Poprzednio…
Kobieta zabija się w pociągu, którym jedzie
szef sztabu kongresmena?
A CIA porywa przez to ludzi?
To niezły artykuł.
Znałem dziewczynę, z którą Ben wyszedł.
- Nazywa się Mary Ellen Daniels. - Masz adres?
To nie robota amatorów.
Mamy auto tej, co się wylogowała.
Wiesz, czemu porzuciła dobre auto?
By jechać metrem?
Identyfikator z pracy.
Imię i nazwisko: Anna Merrick. Adres biura i uprawnienia ósmego stopnia?
Wiemy, dokąd teraz jedziemy.
Co Anna tu robiła?
Putrę i jego żołnierzy szkolił
- amerykański specjalista z Delta Force. - Sampson.
Na pendrivie są dowody na Sampsona.
Nigdy nie torturowałem ani nie zabijałem cywili.
- A pana szef sztabu? - Co z nim?
Co robił pan w metrze, gdy zginęła Anna Merrick?
Przykro mi, John.
- Nolan. - Nie!
Czy pan Cahill wykazywał oznaki niepokoju?
Nie.
Czy jakieś sprawy mu ciążyły? Sercowe albo finansowe?
Nic o tym nie wiem.
Zostawił list pożegnalny? SMS-a, a może e-mail?
Pani detektyw, doceniam pani starania.
Ale nic nie zostawił.
Nie przejawiał żadnych oznak, a teraz ja…
Pani wybaczy, ale właśnie straciłem przyjaciela.
Rozumiem. W razie czego skontaktuję się z pana biurem.
Dziękuję.
Jak mogę skontaktować się z panem?
Nie może pani.
Moje biuro może przekazać wiadomość panu Reacherowi.
To mi wystarczy. Moje kondolencje.
Dzwonili z recepcji. Ekipy telewizyjne są w drodze.
Musimy was stąd zabrać.
To nie tajemnica, że byłem w hotelu.
Że Nolan dla mnie pracował.
Pana zdjęcia z miejsca samobójstwa nie będą dobre…
Ja pierdolę, Springfield.
Służyłem z nim przez 11 lat.
Nie zostawię go na parkingu pod brezentem!
John, teraz już nic dla niego nie zrobisz.
Prasa poprosi o komentarz.
Nolan pierwszy powiedziałby ci,
że nie jesteś teraz w stanie rozmawiać z prasą.
To podobne do twoich szkoleń w armii.
Czasami trzeba się wycofać i przegrupować.
Napiłbym się piwa.
Jest dziewiąta rano.
Znam jeden zapluty bar.
WASZYNGTON
BAJGLE I KAWA
- Dzięki. - Dziękuję.
Nie wiem, czym słodzisz, więc wziąłem
cukier, Splendę i Sweet 'n Low.
Cukier, dzięki.
Zapamiętam na przyszłość.
Kurde, posłuchajcie tego.
W zeszłym roku Kongres uchwalił plan redukcji deficytu.
To miliony małych ranek,
dzięki którym ten dług ma się wykrwawić.
Mydlenie oczu, by przekonać nas,
że politycy coś robią.
- Skup się. - Sorki.
Jedną z takich ranek była ogólnorządowa rezygnacja
z drogich magazynów dokumentów.
To ogromne magazyny z archiwami.
Koszty wynajmu i prowadzenia były bardzo wysokie.
Dokumenty starsze niż 10 lat trzeba teraz digitalizować,
przesłać na bezpieczny serwer i zniszczyć papierową kopię.
To musi być miejsce, gdzie to robią.
Zgadujesz czy wiesz?
Rząd nie publikuje adresów
swoich sekretnych magazynów,
ale zbadałem dość federalnych budynków,
żeby wiedzieć, że ten komin to część
przemysłowej spalarni.
Jak rząd chce zlikwidować coś ważnego, pali to.
Dlatego nikt nie widział Raportu Komisji Warrena.
Czemu nie użyją niszczarki?
Nie widziałeś Operacji Argo? Można to poskładać.
Musimy tam wejść i sprawdzić, do czego Anna miała dostęp.
I co ukradła.
Tego nie wiemy.
Nie atakuję twojej siostry,
ale pracowała w budynku z wysokimi uprawnieniami
i wyszła z pendrive'em, którego szukają.
