NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Baliście się, że nie przyjdę? - Skądże.
Mam jedzenie, wodę, zapasowe ubrania i resztę z listy.
Też mam nowe ciuchy.
Bardzo… w twoim stylu.
Mam też kasę. Gdzie ten rybak?
- Jak go znalazłeś? - Wrzuciłem info o wyspie.
Mówi się o kwarantannie, pogańskich rytuałach, wiedźmach i duchach.
Czyli płyniemy z internetowym poganinem? Czuję się bezpieczna.
Musimy komuś zaufać.
Oby tu czekał, bo jeśli ktoś nas szuka, to zobaczy sporą wypłatę z bankomatu.
- Widziałam to raz w filmie. - To on!
- Jesteśmy aktywistami ekologicznymi. - Uwielbiam przykrywki.
Za dzieciaka czytałam książki o młodych szpiegach.
Marzyły mi się takie przygody. Choć oczywiście było to…
przed tym wszystkim.
Dużo pamiętasz?
Tylko pojedyncze obrazy.
Ciężko je przywołać. Jak sen.
Ale to wystarcza.
Na pewno złapali już Amber. Jest zamknięta.
Cokolwiek się stanie, nie skrzywdzi cię.
Nie pozwolę, by nas tknęła.
Cześć, mamo. Wyskoczyłam sobie ze znajomymi.
Coś ty zrobił, Harry?
Mogą cię namierzyć.
Właśnie.
To też widziałam w filmie.
Jest tu ktoś?
Co to za miejsce?
Kim jesteś?
Hrabią Monte Christo.
Jestem Dev.
Jesteś tam?
Jak masz na imię?
Midge.
Midge?
Wróciłaś? Żyjesz?
Pamiętasz mnie?
Nie do końca, ale wiem, kim jesteś. Myślałem, że ty i Amber…
to ta sama osoba.
Wiem.
Brzmi szalenie, ale tak było.
Uwolniłam się od niej.
Ja chyba też.
Cieszę się, że żyjesz.
Dzięki.
I wzajemnie.
- Pan Sutherland? - Tak.
ŁowcaPeregrine, tak?
- Pisaliśmy przez neta. - Dobry nick.
Macie kasę?
Dobra, zabiorę was na Peregrine.
Wrócę po was za dwa dni.
Jeśli się spóźnicie, nie będę czekał, jasne?
- Tak. - Czekamy na ostatniego pasażera.
Jesteśmy tylko my.
Nie, płynie jeszcze jedna osoba.
- Nie taka była umowa. - Spokojnie.
To taki sam ekoświr jak wy. Z misją ratowania planety.
To mi wygląda na pułapkę. Po prostu stąd chodźmy.
- Zgadzamy się? - Cześć.
Jestem Fitz z Eco Fightback. Kojarzycie, co nie?
- Jasne. - No.
Odcumuję łódź. Łap, kolego.
Zuch chłopak!
No to śmigamy na wyspę Peregrine.
Po wczorajszym incydencie zaostrzamy środki bezpieczeństwa.
Poza instytutem nie bylibyście bezpieczni.
Co to ma być?
Do monitorowania.
- Jak na siłowni? - Do śledzenia, geniuszu.
- Nie daliście mi wyboru. - Doktor Shaw wzywa panią.
Nieźle się martwi.
Plan się udał.
- Jenna uciekła. - Może rozmawia już z policją.
Albo wraca z pomocą.
Albo złapali ją i zamknęli w izolatce.
- Optymizm to nic złego. - Ani sensownego.
Proszę.
Wiem, że to był poważny incydent, ale wzmocniliśmy środki bezpieczeństwa.
Słucham?
Myślałam, że chodzi o ucieczkę.
A, o tym mowa. Nie. Na pewno wszystko jest naprawione.
Owszem. Wysłaliśmy ludzi za Jenną.
Obyśmy znaleźli ją, zanim zrobi to Amber.
Może pora schwytać Amber?
Wie pani, czym to grozi.
Mags ciągle ma koszmary.
Nie. Na razie nie tykamy Amber.
Nie może się tu dostać ani opuścić z wyspy.
Ruszajmy tędy i rozbijmy obóz o zachodzie słońca.
Rób, co chcesz. Powodzenia i do zobaczenia.
Myślałem, że wszyscy chcemy sprawdzić, o co chodzi z tajną kwarantanną.
