NETFLIX PRESENTA
"Houbo un tempo no que os nenos lle temían á noite…
…pois a noite traía visións tenebrosas.
Eran tempos escuros en que as bestas mariñas
asolaban a costa
e non había barco seguro no mar.
Pero grazas aos cazadores, esa era acabou.
Hoxe, estes guerreiros loitan cos monstros máis aló do horizonte
e xogan a vida para limpar o mar desas terribles criaturas.
O mellor barco de cazadores é o Inevitable…"
"E o mellor cazador, o capitán Crow!"
Capitán Crow!
Son Crow, besta noxenta!
Ei.
Quen estaba a ler?
Miña nai!
E isto?
Deberiades estar a durmir. Ídesme matar.
- Para a cama. - Por que?
Señorita Maisie,
os monarcas coidan de vós, os orfos,
por xenerosidade.
Se non obedecedes, faltádeslles ao respecto.
Que sexa a última vez, de acordo?
Desde logo.
Boa viaxe, grumetes.
E lembrade:
tede unha boa vida
e unha morte gloriosa.
Aburiño!
- Ímoste estrañar! - Até mañá!
Todos á cuberta!
Todos xuntos!
Virade!
Suxeitade os cabos!
- Onde? - Aí mesmo, Jacob.
Segura?
Si, un rabo vermello enorme na superficie.
Hoxe é o día.
É o Bramador Vermello.
É unha intuición.
Mira!
Os paxaros ségueno.
- Buscabamos unha boa loita. - Ímola ter.
Hai 30 anos que me levou o ollo.
Hoxe vingareime.
Si.
Ben,
pasamos a illa do Ron Picante.
Vai rumbo ao mar de Dregmorr.
Se imos loitar
co ser máis temible dos mares,
mellor agora.
Por se non hai un despois.
Virade! Tirade dos cabos!
Capitán!
Están atacando un barco de caza!
É o de Jim Nicklebones.
- Atopou un brickleback. - Ou o brickleback a el.
Hai que axudar.
Que rumbo?
- Seguimos. - Que?
Se fose un lobo de mar, como di,
non tería problemas.
Capitán, o código.
Únenos aos que viñeron antes e aos que virán despois.
Mesmo a ese trampulleiro de Jim.
Srta. Merino, novo rumbo.
Si, capitán.
Arriade a cangrexa!
Afirmade a maior!
Trinta anos de espera.
Trinta anos!
Maldición!
Virade!
Acougue, logo iremos tras o Bramador.
Adiante, señor Crisp!
É demasiado, capitán!
Imos afundir!
Este é o fin!
Foi un honor servir con vós.
Tirade!
Meu Deus, é o Inevitable!
Dálle duro, Crow!
Que note que chegamos!
Cravámosnos.
Imos a sotavento. Levámolo a barlovento?
Si, e cruza o T.
A babor, Sr. Crisp!
Contra o vento todo o que poidamos!
Pregade a maior e a do trinquete e afrouxade os foques.
Tirade da maior!
Vamos!
Coidado.
Apunta baixo.
Moi ben, matapeixes!
Viñemos buscando unha boa loita.
E agora, ímola ter!
Case estamos.
Estamos, Sarah.
A babor, Srta. Merino! Cruce o T!
Xa oístes, paspáns!
Mesana! Maior e trinquete!
Dálle lume, gaiteiro!
Alá imos!
Fogo!
Non a disuadimos. Máis ben ao contrario!
Acouga, Jacob.
Recolla as velas.
Maior e mesana, tirade!
Preguen a gavia!
- Tirade! - Afrouxade!
Vaise somerxer!
Agóchate. Sae cando se tranquilice todo.
Éche ben listo.
Vai a barlovento.
Preparados!
Ao meu sinal!
Xa oístes! Suxeitade os cabos.
Todos listos!
Non hai paxaros.
É listo. Cortou a corda.
Debaixo.
Jacob!
Acouga, rapaz.
- Témolo controlado. - Coidado!
Jacob!
Home á auga! A babor!
Tirade dos cabos!
Todo a babor!
Chegouche a hora, demo!
Capitán.
- Capitán. - Acordou.
Capitán!
