(เก้าก้าว: ในแร็กนาร็อก ธอร์ฆ่าอสรพิษมิดการ์ด)
(และโดนเขี้ยวมีพิษซี่หนึ่งของมันทำร้าย)
(เมื่อพิษของมันแล่นเข้าสู่กระแสเลือดของเขา)
(ยามนี้เขาจึงเดิน บนโลกนี้ได้เพียงเก้าก้าว)
เรื่องราวบทใหม่เริ่มต้นขึ้นแล้วในเอ็ดดา
ราวกับว่ายุคแห่งการปกครองของพวกยักษ์ ในยามที่ความอยุติธรรมมีอำนาจเหนือกว่า
ถูกลืมเลือนไปด้วยความผาสุก
ราวกับว่าผู้คนกลายเป็นคนเบิกบาน และไม่คิดอะไรมาก
ยามนี้ทุกๆ คนต่างทำตัวดี
ขอบคุณที่ช่วยให้ผมเลิกเหล้าได้นะ หัวหน้า
น้ำผลไม้นี่อร่อยเลยนะ
อาจจะอร่อยเกินไปสำหรับเราด้วยซ้ำ
และในพื้นที่ยากจนของเอ็ดดา
เด็กหนุ่มแข็งแรงคนนึง กำลังเตรียมตัวสอบปลายภาค
(สรุปประมวลกฎหมาย ฉบับที่สาม)
เมื่อเกิดคำถามในทางกฎหมายขึ้น ในบริบทที่ต่างออกไป…
แต่ไม่เหมือนกับคนอื่นๆ ส่วนใหญ่
เขาไม่ได้ตื่นเต้นกับอิสระที่รออยู่เลย
ที่จริง มันกลับประเดประดังไปหมด
(ยกโทษให้ได้ไหม)
จะเกิดอะไรขึ้นกับเทพสายฟ้า เมื่อเห็นชัดว่าเขาชนะสงคราม
และคนอื่นๆ เหมือนจะค้นพบ หนทางของตัวเองแล้ว
และผู้ชนะรางวัลโทรทัศน์คือ…
อิมาน เรซ่า
(พิธีกรแห่งปี)
เราโชคดีที่จะได้คนที่พิเศษมากๆ
มาเป็นโค้ชให้สองสามวันนี้
คนคนนั้นก็คือแฮร์รี่ คริสเตนเซน นักทวิกีฬาฤดูหนาวที่เก่งที่สุดของนอร์เวย์
ขอบคุณมาก
ฉันเตรียมอะไรสนุกๆ สองสามอย่าง ที่พวกเธออาจยังไม่เคยลองมาก่อนด้วย
แต่ก่อนอื่น ฉันหวังว่าเราจะเห็นพ้อง ที่จะหยุดพูดสามอย่างต่อไปนี้
หนึ่ง "ฉันเป็นเหยื่อ"
สอง "คนอื่นๆ สงสารฉัน"
สาม "ฉันทำไม่ได้หรอก เพราะฉันไม่เหมือนคนอื่น"
ว้าว เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
- ใจดีจังเลย - ถ้าตั้งใจจะทำ ผมก็ทำได้นะ
วันนี้ฉันไม่ต้องไปทำงาน
แต่ฉันคิดว่าคุณมีประชุมนะ
ผมก็กะว่าจะไป
แต่ซักซาอยากไปมาก ผมเลยคิดว่าหล่อนน่าจะไปแทนได้
ก็ได้ หล่อนเก่งเรื่องพวกนี้มากกว่าผม ตกลงไหม
ค่ะ
ฉันขอต้อนรับทั้งผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรม และนักเคลื่อนไหวนะคะ
เราภูมิใจที่ได้มีส่วนร่วมในการสร้าง วาระเพื่อสิ่งแวดล้อมขึ้นใหม่
แม้แต่พวกยักษ์ก็ยังเกลียดโรงงาน
และปิดตัวสายการผลิต ที่สร้างมลภาวะที่สุดของพวกเขา
เพื่อบรรลุข้อตกลงยุคสมัยใหม่
ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปในทางดีขึ้น
นั่นดีแล้ว
ฉันไม่ดื่มไวน์ขาวตั้งแต่เก้าโมงเช้าอีกแล้ว
ไม่สูบบุหรี่ไฟฟ้าด้วย
แล้วชีวิตรักของคุณล่ะ
ไม่เคยมีใครถามฉันเรื่องนั้นมาก่อน
ไม่เคยเลย อารมณ์ความรู้สึกไม่ใช่จุดแข็งของฉัน
คุณทำได้ดีแล้วครับกับการพูดเปิดอกที่นี่
กับผม ผมเลยคิดว่า…
คุณคิดว่า…
คุณอยากจะ…
ให้คะแนนผมที่เว็บทรัสต์ไพล็อตหน่อยไหม
ได้เลยค่ะ
เจอกันที่พิธีจบการศึกษานะ
และที่น่านน้ำที่ยามนี้เงียบสงบ
เด็กๆ กลับมาให้อาหารเป็ดกันอีกครั้ง
ทุกคนต่างลืมอันตรายที่ครั้งหนึ่ง เคยซุ่มซ่อนอยู่ใต้ผิวน้ำ
ลองคิดดูนะ ตอนนี้นายไปเรียนที่ไหนก็ได้ที่อยากไป
และนายก็คอยดูแลฉันได้
นายอยากทำอะไรล่ะ
ฉันอยากมีลูกกับนาย แล้วก็ดูแลเด็กๆ อยู่ที่บ้าน
งั้นบางทีฉันน่าจะมีลูกกับนายนะ
นายมีลูกอยู่แล้ว ทีนี้ตาฉันบ้าง
แต่เจ้าหนูนั่นบินออกจากรังไปแล้ว
ในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ ที่ที่ไม่เป็นภัยแก่ใคร
เหมือนที่มันควรเป็น
บางสิ่งก็ยากที่จะปล่อยวาง
เทพสายฟ้าหนุ่มยังไม่สัมฤทธิ์สมดุลยภาพ
ความคิดเรื่องการตายของฉัน ยังคงหลอกหลอนเขา
บางสิ่งที่อีกไม่นานจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
และแม้ว่าทวยเทพกับเหล่ายักษ์คิดว่า พวกเขาสงบศึกกันแล้ว
พวกเขาก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงจุดจบ ที่ถูกกำหนดไว้แล้วได้
(แร็กนาร็อก มหาศึกชี้ชะตา)
(ตอน 6 ศึกชี้ชะตา)
- คุณแน่ใจนะ - ค่ะ ก็เราเป็นครอบครัวเดียวกันนี่
ไง วันสำคัญเลยนะ สอบปลายภาค
- ประหม่าหรือเปล่า - นิดหน่อยครับ
แต่มันก็เป็นแค่เกรด
สบายมาก
อิโซลเดอ
ดีจัง
- ผมต้องไปแล้ว - โชคดีนะ
ขอให้ผ่านไปด้วยดี
เธอจะสรุปหลักนิติธรรมของพลเรือนว่ายังไง
ความยุติธรรม การรักษากฎหมายและความสงบครับ
การเต็มใจต่อสู้กับชนชั้นปกครอง
เธอเชื่อว่าตำรวจและระบบยุติธรรมของเรา มีหน้าที่ทำแบบนั้นใช่ไหม
เชื่อว่าสังคมของนอร์เวย์ใช้ได้ผลใช่ไหม
ผมไม่แน่ใจครับ คงทั้งใช่และไม่ใช่
แม่
ไงจ๊ะ โทษที แม่ให้คนเข้างานแทนน่ะ สอบเป็นยังไงบ้าง
- ผมได้เกรดสอง - ว้าว ก็แปลว่าผ่านน่ะสิ
ยินดีด้วยจ้ะ
เธอทำได้ แม้ว่าเธอจะกังขา ในประชาธิปไตยของนอร์เวย์ก็ตาม
ลูกสอบผ่าน ลูกเรียนจบแล้ว ยินดีด้วย
