‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ฉันเห็นเธอในกล้องวงจรปิด
‎นี่ดึกเกินกว่าจะเดินเตร่ไปมาแล้ว
‎งั้นก็เรียก รปภ. สิ
‎บอกไปว่านี่เลยเวลานอนของหนูแล้ว ‎ไม่สิ เดี๋ยว
‎เราไม่อยากให้พวกเขารู้ความจริงนี่
‎เราคุยกันแล้วนะ ‎ถ้าคนอื่นรู้ ฉันจะรักษาเธอไม่ได้
‎พวกเขาคงบอกว่าฉันเข้าใกล้เกินไป
‎งั้นหนูจะหาหมอคนอื่น หนูไม่สน
‎ผลก็บอกว่าหนูปกติ
‎มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก
‎คุณโกหกหนูมาตลอดเลยเหรอ
‎นั่นเหรอเหตุผลที่คุณอยากรักษาหนู ‎เพราะหนูเหมือนแอมเบอร์น่ะ
‎อย่าไร้สาระน่า ‎ฉันบอกแล้วว่าการทดสอบ…
‎งั้นก็หยุดเถอะ
‎หนูไม่อยากให้คุณเป็นหมอชอว์ ‎หนูอยากให้คุณเป็นแม่
‎อรุณสวัสดิ์ คุณนายตื่นสาย
‎ไง มีอา
‎แฮร์รี่ย์ อยู่ไหม
‎มีอา โทรมาสักที เธอต้องมาเห็นนี่
‎มันเหมือนโบสถ์หรือวิหารสักอย่าง ‎ทั้งเก่าแก่และน่าขนลุก
‎ที่นี่ไม่ได้อยู่ในแผนที่
‎ตอนนี้เราควรยืนอยู่กลางทะเล
‎เจ็นน่ากับฟิตซ์เจอตัวหนังสือแปลกๆ
‎แฮร์รี่ย์
‎พวกเขากำลังลอกมันอยู่
‎เรามาเพื่อพาทุกคนออกจากสถาบันนะ
‎ถ้าออกเดินทางตอนนี้ ‎น่าจะไปถึงในอีกสองสามชั่วโมง
‎นั่นแอมเบอร์บอกไง
‎ฉันอยากให้เราไม่มีแผน ‎ที่ทำตามคำสั่งของนางนะ
‎ใช่ ฉันก็ไม่ชอบเหมือนกัน เชื่อฉันเถอะ
‎- แล้วเจอกันนะ ‎- ไงล่ะ
‎- เราจะไปเจอมีอาที่สถาบัน ‎- บอกแล้วไงว่าฉันจะไม่กลับไปที่นั่น
‎- เราต้องขอความช่วยเหลือจากบนฝั่ง ‎- เราต้องทำตามแผน
‎ทำไมล่ะ เพราะมีอาบอกงั้นเหรอ
‎เพราะมันเป็นทางเดียว
‎ถ้าเธอไม่เห็นด้วย ก็อยู่กับเขาที่นี่
‎ฉันจะไปเอง
‎นายเปลี่ยนไปนะ ‎ฉันชอบที่นายขี้ขลาดน่าสงสารมากกว่า
‎ส่วนนาย มาเถอะ
‎เร็วเข้าสิ นี่มันแผนงี่เง่าของนายนะ
‎วันนี้รู้สึกยังไงบ้าง
‎ระวังหน่อย ไม่อยากให้คนอื่นคิดว่าคุณสนใจ
‎เธอดูดีขึ้นนะ
‎ไปใช้เวลากับคนอื่นๆ สิ
‎เธออาจมีเพื่อนนะ
‎อะไร คุยกันจบแล้วเหรอ ‎ไม่ควรเป็นแบบนี้สิ
‎นายไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจว่ามันจะเป็นแบบไหน
‎นายยอมทิ้งความคิดของตัวเอง ‎เพื่อจะได้อยู่กับแอมเบอร์
‎ไม่ยุติธรรมเลย คิดว่ามันง่ายสำหรับฉันเหรอ
‎เธอออกไปกับเบรนแดนเหมือนฉันไม่มีความหมาย
‎ฉันโดนควบคุมจิตใจอยู่ แซ็ค ‎แต่นายเลือกที่จะตัดใจจากฉัน