Co innego mogła zrobić?
POZWOLENIE NA PARKOWANIE
Wiele z tych aut ma to samo pozwolenie na parkowanie, co Anna.
Pewnie na tamten parking. Mają to samo pozwolenie,
pewnie mają też ten sam identyfikator.
Znalazłaś sposób na wejście.
Jak zgarniemy czyjś identyfikator, mogą nas aresztować.
Szukają nas.
Nie możemy być w systemie!
Musimy tam wejść. Niestety, bez identyfikatora Anny.
Martwa kobieta na bramce?
Złapaliby nas.
- Boże! Czemu pan nie uważa? - Strasznie przepraszam.
Proszę.
- Tak mi przykro. - O Boże. Rety.
Mój Boże.
Pani rzeczy. Tak mi przykro.
W porządku. Wezmę to.
Przepraszam, że się wkurzyłam. To nowa bluzka.
Proszę, to na pralnię. Nalegam.
Nie trzeba. Rety.
- Dwa piwa. - Dziękuję.
Za Nolana Cahilla.
Co się odjebało?
Poznałem go pierwszego dnia szkolenia Delty.
Przerażał wszystkich.
Najpodlejszy gnojek na świecie.
I został szefem pana sztabu?
Szefem sztabu, któremu nikt nie podskoczy.
Tego nie da się wycenić.
Nie miał problemu pracować dla kogoś,
kim wcześniej dowodził.
Nie miał wybujałego ego.
Misja zawsze była najważniejsza.
Ukształtował mnie na swoje podobieństwo. Nas wszystkich.
Jeśli to prawda, z jakiego powodu pan skoczyłby z dachu?
Słucham?
Ukształtował pana na swoje podobieństwo.
To znaczy, że macie podobny charakter lub moralność.
W obliczu takich informacji, sytuacji i okoliczności
możecie zareagować tak samo. Wiedział coś, czego pan nie wie.
Zastanawiam się. Z jakiego powodu mógłby pan się zabić?
Nie mam pojęcia.
To nie to, co mówi pana źródło.
Nigdy nie zabijaliśmy i nie torturowaliśmy cywili.
Ale ktoś ich torturował i zabił.
Gdy wyjechaliśmy.
Co właściwie robiliście w Indonezji?
Wiem, że nie znał pan Anny Merrick.
Może spisuje ją już pan na straty.
Ale jej syn zaginął.
Dwudziestolatek prawdopodobnie został porwany przez zabójców.
Tylko prawda może teraz pomóc.
Proszę pani. Szkocką.
Rozmowa, która wymaga szkockiej…
Może w ogóle nie powinna się odbywać.
Ale jeśli myśli pan, że mogę jakoś pomóc, powiem wszystko, co wiem.
Nawet jeśli prawo panu zabrania?
Powiem to, co będę mógł, nie łamiąc przysięgi.
Może być Dewar's?
Tak, dziękuję.
Nasz szwadron wysłali do Indonezji z zespołem naukowców.
Mieli wykorzystywać rośliny z lasu deszczowego,
by wynaleźć nowy lek na antybiotykooporny szczep malarii
czy coś… Kto by pamiętał?
Wujek Sam mówi, że jedziesz do Azji z ekipą naukowców,
to jedziesz do Azji.
Mieliśmy dbać o bezpieczeństwo naukowców.
I zadbać o współpracę
z lokalnym rządem na miejscu.
Cahill nadzorował tę część operacji.
W zamian za gościnność Indonezji
USA miały szkolić ich siły specjalne,
którymi dowodził generał Reza Putra.
Ja nadzorowałem tę część operacji.
Uczyłem jego ludzi wszystkiego, od obsługi broni do taktyk partyzanckich.
Kiedy zacznie się mordowanie politycznych dysydentów?
Gdy wróciliśmy do Stanów,
Putra zaatakował ludzi.
Każdego, kto sprzeciwiał się jego rosnącej władzy.
W rezultacie zmiótł całą wioskę z powierzchni ziemi.
Cywilów, dzieci, starszych.
Niewinnych, dobrych ludzi. Zabijał na oślep.
Nagle przestał być jakimś generałem, z którym biegaliśmy po dżungli.
