‪อะไร
‪ไม่มีอะไร
‪แค่นึกถึงตอนที่ฉันโวยวาย ‪ตอนแม่บอกว่าฉันต้องมาที่นี่
‪ตะโกน กระแทกประตูเหรอ
‪นั่นมันมือสมัครเล่น
‪ฉันโมโหด้วยวิธีเงียบเย็นชา
‪ฉันจะตั้งตารอดู
‪แน่ใจเหรอว่านายจะรับมือไหว
‪ฉันร้ายมากเลยนะ
‪บางทีนายอาจจะเหมาะกับมิดจ์มากกว่า
‪ฉันรู้ว่าเธอชวนนายไปเดต
‪และฉันปฏิเสธอย่างนุ่มนวล
‪ไม่เอาน่า มีอา เธอเป็นคนดีกว่านี้
‪ฉันไม่ดีหรอก
‪ฉันเห็นแก่ตัวแและเกรี้ยวกราด
‪แม่ฉันก็ไม่ต้องการฉัน
‪พ่อก็ทำไปงั้นๆ ในวันเกิดและวันคริสมาสต์
‪ชีวิตฉันช่างสมบูรณ์แบบ และฉันเกลียดทุกคน
‪ฉันรักเธอ มีอา
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ฉันเห็นความงดงามของเกาะนี้
‪แต่ในธรรมชาติ
‪ความงามอาจซ่อนพิษร้าย
‪และสิ่งที่สวยงามที่สุด
‪ก็อาจอันตรายที่สุด
‪ฉันรักเธอ แอมเบอร์
‪ฉันรักเธอเหมือนกัน
‪ไง มีอา
‪หาเพื่อนตัวน้อยของเธออยู่เหรอ
‪ตัวประหลาดและเด็กเนิร์ด
‪มีอาผู้น่าสงสาร
‪ต้องมาเจอสภาพนี้
‪ฉันไม่มีเพื่อน
‪มีแค่ฉัน
‪เธอชนะ
‪น่าเชื่อมาก
‪แสดงเก่งเวอร์
‪แต่ฉันรู้เรื่องกลุ่มกบฏกล้าหาญของเธอแล้ว
‪ฉันเห็นสิ่งที่เธอทำกับเคลีห์
‪ฉันไม่ได้ขืนใจอะไรนาง
‪ต่อให้เธอคุมคนได้เยอะขนาดไหน
‪เธอก็ทำฉันกลัวไม่ได้ แอมเบอร์
‪ทำได้สิ
‪จะทำด้วย
‪เราต้องหนีไป
‪แอมเบอร์กำลังวางแผนบางอย่าง ‪ฉันไม่อยากอยู่แถวนี้ตอนนางลงมือ
‪หรือเราหาว่ามันคืออะไร และหยุดนาง ‪โดยการตามหามิดจ์
‪มิดจ์คือความลับใหญ่ของแอมเบอร์
‪และเมื่อคืนนางบอกว่า "ฉันยังไม่ตาย"
‪นางอาจจะบอกว่าถูกขังอยู่บนเกาะนี้ ‪โดยการสื่อสารผ่านโทรจิต
‪ถ้ามีโอกาสที่นางยังมีชีวิตอยู่จริงๆ ‪เราก็ทิ้งนางไม่ได้
‪มันเป็นเกาะใหญ่ เราจะเริ่มจากตรงไหน
‪เราได้รับข้อความจากมิดจ์ในที่สามแห่งไม่ซ้ำกัน
‪บ้านพักของนาง ในป่า และตรงนี้ในค่ายนี้
‪ถ้าข้อความพวกนั้นกำลังสื่อ ‪ไปยังจุดศูนย์กลางจุดเดียวล่ะ
‪งั้นมิดจ์ก็อาจอยู่ตรงนี้
‪มันก็ไม่ได้น่าขำไปกว่า ‪เรื่องเหลือเชื่ออื่นๆ ที่เราได้เห็น
‪ไม่ว่าจะเจอมิดจ์หรือไม่ เราก็ต้องมีแผนหนี
‪มีคนนึงบนเกาะที่ไม่ได้มาทางเรือ
‪ซึ่งแปลว่าต้องมีทางอื่นให้เข้ามาและออกไป
‪เขาติดหนี้บุญคุณเรา
‪ฉันใส่ผ้าเช็ดหน้าไว้ในนี้ให้เธอ ‪และให้เดฟร่างทางเดินบนแผนที่ให้
‪ขอบใจ ฉันรู้ทาง
‪งั้นพวกนาย...
‪อยู่ๆ มันก็เกิดขึ้น
‪ตลกดีนะ
‪เรารักกันมาก แต่แทบไม่รู้จักกันเลย
‪ไว้เจอกัน
‪ฉันจะไปเอาของของฉัน
‪สวัสดี แฮร์รี่ย์
‪นายใจดีจังที่คอยช่วยเหลือแซ็ค ‪ในช่วงที่กำลังอกหัก
‪นายพูดอะไรกับเขากันแน่
‪- ฉันเปล่า ฉันแค่... ‪- ชู่ว
‪อย่าโกหกฉัน แฮร์รี่ย์
‪ฉันสาบาน ฉัน...
‪ไม่เคยพูดอะไรกับเขาเลย
‪ใจเย็น แฮร์รี่ย์
‪นายจะกังวลจนทำให้ตัวเองป่วยนะ
‪ลูก้า ไปได้แล้ว
‪ไปแล้ว
‪- ฉันต้องหาเขา ‪- เรามีปัญหาแล้ว
‪เรามีปัญหาเพียบเลย
‪เรามีเพิ่มอีกเรื่อง แซ็ค
‪เขาเสียใจมากเรื่องเบรนแดนกับเคลีห์
‪คืนก่อน เขาออกจากเต็นท์ตัวเอง ‪แล้วมาอยู่ที่เต็นท์ฉัน
‪- แล้วไง เขากรนเหรอ ใครจะสน ‪- เพราะเขารู้
‪ไม่ได้รู้ทุกอย่าง แต่เขามีรูปของปีที่แล้ว
‪ซึ่งมันน่ากลัวมากๆ จะว่าไป
‪เขาบอกว่าเจออยู่ในกระเป๋าเสื้อ
‪- ขอบใจ เคลีห์ ‪- นายบอกเขาไปว่าไง
‪ไม่ได้บอก ฉันแค่บอกว่า "แปลกจัง"
‪แต่เขาไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ
‪และแอมเบอร์ก็สงสัย
‪- เธอกำลังจับตาดูแซ็คกับฉัน ‪- เราไม่มีเวลาให้เรื่องนี้
‪กันแซ็คให้ห่างแอมเบอร์ไว้
‪เอารูปนั่นคืนมา มันเป็นหลักฐานเดียวที่เรามี
‪- ว่าไง แซ็ค ‪- นายรู้ว่าฉันชอบเคลีห์
‪นายเคยดีใจกับฉัน ‪นายควรจะเป็นเพื่อนรักของฉัน
‪นายพูดตลอดว่าเพื่อนมาก่อนแฟน
‪นั่นเป็นความคิดแบบเด็กๆ ‪เราไม่ได้อยู่ชั้นประถมแล้วนะ
‪ฉันคอยแบกนายต่อไปไม่ไหวแล้ว แซ็ค
‪ความจริงคือ ฉันโตเกินนายแล้ว
‪- เคลีห์ ‪- ไง แซ็ค
‪ว่าไง
‪"ว่าไง" เธอเป็นบ้าอะไร ‪เมื่อวานเธอบอกว่าเธอใส่ใจฉัน
‪ในฐานะเพื่อน
‪เธอเอารูปนี้มาใส่กระเป๋าของฉัน
‪มันหมายความว่าไง
‪แซ็ค
‪อย่าเพิ่ง แฮร์รี่ย์ นี่เรื่องส่วนตัว
‪- ขอร้อง ฉันต้องคุยกับนาย ‪- ใช่ ไปสิ แซ็ค
‪นายเข้าทีมขี้แพ้ไปแล้ว
‪ใจเย็น แฮร์รี่ย์
‪นายจะกังวลจนทำให้ตัวเองป่วยนะ
‪เราต้องเลิกพบกันแบบนี้
‪เพทัล
‪ไม่เป็นไร
‪ฉันตีความผิดเอง
‪เราไม่จำเป็นต้องหลบหน้ากันหรอก
‪ฉันอยากคุยกับเธอ ฉันแค่ไม่รู้จะพูดอะไร
‪เธอไม่จำเป็นต้องพูดอะไร
‪ฉันเข้าใจ
‪โอเค
‪ขอบใจ
‪นี่
‪เธอแก้ปริศนาเรื่องผีได้หรือยัง
‪เธอทำให้ฉันค้างคากับเรื่องนั้น
‪เธอจะเชื่อไหมถ้าฉันบอกว่าผีอาจยังไม่ตาย
‪เราจะไปไหนกัน
‪เดี๋ยวก็รู้
‪สวยดีว่าไหม
‪ขอพักสักนาทีนึง
‪เห็นไหม นี่คือสาเหตที่ผู้ชายตายไวกว่าผู้หญิง
‪- นายไม่ยอมรับเวลาบาดเจ็บ ‪- มันไม่มีอะไร
‪ฉันแค่โดนพุ่มไม้เกี่ยวแขน
‪ขอฉันดูแผลหน่อย
‪มีบางอย่างติดอยู่
‪โอ๊ย
‪แล้วก็ โอ๊ย
‪โทษที ฉันบ้าจี้มากน่ะ
‪นี่คือสาเหตุที่แผลไม่หาย
‪เธอกำลังจะทำอะไร
‪ฉันจะไปเอาน้ำสะอาดให้ นายจะได้ล้างแผล
‪บิสกิตเหรอ ฉันเจอในกระเป๋าของเธอ
‪มือถือของทุกคน
‪ถูกทิ้งในลำธาร
‪เราถูกตัดขาดโดยสมบูรณ์
‪เธอคาดหวังอะไรอยู่
‪เจ้าหญิงถูกขังในหอคอยเหรอ
‪ก็ยังไม่ตัดความเป็นไปได้
‪ไม่มีวี่แววฐานลับใต้ดินเหมือนกัน
‪เธอคิดว่ามีคนลักพาตัวมิดจ์ไปเหรอ
‪ฉันไม่รู้ เราเพิ่งได้ข้อความเดียว
‪เธอหมายความว่ายังไง มิดจ์
‪ทำไมเธอถึงบอกว่า "ฉันยังไม่ตาย"
‪จำฟันที่เราเจอที่ต้นไม้ได้ไหม
‪ถ้าข้อความของมิดจ์หมายถึง...
‪"ฉันยังอยู่ในเกาะนี้"
‪แบบว่านางยังมีชีวิตอยู่กับพืชและต้นไม้
‪การวิจัยในห้องทดลองนั่น
‪มีอากับฉันเจอทางเข้า
‪มีบันทึกที่บอกว่าเกาะนี้มีระดับสารเคมี
‪ที่พืชใช้สื่อสารสูงมาก
‪ดังนั้นถ้าวิญญาณของมิดจ์ติดอยู่ในเกาะนี้...
‪บางทีนางอาจจะเข้าถึงเครือข่ายสื่อสารของพืช
‪- ทั้งหมดดูมีเหตุผล ‪- ฉันคงไม่คิดไกลขนาดนั้น
‪ก็นะ
‪ทุกคนต้องมีปริศนาสักหน่อย
‪กลับก่อนดีกว่า
‪แม็กส์มอบหมายเรื่องมันฝรั่งให้ฉัน
‪เพทัล
‪ขอบคุณที่ยังคุยกับฉัน
‪แน่นอน
‪เราจะเป็นเพื่อนกัน
‪ถ้าเธอต้องการอย่างนั้นนะ
‪ฉันอยากให้เราเป็นเพื่อนกัน
‪มีคนทิ้งถุงมือถือลงน้ำ แล้วไง
‪- นายไม่คิดว่ามันแปลกเหรอ ‪- ฉันไม่คิดอะไรทั้งนั้น
‪นายติดค้างฉัน ‪ฉันจะทิ้งนายไว้ให้เน่าตายตรงนั้นก็ได้
‪เรารู้กันดีว่าเธอช่วยฉัน ‪เพราะคิดว่าฉันพาเธอออกจากเกาะได้
‪ก็ไม่ได้ช่วยเพราะนิสัยแสนดีของนายหรอก
‪ฉันอยู่ในอันตรายร้ายแรง
‪ฉันก็ด้วย
‪ถ้าฉันกลับไป
‪ตลกดีนะ
‪ฉันเกือบจะไม่ได้มาที่เกาะนี้ แต่ก็ดีใจที่มา
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪ที่นี่สมบูรณ์แบบ
‪ว่าไหม
‪มีเสียงลือเสียงเล่าอ้าง
‪บอกว่าสายน้ำพัดพา ‪เสียงกระซิบความลับของคู่รัก
‪นายต้องระวังแอมเบอร์
‪มีอะไรเหรอ
‪ไม่มีอะไร
‪ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ
‪เธอก็สมบูรณ์แบบ
‪ที่จริงไม่หรอก
‪ฉันไม่ได้เป็นมิตรกับคนอื่นเสมอไป
‪ฉันยึดติดความสมบูรณ์แบบเหมือนแม่
‪ฉันต้องการแต่สิ่งที่ดีที่สุด
‪ฉันต้องการแต่สิ่งที่เป็นจริง
‪เธอกำลังสั่น ฉันจะไปหยิบผ้าเช็ดตัว ‪จะได้ใช้แทนผ้าห่ม
‪นายต้องอยู่ให้ห่างจากเคลีห์กับเบรนแดน
‪พวกนั้นไม่เป็นตัวเอง
‪รวมถึงคนอื่นที่อยู่ใกล้แอมเบอร์ด้วย
‪นายน่าจะเอารูปนั่นมาให้ฉัน
‪นายยิ่งรู้น้อยก็ยิ่งปลอดภัย
‪นายจะกังวลจนทำให้ตัวเองป่วยนะ
‪- แขนนายเป็นอะไร ‪- มันลาม
‪- มันไม่เป็นไรนะ หยุดเกา... ‪- ฉันทำไม่ได้
‪ก็อยากชวนเข้ามา แต่...
‪ที่นี่รกไปหมด เพราะงั้น...
‪ไว้เจอกัน
‪แค่นี้เหรอ
‪ฉันช่วยนายมาตลอดทางข้ามเกาะนี้ ‪นายตอบแค่ "โอเค บาย"
‪โอเค บาย และ...
‪อย่าบอกใครว่าฉันอยู่ที่นี่
‪- ให้ฉันดูแผลที่แขนนายก่อน ‪- ไม่ต้อง คุณพยาบาล เธอถ่วงเวลา
‪หวังว่าฉันจะเผลอหลับไป ‪เธอจะได้ค้นของของฉัน ดูว่ามีมือถือไหม
‪แล้วมีไหมล่ะ
‪ฉันต้องโทรแค่สายเดียว
‪ไม่มีโทรศัพท์
‪และไม่มีเรือ
‪ฉันติดเรือมากับชาวประมง
‪ฉันไม่มีทางออกไป
‪เสียใจด้วย
‪โอเค
‪ไว้เจอกัน
‪มีอา...
‪เอานี่ไป
‪เผื่อเธอหิวระหว่างทางกลับ
‪เธอกำลังทำอะไร
‪ฉันนึกว่ามีคนทำกระเป๋าหาย เลยดูว่าของใคร
‪ของฉันกับแอมเบอร์
‪โอเค โทษที ฉันแค่พยายามจะช่วย
‪นายไม่เคยเจอมัน
‪นายไม่มีนาฬิกา
‪นายจำอะไรไม่ได้
‪เด็ฟ
‪ทำไมนานจัง
‪โทษที เอ่อ...
‪เชื่อฉัน
‪ยัยนั่นอันตราย
‪อยู่ดีๆ ฉันก็รู้สึกกลัว
‪กลัวอะไร
‪กลัว...
‪ความรู้สึกที่ฉันมีต่อเธอ
‪ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อน
‪โธ่ เด็ฟ
‪นายทำให้ฉันมีความสุขมาก
‪แฮร์รี่ย์ หยุด นายจะทำตัวเองเจ็บนะ
‪มันหายไปแล้ว
‪นายบอกฉันได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ฉันเฝ้ามองเกาะนี้
‪ฉันเฝ้ามองและรอคอย
‪และฉันได้เห็นการดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด
‪แต่เราจะป้องกันความงามอันตรายได้อย่างไร
‪บ้างเลือกที่จะพรางตัว
‪บ้างรวมตัวกัน เพราะคิดว่าพวกมากปลอดภัยกว่า
‪บ้างเลือกที่จะหนี
‪เพราะรู้ว่าสู้ไปก็ไร้ความหวัง
‪- ฉันมีข่าวดีและข่าวร้าย ‪- ฉันเกลียดข่าวดีและข่าวร้าย
‪- แค่บอกข่าวทั้งหมดมาเถอะ ‪- ได้
‪ฉันเจอเรือของลูก้า
‪แต่มันมีรอยแตกขนาดใหญ่มาก
‪- บอกแล้วว่ามันเป็นทั้งข่าวดีและข่าวร้าย ‪- เราซ่อมได้ไหม
‪ซ่อมได้ แต่เราต้องมีเครื่องมือ
‪ฉันเจอบางอย่างเหมือนกัน ‪ไม่ใช่มิดจ์ นั่นเป็นทางตัน
‪แต่ฉันเจอกระเป๋าแอมเบอร์ และฉันค้นแล้ว
‪- หาอะไร หัวมิดจ์ย่อส่วนเหรอ ‪- ฉันมองหาเบาะแส
‪และฉันคิดว่าเจออย่างนึง
‪นี่มันแค่ใบปลิวของค่ายเพเรอกริน
‪"สร้างมิตรภาพใหม่ เป็นราชินีกลางฤดูร้อน
‪ไต่ยอดเขาเพเรอกริน ปีนป่ายสู่มูนล็อก"
‪ถูกขีดฆ่าหมดแล้วยกเว้นอันสุดท้าย ‪เพเรอกรินฮันท์
‪นี่คือรายชื่อแผนโรคจิตของแอมเบอร์
‪จำได้ไหม
‪เคลีห์บอกว่านางตื่นเต้นมากเรื่องเกมล่า
‪งั้นเราต้องไปก่อนเริ่มเกมนั้น
‪เกิดอะไรขึ้น
‪นายบอกเขาเหรอ
‪- ใช่ ฉันบอกเขา ‪- แฮร์รี่ย์
‪เขามีสิทธิ์รู้ว่าเรากำลังสู้กับอะไร
‪เธอสองคนหายไปทำภารกิจลับ ‪แต่แซ็คอยู่เคียงข้างฉันตอนที่...
‪ตอนที่แอมเบอร์ทำบางอย่างกับฉัน
‪ทำให้ฉันคิดว่าฉันป่วยอีกครั้ง
‪แต่ยังไง
‪เธอทำแบบนั้นได้ยังไง
‪แอมเบอร์มีพลัง
‪นางทำให้นายมองเห็นสิ่งที่ไม่มีจริงได้
‪นางควบคุมคนอื่นได้
‪ถ้าแอมเบอร์เห็นแซ็คอยู่กับเรา ‪เขาจะตกเป็นเป้าหมายด้วย
‪แซ็ค อยู่ให้ห่างแอมเบอร์ไว้
‪เมื่อถึงเวลา เราจะมาหานาย
‪มาเถอะ
‪สู้
‪หรือหนี
‪มันลงเอยแบบนั้นเกือบทุกครั้ง
‪ฉันรู้ว่าเป็นเธอ
‪เธอทำให้เคลีห์เลิกชอบฉัน
‪ใช่
‪ทำไม
‪เพราะฉันทำได้
‪งั้นเธอก็ทำให้เคลีห์ชอบฉันอีกครั้งได้
‪ได้โปรด
‪ฉันไม่คิดอย่างนั้น
‪แต่ฉันทำให้นายไม่ต้องสนใจอีกได้
‪ฉันช่วยนายได้ แซ็ค
‪ฉันลบล้างความเจ็บปวดทั้งหมดของนายได้
‪ฉันต้องการบางอย่างจากนายก่อน
‪บางอย่างที่นายได้จากเคลีห์
‪ยังมีอีกหนทางเพื่ออยู่รอด
‪ปรับตัว
‪เพื่อที่จะอาศัยอยู่เคียงข้างอันตรายได้
‪ไง พวก
‪ไง
‪ใช่ ดี ขอบใจ
‪เพราะถ้าเราไม่ปรับตัว
‪เราอาจลงเอยด้วยการจากไปตลอดกาล
‪คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา