Anteriormente…
Suicidouse no tren onde ía o xefe de gabinete
dun candidato presidencial?
A CIA ponse a secuestrar xente por iso?
É unha reportaxe.
Non sei onde está Ben. Pero coñecía a rapaza coa que marchou.
- O seu nome real é Mary Ellen Daniels. - Tes un enderezo?
Os autores non son afeccionados.
Atopei o coche da suicida.
Por que deixou un coche en perfecto estado
e colleu o metro?
Un carné do traballo.
Nome: Anna Merrick. Centro de traballo e autorización nivel oito?
Polo menos sabemos por onde seguir.
Que demo facía Anna aquí?
A Putra e os seus adestrounos
- un experto da Forza Delta. - John Sampson.
Na USB hai probas que conectan a Sampson con isto.
Nunca torturei nin asasinei civís.
- O xefe de gabinete? - Que pasa con el?
Por que ía no metro con Anna Merrick cando se suicidou?
Síntoo, John.
- Nolan. Nolan! - Non!
Amosara o señor Cahill signos de angustia?
Non.
Algo en particular que o preocupase? Algún problema amoroso ou económico?
Non, que eu saiba.
Deixou algunha nota? Unha mensaxe de texto? Un correo?
Detective, agradézolle a súa meticulosidade.
Pero non deixou nada.
Nin amosaba sinais de alarma, e agora mesmo…
Descúlpenos. Intento afrontar a perda dun amigo.
Está ben. Se teño máis preguntas, poñereime en contacto coa súa oficina.
Grazas.
Como o localizo, señor Reacher?
Non pode.
A miña oficina pasaralle as súas consultas ao Sr. Reacher.
De acordo. Iso váleme. O meu pésame.
Chamaron da recepción. Están chegando periodistas.
Temos que trasladalo.
Non era ningún segredo que paraba no hotel.
E que Nolan era un empregado.
Dá mala imaxe que estea onde se produciu un suicidio.
Non me fodas, Springfield.
Servín 11 anos con ese home.
Non o deixarei tirado nun aparcadoiro baixo unha lona.
John, xa non podes facer nada por el.
A prensa pedirá declaracións.
Nolan sería o primeiro en dicirche
que no teu estado non debes facelas.
Isto seméllase ao adestramento militar.
Ás veces hai que dar un paso atrás e reorganizarse.
Apetéceme unha cervexa.
Son as nove da mañá.
Sei dun bar aberto.
- Grazas. - Grazas.
Non sabía con que o adozas, así que collín
azucre, estevia e sacarina.
Azucre, grazas.
A partir de agora xa o sei.
Merda, mirade o que atopei.
O ano pasado, aprobouse un plan de redución do déficit.
É como baleirar a culleradas
o caldeiro xigante da débeda nacional.
Unha medida baleira para facernos crer
que os políticos fan algo.
- Céntrate. - Xa, perdón.
Unha das culleradas era que a administración prescindiría
de caros almacéns de documentos.
Gardan documentos de hai décadas.
O arrendamento e o mantemento resultaban moi caros.
Segundo esta lei, os documentos de máis de dez anos deben dixitalizarse,
subirse a un servidor seguro e destruír a copia de papel.
Teñen que estar a facelo nese sitio.
Supós ou afirmas?
O Goberno non publica os enderezos
dos almacéns onde destrúen documentos,
pero estudei abondo os edificios federais
como para saber que esa cheminea é o ventilador
dun incinerador industrial.
Se queren que desapareza algo importante, quéimano.
Por iso ninguén viu o informe orixinal da Comisión Warren.
Por que non trituralo?
Non viches Argo? Poderían pegar os anacos.
Temos que entrar e ver a que tiña acceso Anna.
E que roubou.
Iso non o sabemos.
Meu, non é por criticar a túa irmá,
pero traballaba nun edificio de alto segredo
e marchou cunha USB que todos queren.
Que máis podía facer?
EMPREGADO PERMISO DE APARCADOIRO
Moitos destes coches teñen un pase de aparcadoiro coma o de Anna.
Seguramente para aparcar aló. Se teñen o mesmo pase,
han ter a mesma tarxeta de acceso ca ela.
Xa sabes como entrar.
Pódennos arrestar por intento de roubo da tarxeta de acceso.
Están a buscarnos.
Meteríannos na base policial.
Temos que entrar. Non podemos usar a súa tarxeta.
Unha morta na barreira de seguridade?
Pillaríannos.
- Deus! Mire por onde anda! - Canto llo sinto.
Teña.
- Síntoo moitísimo. - Mi madriña, merda.