Był zbrodniarzem.
Popełniał nieopisane czyny.
Saddam Husajn, Noriega.
Przyjaźniliśmy się nawet z Bin Ladenem, gdy walczył z Rosjanami.
Nie pierwszy raz Ameryka się sparzyła.
Ale gdyby mój związek z Putrą wyszedł na jaw,
wszystko, nad czym pracowaliśmy z zespołem
przez dziesięć lat, poszłoby na marne.
Pana źródło szuka dokumentów, które wiążą mnie z potworem.
Myśli, że to pan jest potworem.
To niech jej pan powie, że się myli,
bo ja nie miałem nic wspólnego z tym, co Putra zrobił tym ludziom.
A gdy rząd USA się o tym dowiedział,
wysłał tam swoich ludzi, by zajęli się Putrą.
Z jakiegoś powodu Cahill jechał za Merrick
i z jakiegoś powodu sam skoczył z dachu.
Znajdę pendrive'a i się tego dowiem.
Trzymam kciuki.
Jak panu się uda, proszę postąpić słusznie
i mi go zwrócić.
Mocno panu na nim zależy jak na kogoś, kto nie wie, co tam jest.
To samo można mówić o panu.
Panu tak zależy, że wysłał pan za mną ekipę najemników.
Nie działam poza prawem.
Ale CIA tak. Może poprosił ich pan o pomoc.
Mówiłem panu. Nie pracuję z nimi.
Piekło by chyba zamarzło, gdyby przyjmowali rozkazy od kongresmena.
Skierowałem pana tylko do Departamentu Obrony,
gdy zaczął pan węszyć.
To tam pracują Trzask, Chrup i Pyk?
Tak ich pan nazywa?
Nie przedstawili się.
Przejdę do sedna.
Niezależnie od moich osobistych interesów,
zawartość pendrive'a jest własnością armii Stanów Zjednoczonych.
Należy zwrócić go do Pentagonu, gdzie jego miejsce.
Znajdę go. A gdy zobaczę, co na nim jest,
zdecyduję, co z nim zrobić.
- Tak szybko nie wyjdzie. - Spokojnie.
John Sampson nie będzie zapijał śmierci przyjaciela jakimś sikaczem.
Dla umarlaka to bez różnicy.
Wiesz, kim jest Jonasz?
Wśród żeglarzy to osoba na statku,
która przynosi jedynie pecha.
Gdy wchodzi na pokład, sprowadza nieszczęścia.
Pan jest takim Jonaszem.
Moja matka mawiała,
że kłopoty zawsze mnie znajdują.
Dostał pan od Johna to, czego chciał?
Bo wolałabym, by trzymał się pan z daleka.
Podwieziecie mnie do hotelu?
Spieprzaj pan.
Rzadko zdarzają nam się piesi.
Mam auto u mechanika. Podjechałam taksówką pod kawiarnię.
Czemu patrzy na ziemię?
Nie chce pokazywać się na kamerach.
To trwa za długo.
- Na pewno ją przyłapią. - Nie.
- Chyba jest jakiś problem. - Chipem do góry.
Właśnie tak się dzieje, gdy pijesz bezkofeinową.
Miłego.
Tak.
Nie możesz pisać maila do działu dystrybucji i czekać,
aż to załatwią.
Od teraz dodawaj mnie w CC do wszystkich maili.
Dzień dobry. Pomoże mi pani?
Shannon Thomas. Zgubiłam się. Przenieśli mnie tu z Pentagonu.
Mam zastąpić Annę Merrick.
Cheryl Brewster. Okropna historia z Anną. Znała ją pani?
Nie miałam przyjemności.
Chodźmy, pokażę pani, co i jak.
Anna była urocza.
Nigdy nie wiemy, co tak naprawdę ktoś przeżywa.
Nie. Wstyd mi przyznać,
ale nawet nie wiem, co mam tu robić.
Przydzielono mnie nagle.
To proste. Konwertujemy dokumenty na pliki cyfrowe.
Zajmą mniej miejsca. Będzie pani skanować pisma
i przesyłać je do cyfrowej bazy danych.
To żmudna praca, ale płacą półtorej stawki.
To było stanowisko Anny.
Wiem, że to makabryczne,
ale rejestry produktywności są powiązane ze stanowiskiem.
Przyślę kogoś, by uprzątnął pani biurko.
Nie trzeba.
Zaloguję panią na konto Anny, żeby sprawdzić, na czym skończyła.
Pod koniec dnia zamienimy konto na pani.
Pliki są ponumerowane.
Tak nazywa się plik po zeskanowaniu.
Po zeskanowaniu całego pudełka trzeba zanieść je na wózek
w korytarzu do spalenia.
A potem zabrać się za nowe pudełko. Pytania?
Nie.
Chyba rozumiem.
Czy to nie jej ukradłeś identyfikator?
Kurwa. Jak można tak szybko jeść?
ZAŁADOWANE – SPALONE
Przepraszam, zapomniałam identyfikatora.
Imię i nazwisko?
Jacqueline Reed.
SKASOWANE
BRAK PLIKU W SYSTEMIE
Pani identyfikatora użyto dziesięć minut temu.
- Co? - Wyłaź stamtąd.
Wiedzą o identyfikatorze.
Kuźwa.
Przepraszam. Mogę prosić na słowo?
Proszę zaczekać.
Mam ją. Jest tutaj.
- Proszę pani! - Kto to?
Potrzebuję wsparcia na drugim.
Czy to dobrze, że biegnie?
Wy, stać! Zatrzymać się!
- Szybko! - Wracać tu!
- Ruszaj! - Wysiadać z auta! Szlag!
Tym razem zróbmy to po dobroci.
Nie.
Kurwa!
Ma przeżyć!
Przerwać formację. Rozproszyć się.
Jaki był plan?
Okaleczyć cię, wepchnąć do vana i przepytać.
Nie! Kurwa! O Boże!
Dupek!
Ciesz się, że ciebie nie wrzuciłem.
FILADELFIA
Tylko jeden plik. Zeskanowała go, usunęła i wysłała do spalenia.
Nie przesłała go na serwer.
Pewnie ściągnęła go na pendrive'a.
Też tak myślimy.
Na pendrivie jest jedyna istniejąca kopia i zrobiono tak celowo.
Anna tak zaplanowała?
Raczej osoba, dla której wykradła dane.
Jeśli pendrive zawiera jedyną kopię dokumentów,
jest jeszcze cenniejszy.
Ten, kto go szuka, pewnie chciał go sprzedać.
Albo nie chcą, byśmy to zobaczyli ze względu na ryzyko.
Musimy się dowiedzieć.
Oby nie za późno.
Widzimy się niedługo.
Prawie jesteśmy z powrotem. Utknęliśmy w korku.
Po co te roboty w nocy?
I tak trzymają tu sprzęt za dnia.
Od kiedy stoicie?
Od dwóch zjazdów.
Zrobiło się gorzej w tym zwężeniu.
Widzicie następny zjazd?
Zjazd nr 20.
„Columbus Boulevard i Washington”.
Plum, poszukaj tam najbliższej stacji metra.
Przyjąłem.
Co chcesz zrobić?
Chyba wiem, czemu Anna wysiadła i poszła do metra.
Stacja Tasker-Morris.
Tam Anna kupiła bilet.
Pewnie utknęła tu w korku, gdy wiozła pendrive'a Lily.
Zjechała pierwszym zjazdem
i wsiadła do metra na najbliższej stacji.
Spieszyła się.
Dostała termin.
Możecie jechać do tej stacji?
Prawie przejechaliśmy zwężenie.
Spotkamy się na stacji Tasker-Morris.
W porządku?
Ben nie wyjdzie z tego cało, prawda?
Tego nie wiemy.
Myślisz, że żyje?
Jesteś gliną z miasta.
Pracowałaś nad trudnymi sprawami.
Masz instynkt.
Czy mój siostrzeniec żyje?
Nie widziałam dowodów na to, że Ben nie żyje.
Czuję, że nie mam żadnej kontroli nad tym, co się dzieje.
Nie mam też pojęcia jak to powstrzymać.
Zaczynam wariować.
Posłuchaj mnie.
Jestem gliną od 15 lat.
Widziałam straszne rzeczy.
Łatwo się w tym pogubić.
Nam teraz nie wolno tego zrobić.
Atakują nas mordercy i federalni,
a sprawa nie ma jebanego sensu.
