‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- ชอบไหม ‎- สวยจัง เธอชื่ออะไรเหรอ
‎แอมเบอร์ เพื่อนรักของฉันเลย
‎- นอกจากฉัน ‎- นอกจากเธอ
‎มีอาไปแล้ว แน่ใจเหรอ
‎ได้บอกไหมว่าจะไปไหน
‎ใช่ แล้วเรือล่ะ
‎บอกทีว่านี่ไม่ได้แปลว่าแผนหนีล่มแล้ว
‎- แผนยังเหมือนเดิม ‎- แล้วหมอชอว์ล่ะ
‎นางไม่มาขวางหรอก นางรู้ดีว่าหยุดเราไม่ได้
‎เรือจะมาตอนเช้า ‎มีอาจะไปเจอเราที่นั่น กับลูก้า
‎ทำไมถึงไปโดยที่ไม่มีเรา
‎นางไม่ได้พูดหรือฝากบอกอะไรแน่นะ
‎ขอโทษนะ เธอไม่ได้อยู่อธิบายซะด้วยสิ
‎เธอกับลูก้าอาจมีเรื่องที่อยากคุยกันหรือเปล่า
‎ไว้พรุ่งนี้ค่อยถามก็ได้ ‎อีกคืนเดียว เราก็จะไปจากที่นี่แล้ว
‎ฉันไปเตรียมตัวก่อนนะ
‎ไม่มีเหตุผลเลย ‎ มีอาไปแล้ว แฮร์รี่ย์หายตัวไป
‎อย่าลืมเรื่องที่แอมเบอร์กลายเป็นรูปปั้นด้วย
‎แอมเบอร์มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ‎นางมาถึงพร้อมๆ เธอกับมีอาเหรอ
‎เรื่องมันยาวน่ะ
‎เรื่องราววุ่นวายชวนฝันร้ายไปชั่วชีวิต
‎เธอโอเคไหม
‎อือ ฉันไม่เป็นไร
‎รู้ไหมว่าอะไรจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น ‎เธอใส่นี่แล้วต้องปังแน่ๆ
‎ฉันมีเสื้อผ้านะ อยู่สักที่
‎แต่พวกมันไม่น่ารักเท่านี้นี่
‎เก๋ไก๋สไลเดอร์
‎ฉันหาทุกที่แล้ว ‎ไม่มีวี่แววของแฮร์รี่ย์หรือฟิตซ์
‎พวกเขาไม่อยู่ที่นี่
‎นี่
‎มีอา เดี๋ยว เราต้องหาที่หลบนะ
‎นี่ แผนคือยังไงต่อ
‎ไม่มีแผนแล้ว แค่ไปให้พ้นๆ เถอะ
‎ไปให้พ้นเหรอ ฉันใช้เวลาหลายสัปดาห์ในนั้น ‎เพราะกลับมาหาเธอนะ
‎นายก็ไม่ควรมาไง
‎เกิดอะไรขึ้น ฉันอาจช่วยได้นะ
‎ฉันไม่ต้องการให้ช่วย ‎ฉันเพิ่งช่วยนายไว้ จำได้ไหม
‎เราเจ๊ากันแล้ว ไม่ติดค้างอะไรกันอีก
‎แค่เลิกยุ่งกับฉันสักที
‎ไง
‎ฉันจะบอกใบ้ให้ ‎ท่านเคานต์แห่งมอนติ คริสโต
‎มิดจ์ เราต้องซ่อนตัว
‎ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงเรื่องพนักงานหรอก
‎นายไปได้
‎ทุกคนโอเคไหม
‎แล้วเธอโอเคไหม
‎- เป็นห่วงนะตอนที่เธอไม่ตอบ ‎- พวกนั้นขังฉันในห้องขังรวม
‎ดีจังที่นายเป็นห่วง นายออกมาได้ยังไง
‎หาทางปีนผ่านช่องลมได้น่ะ
‎แต่ไม่คิดว่าจะมีแก๊สนะ ‎มีอาไม่ได้พูดถึงแผนส่วนนั้น
‎เห็นมีอาบ้างไหม ตอนนั้นเขาคุยกับแอมเบอร์
‎ใช่ นายพลาดไปเยอะเลย ‎มาเถอะ เดี๋ยวฉันอัปเดตให้ฟัง
‎ฉันรู้สึกว่ามันยากมาก ‎ที่จะเลือกสไตล์ดีๆ เวลาเครียด
‎เห็นอยู่ว่าฟิตซ์เลือกที่จะหายตัวไป
‎ตอนที่ฉันเอากิ่งไม้ออกจากผมได้
‎ไง
‎นี่หอหญิงนะ
‎ไม่ระบุเพศเหอะ เข้ามาสิ
‎ฉันว่าจะอยู่ที่นี่จนกว่าจะถึงเวลา
‎คนเยอะแล้วอุ่นใจน่ะ
‎เยี่ยมเลย
‎งั้นนายช่วยเอาพวกนี้…
‎ใส่ในนั้นที
‎แล้วเราล่ะ จะมัวมานั่งเล่น ‎ตอนแฮร์รี่ย์หายตัวไปไม่ได้นะ
‎ถ้าเขาถูกขังอยู่ในห้องใต้ดินที่เราไม่ได้ดูล่ะ
‎ที่นี่เป็นเขาวงกต ‎อาจมีปีกอาคารลับที่เราไม่รู้เลยก็ได้
‎ถึงจะมีจริงก็คงไม่มีพนักงานคนไหนบอกเรา
‎ยิ่งหลังจากเธอขังพวกเขาในตู้เสื้อผ้าด้วย
‎งั้นก็ไปหาความจริงกัน
‎ไปค้นห้องทำงานของชอว์
‎ไปสิ
‎เดี๋ยวสิ ไม่ว่าพวกเธอจะไปไหน ฉันไปด้วย
‎คงดีกว่าต้องอยู่ในนี้แน่ๆ
‎(สถาบันล็อกเวลล์)
‎ขอโทษที่ห้องรกนะ
‎- นั่งก่อนสิ ‎- นึกว่าเราจะไปหาคนอื่นซะอีก
‎- เรื่องแผนการหนี ‎- ฉันว่าเรา
‎อยู่ในนี้จนกว่าจะถึงเวลาไปก็ได้ ‎คุยกัน เหมือนเมื่อก่อนน่ะ
‎ฉันแค่อยากเห็นว่าพวกเขาปลอดภัยก่อน ‎ด้วยตาของฉันเอง
‎นายไม่เปลี่ยนเลยนะ เป็นห่วงทุกคนเสมอ
‎ฉันรู้สึกเหมือนเป็นคนนอกที่ค่ายนั้น ‎ยกเว้นกับนาย
‎จำได้ไหมว่าเรารวมทีม ‎และสำรวจธรรมชาติด้วยกันน่ะ
‎มากับฉันเถอะ ไปหาคนอื่นกัน
‎ต้องเป็นตอนนี้เลยเหรอ
‎แค่ใช้เวลาอยู่กับฉัน ‎มันจะแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ไม่เลย เราจะคุยกัน มิดจ์
‎ทีหลัง
‎ฉันพยายามจะปกป้องนาย ‎แต่โอเค ก็ได้ มีอาไปแล้ว
‎เธอไปแล้ว กับลูก้า
‎เสียใจด้วย แต่เธอทิ้งนาย
‎ฉันไม่เชื่อเธอ
‎เธอก็บอกว่าจะรอฉัน แต่ก็โกหก
‎- เธอไม่คู่ควรกับเราทั้งคู่ ‎- หลบไป
‎เธอเห็นแก่ตัวขนาดนี้ ‎นายยังจะเลือกเธออีกเหรอ
‎นายเพิ่งได้โอกาสที่สอง เดฟ ‎คราวนี้เลือกให้ถูกล่ะ
‎ฉันบอกให้ไปไง
‎อย่างกับฉันเชื่อฟังเธองั้นแหละ
‎รู้ไหมว่าที่นี่คืออะไร
‎น่าจะเป็นบ้านตุ๊กตาของมิดจ์ ‎นางสร้างที่นี่
‎และอาจทำให้เกิดพายุด้วย
‎เธอต้องเลือกคบเพื่อนหน่อยนะ
‎เธอกำลังลงโทษฉัน ในสิ่งที่ฉันทำ
‎อะไร
‎ทำตุ๊กตานางพังเหรอ
‎จิ๊กค่าข้าวเที่ยงเหรอ อะไร
‎ฉันหักหลังเธอ
‎เธอเป็นเพื่อนคนแรกของฉัน…
‎เราทำทุกอย่างด้วยกัน
‎นอนค้างที่บ้าน วันหยุดฤดูร้อน
‎แล้วฉันก็ทำเหมือนไม่รู้จักเธอด้วยซ้ำ
‎มันทำให้ฉันรู้สึกดีที่ได้เป็นคนที่เหนือกว่า
‎ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นความผิดของฉัน
‎มีอะไร
‎ความเจ็บปวดมันกลับมา ‎ที่นี่แหละ ฉันต้องออกไปแล้ว
‎โอเค ฉันช่วยเอง หยุดพูดแล้วออกไปเถอะ
‎มิดจ์ ไม่เป็นไร บอกฉันมาว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ฉันเลิกปล่อยให้คนอื่นทำไม่ดีกับฉัน
‎- ฉันข่มแอมเบอร์ ทำให้มีอาเห็น ‎- เธอทำอะไรมีอา
‎เธอหนีไปกับลูก้าทันทีที่เกิดปัญหา
‎เธอไม่สนใจนาย นายแค่ต้องมองความจริง
‎ถ้าฉันไม่มองล่ะ เธอจะทำยังไง ‎ทำให้ฉันเห็นเหมือนที่แอมเบอร์ทำเหรอ
‎ไม่ ฉันไม่เหมือนแอมเบอร์ ฉันแค่…
‎ลืมตาซะ เพราะถ้าตานายไม่มืดบอด…
‎- ฉันตามืดบอดเหรอ ‎- ก็คงจะเข้าใจ
‎แต่นายไม่เห็นมีอาตัวจริง นายไม่รู้หรอก
‎ฉันไม่รู้อะไร ว่ามีอาเป็น ‎พวกเรียกร้องความสนใจ เห็นแก่ตัวเหรอ
‎ใครก็ตามที่อยู่กับเธอสักสิบนาทีก็จะรู้
‎มีอายังเป็นผู้หญิงที่น่าทึ่งที่สุดที่ฉันเคยเจอ
‎ฉันรักมีอา
‎ฟังนะ ขอโทษถ้าฉัน ‎ทำหรือพูดอะไรที่ทำให้เธอเข้าใจผิด…
‎- อย่า ‎- แต่แค่เพราะฉันคบกับมีอา
‎ไม่ได้แปลว่าเราจะเป็นเพื่อนกันไม่ได้
‎นั่นเป็นเรื่องโง่ที่สุดที่นายพูดมาเลย
‎นายเลือกแล้ว ขอให้หานางเจอแล้วกัน
‎แล้วเน่าตายไปด้วยกันเลย
‎มีอา
‎งั้นพวกเธอคบกันอยู่เหรอ
‎อะไรน่ะ โรแมนติกจัง
‎นางเป็นห่วงเธอมากนะ
‎ถึงขั้นใจสลายเลย ‎ตอนนี้พวกเธอได้กลับมาเจอกันแล้ว…
‎ได้โปรด หยุดพูดสักที
‎ทำไมล่ะ
‎แค่เพราะแซ็คเป็นคนโกหกที่หักอกฉัน
‎ไม่ได้แปลว่าพวกเธอควรเก็บอาการนะ
‎นี่ ฉันมั่นใจว่ามันจะออกมาดีนะ
‎ถ้ามันจะใช่ มันก็ใช่เองแหละ
‎อะไร เจออะไรเหรอ
‎"วันที่หนึ่ง"
‎(สัมภาษณ์แอมเบอร์ กล้องหนึ่ง)
‎รู้ไหมว่าเธออยู่ที่ไหน
‎รู้ไหมว่าเธอเป็นใคร
‎- เธอชื่อมิดจ์ ‎- ไม่ใช่
‎เธอจำชื่อตัวเองไม่ได้เหรอ
‎ไม่ ไม่ใช่มิดจ์
‎ฉันชื่อแอมเบอร์
‎(สัมภาษณ์แอมเบอร์ กล้องสอง)
‎แอมเบอร์ แล้วใครตั้งชื่อให้เธอ
‎ไม่มีใคร ฉันรู้ชื่อตัวเอง ‎และฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร
‎ฉันเป็นใคร
‎คุณคือแม่ของฉัน
‎เราดูทุกที่แล้ว
‎แฮร์รี่ย์มีพิมพ์เขียวของทั้งตึก
‎ที่เราทำได้ก็คือใช้พวกมันตามหาเขา
‎ใช่ เธอพูดถูก
‎น่าสงสาร
‎เขาเป็นคนสุดท้ายที่ควรถูกขัง
‎คงจะกลัวสุดๆ ไปเลย
‎แฮร์รี่ย์น่ะ…
‎เป็นคนที่กล้าหาญที่สุดที่ฉันรู้จัก
‎ใช่ ไม่ ฉันหมายถึง เขาคือแฮร์รี่ย์
‎ฉันรู้ว่านายหมายถึงอะไร ‎และใช่ แฮร์รี่ย์น่ะกลัว
‎ตลอดเวลา
‎กลัวที่นี่
‎เกาะนี้
‎แต่เขาก็กลับมาอยู่ดี
‎กลับมาหาเรา
‎ใช่ เธอพูดถูก ฉันขอโทษ
‎ฉันก็ขอโทษเหมือนกัน
‎และเขาก็ค้นคว้าจริงๆ ‎ประวัติทั้งหมดของเกาะนี้
‎ลัทธินอกรีต
‎พิธีกรรมคืนชีพ
‎ผู้คนหายตัวไปและกลายเป็นต้นไม้กรีดร้อง
‎ไม่ต้องห่วง ก็แค่ตำนานน่ะ
‎- เบรนแดนหายตัวไป ‎- ฉันมั่นใจว่าเขาไม่เป็นไร
‎ฉันรู้จักเขามาตั้งแต่ห้าขวบ ‎เขาคงไม่ทิ้งฉันไปเฉยๆ
‎เว้นแต่ว่าเขาไม่ใช่เพื่อน
‎งั้นก็ไปเถอะ
‎นั่งเฉยๆ ก็ไม่มีประโยชน์หรอก
‎เราจะค้นหาที่นี่ทุกซอกทุกมุม ‎จนกว่าจะเจอพวกเขา
‎วันนี้รู้สึกยังไงบ้าง
‎(สัมภาษณ์แอมเบอร์ กล้องหนึ่ง)
‎เบื่อ ความทรงจำของมิดจ์ไม่น่าสนใจเลย
‎โรงเรียน คลาสเรียนดนตรี
‎เธอเกลียดเปียโนนะ
‎มิดจ์อยู่ในนั้นกับเธอเหรอ ‎ฉันขอคุยด้วยได้ไหม
‎- ขอโทษที ตอนนี้มิดจ์ไม่อยู่ ‎- เธออยู่ไหน