A mesana ten rachos e o maior non está mellor.
Non pode loitar.
Iremos tras a besta cando poida.
- Non debería… - Rumbo ás Tres Pontes.
Para a casa.
Se sabes o que che convén,
non vaias onda o capitán.
Case colle o Demoño Vermello.
Se non lle saca o pelexo ao Bramador, sacaránolo a nós.
Parece isto unha trincheira.
Cazamos uns monstros ben bos.
Os reis hannos pagar ben.
Volveremos a cazar o Demoño Vermello.
E poderemos? Din que o Bramador move o mesmo mar.
Claro, e seica bota lume polos ollos, tamén.
Trémenlle a un os xeonllos.
Mais eu non temo. Estou con vós no Inevitable.
Este barco loitou máis ca ningún.
Véselle nas cicatrices.
A nós tamén, Jacob!
Claro.
E cada unha é unha vida salvada.
Un mercador de viaxe.
Unha nai.
Un fillo.
Os cazadores morren por algo.
Si, por ser cazadores.
Exacto, por ser cazadores.
Todos teñen unha morte gloriosa.
Porque viven unha vida intrépida!
Jacob!
O capitán quérete ver.
Falando de mortes gloriosas.
Foi un pracer, Jacob!
Lembrarémoste con fondo agarimo.
Quería verme, capitán?
Senta.
Cazaremos o Bramador.
Sabemos onde está e poderá vingarse.
Síntolle que non fose hoxe.
Jacob, odio a ese demo con toda a miña alma,
pero salvar a Jim era o correcto.
Hoxe encamiñáchesme.
Alégrome de que o vexa así.
Voltamos, recollemos o botín e arranxamos o barco.
Despois volvemos e mandamos esa besta ao inferno.
E logo que?
Que vai ser do Inevitable
sen min?
Loita tras loita,
substituíronse trabes, bloques, perchas…
Todo desde que se botou.
Pero sigue vivo.
É eterno.
Pero eu non.
Ven.
Velaquí a miña grandeza.
E a do meu pai antes
e a do seu antes del.
Cando cacemos o Bramador,
farei o último apunte de capitán.
Logo tocarache a ti.
Seino desde que te atopei no mar.
Levabas días alí.
Había algo en ti, Jacob.
Un lume que non se apagaba.
Entón collinte
e sóubeno.
O destino dérame un fillo.
E un día converteríase no capitán do Inevitable.
Cando me atopaches,
xurei facer todo o posible por protexer a xente deses demos.
Se me cedeses o barco, aceptaría
e sería un honor para min.
Meu neno.
Realizarás proezas.
É o Inevitable! Volveu!
- Mira! - Fermoso!
Virá cheo de ósos.
Que ben estar de volta!
Mais non imos quedar moito.
O capitán visitará os monarcas ao amencer.
Cando esteamos listos,
iremos matar un monstro!
Imos tras o Bramador Vermello.
Pode que non nos volvades ver.
Espero unha boa dose de libertinaxe!
Veña, abride paso para os cazadores.
Así me gusta, amigos!
Pagarannos ben polo corno. Convidámosvos a beber!
Ninguén quedará con sede.
Vamos aló!
O noso heroe, o capitán, limpa o noso mar.
El mata e caza os monstros que nos veñen papar.
Acoitela e dispara
con lanzas e canóns
e leva os cornos
aínda mornos dos monstros mamalóns.
Louvade os cazadores e cubrídeos de rosas,
pois viven vidas intrépidas e morren de mortes gloriosas!
Ola!
Ola.
Chámome Maisie,
Maisie Brumble.
É un pracer coñecerte.
Ti es Jacob Holland. Mataches catro bestas
en só dous días.
É verdade?
Catro bestas?
Ti cres todo o que oes? Catro en dous días?
Foron cinco.
Oín que…
Oín que antes as bestas chegaban ata a costa,
collían unha moza da horta
e papábana!
Pero xa non, grazas aos cazadores.
Non hai oficio máis nobre.
Eu veño dunha longa caste deles.
Ai, si?
Pois si. Os meus pais eran arponeiros no Monarca.
O Monarca.
Entón están…
Están.
Así é a vida do cazador, non?
Tes unha boa vida e unha morte gloriosa.
Vamos.
E quen coida de ti, logo?
Estou nun orfanato próximo, en Guelston.
En fin, estar non estou.
Escapei, sabes?
Non vou volver.
Únome á túa tripulación.
Non. Un barco de caza non é lugar para nenos.
Ti unícheste á miña idade. E mírate.
Loitas co máis escuro da natureza.
Pono na páxina 92.
Mira, sonche bo co arpón, pero tiven sorte.
Non todos chegan á páxina 92.
Creme.
Deberías ir indo.
Pois falarei co capitán Crow.
El si que ten autoridade.
Sabes onde está o capitán?
Oe, eu teño autoridade.
- Vale? - Non es capitán.
Non, pero téñoche madeira de capitán.
Madeira de capitán?
Perdoa, soa gracioso.
Vouno ser, quero dicir.
No futuro.
Mira, penso ir nese barco.
Se non che importa,
irei co capitán Agora,
non co capitán Futuro.
Ei! Báixame! Sóltame!
Os cazadores deben ser heroes.
Si, estoute a salvar.
Rosie, vas por Guelston?
Si.
Que non baixe até alá.
- Se non é molestia. - Non.
Eh!
Isto é secuestro!
Non, bonita. É o contrario.
Unha nova amiga?
Só unha nena.
Que horribles criaturas.
Abofé que si.
Vaia, o capitán Crow e os seus fieis compañeiros.
Alteza, como ve, os océanos brindáronnos abondosas presas.
Vexo que cazastes un brickleback adulto.
Un espécime así merece un bo botín.
Pero hai unha cousa que non vexo:
o corno do Bramador Vermello.
O almirante Hornagold oíu un rumor…
Almirante Hornagold.
…de que vistes o Bramador, mais abandonastes a caza
por mor de certo código.
Os monarcas non che pagan por honrares códigos.
Páganche por matares monstros.
Cantos barcos máis se perderán porque o deixastes fuxir?
Hai tempo, este era un pequeno reino cunha gran idea:
enviar cazadores a repeler os monstros
e dar paso a unha nova era de paz.
Xa pasaron centos de anos desde a época escura,
mais, mentres o Bramador viva,
a xente seguirá mirando o mar con medo.
Hoxe marca o comezo dunha nova era.
A Coroa deixará de financiar os cazadores.
Espectacular, non si?
O Emperador, a nave máis armada
xamais vista.
A Armada Real navegará mares ignotos
e erradicará calquera monstro que se lle interpoña.
Con iso non.
É moi baixo.
E os canóns fixos non valen.
E o seu capitán é un panoco.
É hora de que marche, capitán.
Acabou o tempo.
Almirante,
algunha vez viu un monstro que non colgase do teito?
Non mande os seus a morrer nese barco.
Non vale para cazar.
Tampouco vostede.
Asegúrolle que non lles temo a esas bestas.
Pois é parvo!
Levará á morte a moitos!
Acompañe os cazadores. Acabamos con eles.
Nós derramamos sangue
mentres vostedes se agochan
e trazan liñas no mapa.
Son uns covardes!
Xeneral, arreste o capitán
e confisque o Inevitable.
Un momento!
Alteza.
O capitán é coñecido polo seu xenio,
pero serviuna ben como cazador.
Abriu os mares
e fixo deste imperio a envexa de todos.
Penso que o mundo aínda nos precisa.
Trabúcome?
Déanos outra oportunidade co Bramador.
De o cazar,
manterá a promesa e a nosa alianza.
Se o caza o Emperador,
farán ferralla co Inevitable
e acabará a era dos cazadores.
Como sexa,
saen gañando.
Eu acepto con gusto esta oportunidade.
Temos unha competición, logo.
Preparados.
Xa.
Deixarémoslle o Bramador á porta da casa.
A era dos cazadores non acabou.
Nin de broma.
No Dregmorr, seguimos as trincheiras.
Estaremos listos para loitar e cos canóns cargados.
O pel vai ser moi grosa.
Usaremos arpóns longos.
Os arqueiros non servirán,
pero temos munición abondo.
