NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Olbrzymi – termin oznaczający różne niezwykłe stworzenia
z mitologii skandynawskiej.
Były utożsamiane z gwałtowną, często niszczycielską naturą.
To także arcywrogowie bogów.
Dobra, 20 sekund.
To kiepski pomysł.
Nie tobie zwinęli słuchawki.
- Wiem, że to on. - Jesteś pewny?
Tak. Ja będę mówił.
Ty stój i groźnie wyglądaj.
- Laurits… - Nie teraz.
- Wpadliśmy pogadać. - Co jest, kurwa?
Co robiłeś w sobotę?
Wszyscy byli na pogrzebie, ale nie ty.
Włamałeś się do naszego domu, tak?
Buchnąłeś mi słuchawki.
- Nie wiem, o czym mówisz. - Wiesz, co możemy ci zrobić?
Pomóż mi, kurwa!
Kurwa mać!
- Durny jesteś? - Byłeś tam?
Tak, zabrałem je.
Wiedziałem. A teraz je oddasz.
Wszedłem, bo drzwi były otwarte.
Ktoś się włamał przede mną. Rozniósł chatę!
Przy głównej ulicy stało wielkie auto,
a w nim przerażający kundel.
Nie wiem…
ODCINEK 3: JUTULHEIM
Po przyjeździe wszystko się zmieniło.
SINDRE SCHIRMER, PSYCHOLOG
- Jakbym stał się kimś innym. - To normalne.
Taki już los nastolatka.
Nic nadzwyczajnego.
Powiesz mi więcej?
Tu możesz mówić o wszystkim. Pełna poufność.
Żadnych tajemnic.
Chcesz pomówić o śmierci Isolde?
O czymkolwiek?
To dziwne…
Co jest dziwne?
…że policja zamknęła sprawę.
W sensie?
Mają gdzieś to, jak zginęła.
Mówią, że to niebezpieczny sport, ale tu chodzi o coś więcej.
Tak to wygląda.
To znaczy?
- Tydzień temu mieliśmy włamanie. - Rozumiem.
Policja tylko rzuciła okiem.
Jak się przez to czujesz?
Muszę wziąć sprawy w swoje ręce. Tylko tak coś poradzę.
Nikt nie sprzeciwi się tym u władzy.
Jedynie ja.
Ty?
Tak.
Chyba wiem, kto stoi za włamaniem.
Ciekawe.
Mów dalej.
Pogadamy za tydzień.
Jak sobie radzi?
Cóż…
Przypominam, że rozmowy są poufne.
Nasze też.
Magne ma ostatnio gorsze oceny.
Jeśli cierpi na chorobę psychiczną, to muszę ustalić,
czy może kontynuować tu naukę.
Jest bardzo sfrustrowany…
śmiercią Isolde.
Uważa, że policja za mało robi.
Nie ma co robić.
To był wypadek.
Boję się, że…
uroił coś sobie i chce wziąć sprawy w swoje ręce.
- Biedactwo. - Tak.
Nie powinienem ci tego mówić, ale…
Jestem tu, by pomóc.
Ktoś się do nich włamał,
a on ubzdurał sobie, że to twój mąż.
Vidar?
Nieźle odpłynął.
Pora na hity muzyki country
sponsorowane przez Esso.
Zatankuj tygrysa.
Cześć.
- Nie miało być na niebiesko? - To lawendowy.
Na niebieski nie wygląda.
No dobrze, chcecie mi coś powiedzieć?
Moje słuchawki!
Był u nas Nisse, ten sąsiad z przyczepy.
Ponoć go zastraszyliście.
Bo się tu włamał i nas okradł.
Nie powinniście zostawić tego policji?
Policja nic nie zrobi.
Musisz nad sobą panować.
Co z tobą?
Nic.
Nie wiedziałem, że mam tyle siły.
Odpuść nam trochę.
Nikomu nic się nie stało.
To podejrzana okolica,
wszyscy tu coś robią na lewo i kradną.
- Przynajmniej już po sprawie. - Nieprawda.
Powiedział, że było otwarte.
- Że ktoś rozniósł dom. - To ćpun, wszystko ci powie.
Widział samochód Vidara.
Vidara Jutula? Ma z tym coś wspólnego?
Nie o to mu chodziło.
Że niby Vidar…
To przemiły człowiek.
A ty co, zakochana?
Proszę.
Cześć, Erik.
Cześć.
- Nie w porę? - Proszę, wejdź.
- Remont? - Tylko maluję.
Pięknie. To lawendowy?
Zgadza się.
Magne, chcesz laptopa Isolde?
Twój jest zniszczony.
Weź, jeśli chcesz.
To miłe z twojej strony.
Niech się komuś przyda.
- Dziękuję. - Proszę.
Napijesz się kawy?
Chętnie.
BADANIE WODY Z FIORDU
Jeśli chodzi o badanie wody z 2007 roku,
to oczyścili nas z zarzutów?
Właśnie.
Dobra, muszę kończyć.
Na razie.
Ponoć szukasz jej telefonu.
Włamałeś się do Seierów i przetrząsnąłeś dom,
gdy byliśmy na pogrzebie?
Cóż…
Magne Seier rozmawiał z psychologiem,
który bardzo lubi twoją żonę.
Magne twierdzi, że stoisz za włamaniem.
Do tego ktoś cię widział.
Jakiś ćpun, sąsiad Seierów.
Widział twój wóz.
W najgorszej dzielnicy.
A jeśli powie policji?
Oni często gadają z ćpunami.
A Magne chce zbadania śmierci Isolde.
Jeśli obaj powiedzą o tobie?
Zależy ci na takim rozgłosie?
LICEUM W EDDZIE
Zostawił ci całą robotę?
- On tylko… - Nie umie czytać?
To zadanie grupowe. Akurat teraz ja je robię.
Fjor, spadamy.
Jak coś, to zapraszam na przejażdżkę.
Nie mam nic do roboty.
Widziałam, jak ojciec cię zlał.
Po imprezie.
Przestraszyłam się.
Spadamy. Idziesz?
Jak chcesz.
Mój tata jest staroświecki.
Może zaczniemy od początku?
Jestem Fjor, klasa 3A.
Często cię widuję w szkole.
Jesteś niesamowita.
Chciałbym cię zaprosić na randkę.
Możemy gdzieś pojechać, jeśli chcesz.
Bo ja chętnie.
Jednak potrafisz.
Co ty na to?
Co tam, frajerzy? Dokąd?
Szlag, Saxa!
Spoko, Gry. Magne się nie dowie.
Niezła fura.
Daj nam zająć się sprawą.
Ty zajmij się szkołą i wizytami u psychologa.
Cześć.
Jak zginęła Isolde?
Wiatr zepchnął ją na skałę. Skręciła kark.
Nie było wiatru.
Kto lepiej się zna na pogodzie, ty czy meteorolodzy?
Ja.
- W którą górę uderzyła? - Nie wiadomo.
Tu wszędzie są góry.
Wypadki się zdarzają, a my nie możemy ich wyjaśnić.
Nie podważyliśmy twoich zeznań.
Mówiłeś, że zostawiłeś ją o 16,
a 30 minut później byłeś w mieście.
To półtorej godziny drogi.
Musiałbyś być najszybszy na świecie. Czemu tego nie sprawdziliśmy?
Bo to nieistotne, a jej śmierć to wypadek.
Miłego dnia.
POLICJA
Fajna podwójna randka, co?
- Nie jesteśmy na randce. - My też nie.
- A czy ja mówiłem o was? - Pominąłeś dawkę leków?
Może czas na prawdziwą muzykę?
Co to w ogóle za język?
- Pradawny. - Islandzki.
Lecisz na skrajnie różnych facetów.
Wiesz…
Magne, wielki, małomówny, ale szczery.
No i Fjor.
Przystojny, mroczny, tajemniczy.
Przypomina ciebie, Saxa.
Co to za pradawny język?
Czekajcie, ptak!
Zatrzymaj się.
Trzeba sprawdzić, czy żyje.
Zaczekajcie.
Biedactwo.
Co jest? Po co zabrałaś Lauritsa?
Zadaje dziwne pytania. Nie łapię.
Chcę go wypytać o Magnego.
Na prośbę taty.
Nic lepszego nie wymyśliłam.
Idziecie?
Rusza się. Jeszcze żyje.
Już nie.
Mówiłeś, że zostawiłeś ją o 16,
a 30 minut później byłeś w mieście.
To półtorej godziny drogi.
Musiałbyś być najszybszy na świecie. Czemu tego nie sprawdziliśmy?
Przebiegłem 100 metrów w siedem sekund.
Co się ze mną dzieje?
Pobiłem rekord świata o 2,5 sekundy.
To była owocna rozmowa.
Załapiesz matmę.
Minutkę, Jenny.
Dobrze.
Cześć, masz chwilę?
Jasne.
Skoro cię widzę…
Mamy ubrania Isolde.
Z dnia jej śmierci.
Chcesz je?
Tak.
Ale są na nich ślady wypadku.
Przemyśl to.
- Dobrze? - Dzięki.
Cześć.
W szpitalu nadal mają ubrania Isolde.
Pozwoliłem im je spalić,
ale jeśli mogą ci pomóc…
Tak.
Nie uwierzycie.
Jak można mieć takie szczęście?
Magne Seier nie żyje.
Co?
- Czy ty… - To nie moja sprawka.
Widziałem, jak przechodził przez ulicę. Nie rozejrzał się.
Nadjechał pług.
Pa, pa, panie Seier.
Dlaczego opijamy śmierć kolegi Saxy?
Wiecie, co to oznacza? Kolejną żałobę.
To nie dla mnie.
Czemu się cieszysz?
Nie znałeś go.
Powiedzmy, że mu to odpowiada,
bo Magne Seier interesował się śmiercią Isolde.
Że co? Ty ją zabiłeś?
Paralotniarstwo to niebezpieczny sport.
A mnie sprałeś za odlanie się na kwiaty?
Bo to głupota.
Straciłeś kontrolę?
- Złożyłeś ją w ofierze? - Nie.
Odkryła tunel na górze.
Odcięliśmy teren.
Lodowiec cofnął się szybciej, niż przewidywano.
Można się dostać do tunelu przez szczeliny.
Pomówmy o tym, jak mądre było ukrycie tego w lodzie.
Jeśli lód stopnieje, mamy przesrane.
Zbudowano to w 1967 roku.
Tak wtedy było.
Każdy tak robił. Lodowiec był ogromny.
Trzeba było dopuścić nas do rady.
- Wtedy wy byliście dziećmi. - Dzieci nie miały wstępu.
Nadal nie mają.
Los wyświadczył nam przysługę.
Mogliśmy uznać to za znak.
Nie. To żaden znak.
To ostrzeżenie.
Zbliżyliśmy się do ludzi i straciliśmy czujność.
Jesteśmy nieostrożni.
Zaczynają coś dostrzegać. Popełniamy błędy.
A ty lejesz na kwiaty.
- A ktoś pieprzy licealistów. - Lub morduje 17-latkę.
Ran ma rację. Trzeba to naprawić.
Nie mogą się do nas zbliżać.
Żadnych przyjaciółek, żadnych dziewczyn.
Oni nie są tacy jak my, a my tacy jak oni.
- Zrozumiano? - Tak.
Tak.
Zrozumiano?
Tak.
Przejechał go pług?
Tak. Przy 50 km/godz.
Wpadł pod pojazd.
To niewiarygodne.
Żadnych obrażeń.
Żadnych?
Żadnych.
Nigdy w karierze nie widziałem czegoś takiego.
Chłopak nie złamał nawet kosteczki.
Ani jednego pęknięcia.
Bardzo zaskakujące.
Wręcz niebywałe szczęście.
Nie forsuj się dziś.
Możesz ciężko przeżyć taki wstrząs.
Zadzwoń, gdybyś źle się poczuł.
Dobrze?
Znaleziono go przy nabrzeżu.
Upadł i skręcił kark.
Przyjechałam jak najszybciej, ale już cię wypisali.
Ale miałeś szczęście.
To cud, że nic ci się nie stało.
Ktoś ma cię w opiece.
Dobrze, że mamy mocne kości.
Notatka.
Dziś przejechał mnie pług.
Nie mam nawet siniaków.
Jestem niezniszczalny?
Nie wiem, skąd te zdolności.
To nie przypadek.
Mam wyostrzone zmysły.
Lepszy wzrok.
Lepszy słuch.
Jestem silniejszy.
Dzień dobry! Dziś omówimy łososia.
Jak wiecie, to gatunek anadromiczny,
czyli…
Przepraszam, musiałam iść do łazienki.
Czyste wody norweskich rzek i fiordów to idealne warunki dla łososia.
Tak, Magne?
Czy we fiordach nie znaleziono chorych łososi?
To się zdarza. Zawsze występują mutacje.
Ale w Eddzie panują złe warunki.
Przeprowadzono badania wody.
Mówisz o naszych zakładach?
- Nie. - Nie?
Mówię o badaniach.
Brzmisz jak Isolde.
Nie chcę o niej mówić źle, ale jej tematy ją przerastały.
Organizacje, na które się powoływała,
miały swoje cele polityczne.
Zaznaczam, że spełniamy wszelkie wymogi.
Nieustannie nas kontrolują. Zawsze przechodzimy audyty pomyślnie.
Śmiało, możecie sprawdzić. Mam wyniki…
Dobrze.
Wróćmy do tematu łososia.
Jako gatunek anadromiczny…
Przepraszam.
Magne.
Zauważyłeś, że niektóre tematy są tu szczególnie wrażliwe.
- Chodzi mi o coś innego. - Tak?
Czy stara krew ma silną woń?
I czy zaschniętą krew można zbadać?
Nie wiem, czy ma zapach.
Ale zbadać ją można, to proste. Dlaczego pytasz?
A pomoże mi pani?
Być może.
Ej…
Dlaczego pytałeś Solveig o krew?
To kurtka Isolde z dnia jej śmierci.
Magne.
Powąchaj.
A teraz…
z drugiej strony.
Zupełnie różne zapachy.
Ja nic nie czuję.
Poważnie?
No.
Może to twoja wyobraźnia?
Nie dziwi cię krew na kołnierzu?
Mówiłeś komuś o tym?
Nie.
Skąd ta obsesja?
Była moją jedyną przyjaciółką.
My też się przyjaźnimy.
Ostatni dzisiejszy utwór sponsoruje Spar Edda.
Trzy steki z łososia za jedyne 60 koron.
Hej.
- Nie możesz ciągle ich karmić. - Racja.
- Muszą płacić. - Rozumiem.
To jest firma.
- Ostatni raz. - Dzięki.
O rety.
Poważnie? Możemy zapłacić.
Nie trzeba.
Siema.
Gadałem z Rasmusem i Christianem. Krążą dziwne plotki o imprezie.
Mówią, że poszli do dyrektorki.
Ponoć bzykali waszą mamuśkę.
- I… - Jasne.
Nasza mama, dyrektorka, miałaby się bzykać z dwoma uczniami?
To nielegalne i ohydne.
Nie wierz we wszystko.
Skoro o imprezie mowa, to nie tańczyliście zbyt blisko siebie.
Bo ja lepiej tańczę.
A może wolałaś tańczyć z kimś innym? Może z chłopakiem?
Nie mam chłopaka.
Tak, ale tylko w tej chwili czy…
Po prostu…
- Ale miałaś, nie? - Tak.
Ilu?
Ciekawe, chętnie posłucham.
Nie tu i nie teraz.
Dwóch, trzech?