‎เธอหลับอยู่ ‎เธอฝันถึงฉันและฉันอยู่ที่นี่
‎ทุกอย่างที่เธออยากเป็น ‎ทุกอย่างที่คุณอยากให้เธอเป็น
‎- ไม่จริงเลย ‎- เหรอ
‎ฟังนะ นี่ไม่เกี่ยวกับฉัน ‎เธอต้องการอะไร แอมเบอร์
‎ฉันให้ดูดีไหมล่ะ
‎นั่นอะไรน่ะ
‎หยุดนะ
‎แอมเบอร์
‎เป็นอะไรหรือเปล่า ‎ขอความช่วยเหลือในนี้ด้วย
‎(สัมภาษณ์แอมเบอร์ กล้องหนึ่ง)
‎ดูนั่นสิ
‎(การประเมินทางการแพทย์)
‎เหมือนกันเลย ‎การสัมภาษณ์พวกนี้ถูกบันทึกไว้ในนี้
‎และวันที่ 12…
‎(สัมภาษณ์แอมเบอร์ กล้องสอง)
‎นั่นคือวันที่ 12 ของชีวิตเธอ
‎เธอมันบ้าจริงๆ มิดจ์
‎ถึงไม่มีใครชอบเธอไง
‎- แม้แต่เพื่อนในจินตนาการก็เกลียดเธอ ‎- นี่ อย่าพูดกับเธอแบบนั้นสิ
‎- ไม่งั้นเจอฉันแน่ ‎- มานานแค่ไหนแล้วเนี่ย
‎นานพอที่จะเห็นว่า ‎วันนี้เธอเจอมาหนักเลย เป็นไง
‎ก็เรื่อยๆ
‎เกลียดคำนั้นจัง
‎- แม่โกหกฉันมาตลอด ‎- เรื่องอะไร
‎เรื่องที่ฉันก็เหมือนคนอื่นๆ
‎ว่าฉันก็เข้าสังคมได้ถ้าฉันพยายามหาเพื่อน
‎พ่อแม่พูดแบบนั้นเสมอ ‎มันอยู่ในรายละเอียดของงาน
‎ฉันรู้สึกเหมือนทำให้เธอผิดหวังตลอด
‎แม่ก็อาจไม่อยากให้ฉันกลับมา
‎กลับจากไหน ‎เธอเข้าโรงเรียนประจำหรือไง
‎ใช่ เอาตามนั้นแล้วกัน
‎ฉันไม่รู้ว่าตลกตรงไหนนะ ‎แต่ฉันชอบที่เห็นเธอหัวเราะ
‎นายไม่มีจริง
‎อะไรนะ
‎ฉันเป็นคนเดียวที่เห็นนาย ‎นายโผล่มาตอนที่ไม่มีใครอยู่
‎พูดในสิ่งที่ฉันอยากได้ยิน
‎นายคือจินตนาการของฉัน
‎ฉันก็รู้สึกจริงพอนะ
‎ฉันมโนได้แจ่มชัดสุดๆ เลย เชื่อฉันสิ
‎มากับฉันสิ
‎ปลดปล่อยจินตนาการไป
‎เธอทำร้ายพยาบาลคนนั้นทำไม ‎เขาแค่พยายามจะช่วยนะ
‎ฉันไม่ชอบที่เขาเอาเลือดฉันไป
‎เขาไม่เป็นไรหรอก
‎แค่จะฝันร้ายไปสักพัก
‎พอแห้งแล้วก็จะโอเค
‎ฉันรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว ขอบใจที่ถามนะ
‎เธอสนุกกว่านะตอนที่เกลียดฉัน
‎- อย่างน้อยก็คุยกับฉัน ‎- ไม่มีอะไรจะคุย
‎ไม่รู้นะว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเธอกับมิดจ์
‎และพูดตามตรง ฉันไม่สนเลย