Disparámoslle e cravámonos a el.
É a única forma.
Venceremos a ese Demoño Vermello.
Somos cazadores.
Usaremos a nosa habilidade
e toda a nosa ira contra esta besta.
E farase xustiza!
Mais ese non será o fin deste barco.
Ninguén foi máis aló do mar de Dregmorr.
Ignoramos que perigos nos agardan
en augas descoñecidas.
Mais será esta nave
con Jacob ao mando, a que suque a escuridade.
Bebamos por unha boa caza
e polas que virán.
E iso?
- Vén do barril. - Que foi iso?
Embarcaches?
Embarquei.
Embarcaches.
Eu…
Si.
No seguinte porto baixas.
Non podemos ter unha nena dando voltas.
Que ocorre?
Chámome Maisie Brumble.
Vostede non precisa presentación.
Tragárono enteiro,
disparáronlle e cortárono en anacos.
Pero non o querían nin os vermes nin o demo!
Velaquí o comandante do segundo mellor navío
xamais visto.
O segundo mellor?
Podo preguntar cal é o mellor?
Para min, é o Monarca,
pois nel serviron meus pais.
Entendo.
Morreron coma heroes, non?
Si.
Gústasme.
- É pura paixón. - Pero…
Sarah, sé amable e acóllea.
Si, capitán.
Parabéns, capitán Futuro.
Durmirás aí.
Ti es Sarah Sharpe.
Non hai oficial máis fiel…
Xa abonda.
Oín os teus discursos.
É por eles que estou neste barco.
Estás porque Crow non quere parar para baixarte.
A caza é todo.
Dálle a túa absoluta obediencia.
Ou crávate iso.
O meu castigo será peor cá morte.
Es impresionante.
MAR DE DREGMORR
Pasamos a illa do Ron Picante.
Chegamos ao Dregmorr.
Si, e axiña atoparemos esa cousa.
Se cadra preciso algo máis grande.
Quen che deu o coitelo?
Deumo Sarah. Agora son cazadora.
- Unha que precisa durmir. - Non teño sono.
Estou no Inevitable con Crow.
Os debuxos dos libros cobran vida
e esixen vinganza!
Vai descansar.
Si, capitán.
Imos matar esa cousa, non?
Farán estatuas de nós.
Que si. Agora vai durmir.
Cos monstros podo,
pero esa nena vai acabar comigo.
O código únenos aos que viñeron antes
e aos que virán.
Vexo paixón nela.
A mesma que tiñas ti.
En posición!
Todos preparados!
Hoxe é o día, faremos o que debemos!
Listos para loitar!
Arriba maior e mesana!
Os arpóns atados! Imos dar unha volta en zorra.
Tirade!
Agarrádevos!
O mar mandounos o peor. Ímosllo mandar de volta.
Cargade os canóns!
Protexede o costado.
Moi ben, matapeixes!
Viñemos a por unha boa loita e…
Jacob!
Que pasa?
Volve ao teu cuarto.
Corre.
Evita a fiestra.
Bule, rapaz!
Fogo!
Agora ou nunca! Arpóns!
Xa o temos. Agora cansarémolo.
A toda vela!
Despregade as velas!
Loitará contra o vento até desfalecer.
Corre, demo! Nós iremos detrás!
Capitán?
Xa te temos.
Non vai aguantar.
Cortemos os cabos.
Eu nunca fuxo dunha pelexa.
Perderemos!
Mesmo morto, hanos afundir!
Chegouche a hora, diaño!
Maisie, se cortas os cabos matareite por covarde!
Jacob, detena!
Jacob!
Tráema!
- Que vai facer? - Que a traias!
- É só unha nena. - É unha orde!
Por favor.
Tráema xa.
Jacob!
Imos morrer aquí?
Non.
Ou se cadra si.
Vainos mastigar
ou dixerirannos lentamente o ácidos?
Non o sei, Maisie. Isto é novo para min.
Ti non cazabas bechos destes?
Matámolos, non os estudamos.
É a hora de empezar.
Jacob, e se te traga?
Corta o cabo.
- Que vas facer? - Matalo.
Matalo? Como?
Non sei. Eu sempre improviso.
