Poprzednio…
Nikt nie wie, że tu jesteście.
Traktujemy was jak wrogów na ziemiach USA.
Zrobimy, co zechcemy.
Gdzie pendrive, który Anna Merrick dała ci w pociągu?
Wsiadajcie!
- Coś za jeden? - Russell Plum. Niezależny dziennikarz.
Co to jest?
Mój research. Badam CIA od lat.
W latach 90. matka poznała żołnierza USA o imieniu John.
Kongresmen John Sampson.
Mieli romans, a ja jestem jego rezultatem.
Potrzebuję przeszczepu szpiku,
ciężko znaleźć dopasowanie.
Był pan w kraju poczęcia mojego źródła.
Że niby miałem romans?
Jeśli moje DNA wystarczy, by zostawił nas pan w spokoju…
Proszę bardzo.
Szukali tu pendrive'a.
Siostrzeniec?
Jeszcze nie zadzwonił.
Kto rozmawia z Sampsonem?
To Nolan Cahill. Szef sztabu Sampsona.
Pamiętacie, że był czwarty świadek
samobójstwa Anny? To on.
Wróciliście?
Auto jest na dole.
Trzymaj.
A to co?
Kot.
Potrzebujemy informacji o Nolanie Cahillu.
To szef sztabu Sampsona.
Czemu? Co się dzieje?
Moja siostra…
Anna…
Ta, o której rozmawialiście w aucie?
Pracuje dla Pentagonu, miała pendrive'a?
Dwa dni temu w pociągu strzeliła sobie w głowę na moich oczach.
Trochę wyczucia?
Cahill był z nami w pociągu. Musimy sprawdzić czemu.
Kobieta zabija się w metrze, którym jedzie
szef sztabu kandydata na prezydenta?
A CIA porywa przez to ludzi?
To tragedia, oczywiście. Ale też niezła historia na artykuł.
Chwila, zacznę szukać.
Tu Ben. Zostaw wiadomość
albo żyj w XXI wieku i napisz.
Skrzynka jest pełna. Nie można…
Kurwa!
Już mi przeszło. Przepraszam.
Jest kulą u nogi. Bez doświadczenia, nie kontroluje emocji.
- To gliniarz. - Z Mayberry.
- Mayfield. - Bez różnicy.
Nie wiemy, z czym walczymy. Potrzeba każdej pary rąk.
- Nie pomoże nam. - Skąd wiesz?
Zabili ci kiedyś rodzeństwo z powodu jakiegoś nielegalnego gówna?
- Tak. - Co?
Jak nie weźmie się w garść, wysadzę go gdzieś po drodze.
Do kogo dzwonisz?
Do Lily. Sampson mówił prawdę, że nie jest jej ojcem.
Chciał przekazać mi próbkę DNA.
Dowiem się, czemu skłamała i co wie.
Dobra. Dużo znalazłem.
Cahill służył w tej samej jednostce, co Sampson.
Był jego dowódcą.
Ma medali, jakby startował na olimpiadzie. Dużo wie.
To co tu jeszcze robimy? Pogadajmy z nim.
- Nic nie powie. - To go zmusimy.
Nie możemy zgarnąć go z ulicy i ot tak przetrzepać.
Zrobili z dziewczyny kotlety. A ja chcę odnaleźć siostrzeńca!
Jesteśmy po jednej stronie. Tylko…
Ktoś tam jest.
To ekipa CIA z tajnego więzienia.
Jak nas znaleźli?
O kuźwa.
Co zrobiłeś?
Jak mnie zostawiliście, napisałem na 4chanie,
że znalazłem pendrive'a w metrze w Filadelfii.
Że był podpisany nazwiskiem Merrick i miał jakieś wojskowe dane.
Zapytałem, czy ktoś ma jakieś informacje.
Co, kurwa?
Nic nie mówiliście. Ukradliście mi auto!
Ten artykuł to moje odkupienie.
Myślałem, że ktoś będzie coś wiedział.
Użyłem VPN-u i kodowania, by mnie nie znaleźli.
