiem.
Nie kupuję tego.
Dlaczego ten Jaeger? Ta załoga?
Nie mam nic do dodania.
No weź, Loa.
Coś jest nie tak. Czułem to.
- Możesz mi powiedzieć. - Taylor, popatrz.
Patrz, co zrobił.
Narysował siebie.
To ty, co?
Wielkości wieżowca?
W końcu mieszka na szczycie Jaegera.
Uwaga. Ukończyłam analizę rejestrowanego sygnału.
Skąd dochodzi?
Z Jaegera. Model i seria nieznane.
Co? Jakiś inny Jaeger?
- Gdzie? - W Clayton City.
To 17,01 kilometra na północny wschód stąd.
Musimy tam iść, natychmiast.
Tak, ale z rozwagą.
Ostatnio biegliśmy do PPKO i trafiliśmy na Shane’a.
Teraz to mogą być piloci.
Co z sygnałem?
Jest nadawany z przerwami. Powróci za 60 minut.
Za godzinę?
Uwaga. Ostrzał.
Mały, zapnij się.
Cztery stopnie na wschód.
NAZWISKO: MEI WIEK: 19 (SZACOWANY)
ODEJDŹCIE
Mei?
Serio? Ostrzał?
Racz spojrzeć na tę subtelną wiadomość.
ODEJDŹCIE
Co ty tu robisz?
Idę pieszo. Clayton leży najbliżej. Połącz kropki.
Chwileczkę. Myślałaś, że cię śledzimy?
Do Sydney to nie tędy.
Z miasta dobiega sygnał SOS Jaegera.
- Widziałaś go? - Może.
Ale jeśli chcecie go szukać, to na piechotę.
Ten słoniowaty mech ściągnie tu Kaiju.
Zaprowadzę was do wyjścia.
Oświetlenie wciąż działa.
Sieć elektryczna tu przetrwała.
Jeśli to już wszystko, tu jest wyjście.
Nie jesteś tak twarda, za jaką chcesz uchodzić.
Dlaczego po tym, co przeszłaś, chcesz być sama w pustym mieście?
Na razie nie jest dość puste, księżniczko.
Czekajcie.
Nie mogę zaoferować jedzenia, ale może gorącej czekolady?
- Masz gorącą czekoladę? - Serio?
Myślałem, że pamiętam ten smak, ale nie. Ani trochę.
Kolejny powód, żeby nie znosić Ciemnej Strefy.
Smakuje ci, Mały?
To chyba znaczy „tak”.
Ale ta jest moja.
Mei, umiesz nimi jeść.
Mei.
Mały, nie!
Przepraszam, Mei. Wyłączę to.
Nie, zostaw.
Nieczęsto widzi się, jak ktoś odkrywa muzykę.
Podobają ci się te dźwięki? A co powiesz o tańcu?
Chcesz spróbować? O, tak.
Nie. Nie ma mowy.
Co? Boisz się, że przestraszysz dziecko dzikimi podrygami?
Serio?
Patrz.
- Chodź, Mei. - Nie.
Dawaj!
Ile lat na ciebie zmarnowałem?
Trzeba było cię zostawić na ulicy.
Zabij lub zgiń.
Teraz jesteś moja.
Pijalnia czekolady zamknięta.
Wrócimy po Atlasa. Więc bez głupich pomysłów.
Nie trafiłaś tu przez przypadek, prawda?
Ta kawiarnia coś dla ciebie znaczy.
Nie chcę o tym mówić.
Dobrze. Ale nie mylę się.
- Widziałam to. - Cholerny dryf.
Powiedz, Mei. Po co naprawdę tu przyszłaś?
To mój dom.
Jesteś stąd?
Tak sądzę.
Miasto zawsze wydawało się znajome, ale…
trudno odróżnić prawdę od kłamstw Shane’a.
Masz nadzieję, że tutaj uda ci się dociec prawdy?
Sama nie wiem.
Czekamy.
Chodź, nie oddalaj się.
Hunter.
Taylor.
Dziadek podarował mi je, kiedy zostałam pilotką.
Chciałam ci je dać, kiedy ukończysz szkolenie.
Przechowaj je, aż wrócimy.
A jeśli nie wrócicie?
Nic nie stanie nam na drodze do was.
Nigdy.
- Obiecujesz? - Obiecuję.
Nie martw się. Wrócą.
Zawsze wracają.
A więc tutaj dotarli.
Co się stało?
Nie wiem.
- Musimy wejść do kokpitu. - Nie. A jeśli…
Przestań, dobrze?
Właz jest otwarty. Wydostali się.
Na pewno. Musimy tylko sprawdzić, co jest w środku.
Witaj, Mei. Zgubiłaś się?
- Potrzebuję informacji. - O czym?
O mnie.
Mam wspomnienia z tej kawiarni, ale nic z nich nie rozumiem.
Nie mogę ci pomóc.
Nie możesz mnie podłączyć i zajrzeć pod maskę?
Dryf tak nie działa.
Przykro mi, Mei.
Wiem, że urywki wspomnień bywają bardzo niepokojące.
Tak. Dzięki.
Kurczę.
Nawet nie zdążyli opróżnić amunicji.
Wejdę pierwszy.
Hayley, wszystko gra. Chodź.
Hunter poległ w walce.
WIADOMOŚĆ
- Jest jakaś wiadomość. - Od rodziców?
PLIK NR 001
Komandosi Ford i Brina Travis z pokładu Huntera Vertigo.
Walka jest coraz cięższa. Te Kaiju są inne.
Są bardziej… nie wiem. Inteligentne. Przewidujące.
Przegraliśmy.
Ostatnia głowica atomowa zacięła się w wyrzutni.
To koniec tego starego Jaegera.
Musimy się ewakuować. Znajdziemy pojazd i ruszymy do Sydney.
Zostawiliśmy grupę ocalałych w Bazie 29, w tym nasze dzieci.
Olej protokół, marszałku Rask. Wydostań ich. Proszę.
Jeśli nie wrócimy, powiedz Taylorowi i Hayley…
że próbowaliśmy.
I że ich kochamy.
Ford, musimy iść.
Teraz!
- Brina! - Padnij!
Mały, to byli nasi rodzice.
Może udało im się dotrzeć, ale nie mogli przysłać pomocy.
Nie wytrzymam tu dłużej.
- Chodźmy stąd. - Dobrze.
Oczywiście.
Copperhead!
Nie.
Hayley?
Hayley!
Mały, zostań z nią.
Tutaj! Złap mnie!
Mei!
Do Atlasa! Szybko!
Mały!
Spokojnie.
Już dobrze, Mały. To tylko ja.
Już dobrze.
Dziękuję…
za to, co zrobiłeś.
Broń się, Copperhead!
Zobaczysz, jak to jest.
Hunter Vertigo do Atlasa Destroyera.
- Hayley? - Ściągnijcie tu Copperheada.
Odblokowałam głowicę atomową.
Co zrobiłaś?
Idziemy.
A teraz biegiem!
Root, uzbrój głowicę.
Root!
Root?
Taylor, AI nie działa. Jak to włączyć?
Klapa po prawej. Szybko, już prawie jesteśmy.
Mam.
Hayley, teraz!
OGNIA
Tak!
Przestań!
Mały, przestań!
Uspokój…
Uspokój się, proszę.
Proszę.
Może… wrócisz do normy.
Gdzie wy go znaleźliście?
W Meridianie.
Cały czas myślałem, że to nasi za tym stoją.
Kaiju domowej roboty? Nie sądzę.
Więc Prekursorzy umieją tworzyć Kaiju wyglądających jak my.
Moje siostry.
Nadszedł mesjasz Kaiju.
Napisy: Juliusz P. Braun