DZIEWIĘĆ KROKÓW: PODCZAS RAGNAROKU THOR ZABIJA WĘŻA,
LECZ ZOSTAJE RANIONY JEGO ZATRUTYM KŁEM.
Z JADEM W SWOJEJ KRWI
MOŻE ZROBIĆ W TYM ŚWIECIE JUŻ TYLKO DZIEWIĘĆ KROKÓW.
W Eddzie rozpoczął się nowy rozdział.
Era rządów olbrzymów wraz z jej powszechną niesprawiedliwością
została cudownie zapomniana.
Wszyscy nagle stali się łagodni i spokojni.
Każdy starał się być najlepszą wersją siebie.
Dzięki, szefie, że wyciągnąłeś mnie z nałogu.
Ten sok jest całkiem niezły.
I pewnie zdrowszy.
Tymczasem w starej dzielnicy Eddy
młody, silny chłopak przygotowywał się do końcowego egzaminu.
PRAWOZNAWSTWO MODUŁ 3
Prawnicze pytania w różnych kontekstach…
Jednak inaczej niż wszyscy,
on nie cieszył się z odzyskanej wolności.
Czuł się przytłoczony.
WYBACZYSZ MI?
Co ma robić bóg piorunów, gdy bitwa została wygrana,
a wszyscy inni ruszyli w swoją stronę?
Nagrodę otrzymuje…
Iman Reza!
PROWADZĄCA ROKU
Przez kilka dni będziemy gościć
wyjątkowego trenera.
Norweska gwiazda biatlonu we własnej osobie, Harry Kristensen.
Dziękuję.
Przygotowałem ciekawe aktywności, których pewnie jeszcze nie próbowaliście.
Ale najpierw obiecajmy sobie, że przestaniemy mówić te trzy zdania.
Pierwsze: „Jestem ofiarą”.
Drugie: „Ludzie powinni mi współczuć”.
Trzecie: „Nie mogę tego zrobić, bo nie jestem jak inni”.
Rany, a co to?
- Jesteś przemiły. - Jeśli chcę, to potrafię.
Ja dziś nie pracuję,
ale ty chyba masz spotkanie.
Miałem iść,
ale Saxa tak się tam pchała, że postanowiłem oddać jej pałeczkę.
Przyznaję, jest w tym lepsza. Zadowolona?
Tak.
Witam specjalistów z branży i aktywistów.
Jesteśmy dumni, że możemy uczestniczyć w tworzeniu nowej, ekologicznej polityki.
Nawet niesławna fabryka olbrzymów
ograniczyła szkodliwy wpływ na środowisko,
aby iść z duchem czasu.
Nie wiem, jak to wyjaśnić. Wszystko zmieniło się na lepsze.
To miło.
Nie piję już wina z samego rana
ani nie palę.
A jak twoje życie miłosne?
Nikt dotąd mnie o to nie pytał.
Nigdy. Uczucia nie są moją mocną stroną.
Po prostu tak się przy mnie otworzyłaś,
że pomyślałem sobie…
Pomyślałeś…
Chciałabyś może…
wystawić mi ocenę w Trustpilot?
Jasne.
Widzimy się na zakończeniu.
Nad ponownie spokojnymi wodami
dzieci znów karmiły kaczki.
Wszyscy zapomnieli o zagrożeniu, jakie niegdyś czyhało pod powierzchnią.
Pomyśl, możesz studiować, gdzie zechcesz.
A później na mnie zarabiać.
A ty co będziesz robił?
Urodzę ci dzieci i będę zajmował się nimi w domu.
Może to ja powinienem urodzić ci dzieci.
Ty jedno już urodziłeś. Moja kolej.
Ale dziecko opuściło już gniazdo.
Wypłynęło na wielki ocean, gdzie nikomu nie zagraża.
Tak powinno być.
O pewnych sprawach trudno zapomnieć.
Bóg piorunów nadal nie odzyskał równowagi.
Prześladowało go wspomnienie mojej śmierci.
Coś, co wkrótce miało odmienić wszystko.
Choć bogowie i olbrzymi sądzili, że zawarli pokój…
nie mogli uniknąć przyszłości, która już została zapisana.
ODCINEK 6 RAGNAROK
- Jesteś pewna? - Tak. Tworzymy rodzinę.
Dziś wielki dzień. Egzamin końcowy.
- Zdenerwowany? - Trochę.
Ale to tylko ocena.
Nic wielkiego.
Isolde?
To miłe.
- Czas na mnie. - Powodzenia.
Trzymam kciuki.
Jak krótko opisałbyś zasadę praworządności?
Sprawiedliwość. Prawo i porządek.
Chęć, aby podjąć walkę przeciwko klasie rządzącej.
Ale uważasz, że policja i sądy spełniają swoje zadanie?
Że nasze społeczeństwo dobrze funkcjonuje?
Nie jestem pewien. Tak i nie.
Mamo?
Hej! Wybacz, musiałam załatwić zastępstwo. Jak poszło?
- Dwójka. - Czyli zdałeś!
Gratulacje.
Zdałeś, choć podważyłeś skuteczność norweskiej demokracji.
Skończyłeś szkołę. Brawo!
- Dziękuję. - Jestem z ciebie dumna.
Bardzo dumna.
Opublikowali?
Tak, jest tutaj.
- To wspaniałe! - Co takiego?
- Brawo. - Opublikowali mój esej.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Napisałaś go całkiem sama!
Idziemy świętować. Chodź.
Cudowne wieści!
To najlepszy gulasz z baraniny, jaki jadłem.
- Daj spokój. - Lepszy niż mojej mamy.
Naprawdę! Dokładkę, Laurits?
- No dobra. - Proszę.
Dzięki. Jestem złym Norwegiem, jeśli nie lubię gulaszu z baraniny?
Bardzo złym.
Przepraszam. Napisałam kilka słów.
Jestem dziś taka dumna z moich chłopców.
Laurits, cieszę się, że jesteś szczęśliwy i odnalazłeś miłość.
Zaakceptowałeś siebie i nie jesteś już taki zły na świat.
Zawdzięczamy to tobie, Jens. Wspaniale jest mieć cię w rodzinie.
Choć jesteśmy trochę źli, że nam go ukradniesz,
skoro zamierzacie razem zamieszkać.
Magne, skończyłeś szkołę średnią.
Gdy przyjechaliśmy do Eddy naszym starym autem,
byłeś zły, bo nie chciałeś mieszkać tam, gdzie straciłeś swojego tatę.
To był trudny okres.
Przez długi czas żyłeś w świecie wyobraźni,
uciekałeś w komiksy i opowieści o superbohaterach.
Chyba prawdziwy świat był dla ciebie zbyt okrutny.
Chodziłeś do terapeutów, logopedów, specjalistów od dysleksji…
Gdy przyjechaliśmy do Eddy, byłam na ciebie wściekła,
a dziś żałuję, bo teraz wiem,
co powinnam była powiedzieć i zrobić.
Bałeś się, że stracisz to, co dawało ci poczucie bezpieczeństwa.
A nie powinno się krzyczeć na tych, którzy się boją. Przepraszam.
Powinno się pomóc im odnaleźć odwagę.
To, co powinnam była powiedzieć wtedy, chcę powiedzieć teraz.
Życie składa się z wielu kroków i trzeba je robić jeden za drugim.
Nie bój się,
nawet jeśli kolejny krok prowadzi cię na nieznane tereny.
Spójrz, świetnie sobie poradziliśmy.
Nie sądziłeś, że będziesz miał przyjaciółkę, ale miałeś.
Wszyscy za nią tęsknimy.
Nie sądziłeś, że skończysz szkołę, a dziś zostałeś absolwentem.
Nie sądziłeś, że będziesz miał dziewczynę, a jednak się udało.
Jest cudowna. Trzeba było przy niej trwać, tylko tyle powiem.
Powinieneś słuchać mamy
w ważnych, życiowych rozterkach.
A zwłaszcza gdy mówię,
że nie możesz obawiać się następnego kroku.
Wy trzej jesteście moimi superbohaterami.
- Na zdrowie. - Zdrowie.
Piękne słowa.
Zdrówko.
Gotowe.
Jest okazja wyrzucić zbędne rzeczy,
skoro Laurits się wynosi.
Ja ogarnę rzeczy babci, a ty zajmij się swoimi.
Dokończ pakowanie i przebierz się na uroczyste zakończenie.
- Widzimy się w szkole. - Spoko.
Swoją drogą, co wolisz? Co powinienem wybrać?
Miejskiego kowboja czy Twiggy Stardust?
Zaskocz mnie.
Dobra.
- Jedź bezpiecznie. - Jasne.
MŁODY THOR PIEKIELNY OGAR
WYKUCIE MŁOTA
- Magne, co z tobą? - Już idę.
Co robisz?
Sprawdzam, czy łóżko wejdzie przez drzwi.
Nie mogłaś poczekać, aż wyjadę?
Przestań. Dobrze, że będziemy mieli prawdziwą sypialnię.
Jest okazja posprzątać po naszym dawnym życiu.
Magne już zaczął.
A to co?
Sądziłam, że dawno je wyrzuciłeś.
Nie będziesz już ich czytał.
Nie.
Młot, twoja ulubiona zabawka.
Co tam?
- Wyrzucisz to? - Tak, muszą zniknąć.
Bez sentymentów. Pozbądźmy się starych gratów.
Te rzeczy ci nie służą. Wyrzuć je.
Stare musi ustąpić miejsca nowemu.
Młody Thor.
Chyba nie przekonujesz go, żeby to zatrzymał?
Popatrz, zszyłam i wygląda świetnie.
W tym pójdziesz?
- To marynarka taty. W stylu vintage. - Vintage…
- Zabrać to? - Mogę tylko przejrzeć?
Tylko się pospiesz. Zaraz wychodzimy do szkoły.
- Jasne. - Laurits, przebierz się.
Już!
PEWNEGO DNIA MŁODY THOR WYPUŚCIŁ SIĘ POZA WALHALLĘ.
NIEPEWNY I BEZ CELU W ŻYCIU, NATKNĄŁ SIĘ NA STARĄ VOLVĘ.
Co myślisz?
Ta zeberka to nie drobna przesada?
Jasne…
THOR POCZUŁ SIĘ ZMUSZONY PAŚĆ NA KOLANA.
W JEJ GŁOSIE USŁYSZAŁ SWE TĘSKNOTY.
JESTEŚ DOBRY. PISANE CI WIELKIE RZECZY!
GRATULUJEMY TEGOROCZNYM ABSOLWENTOM
Hej.
- Cześć. - Możemy pogadać?
- Jasne. - Odczytałaś moją wiadomość?
Zachowałem się jak dupek.
Tak.
Gdybym mógł cofnąć czas,
zrobiłbym to.
Gdybym mógł cię odzyskać…
to również bym zrobił.
Nie wiem, czy mam odwagę.
Nad tym się zastanawiam.
Jasne.
- Cześć, Magne! - Cześć.
Witajcie na uroczystości ukończenia szkoły przez naszych utalentowanych uczniów.
Zaczynaliście tu naukę jako duże dzieci.
Dziś opuszczacie nas jako dorośli.
To pierwszy dzień reszty waszego życia.
Wkraczacie w dorosłość.
Sami ukształtujecie swoją przyszłość.
Teraz zaprosimy każdego z was na scenę.
Jako pierwsza Ada Hedeland.
Spróbujemy dziś kilku dyscyplin.
Przeciągania liny, rzutu dyskiem i oszczepem oraz łucznictwa.
Przyniosłem też obciążniki i piłki lekarskie.
- Tak? - Chyba nie zdołam podnieść…
Czego mieliśmy nie mówić?
„Nie mogę tego zrobić, bo nie jestem jak inni”.
- Wszystko gra? - Nic mi nie jest.
Czego spróbujesz, kolego?
- Łucznictwa. - Może lepiej czego innego.
Rzutu dyskiem?
Łucznictwa.
Może postrzelać z łuku, jeśli chce.
A teraz zapraszam
Lauritsa Seiera Jutula.
- Jeszcze strzała. - Nie, wolę swoją.
To ta, która w niego trafiła. Przywiązał się do niej.
Jasne, możemy użyć twojej strzały.
Tutaj. Dasz radę przytrzymać?
LOKI SKRYCIE ZAZDROŚCIŁ BALDUROWI.
SPRÓBUJ TAK.
Wyceluj najdokładniej, jak umiesz.
Naciągnij i strzel, gdy będziesz gotów. Naciągnij i strzel.
Jestem z ciebie dumny.
ŚMIERĆ BALDURA
To na pewno dobry pomysł?
Nie stoi stabilnie.
Przerywamy. Opuść łuk, Hodur!
Hodur!
NIE!
Co jest?
ARMIA OLBRZYMÓW MASZEROWAŁA NA ASGARD.
PRZEWODZIŁ JEJ ZDRADZIECKI LOKI.
OLBRZYMI, DO ATAKU!
HAJMDAL DOSTRZEGŁ WROGA
I ZADĄŁ W SWÓJ RÓG.
Magne, przebierasz się?
UCISZYĆ GO!
CIACH!
Bogowie, do broni!
Musimy ocalić świat!
Olbrzymi nadchodzą! Są wszędzie!
WALKA TRWAŁA, A WOJOWNICZKA BIŁA SIĘ ZACIEKLE.
WNET KOGOŚ DOSTRZEGŁA. TYR!
Tyr!
BÓG WOJNY WE WŁASNEJ OSOBIE.
WOJOWNIK NIE MIAŁ SZANS Z JEJ WŁÓCZNIĄ.
ŁUP!
ZWYCIĘSTWO!
BOGOWIE PRZEGRYWAJĄ!
Magne Seier.
Uwaga!
Zostaw mnie. Dopadnij Ran.
Ocal ludzkość.
Jeśli on musi umrzeć,
wszyscy umrą!
Gdzie jesteś, śmieciu?
Gdzie jesteś?
Laurits!
Gdzie jesteś?
- Gdzie jesteś? - Laurits!
Fjor!
Thor!
Giń, olbrzymie!
GDY THOR CHYBIŁ, OLBRZYM ZATRIUMFOWAŁ.
MIAŁEŚ SZANSĘ.
TERAZ MOJA KOLEJ.
GIŃ, THORZE!
Dziękuję.
A ja dziękuję za cztery gwiazdki w Trustpilot.
Zasłużyłeś.
Na razie.
ZEMSTA!
W SWOIM GNIEWIE OLBRZYMKA NIE ZAUWAŻYŁA ODYNA.
DOBRZE WIDZĘ, NAWET ZE ŚLEPYM OKIEM.
ŁUP!
A pomyślałeś, że ta bitwa
dzieje się tylko w twojej głowie?
Uwaga!
Uważasz, że to wydarzyło się naprawdę.
Jesteś nikim.
Myślę, że jestem Thorem.
Isolde.
W tym świecie do niczego nie doszło.
Ale wiesz, że to tylko mity?
Pamiętaj. Pomogą ci przyjaciele.
Miałem tylko ciebie. Tęsknię za tobą.
Jestem przy tobie.
- Nie idziesz? Są gofry. - Zaraz dołączę. Idźcie.
Dobry z ciebie chłopak.
Nie jestem dobry.
Magne jest chory?
Zabij go!
Uciekłeś do świata fantazji.
Zyprazydon i rysperydon.
Ocena psychiatryczna…
Magne dostanie leki.
Schizofrenia paranoidalna.
Dobry z ciebie chłopak.
Magne?
Nie możesz obawiać się następnego kroku.
Możemy pogadać?
Dużo myślałam.
Usiądziemy?
Ja też się boję.
Rozumiem, że przeszedłeś przez coś,
co tobą wstrząsnęło i wytrąciło cię z równowagi.
Ale zraniłeś mnie.
Obawiam się, że znowu to zrobisz.
Bo naprawdę cię lubię, Magne.
Nic nie powiesz?
W pewnym momencie musimy porzucić dzieciństwo i dorosnąć.
To trudne, ale nie mamy wyboru.
Nie ma większego ryzyka niż miłość.
Nie oczekuję, że mi się oświadczysz
albo że nie popełnimy błędów.
Ale oczekuję, że dasz z siebie wszystko.
Obiecaj mi to, a zrobię tak samo.
I…
znowu będę twoją dziewczyną.
Hej.
Usiądziemy?
- Hej! - Gratulacje!
- Witajcie. - Patrzcie tylko.
Zdrówko.
Zdrowie!
Zawsze będę przy tobie.
Napisy: Lidia Bogucka