JARNSAXA - Perempuan simpanan Thor dan gergasi yang melahirkan anak Thor.
Itu cara awak bercakap?
Adakah awak mengugut saya?
Itu cara awak bercakap?
- Hai. Adakah mak mengganggu? - Taklah.
Awak tahu di mana Laurits? Dia belum balik.
Rasanya dia tidur di Jutulheim. Entah.
Mak terfikir, biasanya seseorang akan mengiringi pengantin perempuan.
Memandangkan datuk telah meninggal dunia dan Laurits tak berminat,
bolehkah awak mengiringi mak?
Sudah tentulah.
Awak sangat baik. Terima kasih.
- Awak nak smoothie? - Ya.
- Tutupkan pintu. - Baik.
EPISOD 2: BIAR MAUT MEMISAHKAN KITA
GRIL EDDA
- Nah. - Terima kasih.
Macam biasa. Ia percuma.
- Terima kasih. - Kenapa dia tak bayar?
Ahli keluarga Jutul merupakan kawan kami.
Saya rasa keluarga Jutul mahu membayarnya.
Betul, Fjor?
- Tidak. - Ya. Baik.
Tidak.
Tak mengapa.
Tidak.
Ini sahaja saya ada.
- Boleh tak saya… - Tidak. Ambillah.
Anggap ia rezeki.
Awak layak menerimanya.
Fjor.
Lain kali guna petak letak kereta.
Macam orang lain.
Awak boleh bayar makanan sendiri.
Okey?
Okey.
Nikmati hari awak, Fjor.
Ya…
Ya.
Ada apa?
Ya.
Baik, ambil ini!
Bukan kamu saja yang lapar.
Tapi duit mak dah habis.
Maaf, si kecil.
Hei.
Mak akan cari makanan untuk kamu.
Jumpa nanti.
Jika kita melihat bandar moden,
saintis mengatakan kawasan lapang di bandar…
Helo, semua.
Saya cuma nak beritahu bahawa kamu akan menerima gred akhir kamu.
Bekalan elektrik terputus menyebabkan pelayan berhenti,
tapi kamu akan menerima e-mel tak lama lagi.
Saya harap gred itu terus masuk ke dalam spam.
Itu ibarat mimpi yang menjadi kenyataan buat awak.
Gred awak sangat teruk.
Awak patut lebihkan masa belajar dan kurangkan masa di Gril.
Jadi, di mana kita tadi?
- Hai, Magne. - Hei.
- Tadi itu tak okey. - Apa maksud awak?
Mungkin awak fikir awak boleh bercakap ikut sedap mulut awak.
Awak memalukan pelajar awak di hadapan rakan sekelas.
Masa untuk awak buat begitu telah berakhir.
Cuma satu lontaran…
Awak akan…
Awak betul. Saya tak patut buat begitu. Ia satu kesilapan. Okey?
Adakah ia satu kesilapan?
Adakah ia satu kesilapan meracuni air minuman kami?
Adakah apa yang berlaku kepada Isolde hanya satu kesilapan?
Bagaimana dengan Marit?
Awak nak saya buat apa?
Perkara betul.
Awak akan memohon maaf.
Bukan kepada saya.
Hei. Bagus dapat jumpa awak.
- Berbulan-bulan awak tak datang. - Tidak.
Tidak.
Apa khabar Morten?
Morten?
Entah. Kami tidak lagi bersama.
- Awak nak buat apa dengan itu? - Ini makanan.
Untuk projek sisa makanan.
Atau…
Ramai orang yang miskin.
Bagi mereka, ini ibarat jamuan.
Ya…
- Yakah? - Ya…
Contohnya, yang ini tak berapa segar.
- Tidak. - Tapi…
Ini.
Yang ini masih elok.
- Tidak. - Maksud saya…
Saya setuju. Ia tak sepatutnya dibuang.
Namun, lain kali awak tak perlu masuk.