‎ไม่ใช่แบบนั้นนะ
‎ฉันรู้ว่าเธอโกรธที่ฉันยอมให้นางเปลี่ยน ‎แต่ฉันไม่ได้ตัดใจจากเธอ
‎ฉันยอมทำทุกอย่างเพราะฉันอยากอยู่กับเธอ
‎เพราะฉันรักเธอ มันคงมีค่าอะไรบ้าง
‎ผู้หญิงที่นายยอมสละทุกอย่างเพื่ออยู่ด้วย
‎นั่นไม่ใช่ฉัน
‎แต่เป็นหุ่นเชิดของแอมเบอร์ ‎เพราะงั้น ไม่ นายไม่ได้รักฉัน
‎นายแค่กลัวที่จะอยู่คนเดียว
‎แล้วรู้ไหม
‎นายอยู่คนเดียวแล้ว
‎- โอเคไหม ‎- อย่ามายุ่งได้ไหม
‎- ไง ‎- ไง เป็นไงบ้าง
‎มื้อเช้าดราม่าแบบนี้ตลอดเลยเหรอ
‎ก็แล้วแต่น่ะ
‎ไว้ค่อยคุยกันนะ
‎- ทำไมต้องสนว่าฉันคิดยังไงกับเขา ‎- เพราะมันแปลกๆ ไง
‎เขาเป็นนักพิทักษ์สิ่งแวดล้อมโลกไหนกัน
‎เขาไม่สนใจธรรมชาติ ไม่รู้เรื่องกลางแจ้งเลย
‎(นัตยัม ช็อกโกแลต)
‎เขาทิ้งขยะไม่เป็นที่
‎เข้าใจแล้ว
‎นายหึง
‎หา
‎ฉันกับเขาไง
‎เราสปาร์กกัน
‎- ฉันไม่อยากรู้ ‎- นายเริ่มเองนะ
‎และฉันเข้าใจ
‎ถึงจะโดนควบคุมจิตใจ ‎แต่ก็ลืมฉันได้ยาก
‎ก็แค่จูบเอง ใครๆ ก็เคยทำกัน
‎นายก็เคยใช่ไหม
‎นั่นไม่ใช่จูบแรกของนายใช่ไหม
‎ไม่ใช่อยู่แล้ว เลิกพูดเรื่องนี้ได้หรือยัง
‎โอเค โทษที
‎แล้วเขาจะโกหกทำไมกัน
‎ถ้าไม่ใช่นักพิทักษ์สิ่งแวดล้อม ‎เขามาทำอะไรที่นี่ล่ะ
‎ฟิตซ์
‎ทางนี้ แค่มาหาน้ำสะอาดๆ น่ะ
‎- เร็วเข้า เราต้องไปหาคนอื่นๆ ‎- ได้ มาแล้ว
‎รอไม่ไหวแล้ว
‎มีอา
‎มีอา ฉันคิดถึงเธอ
‎ฉันรู้
‎- เธอไม่ควรมาที่นี่ ‎- ดูนายอยากให้ฉันมานะ
‎คิดถึงฉันไหม
‎ตั้งสติหน่อย
‎- อเล็กซ์ ‎- สักทีนะ ใช่ไง ลุกขึ้น
‎ลองจูบฉันสิ ฉันได้ต่อยนายแน่
‎ผมเธอหอมจัง
‎เหมือนกล้วยเลย กล้วยน่ะ
‎บอกแล้วไงว่า ‎เกาะนี้มีความลับที่พวกเธอคงไม่เชื่อ
‎โชคดีนะที่ฉันมานำทางให้
‎ใช่สินะ เธอมาช่วยเรา
‎เราต่างช่วยเหลือกัน นั่นคือมิตรภาพไม่ใช่เหรอ
‎ไม่ แต่ฉันก็ไม่หวังว่าเธอจะเข้าใจหรอก ‎เธอมันโรคจิต
‎ส่วนเธอเป็นผู้เชี่ยวชาญเหรอ
‎คนเราเปลี่ยนกันได้ แอมเบอร์
‎ฉันเปลี่ยนไปแล้ว
‎เธอคงเข้าใจถ้าเธอเป็นคนจริงๆ ‎ไม่ใช่อุบัติเหตุในห้องแล็บ
‎- ฉันเป็นคนจริงๆ ‎- ไม่ใช่
‎เธอไม่ไว้ใจฉัน ‎แต่ตอนนี้เราอยู่ข้างเดียวกันแล้ว
‎เรามีเป้าหมายเดียวกัน ฉันไม่ใช่ศัตรูของเธอ
‎ต้องใช่สิ เธอเป็นศัตรูของฉัน 100% ‎และฉันก็เป็นศัตรูของเธอ
‎เธอควบคุมความคิดฉัน ‎รู้บ้างไหมว่ามันรู้สึกยังไง
‎รู้ดีกว่าใครเลยล่ะ
‎มิดจ์อยู่ในหัวฉัน ‎สร้างและควบคุมฉันให้เป็นตามที่นางต้องการ
‎- เหมือนการติดเชื้อน่ะ ‎- นี่จะโทษมิดจ์เหรอ
‎ใช่ พยายามดีนะ
‎มิดจ์เป็นแค่เด็กสาวธรรมดาๆ ‎จนกระทั่งมีเธอ
‎สิ่งที่เธอทำไม่ใช่คน
‎และมิดจ์ที่จู่ๆ ก็โผล่มาจากยอดผา ‎นั่นเรียกว่าคนเหรอ
‎ทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่นี่เป็นเพราะเธอกับมิดจ์
‎นางเกลียดเธอ ฉันรู้ ฉันรู้สึกได้
‎เธอโกหก มันก็แค่เรื่องโกหกอีกเรื่อง
‎ฉันไม่ได้โกหก ‎และเมื่อเธอจำได้ มันจะเจ็บปวดแน่
‎เราน่าจะเห็นสถาบันจากมุมนี้นะ
‎ยอดเลย ฉันรอถูกจับอีกรอบไม่ไหวแล้ว
‎เป็นไปไม่ได้
‎กลับมาที่นี่ได้ไง
‎เราเดินกันมาครึ่งวันแล้วนะ
‎นายคงใช้เข็มทิศผิด
‎- ฉันใช้เข็มทิศเป็นน่า ‎- แล้วไง เกาะมันผิดเหรอ
‎ใช่ นี่ไม่ได้ฟังที่ฉันพูดเลยเหรอ
‎ถ้าที่นี่อยากกักเราอยู่ตรงนี้ล่ะ
‎ฉันรู้ว่ามันฟังดูแปลกๆ ‎แต่ถ้ามันตั้งใจพาเรากลับมาตรงนี้ล่ะ
‎- ฟังนะ เอาเข็มทิศมา ‎- ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ
‎เช้านี้ฉันรู้สึก…
‎แบบว่า ก้อนหินต้องการฉัน
‎- ฉันอธิบายไม่ได้ ‎- เราแค่…
‎นายน่ะน่ารัก แต่เขาฉลาด
‎ถ้าแฮร์รี่ย์คิดแบบนั้น เราก็ควรระวัง
‎แฮร์รี่ย์ เจ็นน่า อยู่ไหม
‎เพทัล เจอปัญหานิดหน่อย
‎คงอีกสักพักกว่าเราจะไปถึงสถาบัน
‎งั้นเราคงต้องใช้แผนสอง
‎เธอแน่ใจเหรอ
‎ยิ่งรอนานเท่าไร ‎พวกนั้นก็ยิ่งมีโอกาสเจอเราด้วยโดรน
‎นายต้องบอกทางเราผ่านวิทยุ
‎โอเค เธอต้องเริ่มจากฝั่งเหนือ
‎เยี่ยม ฝั่งไหนคือฝั่งเหนือล่ะ
‎ก็ หันหน้าไปทางทิศเหนือ
‎ว่าแล้วว่าควรให้เข็มทิศกับพวกเธอด้วย
‎มองขึ้นไป
‎เห็นดวงอาทิตย์ไหม นั่นคือตะวันตกเฉียงใต้
‎เธออยากไปอีกฝั่งของตึก
‎ฉันทั้งสวยทั้งฉลาดไง
‎เธอรอตรงนี้แหละ ‎ถ้าเข้าใกล้กว่านี้ กล้องวงจรปิดอาจเห็นเธอ
‎บอกมาสิว่าเธอต้องการอะไร
‎พอเข้าไปแล้ว เราจะเอามาให้ ‎ฉันไม่ลืมข้อตกลงของเราหรอก
‎เราต่างก็รู้ว่าเธอจะหักหลังฉัน
‎งั้นมาตกลงกันใหม่เป็นไง
‎เธอทำทุกอย่างที่ฉันบอก
‎และฉันจะไม่บดขยี้ความคิดของเพทัลเป็นเสี่ยงๆ
‎- เธอก็แค่ขู่ ‎- งั้นเหรอ
‎ไหนดูซิ
‎ไม่นะ ได้โปรด ไม่ ได้โปรด
‎มีอา มีอา!
‎ถ้าฉันทำมากขึ้นอีกนิด และบดขยี้เธออีกครั้ง
‎- คราวนี้เธอคงไม่ได้กลับมาอีก ‎- ไม่ อย่าทำร้ายเธอ
‎มีกำแพงแอนิโมซีนอยู่รอบสถาบัน
‎ฉันผ่านมันไปไม่ได้ ‎ดูท่าพวกเขาคงไม่อยากให้ฉันไปเยี่ยม
‎ฉันอยากให้เธอเข้าไปในห้องควบคุม ‎และปิดมันซะ
‎เพื่อให้เธอเข้าไปและเปลี่ยนทุกคนน่ะนะ ‎เราไม่ได้ตกลงกันแบบนั้น
‎ถือว่าใช่แล้ว พาฉันเข้าไป ‎ไม่งั้นก็บอกลาเพทัลได้เลย
‎แล้วแต่เธอนะ
‎ให้ตาย นายโคตรหนักเลย
‎อยู่นี่นะ
‎ลูก้า เกิดอะไรขึ้น
‎อย่ามาแกล้งทำเป็นว่า ‎คุณกับเจ้านายไม่ได้ทำแบบนี้กับเขา
‎เขาป่วย
‎เราไม่ได้ทำ ‎ให้เขาอยู่นี่นะ ฉันจะไปตามคนมาช่วย
‎"อยู่นี่" มันเข้าใจยากตรงไหนกัน
‎นั่น ตรงเขตหวงห้าม
‎- ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น ‎- เห็นพวกนั้นไหม นั่นไง
‎- ฉันเข้ามาแล้ว ‎- พวกเธอโอเคไหม
‎- มีแค่ฉัน และฉันโอเค ‎- หมายความว่าไง แล้วเพทัลล่ะ
‎เรื่องมันยาวน่ะ
‎โอเค ฉันเจอประตูแล้ว ตอนนี้ไปทางไหน
‎ลองเลี้ยวซ้าย
‎ลองเหรอ
‎ขอโทษที ใช่ ไปทางซ้ายเลย
‎โอเค มีประตูอยู่ทางขวามือของทางเดิน
‎อาจเป็นสิ่งที่เราต้องการ ‎พิมพ์เขียวเขียนว่า "ห้องเก็บของ"
‎คราวนี้อย่าให้ผิดนะ
‎(กล้อง 24)
‎แอนิโมซีนอาจทำให้เกิดภาพหลอนและเคลิบเคลิ้ม ‎แต่ลูก้าไม่เคยได้มัน
‎เขาต้องได้รับการรักษา ‎อย่างน้อยก็ยากล่อมประสาทอ่อนๆ
‎เป็นหน้าที่ของเรานะคะ
‎เราต้องคอยดูอาการของเขา
‎ไง นั่งด้วยได้ไหม
‎เดฟ
‎มีอา
‎นายจริงด้วย
‎ฉันเจอนายแล้ว
‎ไม่เคยสงสัยในตัวเธอเลย
‎เธอโอเคไหม
‎ฉันโอเคไหมเหรอ
‎นางเปลี่ยนนายนะ ‎ฉันนึกว่าเสียนายไปแล้วซะอีก
‎ตาโง่ ปล่อยให้นางทำแบบนั้นทำไม
‎เพราะฉันมันโง่ไง
‎มีอา ฉันคิดทบทวนทุกอย่างที่เกิดขึ้นแล้ว
‎ฉันขอโทษ ฉันไม่เคยคิดจะทำร้ายเธอเลย
‎เธอหนีไปได้ยังไง
‎เรื่องมันยาวน่ะ
‎ฉันว่าคงไม่มีคีย์การ์ดตกอยู่แถวนี้หรอกนะ
‎มีวิธีเปิดประตูเองไหม
‎เราคงไม่อยากให้มันง่ายเกินไปหรอก
‎มีอา ฉันรออยู่นะ
‎นั่นแอมเบอร์เหรอ
‎ฉันจะพานายออกไป
‎ฉันจะหาห้องควบคุม แล้วจะกลับมาหานายนะ
‎ฉันขอโทษ
‎แล้วเจอกันนะ
‎ฉันแซม
‎เธอชื่ออะไร
‎- มิดจ์ ‎- มิดจ์ ชื่อเพราะนะ
‎ไม่เลยสักนิด นายเข้ามาได้ยังไง
‎ฉันกับพ่อตกปลาตามเกาะต่างๆ ‎เราหาปลาให้ทุกคนแถวนี้…
‎แล้วห้องครัวปล่อยให้นายเดินไปทั่วเหรอ
‎ฉันไม่ได้สร้างปัญหาอะไรนี่ ‎และฉันก็อยากเจอเธอ
‎อืม ฉันรุกหนักไปใช่ไหม ขอโทษที
‎ฉันก็มีทำผิดบ้าง แต่ไม่บ่อยนะ
‎ฉันไม่ได้โง่
‎ไม่ใช่ว่าฉันทำแบบนี้บ่อยๆ
‎ดูก็รู้ว่านายเข้ากับคนเก่ง บ่อยๆ เลยล่ะ
‎ใช่ ใช่เลย มั่นใจเชียวล่ะ ‎นึกแล้วว่าเธอต้องดูออก
‎แล้วนายคิดว่าที่นี่เป็นไง
‎บอกตามตรง
‎มันดูแย่มาก
‎แต่คนที่นี่ไม่แย่นะ
‎(สถาบันล็อกเวลล์)
‎มีอา ถัดไปสามประตู เลี้ยวซ้าย
‎เธอมาทำอะไรที่นี่น่ะ
‎เธอเข้ามาไม่ได้ กำแพงเปิดอยู่ตลอดค่ะ
‎เธอก็รู้
‎(อเล็กซ์ ลูก้า ห้องควบคุม แซ็ค เคลีห์)
‎ฉันต้องไปที่ห้องควบคุม
‎- โอเค ห้องควบคุมน่าจะอยู่ข้างหน้า ‎- ใช่ ฉันเห็นแล้ว
‎(กล้อง 37)
‎- เธอมาทำอะไรที่นี่ ‎- เธอทำอะไรเนี่ย
‎มาพาทุกคนออกไปไง
‎โอเค ใช่ เราต้องหาทางเข้าไป ‎ในช่องระบายอากาศและห้องปิดตาย
‎หนามยอกก็ต้องเอาหนามบ่ง
‎แก๊สยาสลบ ‎เหมือนที่พวกนั้นใช้กับเราบนหน้าผา
‎ใช่
‎เยี่ยมเลย
‎ยังมีอย่างอื่นอีก อย่าตกใจนะ
‎แอมเบอร์ ฉันเกือบพร้อมแล้ว
‎- ให้ฉันคุยกับเพทัล ‎- เพทัล อะไรกัน
‎แอมเบอร์ ฉันอยากรู้ว่าเพทัลไม่เป็นไร
‎ฉันไม่เป็นไร…
‎ในตอนนี้นะ
‎ไปเร็ว
‎เราต้องให้นางเข้ามา เพทัลอยู่กับนาง
‎อเล็กซ์ ฉันจะไม่ยอมให้นางทำร้ายเพทัล ‎ฉันสัญญา
‎- แก๊ส… ‎- ใช่
‎เราพร้อมที่จะปล่อยแก๊ส ‎แล้วก็ให้แอมเบอร์เข้ามา
‎ยิงปืนนัดเดียว
‎- ได้นกสองตัว ‎- ใช่
‎เธอโอเคไหม
‎เดี๋ยวฉันมานะ
‎(สถาบันล็อกเวลล์)
‎ไม่นะ
‎ใช่สิ
‎ดูเหมือนว่าแก๊สนั่นจะไม่ได้ผลกับเรานะ
‎ในที่สุด ฉันก็จะได้จบเรื่องนี้สักที
‎เขาชอบเดินไปมาเวลาประหม่า
‎มีอา
‎ได้ยินไหม
‎เดี๋ยว
‎เธอคงรู้นะว่าไม่มีทางซ่อนตัวจากฉันได้
‎ขอร้องล่ะ ไปเถอะ อย่านะ
‎ฉันต้องทำ
‎ไม่งั้นฉันจะถูกล่ามไว้กับเธอตลอดไป
‎ฉันจะเป็นอิสระ
‎มีบางอย่างไม่ถูกต้อง
‎เธอทำอะไรน่ะ
‎ฉันทำอะไรลงไป
‎เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
‎คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี