ANG HIWAGA
Kumusta?
Ito ang simula.
Ang simula ng pelikulang tinatawag na The Wonder.
Ang mga taong makikilala n'yo,
ang mga karakter,
naniniwala sa kanilang mga istorya nang may buong pananalig.
Balewala tayo kung walang mga istorya,
kaya inaanyayahan kayong maniwala sa isang ito.
Ito ang taong 1862.
Umalis kami ng England, patungo sa Ireland.
Ang Matinding Taggutom ay nararamdaman pa rin,
at isinisisi ng Irish sa England ang kasawiang palad na 'yon.
May nakaupong nurse.
Isang English nurse.
Nagbibiyahe siya nang mag-isa.
At sa kanya tayo magsisimula.
Ikaw ang English nurse.
Ako?
Madre at nurse ang inaasahan ko at hindi ikaw ang madre.
Hindi.
Maggie!
Akala ko, titira ako sa bahay ng pamilya ng bata. Ang mga O'Donnell.
Mali ka ng akala.
Hindi, inisip kong…
Hindi nila alam kung saan ka ilalagay. Sa kabilang nayon nakatira ang O'Donnell.
Dito kayo titira ng madre.
Ha? Pero bakit madre?
Relihiyoso ang Ireland.
Ang kuwarto mo.
Ang almusal ay 8:00 a.m.
Magandang umaga.
Narito ka ba para mag-eksperimento kay Anna?
Hindi. Kilala mo siya?
Magkakakilala ang lahat dito, Ginang Wright.
Magkatabi kami sa eskuwela.
Talaga?
Biniyayaan ka ng maraming anak, Ginang Ryan.
Isa lang. Ang ibang biyaya ay sa naunang Ginang Ryan.
Tatawagin mo itong "Nalinlang."
Ginang Wright, naghihintay na ang komite.
Pag-almusalin n'yo muna siya.
Pakiusap.
Salamat.
-Susubaybayan siya nang dalawang linggo. -'Yon ang napagdesisyonan.
-Napakatagal na n'yon. -Importante ang maging masusi.
Ang nayon ay puspos na sa mga turista at mga usisero
na gustong makita ang bata.
At ang mga pahayagan.
Hanggang kailan tayo kukutyain ng taong gusto lamang na may maisulat?
-Dokumentong medikal ito. -Sa pambansang pahayagan.
Maaari bang magtanong, mga ginoo?
Walang nagsabi sa akin kung ano ang problema ng bata.
Wala siyang problema.
Kung ganoon,
babalik na ako sa trabaho ko sa England.
Hindi kumakain si Anna O'Donnell.
Kapag ayaw kumain ng pasyente sa ospital, gumagamit kami ng puwersa.
Hindi dapat pilitin ang bata.
Huwag tatanungin o makikipagtalo.
Pero huwag ding pagkaitan ng pagkain kung hihilingin niya ito.
Himala na nabubuhay ang bata nang walang pagkain
mula noong ika-11 kaarawan niya.
Hindi "himala" ang ginagawa niya.
Ang layunin ng pagsubaybay ay ang determinahin
kung paano siya nabubuhay nang walang pagkain.
-Gusto n'yo na bantayan namin siya? -Oo.
Walong oras na trabaho ang mungkahi namin,
tuwing 5:00 a.m. kayo magpapalit.
isa sa hapon, at 9:00 p.m.
Sang-ayon ka ba rito?
Hindi n'yo pag-uusapan ang obserbasyon n'yo.
Sa ika-14 na araw,
ihahain n'yo sa amin ang magkahiwalay n'yong testimonya.
Gaano katagal na mula noong huli siyang kumain?
Apat na buwan.
Imposible 'yon.
Bakit hindi dalawang nurse ang kinuha n'yo, Dr. McBrearty?
Si Sister Michael ang ikalawang nurse, Ginang Wright.
Mas komportable ang pamilya O'Donnell sa ideya na madre ang isa,
gaya rin ng ibang miyembro ng komite na hindi gaanong maka-agham ang pag-iisip.
Iniisip kong nasa kama na lang siya?
Huwag kang mag-isip ng anuman.
Narito na tayo.
-Magandang umaga, Doktor. -Magandang umaga, Rosaleen.
Kumusta?
Mabuti.
-Doktor. -Salamat.
Ano ang kasaysayan ng iyong anak, Ginang O'Donnell?
Ano bang kasaysayan mayroon ang isang bata?
Apat na buwan na siyang hindi kumakain, tama ba?
Tama 'yan.
At nang ilarawan mo siya na "malusog"?
Siguro ay medyo maselan siya.
Pero wala siyang reklamo.
At magana ba siya?
Hindi siya matakaw.
Maaari bang makita ang bata?
May mga bisita siya ngayon.
Mga bisita.
Sa lahat ng oras.
Mula sa kung saan-saan.
Ginoong O'Donnell, kumusta?
Doktor.
Ito si Ginang Wright.
Ibig sabihin, "tinatanggap ka niya rito."
Salamat.
Marahil…
Sa tingin ko, ang pagsubaybay
ay mas nararapat na gawin sa ospital.
Hindi.
Hindi n'yo kukunin ang anak ko.
Salamat.
Para sa inyong abala.
Wala pong problema.
Para ito sa bata.
Ilagay n'yo na lang sa kahon ng donasyon.
Isa siyang yaman.
