JARNSAXA: KABIT NI THOR, HIGANTENG NAGING INA NG KANYANG ANAK.
Ganyan mo ako kausapin?
Tinatakot mo ba ako?
Ganyan mo ba ako kausapin?
-Hi. Nakakaabala ba ako? -Hindi.
Alam mo kung nasaan si Laurits? Di pa siya umuuwi.
Sa Jutulheim ata natutulog. Ewan.
Iniisip ko lang… Madalas may naghahatid sa ikakasal papunta sa altar…
At dahil patay na si Lolo, at walang pakialam si Laurits sa kasal,
naisip ko lang… Gusto mo bang ikaw ang maghatid sa akin?
Sige. Oo naman.
Ang bait mo talaga. Maraming salamat.
-Gusto mo ba ng smoothie? -Oo.
-Pakisara ang pinto. -Sige.
EPISODE 2 MAGKASAMA HANGGANG KAMATAYAN
THE EDDA GRILL
-Ito na. -Salamat.
'Yong dati. Libre 'yan, siyempre.
-Salamat. -Ba't di siya magbabayad?
Kasi, kaibigan namin ang mga Jutul.
Tingin ko, gustong magbayad ng mga Jutul.
Di ba? Fjor?
-Hindi na. -Oo. Totoo.
Hindi.
Ayos lang.
Hindi.
Ito lang ang meron.
-Di ko pwedeng… -Hindi. Kunin mo na.
Pasobra na niya 'yan.
Para sa 'yo.
Fjor.
Sa susunod, gamitin mo 'yong paradahan.
Gaya ng lahat.
At bayaran mo 'yong pagkain mo.
Nakuha mo?
Oo.
Ingat ka, Fjor.
Oo…
Oo na.
Ano 'yon?
Oo.
Sige, ito na!
Di lang ikaw ang nagugutom.
Pero naghihirap na si Mommy.
Pasensya na, anak.
Uy.
Ihahanap ka ni Mommy ng makakain.
Babalik ako.
Kung titingnan natin ang modernong siyudad,
sinasabi ng mga scientist na ang mga bakanteng espasyo nito…
Hello sa inyo.
Gusto ko lang ipaalam na makikita n'yo na ang inyong mga huling grado.
Nagkaproblema ang server ng school dahil sa kuryente,
pero makakatanggap din kayo ng email.
Sana sa spam mapunta 'yong mga grado.
Para sa 'yo, magandang bagay 'yon.
Mas sumadsad ang mga grado mo.
Ituon mo ang oras mo sa homework, imbis na sa Grill.
Saan na nga ba tayo?
-Hi, Magne. -Uy.
-Di tama 'yon. -Ano'ng sinasabi mo?
Akala mo siguro pwede mong kausapin ang lahat sa paraang gusto mo.
Pinahiya mo 'yong mga estudyante mo sa harap ng klase.
Hindi mo na pwedeng gawin 'yon.
Isang hagis lang…
At ikaw…
Tama ka. Di ko dapat ginawa 'yon. Nagkamali lang ako. Okay?
Nagkamali ka lang?
Nagkamali ka lang bang lasunin ang tubig namin?
Pagkakamali lang ba 'yong nangyari kay Isolde?
O 'yong kay Marit?
Ano'ng gusto mong gawin ko?
Ang tama.
Hihingi ka ng tawad.
Hindi sa akin.
Uy. Masaya akong makita ka.
-Ilang buwan kang di dumaan dito. -Hindi.
Hindi.
Kumusta si Morten?
Si Morten?
Ewan ko. Wala na kami.
-Ano'ng gagawin mo diyan? -Pagkain 'to.
Para sa food waste project.
O…
Maraming tao ang kapos sa buhay.
Sa kanila, parang piyesta na 'to.
Ah…
-Tingin mo? -Oo, pero…
Ito, halimbawa… Di 'to sariwa.
-Hindi. -Pero…
Ang mga ito.
Walang problema sa mga ito.
-Hindi. -Ibig kong sabihin…
Oo nga naman. Di dapat tinatapon 'yan.
Pero sa susunod, 'wag ka nang pumasok.
Kunin mo lang 'yong basura kung gusto mo.
-Sige. -Hindi, di 'yon ang ibig kong sabihin.
Sa labas lang dapat ang basura,
pero pwede kang pumasok.
Di ba?
Paalam.
-Ayos ka lang? -Oo.
Alas-syete ako pupunta. Sabay tayong maghanda.
-Mga alas-nuwebe o alas-diyes 'yong iba. -Ayos.
-Pwede mo ba akong bilhan ng alak? -Sige.
Bumili ka ng wine o kahit ano.
Hindi na astig 'yong mahuli ka nang ilang oras.
Oo, kailangan ko lang lumipat.
Medyo mahirap ang sitwasyon ngayon.
Kakainin mo ba 'yan? Kung hindi, kukunin ko.
Sige lang.
Salamat.
Ah, Ada…
Pasensya na sa nasabi ko kanina.
Naging malupit ako. Mali 'yon.
Ayos lang po.
Ano'ng nangyari?
Ba't pakiramdam ko may kinalaman ka roon?
Wala akong kinalaman.
-Talaga? -Wala.
Hi, Magne.
Signy.
-Di ba, nasa exchange program ka? -Oo.
-Ang ganda mo. -Salamat.
Gusto ko lang maiba. Alam mo na.
Para kasing di ko naaabot ang potensyal ko.
Kung titingnan natin ang quarterly results,
makikita nating may spare capacity tayo na 12 hanggang 15 porsyento.
May masasabi ka ba roon?
Wala. Tuloy lang.
Binasa mo ba 'yong pinadala kong report?
Kailangan na nating suriin ang spare capacity.
Laging sinasabi ni Vidar na nasa huling krone ang malaking kita.
Pasensya sa abala. Siya si Marianne, ang bago nating accounting assistant.
Sa tabi ko siya pupwesto.
-Odd Moland. -Marianne Hansen. Natutuwa ako.
-Hi. -Hi. Marianne Hansen.
-Masaya akong makatrabaho ka. -Bakit naman?
Marami akong narinig tungkol sa 'yo at sa kompanya.
Ano'ng narinig mo?
Magagandang bagay lang, sigurado.
Teka muna.
Alamin natin kung ano'ng narinig niya.
Tama ba?
Alam mo ba kung ano'ng ginagawa namin dito?
Oo. Metal.
-Metal? Dapat eksakto. -At…
Titanium ang ginagawa namin.
Magaling. Buti pinaalala mo. Salamat.
Bakit hindi sila handa?
Sino 'yan?
Si Turid ito, nanay ni Laurits.
-Kasama mo si Magne? -Hindi, ako lang.
-Hi. -Hi.
Gusto ko sanang…
Uy!
Wow.
Dala ko 'yong bag ni Laurits.
Bigla na lang siyang umalis. At matigas ang ulo noon, kaya…
Nandiyan na ang lahat.
-Ano? -Pwedeng pakibigay sa kanya?
O ilagay sa kwarto niya?
Walang siyang kwarto rito.
-Wala? -Oo, wala.
Sabi ni Magne, narito siya.
Nandito ba si Magne? Nasa kotse?
Si Laurits ang sinasabi ko, 'yong mas bata…
-Oo nga. -Alam mo kung saan siya?
Di ko siya matawagan. Jutul na ang turing niya sa sarili niya.
Nasasaktan na si Magne kaya masama ang loob niya.
Okay.
Dapat kumalma si Magne.
Magpahinga muna sila sa isa't isa.
Oo.
Naintindihan ko.
Alam mo?
Pakikumusta ako kay Magne, at pwede dito si Laurits kung gusto niya.
-Bibigyan ko siya ng magandang kwarto. -Di ko na siya matawagan.
-At sabik na sabik na kami sa kasal. -Ako rin.
Pakikumusta ako kay Magne at batiin mo siya sa mataas niyang grado.
-Ano? -Maganda ang resulta.
SUMMARY - EVALUATION
EVALUATION
Di mainam sa ibon ang kanin.
Animnapu't anim, animnapu't pito, animnapu't walo, anim…
Tingin ko makaka-75 tayo. Sapat na siguro 'yon.
Wala si Laurits sa Jutulheim. Di niya sinasagot ang tawag ko.
Di ako dapat mapraning, pero nasaan ba kasi siya?
Nasa eskwelahan siya kanina. Baka nakikitulog siya sa kaibigan.
Magne, pwede mo ba siyang kausapin?
Pinapasabi 'ka mo ni Ran na pwede siya sa kanila.
Hindi. Ayokong makigulo diyan.
Kailangan mong matanggap na dalawa ang pamilya niya.
Mabait siya. Sinusubukan niya. Tulad niyan, sabi ni Ran
batiin daw kita sa magagandang grado mo.
Grabe naman siya.
'Wag ka nang umasa na ganoon.
-Pwede bang tingnan mo? -Oo.
Ang galing!
Ano'ng sabi?
Ang galing. Kuwatro sa History!
Puro kuwatro at singko.
Erik, salamat at tinulungan mo siya!
Ang tataas ng grado. Binabati kita!
Salamat.
Ano'ng palagay mo sa grado mo?
Ngayon ka lang nakakuha ng ganoon.
Sa 'yo ba 'yon?
Baka nagkamali lang. O…
Baka grado ng iba 'yong nakuha mo.
-Siguro. -Hindi sa 'yo ang mga gradong 'yon, Magne.
Kausapin mo 'yong principal.
Hindi na.
Di ko siya kakausapin.
May kinalaman ba 'to sa nangyari sa hall?
Ano? 'Yong kay Ran?
Wala.
-May kinatatakutan ka ba, Magne? -Ano'ng sinasabi mo?
Ba't may malaking martilyo ka sa bag mo?
Pakiramdam mo ba kailangan mong protektahan ang sarili mo?
-Wala lang 'to. -Nag-aalala ako, Magne.
Ayos lang ako.
Parang anak mo na 'yang martilyong 'yan.
-Wala ito. -Halata namang…
Signy! Wala lang 'to.
Wala ka nang pakialam dito.
Sige.
Wala akong pakialam?
Matulog kang mag-isa mamaya.
Dinadala niya 'yong martilyo sa eskwelahan. Tinatakot niya ako noon.
Tapos, naisip ko…
pwedeng matapos ang lahat nang parang ganito…
Naintindihan mo ba?
Ngayon ko lang naramdaman 'to sa loob ng mahigit libong taon.
Wow. Ang dami mong nararamdaman.
At ano naman 'yang vape na 'yan?
Pwede tayong mamatay.
Oo. Kaya nga gusto ko siyang tapusin.
Ikandado mo ang pinto.
Pagod ka?
7:30 a.m. pa lang, gising na ako.
7:30 a.m., ang aga noon. Gusto mong makipagpalit?
Pwede bang ikaw na rin ang bahala kay Magne? Para siyang pulis.
Binantaan niya ako kanina. Nakakaasar.
Tama na nga 'yang pagmumukmok n'yo.
Sakyan n'yo na lang siya.
Maging mabait kayo kay Magne at lalambot 'yon.
Sinasakyan ko na nga. Binigyan ko siya ng magandang grado.
Higit pa sa tamang grado, na sana ikatuwa niya.
Sinabi ko kay Turid na pwede rito si Laurits.
Para lang hindi mainis si Magne.
Ayos!
Paano…
Iniisip mong akitin si Magne, di ba?
Aakitin mo siya tapos kukunin mo 'yong martilyo.
-Oo. -Lagi niyang dala ang martilyo.
-Bantay-sarado siya sa martilyo. -Pwera na lang 'pag tulog siya.