Masz być skupiony i twardo stąpać po ziemi.
Jeśli ten mrok zacznie cię pochłaniać
i poczujesz, że wariujesz,
wiedz, że są ludzie, którym na tobie zależy.
Na przykład ja.
Przypomniałeś mi.
Zabrałam to z biurka Anny. Powinieneś je mieć.
Dziękuję.
Uznałem, że indyka i ser lubią wszyscy.
Wszystko w porządku?
W najlepszym.
Przyjechał.
Kurde. Nie kupiłem mu kanapki.
Sorki, stary.
No dobra, tu przyjechała Anna. Była zdesperowana.
Nie miała czasu. Wyjaśnij nam to.
Załóżmy, że mamy rację.
Kobieta z OnlyFansa została zamordowana,
a zabójcy, pewnie Redsi, porwali Bena.
Tak chcieli ją przekonać, by to im oddała pendrive'a.
„Pendrive do tej godziny albo zabijemy ci syna”.
Dlatego nie mogła stać w korku.
Pojechała metrem, żeby uratować Bena.
Ale to nie ma sensu, bo…
Bo co?
Sam nie wiem. Nic takiego.
Plum chce powiedzieć, że Anna
nie miała pendrive'a w pociągu,
a bez niego nie uratowałaby Bena.
Gdy wsiadła do metra, już wiedziała, że jej syn nie żyje.
Nie. To nie ma sensu. Czemu zabiliby swoją kartę przetargową?
Porwania to trudne przestępstwo. Dziecko trudno się kontroluje,
a co dopiero ponad stukilowego linebackera.
Zrobiła się zadyma i Ben skończył martwy.
Nie chcę mieć racji, ale chyba mam.
Skąd Anna wiedziała?
Pewnie dostawała wiadomości z dowodem, że żyje.
Telefony, może nagrania.
Potem przestali je przesyłać. Anna utknęła w korku.
Nie zdążyłaby, więc zadzwoniła.
Chciała też sprawdzić, czy z nim okej. Nie chcieli dać go do telefonu.
Bo to było niemożliwe. Stąd wiedziała, że już nie żyje.
Nie mogła uratować Bena. Po co wsiadła do metra?
Nie mogła siedzieć z założonymi rękami.
Musiała pomścić syna. Dotarła do zjazdu
i zjechała.
Ma rację.
Wyglądała na zestresowaną matkę w żałobie.
Chciała krwawej zapłaty.
To profesjonalni najemnicy, a ona była urzędniczką.
Nie obchodziło jej to. Pewnie wzięła tę kurtkę,
żeby zakryć białą koszulę
i zakraść się do zabójców.
Wzięła broń, by chronić siebie
i Bena po oddaniu pendrive'a porywaczom,
żeby mogła uciec. Ale potem chciała użyć go do zemsty.
Ale skoro miała plan, czemu popełniła samobójstwo?
No co?
Powiedziałem Annie…
że jestem gliną.
Była mądra.
Myślała, że ją aresztuję, a nadzieja na zemstę się ulotni.
Już czuła, że zawiodła Bena za życia.
I miała zawieść go po śmierci.
Poczucie winy i ból ją przerosły.
Powiedziałeś jej, że jesteś gliną?
Żeby czuła, że jest z kimś, kto nad tym panuje,
skoro ona nad tym nie panowała.
Myślałem, że rozładuję sytuację.
Chciałem jej pomóc.
Nie pomogłem.
Anna miała pendrive'a, gdy wyjeżdżała.
Nie chciała, by zabójcy Bena położyli na nim łapy,
więc się go pozbyła.
Chyba wiem, gdzie może być. Te listy w aucie Anny?
Otwarta była tylko ta oferta karty kredytowej.
Nie widziałam koperty zwrotnej.
Takiej przedpłaconej.
Wysłała pendrive'a i może telefon, zanim wsiadła do metra.
- Komu? - Lily. Anna zginęła, dokonując zemsty,
ujawniając prawdę o zabójcach.
Czwarta władza. Ostatnia linia obrony przed tyranią.
Szukamy pendrive'a, który cały czas był w hotelu Lily?
Anna znała jej miejsce pobytu.
Ale Lila musiała uciekać po ataku,
zanim dostarczono nośnik.