Isang hiwaga.
Salamat, Doktor.
Salamat, Nurse Wright.
…pinakamahalagang krus,
na pinalamutian ng malambot, maselan at kagalang-galang na katawan ni Hesus,
na nabalot at nabahiran ng kanyang banal na dugo.
Kumusta ka, Anna?
Mabuti po.
Ako si Elizabeth Wright. Tawagin mo akong Ginang Wright. Halika.
Ngumanga ka.
Itaas ang braso.
Ibaba mo.
Tumalikod ka.
Humarap ka sa akin.
At dumilat ka nang husto.
Mukhang maayos ka, Anna.
Kinakabahan ka ba?
Bakit ako kakabahan?
Sa mga estranghero, gaya ko.
Alam mo kung bakit ako narito?
Para masigurong hindi ako kakain.
Para subaybayan ka.
Hindi ang pigilan ka sa pagkain.
Alam mo ba ang panganib ng matagal na pag-aayuno?
Hindi ko kailangang kumain.
Nabubuhay ako sa manna.
Mula sa langit.
Paano ang pakiramdam n'yon?
Busog,
Wala ang anak mong lalaki rito, Ginoong O'Donnell.
Umalis na si Pat dito. Pinoprotektahan siya ng Diyos.
Wala ka bang anak?
Wala.
Biyuda na ako.
Halos isang taon lang kaming kasal.
Sinasamba kita, O, pinakamahalagang krus,
na pinalamutian ng malambot, maselan at kagalang-galang na katawan ni Hesus,
na nabalot at nabahiran ng kanyang banal na dugo.
Amen.
-Magandang gabi, Sister. -Magandang gabi.
Ano'ng balita?
Pinatawag ako sa malayong lugar na ito…
-Wala namang pumilit sa iyo. Isa pa? -Oo, dalawa pa.
-Para magbigay ng propesyonal na opinyon… -Maaari mong ibigay sa akin…
Ang propesyonal na opinyon ko sa isang bata
na tila may pasikretong paraan ng paglalagay ng pagkain sa kanyang bibig.
Posible nga 'yan.
Ano'ng uri ng atrasadong nayong kukuha ng propesyonal na nurse
para sa ganitong bagay lang?
"Atrasadong nayon." Hindi ka ba nagtrabaho sa Crimea?
'Yon mismo ang punto ko, Ginoong Ryan. Walang kinalaman ito sa pag-aalaga.
Binabayaran ka nang wala kang ginagawa.
-Babayaran kita kung uupo ka-- -Binabalaan kita.
Patunayan mong wala itong silbi.
Gawin mo 'yon para makauwi ka na.
Pinapintahan ko ang mga mata niya.
Pagkatapos.
Mali ang pagkakaunawa ko.
Akala ko, nangibang bansa siya.
Ayaw kong malayo ang mga anak ko.
Ikinalulungkot ko.
Ang pinakamaganda,
maaga siyang sumama sa kanyang mga anghel.
Babalik na ba tayo?
Hindi pa.
Mabuti sa baga mo ang sariwang hangin.
Ang laki ng bota mo.
Sa kuya ko ito.
Nagugutom ka ba?
Gusto mo ba ng tubig?
Salamat.
-Gusto mo pa? -Hindi na, salamat.
Sino ang isang 'yan?
Santa Cecilia.
Siya ang patron ng musika.
Naririnig niya itong tumutugtog sa puso niya.
Masuwerte si Santa Cecilia.
Santa Lucia.
Patron ng bulag at tagapagprotekta ng paningin.
Santa Ines. Kastidad at kadalisayan.
Sino'ng paborito mo?
Heto, masdan mo.
Ang mistikong kasal ni Santa Katerina at ang sanggol na Hesus.
Binigyan Niya siya ng singsing pero siya lang ang nakakakita nito.
Kahit sino ay maaaring piliin.
Mga santo man o makasalanan.
Si Elizabeth ng Hungary.
Isa siyang biyuda.
Ang pinakamasama sa mga kasalanan.
Hindi, hindi talaga.
Hindi 'yon ang ibig kong sabihin.
Alam ko.
Elizabeth ba ang tawag sa iyo ng pamilya mo?
O Eliza?
O baka Betty?
Wala silang tawag sa akin.
Wala na akong pamilya.
Ikinalulungkot ko.
Wala sa itsura niya ang batang apat na buwan nang hindi kumakain, 'di ba?
Tama po kayo.
Tunay na malakas ang kanyang espiritu.
Maayos ba ang pakiramdam mo, Anna?
Maayos po, Padre, salamat.
Mabait na bata.
Huwag kang gagalaw.
Isa,
dalawa,
tatlo,
apat…
Paano kung umaasa si Anna
sa ilang mabisang sustansiya na hindi pa natin nauunawaan?
Gaya ng?
Magnetismo, marahil?
Mga molekula ng amoy?
Palaging inaabala ng mga bisita si Anna.
Para sa seryosong pagsusuri, katahimikan at pagbubukod ang kailangan.
Doktor.
Ikaw na rin ba ang kumakain ng parte ng pasyente mo?
Mali ang sinabi ko.
Pasensiya na.
Will Byrne, Daily Telegraph.
Mula pa ako sa London.
Gaya mo.
Umaasa akong makapanayam ang milagrosang bata.
Hindi siya tumatanggap ng bisita.
