Każdy człowiek rodzi się egoistą.
Dzieci
nie lubią się dzielić.
Poprzez edukację i kulturę
ludzie tłumią wewnętrzny egoizm na rzecz życia w społeczeństwie,
acz w głębi serca myślą o sobie
i o własnym szczęściu.
Selekcja.
Każdy sobie skrobie.
Przetrwają najsilniejsi.
Do tego zmierzam:
jeśli chcemy coś osiągnąć, musimy zignorować konwenanse
i wybrać instynkt.
A to oznacza łamanie zasad.
Każdy ma jakieś mroczne oblicze, prawda?
Pora, bym odnalazł moje.
PLIK ODZYSKANY
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Oto on. Cały i zdrowy.
I odurzony.
Po co worek na głowie?
A to źle?
Przecież już tu kiedyś był.
Moritz?
Moritz.
Lenny?
Wiem, że to dziwne.
Wyjaśnię.
Porwaliście mnie?
To nie tak.
Przykuliście go do krzesła?
To już przegięcie.
Chciałem tylko pogadać.
I nasłałeś gangusów?
Dzięki nim ty, Kira i Dan jeszcze żyjecie.
Maarten chciał was zabić.
Akurat.
Pomóż mi.
Zajęliśmy się Holendrem.
Nie żyje?
Nie zrobi wam już krzywdy.
I nic mu nie jest. Chyba.
Tak jak chciałeś.
Zawsze robimy dokładnie to,
o co prosi Moritz.
Mam być wdzięczny za uratowanie życia,
które się kończy, bo mnie okradłeś
z forsy na terapię?
To po co skasowałeś sklep?
Rozumiem, że nie chcesz sprzedać kodu.
I wiem, dlaczego…
nie chcesz ode mnie forsy…
Ale potrzebuję pomocy.
Zawsze powtarzasz,
że od mojej gadki trzeba odjąć 60%.
Pomyśl – co, jeśli powiedziałem 20% prawdy o Holendrze?
Nie mam wyboru.
Muszę otworzyć sklep.
A bez ciebie…
nie dam rady.
Mam tylko jeden warunek.
To zostaje między nami.
Nikt nie może się dowiedzieć. Jasne?
Jak słońce.
- Kopę lat! - Panie Zimmermann.
Występuję przed kamerą.
Streamujemy.
Musisz to skasować.
Nie weźmiemy udziału w instagramowym cyrku.
Sponsorem jest L'Oréal.
Co ty sobie myślisz?
Że to wygłupy?
A co u was, chłopcy?
Zakuwamy.
Mamy co robić.
- Dobranoc. - Zatem dajcie czadu!
Chodź, tato. Musimy zacząć od nowa.
Na trzy…
Sorki, mój głupi brat nam przeszkodził.
Możemy udawać, że jest jak kiedyś.
Już ja widzę, jak zakuwa.
Twój brat zdaje maturę.
Przymknij chociaż drzwi.
Skoczę po żarcie.
Młody!
Musisz to zobaczyć.
Ty też. Nasz Twitter jest na topie.
Po występie
wybraliśmy kilka zdjęć i zeznań świadków.
Posklejaliśmy, dorzuciliśmy muzykę i proszę!
Wszyscy szerują jak nagie zdjęcia Heidi Klum.
Ponad cztery tysiące retweetów w godzinę.
Atak w Maroku miał tylko trzy tysiące.
Spójrz.
Kilka tygodni przed śmiercią diler z małego miasteczka
sprzedał ekstazy wartą parę tysięcy niejakiemu Moritzowi Zimmermannowi.
Transakcję zapisywał na laptopie w pliku klienci.xls.
Moritz Zimmermann z kolei zna się na programowaniu
i jest synem Jensa Zimmermanna, sierżanta policji z Rinseln!
Miał motyw, by wykasować dane syna.
Na szczęście je odzyskałem.
Wspaniale.
Dobra policyjna robota.
Uczeń-programista.
Ile dostanie? Trzy lata?
Nie rozumiesz.
To ty nie rozumiesz. Diler nie żyje.
Zabił się.
Trujesz mi dupę od tygodni.
Koleś już wcześniej próbował się zabić:
jesienią 1998, a potem w 2006,
gdy Niemcy przegrały z Włochami.
Wtedy miał powód,
ale do trzech razy sztuka.
Sprawa zamknięta.
Skąd w ogóle masz tego laptopa?
Myślałem, że może…
Znalazłeś dowody?
Nie odzyskałem wszystkiego, ale podejrzewam…
Odnieś to na miejsce.
Dilerzy siedzą teraz w barze,
chwalą się beemkami i zrywają boki,
a my polujemy na własnych ludzi.
Łapmy prawdziwych bandytów.
I nie za pomocą myszki.
Spójrz.
Coś nie gra.
- Mamy połączenia CDN? - Wystarczą węzły brzegowe.
Mega.
Koszykiem zarządzam w vueksie.
Działa testowanie end-to-end.
Wiadomo.
Dobra.
Gotowe.
Tym razem bez żadnej furtki?
Bez.
Nie wiem, jak ci się odwdzięczę.
Powinienem również przeprosić.
Bez ciebie nie dałbym rady.
Tworzymy zgrany zespół.
Brakowało mi tego.
I ciebie.
„Ja również się stęskniłem”.
Dzień dobry.
Kurwa, dlaczego mnie nie obudziłeś?
Spałem.
Jak za dawnych czasów.
Było miło.
- Zjesz coś? - Nie.
Muszę się uczyć.
Obiecałem Danowi.
Dasz jakąś koszulkę?
Lenny…
Dziękuję ci.
Może później…?
To była jednorazowa akcja. Pełna tajemnica.
Ani słowa ekipie.
Spoko. Słusznie.
Lepiej niech nie wiedzą.
Prezes nie lubi zaprzątać sobie głowy pracownikami.
Rozumiem.
Twoja działka.
Zarobiłeś.
Weź. Może to niewiele,
ale w przyszłości zarobimy więcej.
Mówię jak szef do szefa.
Spoko.
Dwie sprawy.
Moja przyjaźń nie jest na sprzedaż.
W przeciwieństwie do ciebie nie potrzebuję pomocy.
A po drugie,
nie jesteś już szefem.
Co?
Właśnie że jestem.
Serio?
„Nie mam wyboru. Muszę otworzyć sklep”.
Nie jesteś żadnym szefem,
tylko emo-pajacem.
Prezes ustala deadline’y.
Za chwilę tamci zrozumieją, że cię nie potrzebują.
Przeceniasz swoje możliwości. Jesteś trybikiem.
Uważasz się za Jobsa, a jesteś Timem Cookiem.
I to wtedy, gdy Jobs żył.
I w dodatku bez raka.
Oddałeś kontrolę nad firmą.
Robisz to, co Cook.
Posługujesz Jobsowi.
Prezes.
Tak?
Za Cooka Apple radzi sobie lepiej.
Na papierze.
Szef musi radzić sobie z krytyką.
Pracownicy narzekają? Normalka.
Ty skupiasz się na wizji.
Firma jest dla ciebie wszystkim…
ale dla pracowników to tylko…
fucha.
Robią swoje i wracają do domu.
Na tym polega różnica. Prawdziwy prezes pracuje tylko dla siebie.
Dałeś słowo.
Jestem prezesem.
Ustalaj deadline’y.
Jestem szefem.
Też mi prezes!
Jak co tydzień odwiedzamy najlepszych
prezesów w kraju.
Ich misją jest
infiltracja firmy, by ocenić ją oczami pracowników.
Co tak naprawdę dzieje się w zakładzie?
Oto program „Szef pod przykrywką".
Moritz Zimmermann jest mózgiem operacji MyDrugs
największego w Europie sklepu online z narkotykami.
Za chwilę zatrudni się u siebie
jako stażysta Steffen.
Nie mogę się doczekać.
Jako prezes mam mnóstwo na głowie.