‎แต่ที่นางล้มเป็นอุบัติเหตุ ‎เธอไม่ได้ผลักนางตกหน้าผา
‎ฉันอาจจะทำก็ได้
‎แต่ไม่แน่ใจว่านายเคยมีเพื่อนไหม ‎นายคงจะไม่เข้าใจ
‎เคยมีสิ
‎ฉันก็เคยมีเพื่อนซี้นะ
‎เราเบื่อ
‎ก็เลยเอารถพ่อเขาไป
‎ขับรถเล่น
‎ฉันขับเพราะว่าเคยเรียนมาสองสามครั้ง
‎เปิดวิทยุ ฉันวางเท้าลงและ…
‎ฉันขับชน
‎แปดสิบไมล์ต่อชั่วโมง
‎ฉันไม่เป็นอะไรเลย
‎แต่เขาไม่โชคดีขนาดนั้น
‎เขาตาย
‎ฉันฆ่าเขา
‎อยากให้ฉันดูอะไรล่ะ
‎ดาวน่ะ
‎เธอรู้ชื่อกลุ่มดาวไหม
‎ไม่นะ ต้องรู้เหรอ
‎นั่นเพอร์ซิอัส
‎แอนดรอมิดา
‎และแคสซิโอเปีย
‎ฉันได้เรียนรู้ ‎เพราะได้ยินพวกกะลาสีใช้พวกมันนำทาง
‎โอเค
‎งั้นนายก็เป็นเด็กเนิร์ด แต่หัวไว
‎แล้วยังไง
‎งั้นฉันก็เป็นจินตนาการของเธอไม่ได้
‎ถ้าฉันรู้ในสิ่งที่เธอไม่รู้
‎เหตุผลใช้ได้ ‎แต่ฉันก็ไม่รู้อยู่ดีว่าชื่อที่นายพูดถูกไหม
‎สมองฉันอาจจะมโนขึ้นมาเองก็ได้
‎หนาวจัง กลับไปข้างในกันเถอะ
‎ฉันทำอะไรผิดเหรอ มิดจ์
‎นายไม่ได้ทำอะไรผิด แซม
‎- ฉันต่างหาก ‎- นี่
‎ไม่ว่าจะเป็นอะไร ฉันอาจช่วยได้นะ
‎ฉันสับสนจริงๆ
‎มีบางอย่างเกิดขึ้นกับฉัน ‎และฉันคิดว่าฉันจัดการมันได้
‎แต่คงเป็นมันที่จัดการฉันมากกว่า
‎ฉันทำลายทุกอย่างที่ฉันสัมผัส แซม
‎- อยู่ใกล้ฉันไม่ปลอดภัยหรอก ‎- นี่
‎แล้วถ้าฉันอยากอยู่ใกล้ล่ะ
‎ฉันถึงได้ซ่อนตัวอยู่ที่นี่ ‎ถ้าฉันกลับไป ก็ต้องติดคุก
‎นี่คิดว่าเราไม่ได้ติดคุกเหรอ
‎เราทั้งคู่อยู่ที่นี่ ‎เพราะสิ่งเดียวที่เราทำคือทำร้ายคนอื่น
‎และเราจะไม่มีวันได้ไปจากเกาะนี้
‎เราศีลเสมอกัน ‎เราคู่ควรกับทุกอย่างที่เราจะได้รับ
‎(สัมภาษณ์แอมเบอร์ กล้องสอง)
‎นี่แค่วัดการทำงานของสมองเธอ
‎ดึงแขนขาตุ๊กตาออก ‎เพื่อดูว่ามันทำขึ้นมายังไง
‎เธอเดิน เธอพูด เธอมีพลังพวกนี้
‎ไม่นะ
‎ฉันว่าฉันรู้แล้วว่าชอว์จะทำอะไร
‎ถ้านางกำลังทำการทดลองนี้อีกล่ะ ‎และพยายามสร้างแอมเบอร์เพิ่มน่ะ
‎มีอา!
‎ช่วยฉันด้วย
‎คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี