No i jak?
Jakby nie była moja.
Ale jest.
FALCON I ZIMOWY ŻOŁNIERZ
Przestępcza organizacja LAF
wzięła na celownik kapitana Vasanta, naszego oficera.
- LAF? - Tak, zawodowcy.
Straciliśmy kontakt z Vasantem, jak tylko wystartował.
Zadbaj, żeby goście z LAF nie spełnili swoich pogróżek.
Samolot znajduje się już nad Tunezją.
Siły powietrzne USA nie mogą się wtrącać.
Wszystko jasne.
Lecicie jak najniżej, wyskakuję i przechwytuję cel.
Nie naruszamy traktatów.
Porucznik Torres, nasz zwiadowca,
to wsparcie naziemne.
Sam! Tylko bez popisów.
Bez popisów, jasne.
Sam, mówi Torres.
Przesyłam ci całe info na HUD-a.
Będę twoimi oczami na ziemi.
Widzę samolot! LAF się nie pokazało?
Nie, totalna cisza. Dam znać, jak coś usłyszę.
Już przejęli kontrolę.
Parę osób się zdziwi.
Widziałeś?
Jakiś koleś tam był za szybą.
Louie...
Ja cię zamorduję.
Przechodzę do planu B.
Mówiłem, że ma się nie miotać!
Jak piskorz, co?
Może wypatroszymy go na miejscu.
Redwing, ruszaj!
Kapitanie Vasant? Wyciągnę pana.
Sam?
Młody, zajmij się nimi!
Trzymaj kurs! Już niedaleko!
Za granicą już nas nie dorwie.
No co tam?
AWARIA NAPĘDU
Wlecicie w libijską przestrzeń powietrzną!
I Libijczycy nie będą zachwyceni?
Tak! Będzie zadyma. Mega zadyma.
- Ile mam czasu? - 90 sekund.
UWAGA RAKIETA
LIBIA
Cholera, za dużo ich!
Sam, wracaj do bazy!
Musimy przerwać akcję! Znajdziemy inny sposób!
AWARIA NAPĘDU
PRZEKIEROWANIE UKOŃCZONE
Właśnie znalazłem.
Tak!
TUNEZJA
Dzięki.
Może to podłącz do drugiego...
Musisz?
Pracuję dla sił powietrznych już pół roku.
Ci ich specjaliści zawsze coś spaskudzą.
Tak, biedni jajogłowi,
nawet poczty nie ogarniają,
a co dopiero kosmiczną technologię od Starka.
Hej, Avengers!
Dzień dobry!
Dzięki wam moja żona wróciła.
Dziękuję.
Cieszę się, że mogłem pomóc.
Mówisz po arabsku.
Powtórzysz do kamery?
Daj spokój.
W każdym razie to całe LAF
próbuje wykorzystać chaos i natrzepać kasę.
I ja to czaję. Ale jest jeszcze...
Mam! Tutaj!
Widzisz? Większy problem będzie z nimi.
Wypisują swoje manifesty na wszystkich forach.
Pod nazwą Flag Smashers.
To jakaś nowość? Złole mają kiepskie nazwy.
Znam sporo jeszcze głupszych.
Twierdzą, że świat był lepszy w czasie Blipa.
Wierz mi, nie był.
Zazwyczaj tak jest, że jak komuś się poprawia,
to innym się pogarsza.
Ci goście chcą świata, w którym nie będzie żadnych granic.
Chwytliwe, sporo ludzi się łapie.
Miej ich na oku.
Jak się zrobi poważnie, daj znać.
Jasne. Śledzę...
wszystko, co tam wypisują w necie.
A właśnie, w tym temacie,
to w sieci krąży też sporo na temat Steve'a.
Masa, masa zwariowanych teorii.
No i niektórzy...
Niektórzy twierdzą, że jest w tajnej bazie na Księżycu.
I czuwa nad nami z góry.
Zapewniam, że tych ludzi
nie musisz traktować poważnie.