Ktoś jednak znalazł.
Więcej niż ktoś.
Kolejne auto pełne zbirów.
Ten poobijany był wczoraj w hotelu Lily.
Co to za goście?
Wynajęci, federalni czy Redsi z '75,
nieważne. Ich wizyta nie zwiastuje nic dobrego.
Redsi dorabiają sobie w tajnych operacjach?
Może.
- Chyba jednak nie współpracują. - Idą tu.
Kuźwa. Odcięli nam prąd.
Standardowy protokół. Piętro po piętrze, aż nas znajdą.
Są tylko jedne schody.
A z dachu? Nie ma pożarowych?
- Nie! - Gdzie masz noże?
- Nie mam. Zamawiam żarcie. - A broń?
Pięć puszek spreju na osy.
- Czemu? - Miałem tu osy.
Weź je. Jacob, bierz gaśnicę.
Zostań tu.
Stwórz osłonę, by Tamara mogła strzelać na sygnał.
Jaki jest sygnał?
Krzyki.
Szybko, są blisko.
Czysto.
Ciszej!
Nie mogę znaleźć spreju na osy!
Teraz!
Jeszcze żyjesz? Świetnie.
Dla kogo pracujesz?
Potrzebuję lekarza.
Lekarza? To mów, kto cię zatrudnił.
- Proszę. - Gdzie Ben…
Zabierzcie go stąd!
Musisz zachować spokój.
Spokój? On wie, gdzie jest Ben.
Gówno ci powie, jak go zabijesz.
Musi żyć, żeby przekazać nam informacje.
Nic z tego.
- Okradasz go? - Sprawdzam, kim jest.
Ich broń powiążą z zabitymi agentami CIA.
Kuźwa.
Co jest?
Dwa adresy. Jeden tu. Obym się mylił co do drugiego.
Dobra. Musimy jechać.
Lila, tu Reacher.
Twój kumpel z hotelu znów u mnie był.
Zneutralizowałem go,
ale miał adres hotelu Rittenhouse.
Jeśli tam jesteś, natychmiast wyjdź. Znajdę cię.
- Hej. - No?
- W porządku? - Tak. Tylko…
Muszę wyjechać z miasta.
Waszyngton jest straszny, gdy jesteś na celowniku.
Zabili mi karierę, a teraz zabiją mnie.
Możemy jechać szybciej?
Najpierw musimy dokądś podjechać.
- Co? Chyba żartujesz. - Potrzebujemy gotówki.
Podjedziemy do bankomatu.
Wiedzą, że tu jesteśmy.
Jak znajdą bankomat, my będziemy już daleko.
Może już za nami jadą.
Zanim weszli na górę, widzieli moje auto
i pewnie powiadomili szefów. Auto jest spalone.
Masz inne naklejki?
Mają markę i model. Potrzebujemy nowego auta!
Ściga nas CIA.
Nie podjedziemy ot tak do wypożyczalni.
Znam jedno miejsce. Dojedziemy tam w dwie godziny.
FILADELFIA
Ej, Cyrus!
Pieprzyć to. Na pewno nie.
Mam z Dochertym układ.
Ja donoszę na chłopaków z Norristown, wy dajecie mi spokój.
To wasza umowa. Ja się nie umawiam z łobuzami.
- A co tu robisz? - Chcę zawrzeć z nimi umowę.
A co to za białasy?
Moi tancerze. Dam ci Windstara za Highlandera.
To jest kasa. A to kupa złomu.
Przecież to kradziony SUV.
Możemy kontynuować tę rozmowę na posterunku.
Sprawdzę tam numery VIN, chyba że już je spiłowałeś.
Jakbyś chciała nas przyszpilić, już byś to zrobiła.
Masz rację. Musimy jakoś to wynegocjować.
Co ty robisz?
Ej, to 50 koła! Co ty wyprawiasz?
Co właściwie robi?
Zwraca jego uwagę.
Spróbujmy jeszcze raz. Windstar za Highlandera.
Bo za kilka sekund wszyscy będziemy się stąd zwijać.