Non lle vou dar voltas. Mátoo e xa.
Non estou convencida.
Son Jacob Holland.
Matei cinco bestas en dous días.
Esta é só unha máis.
Ten que haber outro xeito!
Non temas.
Podes matalo desde dentro?
Aguanta, moza.
Jacob!
Non, agarda!
Espera, Jacob! Non!
Para!
Arre demo.
Case me matas!
Eu, a ti?
Confúndeste, moza.
Xa o tiña e ti estragáchelo.
Que o tiñas?
Vimos loitas distintas?
Non loitariamos se non cortases os cabos.
Cortásemos.
Non, cortáchelos ti.
Ti non me paraches.
Non é o mesmo.
Ai, non?
Non, non tal.
Máis nos vale atopar un refuxio.
Come algo.
Marchamos pola mañá.
HISTORIAS DO CAPITÁN CROW
O libro di que as bestas chegaban á costa.
Todo era perigoso.
Iso é certo?
Claro que si.
Ti víchelo?
Foi antes de que eu nacese, pero é certo.
E se as bestas non son tan malas como din?
O mar é o seu fogar.
Perseguímola nós, non?
E se as deixásemos en paz?
Matámolas porque nos matan.
Lémbroche quen matou os teus pais?
Deberon deixalas en paz?
Pois…
non o sei.
Estás tola, rapaza.
Morreron coma heroes.
Iso quería crer,
mais igual podes ser un heroe e estar trabucado.
Que parvada.
- Unha parvada, oes? - Por que nos tragou Vermella?
Como lle dis a iso?
Ela, non isto.
Creo que é femia. Protexíanos de Crow.
Moito mérito lle dás.
Estábache apuntando e…
Era por ti. Apuntábame a min
por cortares os cabos.
Non quero rifar, si?
Non quero atraer a chea de monstros
desta illa,
onde non estaría se non cortases os cabos!
Non queres rifar.
E isto que é?
Vou buscar provisións.
Levareite a Guelston e, ao volver ao barco,
acabaremos o empezado.
Non morras, por favor.
Non prometo nada.
Jacob.
Prométeo.
Moi ben.
Prométocho.
Capitán,
a besta marchou.
Deberiamos marchar.
Levou a Jacob.
Eu tamén a quero morta,
mais debemos chegar a porto.
Mete máis auga da que achicamos
e o parche que puxemos sáese.
Se quedamos aquí, afundiremos.
Poña rumbo á illa de Mukesh.
- Está máis preto… - Mukesh!
Iremos a Mukesh vivos ou afogados.
Por casualidade pensa visitar a Gwen Batterbie?
Os seus bens teñen un prezo moi alto.
Facer pactos con ela vai contra o código.
Ao corno con el se me impide vingarme!
Seguirei o meu código.
Se fai falta, usarei os métodos de Batterbie.
Sucarei o mar
e destruirei todo o que nade ou flote se é preciso.
Pero vingareime.
Obterei a miña vinganza.
Tensade os cabos! Novo rumbo!
A toda vela!
Ola, pequeno.
Non están mal as bestas.
Que estás a facer?
Pois…
Diga o que diga, vaste anoxar.
Posiblemente.
Ti non te movas.
Síntoo.
Quería unha mascota.
Iso non é unha mascota.
É un monstro. Non quedarás con el.
Xa lle puxen nome.
Xa sei cal.
Azul.
Ese Vermella, este Azul…
O arco iris de bechos que nos queren papar.
Pero se é lindísimo!
Mira que cariña.
Temos diferentes ideas de "lindo".
Non!
Ao chegar a Guelston,
cómproche un gato. Chámalle Gris ou Branco.
Ou Rubio.
Tan novo e tan malo.
Tan vella e con tantos caprichos infantís.
Ter mascota non é infantil.
Moita xente ten.
E póñenlle ovos na boca
que nacen e lle saen polo peito?
Que específico.
Vin cousas, sabes?
Non sabemos que fará.
Non sabemos nada da illa,
só que hai que fuxir.
Marchamos?
Igual pensan que somos a nai.
A nai é o que me preocupa.
Aí está. Veña, moza.
Colle o temón.