Por Deus.
Teña as cousas. Síntollo moito.
Tranquilo, xa está.
Perdoe por poñerme así, é que estreo a camisa.
Teña isto para a tinturaría. Insisto.
Non fai falta. Vaia.
- Dúas cervexas. - Grazas.
Por Nolan Cahill.
Manda carallo.
Coñecino o primeiro día de adestramento na Delta.
Aterrorizounos a todos.
Nunca coñecín un cabrón igual.
Por iso o nomeou xefe de gabinete?
Porque ninguén o podería intimidar?
Algo así non ten prezo.
Sabía que non lle importaría traballar para alguén
que tivo baixo o seu mando.
Non tiña problemas de ego.
A misión era o principal.
Fíxome á súa imaxe. A todos nós.
Se iso é así, que o faría tirarse dun tellado?
Como di?
Di que el o fixo á súa imaxe.
Logo os seus principios e valores serán parecidos.
Coa mesma información, e na mesma situación e circunstancias,
vostede reaccionaría igual. El sabía algo que vostede non.
Por iso lle pregunto que o faría saltar a vostede.
Non teño nin idea.
Non é como lle contou a súa fonte.
Nunca torturamos ou matamos civís.
Pero torturaron e mataron xente.
Nós marcharamos.
Que fixo exactamente en Indonesia?
Xa sei que non coñecía a Anna Merrick.
A morte da muller é irreversible.
Pero o fillo segue desaparecido.
Ten 20 anos e estará con asasinos psicópatas.
A verdade pódenos axudar.
Señorita, un whisky.
As conversas que precisan whisky…
Son conversas que non deberían ter lugar.
Pero se cre que hai algún xeito no que poida axudar, cóntolle o que sei.
Mesmo se legalmente non pode falar?
Contareille todo o que poida sen incumprir o meu xuramento.
Válelle un Dewar's?
Si, grazas.
Enviaron o noso escuadrón a Indonesia cun equipo de científicos.
Algo sobre plantas da selva tropical para atopar unha cura
para novas cepas de malaria resistentes aos antibióticos,
ou… xa non me acordo.
O tío Sam mándate a Asia cun grupo de científicos,
e ti vas.
Debiamos protexer os científicos
e garantir a cooperación
do goberno local mentres estabamos alí.
Cahill supervisou esa parte da operación.
A cambio da hospitalidade de Indonesia,
os EUA acordaron adestrar as súas forzas especiais militares,
dirixidas polo xeneral Reza Putra.
Eu supervisei esa parte da operación.
Ensineilles de todo, dende adestramento con armas ata tácticas de guerrilla.
Cando chega á parte sobre o masacre de disidentes?
Ao volver aos Estados Unidos…
Putra perseguiu xente.
Calquera que se opoñía ao seu crecente poder.
E no proceso, arrasou unha aldea enteira.
Civís, nenos, anciáns.
Xente inocente e boa. Foi indiscriminado.
De súpeto, non era só un xeneral co que faciamos manobras na selva.
Era un criminal de guerra.
Dedicouse a cometer actos indescritíbeis.
Saddam Hussein, Noriega.
Fomos amigos de Bin Laden cando loitaba contra os rusos.
Non sería a primeira vez que pasa.
Aínda así, se o meu vínculo con Putra saíse á luz,
arruinaría o meu labor e o do meu equipo
de todos estes anos, entende?
A súa fonte busca arquivos roubados que me relacionan cun monstro.
Cre que vostede é o monstro.
Pois dígalle que se equivoca de persoa,
porque non teño nada que ver co que Putra lle fixo a esa xente.
De feito, o Goberno americano mandou un equipo aló
para falar con Putra en canto o souberon.
Algo fixo a Cahill seguir a Anna Merrick
ata aquel metro e algo o fixo saltar do tellado.
Hei atopar a USB e descubrir o que.
Pois oxalá o consiga.
E cando a atope, faga o correcto.
E devólvama.
Parece desexala moito para non saber o que contén.
Diría o mesmo de vostede.
Tanto que mandou un equipo táctico de mercenarios por min.
Eu non actúo á marxe da lei.
Iso faino a CIA. Igual por orde súa.
Xa lle dixen que non teño nada que ver coa CIA.
O día que acepten ordes dun congresista, conxelarase o inferno.
Todo canto fixen foi derivalo ao departamento de Defensa
cando comezou a cismar.
Aí traballan Xan, Perillán e Minguiño?
Chámalles así?
Non me dicían os seus nomes.
A cuestión, Reacher,
á marxe dos meus intereses persoais,
é que o contido desa memoria é propiedade do Exército dos EUA.