Kuźwa. Dobra! Tylko zgaś ogień.
Dasz też jakieś legitne blachy. Z tej Jetty?
Nie. To auto mojej siostry.
Rayona by mnie zabiła. Wiesz, że to wariatka.
A tymczasem szmatka płonie.
Dobra, wiesz co? Załatwię to z Ray Ray'em.
Coś zakombinuję. Tylko ugaś ogień, proszę!
Nazwę cię Naleśnik.
Polubiłem tego kota.
Ray Ray jest w porządku. Zaopiekuje się nim.
Lila.
Hej, dostałam twoją wiadomość.
Przeniosłam się z rodziną do innego hotelu.
Rozpakowujemy się, ale trochę się boimy.
Musimy pogadać. Gdzie się spotkamy?
W parku?
To musi być gdzieś w środku,
żeby nikt nas nie widział.
Tłoczne miejsce, ale nie za głośne.
Głośne bary odpadają.
Po drodze mijałam kręgielnię.
Playtime Bowl przy Drugiej.
Świetnie. Idź tam od razu. Do zobaczenia.
Reacher?
Dziękuję.
Muszę zdobyć od Lily informacje na Cahilla.
To wpływowy gość. Ma koneksje w stolicy.
Nie mogę cisnąć go bezpodstawnie.
Dokąd was podrzucić?
Idziesz sam? A jeśli śledzą Lilę? Potrzebujesz wsparcia.
W hotelu go nie potrzebowałem.
- Byłem z tobą. - Nieprzytomny w holu.
Małe szanse, by znaleźli jakąś kobietę tak szybko.
Obyś miał rację. Lila się wyróżnia.
Jak to?
Młodzi powiedzieliby, że to „petarda”.
Dlatego chcesz iść sam?
Okłamała mnie.
Nie mogę przyjść z glinami, bo nic mi nie powie.
Muszę iść sam.
Podwieź nas na posterunek. Pogadam z Dochertym,
sprawdzę, co znalazł. A ty… przyciśnij Lilę.
Ja pierdzielę, toż to kometa Halleya. Pojawia się raz na 100 lat.
Raczej 75, dupku. Co ze sprawą Merrick?
Pierdol się. Znowu zniknęłaś.
Kiepski nawyk. Nie pomogę ci.
Nie mam na to czasu. Pracujemy nad sprawą.
Kto? Ty i ta banda partaczy?
Federalni przejęli sprawę. To już nie nasz cyrk, mądralo.
Martwą laskę z OnlyFans znaleźli w Filadelfii.
To nasza jurysdykcja. Mów, co masz.
A może mam zlewać morderstwa we własnym mieście?
- Morderstwa to nie twoja działka. - Twoja też nie.
A ty co się szczerzysz, pętaku?
Ten, kto zatrudnił tę dziewczynę do towarzystwa,
zatarł ślady. VPN, zagraniczne konta. Nie do wyśledzenia.
- A raport koronera? - Zajmie kilka dni.
Przyspieszył pan go?
Tak.
- A koleś z biblioteki? - Anonimowy donos? Kurwa, to byłaś ty?
To nieważne. Co na niego mamy?
Odciski palców nie pasują do tych od dziewczyny.
No i?
Wiecie co? W kuchni są ciastka.
Zjadłbym coś.
Nie jestem głodny.
To idź na kawę. Ja się tym zajmę.
Co ty wyprawiasz?
Spierdoliłaś sobie karierę. Chcesz zaszkodzić mojej?
- To dwie różne sprawy. - Dobrze wiesz,
że obrywam twoim gównem. Jestem blisko 40-lecia.
- Nie dam ci tego zjebać. - Duży D.
Mamy auto tej, co się sama wylogowała.
W pobliżu stacji metra?
Nie. Merrick wsiadła na Tasker-Morris.
Auto było na rogu Szóstej i Carpenter.
Patrolowi je mają. Przekażesz federalnym? To była twoja sprawa.
Sam im powiedz. Wisi mi to.
Przyjąłem.
To już nie nasza sprawa.
Sprawa Merrick nie.
Ale nie kwestia kradzionego auta.
Może to szajka złodziei aut w Filadelfii?
Od lat tylko odwalasz robotę,
a teraz znów chcesz bawić się w glinę?
Zapomniałaś, co było ostatnio, gdy nie mogłaś zostawić sprawy?
Idę na ciastka.
Co za wrzód na dupie.
Znaleźliśmy auto.
KRĘGLE
Reacher, dziękuję, że nas ostrzegłeś.
To ostatnie, co dla was zrobię, jeśli nie powiesz prawdy.
Skłamałaś o Sampsonie.
Nie jest twoim ojcem. Sama w to nie wierzysz.
Jesteś mi winna prawdę po tym,
jak zapytałem kongresmena o twoją gównianą historyjkę.
Masz rację.
Nie mówiłam całej prawdy.
Jestem dziennikarką. Amisha nie jest moją matką, a ci to wynajęta ochrona.
Przed czym cię chronią?
Wyjawię tajemnice najpotężniejszego rządu na świecie.
A rak?
Nabiłam sobie siniaki, by dotrzeć do Sampsona.
Żeby jego też okłamać?
Słuchaj… Naprawdę mi przykro.
Ale mogłeś mieć potrzebne informacje.
Bałam się. Kobieta umarła. Ci goście mnie ścigali.
Powiedz mi prawdę.
Frytki są dla wszystkich. Mów.
Amisha i Sampson nie mieli romansu, łączy ich inna sprawa.
Gdy Amisha i jej mąż byli studentami w Indonezji,
obawiali się rosnącego wpływu wojska
pod dowództwem generała Putry.
Organizowali protesty.
Niedługo po tym ich grupę wtrącili do więzienia.
Putra dopuścił się okropności.
Amisha słuchała, jak jej męża pobito i zamordowano
w celi obok.
A potem ją pobito i ledwo uszła z życiem.
Putrę i jego żołnierzy szkolił amerykański specjalista z Delta Force.
John Sampson.
Tak. Właśnie po to pojechał do Indonezji.
By nauczyć żołnierzy Putry taktyk wojskowych.
I właśnie tych taktyk używał Putra, by torturować i zabijać cywili.
A Nolan Cahill?
Był dowódcą Sampsona w Indonezji. Czemu?
Siedział w wagonie, w którym zginęła Anna.
Pewnie chciał ją powstrzymać przed dostarczeniem pendrive'a.
Do mnie.
Ameryka chce zatuszować swój udział,
a ludzie zasługują, by wiedzieć.
Anna wysłuchała historii Amishy,
widziała jej twarz i co zrobił jej Putra,
i zgodziła się pomóc.
Miała dostarczyć mi pendrive'a. Wiedziała, jaka jest stawka.
Wiedziała też, że kradzież rządowych danych to przestępstwo.
Anna wybrała pracę w Pentagonie, bo była patriotką.
Wierzyła, podobnie jak ja, że człowiek taki jak Sampson,
z jego moralnością, nie może rządzić w Białym Domu.
Muszę opisać tę historię.
Proszę. Potrzebuję twojej pomocy.
Jeśli nie dla mnie, zrób to dla Amishy,
jej męża i innych zamordowanych.
Dla Anny.
Na pendrivie są dowody na Sampsona.
Znajdę pendrive'a.
Sprawdzę, co na nim jest.
I zdecyduję, co z nim zrobić.
O nic więcej nie proszę. Dzięki.
Jeszcze nie dziękuj. Wygląda na to, że nas znaleźli.
Jak?
Śledzili cię. Lepiej pomyśl o nowej ochronie.
Co zrobisz?
Sprawię, że pożałują, że żyją.
Raczej nie.
Broń na stół albo dziewczyna ginie.
Natychmiast.
Wstawać. Pora na spacer.
Idziemy. Ty siadaj. Ty też.
Czas na Kosmiczny Bowling o Północy!
Wszystkie strajki zapewniają dzbanek piwa!
Mamy też dwie przystawki w cenie jednej!