Iremos á illa do Ron Picante a buscar un barco.
O Dregmorr está cheo de monstros,
pero se hai algún preto, detectareino.
Aí estiven lento.
Jacob!
Aguanta, Maisie!
Maisie.
Maisie!
Ben feito.
Hai que volver.
- Non chegamos! - Se chicas rápido si.
Lévanos Vermella!
De volta á illa?
Non, á casa!
Estás tola.
Se nos salvou desa cousa!
Agarda, que…?
Estás…?
Fun eu o que nos salvou.
Tirei o… Achica! Está entrando auga!
Eh!
Vermella!
Ves este bebé?
Este es ti.
Perdes o tempo.
Isto son eu
e isto é el.
Para cos monicreques, que afundimos.
Temos que ir por aló.
Serías tan amable de levarnos?
Se te entendeu, non quere axudar.
O bo é que non te comeu.
Agora, a achicar.
Que che dicía eu?
O mundo é grande, Jacob,
e non o sabes todo.
Se mantemos o rumbo, chegamos en tres días.
Ben, besta, preciso que vires.
Si? Podes virar?
Podes virar a estribor, por favor?
Á dereita.
Dereita, besta parva.
- Á dereita, por aí! - Berra o que queiras.
Non te entende.
Si que entende, nena.
Só actúa coma un mostro.
Preciso que vires a estribor.
Por aí, onde sinalo. Iso é estribor.
Máis á dereita. Ves? Por aí.
Vira á dereita, besta do demo.
Pregunta se podes virar.
Así, ves?
Xa está!
Grazas, rapaza!
De nada.
Non é unha mascota. Mantén a garda.
Acouga, capitán. É amiga nosa.
- Até que teña fame. - Vas calar nalgún…
MAR DE DREGMORR
É o Inevitable?
Capitán!
Non precisamos isto. Somos cazadores.
Só se o matamos.
Sei por que está aquí, capitán.
É sempre polo mesmo motivo, sabe?
Eu podo darlle o que precisa.
Un veleno tan potente que acabaría até coa máis poderosa das bestas
e unha arma tan forte que a mandaría ás profundidades.
Sabe o que din de min, non si, capitán?
Os que veñen ver a Gwen Batterbie conseguen o que querían,
mais non volven saber o que é un bo día.
E, con todo, aquí está.
Non creo en supersticións.
Xa, supoño que non cre.
Pero ha crer.
Mire a máis terrible das creacións.
Chámoa a Man de Deus.
Que me custará?
Todo, capitán.
Eu levo todo.
Hai trato?
É que estou afeito a presas máis grandes.
A cear!
Aquí di que, nos tempos escuros,
a besta asolou unha vila en Kra' Zoul.
Estivemos por esas costas e nunca vin vila ningunha,
asolada ou en pé.
E non dicimos "arrr" tantas veces.
Sae en todas as páxinas.
Todo isto son parvadas.
Iso dilo ti,
pero o libro di outra cousa
e sobreviviranos aos dous.
A xente crerá que as bestas asolaron vilas inexistentes
e que os cazadores dicides "arrr".
E, se non é certo,
como se sabe o que si o é?
E como sabemos
se os monstros levaban as mozas?
Ou que houbo uns tempos escuros?
E se non empezaron eles a guerra?
E por que
o fariamos nós?
Parece das perigosas.
Moito mellor aquí.
Si.
Moito mellor.
Non sei como comezou a guerra.
Se cadra, o que importa é como acaba.
Hai lúa de sangue.
Batterbie vixía.
A honra é a moeda dos cazadores
e negociar con ela non é honorable.
Pedirá o seu pagamento
e o barco e nós pagaremos o prezo.
Sarah!
Mira iso.
Riddlebacks.
Si.
Só chegan tan ao norte
cando foxen de algo.
E só hai unha cousa que os asusta.
O Bramador.
Srta. Merino, vire rumbo ao sur.
Á illa do Ron Picante.
Si, capitán.
Oístes? Desatádeas das cavillas!
Tirade agora!
Todos a unha!
Atoparémoste.
Atoparémoste pronto.
Xa non es ese,
o Jacob Holland que matou 4 bestas
en dous días.
Foron cinco.
Es o que se fixo amigo dun monstro,
o que me salvou
e nos guiou até a illa do Ron Picante.
Conseguímolo.
Até aquí chega Vermella.
Non estará segura se segue.
Subiremos a un barco.
E despois?
Levareite a Guelston, non?
E que pasará contigo?
Guelston é un lugar,
non unha familia.
Non vou volver, e ti non vas volver ao barco,
así que ti só me tes a min
e eu só te teño a ti.
Non soa tan mal.
Que me dis entón?
Intentámolo?
Dis como…
unha familia?
Si.
Non sei.
Se finximos tempo abondo, talvez se faga real.
Tanto ten, é unha estupidez.
Imaxínasnos nunha granxa?
Que tanto ten, burro.
Déixao estar.
É que… non creo que…
Estás xordo ou que?
De acordo.
En fin, é mellor collermos as cousas.
Vaia aventura tan inesperada, rapaza.
Grazas por todo o que fixeches.
Volve para a casa.
E xuro que nunca volverei cazar monstros mariños.
Non máis cacerías de monstros!
Agarda.
Ben.
Nunca máis!
Coiro!
Entendes o que quero dicir, non?
É algo simbólico.
Penso que entendeu.
De acordo.
Para a casa.
Vai, rapaza.
Volve á casa.
Vermella?
Vermella!
Oh, non.
EMPERADOR
Bótame unha man.
Vermella, escóitame.
Marcha.
Non tes que loitar.
Non, Vermella. Vaite.
- Déixaos estar. - Temos que marchar.
Por favor!
Non, Vermella! Para!
Vermella, volve!
Collede as armas!
Fogo!
Maisie!
Vermella, para!
Maisie!
Estás ben?
Está ben Vermella?
Aguantade!
Atrás, besta.
Déixaa.
É o Bramador Vermello.
Apareceu a besta!
Non, moza.
Non hai que facer.
Non ten que facer isto.
Si que ten.
A Man de Deus!
Hoxe vingarémonos.
No nome de todos os caídos,
acabarei contigo, monstro!
Non loites.
O veleno fluirá máis rápido.
Non quero que morras. Aínda non.
Antes inmortalizarante no castelo de Whiterock.
Capitán, deixemos que o veleno acabe o choio.
Non, Sarah.
Prometínllelo aos monarcas.
Tranquila.
Non lle quedan forzas.
Si que lle quedan.
Izade as ás!
Capitán, barca a estribor!
Esperade!
Por Neptuno.
Jacob.
Xa vexo.
Vaia historia, Jacob.
O cazador amigo dun monstro.
O que me levou o ollo.
Que fago contigo, Jacob?
Esa cousa e mais eu
é como que…
nos entendemos.
Unha tregua.
Non hai tregua sen guerra.
Pasase o que pasase, non se compara con centos de anos de guerra.
Eu sei o que son:
fillo e neto de capitáns.
Se nacemos para loitar, por Deus que o faremos.
Poñámonos a proba e encontremos a gloria.
E eu pregúntoche, Jacob, fillo,
es o meu inimigo?
Deixádea marchar!
É pura paixón.
Amodo, moza. Amodiño.
Aí está.
Tes que axudar a Vermella.
É a nosa amiga.
Laméntoo
Debe descansar.
Levareite a Guelston.
Estarás segura
e vivirás unha vida boa e longa.
Primeiro visitaremos o castelo.
Reunirémonos cos reis.
Jacob, queres beber algo?
Benvido á casa.
Benvido.
Que ben verte.
Xa estás na casa.
Brindemos polas túas futuras aventuras
como capitán do Inevitable.
Vas recobrando as forzas.
Tarde de máis.
Pode ser.
O que fan con ela está mal.
Salvounos.
Tes que crerme, por favor.
Créote.
Pois axúdame a paralos.
Levo toda a vida loitando contra monstros
e vin cousas que nunca esquecerei.
Isto é todo o que coñezo.
Non hai oficial máis fiel que Sara Sharpe.
Logrouno! Ten o Bramador!
Todo o mundo saberá o que fixemos.
Este barco, o teu, pasará á historia.