Docherty.
Dałaś mu numer jednorazówki?
Dzięki.
Znaleźli Bena.
Tak mi przykro.
Nie chcę, by jechał do kostnicy sam.
Pojedziemy z Plumem z nim.
Spotkaj się z Lilą w hotelu. Zdobądź pendrive'a.
Dam znać.
Lila, tu Reacher.
HOTEL CARTER
- Sprawdźcie na zapleczu. - Nic tam nie ma.
Stare listy i rzeczy znalezione zostają w recepcji.
Mogę porozmawiać z menadżerem?
Gene wraca z urlopu za tydzień. I powie pani to samo.
Dziękujemy.
Czy Anna mogła wysłać go w inne miejsce?
Znała tylko adres hotelu. Nie wierzę, że go nie ma.
- Muszę jechać do kostnicy. - Do kostnicy?
Zabito syna Anny. Odnaleziono jego ciało.
Boże. Matka i syn.
Ci sami ludzie, którzy ścigają nas?
Zapewne. Mam teorię, że wykorzystali Bena,
by Anna przywiozła im pendrive'a.
Jestem odpowiedzialna za śmierć Anny i jej jedynego dziecka.
- Co jest? - Śledzą nas.
Ci, którzy cię zaatakowali, pewnie obserwowali hotel
na wypadek, gdybyś wróciła.
Co robimy?
Ktoś ma dość kasy, by zatrudniać nieskończoną liczbę dupków.
Muszę go znaleźć. Chodź.
- Nie! - Zajmę się nimi.
Spotkamy się w hotelu!
Pendrive.
Lewa kieszeń.
Wyciągnij go.
Jeśli nie chcesz mnie tu zastrzelić,
ryzykując aresztowanie dla tych informacji,
sam go wyjmij.
Dla kogo pracujesz?
Pierdol się!
Kurwa!
Mów, co wiesz, albo załatwię ci drugą.
Kuźwa.
Tutaj na peronie.
Ręce do góry!
Pokaż ręce.
Ucieka!
Potrzebne wsparcie, Tasker-Morris, peron na południe.
Obstawcie wyjścia!
Pomóc ci?
Nie szedł tędy.
Idę na wschód, ty na zachód.
Dzięki.
Wiesz, jak dojść tunelami do hotelu Liberty Gardens?
BIURO KORONERA W FILADELFII
Gdzie go znaleźli?
W okolicach Dziewiątej i Callowhill.
Kto to zgłosił?
Śmieciarz. Zgłosił zapach ze śmietnika.
Dam wam chwilę.
Ta sprawa ją przerastała…
A nie poprosiła mnie o pomoc.
Bo wiedziała, że jestem tylko…
stróżem drogowym z odznaką.
Nieudolnym, bezużytecznym, jebanym…
parkingowym.
Sam bym do siebie nie zadzwonił.
Nic mi już nie zostało.
Jestem całkiem sam.
Słyszysz mnie?
Spotykamy się w Liberty Gardens.
Bennett, słyszysz mnie? Odbiór.
Tyler?
Natychmiast jedźcie do Liberty Gardens. Złóżmy wizytę księżniczce.
POŁĄCZENIE NIEUDANE
Dalej, Lila.
Kuźwa!
O Boże.
Wystraszyłaś mnie.
Masz nośnik?
Nie było go tam. Ale Reacher wciąż chce nam pomóc,
więc jest dobrze.
Co to jest?
Zrobię nam soto ayam.
Mam dość amerykańskiego jedzenia.
Może ten dzień jednak nie będzie taki zły.
To pani zgłosiła zabójstwo Mary Ellen Daniels?
Była z Benem Merrickiem w noc, gdy zginęła.
To większe śledztwo.
Właśnie dostałam analizę ran. To może panią zaciekawić.
Benowi poderżnięto gardło
taką samą bronią, jaką zabito Mary.
Nie ruszać się. I nie krzyczeć.
Jak nie chcecie tak skończyć, powiedzcie, gdzie pendrive.
Noże.
Żeby nikt nie słyszał strzałów.
To zakrzywiony nóż. Nazywa się karambit.
Używają go w sztukach walki w Indonezji.
W Indonezji?
Policja! Ręce do góry!
Nie waż się ruszyć.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski