NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Widziałam cię na monitoringu.
Trochę już późno na takie eskapady.
No to wezwij ochronę i powiedz, że powinnam już spać.
A nie, moment!
- Lepiej, by nie poznali prawdy. - Rozmawiałyśmy o tym.
Wtedy nie mogłabym cię leczyć. Uznaliby, że jestem zbyt przywiązana.
No to dostanę innego lekarza. Wyniki testów są w normie.
To nie jest takie proste.
Okłamywałaś mnie?
Chcesz być moim lekarzem, bo jestem jak Amber?
Nie bądź śmieszna. Mówiłam, że na razie te testy…
No to przestańmy, bo chcę, byś była moją mamą, a nie doktor Shaw.
Cześć. Królewna w końcu wstała.
Cześć, Mia.
- Harry, słyszysz mnie? - Mia, w końcu! Musisz to zobaczyć.
To jakiś kościół albo świątynia. Coś starego i przerażającego.
Nie ma tego na mapie.
Według niej powinno tu być morze. Jenna i Fitz zauważyli dziwne zapiski.
- Właśnie je spisują. - Naszym celem jest uratowanie przyjaciół.
- Ruszajmy, a będziemy tam za parę godzin. - Według Amber!
Wolałbym, aby nie była częścią planu.
Uwierz, też nie jestem zachwycona.
- No to do zobaczenia. - I co?
- Spotkamy się z Mią przy instytucie. - Mówiłam, że tam nie wracam.
- Sprowadźmy pomoc. - Trzymajmy się planu.
Dlaczego? Bo tak mówi Mia?
Bo to jedyny sposób. Zawsze możesz z nim tu zostać.
Pójdę sam.
Zmieniłeś się. Wolałam cię jako nędznego tchórza.
Idziemy.
Ruszysz się wreszcie? To twój plan, więc pakuj wszystko!
- Jak się czujesz? - Ostrożnie.
- Jeszcze pomyślą, że ci zależy. - Wyglądasz lepiej.
Spędź trochę czasu z resztą. Może się z nimi zaprzyjaźnisz.
Skończyliśmy już rozmawiać? To tak nie działa.
Nie ty o tym decydujesz.
To ty zrzekłeś się wolnej woli, by bujać się z Amber.
Myślisz, że było mi łatwo? To ty odeszłaś sobie z Brendanem.
Bo zostałam opętana, Zac!
- Ty się mnie wyrzekłeś. - Wcale nie!
Wiem, że jesteś zła, ale nie wyrzekłem się ciebie.
Zrobiłem to, bo chciałem z tobą być.
Bo…
Bo cię kocham. To musi coś znaczyć.
Dziewczyna, dla której wszystko oddałeś…
To nie byłam ja.
To była marionetka Amber. Dlatego mylisz się.
Nie kochasz mnie. Po prostu boisz się być samotny.
I wiesz co?
Teraz jesteś.
- Wszystko gra? - Daruj sobie.
- Cześć. - Siema. Jak tam?
- Śniadania zawsze są takie dramatyczne? - Bywa różnie.
Pogadamy później.
- Czemu interesuje cię, co o nim myślę? - To się nie klei.
To ma być aktywista ekologiczny? Olewa środowisko i nic o nim nie wie.
CZEKOLADA
- I śmieci. - Rozumiem.
- Jesteś zazdrosny. - Co?
O nas i o to, że od razu między nami zaiskrzyło.
- Nie chcę wiedzieć. - Sam zacząłeś!
I rozumiem, że mimo opętania ciężko o mnie zapomnieć.
To był tylko pocałunek. Każdy już to robił.
Robiłeś już to, prawda? Nie całowałeś się po raz pierwszy?
Oczywiście, że nie. Możemy zostawić ten temat?
Spoko. Przepraszam.
No i po co miałby nas okłamywać?
Jeśli nie jest aktywistą, to co tu robi?
Fitz!
Tutaj! Poszedłem po wodę.
- Pośpiesz się. Musimy iść. - Idę!
Nie mogę się doczekać.
Mia?
Tęskniłem za tobą.
- Wiem. - Nie powinnaś tu być.
Widać tego chciałeś.
A ty tęskniłaś?
Ogarnij się.
- Alex? - W końcu.
Wstawaj. I spróbuj mnie pocałować, a przywalę ci.
Twoje włosy ładnie pachną. Jak banany.
Banany!
Mówiłam, że wyspa skrywa wiele tajemnic. Dobrze, że macie mnie za przewodnika.
- No, dzięki za bezinteresowność. - Pomagamy sobie. To oznaka przyjaźni.
Nie, ale jesteś psychopatką, więc nie dziwię się, że nie rozumiesz.
A ty ekspertką?
Ludzie się zmieniają, Amber. Mnie się udało.
Rozumiałabyś, gdybyś była człowiekiem, a nie wypadkiem.
- Jestem człowiekiem. - Nie.
Nie ufacie mi, ale jesteśmy po tej samej stronie.
Mamy ten sam cel. Nie jestem waszym wrogiem.
Owszem, jesteś! Jesteś moim wrogiem, a ja twoim!
Przejęłaś mój umysł. Wiesz, jak się z tym czułam?
Najlepiej ze wszystkich.
Midge przejęła mój umysł, bawiąc się mną jak marionetką.
- To było jak infekcja. - Teraz to wina Midge?
Już ci wierzymy.
Midge była normalna, dopóki jej nie opętałaś.
To było nieludzkie.
A Midge nad urwiskiem wyglądała wam ludzko?
Doszło do tego wszystkiego przez Midge i ciebie.
Nienawidzi cię. Czułam to.
- To tylko kolejne twoje kłamstwo. - Nie kłamię.
A gdy wszystko sobie przypomnisz, będziesz cierpieć.
Powinniśmy zaraz zauważyć instytut.
Super. Nie mogę się doczekać, aż znów mnie złapią.
To niemożliwe.
Jakim cudem? Szliśmy przez pół dnia.
Źle patrzyłeś na kompas.
- Potrafię z niego korzystać. - Czyli to sprawka wyspy?
Tak! Nie słuchałeś, co ci mówiłem?
Co, jeśli wyspa chce nas tu uwięzić?
Wiem, jak to brzmi, ale może celowo nas tu nakierowała?
- Daj mi ten kompas. - Dlaczego tak myślisz?
Poczułem tu rano coś dziwnego. Jakby kamienie chciały mi coś powiedzieć.
- Ciężko to wyjaśnić. - Możemy…
Ty jesteś piękny, a on mądry. I jeśli tak uważa, to musimy być ostrożni.
Harry? Jenna? Słyszycie mnie?
Petal, mamy problem.
Trochę minie, zanim dotrzemy do instytutu.
No to musimy przejść do planu B.
Jesteś tego pewna?
Im dłużej czekamy, tym większe ryzyko, że nas wykryją.
- Pokieruj nas. - Zacznijcie od północnej strony.
Super. Czyli gdzie to będzie?
No od północy! Wiedziałem, że powinniśmy dać wam kompas.
Spójrz w górę.
Słońce to południowy zachód.
Musicie wejść od drugiej strony.
Jestem i piękna, i mądra.
Zaczekaj tutaj. Mogą cię zobaczyć na monitoringu.
No to co chcesz stąd zabrać?
Weźmiemy to. Dotrzymam słowa.
Obie wiemy, że mnie wykiwasz. Proponuję więc nowy układ.
Zrób, co ci każę,
a ja nie zniszczę umysłu Petal.
- Blefujesz. - Czyżby?
Przekonajmy się.
Proszę, nie rób tego.
Mia!
Mam zrobić to mocniej i znów ją złamać?
- Uszkodzenia będą nieodwracalne. - Nie krzywdź jej!
Instytut otacza bariera z animozyny.
Nie mogę tam wejść. Nie jestem tam mile widziana.
Musisz wyłączyć barierę w sterowni.
Żebyś mogła wszystkich przemienić? Nie na to się umawiałyśmy.
Taka jest nowa umowa. Wpuść mnie tam albo pożegnaj się z Petal.
Twoja decyzja.
Ale jesteś ciężki.
- Zostań tutaj. - Luka? Co się stało?
Nie udawaj, że to nie wasza sprawka.
Jest chory.
To nie my. Zostań z nim. Biegnę po pomoc.
Miałeś tu zostać! To takie trudne?
Widzisz? Przy zakazanej strefie.
- Nikogo tam nie ma? - Widzisz ich?
- Weszłam. - Nic wam nie jest?
- Tak. Jestem tu sama. - A co z Petal?
To skomplikowane.
Doszłam do drzwi. Którędy teraz?
Spróbuj w lewo.
- „Spróbuj”? - Wybacz. Na pewno w lewo.
Po prawej stronie są kolejne drzwi.
To chyba tam. Według schematu jest to magazyn.
Obyś się nie mylił.
Animozyna wywołuje halucynację i euforię, ale nie miał z nią kontaktu.
Trzeba go zbadać albo chociaż podać coś na uspokojenie.
To nasz obowiązek.
Musimy go obserwować.
Mogę się dosiąść?
Dev?
Mia?
To ty!
- Odnalazłam cię! - Nigdy w ciebie nie zwątpiłem.
- Jesteś cała? - Pytasz mnie?
Przemieniła cię! Myślałam, że cię straciłam!
Dlaczego na to pozwoliłeś, baranie?
Bo jestem baranem.
Myślałem o wszystkim, co się stało.
Przepraszam. Nigdy nie chciałem cię skrzywdzić.
Jak udało ci się uciec?
Długo by opowiadać.
Pewnie nie ma tu karty do drzwi?
Da się to jakoś obejść?
To nie mogłoby być za proste.
Mia? Ja tu czekam.
To była Amber?
Wydostanę cię.
Znajdę sterownię i wrócę po ciebie.
Przepraszam.
Do zobaczenia.
Jestem Sam.
A ty?
- Midge? - Fajne imię.
Niezbyt. Jak się tu znalazłeś?
Łowię z ojcem na tych wodach. Zaopatrujemy to miejsce.
I pozwalają ci tu tak chodzić?
Nikomu nie przeszkadzam. I chciałem cię poznać.
Zacząłem ze zbyt grubej rury, co? Przepraszam.
Czasami popełniam takie błędy. Ale nie za często. Nie jestem głupi.
- Ale też rzadko mam takie okazje. - No, widać, że zazwyczaj ogarniasz.
Pełne opanowanie. Wiedziałem, że to zauważysz.
Co sądzisz o tym miejscu?
Wygląda strasznie.
Ale spoko ludzie.
INSTYTUT LOCKWELLA
Mia! Jeszcze trzy drzwi. Skręć w lewo.
Co ona tu robi?
- Bariera działa bez przerwy. - I dobrze o tym wie.
Muszę iść do sterowni.
- Sterownia powinna być przed tobą. - Widzę.
- Co tu robisz? - A ty?
Wydostaję was.
Potrzebujemy dostępu do wentylacji i szczelnego pomieszczenia.
Odpłacimy im pięknym za nadobne.
Gaz obezwładniający. Użyli go na nas nad urwiskiem.
- Zgadza się. - Świetny pomysł.
To nie wszystko. Tylko przyjmij to spokojnie.
Amber, jestem prawie gotowa.
- Daj mi Petal. - Co?
Muszę wiedzieć, że nic jej nie jest.
Nic mi nie jest. Przynajmniej na razie.
Szybko!
Musimy ją wpuścić. Ma Petal.
Nie pozwolę, by Amber ją skrzywdziła.
- Stąd ten gaz? - Tak.
Przygotujemy gaz, a potem wpuścimy Amber.
- Dwie pieczenie… - Na jednym ogniu.
Wszystko gra?
Zaraz wrócę.
Nie.
O tak.
Gaz na nas nie działa.
W końcu to zakończę.
Łazi tak, gdy się stresuje.
Mia, słyszysz mnie?
Poczekaj.
Na pewno wiedziałaś, że się przede mną nie ukryjesz.
Proszę, po prostu odejdź.
Nie mam wyboru. Inaczej utknę z tobą na zawsze.
A zamierzam być wolna.
Coś jest nie tak.
Co robisz?
Co ja zrobiłam?
Co się ze mną dzieje?
Napisy: Krzysiek Igielski