- Jakoś tak. - Spałaś z nimi?
Tak, Hilde. Możemy zmienić temat?
Czemu kłamiesz?
Wiem, że jesteś dziewicą.
Przyznaj się.
To nic takiego.
Nie…
To była tajemnica?
Nie wiedziałam.
Mam dość tych bzdur. Smacznego.
Było zajebiście miło. Do jutra.
Co to miało być? Myślałem, że się przyjaźnicie.
Będzie świetnie.
Gry! Przepraszam.
Nie teraz, mamo.
Myślałam, że nie pijesz.
Urząd odrzucił wniosek w sprawie utraty zdrowia.
Odmówili mi.
Ponoć nie ma związku między chorobą płuc a pracą w fabryce.
Za nic nie zapłacą.
To niepoważne.
To niemożliwe.
Przejechał go cholerny pług.
Człowiek by tego nie przeżył.
Kim on jest?
Musimy się dowiedzieć.
Dziś.
Może być.
Dziś o 19. Jasne, nara.
Znalazłaś pomocnika do lawendowego piekła?
Spodoba ci się efekt.
Kupiłam wam porządną kolację.
Sajgonki.
Brzmi pysznie, ale nie będzie nas wieczorem.
Jutulowie nas zaprosili.
- Wspaniale, z jakiej okazji? - Zaprzyjaźniłem się z nimi.
To świetnie! Masz okazję poznać Jutulów, Magne.
Idź koniecznie. Mają najpiękniejszy dom w mieście.
Jak miło was widzieć.
Witajcie w Jutulheimie!
Zapraszam.
O cholera! Czy to…
Munch? Tak.
Namalował to dla mojego pradziadka.
- Jesteśmy jedynymi gośćmi? - Tak. Chcemy was lepiej poznać.
I powitać w mieście.
Witajcie.
Oto przegrzebki, jeżowce, homar i ostrygi.
Jeżowce były ręcznie zbierane w Morzu Północnym.
Najlepsze.
Częstujcie się.
Podasz cukier?
Niewiarygodne, że nic ci się nie stało.
Widziałem ten wypadek. Nie mogłem uwierzyć.
Myślałem, że zginąłeś.
Jesteśmy dobrze zbudowani.
A ciebie adoptowano?
Na mały talerzyk.
Lokalna jagnięcina.
Nałóż więcej.
Lubię facetów z apetytem.
A teraz danie główne.
Czerwone mięso.
Ale weszło.
Nie pij tego syfu.
Napijmy się czegoś porządnego.
Nie powiemy matce.
Co to takiego?
To, mój drogi…
to pradawny trunek.
Raczyli się nim wikingowie.
Pili go olbrzymi, bogowie i herosi.
Nie każdy jest w stanie go wypić.
To trunek sprzed zniszczenia świata.
To jest…
miód.
Na zdrowie.
O rany.
Świetna rzecz.
Ma pan więcej?
Proszę!
Dzień dobry.
Cześć, Gry.
Nie poszłaś na kolację?
- Jaką? - U Fjora i Saxy.
Myślałam, że wszyscy idą.
Chciałam tylko pogadać z Magnem, ale…
No nic, dobranoc.
Dobranoc.
- Do widzenia! - Pa.
Magne, chodź do nas!
On nie tańczy.
I chyba za dużo wypił.
Chodź do nas!
To pradawny trunek.
To jest miód.
Magne, chodź do nas!
Chodź do nas!
Bogowie.
Chłopcze…
Za dużo miodu?
Tak.
Rozłupałeś tarczę.
- Nikomu się to nie udało. - Dowiedziałem się czegoś.
Jestem niezwykle silny.
Tak?
Jak bardzo?
Na pewno?
Rozwalę panią. Śmiało.
Dalej.
No i mam gdzieś, że jest pani dyrektorką.
W tej chwili.
Kim ty jesteś?
A pani?
Co się ze mną dzieje?
Muszę stąd wiać.
Co się ze mną dzieje?
Napisy: Konrad Szabowicz