Zabierz ich stąd.
Ruchy!
Kurwa!
Mieliście uciekać.
Ochroniarze zabrali Amishę do hotelu. Nie mogłam cię zostawić.
Dziękuję.
Musimy iść. Jak trafimy do systemu, CIA mnie znajdzie.
CIA?
Puśćcie ich.
- To auto Anny? - Tak.
Wiesz, czemu porzuciła dobre auto, żeby jechać metrem?
Nie.
Ten, kto je ukradł, dokładnie wiedział, co robi.
Zabrał w odludne miejsce i przewrócił całe do góry nogami.
Tak jak dom Anny. Znowu CIA?
Może.
Wiedzieli, że lokalne gliny go szukają.
Nie chcieli, by złapano ich w pobliżu metra.
Kurde! Spójrz na to.
Sforsowany schowek, fotel podarty na strzępy. I listy.
Oferta kredytówki.
„Działaj szybko, dostaniesz 5000 punktów ekstra”.
Uliczne zbiry by coś takiego zabrały.
Do przekrętu.
To był ktoś, kto czegoś szukał.
- Pendrive'a. - No.
Wejściówka do Bear Creek.
Nie opróżniła bagażnika od zimy.
Jej zimowa kurtka pewnie też tu była.
Nie domyślasz się, czemu miała ją na sobie
w ciepłym wagonie?
Nie mam pojęcia.
Wygląda na to, że ta kurtka walała jej się w bagażniku.
Jeśli wyszła z domu bez kurtki, nie planowała jej wkładać.
Ale zmieniła zdanie, gdy wsiadła do auta.
To przeczy logice.
W porządku?
Miałem jechać z nią i Benem…
do Bear Creek.
Odwołałem wyjazd w ostatniej chwili, żeby…
ocieplić mój jebany garaż.
Już nigdy nic razem nie zrobimy.
Ale przynajmniej mam ciepły garaż, nie?
Wiesz, jacy ludzie wyrzucają sobie różne rzeczy
po śmierci najbliższych?
„Powinienem był zrobić to czy tamto”.
Dobrzy ludzie.
Ale to ci nie pomoże.
Nie pomoże też znaleźć sprawcy.
Więc jesteś ze mną?
Skupiony?
No dobrze.
Nie ma GPS-u. Jest uchwyt. Pewnie używała nawigacji w komórce.
Na stacji nie znaleziono telefonu przy Annie.
W pociągu też nie.
- Ktoś musiał go zabrać. - Przesuń się.
Identyfikator z pracy.
Znaleźliśmy go u niej w domu.
Tu chodzi o bezpieczeństwo w biurach federalnych.
Nie wydają kopii.
Czy Anna wspominała o jakiejś dodatkowej pracy?
Nie.
Kurde! Federalni. Zmywamy się.
Co robisz?
Wkładając to do kieszeni,
naruszyłeś łańcuch dowodowy.
Identyfikator będzie bezużyteczny w sądzie.
Federalni przejmują sprawę samobójstwa, CIA nas porywa,
Redsi chcą nas zabić.
Pieprzę łańcuch dowodowy.
Chcę wiedzieć, przez co zginęła Anna.
Nowe ciuchy. Koleś miał stragan pod Waw-wa na dole.
Wawa.
Jak trzyma się Amisha?
Są już w hotelu. Wyszli z tego cało.
Ale Amisha się boi.
Znów chcą ją skrzywdzić. Złe wspomnienia wracają.
Jeżdżę bez bagażu.
Mocno oberwałeś.
Bywało lepiej…
gorzej też.
Dziękuję, że dałeś mi drugą szansę.
Wybacz, że kłamałam. Nie chciałam.
Chciałaś.
Dlatego użyłaś konkretnych słów
w konkretny sposób w konkretnym czasie.
Żeby skłamać.
Ale z zasady wybaczam kłamcom,
którzy ratują mi życie w jakiejś alejce.
Dziękuję.
I tak żałuję, że musiałam cię zwodzić.
Dotarcie do prawdy i ujawnienie tej historii
wymagało kłamstwa.