Czyli że go...
nie zabrałeś na Księżyc?
Nie.
Lepiej spytać.
Ja stawiam.
- Dzięki. To ja następnym razem. - Zgoda.
- Dokąd teraz? - Do Waszyngtonu.
Co tam załatwiasz?
Księżycowe sprawy.
WASZYNGTON
Steve uosabiał to, co w nas najlepsze.
Odwagę, honor, nadzieję.
I umiał pozować jak nikt.
Świat zmienił się na zawsze.
Kilka miesięcy temu
miliardy ludzi wróciły po pięciu latach nieistnienia,
wywołując falę chaosu.
Potrzeba nam nowych bohaterów,
którzy podołają nowym wyzwaniom.
Symbole...
są niczym bez ludzi, którzy nadają im znaczenie.
A ta tarcza...
Nie wiem, czy istniał wspanialszy symbol.
Ale chodzi o człowieka, który go nosił.
A teraz odszedł.
Więc dzisiaj złóżmy hołd jego dziedzictwu, ale także patrzmy w przyszłość.
Dziękuję, Kapitanie Ameryka,
ale to należy do ciebie.
Jeszcze raz dziękuję za tę tarczę.
To była właściwa decyzja.
Przejdziemy się?
Wpadłem do domu.
Do siostry i siostrzeńców.
Jak zniknąłem, byli dzieciakami, a teraz... stare konie.
- Szaleństwo. - Tak.
Przywieź ich kiedyś do Waszyngtonu.
Pokażę im, jak się lata.
W jedynie słuszny sposób.
Aż dziw, że tarcza idzie do gabloty.
Jakoś sobie radziliśmy 70 lat, kiedy Steve siedział w lodzie.
więc damy radę i teraz.
To były inne czasy.
Dobra, zapytam wprost.
Dlaczego jej nie wziąłeś?
Kiedy Steve zaproponował mi tarczę,
w pierwszym odruchu odparłem,
że mam wrażenie, jakby nie była moja.
Należała do Steve'a.
Wszystko stanęło na głowie.
Ludzie są...
nieprzewidywalni.
Sprzymierzeńcy stali się wrogami,
sojusze się sypią.
Świat się popsuł.
I wszyscy czekają na kogoś, kto go naprawi.
Tak.
Mamy inne czasy.
Odezwę się.
Dziękuję.
- Mamy to z głowy. - No.
Bar jeszcze czynny.
Dziś nie mogę. Zakuwam na jutrzejszą sesję.
Powaga?
Szybko! Dawaj!
Hail HYDRA.
Cholera.
Proszę.
Ja nic nie widziałem.
Nic nie widziałem.
I co, dalej masz te swoje koszmary?
James, zadałam ci pytanie.
Czy nadal masz koszmary?
Nie.
Spotykamy się już dłuższy czas. Wiem, kiedy kłamiesz.
Jesteś dziś jakiś nieswój.
Coś się stało?
Nie.
Jesteś teraz cywilem.
Ale z barwną przeszłością. Rząd chce mieć pewność, że nie zrobisz...
To był warunek twojego ułaskawienia.
Opowiedz mi o ostatnim koszmarze.
Nie miałem koszmaru.
No nie, serio?
Znowu patent z notesem?
Czemu? To bierna agresja.
Ty milczysz, ja piszę.
Dobra.
Wykreśliłem jedno nazwisko z listy.
Spokojnie. Nie złamałem żadnej z zasad.
Senator Atwood.
Była pionkiem HYDRY przez lata.
To ja pomogłem jej zdobyć urząd.
Po rozpadzie HYDRY
wykorzystywała zdobyte wpływy i pieniądze.
Ukręcisz sprawie łeb.
Jeśli kongresman Lockhart zacznie sypać, ucisz go na zawsze.
Więc zasada numer jeden. Nie możesz łamać prawa.
Co jest, cholera?
Dałem jej asystentowi dane, które ją obciążają,
i na tym się skończyło.
Zasada numer dwa?
Jak to szło?
Nie krzywdzić. Najważniejsza.
To czemu jest druga?
Nikt nie ucierpiał.
Zrób coś!
Pamiętasz mnie?
Słowo.
A co z zasadą numer trzy?
Cały sens zadośćuczynienia sprowadza się do zasady numer trzy.
Jak pani może w to wątpić?
Jasne, że nie złamałem zasady numer trzy.
Już nie jestem Zimowym Żołnierzem.
Jestem James Bucky Barnes,
a ty jesteś częścią mojego zadośćuczynienia.
Czyli wszystko było jak trzeba, ale to nie pomogło z koszmarami?
Powtarzam, nie mam koszmarów.
Słuchaj...
Przyjdzie dzień, gdy będziesz musiał się otworzyć.
Zrozumieć, że niektórzy chcą ci pomóc
i że można im ufać.
Ja ufam ludziom.
Tak? Pokaż telefon.
Nie masz nawet dziesięciu numerów.
I ignorujesz wiadomości od Sama.
Człowiek potrzebuje znajomych.
Od tygodnia nie dzwoniłeś do nikogo oprócz mnie.
Strasznie to smutne.
Jesteś samotny.
Masz sto lat,
nie masz żadnych korzeni, rodziny...
Pani się na mnie wyżywa?
Bo to naprawdę nieprofesjonalne.
Jak tak można? Wrzeszczeć na pacjentów?
I znów notes, super.
Proszę nie cisnąć, staram się, okej?
To nie jest...
To dla mnie nowość.
Nie miałem jeszcze czasu tego przetworzyć.
Miałem chwilkę...
wytchnienia w Wakandzie.
Ale poza tym przez 90 lat żyłem od walki do walki.
A teraz, kiedy nie musisz walczyć,
czego pragniesz?
Spokoju.
Co za sranie w banię.
Kto pani dał licencję?
Byłam świetnym żołnierzem.
Widziałam w życiu wiele trupów i wiem, jak to pustoszy psychikę.
A jeśli jesteś sam,
tworzysz sobie ciche, osobiste piekło.
I cholernie trudno się z niego wyrwać.
Wiem, ile w życiu przeszedłeś.
Ale znów jesteś sobą.
Dostałeś ułaskawienie.
To wszystko powody do radości.
Jesteś wolny.
I co dalej?
BROOKLYN NOWY JORK
Co? No co?
Masz jeszcze masę miejsca, podziel się.
- Już ja ci się podzielę. - Co się ciskasz, Yori?
Dla ciebie pan Nakajima.
- Pan Nakajima! - Dobra.
Yori, Co się dzieje? Chodź, skoczymy coś zjeść.
Unique wrzuca śmieci do mojego kosza.
Na śmieci.
A ja mam już tego po dziurki...
- To tylko śmieci. - Chwila.
Jestem Unique.
Jak Monique, tylko przez „U”.
- Idź w cholerę. - Wybacz.
Nie kłóć się z sąsiadami.
- Chodź, zjemy coś. - Odwal się.
Do Izzy'ego, jak zawsze w środę.
- Nie mam ochoty. - A jak zapłacę?
Dobra. Ale żadnego gadania.
Zobacz sobie.
Ani jednego umarlaka po dziewięćdziesiątce.
Tak młodo odeszli. Co za czasy.
Nie zamawiacie tego, co zwykle? Macie ochotę na przygodę?
Zaproś ją na randkę.
Mój kolega chce się z tobą umówić.
Może na bingo albo partyjkę binokla?
To drugie. Tak.
- Naprawdę za niego przepraszam. - Niepotrzebnie.
Zgoda.
- Jutro wieczorem? - Świetnie.
Tylko może nie na binokla?
A co jest nie tak z binoklem?
Jutro pracuję.
Jeśli się nie rozmyślisz, wpadnij koło dziesiątej.
Mogłeś chociaż uprzedzić.
To jest jak z tańcem.
Trzeba zrobić rozgrzewkę. A ja nie tańczyłem od 1943.
Znaczy od dawna.
Co się dzieje?
Mój syn...
uwielbiał mochi z czerwoną fasolą.
Dostał pracę w firmie konsultingowej.
I...
wyjechał za granicę, a tam go zabili.
Policja twierdzi, że to był przypadek, ale...
nigdy się nie dowiem, co się naprawdę stało.
Czuję, że to coś więcej.
O tutaj.
DELACROIX LUIZJANA
Mamo, to też?
Tak, wszystko bierzemy. A tamten jedzie do przytułku.
Więc postaw go tutaj.
Niebieski na lucjana, pomarańczowy na dorsza!
Wujek Sam!
Jak leci?
Tak jest!
Wujek Sam! Już się stęskniłeś?
Co tam knujesz? Znam tę twoją przebiegłą minę.
Znalazła się specjalistka od czytania w myślach.
Istny cud techniki.
Trzyma się na taśmę i słowo honoru.
Będzie dobrze. Muszę go tylko sprzedać, póki pływa.
Myślałem, że to jeszcze wcześniej omówimy.
Omówiliśmy.
Potem poleciałeś sobie z tym Doktorem Dziwago,
a ja tu zasuwałam przez pięć długich lat.
Ale teraz świat wraca do normy.
Dość mam złoma.
Wychowaliśmy się na tym złomie.
Pomijam, że ma na burcie imiona rodziców.
Jest częścią naszej rodziny.
Znasz naszą sytuację.
I wolałabym nie maglować tego tematu przy dzieciach.
A jeśli może zostać?
Pogadamy poważnie?
- Jak tam, staruszku? - Co u ciebie?
- Biorę przykład z ciebie. - No myślę.
Znów lecisz ratować świat?
Siedzę tu więcej niż ty.
Dziecko Orleanu.
Kiedy mi pożyczysz te skrzydła?
Jak oddasz stówę mojej siostrze.
- Na razie to pożycz pięć dych. - Jeszcze czego.
- Sam, muszę sprzedać kuter. - Czekaj.
Daj dokończyć.
Staję na rzęsach, żeby to jakoś ciągnąć.
Ale do każdego dolca dokładam dwa.
- Pozwól sobie pomóc. - Nawet nie zaczynaj.
Mieliśmy umowę.
Ty się zmywasz, ja działam po swojemu.
Tylko że potem bierzesz pożyczki pod zastaw domu.
Umiesz zdzielić.
Sarah!
Słuchaj. Tylko już mnie nie tłucz.
A gdyby była kasa na naprawę?
Mogłabyś go odnowić i dzierżawić, kiedy nie łowisz.
Wiesz, jak trudno mi było ogarnąć sytuację?
Po co to odgrzebujesz?
Możemy wziąć kredyt konsolidacyjny.
Będziesz miała niższą ratę.
- No co? - Myślisz, że nie próbowałam?
Banki mają gdzieś takie płotki.
Tak, ale teraz masz mnie.
Daj spokój.
Zdążyłam się z tym pogodzić.
- Może czas, żeby coś zmienić. - Tak czy siak, daj pomóc.
Pójdę do banku.
Nie mogę cię z tym zostawić. Wyjdziemy na prostą.
Zaufaj mi.
Nie odpuścisz?
Znasz mnie.
Chodźmy coś zjeść. Zgłodniałem.
Co za uroczo romantyczny i zaskakująco staroświecki gest.
Siadaj sobie, zaraz przyjdę.
Okej.
Dziewczyn jest teraz dwa razy więcej, raj dla singla.
Niespecjalnie.
Niby...
próbowałem serwisów randkowych.
Bez sensu.
Sporo dziwnych fotek.
Dziwnych w jakim sensie?
Na przykład... z tygrysami?
Zwykle nie wiem, na co patrzę, i to mnie...
przerasta.
Mówisz jak mój tata.
Czekaj, ile masz lat?
Sto sześć.
A te rękawiczki?
No więc...
mam...
problemy z krążeniem.
- Zagrajmy w coś. - Dobra.
- Lubisz? - Kocham.
Przydają się, jak nie ma klientów.
Przyniosę nam po piwku.
Co tak patrzysz?
Czytam ci w myślach.
Proszę, przestań.
B-8, kolego.
Trafiony!
Pij! No co jest, pij!
Dobra, piję.
Dajesz czadu.
No wiesz.
Masz rodzeństwo?
Siostrę. F-4.
Pudło. Pijesz.
Jesteś blisko z rodzicami?
Byłem.
Oboje nie żyją.
D-5.
Współczuję.
Pudło.
Fajnie, że spotykacie się z Yorim.
Było mu trudno po śmierci syna.
Najgorsze, że nie wie, jak to się stało.
To go naprawdę dręczy.
Jak komuś umrze żona, nazywamy go wdowcem.
Jak ci umrą rodzice, jesteś sierotą.
Ale jakoś nie mamy słowa na kogoś, kto stracił dziecko.
Jakby słowa nie mogły tego opisać.
Przepraszam.
Wszystko dobrze?
Co ty tutaj robisz?
Jak poszła randka?
Było w porządku.
Chciałem ci oddać za lunch.
I gotowe.
Podawaj dalej, nakładaj ryż.
Wszystko jak w zegarku.
Zawsze musisz być prymusem.
Nie dam im argumentów.
Rozumiem, że się denerwujesz, ale wszystko sprawdziłem, przeliczyłem.
- Myślisz, że to wypali? - Wiem, że tak.
A wtedy zrobimy w końcu remont kuchni.
Pamiętasz, chciałaś mieć weekendową knajpkę.
No i super, mogłabyś wykorzystać stare przepisy babci.
Cholera. Trzeba ruszać.
Spotkanie jest za godzinę.
Nigdy się nie jest na czas. Jesteś albo za wcześnie, albo spóźniona.
Naprawdę dajesz z siebie wszystko.
Chłopcy, kocham was.
Dzisiaj zostajecie z panem Liu. I nie gramy na konsoli.
Buziaczki. Pa.
To my zagramy za was.
Trzy... dwa... jeden.
Dajesz!
SZWAJCARIA
Co teraz? Co mamy robić?
Ma pieniądze!
Jesteś aresztowany!
Zaraz ucieknie!
Przepraszam.
Nie wiem, czy tak mi wolno, ale będę cię musiał aresztować.
Przepraszam, pan nie grał w drużynie stanowej?
Skądś pana znam?
Nie wiem, a zna pan?
Tak. Tylko skąd?
No nie.
- Wiedziałem! Falcon! - Tak!
Tak! O rany!
Nie chciałem nic mówić, ale...
Zawsze chciałem być Avengersem.
Wiadomo, marzenie.
Ale numer.
Jak rozwijanie rodzinnego interesu
poprzez nowy model biznesowy.
To mnie nurtuje. Jak wy zarabiacie na życie?
Avengersi czy ludzie, którzy przychodzą po pożyczkę?
Jedni i drudzy.
W papierach totalny bałagan.
Jest jakiś fundusz dla bohaterów?
Stark wam płacił, jak żył?
Właśnie, kondolencje.
Dziękujemy, i nie, to tak nie działa.
Jest masa życzliwych ludzi,
wielu chętnych do pomocy,
- co dotyczy też tego biznesu... - Jasne.
Ale życzliwością trudno się najeść, nie?
Nie wiem, do czego to zmierza.
Czy pan chce nam pomóc, czy odrzucić wniosek...
Nie miał pan dochodów przez ostatnie pięć lat.
A skąd, jeśli się nie istnieje?
Sarah.
Istotnie, nie było mnie, jak kilku miliardów ludzi.
Ale jeśli spojrzeć w papiery,
mam kontrakty rządowe. Czyli jest źródło dochodu.
Przysługuje nam pożyczka dla małych przedsiębiorców.
Kiedyś dałbym z marszu.
Ale teraz, kiedy wszyscy się nagle pojawili,
to już nie tak łatwo.
Ciekawe, że zawsze akurat nam jest niełatwo.
Ja bym wam nieba przychylił, w końcu to jest bohater.
Jest szansa, tylko tak szczerze,
na selfie z rękami jak do lotu?
Pan sobie kpi?
Panie Wilson, pani Wilson...
Panno. Jestem wdową.
Panno Wilson.
Wiem, że macie w naszym banku rachunek od pokoleń,
ale nie spełniacie wymogów.
Bardzo mi przykro.
Dostaniemy kredyt, choćbyśmy mieli obejść wszystkie banki.
Kolejny raz już tego nie zniosę.
Czasem trzeba zacisnąć zęby.
Teraz przeginasz pałę. Ty sobie poszedłeś do wojska.
Nie masz pojęcia, przez co przeszli rodzice.
Wiedziałam, że to się nie uda. Nie ich sprawa.
Nie wiedzą, co tata zrobił dla miasta.
Nieważne, nie poddam się.
Co chcesz udowodnić? I komu?
- Po śmierci taty... - Wiedziałem, że to wyjdzie.
Nigdy nie ukrywałam własnego zdania. Chciałeś zwalczać kosmitów.
I proszę uprzejmie,
ale nie możesz mi teraz ustawiać życia,
bo czujesz się winny, że wcześniej wymiękłeś.
Nie wiesz, co się działo przez te pięć lat.
Zostałam sama z dwójką dzieciaków. I przeżyłam.
To dzięki mnie ta łódź pływa.
Łódź jest w połowie moja, podobnie jak dom.
Nie sprzedamy rodzinnej przeszłości.
Olejesz mnie, choć wiesz, że mam rację?
Tak!
Dobra.
No już, mała, dasz radę.
Odpal.
Szlag!
Znajdź szyfrowane łącze,
musisz coś obejrzeć, a potem zadzwoń ASAP #ważne.
Czyli to jest dowódca Flag Smashersów?
Tak, przyjemniaczek.
Miałeś monitorować ich działania w sieci.
Tak było.
Ale czasami trzeba sobie ubrudzić ręce
albo rozwalić łuk brwiowy.
I tak miałeś farta.
Ale ma parę.
I potem rozwiali się w powietrzu.
Oni tak działają.
Musimy być czujni i zaczekać, aż znów się pojawią.
Coś jeszcze zauważyłeś?
Nie. Leżałem z gębą w błocie, zanim zdążyłem mrugnąć.
A co? Masz jakąś teorię?
Nie.
Nie myślisz chyba, że to może...
Odezwę się niedługo.
- Na razie nikomu nic nie mów. - Dobra.
Rany, Sam. Widziałeś, co się dzieje?
Ostatnie miesiące przyniosły ogromny niepokój.
Wszyscy Amerykanie to odczuli.
Choć jesteśmy wdzięczni bohaterom, którzy narażali życie w obronie Ziemi,
potrzebny nam też ktoś, kto obroni nasz kraj.
Prawdziwie amerykański bohater, uosobienie naszych wartości.
Ktoś, kto znów napełni nasze serca otuchą,
kto będzie symbolem naszej wolności.
Dlatego w imieniu Departamentu Obrony i zwierzchnika sił zbrojnych
ogłaszam dziś z wielką dumą,
że Stany Zjednoczone znów mają swojego narodowego bohatera.
Przywitajmy wszyscy naszego nowego Kapitana Amerykę!
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
MARVEL STUDIOS PRZEDSTAWIA
FALCON I ZIMOWY ŻOŁNIERZ
Napisy: Marcin Bartkiewicz