- ขอบคุณครับ - แม่ภูมิใจในตัวลูกนะ
แม่ภูมิใจในตัวลูกมากๆ เลย
ได้ตีพิมพ์แล้วใช่ไหม
ค่ะ ได้แล้ว ดูสิคะ
- วิเศษไปเลย - อะไรเหรอ
- ว้าว ดีจัง - พวกนั้นตีพิมพ์บทความของฉันละ
- ยินดีด้วยนะ - ขอบใจ
นึกดูสิ เธอเขียนทั้งหมดนี่ด้วยตัวเองเลยนะ
เราจะไปฉลองกัน มาเถอะ
เยี่ยมไปเลย
นี่เป็นสตูเนื้อแกะที่อร่อยที่สุดที่เคยกินมาเลย
- ไม่เอาน่า หยุดเลย - จริงๆ นะ อร่อยกว่าที่แม่ผมทำอีก
จริงๆ เอาเพิ่มหน่อยไหม เลาริตส์
- ว้าว โอเค - เอ้า
ขอบคุณ ผมจะเป็นคนนอร์เวย์แย่ๆ ไหม ถ้าไม่ชอบกินสตูเนื้อแกะ
นายเป็นอยู่แล้ว
ขอโทษนะ แม่เตรียมอะไรมาพูดนิดหน่อย
เพราะวันนี้แม่ภูมิใจในตัวลูกๆ จริงๆ
เลาริตส์ ดีจริงๆ ที่เห็นลูกมีความสุข และเจอคนที่รัก
ลูกปรับตัวได้และไม่โกรธเคืองคนทั้งโลกอีกแล้ว
เรื่องนั้นเราต้องขอบคุณจริงๆ เย็นส์ เราดีใจมากที่เธอเข้ามาเป็นครอบครัวเรา
และก็โกรธนิดๆ ด้วยที่เธอมาแย่งเขาไป
เพราะตอนนี้พวกเธอจะย้ายไปอยู่ด้วยกัน
และมังเน ลูกเรียนจบม.ปลายแล้ว
แม่ไม่รู้ว่าลูกจำวันที่เราย้ายมาเอ็ดดา ในรถคันเก่าได้ไหม
ลูกโกรธเพราะไม่อยากย้ายมา ในที่ที่พ่อของลูกเสีย
และมันเป็นช่วงเวลาที่ยาก จากนั้น
ลูกก็ใช้ชีวิตอยู่ในโลกจินตนาการอยู่นานเลย
เอาแต่หมกตัวอยู่กับหนังสือการ์ตูน ที่มีซูเปอร์ฮีโร่อะไรพวกนั้น…
อาจเพราะว่าโลกความจริง มันโหดร้ายไปสำหรับลูก
ทั้งนักบำบัด นักแก้ไขการพูด ผู้เชี่ยวชาญความผิดปกติในการอ่าน สารพัด
วันที่เราขับรถมาเอ็ดดา แม่โกรธลูกมาก
แม่เสียใจจริงๆ เพราะตอนนี้แม่รู้แล้ว
ว่าแม่ควรพูดอะไรและทำอะไร
ลูกแค่กลัวว่าจะสูญเสียสิ่งที่ทำให้ลูกรู้สึกปลอดภัย
คนเราไม่ควรขึ้นเสียงใส่คนที่กำลังกลัว แม่เสียใจจริงๆ
เราควรช่วยให้พวกเขากล้าต่างหาก
สิ่งที่แม่ควรพูดในตอนนั้น แม่อยากพูดมันในตอนนี้
ชีวิตประกอบไปด้วยก้าวย่างอันยาวไกล ที่ลูกต้องก้าวไปทีละก้าว
ลูกไม่ควรกลัว
ต่อให้มันพาลูกไปยังดินแดนที่ไม่คุ้นเคยก็ตาม
เพราะดูสิว่าตอนนี้เราไปได้สวยแค่ไหน
ลูกเคยคิดว่าตัวเองจะไม่มีเพื่อน แต่ลูกก็มีแล้ว
และเราคิดถึงเธอมาก
ลูกเคยคิดว่าตัวเองจะเรียนไม่จบ แต่วันนี้ก็เรียนจบแล้ว
ลูกเคยคิดว่าตัวเองจะไม่มีวันมีแฟน แต่ก็มีแล้ว
และเธอก็น่าทึ่งด้วย ลูกน่าจะรักษาเธอไว้ แม่อยากพูดแค่นั้นแหละ
และลูกก็ควรฟังแม่ของลูกด้วย
เวลาเป็นเรื่องคำถามสำคัญๆ ในชีวิต
โดยเฉพาะตอนที่แม่บอก
ลูกต้องไม่กลัวที่จะก้าวต่อไป
ทั้งสามคนเป็นซูเปอร์ฮีโร่ของแม่นะ
- เพราะงั้น ดื่มเลย - ดื่ม
พูดได้น่ารักมากจ้ะ
- ดื่ม - ดื่ม
อย่างนั้นแหละ
ถือเป็นโอกาสดีให้กำจัดขยะด้วยเลย
ไหนๆ เลาริตส์ก็กำลังจะย้ายออก
แม่จะแยกของของคุณยายนะ พวกลูกก็จัดการของตัวเองได้เลย
นายกลับไปจัดของ เปลี่ยนชุดเตรียมไปพิธีจบการศึกษาได้แล้วละ
- แล้วเจอกันที่โรงเรียน - ได้ เยี่ยมเลย
ว่าแต่นายชอบชุดไหนล่ะ ฉันควรเลือกแบบไหนดี
เออร์บานคาวบอยหรือทวิกกี้สตาร์ดัสต์ดี
เอาให้ฉันอึ้งไปเลย
โอเค
- ขับรถดีๆ นะ - ได้
(ธอร์ เทพหนุ่ม เฮลล์ฮาวด์)
(การหล่อค้อน)
- มังเน ทำไมไม่ทำต่อล่ะ - เดี๋ยวผมไปครับ
ทำอะไรอยู่ครับ
กำลังดูว่าจะเอาเตียงเข้าประตูได้ไหมน่ะ
รอให้ผมย้ายออกไม่ไหวเลยสินะ
หยุดเลย มีห้องนอนดีๆ ไว้ก็ดีนะ
แถมทำให้เรามีโอกาสสะสางชีวิตเก่าด้วย
มังเนเริ่มแล้วนี่ไง
พวกนี้อะไรน่ะ
แม่นึกว่าลูกทิ้งของพวกนั้นไปนานแล้วนี่
คงไม่ได้จะกลับมาอ่านตอนนี้หรอกนะ
เปล่า
ค้อน ของเล่นชิ้นโปรดของนาย
อะไร
- นายจะทิ้งพวกนั้นเหรอ - ใช่ ของพวกนั้นต้องถูกทิ้ง
เราต้องใจแข็งในเรื่องแบบนี้นะ ต้องกำจัดขยะออกให้หมด
ของพวกนั้นไม่ดีกับลูกหรอก ทิ้งๆ ไปเถอะ
ของเก่าไป ของใหม่จะได้เข้ามาไง
ธอร์ เทพหนุ่ม
ลูกคงไม่ได้กำลังกล่อมให้เขา เก็บมันไว้หรอกใช่ไหม
ดูนี่สิ แม่ซ่อมแล้วนะ ดูดีเลย
นายจะสวมเจ้านี่เหรอ
- แจ็กเกตตัวเก่าของพ่อก็ดูดีนี่ วินเทจดี - วินเทจ…
- ให้แม่เอาไปเลยไหม - ขอผมดูเล่นๆ ก่อนได้ไหมครับ
สัญญาสิว่าจะให้ไว อีกเดี๋ยวเราต้องไปงานจบการศึกษาแล้ว
- ครับ - เลาริตส์ ลูกก็ต้องไปแต่งตัวแล้ว
ได้ครับ
(อยู่มาวันหนึ่ง เทพหนุ่มธอร์ ออกไปเดินเล่นนอกวัลฮัลลา)
(ธอร์ที่ไร้ความมั่นใจและเป้าหมายชีวิต บังเอิญเจอกับยายเฒ่าโวลวา)
คิดว่าไง
ลายม้าลายไม่เยอะไปหน่อยเหรอ
โอเค
(การปรากฏตัวของนาง สะกดให้ธอร์คุกเข่าลง)
(เสียงของนางสะท้อนรับ ความโหยหาของเขา)
(เจ้าเป็นเด็กดี ชะตากำหนดให้เป็นผู้ยิ่งใหญ่)
(ยินดีด้วยกับผู้จบการศึกษาในปีนี้)
หวัดดี
- หวัดดี - คุยกันหน่อยได้ไหม
- ได้สิ - ได้รับข้อความของฉันไหม