Taka była tego cena.
Warto było?
Mogli nas zabić w tej kręgielni, a wcześniej w hotelu.
Nie uciekam od niebezpieczeństwa.
I ty chyba też nie.
Jestem byłym żołnierzem i ważę prawie 115 kilo.
Ty jesteś reporterką, ważysz 50 i masz kiepską ochronę.
Powinnyście z Amishą wracać do domu.
Nigdy.
Ta sprawa jest ważniejsza niż ja lub Amisha.
Ona też tak myśli. Szukamy informacji,
a ostatnia osoba, która je miała, była w tym mieście.
Więc nie, nigdzie nie jedziemy.
Nawet jeśli tu zginiecie?
Mówiłam ci, przed niczym nie uciekam.
A to skąd?
Ja chyba też przed niczym nie uciekam.
To dlatego wciąż tu jesteś?
Masz wyrzuty, że nie pomogłeś Annie, prawda?
Biedaczka patrzyła ci w oczy…
zdezorientowana, przerażona,
złamana, a ty nie mogłeś nic zrobić.
Ale słuchaj…
Kto jest bardziej odpowiedzialny?
Gość, który zamienił z Anną kilka słów w metrze, czy…
reporterka, która ją tam wysłała?
Opatrzę ci plecy.
Matka dała mi tę bransoletkę, gdy miałam 16 lat.
Była prawdziwą dziennikarką.
Zginęła w akcji w Indonezji.
Dlatego zostałam reporterką.
Ta bransoletka…
Tylko ona mi po niej została.
Dwa ziarenka w każdym segmencie.
Symbolizują ją i mnie…
Razem na zawsze.
Każdy segment to inny etap naszego życia.
Mówię ludziom, że to zwykła bransoletka z charmsami.
Z jakiegoś powodu…
nie mogłabym cię już okłamać.
Wolałbym nie robić tego na swoim laptopie.
Chuj mnie to obchodzi.
A mnie wręcz przeciwnie.
Mogę nagrywać miejscówki CIA czy używać telefonów na kartę,
ale to jest legalne.
Zabranie identyfikatora Anny
to ingerencja w dowody.
To odejdź. Nie musisz tu być.
Jasne, łatwo ci mówić.
Wiesz, czemu piszę tylko dla internetowych magazynów?
Pracowałem nad skandalem bankowym federalnych
i ludzi na górze, w tym mojej gazecie,
którzy, jak odkryłem, siedzieli na tej historii od lat.
Obserwujący pracują dla obserwowanych?
Nie masz wtedy cienia szansy.
Zwolnili mnie, zdyskredytowali,
upokorzyli i zrobili ze mnie świra.
Podłożyli teorie spiskowe na moim laptopie,
zmanipulowali raporty z wydatkami, żebym wyszedł na złodzieja.
Własny ojciec we mnie zwątpił.
Więc tak…
Muszę tu być.
Trzymaj. Mieliśmy to w magazynie.
Złapaliśmy szajkę fałszerzy dokumentów. Powinno zadziałać.
Gotowe.
Zobaczmy, co tu mamy.
Dobra. Imię i nazwisko: Anna Merrick.
Adres biura i dostępu: budynek nr 28, stacja J12.
Uprawnienia ósmego stopnia? Mówiłeś, że pracowała w kadrach.
Po co jej takie uprawnienia?
Nie mam pojęcia.
Przynajmniej wiemy, dokąd teraz jedziemy.
Oby ten identyfikator nie był z auta.
Zapomnij o tym, co tu niby widzisz.
Widzę skradziony dowód.
Nieprawda.
Próbujesz mnie zastraszyć?
Nie jestem jebanym kapusiem.
Nie jestem idiotą.
To sprawa federalnych.
Nie jestem tobą. Nie chcę spierdolić sobie kariery jakimś gównem.
Jeśli przyjdą i mnie zapytają…
powiem im, co widziałem.
Wracaj do biurka, Shaun.
Dobra. Bierzcie rzeczy. Idziemy.
Jesteś za duży, żeby wymknąć się po cichu.
Nie chciałem cię budzić.
Zwykle nie uciekam w środku nocy,
ale czeka mnie wycieczka.
Dokąd?
Baltimore.
Chcę być rano na miejscu.
Zostały mi dwie i pół godziny.
A co tam jest?
Sampson. Po tym, co mi powiedziałaś, muszę z nim jeszcze pogadać.
Tylko wróć cały.
Nie chcę, by przeze mnie kolejnej osobie coś się stało.
BUDYNEK 28, STACJA J12
Co Anna tu robiła?
WŁASNOŚĆ RZĄDU USA
Jego pokój jest zamknięty
i nadal go nie przeszukaliśmy.
- Jeśli może pani… - Springfield!
Znowu to samo.
Kongresmen Sampson zastanawiał się, kiedy jeszcze pana zobaczy.
Proszę za mną.
Idzie pan?
Ostatnio zamiast spotkania z Sampsonem trafiłem na federalnych fagasów.
Skąd wiem, że znowu mnie pan nie wkręci?
Jeden sposób, by się dowiedzieć.
Jeśli nie chcesz skakać po ścianach, tylko połowę.
Niech będzie połowa.
Wejdź, Springfield.
Nie zostawiaj otwartych drzwi.
Dzwoniłeś z windy 20 sekund temu.
Reacher, miło pana znów widzieć.
Zje pan śniadanie?
Nie odmawiam posiłków.
Proszę usiąść.
Jest jajko w koszulce i owoce. Nie tknęłam ich.
Dziękuję.
Zakładam, że znów pan przyjechał, bo albo chce pan jakichś informacji,
albo ma pan dla mnie jakieś informacje. Więc która to opcja?
Obie.
Proszę mówić.
Już mówiłem, nie mamy przed sobą tajemnic.
W porządku.
Chcę wiedzieć o pana pracy z generałem Putrą.
Torturował i zabił wielu politycznych dysydentów w Indonezji.
I?
Moje źródło twierdzi, że to pan szkolił go w Delta Force.
Tak się pan kręci, że zapewne zna pan generała
- i brał udział w jego zbrodniach. - John.
Ale jest pan spokojny w obliczu takich oskarżeń.
Pana źródło ma tylko część informacji.
Tak, byłem w Indonezji z Delta Force w 1998 roku.
I poznałem Putrę.
Nie polubiłem go.
Nasza misja była tajna i taka pozostaje,
ale mogę wyjawić, że nigdy nie torturowałem ani nie zabijałem cywili.
Nigdy też w tym nie pomagałem.
Jeśli chce mnie pan sprowokować, to się nie uda.
A to dlatego, że mówię prawdę.
Czemu nie powiedział pan tego ostatnio?
A pan oferuje szczegóły swoich tajnych misji wojskowych
nieznajomym?
Rozumiem.
Jest coś, co może mi pan powiedzieć?
Nie.
- A pana szef sztabu? - Cahill?
Co z nim?
W pociągu z Anną było czterech świadków,
ale policja przesłuchała tylko trzech.
Jeden uciekł. To był Cahill.
- Pan wybaczy język, ale gówno prawda. - Widziałem go.
Nie było go tam. Powiedziałby mi.
Czyżby? Ludzie mają tu chyba w zwyczaju omijanie
ważnych informacji.
Ale nie Nolan Cahill.
Na pewno? Gdzie jest? Może zapytamy go razem.
Dobrze. Chodźmy.
Nolan…
Musimy pogadać.
Wszystko zawsze wychodzi na jaw.
Co to znaczy?
Watergate, Iran-Contras, pieprzony laptop Huntera.
Czego byś nie ukrywał, to zawsze wychodzi.
Co robił pan w metrze, gdy zginęła Anna Merrick?
Zabrał pan jej pendrive'a?
Byłby z ciebie dobry prezydent.
Przykro mi, John.
Nolan.
- Nolan! - Nie!
O Boże.
Tu Springfield. Potrzebuję obstawy i karetki.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski