Kijk, en zie een wereld...
die meer wonderen in petto heeft dan ooit sinds het ontstaan van de aarde.
En van allen die regeerden, had niemand zo'n bekendheid als de jongen...
die het zwaard uit de steen trok.
Maar dit is niet die koning...
noch is dit zijn lied.
Laat me je in plaats daarvan een nieuw verhaal vertellen.
Ik zal het vertellen zoals ik het heb horen zeggen.
Zijn verzonden brieven, zijn geschiedenis gedrukt,
van een moedig en dapper avontuur.
Voor altijd gebeiteld, in hart, in steen,
zoals alle grote mythen van weleer.
The Green Knight (2021) Vertaling: Janty
Christus is geboren.
Christus is inderdaad geboren.
Waar ga je naar toe? - Naar de kerk.
Waarom?
Mijn laarzen. Hallo, Agnes.
Waar zijn mijn laarzen?
Ben je al een ridder? - Wat?
Ben je al een ridder?
Nog niet. - Schiet maar op.
Ik heb tijd.
Ik heb nog veel tijd.
Essel.
Rustig aan. - Haast je.
Essel.
Laten we gewoon hier blijven. Kom op.
Laten we gewoon hier blijven.
Sta op. - Nee.
Ik ben nog niet klaar.
Ik ben niet klaar.
Vrolijk kerstfeest, Gryngelot.
Waar zat je? - In de mis.
Jij, in de mis? - Ja.
De hele nacht?
Ja.
Waar zijn je laarzen?
Wat? - Waar zijn...
Je ruikt alsof je in de mis bent geweest.
Heb je soms de hele avond het sacrament gedronken?
Ik hou van je, moeder.
Je bent niet gekleed.
Ik heb geen lef voor vrolijkheid dit jaar.
Maar het is Kerstmis.
Er zullen meer kerstdagen komen,
meer feesten, meer blijde boodschappen.
Ga jij maar, maak plezier.
En vertel me wat je ziet.
Breng de jonge Gawain hier.
De koning wil met je praten.
Waar is je moeder?
Ze voelde zich niet lekker, mijn heer.
Kom dan. Ga hier zitten, naast ons.
Naast ik en mijn koningin.
Dat is niet mijn plaats.
Nee. Laat het vandaag dat wel zijn.
De eigenaar ervan is weg.
Wie weet wanneer hij terugkomt?
Toe dan.
Fijn je te zien, Gawain.
Goed om je familie aan je zijde te hebben.
Je eigen bloed.
Je ridders hebben vast genoeg bloed vergoten in jouw naam...
om een betere band te hebben met u dan ik.
Dat is waar.
Maar jij bent de zoon van mijn zus...
dat uit haar baarmoeder werd geboren.
Zij niet.
Ik kijk naar mijn vrienden hier vandaag en ik zie...
liederen...
die muze ooit zou kunnen zingen of dromen.
Maar ik wend me tot u en wat zie ik?
Ik herken je maar ik ken u niet.
Ik zeg dit niet met verwijt, maar met spijt...
dat ik je nooit heb gevraagd om aan mijn zijde te zitten voor deze dag...
of op mijn knie zat toen je pasgeboren was.
Maar nu is het Kerstmis...
en ik wil aan die relatie werken.
Dus voordat we plezier maken...
geef je mij een geschenk.
Vertel me ​​een verhaal over jezelf, opdat ik u zou kennen.
Ik heb niets te vertellen, koning.
Nog niet.
Je hebt nog niets te vertellen.
Nog niet.
Kijk om je heen, jonge Gawain.
Wat zie je?
Ik zie legendes.
Neem uw plaats niet werkeloos tussen hen in.
Dus wie anders dan...
Vrienden...
broeders... - Broeders...
Broeders en...
zusters allemaal. - Zusters allemaal.
Ik dank je...
voor het breken van het brood met mij op deze gezegende dag.
En het is gezegend...
want ik keek uit mijn raam vanmorgen,
en ik zag een land gevormd...
door je handen.
U hebt diezelfde handen op onze Saksische broeders gelegd,
die nu in jouw schaduw hun hoofd buigen...
als baby's.
Vrede, vrede die je in je koninkrijk hebt gebracht,
dus het is in vrede dat ik...
Ik zeg je nu...
dat ik...
de gelukkigste ben hier vandaag...
omdat ik onder u ben.
Ik ben onder u.
Dus voordat we de geboorte van onze Christus vieren,
laten we er een van onszelf eren...
die grote dingen heeft gedaan in Zijn naam.
Dus een verhaal, of...
Of misschien een demonstratie.
Wat heb je?
Wie kan mij en mijn koningin verblijden...
met een mythe...
of canto
uit eigen strekking?
Wacht.
Grootste der koningen,
verwen me met dit eigen kerstspel.
Laat een van je ridders...
dat het dapperste bloed en het wildste hart heeft...
naar voren komen, de wapens opnemen,
en proberen met eer mij te raken.
Wie mij ook een wond geeft zal hier aanspraak op maken, mijn wapen.
De heerlijkheid en de rijkdom ervan zal de uwe zijn.
Maar...
uw kampioen moet zich hieraan houden:
Mocht hij een klap uitdelen,
dan moet hij mij over een jaar en met Kerstmis, daarginds zoeken,
bij de Groene Kapel zes nachten naar het noorden.
Hij zal me daar vinden en knielen en mij hem in ruil daarvoor laten slaan.
Of het nu een schram op de wang is of een snee in de keel,
zal ik teruggeven wat mij is gegeven,
en dan zullen we in vertrouwen en vriendschap onze weg gaan.
Wie is er bereid om met mij in zee te gaan?
Help. Koningin.
Is deze uitdaging van jou?
Hoewel mijn wil ernaar verlangt...
om over deze tafel te springen en u te confronteren,
kan mijn lichaam dat niet meer aan.
Er is er hier zeker één onder ons...
die deze ridder op zijn voorwaarden zal confronteren.
Ik zal het wel doen.
Ik zal hem confronteren.
Ik zal je confronteren.
Begrijp je deze uitdaging? - Ja.
Ik denk toch van wel.
Onthou dat het maar een spel is.
Ik heb een zwaard nodig.
- Gawain.
Ga je gang, Groene Ridder.
Doe een zet of ik doe de mijne.
Wat is dit?
Een list?
Sta op en kijk me aan.
Wat verwacht je dat ik doe?
Moed hebben.
Goed dan.
Je hebt je uitdaging bepaald.
Ik accepteerde het en accepteer het nog steeds.
Vergeet nooit wat hier is gebeurd...
op deze eerste kerstdag.
Over een jaar...
Hoe voelde het?
Hoe voelde het toen je...
Alsof je een meloen in tweeën snijdt.
En hoe voelt dat?
Alsof het niets was.
Was je bang?
Nee. - Zeg je dat maar?
Ik ben hier, en hij niet.
De koning leende me zijn zwaard, wist je dat?
Hield je het vast? - Ik deed meer dan het vasthouden.
Aanschouw, dappere heer Gawain, onthoofdder...
de meloenen scheider, dat hem niet...
omhoog krijgt.
Jij bent Gawain, nietwaar? - Nee, je moet je vergissen.
Nee, jij bent hem. Je bent altijd hier. Steeds weer.
De meeste nachten staat hij nauwelijks rechtop.
Maar niet met kerst.
Heb je gehoord? Deze jongen versloeg de Groene Ridder.
Met zijn eigen bijl, hakte hij het hoofd van de reus er af,
en nu drinkt hij met ons.
Maar zijn moeder is een heks.
Sta op.
Ga zitten.
Ik heb op je gewacht.
Heb je me niet horen roepen?
Mijn tand doet pijn.
Weer bijna een jaar voorbij.
Heb je nagedacht over wat je gaat doen als het Kerstmis is?
Was het niet gewoon een spelletje?
Misschien.
Maar het is niet voltooid.
Geloof je echt dat hij in een kapel zit,
de uren aan het tellen,
terwijl hij een jaar wacht op mijn komst?
Dat weet ik niet.
Je zal het me wel vertellen.
Je moet hem zoeken.
En als de dood mij wacht?
Ik ken niemand die niet voor zijn tijd de dood heeft begroet.
Waarom hou je me in dit zuiverende Licht?
Is het verkeerd om grootsheid voor je te willen?
Ik vrees dat ik niet voorbestemd ben voor grootsheid.
Je hebt modder op je gezicht.
Moge de Heilige Maagd...
je vijf vingers sterk houden,
je vijf zintuigen scherp.
Mogen haar vijf geneugten je inspireren.
De vijf wonden van haar zoon geven je ijver.
En de vijf deugden van een ridder verlichten jouw weg.
Hou uw verbond, jonge Gawain.
En als God je toegenegen is,
haast je dan terug.
Uw stoel naast ons wacht.
Ga je echt gaan?
Zou ik dat moeten doen?
Ik vind je hoofd beter waar het is.
Ik heb mijn woord gegeven. Ik heb een verbond gesloten.
Dit is hoe dwaze mannen omkomen.
Of hoe dappere mannen groots worden. - Waarom wil je grootsheid?
Waarom is goedheid niet genoeg?
Neem dit aan.
Draag het om je middel als je gaat.
En als je het nog steeds draagt ​​als je terugkomt...
Zal ik terugkeren? - Als je terugkomt...
kom je aan met een opgeheven hoofd.
Ik beloof je, er zal je niets overkomen.
En, zoon...
Mijn zoon...
vergooi dit niet.
Gawain.
Ik heb een zwaard.
Gawain. Vloedgolf.
Veel geluk.
Veel succes, Gawain.
Vind je me nog steeds leuk?
Maak ik je blij?
Ja.
Ook al ben ik hier en jij daar?
Ja.
Wat zou je zeggen als ik je zou vragen om je vrouw te worden?
Een vrouw? - Jouw vrouw.
Ik zou je meer goud kunnen geven dan welke vrouw dan ook.
Ik heb je goud al.
Wat als ik naast je wilde zitten en...
je hand wil vasthouden en...
luister naar je?
Wat zou je daarop zeggen?
"Tuurlijk, Essel."
"Dat zou ik heel graag willen."
"Je mag mijn gehoor en mijn hand en hart hebben."
"En ik zal koning zijn en jij mijn koningin."
"Jij wordt mijn vrouw..."
"en ik zal je man zijn."
Wie ben jij?
Gewoon een reiziger, mijn vriend. - Je ziet eruit als een ridder.
Ik ben gewoon op doortocht.
Ik neem aan dat je een deel wilt, niet?
Van wat? - Van dit alles.
Waarom zijn ze niet begraven? - Ze zijn allemaal dood.
Er is niemand om ze te begraven. Maar de natuur zal zijn gang gaan.
Ze zuigt ze naar binnen en stopt ze stevig vast.
Door dat te zeggen, ik heb hier ergens twee broers.
En ze gingen weg. Ze kwamen nooit thuis.
Als mijn moeder er niet was geweest, zou ik hier zijn geweest.
Ik zou hier ook zijn geweest.
Ze kwamen allemaal naar hier.
Hoewel ik het langer had volgehouden.
De koning, ze zeggen...
Ze zeggen dat de koning er 960 doodde in zijn eentje.
Negenhonderd? - Ja.
Als ik het had geweest, bleef ik lang genoeg rechtop om uit te halen.
Dat is een mooie bijl die je daar hebt. Vecht je met die bijl?
Hier en daar wat. - Hier?
Alleen daar.
Hier ben ik op doorreis. - Waar naartoe?
Ik ga naar het noorden. - Noorden.
Het noorden is een richting. Gewoon naar het noorden?
Naar de Groene Kapel.
Weet jij wat ervan? - De Groene Kapel?
Er is een rivier daarginds. Hij gaat noordelijke richting uit.
Als ik me kan oriënteren. Ja, hij gaat noordelijke richting uit.
Maar als je hem anderhalve dag volgt, kom je bij een kapel.
Ik denk tenminste dat het een kapel is. Ze is... Ja, ze is...
Ze is niet helemaal groen, maar zeker groenachtig,
met het mos en de schimmel en ruïnes, maar misschien is het wat je zoekt.
Is de rivier daarginds?
Het is daarheen. Voorbij het veld, waar het bos begint.
Ik zal het uitzoeken. Dank je.
Dank je. - Kom op.
Zijn mijn aanwijzingen u niets waard? - Hartelijk dank.
Ik zei, zijn mijn aanwijzingen u niets waard?
Een ridder als jij zou een stakker als ik kunnen helpen...
met slechts een kleine, kleine daad van vriendelijkheid.
Hier. Een vriendelijkheid.
Wacht.
Noordelijke richting. Zie je?
Bedankt.
Denk aan de rivier... - Zal ik doen.
Want het wordt verraderlijk.
Hierzo, jongen. Dat is een flinke jongen.
Flinke jongen.
Kom op. Laten we gaan.
Hallo, daar.
Hallo.
Rustig.
Het was niet genoeg. Het was gewoon niet genoeg.
Waar ga je heen? Een ridderlijke zoektocht?
Ik ben geen ridder.
Maar je zei dat je dat was.
Ik heb dat nooit gezegd. Jij wel. Ik heb nooit gezegd dat ik een ridder was.
Maar ben je dat? - Nee, dat ben ik niet.
Nou, je lijkt er wel op. - Ja.
Hij ruikt naar een ridder.
Vertel het me dan maar. Is er echt een kapel?
Je zit erin.
Pas op.
Laat me dat vasthouden.
Het staat me.
Dit staat mij, niet?
Laat je botten rusten, mijn dappere kleine ridder.
Ik zal je zoektocht voor je afmaken.
Ik zal het goed afmaken.
Waar ga je naar toe?
Gryngelot.
Hallo.
Wat doe je in mijn bed?
Het spijt me. Ik had je niet gezien.
Ik dacht dat er niemand was.
Ik wilde je niet beledigen. - Wacht.
Heeft mijn vader je laten komen?
Nee, dat hij niet. Ik ken je vader niet.
Ik ben een verdwaalde reiziger, op zoek naar een rustplaats,
maar ik ga meteen weg. - Waar ga je naar toe?
Naar huis.
Ik ga naar huis.
En ben je de weg kwijt?
Ja.
Ik ben ook iets kwijt.
Help je me het te vinden?
Wat ben je aan het doen?
Ik was gewoon... - Raak me niet aan.
Een ridder zou beter moeten weten.
Wat is uw naam, vrouwe? - Ik heet Winifred.
Heb je van me gehoord? - Nee.
Daar.
Wat zoek ik? - Mijn hoofd.
Uw hoofd staat op uw nek, vrouwe. - Nee, toch niet.
Het lijkt misschien alsof het zo is, maar dat is het niet.
Het ligt in het water.
Nou, hoe is het daar gekomen?
Een heer kwam op zoek naar beschutting, zoals jij.
Misschien was hij jou.
Was hij dat? - Nee.
Weet je het zeker? - Ja.
De heer wilde bij mij liggen.
Ik weerde hem van me af, maar hij keerde terug in de nacht...
en trapte mijn deur in.
Ik probeerde te vluchten, maar hij hakte mijn hoofd eraf.
Hij gooide het in het water, en nu, hoe ik ook probeer, ik kan er niet bij.
Vrouwe...
Vrouwe.
Ben je echt, of ben je een geest?
Wat is het verschil?
Ik heb alleen mijn hoofd nodig.
Net als ik voordat het jaar voorbij is.
Als ik erin ga en het vind, wat zou je me in ruil aanbieden?
Waarom zou je me dat vragen?
Waarom zou je me dat ooit vragen?
Gawain...
Vrouwe.
Nu kan ik je zien.
En ik zal je nederwerpen met alle zorg die ik voor u heb.
De Groene Ridder is iemand die je kent.
Nou, kom binnen als je wilt.
Welke richting ga je uit?
Zou een vermoeide de vallei op je schouder kunnen doorkruisen?
Vriend.
Welkom.
Rustig.
Wie ben jij? - Wees niet bang.
Je bent onder vrienden. - Waar zijn mijn kleren?
Rustig...
Welke dag is het?
Het is nu 21 december.
Vrees niet, heer Gawain.
Je hebt alleen vannacht geslapen.
Hoe weet jij mijn naam?
Ik weet meer dan alleen je naam.
Eet wat.
Met nieuwjaar reis ik naar het westen.
Kwam je een week later, dan stond je voor een leeg huis.
Maar tot die tijd ga ik jagen.
Ik zal jagen, jij zult rusten en we zullen er allebei beter van worden.
En hier is onze vriend, vrouwe,
net ontwaakt.
En hier, vriend, is jouw ontbijt.
Om je kracht weer aan te vullen.
Je zult het nodig hebben.
Waarom?
Omdat u moedig bent, heer Gawain, om de Groene Ridder te confronteren.
Ik durf te zeggen dat elke tafel in dit land...
van je heeft gehoord en je lied heeft gezongen.
Heer Gawain, de beste en meest deugdzame ridder,
op zoek naar zijn lot over dit land.
Misschien denk je dat ik iets ben wat ik niet ben.
Zoals wat?
Hoe lang blijf je bij ons?
Ik moet daar zijn voor Kerstmis.
Ik zal eten en je bedanken en dan afscheid nemen.
Onzin. Weet je het niet?
De Groene Kapel is niet ver.
Weet jij wat ervan? - Je bent er bijna.
Het is langs de rivier, geen dag ver.
Weet je zeker dat het zo dichtbij is?
Je bent aan het einde van je zoektocht, Gawain.
Iets eerder dan je had verwacht, misschien.
Maar dat geldt voor ons allemaal.
Dit is wat er zal gebeuren.
Op kerstochtend sturen we je op pad.
En tegen het vallen van de avond, zal je bij de deur van je bestemming staan.
Dus blijf nog even. Rust wat uit.
En maak het jezelf gemakkelijk.
Wat heb je gevonden?
Ik wist niet dat er zoveel boeken bestonden.
Heb je ze allemaal gelezen? - Ja.
Ik heb ze allemaal gelezen.
Sommige heb ik geschreven, andere heb ik overgeschreven.
Het zijn verhalen die ik heb gehoord,
liederen die voor mij zijn gezongen.
Ik schrijf ze op en soms...
Vertel dit aan niemand.
Soms als ik ruimte zie voor verbeteringen...
maak ik ze.
Lees je graag boeken? - Ja.
Waarom neem je er niet een mee?
Dat kan ik niet maken. - Maar het is bijna kerst.
Hier. Deze is voor jou.
Dank je wel.
Zou een ridder een dame niet als dank een kus moeten aanbieden?
Kom je voor me zitten?
Voor jou zitten?
Voor een portret.
Ik heb mijn portret al laten maken. - Niet door mij.
Blijf heel stil staan.
Dat is een heel vreemd schilderij.
Wat is dat?
Wat?
Dit.
Het is een aandenken.
Waarvoor? Voor geluk?
Voor liefde?
Nee.
Een ridder weet toch wel iets van liefde.
Ik niet.
Werkelijk?
Gawain.
Kijk wat ik voor je heb meegebracht.
Toen ik op hem jaagde, dacht ik wat een geschenk.
Wat een geschenk voor mijn nieuwe vriend.
Wat moet ik ermee doen? - Neem het mee op reis.
Ik dacht dat je zei dat het niet ver was.
Ik bedoel je reis naar huis, erna.
Laten we elkaar een belofte doen.
Ik jaag morgen en overmorgen.
Wat het bos mij ook biedt, ik zal je het beste naar huis meegeven.
En jij geeft mij in ruil wat je hier ook zou kunnen krijgen.
Wat kan ik hier krijgen dat nog niet van jou is?
Wie weet?
Dit huis zit vol vreemde dingen.
Maar ja, ik zie overal dingen die geen logica bevatten.
Heb je ooit een havik een paard zien doden?
Dat gewoon naar beneden duikt en...
Het is verschrikkelijk.
Iedereen zou het minstens één keer moeten zien.
Maar zo zit de wereld nu in elkaar.
En de wereld is geschikt voor allerlei mysteries.
Het huis van iemand zou daartegen echter veilig moeten zijn.
De ene muur verbonden met de andere, loodrecht op elkaar.
Goede, sterke muren...
en een haardvuur van binnen.
Waarom is hij groen, denk je?
De Ridder? - Ja.
Is hij zo geboren?
Misschien is het de kleur van zijn bloed als hij bloost.
Maar waarom groen?
Waarom niet blauw?
Of rood?
Omdat hij niet van deze aarde is.
Maar groen is de kleur van de aarde, van levende dingen, van het leven.
En van schimmel. - Ja.
Ja.
We kleuren er onze zalen mee en verven ons linnengoed.
Maar mocht het over de kasseien komen kruipen,
schrobben we het weg, zo snel als we kunnen.
Als het onder onze huid bloeit, bloeden we het uit.
En als we, samen allemaal,
ontdekken dat ons bereik ons ​​handbereik heeft overschreden,
snijden we het eraf...
We stampen het eruit,
we smeren ons erop en versmachten het onder onze buik,
maar het komt terug.
Het dwaalt niet, evenmin wacht het niet om samen te zweren.
Trek het er op een dag bij de wortels uit en dan, daar is het dan,
langs de randen kruipend.
Terwijl we op zoek zijn naar rood, komt groen binnen.
Rood is de kleur van lust,
maar groen is wat lust achterlaat,
in het hart,
in de baarmoeder.
Groen is wat overblijft als de passie vervaagt,
wanneer de passie sterft, wanneer wij ook sterven.
Als je gaat, zullen je voetafdrukken zich vullen met gras.
Mos zal je grafsteen bedekken, en als de zon opkomt,
zal groen zich over alles verspreiden,
in al zijn tinten en kleuren.
Dit kopergroen zal je zwaarden overnemen...
en je munten en je kantelen en, hoe je ook probeert,
alles wat je dierbaar is, zal eraan bezwijken.
Je huid, je botten.
Uw deugden.
En wat hoop je te winnen?
Om dit allemaal onder ogen te zien...
Deze tint?
Eer?
Vraag je het mij? - Nee.
Eer.
Daarom doet een ridder wat hij doet.
En dit is wat je het liefste wilt in je leven?
Ridder zijn. - Nee, eer.
Je bent niet zo goed met vragen.
Het maakt deel uit van het leven dat ik wil.
En dit is wat er nodig is om dat deel te krijgen?
Je zult dit ene ding doen,
je keert terug naar huis als een veranderd man,
een eervolle man? Zomaar?
Ja.
Ik wou dat ik de nieuwe jij kon zien.
Maar misschien zullen we onze oude vriend missen...
en ons plezier en onze spelletjes.
Vrouwe...
Waarom ben je gisteren niet naar mijn kamer gekomen?
Ik kon het niet.
Kon je het niet?
Nee, maar...
Maar je wilde.
Ja.
En nu?
Ik zou willen dat ik het kon, maar...
Maar... - Het is verkeerd.
Het is verkeerd.
Nee.
Geloof je in magie?
Wat?
In hekserij. Geloof je erin?
Ja. Heel zeker. Het is overal om ons heen.
Ik heb een geschenk voor je.
Waar heb je dat gehaald?
Ik heb het gemaakt.
Er is een betovering in de draden genaaid.
Draag het en je zult nooit worden neergeslagen.
Door wat?
Door een mens, of een geest, of enig ander voorwerp.
Ik beloof dat je ongedeerd zal blijven...
zolang je het maar om je middel draagt.
Meen je dat?
Ja.
Wil je het?
Ja.
Zeg het me dan.
Rustig maar, zeg het me.
Ik wil het.
Mooi zo.
Neem het dan.
Ga je gang, neem het. Pak het.
Je bent geen ridder.
Gawain.
Waar ga je naar toe?
Ik moet daar op tijd zijn.
In je eentje dan toch? Hoe zit het met ons spel?
Ik wil je spelletjes niet, of je geschenken, of je vriendelijkheid.
Weet je zeker dat je me niets wilt geven?
Er is iets.
En ik denk dat ik het van je kan afpakken.
Handen thuis...
en laten we onze eigen weg gaan.
Goed dan.
Gawain.
Ik heb vanmorgen deze arme ziel gevangen in een val.
Ik zou hem aan jou geven,
maar ik denk dat we hem aan de natuur moeten overlaten.
Vaarwel, heer Gawain.
En een fijne kerst.
Als je weer langs deze weg terugkomt, zijn we weg.
Waarom hou je me tegen?
Ik mag niet treuzelen.
Ga die kant op en je ondergang is nabij.
Je zult geen genade vinden. Geen gelukkig einde.
Welke hekserij is dit?
Dit is geen hekserij.
Hij die je zoekt is zo wild als ik,
maar kent geen grenzen.
Ik weet waar ik tegenop moet.
Als iemand het echt wist,
zou hij zijn schaamte graag dragen en zich omdraaien,
met opgeheven hoofd, om zijn lied naar eigen goeddunken te beëindigen.
Zijn geheim zou veilig zijn bij mij.
Ben jij deze persoon?
Nee. - De spreuk rond je middel zegt van wel.
Dit is gewoon een vuile lap. - Laat het dan hier.
Het was een geschenk.
Er is geen behoefte aan geschenken waar je naartoe gaat.
Kom naar huis.
Kom met mij mee naar huis.
Ik heb sowieso nooit om je gezelschap gevraagd.
Je bent gekomen.
Beste man, is het Kerstmis?
Ja.
Weet je nog waar je me doorhakte?
Jazeker.
En ben je gekomen om die slag terug te krijgen?
Ja.
Kniel dan,
en we zullen ons spel afmaken.
Nu?
Ja.
Eén slag zo goed als jij die gaf.
Meneer, u schrikt. - Ik weet het.
Ik weet het.
Heb ik tekenen van angst getoond toen het andersom was?
Ik ben niet zo zelfzeker als jij.
Je hebt een jaar de tijd gehad om moed te vinden.
Eén jaar of honderd, het zou geen verschil maken.
Een momentje.
Ben je klaar?
Ja.
Dan ga ik aan de slag met hakken.
Wacht.
Is dit...
echt het enige wat er is?
Is dat... Is dit...
Wat kan er nog meer zijn?
Nee. Het spijt me.
Ik kan het niet. Het spijt me.
Wacht.
Ziezo. Nu ben ik klaar.
Ik ben er nu klaar voor.
Goed gedaan,
mijn dappere ridder.
En dan nu...
Je kop eraf.