Nada o pode parar.
Azul!
A ver que gato fai iso.
Abran as portas!
HISTORIA DAS BESTAS DO MAR
TEMPOS ESCUROS
TRIUNFO SOBRE AS BESTAS
Foron eles!
Ai, rapaza.
Acouga, Vermella. Liberareite.
Que é isto?
Que fan todos…?
Fíxoo! Ten o Bramador Vermello!
Abonda, Srta. Merino.
Xa oístes.
Botade áncora.
Capitán Crow.
En fin, parece que temos un gañador.
A última vez que estiven aquí,
dixo que a era dos cazadores chegara ao seu fin,
mais o Emperador non foi rival para a besta.
Toda as riquezas e o poder,
todo isto, non son nada comparados coa furia dun cazador.
O Inevitable irá abrindo o camiño
ao Dregmorr e máis aló.
Até que os ósos de todas e cada unha das bestas
xazan no fondo do mar!
Capitán!
Jacob,
volve ao barco.
Non pode facelo.
Deshónrasme, rapaz.
Deshonras os cazadores de antes.
Todos morreron coma heroes.
Si, eran heroes.
Mais pódese selo
e trabucarse.
Déame o arpón.
Considerábate un fillo.
Agora xa non te recoñezo.
Deicho todo!
Deiche vida!
Abandonaches o arpón
e pensas que te fixo forte.
Mais décheslle as costas aos teus.
- Jacob!
Debinche dar un coitelo máis grande.
Os cazadores trouxeron a besta ao reino.
Pola raíña e todo o que é bo!
Matádea!
Canoneiros, tomen posición!
Preparados para disparar!
Apartade, imbéciles!
Para!
Se o fas, nunca acabará.
Non máis cacerías de monstros!
Imposible.
Ben feito, nena.
Non acabei.
Os nosos libros,
a nosa historia,
son falsos.
Os monstros nunca ameazaron as costas.
Era todo un conto.
E inventárono eles!
Como?
Durante xeracións, aprendéronnos a odiar as bestas
e mandaron cazadores a destruílas.
As bestas aprenderon a temernos e odiarnos
e contraatacaron!
Como ousas difamarnos con tales falsidades?
Non tes dereito!
Teño todo o dereito!
Veño dunha longa caste de cazadores que tiveron a vosa morte gloriosa!
O voso reino pagouse co seu sangue
e co deles!
Abonda! Xeneral, dea a orde.
Esta guerra empezárona os reis e raíñas de antes.
O seu imperio creceu con cada mentira.
Estes están feitos da mesma pasta e din as mesmas mentiras.
Por avaricia.
Xeneral!
Poñédelle fin.
Poñédelle fin!
Escoitádea!
Soltade a besta!
Escoitade a nena!
Acabei.
Vermella.
Marchamos.
Que facedes?
Fogo!
Ordénavolo a raíña!
Xeneral, non deberiamos disparar?
Meu irmán ía no Monarca.
Quero saber como empezou isto.
Doeu, non?
Non imaxinas canto.
Ese día salvaron a vida
un home e un monstro.
E coa mesma, o mundo cambiou.
Deixouse de navegar no Dregmorr.
Os misterios de alén seguen inalterables.
Pero non o penso moito.
Vermella está a salvo e eu teño todo o que preciso aquí.
Vou vivir unha vida gloriosa.
O noso heroe, o capitán, limpa o noso mar.
El mata e caza os monstros que nos veñen papar.
Acoitela e dispara con lanzas e canóns
e leva os cornos aínda mornos dos monstros mamalóns.
Louvade os cazadores e cubrídeos de rosas,
pois viven vidas intrépidas e morren de mortes gloriosas!
Alcemos as nosas copas por Crow, valente e forte.
Bebamos das nosas copas, que axiña chega a morte.
O capitán non ten rivais
Acaban no fondo do mar.
Rillárono e afogárono,
50 veces o deberon matar.
Cincuenta veces o mataron e segue coa misión:
exterminar os monstros até a súa extinción.
Louvade os cazadores e cubrídeos de rosas,
pois viven vidas intrépidas
e morren de mortes gloriosas!
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso