NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Olbrzymy - termin oznaczający różne niezwykłe stworzenia
z mitologii skandynawskiej.
Były utożsamiane z gwałtowną, często niszczycielską naturą.
To także arcywrogowie bogów.
Dobra, 20 sekund.
To kiepski pomysł.
Nie tobie zwinęli słuchawki.
Wiem, że to on.
- Jesteś pewny? - Tak. Ja będę mówił.
Ty stój i groźnie wyglądaj.
- Laurits... - Nie teraz.
- Cześć, wpadliśmy pogadać. - Co jest, kurwa?
Co robiłeś w sobotę?
Wszyscy byli na pogrzebie, ale nie ty.
Włamałeś się do naszego domu, tak?
Buchnąłeś mi słuchawki.
Nie wiem, o czym ty mówisz.
Wiesz, co możemy ci zrobić?
Weź mi, kurwa, pomóż!
Kurwa mać!
- Durny jesteś czy co? - Byłeś tam?
Tak, zabrałem je.
Wiedziałem. A teraz je oddasz.
Wszedłem, bo drzwi były otwarte.
Ktoś się włamał przede mną. Rozniósł chatę!
Przy głównej ulicy stało wielkie auto,
a w nim przerażający kundel.
Nie wiem...
ODCINEK 3: JUTULHEIM
Po przyjeździe wszystko się zmieniło.
ZAJĘTE SINDRE SCHIRMER - PSYCHOLOG
Jakbym stał się kimś innym.
To normalne.
Taki już los nastolatka.
Nic nadzwyczajnego.
Powiesz mi więcej?
Tu możesz mówić o wszystkim. Pełna poufność.
Żadnych tajemnic.
Chcesz pomówić o śmierci Isolde?
O czymkolwiek?
To dziwne...
Tak! Co jest dziwne?
...że policja zamknęła sprawę.
W sensie?
Mają gdzieś to, jak zginęła.
Mówią, że to niebezpieczny sport,
ale tu chodzi o coś więcej.
Tak to wygląda.
To znaczy?
Tydzień temu ktoś się do nas włamał.
Rozumiem.
Policja tylko rzuciła okiem.
Jak się przez to czujesz?
Muszę wziąć sprawy w swoje ręce.
Tylko tak coś poradzę.
Nikt nie sprzeciwi się tym u władzy.
Jedynie ja.
Ty?
Tak.
Chyba wiem, kto stoi za włamaniem.
Ciekawe.
Mów dalej.
Pogadamy za tydzień.
Jak sobie radzi?
Cóż...
Przypominam, że rozmowy są poufne.
Mam przypomnieć, że nasze też?
Magne ma ostatnio gorsze oceny.
Jeśli cierpi na chorobę psychiczną, to ja muszę określić,
czy może kontynuować tu naukę.
Jest bardzo sfrustrowany...
śmiercią Isolde.
Uważa, że policja za mało robi.
Nie ma co robić. To był wypadek.
Boję się, że...
uroił coś sobie i chce wziąć sprawy w swoje ręce.
- Biedactwo. - Tak.
Nie powinienem...
ci tego mówić, ale...
Jestem tu, by pomóc.
Ktoś się do nich włamał,
a on ubzdurał sobie, że to twój mąż.
Vidar?
Nieźle odpłynął.
Pora na hity muzyki country
sponsorowane przez Esso.
„Zatankuj tygrysa”.
Cześć.
Nie miało być na niebiesko?
To lawendowy.
Na niebieski nie wygląda.
No dobrze.
Chcecie mi coś powiedzieć?
Moje słuchawki!
Był u nas Nisse, ten sąsiad z przyczepy.
Ponoć go zastraszyliście...
Bo się tu włamał i nas okradł.
Nie powinniście zostawić tego policji?
Policja nic nie zrobi.
Musisz nad sobą panować.
Co z tobą?
Nic.
Nie wiedziałem, że mam tyle siły.
Odpuść nam trochę.
Nikomu nic się nie stało. To podejrzana okolica,
wszyscy tu coś robią na lewo i kradną.
Przynajmniej sprawę mamy z głowy.
Nie mamy.
Powiedział, że było otwarte.
- Że ktoś rozniósł dom. - To ćpun, wszystko ci powie.
Widział samochód Vidara.
Vidara Jutula? Ma z tym coś wspólnego?
Nie o to mu chodziło.
Vidar powinien... To przemiły człowiek.
A ty co, zakochana?
Proszę.
- Cześć, Erik. - Cześć.
- Nie w porę? - Proszę, wejdź.
- Remont? - Tylko maluję.
Pięknie. To lawendowy?
Zgadza się.
Magne, chcesz laptopa Isolde?
Twój jest zniszczony.
Weź, jeśli chcesz.
To miłe z twojej strony.
Niech się komuś przyda.
- Dziękuję. - Proszę.
Napijesz się kawy?
Chętnie.
BADANIE WODY Z FIORDÓW
Jeśli chodzi o badanie wody z 2007 roku,
to wycofano zarzuty?
Dokładnie.
Dobra, muszę kończyć.
Na razie.
Ponoć szukasz jej telefonu.
Włamałeś się do Seierów i przetrząsnąłeś dom,
gdy byliśmy na pogrzebie?
Cóż...
Magne Seier rozmawiał z psychologiem,
który bardzo lubi twoją żonę.
Magne twierdzi, że stoisz za włamaniem.
Do tego widział cię
jakiś ćpun, sąsiad Seierów.
Widział twój wóz.
W najgorszej dzielnicy.
A jeśli powie policji?
Oni często gadają z ćpunami.
A Magne chce zbadania śmierci Isolde.
Co jeśli obaj o tobie wspomną?
Zależy ci na takim rozgłosie?
LICEUM W EDDZIE
Zostawił ci całą robotę?
- On tylko... - Nie umie czytać?
To zadanie grupowe, ale akurat... ja je robię.
Fjor, spadamy.
Jak coś, to zapraszam na przejażdżkę.
Nie mam nic do roboty.
Widziałam, jak ojciec cię zlał.
Po imprezie.
Przestraszyłam się.
Spadamy. Idziesz?
Jak chcesz.
Mój tata jest staroświecki.
Może zaczniemy od początku?
Jestem Fjor, klasa 3A.
Często cię widuję w szkole.
Jesteś niesamowita.
Chciałbym cię zaprosić na randkę.
Możemy gdzieś pojechać, jeśli chcesz.
Bo ja chętnie.
Jednak potrafisz.
Co ty na to?
Co tam, frajerzy? Dokąd?
Szlag, Saxa!
Spoko, Gry. Magne się nie dowie.
Niezła fura.
Daj nam zająć się sprawą.
Ty skup się na szkole. Rozmawiaj z psychologiem.
Cześć.
A jak zginęła Isolde?
Wiatr zepchnął ją na skałę. Skręciła kark.
Nie było wiatru.
Kto lepiej się zna na pogodzie, ty czy meteorologowie?
Ja.
- W którą górę uderzyła? - Nie wiadomo.
Tu wszędzie są góry.
Wypadki się zdarzają, a my nie możemy ich wyjaśnić.
Nie podważyliśmy twoich zeznań.
Mówiłeś, że zostawiłeś ją o 16,
a 30 minut później byłeś w mieście.
To półtorej godziny drogi.
Musiałbyś być najszybszy na świecie. Czemu tego nie sprawdziliśmy?
Bo to nieistotne, a jej śmierć to wypadek.
Miłego dnia.
POLICJA
Fajna podwójna randka, co?
- Nie jesteśmy na randce. - My też nie.
A czy ja mówiłem o was?
Pominąłeś dawkę leków?
Może czas na prawdziwą muzykę?
Co to w ogóle za język?
- Pradawny. - Islandzki.
Lecisz na skrajnie różnych facetów.
Wiesz...
Magne, wielki, małomówny, ale szczery.
No i Fjor.
Przystojny, mroczny, tajemniczy.
Przypomina ciebie, Saxa.
Co to za pradawny język?
Czekajcie, ptak!
Cholera, zatrzymaj się.
Trzeba sprawdzić, czy żyje.
Zaczekajcie.
Biedactwo.
Co jest? Po co zabrałaś Lauritsa?
Zadaje dziwne pytania. Nie łapię.
Chcę go wypytać o Magnego.
Na prośbę taty.
Nic lepszego nie wymyśliłam.
Idziecie?
Rusza się. Jeszcze żyje.
Już nie.
Mówiłeś, że zostawiłeś ją o 16,
a 30 minut później byłeś w mieście.
To półtorej godziny drogi.
Musiałbyś być najszybszy na świecie. Czemu tego nie sprawdziliśmy?
Przebiegłem 100 metrów w siedem sekund.
Nie wiem, co się ze mną dzieje.
Pobiłem rekord świata o dwie i pół sekundy.
To była owocna rozmowa.
Załapiesz matmę.
Minutkę, Jenny.
- Dobrze. - Cześć.
- Masz chwilę? - Jasne!
Skoro cię widzę...
Mamy ubrania Isolde.
Z dnia jej śmierci.
Chcesz je?
Tak.
Ale są na nich ślady wypadku.
Przemyśl to.
- Dobrze? - Dzięki.
Cześć.
W szpitalu nadal mają ubrania Isolde z chwili śmierci.
Pozwoliłem im je spalić.
- Ale jeśli mogą ci pomóc... - Tak.
Nie uwierzycie.
Jak można mieć takie szczęście?
Magne Seier...
- nie żyje. - Co?
- Czy ty... - To nie moja sprawka.
Widziałem to. Przechodził przez ulicę, nie rozejrzał się.
Nadjechał pług.
Pa, pa, panie Seier.
Dlaczego opijamy śmierć kolegi Saxy?
Wiecie, co to oznacza? Kolejną żałobę.
To nie dla mnie.
Czemu się cieszysz? Nie znałeś go.
Powiedzmy, że mu to odpowiada,
bo Magne Seier interesował się śmiercią Isolde.
Że co? Ty ją zabiłeś?
Powiedzmy, że paralotniarstwo to niebezpieczny sport.
A mnie sprałeś za odlanie się na kwiaty?
Bo to głupota.
Straciłeś kontrolę?
- Złożyłeś ją w ofierze? - Nie.
Odkryła tunel na górze.
Odcięliśmy teren.
Lodowiec cofnął się szybciej, niż przewidywano.
Można się dostać do tunelu przez szczeliny.
Pomówmy o tym, jak mądre było ukrycie tego w lodzie.
Jeśli lód stopnieje, mamy przesrane.
Zbudowano to w 1967 roku.
Tak wtedy było.
Wszyscy tak robili. Lodowiec był ogromny.
Trzeba było dopuścić nas do rady.
- Wtedy wy byliście dziećmi. - Dzieci nie miały wstępu.
Nadal nie mają.
Los wyświadczył nam przysługę.
Mogliśmy uznać to za znak.
Nie. To żaden znak.
To ostrzeżenie.
Zbliżyliśmy się do ludzi i straciliśmy czujność.
Jesteśmy niechlujni, zaczynają coś dostrzegać.
Popełniamy błędy.
A ty lejesz na kwiaty.
A ktoś pieprzy licealistów.
Lub morduje 17-latkę.
Ran ma rację. Trzeba to naprawić.
Nie mogą się do nas zbliżać.
Żadnych przyjaciółek, żadnych dziewczyn.
Oni nie są tacy jak my, a my tacy jak oni.
- Zrozumiano? - Tak.
Tak.
Zrozumiano?
Tak.
Przejechał go pług?
Tak. Przy 50 km/godz.
Wpadł pod pojazd.
To niewiarygodne.
Żadnych obrażeń.
Żadnych?
Żadnych.
Nigdy w karierze nie widziałem czegoś takiego.
Chłopak nie złamał nawet kosteczki.
Nawet jednego pęknięcia.
Myślałem, że widziałem już wszystko.
Wręcz niebywałe szczęście.