Utos ng doktor.
Sino ang nag-utos nito sa kanya?
Siya ang nagsimula ng lahat ng ito, ang mabuting doktor.
Ako ang susulat ng artikulo ng bata.
Ginagawa ko lang ang trabaho ko.
At ganoon din ako.
Maaari bang ikaw na lang ang kapanayamin ko?
Ang Nightingale na dumayo para subaybayan siya.
Hindi ako kailanman magsasalita tungkol sa pasyente.
Lalo na sa mamamahayag.
Alam mo, nakapagsulat na ako sa napakaraming publikasyon.
Kaya susulat mo kahit ano para sa pera.
Ano pa ang nagdala sa iyo rito bukod sa pagbabantay sa bata?
Kitty.
Ano 'yong huling kinain ni Anna?
Natatandaan mo ba?
Ang katawan ng aming Tagapagligtas.
Pareho ang araw ng kaarawan niya at Banal na Komunyon.
Mapagpalang araw 'yon.
Tubig at trigo lang?
Hindi, hindi lang 'yon basta tubig at trigo.
'Yon ang katawan at dugo ni Kristo.
Istorya lang 'yan, Kitty. Katotohanan ang hanap ko.
Pasensiya ka na.
Hindi ko gustong…
Kaya narito ako. Para sabihin ang pagkakaiba sa pagitan…
Naghuhukay ako ng lupa at hinuhukay mo ang katotohanan.
'Yan nga mismo.
Kailangan mo rin ng sarili mong istorya.
Isinusulat mo sa maliit na talaan mo.
Salamat.
Ibang klaseng bibliya ang ginagawa mo.
Kumusta ka na ulit?
Nasabi ko na sa 'yo.
Balewala tayo kung wala ang mga istorya.
Idinaan ito ni Padre Thaddeus.
Humiling ka daw ng lampara.
Oo.
-Mas maliwanag kasi 'yan sa kandila. -Matulog ka nang mahimbing, anak.
Importante na lagi tayong alerto, Sister.
Gas ang nagpapagana rito.
Mahimbing na pagtulog, anak.
Panatilihin mong maigsi ang mitsa.
-Magandang gabi, Inay. -Ako na ang bahala.
Magandang gabi, Kitty.
Makakatulog ka bang bukas ang ilaw?
Opo, salamat, Binibining...
Betsy?
Nurse Wright ang itawag mo sa akin.
-Balita? -Hindi tayo dapat mag-usap.
Magandang gabi, Anna.
Magandang gabi, Sister.
…na nabalot at nabahiran ng kanyang banal na dugo.
Amen.
Magandang umaga, Anna.
Magandang umaga…
Lily?
Kung mag-iimbento ka ng pangalan ko, ganoon din ang gagawin ko sa iyo.
Magandang umaga,
Lizzie.
Tawagin na ba kitang Annie?
O Annabelle?
Siguro, Hannah?
Pero magiging ibang tao na ako. Hindi na ako.
Nancy.
O Nan.
Nan. Gusto ko ang Nan.
O sige, Nan…
Gusto kong humingi ng paumanhin.
Kagabi…
natabig ko ang isa sa mga yaman mo, at pasensiya ka na.
Buhok ba ito ng kuya mo?
Siguradong hinahanap-hanap mo siya.
Alam kong hinahanap-hanap din siya ng iyong ina.
Ang pighati ay pala ng Diyos.
Ano'ng ibig sabihin n'yon?
Inihahanda nito ang lupa.
May sasabihin ako sa iyo.
Lib ang tawag sa akin ng aking ina.
Lib.
Ginang Lib.
Aba, Ginoong Maria, puno ka ng grasya, ang Panginoon ay sumasaiyo,
Bukod kang pinagpala sa lahat…
May nakita ka ba?
Wala akong nakita.
Tama.
Magandang umaga, sinta.
Anghel ng Diyos, ang mahal kong tagapag-alaga, ang pinagkakatiwalaan ng…
Ginang Lib?
Ano 'yon?
Totoo bang nadestino ka sa giyera?
Oo. Umikot ka. Maupo ka.
Ano ang buhay doon?
Mahirap.
Nag-aalaga ako ng mga sundalo.
Mga lalaking nakakita na ng masasamang bagay.
Nakagawa ng masasamang bagay.
May sakit ba sila?
Ang ilan sa kanika, oo.
Pero…
Isang malaking pribilehiyo ito.
Ang makasama ang mga tao sa huli.
Nagkukuwento sila.
Kinukuwento nila ang buhay nila.
Dumilat ka.
Kailangang sunugin saglit ang mga kaluluwa sa purgatoryo,
para linisin sila.
Pero ang mga kaluluwa sa impiyerno ay habambuhay na susunugin.
Siguradong nasa langit ang kuya mo.
Hindi natin malalaman 'yon, Ginang Lib.
Akala ko, pabalik ka na sa London ngayon.
Kung puwede lang.
Hiling ng editor ko ang araw-araw na akda para sa pandaigdigang isyu na ito.
Ang maibibigay ko lamang sa ngayon ay satirikal na espekulasyon.
Kaya magmamakaawa na ako sa tulong mo.
Sa madre ka makiusap.
Kapag nakita niya ako, hahatawin niya ako ng baston. Halata na makasalanan ako.
Pero lilikha ito ng magandang kuwento.
Pinagkakakitaan ba nila ang bata?
Diretso sa kahon ng donasyon.
Ang simbahan ang kumikita?
Hindi sapat 'yon para sa lahat ng paghihirap na ito.
'Yong doktor? Gustong sumikat?
Hindi. Hinahangaan niya ang espiritu ng bata.
Si Flynn? Pag-aari niya ang bahay nila at ang pinakarelihiyoso sa lahat.
Nahuhumaling siya sa ideya na siya ang himalang bata.
Hindi siya nakikialam, kung 'yon ang tinutukoy mo.
Ang bata lang ang gumagawa nito?
Halos mamaga na ang mata ko sa pagbabantay sa kanya.
Sa mga araw na ito.
Walang iba bukod sa tubig ang dumaan sa mga labi niya.
Isa siyang aktres.
Diyos ko, pagpalain mo ang hihigaan ko.
Habang ako ay natutulog, dalangin kong ingatan mo ang kaluluwa ko.
Kung mamamatay ako bago ako magising,
dalangin ko sa Diyos na kunin ang kaluluwa ko.
Gisingin mo ako ngayon, o huwag mo na akong gisingin pa.
ang aking kaluluwa…
Simula ngayon, bawal na ang lumapit sa kanya.
Kami lang ni Sister Michael ang maaaring humawak sa kanya.
-Kaya umalis na kayo. -Hindi mo maaaring gawin 'yan.
Kinakailangan 'yon sa pagsubaybay.
-Hindi pa kami tapos manalangin. -Gawin n'yo mula sa hagdanan. Halika.
-Sister Michael? -Utos ba ito ni Dr. McBrearty?
-Sige na. -Sagrado ang halik ng ina.
Magandang gabi.
Hindi ito magtatagal.
Ano'ng karapatan ng isang estranghero na gawin ito sa pamilya niya?
Walang nilaga.
Walang problema.
-Titingnan ko kung ano ang mayroon. -Salamat.
Siya 'yong nurse.
Salamat sa tulong mo.
Kumusta ang batang manghuhuwad?
Nanghihina siya.
Pero hindi siya mukhang mamamatay sa gutom.
Siyempre, may nagpapakain sa kanya.
Magaling siyang manlinlang. Sino ang makikinabang sa kanya?
Hindi inisip na mapapaniwala ka niya.
Siya ay tapat.
Sige na.
Hayaan mo akong makausap siya.
Ako ang susuri.
Mailalabas ko ang katotohanan sa santitang 'yon sa sampung minuto.
Masyado kang bilib sa sarili mo.
Pinagbawalan kong lumapit ang pamilya niya,
kaya lalabas na ang katotohanan.
Sa pagpigil sa pamilya, hihinto ang pagpapakain sa kanya.
Magiging totoo ang istorya ng batang ayaw kumain.
Maaari siyang mamatay.
Hindi, kung aamin sila.
Kung aamin sila, palalayasin sila sa tahanan nila,
ititiwalag sa relihiyon,
kakaladkarin sa harap ng hukom para sa maling representasyon, pagtatago,
at pagsasabwatan sa panloloko.
Sa tingin mo ba kakayanin nilang harapin ang lahat ng 'yon?
Salamat, Maggie.
-Kumusta ka, anak? -Mabuti po.
Kumusta, Anna?
Umakyat ka na, Anna.
-Sige na. -Ayos lang, sinta.
Ginang Wright, sinabi ni Rosaleen
na ayaw mong makasama niya ang kanyang anak.
Pasensiya na.
Pero para sa layunin ng ulat, walang dapat humawak sa kanya.
Kailanman ay hindi mo mauunawaan.
Ang inaalala ko lang bilang pari sa parokya ng pamilya
ay ang matagpuan nila ang kapayapaan.
Kung gan'on, bakit hinahayaan n'yo ang kalokohang ito?
Hindi mo trabaho ang tanungin kami, Nurse.
Narito ka lang para magsubaybay.
Kung gan'on, hayaan n'yo ako.
Sinasamba kita, O, pinakamahalagang krus,
na pinalamutian ng malambot, maselan at kagalang-galang na katawan ni Hesus,
na nabalot at nabahiran ng kanyang banal na dugo.
Amen.
Tingin sa taas.
Tumingin ka sa akin.
Nganga.
Idura mo.
Sige na. Idura mo.
Pakibati mo naman ako kay Will.
Si Ginoong Byrne? Kilala mo siya?
Kilala ko siya noong bata pa kami.
Pagkatapos nag-aral siya sa ibang lugar at…
ako ay hindi.
Mamamahayag na siya ngayon.
Nagkulong na ang pamilya niya sa kanilang dampa.
Pagkatapos niyang umalis.
Nang dumating ang taggutom,
ipinako nila ang pinto mula sa loob.
Bakit nila ginawa 'yon?
Pag-iisa.
Iligtas ang kanilang sarili sa kahihiyan na mamatay sa kalye dahil sa gutom.
Hindi.
Maaari bang ipaalala mo ako sa kanya?
Ginang Wright.
Ano'ng problema?
Sinabi ni Kitty ang tungkol sa pamilya mo. 'Di ko alam. Pasensiya na.
Ano'ng tungkol sa kanila?
Ang nakapangingilabot na parte.
Wala ka rito.
Natulungan mo sana sila kung narito ka.
Salamat.
Hindi, utang na loob. Salamat.
Akala ko, hindi mo ako gusto.
Higit pa sa gusto.
Nagkaanak ako.
Tatlong linggo at dalawang araw siyang nabuhay.
Ikinalulungkot ko.
At ang iyong asawa?
Nawala siya pagkalipas ng ilang araw.
Baka namatay na rin siya.
Sinasamba kita, O, pinakamahalagang krus,
na pinalamutian ng malambot, maselan at kagalang-galang na katawan ni Hesus,
na nabalot at nabahiran ng kanyang banal na dugo.
Amen.
Sinabi ba ni Padre Thaddeus na dasalin mo 'yan bawat minuto ng araw?
Hindi si Padre Thaddeus.
Tatlumpu't tatlong beses.
Bakit tatlumpu't talong beses?
Edad ng ating Panginoon. Muli siyang nabuhay pagkalipas ng tatlong araw.
Sagradong numero ang tatlo.
Bisita ba siya, Ginang Lib?
Hindi, kaibigan ko siya.
Magandang umaga, Anna.
Ako si Will. Ito si Barry.
"Walang kaharian ang hindi ko pa napupuntahan,
at maging araw man ito o gabi, dumadaan ako ng walang nakakapansin."
"Ano ako?"
Isang taong hindi nakikita,
na nakakapunta kahit saan.
-O isang bagay? -Hindi na niya kailangan ng pahiwatig.
Ang hangin?
Nakapagbiyahe na si Mr. Byrne sa maraming kaharian.
Nakapunta na siya sa Russia, sa Punjab, Egypt.
Nakita mo na ang Sphinx ng Giza?
Umupo pa ako sa likuran niya.
Pitumpung talampakan ang taas.
Heto.
Ano po ito?
Thaumatrope ang tawag d'yan.
Paiikutin mo ang pisi sa pagitan ng hinlalaki at hintuturo mo.
Nakakulong ba siya o malaya?
Ikaw ang magdedesisyon.
Sa loob. Sa labas.
Loob. Labas.
-Loob. Labas. -"At matapos na ang aking…
balat ay…
masi…"
Masira.
"…masira,
ngunit ang aking…"
Laman.
"…laman ay makikita ang Diyos."
"Ako mismo
ang makakakita sa kanya."
Ginang O'Donnell,
nakikita mo na nanghihina na si Anna.
Maputla siya. Laging pagod.
Ganap siyang maayos
sa loob ng maraming buwan hanggang sa ilayo mo siya sa amin.
Ginoong O'Donnell,
ayaw mo bang gumaling ang iyong anak?
Oo, higit sa anuman.
Kung gan'on, sabihin mong kumain siya.
Pinasumpa niya ako.
Sa mismong kaarawan niya.
Pinasumpa niya ako
na huwag hihilingin na kumain siya.
Para sa aking asawa…
at sa aking mga anak.
Ito ang munti kong ritwal.
Para sa kanilang mga alaala.
Sinabi ba niyang…
may nararamdaman siyang sakit?
Alam mong hindi nagrereklamo si Anna.
Paano kung nakalikha siya ng kakayahang gawing enerhiya ang sikat ng araw,
gaya ng mga halaman?
Nanganganib na si Anna.
Ang mga dakilang pagtuklas ng agham,
mula kay Archimedes hanggang kay Newton,
ay parang itim na mahika sa una, tama ba, Nurse?
Hindi ito agham. Kalokohan ito. Itigil n'yo na ang pagpapasubaybay.
-Ginang Wright… -Anemia, edema, scurvy, pellagra…
Isa kang nurse.
Pakiusap, huwag kang gumawa ng pagsusuri.
Binabayaran ka para magsubaybay, hindi ang makialam.
Hindi ka rin ina ng bata o doktor niya.
Lumagay ka sa lugar mo.
Kung hindi kakain si Anna, mamamatay siya.
Gawin mo na lang ang trabaho mo.
Maaari bang humingi ng makakain?
Malapit na tayong kumain.
Kung gusto niya ng pagkain, bigyan natin siya.
May sopas sa mesa.
Ayos na sa akin ang sopas. Salamat.
-Hindi ito mainit. -Ayos lang.
Salamat, Kitty.
Ginang Lib?
Ibuka mo ang bibig mo, pakiusap, Anna.
Kung hindi ka kakain, kailangang puwersahin kita.
Ginang Lib, ayaw ko.
-Huwag, nakikiusap ako. -Ngumanga ka.
Kung hindi, masasaktan ka.
-Ngumanga ka, Anna. -Ayaw ko.
-Pakiusap. -Anna, tama na.
Ibuka mo.
Anna, nganga!
Ibuka mo.
Pasensiya ka na.
Patawarin mo ako.
Anna?
Ayos ka lang ba?
Opo, maayos ang lahat.
Kaya mo pa ba?
-Umuwi na tayo. -Hindi.
-May gusto akong ipakita. -Sa ibang araw na. Halika na.
Hindi sa iyo.
Sa iyo.
Mag-iingat ka, Anna.
Ang banal na balon.
Madalas kaming magpunta rito noong…
"Iikot ang munting bato na nasa…"
"Bullaun."
"Ipahid sa tela ang masakit sa iyo at itali ito sa puno ng hawthorn."
Oo.
"Sa oras na mabulok ito,
mawawala rin ang masakit sa iyo."
Naipasa ko na ang artikulo ko.
"Ang Unti-unting Pagpatay."
Subukan mong kumbinsihin ang ibang kasapi ng komite.
-Mamamatay siya. -Tama na.
Anna?
Anna, narito ako.
Ibigay mo siya sa akin. Hindi mo siya puwedeng ipasok. Halika na, Anna.
-Kailangang matapos na ito, Lib. -Tara na.
Anna!
Tulungan mo ako.
Hinimatay lang po ako, Inay.
Mayroon bang…
may kailangan ka bang maaari kong ibigay?
Wala?
Wala kahit ano, Anna?
Gusto ko lang pong matrulog saglit.
Pagkatapos, gigising po ako.
Tapos magigising ka.
Kumusta na siya?
"Ang munting si Anna O'Donnell,
ang huling nabubuhay na anak ng isang hamak na maglulupa,
mukhang mas kailangan pa ng sustansiya kaysa sa hangin."
Ang pinakamahusay na guro ko.
Bakit nand'yan siya sa upuang 'yan?
Dinala 'yan ni Dr. McBrearty.
Hiniram ko kay Ginoong Otway.
Hanggang sa lumakas ulit si Anna.
Yumuko ka nang kaunti, Anna.
Hinga ng malamin.
Isa pa.
Loob.
Labas.
Loob.
Labas.
Maupo ka.
Pisilin mo ang braso ko. Pisilin mo.
Salamat, Sister.
Maaga ka yata ngayon.
-Anna. -Paalam.
-Salamat. -Magandang araw.
"Manna mula sa langit."
Nabubuhay ka sa manna mula sa langit.
"Sagrado ang halik ng isang ina."
Hindi mo kami nauunawaan.
Hindi, pero…
alam ko na ipinapasa sa iyo ng iyong ina ang nginuyang pagkain--
Manna mula sa langit.
-Mula sa bibig niya. -Mula sa Diyos.
-Para manatili kang buhay. -Manna.
Pagkain, Anna. Pagkain.
Isa itong banal na lihim.
Isnag misteryo.
Anna.
Kailangan kong sabihin ito.
Obligado ako.
'Yon ang dahilan kaya narito ako, para alamin ang totoo.
Kung gan'on, kumain ka.
Paano kung mahahalikan ka ulit ng iyong ina?
Paano kung…
paano kung ang Diyos
ay bibigyan ka ulit ng manna?
Bakit ayaw mong kumain, Anna?
Sinasamba kita,
O, pinakamahalagang krus,
na pinalamutian ng malambot,
maselan at kagalang-galang na katawan…
Ang dasal mo?
Tatlumpu't tatlong beses.
Habang nag-aayuno.
Pero anong dahilan n'yan, Anna? Para saan?
Isang kaluluwa ang palalayain.
Palalayain?
Mula sa impiyerno.
Ang kuya mo?
Siguradong malapit na siyang lumaya.
Anna,
ang pag-aayuno ay paglaktaw ng isang pagkain at hindi lahat.
Pantubos ko 'yon.
Kailangan ko siyang iligtas
mula sa pagkasunog.
Lagi siyang nasusunog.
Hindi.
Hindi, Ginang Lib.
Ganoon sa impiyerno.
-Hindi. -Walang humpay na pagkasunog.
Anna, bata pa siya noon.
Isa lang siyang bata. Bakit siya masusunog?
Ano'ng ginawa niya?
Sabi niya, doble 'yon.
Doble?
Dobleng pagmamahal.
Bilang kapatid…
at bilang asawa.
At ako…
Ilang taon ka noon?
Siyam.
Minsan lang ba ito?
Ang pag-ibig ay habambuhay.
Sinabi niya ito na parang isang kuwento.
Ikinasal kami sa gabi.
At pagkatapos, nagkasakit siya.
Alam kong hindi sagrado 'yon. Pinarusahan siya.
At...
at sabi ni Ina…
-Kasalanan ko kung bakit siya kinuha. -Hindi.
Hindi. Hindi totoo 'yon.
Hindi totoo 'yon, Anna.
Hindi.
Minahal ko rin siya.
Mayroon kang agaran at importanteng impormasyon patungkol sa pagsubaybay?
Mayroon po.
Sabihin mo na.
Nag-aagaw buhay na si Anna O'Donnell.
-Ginang Wright… -Halos hindi na siya makatayo.
Hindi na nga siya makagalaw.
Nilalagnat siya at lalong bumibilis ang pulso niya kada oras.
Kung mayroonn kang medikal na alalahanin tungkol sa pasyente,
ako na lang ang kausapin mo, sa halip na ipatawag ang lahat…
Hinadlangan ng pagsubaybay namin ang nagpanatili sa kanyang buhay
sa loob ng apat na buwan.
Ituloy mo.
Ang ina ni Anna, si Ginang O'Donnell,
pinapasahan siya ng pagkain mula sa kanyang bibig.
Tinatakpan niya ang kanyang mukha at hinahalikan siya tuwing umaga at gabi,
at pinapakain niya ang anak niya sa bawat halik.
Na gaya ng ibon.
Ngayong alam n'yo na ang sagot, nagmamakaawa ako, itigil n'yo na ito
at gumawa kayo ng paraan para huwag mamatay ang bata.
Kasinungalingan.
Hindi ako nagsisinungaling.
Pagkakamali ito, isang teribleng pagkakamali, ang magdala ng nurse rito.
Isang English nurse.
Ano'ng dahilan ko para magsinungaling?
"Ang Unti-unting Pagpatay," Ginang Wright.
Isisi n'yo 'yan sa may-akda. Hindi siya ang sumulat n'yan.
Paano niya nakita ang nag-aayunong bata?
Si Ginoong Byrne ang tanungin n'yo, huwag ako.
Pinigil mo ang bata na makipagkita sa kanyang ama't ina,
pero ibinigay mo siya sa isang mamamahayag.
Sinunod ko lang utos n'yo sa akin.
Sister Michael,
naobserbahan mo ba ang ganitong gawain sa pagitan ng ina at ng bata?
Ah…
hindi po, Ginoong Otway.
-Hayan. Kasinungalingan. -Hindi ako nagsisinungaling.
-Gawa-gawa lang niya 'yan. -Hindi ako nagsisinungaling.
-Hindi na siya dapat pinapunta rito. -Nagsasabi ako ng totoo.
Si Anna na lang mismo ang tanungin natin.
Mabuti pa nga.
Papasukin na ang bata.
Pumasok na kayo.
Hayan na siya.
Anna,
may ibinahagi sa amin si Ginang Wright
na naobserbahan niya
sa pagitan mo at ng iyong ina.
Pinakakain ka ba ng iyong ina, Anna.
Ipinapasa niya ang pagkain na nasa bibig niya sa iyo?
Gagawin kong mas simple ang tanong, kung maaari.
May kinain ka bang kahit ano
sa loob ng apat na buwan, Anna?
Manna mula sa langit.
'Yon lang po.
Magaling, Anna.
Ipagpapatuloy ang pagsubaybay gaya ng plano, Ginang Wright.
-Mga hangal. -Ginoong Ryan, itutuloy ang pagsubaybay.
Sinabi na niya sa atin. Natagpuan na niya ang rason.
Nagkasundo tayong lahat na subaybayan siya
at tatapusin natin 'yon.
Aalagaan ko siya hanggang sa mamatay siya.
Gaya ng maraming beses ko ng ginawa.
Wala na akong sasabihin pa.
Mag-aalay ako ng taimtim na misa para sa iyo bukas ng gabi.
Ipanalangin natin ang iyong kalakasan at pag-asa
at ang mabilis mong paggaling, Anna.
Salamat, Padre.
Mabuting bata.
Mabait na bata. Tapos na.
Tapos na.
Humiga ka na. Sige na.
Gan'yan nga. Pumikit ka na.
Mamamatay na siya.
Pinili siya.
Hindi siya pinili. Isa lang siyang bata.
-Hindi mo kami kilala. -Sandali.
Sigurado akong totoo 'yan sa maraming paraan.
At siguradong maraming bagay tungkol sa buhay n'yo ang hindi ko naiintindihan.
Pero alam ko ang dalamhati
at kawalan.
At naranasan ko na ang sakit ng mawalan ng anak.
Hindi ko…
Ang hayaang mamatay si Anna kahit na kaya mong mapigil ito
ay napakasamang bagay.
Para ito sa kaligtasan niya.
Baka puwede mo siyang halikan ulit sa umaga?
O sa gabi.
-O magpaalam. -Napakaigsi ng buhay, Ginang Wright.
Ang susunod ay para na sa walang-hanggan.
Magkakasama na sa langit ang mga anak ko.
Kabaliwan 'yan.
-Kabaliwan na 'yan, Lib. -Sige. Huwag kang tumulong.
-Mali ang ilayo mo siiya sa pamilya niya. -Ayaw nila sa kanya.
Hindi mo nauunawaan ang mga taong ito, ang mga kababayan ko.
Mahal siya ng ama niya.
Ang pagmamahal ay nangangailangan ng aksyon, at minsan, ng interbensyon.
-Hindi 'yong nakatayo lang. -Pananalig at panalangin ang aksyon niya.
-Hindi mo naiintindihan. -Siguro, oo. Siguro nga.
Hindi ito ilang pilosopiya na puwede nating pagtalunan.
Buhay ito ng isang bata at sila ang papatay sa kanya.
Ikaw mismo ang nagsulat n'yon. O nagsisinungaling ka.
-Ang ama at ina niya-- -Ang bumigo sa kanya.
-Hindi 'yon ang-- -Tutulungan mo ba ako?
Nasa misa mamaya ang pamilya niya. Ito lang ang pagkakataon ko na makatulong.
Nakikiusap ako.
Lulubog ang araw ng 9:00 p.m. Pupuntahan mo ba siya sa balon?
Maaaring bago ito para sa bawat isa sa atin.
Bagong istorya. Bagong buhay.
Hindi 'yan ang gusto ko.
Hindi ko hinihiling na ibigin mo ako.
Gusto kong tulungan mo ako at siguro…
magkaroon ng panibagong buhay at makahanap ng kasiyahan sa ibang lugar.
Hindi.
Kung ayaw mong pumunta…
Gusto kong…
Gusto kong pumunta ka.
Kung ayaw mong masangkot, kahit ihatid mo lang kami sa Dublin?
'Yon lang. Wala ng iba pa.
Hindi maliit na bagay ang hinihiling mo sa akin.
Pagdukot 'yan, Lib. Makukulong tayo.
Hindi mo ba hiniling na sana may tumulong noon sa pamilya mo?
Pasensiya na. Pasensiya ka na.
Will, huwag.
Nakikiusap ako. Pasensiya na.
Anna.
Anna, kailangan mong gumising.
Anna.
Pupunta na ba ako sa langit?
Oo.
Malapit na.
Pupunta na si Anna sa Diyos.
Mamamatay na si Anna ngayon.
Paano kung…
paano kung…
pagkatapos mamatay ni Anna,
magising ka?
Isang bagong bata.
Siyam na taong gulang.
Walang masamang nangyari sa munting batang ito.
Ano kaya ang pangalan niya?
Ha?
Nan.
Siyempre.
Mamamatay si Anna.
Oo.
Mamamatay si Anna,
pero mabubuhay si Nan.
Oras na para pumunta ka sa Diyos, Anna.
Huwag kang mag-alala.
Narito lang ako.
Ipikit mo ang mga mata mo.
Sige na.
Pumikit na.
Gan'yan nga.
Paalam, Anna.
Nan?
Gumising ka na, Nan.
Nan?
Ako na si Nan?
Oo.
Oo, ikaw si Nan?
Narito lahat.
"8:22 p.m. Matinding paninikip ng dibdib."
"8:43 p.m. Nagdedeliryo."
"8:49 p.m. Nahihirapan sa paghinga."
"Iregular na ang tibok ng puso."
"8:57 p.m."
"Pagkamatay."
Ngayon, ang palaisipan sa akin ay...
paano nasunog ang bahay nila,
Ginang Wright?
Aaminin ko,
nang mamatay siya, nataranta ako.
Habang sinusubukan ko siyang iligtas,
ang dam…
Ang lampara.
Nasagi yata ng damit ko kaya natumba.
Kinuha ka para subaybayan siya,
pero isang tumpok ng abo ang iniwan mo sa amin.
Wala kahit na buto niya? Naghanap ba talaga sila?
-Nahirapan sila dahil umulan ng malakas. -Hindi kapani-paniwala.
Gagawing dambana ang gumuhong lugar.
Tigilan mo na ang kalokohan mo, Flynn.
Kung may katawang bubuksan,
ang makikita mo ay batang namatay sa gutom.
Kabanalan lang sana ang makikita mo roon.
Ang unang santo natin mula noong Dark Ages.
-Padre, utang na loob. -Walang napatunayan, Flynn.
Totoo 'yan.
Dahil sinira ng babaeng ito ang anumang ebodensiya ng milagro
dahil nasunog ang bahay.
Diyos ko.
Akusasyon ba 'yan?
Siyempre, inaakusahan ko siya.
-Ito ay usapin ng pulisya. -Tama na.
Ang pinakamahalagang tanong ngayon,
sa aking palagay,
ay kung ano ang pananagutan na maikakabit sa atin dahil ang nurse na ito
ay kinuha natin para magsilbi
sa komiteng ito?
Mananatili ka rito
hanggang sa bigyan ka ng permiso ng puno ng pulisya na makaalis.
At alam mo na rin siguro
na hindi ka makatatanggap ng kabayaran.
Masakit ba?
Nakakikilabot.
Na hinayaan nilang tumagal 'yon.
Na dapat mamatay ang bata.
Ang mga lalaking 'yon.
Maaari bang...
maaari ba akong magtanong?
Bago kita natagpuan noong isang gabi,
naniniwala akong binigyan ako ng pangitain.
Hindi ako mapalagay nang gabing 'yon kaya hindi ko na tinapos ang misa.
At nang papunta na ako sa bahay nila,
may nakita akong...
isang anghel
na nakasakay sa kabayo,
kasama niya si Anna.
Nasa mas mabuting lugar na ba siya?
Maipapangako mo ba sa akin 'yon?
Ipinapangako ko.
"Dahil sa kawalan ng katawan,
ang sikat na nag-aayunong bata
ay idineklarang patay in absentia."
"Walang dapat na sisihin."
"Hindi sinisisi
ang ama at ina
na hinayaang mamatay
ang kanilang anak."
"Wala ring anumang kaso
ang isasampa laban sa matandang doktor
na nanlinlang sa kanyang sarili
na natuklasan niya ang Bukal ng Kabataan."
"Hindi rin kailangang magpaliwanag
ang binuong komite kung bakit nila pinangasiwaan ang pagpapakagutom
ng isa pang Irish na bata."
"Marahil, hindi lang ang nayong ito ang nagdadalamhati sa kanilang kawalan,
at nagsisisi sa kanilang mga pagkukulang,
o ang isang bansa."
"Sa buong imperyo,
hindi ba't hinahayaan lang nilang humiga at mamatay sa kanal ang mga bata
tuwing gabi sa buong taon?"
"Napakalungkot ng mundong ito
na sa matinding gutom ay hindi na makita ang kababalaghan
sa bawat ordinaryong bata."
Ginang Lib?
Ang mga pasahero ng SS Northumberland, patungong Sydney.
Buksan na ang mga papasukan.
-Mga pangalan? -Elizabeth Cheshire.
C-H-E-S-H-I-R-E.
Wilkie Cheshire.
Pangalan mo?
Sige, mahal. Sabihin mo.
Nan Cheshire.
Sige. Pumasok na kayo.
Salamat.
Susunod.
Loob. Labas.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: April Castro