SEID: RYTUAŁ, KTÓRY POZWALAŁ ZOBACZYĆ PRZYSZŁOŚĆ. FREJA BYŁA W NIM MISTRZYNIĄ.
Dzień dobry.
Mój silny, przystojny mężczyzna.
Co wczoraj piliśmy?
Miód.
Zejdź na śniadanie. Będę czekać.
Zrobiłaś to?
Gdzie młot?
Przy właścicielu. Tam, gdzie jego miejsce.
- Miałaś go zabrać, gdy będzie spał. - Zmieniłam plan.
Magne i ja się polubiliśmy.
Skoro opiekuje się mną silny mężczyzna,
mam więcej opcji.
Hej, skarbie. Chodź, zjemy razem.
Wszyscy.
ODCINEK 3: JUŻ NIE WIERZĘ
Jak myślisz?
Zabrać dwie pary kąpielówek? Chyba lepiej mieć zapas.
A dwie sukienki wystarczą? Czy spakować trzy?
- Cóż… - Będziemy chodzić na kolację i…
Urocze.
Musisz zabierać sukienki?
Przestań!
Weź dwie. Trzecią kupisz sobie na miejscu.
- Jeszcze kawy? - Nie, dzięki.
Jest idealnie.
Proszę!
Hej.
- Cześć. - Hej.
Cześć!
Nie musisz pukać, kochanie.
Dzień dobry.
Co tam?
Chciałam pogadać z Magnem.
Nie ma go, wyszedł.
No tak. Nawet wiem dokąd.
- Mam swoje rzeczy na górze. - Jasne.
Hej, skarbie.
- O co wam poszło? - Sama nie wiem.
Widać miał mnie dość.
Magne się pogubił. Nie chce cię zranić.
Odnoszę wrażenie, że chce. Ale wszystko w porządku.
Wcale nie jest w porządku.
Nic z tego nie rozumiem.
Nie wiem, co zrobiłam nie tak. On po prostu…
Kochanie…
Turid!
- Musi pani iść. - Skarbie, taksówka czeka!
Już idę! Wstąpię gdzieś jeszcze po drodze.
- Proszę iść. - Dbaj o siebie.
- Jasne. - Koniecznie.
Proszę!
Cześć.
Cześć, Turid.
- Dzięki za wczoraj. Uroczy ślub… - Co tu robisz?
Jedziemy z Erikiem na lotnisko.
Czeka w taksówce.
Chciałam zamienić z tobą słowo, Magne.
Widziałam się z Signy. Jest bardzo przybita.
Zawiodłam jako matka. Nie nauczyłam cię manier?
- Ten wybryk na ślubie… - W czym problem?
W czym problem?
W tym, że spóźniłeś się na mój ślub.
Wmaszerowałeś tam z nową sympatią. Nie ma nic złego w zmianie dziewczyny.
Ale nie na oczach wszystkich, na oczach Signy,
nie, zanim z nią zerwałeś.
Co to ma być? Ten twój nowy styl i cała reszta?
I dlaczego Saxa?
Jest śliczna, jak wszyscy Jutulowie.
Wiem o tym.
Ale to inny świat. My do niego nie pasujemy.
Dlaczego tak sobie umniejszasz?
Ja tu pasuję. Nie znasz mnie.
Zastanawiam się, dlaczego to robisz.
Dlaczego tak wyglądasz?
I po co ci ten młot? Zająłeś się stolarką?
- O co ci chodzi? - Bierzesz narkotyki z Saxą?
Znowu gadka jak przy tym psie.
Jeśli czegoś nie rozumiesz, podejrzewasz prochy.
- Oczywiście. - Nic nie biorę.
A ty besztasz mnie i próbujesz kontrolować.
Chcesz, żebym czuł się tak mały i zwyczajny jak ty.
Teraz widzę, dlaczego Jutulowie cię wylali.
Dobra…
Masz na sobie za dużo ciuchów.
Racja, ale dziwnie byłoby iść do pracy w samej bieliźnie.
Choć chciałbym.
Może powagaruj?
Powiedz, że jesteś chory, i zostań.
Dzień dobry.
Mogę w czymś pomóc?
To mój chłopak, Laurits.
Gratulacje.
To miło, że tacy jak wy odnaleźli siebie nawzajem.
Tacy jak my?