Nie forsuj się dziś.
Możesz ciężko przeżyć taki wstrząs.
Zadzwoń, gdybyś źle się poczuł.
Dobrze?
Znaleziono go przy nabrzeżu.
Upadł i skręcił kark.
Przyjechałam jak najszybciej, ale już cię wypisali.
Ale miałeś szczęście.
To cud, że nic ci się nie stało.
Ktoś ma cię w opiece.
Dobrze, że mamy mocne kości.
Notatka.
Dziś przejechał mnie pług.
Nie mam nawet siniaków.
Czyżbym stał się niezniszczalny?
Nie wiem, skąd te zdolności.
To nie przypadek.
Mam wyostrzone zmysły.
Lepszy wzrok.
Lepszy słuch.
Jestem silniejszy.
Dzień dobry! Dziś omówimy łososia.
Jak wiecie, to gatunek anadromiczny.
To...
Przepraszam, musiałam iść do łazienki.
Czyste wody norweskich rzek i fiordów to idealne warunki dla łososia.
Tak, Magne?
Czy we fiordach nie znaleziono chorych łososi?
To się zdarza. Zawsze występują mutacje.
Ale w Eddzie panują złe warunki.
Przeprowadzono badania wody.
Mówisz o naszych zakładach?
- Nie. - Nie?
Mówię o badaniach.
Brzmisz jak Isolde.
Nie chcę o niej mówić źle, ale jej tematy ją przerastały.
Organizacje, na które się powoływała, miały swoje cele polityczne.
Zaznaczam, że spełniamy wszelkie wymogi.
Nieustannie nas kontrolują. Zawsze przechodzimy audyty pomyślnie.
Śmiało, możecie sprawdzić. Mam wyniki...
Dobrze.
Wróćmy do tematu łososia.
Jako gatunek anadromiczny...
Przepraszam.
Magne.
Zauważyłeś, że niektóre tematy są tu szczególnie wrażliwe.
- Chodzi mi o coś innego. - Tak?
Czy stara krew może mieć silną woń?
I czy zaschniętą krew można zbadać?
Nie wiem, czy ma zapach.
Ale zbadać ją można, to proste. Dlaczego pytasz?
A pomoże mi pani?
Być może.
Wiesz...
Dlaczego pytałeś Solveig o krew?
To kurtka Isolde z dnia jej śmierci.
Magne.
Powąchaj.
A teraz...
z drugiej strony.
Zupełnie różne zapachy.
Ja nic nie czuję.
Poważnie?
No.
Może to twoja wyobraźnia?
Nie dziwi cię krew na kołnierzu?
Mówiłeś komuś o tym?
Nie.
Skąd ta obsesja?
Była moją jedyną przyjaciółką.
My też się przyjaźnimy.
Ostatni dzisiejszy utwór sponsoruje Spar Edda.
Trzy steki z łososia za jedyne 60 koron.
Hej.
- Nie możesz ciągle ich karmić. - Racja.
- Muszą płacić. - Rozumiem.
To jest firma.
- Ostatni raz. - Dzięki.
O rety.
Poważnie? Możemy zapłacić.
Nie trzeba.
Siema.
Gadałem z Rasmusem i Christianem.
Krążą dziwne plotki o imprezie.
Mówią, że poszli do dyrektorki.
Ponoć bzykali waszą mamuśkę.
- I... - Jasne.
Nasza mama, dyrektorka, miałaby się bzykać z dwoma uczniami?
To nielegalne i ohydne.
Nie wierz we wszystkie plotki.
Skoro o imprezie mowa, to nie tańczyliście zbyt blisko siebie.
Bo ja lepiej tańczę.
A może wolałaś tańczyć z kimś innym?
Może z chłopakiem?
Nie mam chłopaka.
Tak, ale...
Tylko w tej chwili czy...
Po prostu...
- Ale miałaś, nie? - Tak.
Ilu?
Ciekawe, chętnie posłucham.
Nie tu i nie teraz.
Dwóch, trzech?
- Jakoś tak. - Ale w łóżku?
Tak, Hilde. Możemy zmienić temat?
Czemu kłamiesz?
Wiem, że jesteś dziewicą.
Dlaczego się nie przyznasz?
To nic takiego.
Nie...
To była tajemnica?
Nie wiedziałam...
Mam dość tych bzdur. Smacznego.
Było zajebiście miło. Do jutra.
Co to miało być? Myślałem, że się przyjaźnicie.
Będzie świetnie.
Gry! Przepraszam.
Nie teraz, mamo.
Myślałam, że przestałeś pić.
Odmówili mi.
Ubezpieczalnia. Za utratę zdrowia.
Odrzucono mój wniosek.
Ponoć nie ma związku między chorobą płuc a pracą w fabryce.
Za nic nie zapłacą.
To niepoważne.
To niemożliwe.
Przejechał go cholerny pług.
Człowiek by tego nie przeżył.
Kim on jest?
Musimy się dowiedzieć.
Dziś.
Może być.
Dziś o 19. Jasne, nara.
Znalazłaś pomocnika do lawendowego piekła?
Spodoba ci się efekt.
Kupiłam wam porządną kolację.
Sajgonki.
Brzmi pysznie, ale nie będzie nas wieczorem.
Jutulowie nas zaprosili.
To wspaniale! A z jakiej okazji?
Zaprzyjaźniłem się z nimi.
To świetnie! Masz okazję poznać Jutulów, Magne.
Idź koniecznie. Mają najpiękniejszy dom w mieście.
Jak miło was widzieć.
Witajcie w Jutulheimie!
Zapraszam.
O cholera! Czy to...
Munch? Tak.
Namalował to dla mojego pradziadka.
Jesteśmy jedynymi gośćmi?
Tak. Powinniśmy lepiej się poznać.
I przywitać was w mieście.
Witajcie.
Oto przegrzebki, jeżowce, homar i ostrygi.
Jeżowce były ręcznie zbierane w Morzu Północnym.
Najlepsze.
Częstujcie się.
Podaj cukier, proszę.
Niewiarygodne, że nic ci się nie stało.
Widziałem ten wypadek. Nie mogłem uwierzyć.
Byłem pewien, że zginąłeś.
My jesteśmy dobrze zbudowani.
A ciebie adoptowano?
Na mały talerzyk.
Lokalna jagnięcina.
Śmiało, nałóż sobie.
Lubię mężczyzn z apetytem.
A teraz główne danie.
Wołowina.
Ale weszło.
Nie pij tego syfu.
Napijmy się czegoś porządnego.
Nie powiemy matce.
Co to takiego?
To, mój drogi...
to pradawny trunek.
Wikingowie się nim raczyli.
Olbrzymi, bogowie... Pili go wszyscy herosi.
Nie każdy jest w stanie to wypić.
To trunek sprzed zdziesiątkowania świata.
To jest...
miód.
Na zdrowie.
O rany.
Nie piłem czegoś tak dobrego.
Ma pan więcej?
Proszę!
Dzień dobry.
Cześć, Gry.
Nie poszłaś na kolację?
Jaką kolację?
U Fjora i Saxy.
Myślałam, że wszyscy tam są.
Chciałam tylko pogadać z Magnem, ale...
No nic, dobranoc.
Dobranoc.
- Do widzenia! - Pa.
Magne, chodź do nas!
On nie tańczy.
I chyba za dużo wypił.
Chodź do nas!
To pradawny trunek.
To jest miód.
Magne, chodź do nas!
Chodź do nas!
Bogowie.
Co, chłopcze...
Za dużo miodu?
Tak.
Przepołowiłeś tarczę.
Nikomu się to nie udało.
Dowiedziałem się czegoś.
Jestem niezwykle silny.
Tak?
Jak silny?
Na pewno?
Rozwalę panią. Śmiało.
Dalej.
No i mam gdzieś, że jest pani dyrektorką.
W tej chwili.
Kim ty jesteś?
A pani?
Co się ze mną dzieje?
Muszę stąd wiać.
Co się ze mną dzieje?
Napisy: Konrad Szabowicz