Eu só quero que volva ao Pentágono, onde debe estar.
Hei atopar esa memoria. E cando vexa o que contén,
decidirei o que facer con ela.
- Vai tardar un anaco. - Está ben.
John Sampson non beberá alcol barato mentres chora o seu amigo.
Ao morto xa tanto lle ten.
Sabe o que é un Xonás?
Os mariñeiros chámanlle Xonás ao tripulante
que só trae mala sorte.
Cada vez que sobe ao barco, chega a mala sorte.
Vostede é un Xonás, Reacher.
Como dicía miña nai:
os problemas perséguenme.
Espero que John lle dese o que precisa.
Porque preferiría que mañá non se achegue.
Lévasme de volta ao hotel?
Vaia á merda.
Pouca xente vén andando.
Teño o coche no taller. Deixáronme na cafetería.
Por que mira para o chan?
Para que as cámaras non lle capten a cara.
Está tardando moito.
- Seguro que a pillan. - Non a van pillar.
- Algo non vai ben. - Déalle a volta.
É o que pasa cando só lles queda descafeinado.
Que pase bo día.
Si.
Non podes enviar un correo e esperar seguimento
porque non o fan.
Así que ponme en copia de todo a partir de agora, vale?
Ola. Pode axudarme?
Shannon Thomas. Perdinme. Trasladáronme dende o Pentágono.
Veño substituír a Anna Merrick.
Cheryl Brewster. Que horror o de Anna. Coñecíala?
Non tiven o pracer.
Ven, axúdoche a instalarte.
Anna era un encanto.
Pero nunca se sabe o que pasa polas cabezas.
Non. Dáme vergoña dicilo,
pero non sei que me mandan facer aquí.
Reasignáronme no último momento.
É fácil. Pasamos documentos en papel a dixital.
Menos espazo, menos residuos. Escaneas documentos
e sóbelos ao almacenamento dixital.
É aburrido, pero págano como horas extra.
Era o posto de traballo de Anna.
Sei que non é agradable,
pero o control de produtividade está ligado ao posto.
En resumo: pedirei que retiren as cousas dela.
Está ben.
Inicia sesión co ID de Anna para continuar onde ela o deixou.
Cambiareino ao teu nome ao final do día.
Os ficheiros están numerados.
Poslle ese nome logo de escanealo.
Ao rematar os ficheiros da caixa, colócala co seu contido nun carro
no corredor destinado a incineración.
E comezas coa seguinte caixa. Algunha pregunta?
Non.
Creo que o entendín.
Esa é a muller á que lle roubaches o pase?
Carallo. Que rápido come.
SUBIDO INCINERADO
Debín esquecer a tarxeta de acceso.
Nome?
Jacqueline Reed?
ELIMINADO
NON HAI ARQUIVOS
Señora, entraron co seu pase hai dez minutos.
- Si? - Sae de aí.
Saben o do pase roubado.
Merda.
Desculpe, señora. Podo falar con vostede?
Señora, ten que agardar.
Si, véxoa. Está aquí mesmo.
- Señora! - Quen era?
Reforzos ao segundo andar.
É bo que estea correndo?
Alto aí! Pare!
- Rápido! - Volva aquí!
- Dálle! - Xa! Saia do coche! Merda!
Esta vez imos polas boas, Reacher.
Non.
Carallo!
Quéroo vivo!
Separádevos. Dispersión táctica.
Cal era o teu plan?
Ferirte, meterte nunha furgoneta e facerche unhas preguntas.
Non! Carallo! Por Deus!
Cabrón!
Tes sorte de que non te guindase tamén.
FILADELFIA I-95
Era só un ficheiro. Anna escaneouno, borrouno e mandouno ó incinerador.
Non o subiu ao servidor do Goberno.
Descargaríao na memoria USB antes de borralo.
Nós cremos o mesmo.
O que contén esa memoria é a única copia que existe.
Decidiuno miña irmá?
Seguramente a persoa para quen os gravou.
Se contén a única copia deses documentos,
é moito máis valiosa.
Igual quen lla pediu pretende vendela.
Ou non quere que o vexamos para que non poidamos defendernos.
É imposible sabelo.
Oxalá o descubramos a tempo.
Vémonos en Filadelfia.
Estamos chegando. Hai atasco na entrada sur.
Para que traballan na estrada á noite
se deixan a maquinaria todo o día?
Canto levades parados?
Dúas saídas.
Pero complícase neste colo de botella.
Vedes a seguinte saída?
Saída 20.
"Avenida Columbus con Washington."