Nikt nie podejrzewa,
że Steffen to tak naprawdę prezes.
Cześć!
Rękawiczki.
Wiesz, co robić?
Świetnie.
80 gramów Granatów.
Zostaw.
To Uśmieszek.
W sumie nieźle ci idzie, ale musisz pracować szybciej.
Rób sto opakowań na godzinę.
Takie są zalecenia szefów.
Szefów?
Marleny i Beeke.
Dowiedziałem się rzeczy,
o których pracownicy zwykle nie mówią.
Powiedziałam Marlenie, że więcej tego nie zrobię.
Jak wam się tu pracuje?
Może być?
Jest nieźle.
Cóż… Marlena i Beeke potrafią dać w kość.
To perfekcjonistki.
Tu nie wolno się mylić.
Myślałem, że szefem jest Zimmermann.
Moritz?
Szefem?
Oficjalnie tak, ale…
Moritz? Szefem?
OPUBLIKOWAĆ?
MYDRUGS POWRÓCIŁO!
WYBUCHOWA OFERTA
MYDRUGS SIĘ ZMIENIŁO
NAJLEPSZA JAKOŚĆ
Musicie się w końcu pogodzić.
Głosowałam na was jako na najlepszą parę,
ale chyba radzisz sobie sam.
Sklep wymiata.
Dzięki.
No dobra… Funkcja f(x)=e
do potęgi x plus x do kwadratu.
JOSEPH: POMÓŻ! LISA: GADAM Z MO
Wszystko gra?
JOSEPH: POWODZENIA
Prosiłaś o pomoc.
Wybacz.
Jakim cudem postawiłeś sklep na nogi?
Możemy skupić się na nauce?
DAN: LINK ŚLEDZĄCY NIE DZIAŁA
Ziomek nie odpowiada.
I do tego T1000 naprawił witrynę.
- Mówiłeś, że nie da rady. - Możemy się uczyć?
Zmień temat.
KIRA: MYDRUGS WYSTARTOWAŁO!
OD KIEDY SARUMAN POTRAFI KODOWAĆ?
Nie powinienem tego mówić,
ale Moritz do nas nie pasuje.
Wiesz, jaki jest. Zadziera nosa.
Niby wszystko ogarnia. Jak Elsa z Krainy…
- lodu. - Oglądałeś?
Jedynie zwiastun.
Bez Anny Elsa jest nikim,
bo to właśnie ona… Nieważne.
Skupmy się na nauce.
Są ważniejsze sprawy niż matura.
- Co nam po niej, jeśli… - Umrę?
To może spotkać i ciebie.
Choć złożyłeś papiery na uniwerek.
Ja umieram od dziesięciu lat.
To 3652 dni.
Nic mi nie jest.
Dlaczego teraz miałoby się to zmienić?
Jeśli chcesz mi pomóc,
to przestań gadać o Moritzu.
Czyli jest Beeke… a ta druga?
Marlena.
Ale nadal jesteś prezesem?
Tak, a co?
Nie boicie się policji? W końcu was złapią.
Posłuchaj.
Niby jakim cudem?
Dopóki nie mam kartoteki ani nie jestem imigrantem,
nikt mnie nie podejrzewa.
Musiałbym mieć nierówno pod sufitem.
Fakt.
Witam!
Jestem kolegą taty.
Ty pewnie jesteś Marie?
Czego?
Ja do Moritza.
Chcesz go aresztować?
Może.
- Wyszedł. - Wiem.
Wiem. Znasz tego człowieka?
Mogę wejść?
- A kim jesteś? - Starym znajomym.
O co chodzi?
To twój chłopak?
No coś ty!
Jestem zajęta.
Mogę na chwilę wejść? Tylko się rozejrzę.
No nie wiem. A masz nakaz?
Mam 12 lat,
ale spośród prawie 90 tys. obserwujących wielu z nich
to faceci jak ty.
Może niektórzy są policjantami. Albo prawnikami.
To znowu ja! Wybaczcie, że przeszkadzam.
Musicie mi pomóc.
Jest u mnie policjant.
Czy może przeszukać mi dom bez nakazu?
Oto on.
DZWOŃ DO RODZICÓW!
A czy może przesłuchiwać nieletnią bez zgody opiekuna?
Komentujcie.
GOŃ PSA!
Podwójna weryfikacja aktywowana…
KOD WYSŁANY NA KOMÓRKĘ
WYŚLIJ PONOWNIE
Skoro jesteś adminem,
odpowiadasz za sprite’y i błędy typu config.
Mogę to wyjaśnić…
Powodzenia!
Inspektor Dupiak?
Znam go?
Nieistotne. Zwykły gliniarz.
To co,
jedziemy?
Czego chciał?
Lepiej cię w to mieszać.
Napadłeś na bank?
Chodzi o Moritza.
Serio?
A co zrobił? Popsuł Internet?
Chodzi o narkotyki.
Miał problemy.
Bał się, że go złapią,
więc wyczyścił komputer dilera.
Były na nim dowody.
Inspektor Dupiak to wywęszył.
Jakie narkotyki?
Marycha.
Moritz pali trawkę?
Palił. Góra trzy razy. Już jest czysty.
To czym się martwisz?
Zniszczył dowody.
To poważne przestępstwo.
Chłopak dorasta.
Teraz zakuwa do matury,
ma potencjał.
Nie mogę stać bezczynnie.
Nie będzie frajerem jak ja.
To właśnie policja najlepiej rozumie problemy młodzieży.
To proste:
są przestępcy i jest policja.
Złole i bohaterzy.
Jak w piłce. Bayern i Borussia.
Dwa bieguny. Raz wygrywamy, raz przegrywamy,
ale wszyscy gramy w to samo.
I czasem faulujemy.
Na wesołym miasteczku waliłam na strzelnicy z ostrej broni.
Czy dostałam naganę?
Nie. Dlaczego?
- Bo grasz dla Bayernu? - Borussii.
To miałem na myśli.
Pogadaj z Inspektorem Dupiakiem.
Ale nieoficjalnie.
Jak kolega z kolegą.
Zrozumie.
Jest z drużyny.
DO GOODTIMES: MUSIMY POGADAĆ
O NASZYCH SPRAWACH
CO TAM, LENNY?
TRZEBA TO POWTÓRZYĆ.
POGADAMY KIEDYŚ?
LISA [WCZORAJ]: MAM POMYSŁ.
POUCZYMY SIĘ RAZEM?
MORITZ: JASNE.
MORITZ [DZIŚ]: POGADAMY?
Jaka płynie z tego lekcja? Każdy zasługuje na drugą szansę.
Dobrze wie o tym zespół Mike and the Mechanics.
Przed wami ich najlepszy kawałek.
Szlag!
Zimmermann?
Dobry wieczór. Wybacz tak późną porę,
ale musimy pogadać.
Mogę wejść?
Zapraszam.
Chodzi o mego syna i narkotyki w stadninie.
Muszę coś wyznać.
Cieszę się, że sam z tym przyszedłeś.
Wszystko wiem.
Mogę nagrać rozmowę? Szefostwo lepiej zrozumie temat.
Syn nie jest pospolitym przestępcą.
Nie o to chodzi.
Nie przyszedłem tu na spowiedź.
Martwię się tylko o syna.
Spróbujmy obgadać temat jak koledzy.
Gramy w tej samej drużynie.
Panie Zimmermann,
nie wiem, czy to możliwe.
Mój syn na dniach zdaje maturę.
Naruszył paragraf 29 ustawy o narkotykach oraz 129 Kodeksu Karnego.
- Nie mogę tak… - Kodeks, śmodeks.
Wyluzuj, człowieku.
Też się spinałem, ale pogadałem, z kim trzeba,
i mi przeszło. Nie dramatyzujmy.
Rozumiem.
Nie powinienem był tu przychodzić.
Pójdę już.
Wiem, co czujesz.
Nie chcesz ponosić odpowiedzialności.
Wiesz co?
Pogadam z twoim przełożonym.
Zaczekaj.
I tak muszę odwalić papierkową robotę.
Sam z nim pogadam.
O niczym nie wie, prawda?
Prowadzisz śledztwo na własną rękę?
Zimmermann!
Stój, człowieku!
Cholera!
Zimmermann!
Przestań.
Pliki i tak zostaną na dysku.
Nic nie poradzisz. To dysk SSD, nie do zajechania.
Ja chyba śnię.
Nie!
Odwaliło ci?
Ty pieprzony idioto.
Posadzą cię za to!
To dzwoń do szefa i na mnie donieś.
Obchodzi mnie tylko mój syn.
Ty nie masz dzieci, co?
Odbiło ci.
Możliwe.
Ale gram dla Bayernu.
To znaczy dla Dortmundu. Borussii.
Przyszły!
Nareszcie.
Możemy kręcić lody.
Fajnie, ale…
Możesz to wyjaśnić?
Nie rozumiem.
Nie mówiłam do ciebie.
Co to ma znaczyć?
Java to język programowania.
Co twój kod robi w MyDrugs?
Mój?
SSR?
Above the fold?
Nerd Rage?
Kobieto, mów po ludzku.
Zwykli ludzie używają Snake Case.
- Posłuchaj… - To prawda?
Wypruwamy flaki, bo masz guza,
a ty mu kodujesz?
Chcieli nas zabić.
Moritz?
Holender.
I Moritz nam pomógł?
To prawda.
Nie kłamał, choć chciałbym, by było inaczej.
Jesteśmy bezpieczni.
Chronią nas Albańczycy. Moritz to załatwił.
W zamian musiałem mu tylko pomóc.
Ty ciągle imprezujesz i ruchasz,
a ty boisz się związku.
Moritz jest jak rodzina!
Kiedy miałeś zamiar nam powiedzieć?
- Nie chciałem was wkurzać. - Kurwa mać!
Sama zdecyduję, co mnie wkurza.
Nie ty!
Jesteś gównianym prezesem.
- Możemy porozmawiać później? - Nie, teraz!
Robimy to dla ciebie, a ty kłamiesz.
Dobrze wiesz, jakie to uczucie.
Wstawiłeś chociaż jakąś furtkę?
Przepraszam.
To był poroniony pomysł.
Czy ja wyglądam na gangusa?
Nie chciałem sprzedawać dragów.
Myślisz, że ja chciałem?
Może kilku znajomym,
ale ty odpaliłeś Amazona z prochami.
Mogłeś zarabiać, rozwożąc gazety.
Dobra.
Jako prezes mam ogłoszenie.
Fundacja Sandera
wycofuje się z handlu dragami.
I już?
- Wyłączyłeś? - Tak.
Koniec z dragami.
Nie mam z kim porozmawiać.
Kiedyś gadałem o tym z Lennym.
Zawsze mi doradzał.
Zwykle i tak robiłem na odwrót,
ale miałem wsparcie.
Nie wiem, co zrobić, by ludzie
brali mnie na serio.
Popracować nad wizerunkiem?
Powinienem wzbudzać strach.
Każdy ma mroczne oblicze.
Pora odnaleźć swoje.
Mogę też zasuwać
od dziewiątej do piątej i zarabiać.
W ten sposób zbiorę na leczenie Lenny’ego.
Ale jeśli nie okażę dość ambicji,
wpakują mi kulę w łeb
i wrócimy do punktu wyjścia.
Mogę też zabukować lot na Antyle
albo Polinezję Francuską. Jak najdalej od Holendrów.
Zaszyję się na kilka lat, aż wszyscy o mnie zapomną.
Sprawa się przedawni, a Lenny mi wybaczy.
O naszej przyjaźni wiem jedno.
Razem działamy lepiej niż solo.
Są postępy?
Już kończę.
Możesz zdjąć kajdanki?
Jeszcze chwila.
Dobra.
Ciągle jesteś prezesem?
Tak. A co?
Napisy: Sylwester Stachowicz