No wiesz… Ten sam typ.
Dwóch… homoseksualistów.
- Jasne. - No tak…
Robisz projekt o marnowaniu żywności, prawda?
Mam coś dla ciebie.
Ale to nie odpady.
Nie. Są dla ciebie.
Rzeczy w tym, że może jako… homoseksualiści
moglibyście być tutaj trochę mniej…
To znaczy przy klientach…
Da mi pan 50 bułek na hot dogi,
jeśli obiecam, że będę mniej…
homoseksualny?
- Hej. - Cześć.
Dzięki, że przyszedłeś tak szybko, zwłaszcza że jest niedziela.
Żaden kłopot.
Wybacz, że palę w twoim gabinecie.
Arbuzowy?
Z efektem chłodzącym.
- A więc? - Trochę mi trudno.
Rozumiem.
Chodzi o Magnego. Znowu.
- O Magnego? - Spotyka się z moją córką.
Nie będzie dla niej dobry.
Groził śmiercią mnie i synowi.
O tym mówiłam ostatnio. O strachu przed śmiercią.
No tak.
Saxa się zmieniła.
Przez rok była naszą niewolnicą.
To forma kary w naszej rodzinie.
Ale gdy zjawił się Magne,
Saxa stała się bardziej zdeterminowana.
Całkiem straciła głowę. Stała się nieposłuszna.
Jeśli zniewoliłaś własną córkę,
co nie jest do końca…
legalne,
to może dobrze, że ma teraz chłopaka?
Nie.
Lecieć helikopterem na zakupy do Oslo…
Nigdy tego nie robiłem.
Przyzwyczajaj się.
Kupiłam ci coś.
Dla naszego przyjaciela. Młota.
Jest ze mną prawdziwa celebrytka.
Laureatka ostatniej edycji Paradise Beach, która rzuciła szkołę średnią
i w mgnieniu oka została najpopularniejszą influencerką w Norwegii.
- Witaj w domu, Iman! - Dzięki.
Jak to jest znowu być w Eddzie?
Śledzi cię mała armia fanów.
To bardzo miłe. Cudownie jest tu wrócić.
Przyjechałam na ślub, świętować miłość.
A z miłością jesteś szczególnie związana.
W Paradise Beach przedstawiałaś się
jako feministka i współczesna bogini miłości.
Powiesz coś więcej?
Miłość to największa siła w naszym świecie.
Z jej powodu wybuchają i kończą się wojny.
To z miłości rodzi się życie, ale i poczucie straty.
Musimy poddać się miłości.
Inaczej okłamujemy samych siebie.
Cześć wam!
Pokażę wam swoje miasteczko.
Jestem w centrum tak zwanej Nowej Eddy.
Freja!
Zmieniłaś się.
Użyłaś boskich mocy, żeby wygrać jakiś program.
Obserwuje mnie 150 tysięcy ludzi.
Namawiam kobiety, żeby w siebie uwierzyły.
Wiesz, co się stało z Magnem?
Tak.
To pochrzanione.
Ale to przez niego się rozeszliśmy.
Magne jest z olbrzymką.
Może więc Ragnarok odwołany.
Musisz to sprawdzić.
Dowiedz się, co będzie. Masz taką moc.
Nie wiem, o czym mówisz.
Volva ci nie powiedziała?
O rytuale seid?
Pozwala zobaczyć przyszłość.
Freja go opanowała.
Lepiej niż reszta z nas.
Używała ziół.
I swojej szczególnej magii.
A może brak ci odwagi?
Aleś ty mądry, Wotan.
Wielu ludzi jest dziś wegetarianami. To zdrowe.
Smakują dobrze.
Są świeże.
No co jest? Są takie same jak ostatnio.
Odzywaj się grzecznie do mamy.
Zjesz to, co ci daję.
Halo, co ty wyrabiasz?
Wyrzucasz śmieci do fiordu?
Nie, ja tylko karmię kaczki.
LICEUM W EDDZIE
Dziś kontynuujemy dyskusję o praworządności.
Poczucie sprawiedliwości obywatela może zostać zachwiane.
Ktoś może podać przykład? Tak?
Gdy ofiara nazajutrz spotyka swojego napastnika w sklepie.
Zgadza się. To typowy przykład. Ktoś jeszcze?
A gdy międzynarodowa firma zatruwa wodę pitną w całym mieście
i uchodzi jej to na sucho, bo stać ją, by wywrzeć presję na władze?
Wiele osób uważa, że Jutul Industries poniosło zbyt małe konsekwencje
zatrucia wody pitnej w Eddzie. Ktoś chce coś dodać?
Magne?
Tak. Wymienili stację uzdatniania wody.
Brzmisz, jakbyś bronił Jutulów.
- Bronił? Nie. - Nie?
Ale oni chociaż się starają.
- Co ty zrobiłaś? - Powtarzasz po Saksie?
Uważaj na słowa!
Chwileczkę. Magne ma trochę racji.
Musimy zadawać właściwe pytania. Jak to działa?
Kiedy ludzie reagują, gdy dotyka ich niesprawiedliwość?
Zbyt późno.
- Co jest? - Ludzie się gapią.
I co z tego?
Muszę coś zrobić. Zaraz wrócę.
Możemy pogadać?
Chcę ci wyjaśnić, co się dzieje.
Nie musisz.
Wszystko gra.
Widzę, że wcale nie.
Nie, ale…
to już nie twoja sprawa, Magne.
Jeśli taki jesteś naprawdę, to pomyliłam się co do ciebie.
Może tak będzie lepiej.
Ty chciałaś się rozstać.
Dać sobie czas.
Czas, Magne.
Tylko tyle.
A ty zrobiłeś coś takiego?
Pokaż mi podróż Magnego.
Usłyszcie mnie w ciszy, święte istoty.
Od synów Hajmdala, tych na górze i tych na dole.
Valfarze, chciałeś, abym rozgłosiła pradawną wieść,
najlepiej, jak ją zapamiętałam.
- Pogadamy? - Mam spotkanie.
To ważne. Musimy pomówić.
- Potrzebujesz mnie? - W razie czego zawołam.
Przyzwyczajacie się do nowych porządków.
A więc pora na kilka zmian. Wiecie, że uwielbiam liceum.
Ale wypada blado przy zarządzaniu piątą największą firmą w kraju.
Jako że byłam w tym niezła,
proponuję, żebyśmy współpracowali.
Nie masz wyboru.
Twój plan z wężem zawiódł.
Fjor.
Opuszczasz nas?
Przyszłam ci to zwrócić.
Musisz rozgryźć to sam.
Coś zobaczyłaś.
I tak cię to przeraziło, że chcesz uciec.
Dbaj o Magnego. I o siebie.
Czego ona się boi, szefie?
Przyszłości.
Hej!
Umówiłem się z przyjaciółmi na wspinaczkę.
Jest jakaś ścieżka wzdłuż fiordu, ale nie mogę jej znaleźć.
Wiecie państwo, jak tam trafić?
Niech spojrzę…
My jesteśmy tutaj.
Szlak biegnie tutaj, wzdłuż fiordu.
Nie umiem czytać map.
Zawsze byłem w tym kiepski.
Mogę prosić o przysługę?
Zaprowadzicie mnie tam państwo?
Pomożemy temu miłemu młodzieńcowi?
- Pewnie. - Świetnie, dziękuję.
- Chodźmy tędy. - Państwo przodem.
- Dobra. - Idziemy.
Ludzie ciągle narzekają na zmianę klimatu,
ale im cieplej, tym szybciej kwitną drzewa.
Zatem na co tu narzekać?
- Cześć. - Hej.
Już myślałem, że mnie rzuciłeś.
Bo odzywałem się jedynie
- kilkanaście razy na godzinę? - No.
- Co tam masz? - Najpotrzebniejsze rzeczy.
Moją dużą kołdrę.
Wprowadzasz się?
Na czas nieobecności Erika i Turid. Chyba będzie miło?
A ty znalazłeś jakieś stare żarcie?
Tak, to na mój projekt o marnowaniu żywności.
Jesteś dobrym człowiekiem.
Dotąd nikt mi tego nie powiedział.
Pomogę.
Policja zaraz tu będzie.
Marianne Hansen zginęła w tajemniczych okolicznościach.
Znaleźliśmy jej szczątki we fiordzie.
Zakładamy, że ciało uderzyło w śrubę napędową dużego statku.
Tylko tyle mamy.
Ty widziałeś ją jako jedna z ostatnich osób.
Zauważyłeś coś niepokojącego?
Przykro mi to mówić, ale ta praca ją przerastała.
Po części przeze mnie.
Niełatwo się ze mną współpracuje.
To bywa wyzwaniem.
Jako przełożona sama wiesz, o czym mówię.
Sądzisz, że mogła mieć depresję?
Nie wiem.
Ale pracowała tu tylko dwa dni.
Nie umiem tak dobrze czytać ludzi.
Była zestresowana, więc zaproponowałem jej podwózkę.
Podrzuciłem ją do domu, ale nie wiem, co stało się później.
Chyba mamy, czego potrzebowaliśmy.
- Dzięki za poświęcony czas. - Wzajemnie.
Musimy iść. Zaginęli jacyś turyści.
To praca na pełny etat.
Dzisiaj rano
dostaliśmy zgłoszenie, że zaginęła starsza para.
Chcielibyśmy, żeby ludzie lepiej się zabezpieczali,
zanim ruszą na łono natury.
- Może nie potrafią czytać map. - Nie…
Bez komentarza.
Do widzenia.
Cześć.
Spójrz.
Proszę bardzo.
Hej…
No dalej.
Maleńki…
To domowe jedzonko babci. Jest pycha.
Jedz.
Hej, skarbie.
Mógłbyś chociaż spróbować.
Posłuchaj, musisz jeść.
Czego ty chcesz?
No dobra, wygrałeś.
Nie dołączysz, cykorze?
Fjor, poleciłeś, żeby przygotowano już łodzie RIB?
Tak.
Planuję wycieczkę.
Zabawię się. Wybierz się ze mną, Magne.
- Co? - Urządźmy sobie jutro zawody.
Te łodzie mają moc 300 koni mechanicznych.
- Po co te zawody? - Zamierzam go pokonać.
Ty przegrałaś nawet w rzutach.
- To była pierwsza runda. - Druga.
- Na morzu świetnie sobie radzę. - Ale ja lepiej.
- Magne na pewno też. - Wątpię.
To co, Magne?
Zainteresowany?
- Jutro? - Tak.
- Opuszczę lekcje. - To nic.
Przecież masz świetne oceny.
…za tydzień wysokie temperatury.
Już prawie pora wyciągnąć kapelusze i kąpielówki.
A może i nalać szklankę cydru? W SPAR trwa przecena… Ojej.
Właśnie dostaliśmy wiadomość od policji.
Mamy dwoje zaginionych.
Ostatnio widziano ich, gdy szli wzdłuż fiordu na północ.
To małżeństwo, Elin Strunk i Lars Stein,
w wieku odpowiednio 73 i 71 lat.
Mieli ze sobą sprzęt do wspinaczki. Policja prosi, aby…
Hej, przystojniaku.
Coś się stało?
Nie, to…
To tylko poranny stres.
Muszę wychodzić do szkoły.
- Gdzie Magne? - Dziś go nie będzie.
Wypuścił się na fiord.
Laurits, mogę cię prosić?
Widzisz tę boję?
Odliczymy i startujemy.
Swoją drogą, to nowy Merkury. Ma moc 300 koni, więc lepiej uważaj.
- Żebyś nie obił sobie tyłka! - Straszysz mnie?
- Jeszcze się przestraszysz. - Jasne.
Gotowy? Trzy!
Dwa!
Jeden!
Hej!
Fjor!
Po co mam tu siedzieć? Co się dzieje?
Uznaj to za dzień z rodziną.
Napijesz się wina?
Kto, u diabła, pije wino o 9.30?
Twoja macocha.
Halo!
Magne.
- Coś jest nie tak. - Co tam, szefie?
Muszę to sprawdzić.
Nigdy tego nie próbowałem.
Nigdy nie jarałeś? Mogę pomóc, szefie.
Pokaż mi przyszłość.
Usłyszcie mnie w ciszy, święte istoty.
Co tu się dzieje?
Czego chcesz? Puść mnie, ludzka córo.
Nie rozumiesz?
Zabieramy obu. Idziemy!
Moje maleństwo!
Nie jest już taki mały.
Co wy zamierzacie? Co się stało z Magnem?
No dalej.
Dalej!
Wracaj!
Wracaj do mnie!
Proszę, wróć.
Napisy: Lidia Bogucka