I wyciekiem chemikaliów.
- Tak. - Pewnie.
Po prostu wolimy akcję bezpośrednią.
Lepiej się rozdzielić, bo jeśli nas złapią,
ty nadal masz szanse.
Misja w pojedynkę?
Jestem w tym dobry. No to widzimy się za dwa dni.
Harry nam je ogarnął.
Myśli, że Amber nic nie wskóra, nie widząc naszych oczu.
Albo totalny brak stylu wytrąci ją z równowagi.
Nie powinniśmy go ostrzec przed całą tą sprawą?
Nikt go tu nie zapraszał. To jego decyzja.
Ale co, jeśli Amber nadal tu jest? Obiecałaś, że nikogo nie skrzywdzi.
Nikogo z nas. Tego typa nie znamy.
Nie pozwoliłabyś na to, gdyby zrobiła ci to, co mnie.
Chodź, Harry!
Zerknie pani?
Najnowsze wyniki Midge.
- Spadł poziom animozyny. - I to w ciągu ostatnich paru godzin.
Nowe serum? Wyodrębniła pani antyciała z próbek krwi?
Nie. Ale umieściłam Devona w celi obok.
I jakoś udało im się nawiązać kontakt.
Izolacja była zupełnie nietrafionym podejściem.
Poziom animozyny stabilizuje się poprzez kontakt z ludźmi.
- Myślisz, że Luka nadal tu jest? - Nie sądzę.
Spójrzcie!
- To nie kurtka… - Deva! Był tutaj.
Zimno mi.
- To z zadania zmapowania wyspy. - Spójrz na te oznaczenia.
Dev czegoś szukał. Może tego instytutu.
Jakiego znowu instytutu?
Fajne oksy.
Nie chcesz się w to mieszać.
Już się w to wmieszałem. Czy tego chcecie, czy nie.
Znalazłem to podczas zwiadu.
To jakiś gaz.
Użyto go na osobie z tego obozu.
Muszę wiedzieć, z czym się mierzymy.
Ze zmiennokształtną, która opętuje ludzi.
- Jeśli nie będziemy poważni… - Tajne testy broni biologicznej.
Wywołuje choroby i przywidzenia. Ofiary są w placówce na wyspie.
No i to rozumiem. Dzięki.
Możemy się rozdzielić
i sprawdzić okolicę.
Przyda się specjalista od środowiska.
Dobrze! Ale później nie mów, że cię nie ostrzegaliśmy.
Sprawdzę tę okolicę z Petal. Wy wybierzcie inny fragment.
Chłopcy kontra dziewczyny. Niech żyje Drużyna Skorpiona!
Krótkofalówki.
Dajcie znać, jeśli coś zobaczycie.
Albo kogoś.
Żadnych pożegnań.
To co?
Ruszamy?
Este es el arbol.
Czyli drzewo.
Jenna pokazywała mi też inny układ, ale go nie pamiętam.
Miło, że jesteście tu wszyscy.
Dołączy do was nowa osoba.
Ale chyba już się znacie.
Wejdź.
Cześć.
Mapa musi mieć błędy albo źle ją czytam. Powinno tu być nasze obozowisko.
I jest.
Jak to możliwe?
- Minęło tylko parę tygodni. - Sztucznie przyśpieszony wzrost?
Rosną tu dziwne rośliny.
Raz widziałam ząb w drzewie.
Zobaczmy, czy nie zostało tu coś przydatnego.
Może jakaś notatka albo inna mapa.
To ilu ich jest?
- To znaczy? - No waszych przyjaciół.
- Słyszałem waszą rozmowę. - Im mniej wiesz, tym lepiej.
Jesteś przerażony, a mimo tego tu przypłynąłeś.
Musicie być bardzo zżyci.
- To moi najlepsi przyjaciele. - W tych czasach trudno o takich.
- Już to widziałem. - Co?
Co to?
„Wrzeszczące drzewo na wyspie Peregrine”?
„Wrzeszczące”?
Harry!
Cześć.
Jestem Jenna.
Nie pamiętacie mnie, prawda?
Widziałam cię nad urwiskiem. I byłaś z nami na obozie rok wcześniej.
No to wszystko wam opowiem. Byłam samotnikiem.
Nikt mnie nie lubił. Amber nie musiała wyczyścić wam pamięci.
Midge, poczekaj.
Tak czy inaczej, pamiętam, że próbowałaś się z nami skontaktować.
Pamiętam tę wiadomość. „Ja wciąż żyję”.
JA WCIĄŻ ŻYJĘ
Pomogłaś nam.
I my tobie chyba też.
Nie wiem, jak to się stało, ale chyba sprowadziliśmy cię z powrotem.
Pomogliście mi.
Nawet Mia.
Wiem. Na początku też ich zlekceważyłam.
Ale jednak są w porządku.
Połączyły nas te przeżycia.
Może wspólnie to rozgryziemy.
Grupa ocalałych po Amber. Super.
To musiało być okropne.
Alex opowiedziała nam, jak Amber cię opętała.
Zawsze znajdzie sposób, by wejść komuś do głowy.
Albo robi to siłą, albo myślisz, że tego chcesz.
- Ja tego nie chciałem. - Wiem.
Po prostu wtedy wydawało ci się, że musisz się na to zgodzić.
Zgodzić?
Zgodziłeś się na to?
Nie, to nie tak. Po prostu nie potrafiłem żyć bez ciebie.
Chciałem to zmienić, więc poszedłem do niej.
Nie! Ja z nią walczyłam. A ty się poddałeś.
- Kayleigh, poczekaj. - No me hables, Zac.
Nie mogę na ciebie patrzeć.
Poczekaj!
Nie potrafię się z nikim zakumplować.
Byłaś tu sama całą noc?
Często biwakowałam na dziko z jednym z ojców, więc zero problemu.
Mia, zgłoś się.
- Tak? - Jest tu Jenna.
Już myślałem, że to Amber.
Uwierz, to nie mogła być ona.
Muszę kończyć.
Cześć, Amber.
Mia. Czekałam na ciebie.
Co tu robisz? Gdzie pozostali?
Uwięzieni, ale bezpieczni.
Uciekłaś?
Nie. Nie próbowali mnie złapać. Liczy się dla nich tylko Midge.
Ale mogę cię do nich zabrać. Jest tam też Dev.
Zmieniłam się.
Chcę wam pomóc. Naprawić swoje błędy.
Nie sądzę. Czego tak naprawdę chcesz?
Potrzebuję czegoś z instytutu, a nie mogę udać się tam sama.
No to…
masz pecha.
Niedługo się ściemni.
Oddalmy się bardziej od Amber.
Gdybym miała swoje moce, użyłabym ich.
A gdybym chciała was skrzywdzić, już byście spadały.
Pomóżcie mi, a wskażę wam drogę.
Bardzo dobrze. Krok po kroku.
Możesz mi zaufać.
Nie, nie mogę.
Ale pomogę ci, jeśli zabierzesz nas do instytutu.
- Co chcesz stamtąd zabrać? - Powiem ci na miejscu.
To tam skrywają się wszystkie odpowiedzi.
Nie zdążymy przed nocą. Rozbijmy obóz.
Pójdę po drewno na ognisko. Będzie jak za dawnych czasów.
- Źle to widzę. Obiecałaś, że… - I dotrzymam tej obietnicy.
Potrzebuje nas. Nic nam nie grozi. Przynajmniej dopóki tam nie dotrzemy.
A potem?
Trzymamy się planu.
INSTYTUT LOCKWELLA
PACJENT NR 00017789
Wybacz, że cię w to wciągnęłam.
Nie było wyboru. Musieliśmy tu wrócić.
A jeśli wszystko się zmieniło?
Dev powiedział mi wtedy, że nic dla niego nie znaczyłam.
Wiem, że był opętany, ale czułam się, jakbym w ogóle go nie znała.
- Może nasze uczucie wygasło? - No to wtedy masz pewność, że istniało.
Inaczej nie miałoby co wygasnąć.
Alex zależy na tobie.
Ale zachowuje się jak to ona.
Fakt, jest osobliwa.
Za to ją lubię.
Nie wiem, co jej powiedzieć.
Układałam to sobie w głowie milion razy, ale ciągle jestem na „Cześć, Alex”.
Dobry początek.
Won z mojej głowy.
To tylko koszmar. Znikniesz, gdy się obudzę.
Myślisz, że jesteś prawdziwa. Urocze.
To tylko sen dziewczyny pogrążonej w śpiączce.
Twoje miejsce jest na wyspie.
Co zrobiłaś?
To nie ja…
tylko Midge.
Napisy: Krzysiek Igielski