NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nie…
Przestań!
Musisz przestać!
- To twój podstęp, Amber? - Nie ona mnie przysłała.
Jestem tu dzięki tobie.
To zaszło już a daleko. Proszę, musisz przestać.
Dopiero się rozkręcam.
Poszła sobie.
Atak na Mię musiał ją wyczerpać.
Alex, musimy…
Musimy…
NIENAWIDZĘ MII.
Amber?
Jest tu kto? Może być ktokolwiek.
Jak ci się tu podoba?
Byłam tu, gdy Amber miała moje ciało.
I to samo spotka teraz ciebie.
Zależy ci na moim ciele i życiu. Nie musiałaś krzywdzić pozostałych.
Potrzebowałam sił.
Trochę to trwało, ale niebawem wszystko się skończy.
Cały czas rośnie w siłę.
Mia! Tutaj!
Nie!
- Sprowadziłaś mnie z powrotem. - Możesz uratować innych?
Myślę, że tak.
Ale muszę odzyskać energię. Jestem teraz zbyt ludzka.
Witamy w klubie.
- Gdzie byłam? - W miejscu poza fizycznym światem.
Trafia się do niego w snach. Rozmawiałam tam z Midge.
Było tam coś kryształowego. Miało taki sam kolor co jej oczy.
- I chyba ją kontrolowało. - To źródło animozyny i moich mocy.
Skoro Midge czerpie z tego moc, to możemy to zniszczyć.
Odeślij mnie tam.
We śnie nic nie wskórasz.
Musisz zniszczyć to źródło naprawdę, a nie wiem, gdzie się znajduje.
Super, czyli szukamy jakiegoś kryształu, który może być gdziekolwiek na wyspie.
Wiem, gdzie jest.
- Dev. - W końcu udało mi się ciebie odnaleźć.
Mia, jesteś cała?
- Czyli to jest Luka? - Amber?
Jest z nami?
To skomplikowane.
Zac był tuż przy mnie.
Wszystko działo się bardzo szybko. Zaczęłam uciekać i wpadłam na nich.
Niszcząc źródło, cofniemy to, co zrobiła Midge.
To co robimy?
- Wiesz, gdzie jest? - W tunelach.
Ale nie znam dokładnego położenia. To ogromny labirynt.
Mając więcej mocy, będę mogła je wyczuć.
Może i odnajdę drogę, ale nadal nie wiemy, jak je zniszczyć.
Bariera wokół instytutu! Mówiłaś, że chroni przed animozyną.
Cokolwiek jest w tej barierze, zaszkodzi kryształowi.
Widzieliśmy tę baterię w panelu w sterowni.
Moglibyśmy ją odłączyć.
Miło, że mamy nerda.
Zostańcie tutaj i znajdźcie źródło.
Jeśli nie wrócimy, wymyślcie inny sposób.
Bądź ostrożna.
Na to już za późno.
Midge, błagam, przestań.
Posłuchaj mnie.
Matko, nigdy nie lubiłaś, gdy przeszkadzałam ci w pracy.
Midge, jeśli nadal tam jesteś i mnie słyszysz, to wiedz,
że chcę, byś była cała.
Nie udawaj.
Nigdy nie była córką, o której marzyłaś. Straciłaś królika doświadczalnego i tyle.
Nie.
Naprawdę mi przykro.
Kocham cię.
- Znasz go? - Tak.
Był…
To mój przyjaciel.
Długo jeszcze musimy czekać na ten twój restart?
Jest szybszy sposób.
Ale nie spodoba wam się.
Pozwólcie mi znów zabrać waszą energię.
Nie ma mowy.
Nie będę próbować was kontrolować. Wezmę tylko tyle energii, ile potrzeba.
Zaraz nie będę w stanie spróbować.
Dobrze.
Wiesz, co nam zrobiła.
I nie zapomnę jej tego. Ale Zac zrobiłby to dla mnie.
- Sterownia jest tutaj. - Idź sama.
Ja poszukam Midge.
- Co? Nie ma mowy! - Nie mam wyboru.
Nic nie mówiłam, bo wiedziałam, że spróbujesz mi to wyperswadować.
Bo chce zagarnąć twoje ciało.
- Może przejąć nad tobą kontrolę. - Chyba że zniszczycie źródło.
Jeśli ją znajdę, zapewni wam więcej czasu.
A jeśli wam się uda, animozyna ją opuści.
I jak to się dla niej skończy?
Będzie mogła o tym zapomnieć. I nie powinna być wtedy sama.
Nie zamierzam znów jej porzucić.
Była moją przyjaciółką.
Żadnych pożegnań.
Do zobaczenia wkrótce.
Ani się waż! Nie dotykaj tego.
Nie mam wyboru. Proszę się w to nie mieszać.
Bateria jest pod napięciem. Nie mogła wpaść w niepowołane ręce.
Jeśli jej dotkniesz, przepłynie przez ciebie 500 woltów.
Mogę odłączyć zasilanie.
To nie znaczy, że zostałyśmy przyjaciółkami.
Nie oczekuję, że mi wybaczysz, ale musisz mnie posłuchać.
Jeśli spróbujesz wrócić tą samą drogą, nie wyjdziesz z tego budynku.
Nie działa. Coś zakłóca cały proces.
- Może to przez obecność Luki. - Jasne, wszystko przeze mnie.
Co ci jest?
Zwykłe zadraśnięcie. Wbiła mi się drzazga.
- Wyspa dostała się do twojej krwi. - Oznaczył mnie duch.
Jakbym miał tu trafić.
Tak, duchy istnieją.
Tędy dotrzesz do ogrodzenia. Dasz radę przejść na drugą stronę?
I tak pani nie podziękuję.
Nie proszę o to.
Kogo miała pani na myśli, mówiąc, że nie może wpaść w niepowołane ręce?
Bardzo wpływowych ludzi.
Chcą zrobić z animozyny broń biologiczną.
Umożliwili mi pracę z Midge w zamian za dostęp do badań.
Nie powinnam była się zgodzić,
ale zawsze robimy wszystko, by ratować najbliższe osoby.
To prawda.
Czego teraz spróbujesz?
„Wybacz mi, Midge. Zrozumiałam swoje błędy.
Dorosłam. Bądźmy przyjaciółkami”.
Nie. Przyszłam się pożegnać.
Wydobyłam animozynę, znalazłam źródło i przekazałam ci tę wiedzę.
Alex! Amber się udało. Wiemy, jak odnaleźć źródło. Co teraz?
Kończymy tę sprawę.
Nie mogę iść z wami.
Nie powstrzymałabym źródła przed przejęciem nade mną kontroli.
Już teraz je wyczuwam.
Co będzie z tobą, gdy zniszczymy aminozynę?
Wtedy już się nie zobaczymy.
Sen Midge wydawał się prawdziwy, ale się skończył.
Pora się obudzić.
Ostatnie spotkanie z umierającą koleżanką. Czuję się wzruszona.
Midge nie umiera.
Ona już umarła. Uwolnij ją.
Umarła, ale się odrodzi.
W tobie.
Midge, wróć! Wyspa cię wykorzystuje. Zostałaś okłamana!
Pomóżcie nam…
Uwolnijcie nas.
Coś się zbliża!
Wyspa się broni!
Midge, przypomnij sobie.
Jesteśmy siostrami krwi.
Mia.
Umarłam…
prawda?
Zostałyśmy siostrami krwi.
Nie chcę być tobą, Mia.
Chcę być sobą.
I chcę już stąd odejść.
Tak mi przykro.
Przepraszam.
Widziałam gwiazdy.
I poznałam ich nazwy.
INSTYTUT LOCKWELLA
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Myślałem, że znów zginąłeś.
A Midge?
Jest już wolna.
My też.
- Luka… - Nie musisz nic mówić.
Mój przyjaciel ożył po raz drugi.
Nie będę dłużej uciekał. Oddam się w ręce policji.
Pewnie wyjdę w ciągu roku. Spróbuję cię odszukać.
Nie będę czekała.
Zobaczymy.
Czyli…?
Tak.
Nadal tu jestem. Co mam teraz zrobić?
Po prostu żyć.
Czeka cię to samo pogmatwane i nieidealne życie co nas.
SZEŚĆ TYGODNI PÓŹNIEJ
- Harry! - Cześć, Mia.
Wybacz, że mnie nie ma, ale mam wywiad za wywiadem.
Nie wiem, kto lepiej mógłby to wszystko wytłumaczyć.
Nadal nie mogę uwierzyć, że przeżyliśmy.
I że każdy dobrze na tym wyszedł.
Pozdrów resztę. Do zobaczenia.
Wszystko gra?
- Pewnie. A u ciebie? - Też. Chodźmy.
- Czołem. - Cześć.
- Nie wierzę, że tak teraz wygląda życie. - Co nie? Jest w pełni normalne.
Szkoła, przyjaciele.
Amigos para siempre. Zac odnalazł Brendana.
- Powiedział mu, że może wracać. - A Jenna ma swoją konferencję.
NASTOLATKI UJAWNIAJĄ TAJNE EKSPERYMENTY
- Teraz już nie spuści Harry’ego z oczu. - Nigdy.
Ani słowa o Amber.
Gdzieś sobie żyje.
W końcu ma to, czego pragnęła.
Dogonię was.
Jest prawdziwa.
Wszyscy pragniemy drugiej szansy na to, by być, kim naprawdę jesteśmy.
Coś się stało?
Nie, nieważne.
- Pokażcie, co tam macie. - Ale wyszłam.
Napisy: Krzysiek Igielski