-Ako na ang magiging alay n'yo. -Ganoon ba.
May gusto ka sa kanya.
Di ba malamya ang planong 'to?
Oo, alam ko. Pero ito na ang pinakamatino.
Di gumagana ang plano mo kay Laurits at sa ahas.
Di ba?
Ito. Isa sa 'yo…
At isa sa akin.
Isa sa 'yo.
At isa sa akin.
Saan ka pupunta?
Dito ka nakatira?
Di kami okay ni Magne, kaya…
Di rin ako pwede sa bahay n'yo.
-Ano'ng ginagawa mo? -Kumakain.
Kumakain? Pinapakain mo 'yan ng peanut butter at tinapay?
Ito lang ang nahanap ko.
Sige. Nandito na ako. Patingin kung gaano na kalaki 'yan.
Di siya sumusulpot nang basta-basta.
Mahiyain siya. Dapat may tiwala…
Alam mong hindi 'yan alaga, di ba?
Ito ang Midgard Serpent. Dapat umaatake at pumapatay 'yan ng tao.
Kailangan mo siyang sanayin.
"Sanayin"? Sa tao?
-Baliw ka ba? -'Yan ang silbi niyan.
At sino bang gumawa niyan?
Uy! Ayan ka na naman sa martilyo.
Oo.
Ano'ng problema ni Signy? Parang malungkot siya.
Ayos lang kami. Ano'ng kailangan mo?
Nahanap ko 'yong lumang terno ni Papa. Tinago 'to ni Lola.
Pwede mong isuot 'to sa kasal.
Magkasukat na kayo ngayon ni Papa.
Pero medyo…
-luma na 'to. -Di pa naman.
Uso nga 'yong makaluma ang suot!
-May punit dito. -Aayusin ko.
Bumili na lang tayo.
Napakarami nang gastusin.
At di na singlaki ng sa Jutul Industries ang sahod ko.
Mali na di nila binigay 'yong pera na dapat sa 'yo!
Ayos lang naman. Kaya 'yan.
Dapat may makuha ka kahit tinanggal ka nila!
Matagal na 'yon. Aayusin ko 'to.
Ran?
Tiningnan ko 'yong mga grado ni Magne.
-Okay. -Di ko maintindihan.
Di ko siya binigyan ng kuwatro. Dos ang binigay ko.
At kinausap ko si Ida. Hindi singko ang binigay niya.
-Hindi. -Paano…
-Ang dami niyang pinagdaanan. -Alam ko.
Maski ikaw, tinrato siya nang masama. Dapat magkaroon siya ng pagkakataon.
-Pero di pwedeng… -Erik.
Numero lang 'yon. Okay?
PAARALAN NG EDDA
May klase pa ako.
Sige, kayong lahat.
Napanood n'yo na ang dokumentaryo ni David Attenborough
at ang mga kakila-kilabot na banta nito para sa ating planeta.
Pagtuunan natin ng pansin ang mensahe
na nais ipabatid ng gumawa.
Pangkatan ang diskusyon. Bumuo na ako ng mga grupo.
Saxa…
at Magne.
Magkagrupo kayo. At 'yong iba,
'yong katabi n'yo na lang, o 'yong iba,
o kung ano'ng gusto n'yo.
Sige na.
'Yong martilyo?
Nako. Alam kong dala mo.
Di ba, nakakahibang ang kapangyarihang nasa 'yo?
Oo.
E, ba't di ka natatakot gaya ng mga pamilya mo?
Sino'ng nagsabing hindi?
Siguro namamangha lang ako.
Na mapapatay ka nito?
Hindi. Dahil nahanap ko na ang katapat ko.
-Uy. -Uy.
May group work kami.
Ganoon ba.
Sige…
Gusto ko lang humingi ng tawad dahil umalis ako kahapon.
Di ko sinasadyang masaktan ka.
-Di ako masasaktan nang ganoon lang. -Sige.
-Usap tayo mamaya? -Sige.
Sinubukan ko rin 'yan.
Makipagrelasyon sa tao.
Mabait naman sila, kahit mahihinang mortal lang.
Pero di mo masasabi sa kanya ang nararamdaman mo.
Alam mo na 'yon.
Tingin ko, binabagabag ka noon.
-Hindi. -Tingin ko.
Di ka niya kayang kilalanin. Di ka niya makikilala.
Naisip mo bang napakaalanganin noon?
Paano kung nagmamahalan kami?
Maganda 'yan.
Cute at maganda rin naman siya.
May pagkakalmadong bohemian.
Pero kapag nilibing mo na siya bilang 60-anyos, kulubot at sakiting matanda,
mananatili kang bata, malakas at makisig na lalaki.
Saka mo na ako tawagan.
Dahil gaya ko, di ka mamamatay.
Di ko binasa ang pesteng report, Greg.
Oo, pero di ko na trabaho 'yon, di ba?
Hindi. E, di… Sabihin mo na lang na tigilan ang kakatawag sa akin.
May mga dokumento. May…
Nora, pwede ba…
Pasensya na. Naisip ko lang…
Na maglinis nang kaunti…
Pwedeng balikan kita?
Tingnan natin…
Isang buong cake 'yan.
May umayaw sa cake.
Gusto mo ba ng cake?
Mahilig ka ba sa cake?
Kumakain ka ng tirang cake sa mga meeting?
Kumakain ka?
Kukunin mo ba 'yang cake na 'yan para kainin?
Kunin mo na.
Kainin mo.
Enjoy.
Ayusin natin 'yang pananalita mo.
Bago lang si Marianne. Pagbigyan mo siya.
-Tinanong ko kung gusto niya ng cake. -'Wag mong gawin 'yon.
Kung ayaw mong makabangga ang unyon niya.
Binabantayan nila ang trato ng mga nakatataas na lalaki sa babae.
Umiiyak siya. Sabi niya, pinaramdam mo sa kanyang mataba siya.
Kaya 'pag may problema ka sa kanya, ako ang kausapin mo.
At tigilan mo si Marianne.
-Sige. -Sige.
Ano 'yon?
Pwede kang makausap?
May masisisante ba?
Hindi.
Personal 'to.
Meron akong…
pangangailangan na sa tingin ko, ikaw ang makakatulong.
-Talaga? -Bilang therapist.
Oo…
Sige. Upo ka.
Bweno…
Di ko alam kung paano sisimulan.
Ang totoo, may mga problema talaga ako,
na sana matulungan mo ako.
Oo naman.
-Kumpidensiyal 'to, di ba? -Oo.
Sige.
Nakakaramdam ako ng sobrang takot sa kamatayan.
Mula noong binantaan ako.
Ganoon ba.
Isa siya sa mga estudyante natin.
Pinatay niya rin ang asawa ko.
Hindi atake sa puso ang kinamatay niya. Pero ayoko na ng pulis.
'Yon na nga, sinusubukan ko na lang binuin 'yon.
Tinataasan ko ang mga grado niya para tigilan niya ang pagbabanta sa amin
ng pamilya ko gamit 'yong sandatang lagi niyang dala.
Di na rin ako makakonekta sa mga anak ko.
Baka dahil di ko talaga sila anak. Pero walang pwedeng makaalam.
Ewan, pero…
Ah…
Saan mo gustong magsimula?
-Gumigilid sila para sa atin. -Di para sa akin.
'Wag kang ganyan sa sarili mo.
Rerespetuhin ka nila kung magpapakatotoo ka.
Di ko pwedeng ilabas ang totoong ako rito.
Imposible lang talaga.
Iba ang realidad ko sa 'yo.
Mayaman at makapangyarihan ang pamilya mo. Wala akong ganoon.
Nagtatrabaho sa grocery ang nanay ko…
dahil sinisante n'yo siya.
'Yong suot ko sa kasal ni Mama?
Kupas na terno ng papa ko.
Kaya…
Alam kong may atraso kami sa inyo.
Para sa akin, kalokohang tinanggal siya ni Fjor.
Para lang alam mo.
Hayaan mong tulungan kita.
-Ano 'yan? -Company card ko.
Bumili ka ng magandang suit.
Pwede ko itong gamitin?
Uy.
-Uy. -Nagawa n'yo ba 'yong group work?
Oo.
-May date ba tayo? -Wala sa pagkakaalam ko.
-Lumabas tayo. -Sige.
Bilhan mo rin siya ng kahit ano. 'Yong matino.
Mag-enjoy kayo.
-Ano'ng ibig niyang sabihin? -Ewan ko.
Pero… May isusuot ka na ba sa Sabado?
-Wala pa. -Wala?
Aayusin natin ang haba ng manggas at palda.
Makakahanap ako ng kurbatang teterno sa dress ng binibini.
-Hahanap ba ako ng ternong kurbata? -Sige.
Alam kong maganda para sa 'yo, pero parang di ganito ang tipo ko.
Napakaganda sa 'yo.
Ang mahal ng 2,000 para sa dress. At isang beses lang gagamitin.
Pwede tayong humanap ng mas mura.
Siguradong meron ako sa bahay. 'Yon na lang kaya?
Tingin mo, wala akong pambayad?
Hindi sa ganoon, pero…
Paano kung gusto kong gumasta rito?
Ano…
Wala kang pakialam sa gusto kong bilhin. Ano'ng pangalan mo?
-William. -William.
Kailan magagawa 'to, William?
Bukas, pagkatapos ng 12:00 p.m.
-Paano n'yo gustong magbayad? -Gamit ang card.
-Ito, William. -Salamat.
'Di maganda 'yon, Magne.
Sorry, pero hindi sa 'yo ito. Kay Saxa Jutul ito.
Saxa?
Ayos lang.
-Binigyan ka niya ng card? -Oo.
-'Yon pala ang ibig niyang sabihin. -Ayos lang.
"Ayos lang?"
Company card 'to, kailangan kong itawag para kumpirmahin.
Okay.
'Wag kang magalit. Tinutulungan niya tayo.
Tingin niya may atraso siya.
Usapan n'yo 'yan, Magne.
Ayokong magkautang ng loob kay Saxa.
-At sigurado ka ba? -Oo, Jutul Industries ang nasa card.
Tingin ko, mali 'yan.
Saxa Jutul ang nakalagay.
Sige. Sandali. Fjor?
May customer daw silang ginagamit ang company card ni Saxa.
Kausapin mo siguro.
Sandali, kausap ko si Fjor Jutul.
Di niya matawagan ang kapatid niya,
at di niya alam kung bakit gamit mo ang card niya.
-Hello. -Ano'ng ginawa mo kay Saxa?
Wala akong ginawa. Pakiramdam niya lang may utang na loob siya sa amin.
Dahil sinisante n'yo si Mama.
Pero baka nga ikaw 'yon.
Ano'ng sinasabi mo?
Sinisante mo siya, di ba?
-At damit ang gusto mong pakwenswelo? -Oo.
Oo.
Patas lang 'yon.
Tama lang.
Kung magiging problema 'yon, Fjor, pwede kitang puntahan.
Hindi, ayos lang. Ibalik mo na ang telepono sa clerk.
Okay?
-Di mo ba nagustuhan 'yong regalo ko? -Di 'yan sa 'yo. Kay Saxa 'yan.
Ang wirdo talaga. Iba ang kinikilos mo.
Iba?
Di mo ba maintindihang ayaw ko nang maging mahina?
Di ba talaga?
Seryoso ka ba diyan?
Ayokong makipag-away dito.
Nakukulangan ka sa mga grado ko.
Di 'yon ang problema.
-Mali 'yong mga grado. -Kahit 'yong regalo, di sapat.