ที่ผ่านมาฉันทำตัวทุเรศมาก
ใช่เลย
ถ้าฉันย้อนเวลาได้
ฉันก็อยากจะย้อนเวลา
และถ้าฉันทำให้เธอกลับมาคบฉันได้…
ฉันก็จะทำเหมือนกัน
นั่นสิ แต่ฉันไม่รู้ว่าฉันจะกล้าทำแบบนั้นไหม
ฉันพยายามหาคำตอบอยู่
โอเค
- ไง มังเน - ไง
ขอต้อนรับสู่พิธีจบการศึกษา ของนักเรียนมัธยมหกที่เก่งกาจของเรา
ตอนที่เข้ามาเรียนที่นี่ พวกเธอยังเป็นแค่เด็กตัวโตๆ
ตอนนี้ที่พวกเธอกำลังจะจากเราไป พวกเธอได้กลายเป็นผู้ใหญ่แล้ว
และวันนี้คือวันแรกของชีวิตที่เหลือของพวกเธอ
ยามนี้พวกเธอกำลังก้าวเข้าสู่ชีวิตผู้ใหญ่
ที่ที่พวกเธอจะได้ปั้นอนาคตของตัวเอง
เราอยากแสดงความนับถือ พวกเธอแต่ละคนบนเวทีนี้
โดยจะเริ่มจากอาด้า เฮดแลนด์
วันนี้เราจะมาลองทำกิจกรรมสองสามอย่างกันนะ
มีชักเย่อ พุ่งแหลน ขว้างจักรและยิงธนู
ฉันเอาลูกตุ้มเคตเทิลเบล กับลูกบอลน้ำหนักมาด้วย
- ว่าไง - ฉันไม่คิดว่าจะยกมันได้…
เราบอกว่าจะไม่พูดว่าอะไร
"ฉันทำไม่ได้หรอกเพราะฉันไม่เหมือนคนอื่น"
- ไม่เป็นไรนะ - โอเค
แล้วนายอยากลองอะไร เพื่อน
- ยิงธนู - บางทีนายน่าจะลองอย่างอื่นนะ
ลองขว้างจักรดีไหม
จะยิงธนู
ถ้าเขาอยากยิงธนู ก็ให้เขายิงเถอะ
ต่อไป ฉันขอเชิญ
เลาริตส์ ไซเยร์ โยธุลขึ้นมาบนเวทีด้วย
- แล้วก็ลูกธนู - ไม่ ผมอยากยิงลูกธนูของตัวเอง
มันเป็นดอกที่ยิงถูกเขาน่ะ มันเลยมีความหมายกับเขามากๆ
ก็ได้ เราจะใช้ดอกของนาย
แค่เอาใส่ตรงนี้ ถือไหวไหม
(โลกิแอบอิจฉาบัลเดอร์)
(ลองยิงไปทางนั้นนะ)
เล็งให้ดีที่สุดเลยนะ
จากนั้นก็ดึงสาย พร้อมแล้วก็ยิงนะ ดึงแล้วยิง
ฉันโคตรภูมิใจในตัวนายเลย
(บัลเดอร์สิ้นใจ)
แน่ใจเหรอ
ท่ายืนเขาไม่ค่อยมั่นคง
โอเค เราจะหยุดแค่นี้ วางธนูลง โฮเดอร์
โฮเดอร์
(ไม่นะ)
อะไรวะเนี่ย
(กองทัพยักษ์กำลังเดินทัพมายังแอสการ์ด)
(ผู้บัญชาการของพวกมันคือโลกิ ผู้ทรยศ)
(เหล่ายักษ์ จู่โจมเลย)
(เฮมดอลล์มองเห็นศัตรู)
(และได้ยินแตรยัลลาร์ฮอร์น)
มังเน เปลี่ยนชุดรึยัง
(ทำให้มันเงียบซะ)
(ฉึบ)
ทวยเทพ หยิบอาวุธขึ้นมา
เราต้องปกป้องโลกนะ
พวกยักษ์มากันแล้ว มีพวกมันอยู่ทุกที่
(การต่อสู้ดุเดือดและนักรบหญิงก็สู้สุดใจ)
(แต่แล้วนางก็สะดุดตาที่คนคนนึง) (เทียร์)
เทียร์
(นั่นเทพแห่งสงครามมาเองเลย)
(นักรบไม่มีทางสู้หอกอาคมของนางได้)
(สวบ!)
(พิชิตชัย)
(เหล่าเทพกำลังพ่ายแพ้)
มังเน ไซเยร์
ระวัง
ไม่ต้องสนฉัน ไปตามล่ารัน
ปกป้องมนุษย์ให้ได้
หากคนรักของฉันต้องตาย…
งั้นทุกคนก็ต้องตายด้วย
เจ้าอยู่ไหน เจ้าอสรพิษ
เจ้าอยู่ที่ไหน
เลาริตส์
เจ้าอยู่ที่ไหน
- เจ้าอยู่ไหน - เลาริตส์
ฟยูร์
ธอร์
ตายซะ เจ้ายักษ์
(เมื่อเห็นว่ามโยลเนียร์พลาดเป้า ยักษ์ก็ดีใจกับชัยชนะ)
(แต่แกหมดโอกาสแล้ว)
(ทีนี้ก็ตาฉัน)
(ตายซะเถอะ ธอร์)
ว้าว ขอบคุณนะ
ขอบคุณเหมือนกันที่ให้ผมสี่ดาวในทรัสต์ไพล็อต
คุณสมควรได้แล้วค่ะ
แล้วเจอกันนะ
(แก้แค้น)
(แต่เพราะเต็มไปด้วยโทสะ นางจึงไม่เห็นมหาเทพโอดิน)
(แม้ตาบอด ฉันก็เห็นชัดเจน)
(ฉึก!)
นายเคยคิดบ้างไหมว่าศึกครั้งใหญ่นี่น่ะ
อาจเป็นแค่สิ่งที่นายคิดขึ้นมาเอง
ระวัง!
แม่คิดว่าลูกเข้าใจว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น มันเป็นความจริง
นายมันไร้ค่า…
ฉันคิดว่าฉันเป็นธอร์ละ
อิโซลเดอ
แต่กับในโลกนี้น่ะ มันไม่ได้เกิดขึ้นด้วยซ้ำ
รู้ใช่ไหมว่าเรื่องพวกนี้มันไม่จริง มันเป็นแค่ตำนาน
นายต้องให้เพื่อนๆ ช่วยแล้ว มังเน
แต่เธอเป็นเพื่อนคนเดียวที่ฉันมีนะ ฉันคิดถึงเธอ
ฉันอยู่ข้างนาย
- ไม่มาเหรอจ๊ะ มีวาฟเฟิลด้วยนะ - เดี๋ยวไปครับ ไปกันก่อนเลย
เธอเป็นเด็กดี
ผมไม่ใช่เด็กดี
มังเนป่วยเหรอ
ฆ่ามันเลย
เธอเตร็ดเตร่อยู่ในโลกแห่งความฝัน
ยาไซพราซิโดนกับริสเพอริโดน
การประเมินทางจิต
มังเนจะได้รับการรักษา
โรคจิตเภทหวาดระแวง
เธอเป็นเด็กดี
มังเน
ลูกต้องไม่กลัวที่จะก้าวต่อไป
คุยกันหน่อยได้ไหม
ฉันไปคิดดูแล้วนะ
เราไปนั่งคุยกันตรงไหนสักที่ได้ไหม
ฉันเองก็กลัวนะ
ฉันเข้าใจว่านายเคยผ่าน
สิ่งที่ทำให้นายสะเทือนใจจนออกนอกลู่
แต่นายทำให้ฉันเจ็บ
ฉันกลัวว่านายจะทำแบบนั้นอีก
เพราะฉันชอบนายจริงๆ มังเน
พูดอะไรหน่อยไม่ได้เหรอ
พอถึงจุดหนึ่ง เราก็ต้องละทิ้งความเป็นเด็ก และเติบโตขึ้น
มันยากมากนะ แต่เราก็ต้องทำ
และความรักก็เป็นสิ่งที่อันตรายที่สุดเลย
ฉันไม่ได้คาดหวังให้นายคุกเข่าขอแต่งงาน
หรือคาดหวังว่าเราจะไม่ทำพลาดอีกหรอกนะ
แต่ฉันคาดหวัง ให้นายพยายามจนสุดความสามารถ
ถ้านายสัญญาเรื่องนี้ได้ ฉันก็จะสัญญาเหมือนกัน
แล้วจากนั้น…
ฉันจะกลับไปเป็นแฟนของนาย
หวัดดี
นั่งลงกันหน่อยไหม
- ไง - ยินดีด้วย
- หวัดดี - ดูซะก่อน
ดื่ม
- ดื่ม - ดื่ม
ฉันจะอยู่กับนายเสมอ
คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์