Plum, busca a estación de metro máis próxima á saída 20.
Agora mesmo.
En que pensas?
Creo saber por que Anna deixou o coche e colleu o metro.
Estación Tasker-Morris.
Anna comprou aí o abono de transporte.
Pillaríaa o atoamento cando lle levaba a USB a Lila.
Colleu a primeira saída despois do atasco,
foi á estación máis próxima e subiu ao metro.
Tiña que chegar a tempo.
Puxéronlle un prazo.
Podedes ir a esa estación de metro?
Si, xa case saímos do atasco.
Véxovos en Tasker-Morris en canto poida.
Estás ben?
Seguro que a Ben lle pasou algo, ou?
Iso aínda non o sabemos.
Cres que está vivo?
Veña, es unha policía da cidade.
Tes traballado en casos difíciles.
Usa a intuición.
Está vivo o meu sobriño?
Non vin probas de que Ben estea morto.
Síntome coma se non tivese o control sobre nada do que pasa,
e non podo facer nada para impedilo.
Vou tolear, oíches?
Ei, escóitame.
Levo 15 anos sendo policía.
Vin xente boa á que lle pasaron cousas malas.
É fácil poñerse no peor.
Pero non podemos darnos ese luxo.
Temos enriba os mercenarios e o FBI
e un caso que non ten sentido.
Necesitámoste cos pés na terra e a cabeza despexada.
Se te invaden os pensamentos negativos
e sentes que vas perder o control,
lembra que hai xente que se preocupa por ti.
Eu incluída.
Por certo.
Collín isto no posto de Anna. Pensei que deberías telo.
Grazas.
Espero que vos guste o de pavo con queixo.
Todo ben?
Todo ben.
Velaquí está.
Merda. Non merquei bocadillo para el.
Perdoa, meu.
Daquela, aquí é onde veu Anna. Estaba desesperada.
Dixeches que ía contra o reloxo, explícate.
Imos supoñer que temos razón.
Os asasinos da muller de OnlyFans,
os mercenarios, secuestran a Ben
para obrigar a Anna a que lles dea a memoria USB.
"Tráenos a USB a tal hora ou matamos o teu fillo."
Por iso non podía quedar no atasco.
Colleu o metro para intentar salvar a Ben?
Pero iso non ten sentido porque…
Porque que?
Non sei, meu. Nada.
Creo que Plum intenta dicir
que Anna non levaba a USB no tren.
E que, sen iso, non podería salvar a Ben.
Cando Anna subiu ao metro, xa sabía que o seu fillo morrera.
Non. Iso non ten sentido. Por que matarían a súa moeda de cambio?
Os secuestros son complicados. Xa é difícil controlar un neno,
non digamos un deportista de 110 quilos.
Daquela a cousa saíu mal e Ben acabou morto.
Oxalá me equivoque, pero iso creo.
Como sabía ela que Ben morrera?
Probablemente mandábanlle probas de vida.
Chamadas telefónicas, quizais un vídeo.
Despois negáronse a facelo máis. A Anna pillouna o atasco.
Non cumprir co prazo era malo para Ben. Entón ela chamou,
insistiu en saber se aínda estaba ben. Non llo puxeron ao teléfono.
Porque non o podían poñer ao teléfono. Así soubo que xa estaba morto.
Se Anna non podía salvar a Ben, para que subiu ao metro?
Non podía aturar quedar sen facer nada logo diso.
Tiña que vingalo. Chegou á saída,
e colleuna.
Ten razón.
Cando vin a Anna, era unha nai aflixida e angustiada cunha arma.
Ela quería a súa vinganza.
De mercenarios profesionais. Era unha funcionaria.
Tanto lle tiña. Collería o abrigo do coche
e tapou a súa camisa branca
coa esperanza de dar cos asasinos de Ben.
Collería a pistola para protexerse
e protexer a Ben cando lles dese a USB,
e poder saír de alí. Pero agora usaríaa para vingarse.
Pero se tiña un plan, por que se suicidou?
Que?
Cando me acheguei a Anna,
díxenlle que era policía.
Ela era intelixente.
Sabía que tería que arrestala e que non podería vingarse.
Xa cría que lle fallara a Ben na vida.
E estaba a fallarlle na morte.
Foi superada pola culpa e a dor.
Dixécheslle que eras policía?
Quería que soubese que alguén tiña o control
cando ela estaba claramente fóra de control.
Cría que así rebaixaría a tensión.
Quería axudala.
E non o fixen.
Tiña a USB cando veu a Filadelfia.
Non permitiría que os asasinos de Ben se fixesen con ela.
Así que desfíxose dela.
Creo que sei onde a puxo. O correo que atopamos no coche de Anna.
A única carta aberta era a oferta da tarxeta de crédito.
Non vin o sobre de devolución. Deses que poñen
"non necesita franqueo" nunha esquina.
Enviou a USB por correo, e talvez o móbil, antes de subir ao metro.
- A quen? - A Lila. Se Anna morreu vingándose,
os asasinos de Ben serían expostos.
O cuarto poder. A última liña de defensa contra a tiranía.
O que estivemos buscando sempre estivo no hotel de Lila?
No que se ía ver con Lila.
Pero Lila marchou logo do ataque,
antes de chegarlle a USB.
Docherty.
Décheslle o número do desbotable?
Dime.
De acordo.
Grazas.
Atoparon a Ben.
Síntoo moito.
Non quero que vaia só ao depósito.
- Acompañámolo Plum e eu. - Vale.
Queda con Lila no primeiro hotel e trae esa USB.
Avísote cando a teña.
Lila, son Reacher.
APARCADOIRO
- Pode mirar atrás? - Non hai nada.
O correo vello e os obxectos perdidos están na recepción.
Podo falar co encargado?
Está nos Poconos toda a semana. Diralle o mesmo.
Grazas pola axuda.
A onde máis che puido mandar a USB?
Só sabía deste sitio. Non creo que non estivese alí.
- Teño que ir ao depósito. - Ao depósito?
Asasinaron o fillo de Anna. Acaban de atopar o corpo.
Meu Deus. Nai e fillo.
Foi a mesma xente que nos persegue?
É o máis probable. A miña teoría é
que usaron a Ben para que Anna lles dese a USB.
Son culpable da morte de Anna e do seu único fillo.
- Que pasa? - Séguennos.
Os que te atacaron debían estar vixiando o lugar
por se volvías aparecer.
Que facemos?
Alguén ten cartos abondos para seguir mandando cabróns.
Debo descubrir quen é. Veña.
- Non! - Eu encárgome deles
e vémonos no hotel!
A memoria.
Peto esquerdo.
Pois cóllea.
Sacado que queiras dispararme diante desta xente
e arriscarte a ser arrestado o día que consegues o que buscabas,
cóllea ti.
Para quen traballas?
Que che dean!
Carallo!
Responde ou rómpoche a outra.
Merda.
Aquí na plataforma.
Mans arriba!
A ver as mans.
Vamos tras el.
Mandade reforzos á plataforma Tasker-Morris.
Vixiade as saídas xa!
Ei.
Unha axudiña?
Non pasou por aquí.
Eu leste e ti oeste.
Grazas.
Como se vai ao hotel Liberty Gardens por estes túneles?
OFICINA FORENSE DE FILADELFIA
Onde o atoparon?
Preto da Nove con Callowhill.
Quen deu o aviso?
Un operario do lixo. Informou dun cheiro nun colector.
Déixoos a soas.
Anna enfrontouse a todo isto,
e nunca me pediu axuda.
Porque sabía que non son máis
ca un garda de tráfico con placa.
Un puto incompetente e inútil…
garda de tráfico.
Eu tampouco me pediría axuda.
Quedei sen nada.
Estou completamente só.
Podes oírme?
En Liberty Gardens canto antes.
Bennet, recíbesme?
Tyler?
Vémonos en Liberty Gardens canto antes. Imos entrar na torre da Princesa.
ERRO NA CHAMADA
Veña, Lila.
Merda!
Por Deus.
Que susto.
Tes a USB?
Non. Pero Reacher segue moi comprometido con axudarnos.
Iso é bo.
- De acordo. - Que é todo isto?
Vou cociñar soto ayam.
Estou farta da comida americana.
Ao mellor hoxe non nos foi tan mal despois de todo.
É a axente que deu aviso do asasinato de Mary Ellen Daniels?
Si. Estaba con Ben Merrick cando morreu.
É parte dunha investigación.
Recibín unha análise de feridas que quizais lle interese.
A Ben cortáronlle o pescozo
coa mesma arma coa que mataron a Mary.
Non se movan. E non griten.
Se non queren acabar coma eles, dígannos onde está a USB.
Coitelos.
Así ninguén escoita o disparo.
É un coitelo curvo. Chámase karambit.
Úsano os practicantes de certas artes marciais en Indonesia.
Indonesia?
Policía de Filadelfia! Mans arriba!
Non te movas, carallo.
Subtítulos: Beatriz Rivas Pazos
Supervisora creativa: Marina Rodríguez García