Ano'ng nangyayari?
Signy…
Tingin ko, nagseselos ka sa amin ni Saxa.
Sino ka?
Sino ako?
Teka lang. Magpahinga muna tayo.
Marianne?
Humihingi ako ng tawad.
Ang sama ko sa 'yo.
Salamat, pero hayaan mo na 'yon. Ayos lang.
Hindi, di ayos 'yon.
Alam kong mahirap para sa 'yo.
Pasensya na.
Pwede ba tayong magsimula uli?
Ang bait mo naman. Salamat.
Sige.
Pwede ba kitang ihatid pauwi?
Di ko pwedeng tanggapin 'yan.
Siyempre pwede.
Tara. Maganda 'yong dadaanan natin.
May ipapakita ako sa 'yo sa fjord.
-Maganda 'yon. -Sige.
Libre 'to…
kung ikukumusta mo ako sa kapatid mo.
Buti pwede kang makipagkita.
Kumuha ka noon ng kutsilyo dahil akala mo papatayin kita.
Oo. Takot ako sa 'yo noon.
Oo, tama namang takot ka.
Mahiyain at dyslexic na bata ka lang noon.
Pero ngayon, iba ka na.
Kaya mo nang maging kahit ano…
kung hahayaan mo ang sarili mo.
At nirerespeto na natin ang isa't isa ngayon.
Nagkakaintindihan na tayo.
Alam mo kung bakit?
Kasi magkauri tayo.
Paano ka nakapasok?
Ako ang hari ng mga diyos.
At di nakakandado ang pinto.
Sige. Ano'ng gusto mo?
Ano'ng nangyayari sa 'yo?
Nakikipagkita ka na sa mga higante?
-Ano'ng sinasabi mo? -Ano'ng nasa bag mo?
Hindi. Lubayan mo 'to.
Makinig ka sa akin.
Iyan ang pinakamalakas na sandata.
Tapos parang balisong lang kung ipanakot mo iyan.
Ikaw ang nagsabing gawin ko 'yon.
-Ngayon, mali na 'to? -Hindi mo naman nilalabanan ang kasamaan.
Paano mo nasabi? 'Yon mismo ang ginagawa ko.
Hindi. Sinasamantala mo ang kapangyarihan at ginagamit mo ito para manakot ng tao.
Dapat malinaw sa kanila kung sino ang masusunod.
Iyan na nga…
-Martilyo ang nagsasalita, hindi ikaw. -Nagsalita ang martilyo…
Kinokontrol ka na ng martilyo, Magne. Ginagamit ka nito.
Tinatakot mo ba ako?
Ginaganyan mo ako sa bahay ko?
Tinatakot mo ako?
Magne…
Tinatakot mo ba ako?
Nasaan ka na?
Pumasok ka sa bahay ko.
Alis na. Damputin mo 'yang tungkod mo.
Damputin mo!
Mabuti.
Huling-huli na sila.
Nag-email si Nora na namatay ang isa sa mga bagong empleyado natin.
Marianne. Nasa opisina mo siya.
Natagpuan ng pulis ang luray-luray niyang katawan.
Grabe. Diyos ko.
Di maganda ang tingin niya sa sarili niya, kaya baka tama lang 'yon.
Kung may kinalaman ka rito, Fjor…
Ano'ng ginawa mo?
Teka, pwede bang kumuha ng…
Hi.
Hindi, hindi, pasensya na.
Kunwari na lang di n'yo ako nakita.
Wala dito si Magne. Siya dapat ang maghahatid sa akin.
Di ko alam ang gagawin ko. Lalakad ba akong mag-isa?
Ako na lang.
Hindi, ako na.
Mga minamahal.
Mahal naming Turid. Mahal naming Erik.
Narito tayo upang ipagdiwang ang pag-ibig
sa pagitan ng dalawang taong ito.
Pasensya na, kapatid. Nahuli ako.
Tagapagsalin ng Subtitle: Dawn Rosello