Awak boleh ambil sampah bila-bila awak suka.
- Okey… - Tak, bukan itu maksud saya.
Sampah perlu diletakkan di luar,
tapi awak boleh masuk.
Okey?
Jumpa lagi.
- Adakah semuanya okey? - Ya.
Saya boleh datang pukul 7.00. Kita boleh bersiap bersama.
- Mereka akan tiba pukul 9.00 atau 10.00. - Baik.
- Boleh awak belikan alkohol untuk saya? - Boleh.
Beli wain atau apa-apa saja.
Selepas beberapa jam baru awak muncul.
Ya, saya terpaksa berpindah.
Keadaan agak sukar sekarang.
Awak nak makan itu? Jika tak, saya nak ambil.
Ambillah.
Terima kasih.
Ada…
Saya nak minta maaf atas kata-kata saya tadi.
Saya kurang sopan. Ia satu kesilapan.
Tak mengapa.
Apa yang berlaku?
Kenapa saya rasa awak ada kaitan dengan ini?
Saya tiada apa-apa kaitan dengannya.
- Benar? - Tidak.
Hai, Magne.
Signy.
- Bukankah awak dalam program pertukaran? - Ya.
- Awak nampak cantik. - Terima kasih.
Saya perlukan perubahan. Awak faham maksud saya.
Saya dapat rasa saya tak memenuhi potensi saya.
Jika kita melihat pada keputusan suku tahunan,
kita dapat lihat kita ada 12 peratus hingga 15 peratus dalam keupayaan ganti.
Awak ada sebarang komen?
Tak. Teruskan.
Awak dah semak laporan yang saya hantar kepada awak?
Kita harus pertimbangkan untuk memeriksa keupayaan ganti.
Vidar selalu berkata krone terakhir menghasilkan paling banyak wang.
Maaf sebab mengganggu. Ini Marianne, pembantu perakaunan baharu kita.
Mejanya di sebelah saya.
- Odd Moland. - Marianne Hansen. Salam perkenalan.
- Hai. - Hai. Marianne Hansen.
- Saya tak sabar nak bekerja dengan awak. - Kenapa?
Saya dengar banyak tentang awak dan syarikat ini.
Apa yang awak dengar?
Saya pasti hanya perkara yang baik-baik.
Tunggu sebentar.
Kita kena siasat apa yang dia dengar.
Betul?
Adakah awak tahu apa yang kami keluarkan di sini?
Ya. Logam.
- Logam? Itu tak berapa spesifik. - Dan…
Kami mengeluarkan titanium.
Hebat. Perkara yang baik untuk diulang. Terima kasih.
Adakah dia tak membuat persediaan?
Siapa itu?
Ini saya, Turid. Mak Laurits.
- Adakah Magne bersama awak? - Tak, saya seorang.
- Hai. - Hai.
Saya cuma bawa…
Tengok!
Wah.
Saya bawa beg Laurits.
Dia pergi secara tiba-tiba. Dia pentingkan rupanya, jadi…
Semuanya ada di sini.
- Maksudnya? - Boleh berikan kepada dia?
Atau letak di dalam biliknya?
Laurits tiada bilik di sini.
- Tiada? - Dia tiada.
Magne kata dia datang ke sini.
Adakah Magne di sini? Dia tunggu di dalam kereta?
Saya bercakap tentang Laurits, adiknya…
- Sudah tentulah. - Awak tahu di mana dia?
Saya tak dapat menghubunginya. Dia mula menggelarkan dirinya Jutul.
Itu menyakiti perasaan Magne dan dia agak marah.
Okey.
Magne perlu bertenang sedikit.
Bagus jika mereka tak bertemu sebentar.
Ya.
Saya faham.
Beginilah.
Kirim salam kepada Magne. Beritahu Laurits dia boleh duduk di sini.
- Saya akan dapatkan bilik untuk dia. - Saya tak dapat hubunginya.
- Kami teruja tentang perkahwinan awak. - Saya juga.
Kirim salam kepada Magne dan ucapkan tahniah atas grednya yang baik.
- Apa? - Keputusannya yang cemerlang.
RUMUSAN
PENILAIAN
Nasi tak bagus untuk burung.
66, 67, 68, enam…
Saya rasa kita akan dapat 75. Saya rasa itu sudah cukup.
Laurits tiada di Jutulheim. Dia tidak menjawab panggilan saya.
Saya tak patut buat kecoh, tapi saya nak tahu lokasinya.
Saya nampak dia di sekolah tadi. Mungkin dia tidur di rumah kawan.
Magne, boleh awak cuba hubunginya?
Beritahu dia bahawa Ran kata dia dialu-alukan di sana.
Tidak. Saya tak mahu terlibat dengan semua ini.
Awak perlu terima bahawa dia mempunyai dua keluarga.
Dia manis. Mereka sedang mencuba. Contohnya, Ran memberitahu mak
untuk ucapkan tahniah kepada awak.
Berani betul dia.
Jangan harap awak dapat gred bagus.
- Awak dah terima keputusan? - Ya.
Menakjubkan!
Berapa dia dapat?
Hebatnya. Empat dalam Sejarah!
Semuanya empat dan lima.
Erik, baiknya awak kerana membantunya!
Gred yang cemerlang. Tahniah!
Terima kasih.
Apa pendapat awak tentang gred itu?
Awak tak pernah dapat gred bagus.
Betul ia gred awak?
Tentu ada kesilapan atau…
Mungkin awak dapat gred orang lain.
- Mungkin. - Itu bukan gred awak, Magne.
Awak patut beritahu pengetua.
Jangan haraplah.
Saya tak nak cakap.
Ini ada kaitan dengan perkara yang berlaku di dewan?
Apa? Dengan Ran?
Tidak.
- Adakah awak takut akan sesuatu, Magne? - Maksud awak?
Kenapa ada tukul besar di dalam beg awak?
Adakah awak rasa seperti awak perlu melindungi diri?
- Ia hal kecil. - Saya bimbang, Magne.
Tak mengapa.
Awak bawa tukul itu seolah-olah ia seorang bayi.
- Tiada apa-apa. - Jelas bahawa…
Signy! Tiada apa-apa.
Ia bukan urusan awak.
Okey.
Bukan urusan saya?
Tidur seorang diri malam ini.
Dia bawa tukul ke sekolah. Dia mengugut mak dengannya.
Tiba-tiba, mak sedar…
semuanya boleh berakhir begini…
Faham?
Sudah lebih seribu tahun mak tak merasakan begini.
Wah. Banyaknya perasaan mak.
Kenapa mak hisap rokok elektronik?
Awak tahu kita boleh mati, bukan?
Ya. Sebab itulah saya mahu hapuskan dia.
Kunci pintu.
Hari yang sukar?
Saya bangun pukul 7.30 pagi.
Pukul 7.30 pagi, awalnya. Nak tukar peranan?
Boleh awak uruskan Magne juga? Seharian dia berlagak seperti polis.
Dia mengugut mak di sekolah hari ini. Teruk betul.
Berhenti rasa kasihan pada diri sendiri.
Saya cadangkan mak layankan saja.
Buat baik kepada Magne dan dia akan berhenti berjaga-jaga.
Mak memang layankan saja. Mak beri dia gred yang bagus.
Gred bagus yang tak munasabah, mak harap dia akan berpuas hati.
Mak beritahu Turid bahawa Laurits boleh tinggal di sini.
Untuk elak Magne daripada marah.
Bagus!
Jadi…
Awak mahu menggoda Magne. Betul?
Adakah awak akan memikatnya kemudian ambil tukul daripada dia?
- Ya. - Dia sentiasa bawa tukul itu.
- Dia sentiasa menjaga tukul itu. - Tidak semasa tidur.
- Saya akan berkorban untuk kita. - Oh, begitu.
Awak meminatinya.
Saya saja yang fikir rancangan ini lemah?
Ya, mak tahu. Tapi ini rancangan terbaik yang kita ada.
Rancangan awak dengan Laurits dan ular tak berjalan lancar.
Betul?
Nah. Satu untuk kamu…
Satu untuk saya.
Satu untuk kamu.
Satu untuk saya.
Kamu nak ke mana?
Awak tinggal di sini?
Saya tak boleh duduk bersama Magne…
Saya juga tak dialu-alukan di rumah awak.
- Awak buat apa? - Makan.
Makan? Awak beri ular makan roti dan mentega kacang?
Ini saja yang saya jumpa.
Baik. Saya di sini. Saya nak lihat saiznya. Tunjukkannya.
Ular ini takkan muncul begitu saja.
Ular ini pemalu dan perlu mempercayai…
Awak tahu ini bukan haiwan peliharaan, bukan?
Ini Ular Midgard yang sepatutnya menyerang dan membunuh manusia.
Awak perlu melatihnya.
"Melatihnya"? Dengan manusia?
- Awak dah gila? - Itulah tujuannya.
Awak tahu siapa penciptanya?
Hei! Awak di sini rupanya bersama tukul.
Ya.
Ada sesuatu tak kena dengan Signy? Dia nampak marah.
Kami okey. Mak nak apa?
Mak jumpa sut lama ayah. Nenek menyimpannya.
Mak fikir awak boleh memakainya untuk majlis perkahwinan mak.
Sekarang awak dah sama saiz dengan ayah.
Namun, sut ini…
- agak lama. - Taklah.
Sebenarnya baju vintaj mengikut fesyen.
- Koyak di sini. - Mak boleh jahit.
Boleh beli yang baharu?
Perbelanjaan kita tinggi.
Gaji mak tak besar seperti semasa mak bekerja dengan Industri Jutul.
Mereka tak bermoral, tak bayar hutang kepada mak!
Tak mengapa. Kita akan okey.
Mak berhak dapat duit itu walaupun mak dipecat!
Itu cerita lama. Mak akan jahit sut ini.
Ran?
Saya dah tengok gred Magne.
- Ya. - Saya tak faham.
Saya tak beri gred empat, saya beri dua.
Saya bercakap dengan Ida. Ida tak beri dia gred lima.
- Tidak. - Jadi…
- Banyak yang telah dia lalui. - Saya tahu.
Awak pun melayannya dengan tak beretika. Beri dia peluang.
- Tapi kita tak boleh… - Erik.
Ia hanyalah nombor. Okey?
SEKOLAH EDDA
Saya ada kelas.
Baik, semua.
Kamu pernah menonton dokumentari perubahan iklim David Attenborough
dan ancamannya terhadap planet kita.
Mari kita mulakan dengan memberi tumpuan kepada mesej
yang ingin diketengahkan oleh pembuat filem.
Mari berbincang dalam kumpulan. Saya telah membuat beberapa kumpulan.
Saxa…
dan Magne.
Kamu berdua satu kumpulan. Yang lain,
pilih orang di sebelah atau campur
atau apa saja kamu suka.
Ayuh.
Awak bawa tukul itu?
Saya tahu awak membawanya.
Adakah perasaannya luar biasa apabila mengetahui awak ada kuasa hebat?
Ya.
Jadi, kenapa awak tak takut seperti ahli keluarga awak yang lain?
Siapa kata saya tak takut?
Mungkin saya fikir ia menarik.
Awak boleh dibunuhnya?
Tidak. Sebab akhirnya saya jumpa seseorang setanding saya.
- Hei. - Hei.
Ada kerja berkumpulan.
Oh, begitu.
Okey…
Saya cuma nak minta maaf sebab pulang begitu semalam.
Saya tak berniat nak sakiti awak.
- Saya tak mudah disakiti. - Okey.
- Mungkin kita boleh berbual nanti? - Baik.
Saya telah pun mencubanya.
Berhubungan dengan manusia.
Mereka agak baik, walaupun mereka lemah dan akan mati.
Namun, awak tak boleh beritahu dia perasaan atau fikiran awak.
Awak tahu itu.
Saya rasa ia mengganggu awak.
- Tidak. - Saya rasa, ya.
Sebab dia takkan mengenali awak.
Awak sedar betapa tak wajarnya itu?
Bagaimana jika kami saling mencintai?
Indahnya.
Dia juga comel dan cantik.
Gayanya juga agak santai.
Namun, awak akan kebumikan perempuan tua yang berkedut dan uzur 60 tahun lagi.
Awak pula kekal muda, gagah dan tampan.
Hubungi saya nanti.
Sebab awak akan hidup selamanya macam saya.
Tak, saya tak baca laporan itu, Greg.
Ya, tapi itu bukan tanggungjawab saya, bukan?
Tidak. Jadi, beritahu dia jangan telefon saya setiap masa.
Terdapat dokumen. Terdapat…
Nora, boleh awak…
Maaf. Saya fikir…
Saya mahu mengemas sedikit…
Saya akan telefon balik.
Mari lihat…
Sepotong kek.
Seseorang tak laparkan kek.
Awak nak kek?
Awak suka kek?
Awak makan lebihan kek selepas mesyuarat?
Betul?
Awak ambil kek itu untuk dimakan?
Ambil kek itu.
Makan.
Nikmatilah.
Kita perlu bercakap tentang nada awak.
Marianne masih baharu. Beri dia peluang.
- Saya tanya jika dia suka kek. - Jangan buat begitu.
Melainkan awak nak berurusan dengan persatuan dia.
Mereka ambil tahu cara orang atasan lelaki melayan pekerja wanita mereka.
Air matanya bergenang. Dia kata awak membuatnya rasa gemuk.
Jadi, biar saya uruskan Marianne.
Jangan ganggu Marianne.
- Okey. - Okey.
Ya?
Awak ada masa?
Adakah ini amaran tentang pemberhentian?
Tidak.
Ini hal peribadi.
Saya ada…
perkara mustahak yang saya fikir awak boleh bantu.
- Yakah? - Sebagai ahli terapi.
Ya…
Baik. Duduklah.
Jadi…
Saya tak tahu di mana nak mula.
Sejujurnya, saya ada masalah dengan beberapa perkara
yang saya harap awak boleh bantu saya.
Tiada masalah.
- Ini sulit, bukan? - Ya.
Okey.
Saya mengalami ketakutan yang luar biasa terhadap kematian.
Berlaku selepas saya diugut.
Oh, begitu.
Salah seorang pelajar kita yang ugut.
Pelajar yang bunuh suami saya.
Dia tak mati disebabkan serangan jantung. Namun, saya tak mahu libatkan polis.
Apa pun, saya cuba menanganinya.
Saya memberinya gred yang bagus agar dia berhenti mengugut saya dan keluarga
dengan senjata berbahaya yang dia bawa bersamanya.
Saya juga berasa sangat terasing daripada anak-anak saya.
Mungkin kerana mereka bukan milik saya. Namun, dunia tidak boleh tahu itu.
Entahlah, tapi…
Ya…
Di mana awak nak mula?
- Lihat cara orang beri kita laluan. - Bukan kepada saya.
Jangan perlekehkan diri awak.
Orang akan hormat jika awak tunjuk siapa awak.
Saya tak boleh tunjuk siapa saya di sini.
Mustahil.
Realiti saya berbeza daripada awak.
Keluarga awak kaya dan berkuasa. Saya tiada kuasa.
Ibu saya bekerja di kedai runcit
sebab kalian memecatnya.
Teka apa saya akan pakai di majlis?
Sut lama ayah yang dah lusuh.
Jadi…
Saya tahu kami berhutang dengan kalian.
Saya fikir ia keterlaluan apabila Fjor memecatnya.
Awak perlu tahu itu.
Biar saya bantu awak.
- Apakah itu? - Kad syarikat saya.
Awak boleh beli sut baharu.
Saya boleh guna ini?
Hei.
- Hei. - Awak dah buat kerja sekolah?
Ya.
- Kita ada janji temu? - Saya tak tahu pasal itu.
- Jom kita buat sesuatu bersama. - Okey.
Beli sesuatu yang cantik untuknya juga. Hadiah elok.
Berseronoklah.
- Apa maksud dia? - Saya tak pasti.
Awak tahu nak pakai apa pada hari Sabtu nanti?
- Belum tahu. - Belum?
Kami akan mengubah panjang bahagian lengan dan skirt.
Saya boleh cari tali leher yang sepadan dengan gaunnya.
- Nak saya cari tali leher yang sepadan? - Ya.
Saya tahu awak rasa baju ini cantik, tapi ia tak kena dengan gaya saya.
Awak nampak sangat cantik.
Baju berharga 2,000 krone mahal dan untuk dipakai hanya sekali.
Kita juga boleh cari sesuatu yang lebih murah.
Saya pasti saya ada baju di rumah. Itu lebih baik, bukan?
Awak fikir saya tak mampu bayar?
Boleh, tapi…
Saya mahu belanjakan banyak wang di sini.
Apa…
Apa saya beli bukan urusan awak. Siapa nama awak?
- William. - William.
Bila boleh siap, William?
Esok, selepas pukul 12.00.
- Bagaimana awak nak bayar? - Dengan kad.
- Ini dia, William. - Terima kasih.
Tak baiklah, Magne.
Maaf, tapi ini bukan kad awak. Kad ini milik Saxa Jutul.
Saxa?
Tak mengapa.
- Dia beri awak kad? - Ya.
- Jadi, itu yang dia maksudkan. - Tak mengapa.
"Tak mengapa"?
Ini kad syarikat, jadi saya perlu telefon dan sahkan.
Okey.
Jangan marah. Dia cuma mahu membantu.
Dia rasa terhutang budi.
Itu apa yang awak persetujui, Magne.
Saya tak mahu berhutang dengan Saxa.
- Awak pasti? - Ya, kadnya tertulis Industri Jutul.
Rasanya, itu tak betul.
Ada nama Saxa Jutul.
Okey. Sebentar. Fjor?
Kerani ini kata ada pelanggan nak bayar dengan kad syarikat Saxa.
Awak patut cakap dengan dia.
Maaf, Fjor Jutul dalam talian.
Dia tak dapat hubungi kakaknya
dan dia tak faham sebab apa awak memegang kadnya.
- Hai. - Apa awak buat kepada Saxa?
Saya tak buat apa-apa. Dia kata dia terhutang budi kepada kami.
Sebab kalian memecat mak saya.
Mungkin awak yang terhutang budi.
Apa maksud awak?
Awak yang memecatnya, bukan?
- Awak mahu pakaian sebagai pampasan? - Ya.
Ya.
Saya rasa itu adil.
Saya rasa itu wajar.
Jika itu menjadi masalah, Fjor, saya boleh pergi jumpa awak.
Tak mengapa. Kembalikan telefon itu kepada kerani.
Okey?
- Awak tak nak hadiah saya? - Bukan daripada awak, tapi Saxa.
Ini sangat pelik. Kelakuan awak berbeza.
Berbeza?
Awak tak faham sebab saya dah bosan jadi lemah?
Awak tak faham?
Awak dengar diri awak?
Saya tak mahu bertengkar dengan awak di kedai baju.
Gred saya tak cukup bagus untuk awak.
Itu bukan persoalannya.
- Gred itu salah. - Sekarang, hadiah pun tak cukup bagus.
Apa yang sedang berlaku?
Signy…
Saya rasa awak cemburu akan saya dan Saxa.
Siapa sebenarnya awak?
Siapa saya?
Saya perlu berfikir. Kita perlukan masa.
Marianne?
Saya perlu memohon maaf.
Saya biadab dengan awak.
Terima kasih, usah risau. Tak mengapa.
Tidak.
Saya tahu ia sukar buat awak.
Maafkan saya.
Mungkin kita boleh mulakan semula?
Baiknya awak. Terima kasih.
Okey.
Boleh saya tumpangkan awak balik?
Saya tak boleh terima itu.
Mestilah boleh.
Ikut saya. Kita akan ambil jalan yang indah.
Saya nak tunjukkan kawasan di tepi fiord.
- Ia sangat cantik. - Baiklah.
Percuma
jika awak kirim salam kepada adik awak.
Bagus dapat jumpa awak.
Ingat semasa awak ambil pisau sebab awak ingat saya nak bunuh awak?
Ya. Saya takut akan awak pada ketika itu.
Ya, memang patut awak takut.
Ketika itu awak hanyalah seorang budak yang lemah dan disleksia.
Sekarang, awak telah berubah.
Awak boleh jadi sesiapa saja
jika awak benarkan diri awak.
Kali ini pula kita saling menghormati.
Kita saling memahami.
Awak tahu kenapa?
Sebab kita serupa.
Bagaimana awak masuk?
Saya raja dewa.
Pintu tak dikunci.
Okey. Awak nak apa?
Saya nak tahu apa sedang berlaku?
Awak dah mula berpacaran dengan gergasi?
- Apa maksud awak? - Apa di dalam beg awak?
Tidak. Lupakanlah.
Dengar sini.
Awak ada senjata terhebat di dunia.
Awak pula pergi mengugut orang seolah-olah ia pisau lipat yang murah.
Awak yang suruh saya buat begitu.
- Sekarang salah pula? - Awak tak guna ia untuk lawan kejahatan.
Bagaimana awak tahu? Itu yang saya sedang lakukan.
Tidak. Awak seronok dengan kuasa dan gunakan ia untuk mengugut.
Mereka perlu tahu siapa yang berkuasa.
Kata-kata itu…
- Itu kata-kata tukul, bukan awak. - Tukul itu berkata…
Tukul itu telah mengalahkan awak, Magne. Ia sedang menggunakan awak.
Awak mengugut saya?
Berani awak cakap begitu di rumah saya?
Awak mengugut saya?
Magne…
Awak mengugut saya?
Awak di mana?
Awak memecah masuk ke dalam rumah saya.
Pergi sekarang. Ambil tongkat awak.
Ambil tongkat awak!
Bagus.
Lambatnya mereka.
Saya dapat e-mel daripada Nora, seorang pekerja baharu meninggal dunia.
Marianne. Dia bekerja di pejabat awak.
Polis menjumpai mayatnya yang telah dikerat.
Teruknya. Oh, Tuhan.
Dia rasa diri dia tak cukup bagus, jadi mungkin itu yang terbaik.
Jika awak terlibat dengan ini, Fjor…
Apa awak dah buat?
Maaf, boleh saya dapatkan…
Hai.
Tidak, maaf.
Pura-pura kamu tak nampak saya.
Magne tiada di sini. Dia sepatutnya mengiringi saya.
Saya tak tahu nak buat apa. Adakah saya perlu jalan sendiri?
Saya boleh iringi awak.
Tak, saya boleh iringinya.
Yang tersayang.
Turid dan Erik yang dikasihi.
Kita berkumpul di sini hari ini untuk meraikan cinta
dua insan hebat ini.
Maaf, saya terlewat, adik.
Terjemahan sari kata oleh Shazreena