ปิ๊บ
ไง
อลิซ
อลิซ ฉันเอง
พระเจ้าช่วย
พวกเราทะเลาะกัน เขาโมโห
- อะไรนะ เธอโอเคไหม - ฉันต้องโทรหาเขา
เกิดอะไรขึ้น
ไม่ๆ มันเหมือน... ก็แค่...
- ไง คุณกำลัง... - แม่งเอ๊ย ฝากข้อความ
- เธอไม่ต้องโทรหรอก - เธอไม่เข้าใจ
- เขาเห็นไอเดนกอดฉัน แล้วเขาก็โมโห - กอดเหรอ
ใช่ เขาเห็นฉันกอดไอเดน
ฉันว่าเขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
แค่... ถ้าฉันอธิบายกับเขาได้ เขา...
ทำอะไรน่ะ
ฉันอยากให้เธอเห็นสภาพตัวเอง
เธอต้องแจ้งความเขา
มันจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเธอไม่แจ้ง
ลาป่วยสองสามวัน
พยายามปกปิดรอยช้ำ แล้วก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ
แล้วไงต่อ เธอจะทำงานกับเขาต่อ
แล้วเขาก็รอดไปได้งั้นเหรอ
เขาเคย
ตีเธอไหม
เขาโหดร้าย
ขี้หึง
เขาทำฉันกลัวจนหัวหดอยู่สองสามครั้ง
แต่เขาไม่เคยรักฉัน
เธอช่วยเอานี่ออกให้หน่อยได้ไหม
ดอกไม้ที่หายไปของอลิซ ฮาร์ต
ตอนเจ็ด ถั่วทะเลทรายของสเติร์ต
ความหมาย: มีความกล้า มีความมั่นใจ
คุณดูเปลี่ยนไปนะ
ฉัน...
ไปตามหาอลิซในทะเลทราย
แล้วจบลงด้วยการไปเที่ยว ดินแดนอะบอริจินกับพวกป้าๆ
มันน่าทึ่งมาก
ฉันได้ข้อความจากอลิซด้วย
เธอบอกว่ายังไม่พร้อมคุย แต่เธอไม่เป็นไร
เธอมีความสุข กำลังมีความรัก
ขอบใจนะ
- ขอบคุณที่... - อืม ฟังนะ
ก่อนที่คุณจะพูดอะไร คุณควรรู้ว่า
ดีแลนเข้ามาพบฉัน
แล้วเขาก็พูดจากล่าวหาคุณไว้ ค่อนข้างร้ายแรง
กล่าวหาฉันเหรอ
ใช่ เขาบอกว่าความสัมพันธ์กับคุณ มันกลายเป็นเรื่องแย่
แล้วเขาก็อ้างว่าคุณทำร้ายเขา ทั้งทางวาจาและร่างกาย
แล้วเมื่อคืนนี้คุณก็ทำร้ายเขาอย่างรุนแรง
ไม่ เขาต่างหากที่ทำร้ายฉัน
ฉันเห็นว่าคุณเจ็บแต่...
ดีแลนมีบาดแผลและรอยช้ำทั่วทั้ง...
ใช่ เพราะฉันต้องป้องกันตัวเอง เขา...
เขาจะฆ่าฉัน
ดีแลนยังอ้างอีกว่า...
อลิซ ฉันต้องถามคุณเรื่องนี้ ฉันขอโทษจริงๆ
แต่เขายังอ้างว่าคุณโกหกฉัน
เรื่องคุณสมบัติของคุณ
เกี่ยวกับใบปริญญา เพื่อให้ได้ทำงานนี้
แล้วเขาก็ยังพูดอีกว่า
คุณมีประวัติก่อความรุนแรง
สมัยที่คุณยังเป็นเด็ก
แล้วเขาก็พูดถึงเรื่องไฟไหม้
และพวกนี้ก็เป็นข้อกล่าวหาที่ร้ายแรง ฉันเลยจำเป็นต้องรู้...
อลิซ ฉันไม่คิดว่ามันตลกนะ
ดีแลน เขาเป็นเจ้าหน้าที่ที่อาวุโสที่สุด
เราไม่เคยมีปัญหาอะไรกัน ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา
แต่วันนี้ ฉันไม่เคยเห็นเขา โกรธขนาดนี้เลย
คนหาย
ใบปลิวพวกนี้ติดอยู่ทั่วแอกเนส บลัฟ
ฉันจะต้องพักงานคุณ ในระหว่างสอบสวนอย่างเป็นทางการ
นั่นหมายความว่าฝ่ายบุคคล จากแคนเบอร์รา...
ไม่อยากเชื่อเลยว่าหล่อนพูดแบบนั้น
ช่างหัวหล่อน ช่างหัวทัวร์อาทิตย์ตก ให้คนอื่นมาทำแทนก็ได้
- ฉันจะพาเธอไปหาตำรวจ - ไม่ อย่ามีปัญหาเพราะฉันเลย
เดี๋ยวฉันตามไป ไม่เป็นไร
แต่เธออยู่นี่ไม่ได้
นี่
มาเถอะ เธอจะไปทัวร์กับฉัน
ฉันจะดูแลเธอเอง โอเคไหม
นี่ ทำอะไรของคุณน่ะ
- สนใจเรื่องตัวเองเถอะน่า - มันเขียนไว้ชัดนะว่าอย่าเด็ดดอกไม้
หยุดนะ
อลิซ เธอทำอะไรน่ะ
เธอทำอะไร
- เอาคืนไป - ใครก็ได้ช่วยฉันที
อลิซ อลิซ ปล่อยเธอ
คุณโอเคไหม
ใครจะไปรู้ล่ะว่าอลิซจะบ้าขนาดนี้
รอให้เห็นนี่ก่อนเถอะ
- ใครก็ได้ช่วยฉันที - บอกแล้วว่าเธอบ้า
- พวก เธอทำแบบนี้กับนักท่องเที่ยวเหรอ - อลิซ อลิซ ปล่อยเธอ
- มันต้องไม่เป็นไร - เธอมีแต่ปัญหา
ไหนดูคุณหน่อยสิ เร็วเข้า
จะต้องปวดหัวแน่ๆ
พระเจ้า ใครมีเบียร์บ้าง
อลิซ
หนูอยากกลับบ้าน
ที่รัก
มีอะไร หลานรัก
เกิดอะไรขึ้น
หนูอยากให้ย่ามารับ
หนูอยากกลับบ้าน
หนูไม่... หนูไม่อยาก...
ฉันอยู่นี่จ้ะ
ฉันอยู่นี่
คราวนี้หนูต้องกลับไปธอร์นฟิลด์ เป็นฟลาวเวอร์ที่โดนทำร้ายอีกคน
ไม่ใช่หรอก
ไม่ใช่
แซลลี่
จูนนะ
ฉันโทรมาถามว่าเราไปเยี่ยมคุณได้ไหม
เรามาที่นี่ทำไมคะ
นานมาแล้วที่ฉันโกหก เรื่องที่สำคัญมากกับเธอ
น้องชายของเธอไม่ได้ตายตอนไฟไหม้
แม่ของเธอไปคลอดเขา
แล้วเขาก็เกิดมาเร็วเกินไป และป่วยอย่างหนัก
- เขาพาเด็กไปซิดนีย์เพื่อช่วยชีวิต - อะไรนะคะ
แล้วสุดท้ายเขาก็ช่วยได้
ฉันให้แซลลี่ มอร์แกนรับเขาไปเลี้ยง
แซลลี่คือบรรณารักษ์ที่ดูแลเธอ ในโรงพยาบาลที่นี่
หนูมีน้องชายเหรอ
เธอมีน้องชายแสนวิเศษ
แล้วฉันก็ขอโทษจริงๆ ที่แยกพวกเธอออกจากกัน
มัน...
ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย
เปล่าจ้ะ
ย่าไม่... แม่งเอ๊ย
อยากให้ฉันตามเธอไปไหม
ฉันจะคอยดูเธอ
ห้องสมุด
หานี่อยู่เหรอ
นิทานเซลกี้
เขาเป็นยังไงคะ
ค่อนข้างจะบอกยาก
น่าจะให้ชาร์ลีพูดเองดีกว่า
เขาตื่นเต้นมากที่จะได้เจอเธอ
เขารอวันนี้มานานมาก
- เขารู้เรื่องหนูเหรอ - แน่นอน
เขารู้เรื่องเธอมาตลอด อลิซ
พี่สาวแสนสวยของเขา
หนู...
หนูค่อนข้างสับสน ไม่รู้ว่าหนูจะ...
หนูยังไม่ค่อยพร้อม
งั้นเราแค่มาดื่มชากันดีไหม จะได้กินเค้กด้วยกัน
ฉันทำเค้กลามิงตันไว้ให้ด้วย
คุณรู้ว่าหนูจะมาเหรอคะ
จูนสินะ
- ไงครับ ทวิก - ไง ชาร์ลี
- ฝากนี่ไว้ให้อลิซด้วย - โอเค
- ขอบใจนะ - ไม่เป็นไรครับ
มาขอกอดหน่อย หนุ่มน้อย
บายครับ ทวิก
ไปไหนดี บ้านไหม
มาเถอะ
ก้าวระวังๆ นะ
อย่ามาตายตอนฉันประคองนะ
ฉันต้องพาคุณขึ้นบันไดบ้าๆ นี่ด้วย
"ติดกับ"
"อยากกลับบ้าน..."
"เด็กๆ"
"หนีรอด"
"กลับไปหา..."
"พี่น้องของเธอ"
นี่มันอะไรคะ
มันเป็นทางเดียวที่เราสื่อสารกันได้ โดยที่เคลมไม่รู้
เขาเอาแต่...
เขาคอยจับตาดูแม่เธอตลอด
คุณเลยส่งข้อความผ่านหนังสือเหรอ
พวกคุณเป็นเพื่อนกันเหรอ
ฉันอยากช่วยแม่เธอ
แม่เธอพยายามจะทิ้งพ่อเธอ
พาเธอไปที่ที่ปลอดภัย เธอกับชาร์ลี
แม่จะไปหรือแค่พูดเฉยๆ โดยไม่คิดจะลงมือทำ
ไม่
เขามีแผนที่ชัดเจน
เขารู้ว่าอยากพาเธอไปไหน
ทุกอย่างอยู่ในนี้
ที่ที่ดอกไม้ป่าบานสะพรั่ง
ฉันเพิ่งรู้ตอนที่ไปธอร์นฟิลด์แล้วเห็นป้าย
เธอไปอยู่ในที่ที่แม่ของเธออยากให้เธออยู่
งั้นทั้งหมดนี่ก็เป็นความผิดหนู
ไม่ใช่ อลิซ
หนูทำแผนพัง หนูทำมันพัง
ไม่
หนูทำมันพังด้วยไฟใน...
หนูทำ...
- ไม่ๆ มันไม่ใช่ความผิดของเธอ - หนู...
ไฟในโรงเก็บของ หนูไม่ได้ตั้งใจฆ่าใคร หนูไม่ได้...
มีบางอย่างที่เธอจะต้องเห็น เชื่อฉันเถอะ มันไม่ใช่ความผิดของเธอ
หนูไม่รู้เรื่องแผน
หนีรอด
ไม่เป็นไร
สำนักงานเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพ ผลการสืบสวน
"การสืบสวนนี้ไม่ได้ทำขึ้นเพื่อตำหนิใคร
"มันเป็นกระบวนการสืบสวน
"จุดมุ่งหมายคือเพื่อให้รับรู้ อย่างตรงไปตรงมาถึงสิ่งที่เกิดขึ้น
"ที่นำไปสู่การตาย ของแอกเนสและเคลม ฮาร์ต
"และพิจารณาว่าได้รับบทเรียนอะไร
"เพื่อที่จะได้ช่วยเหลือชีวิตในอนาคตได้
"ในช่วงเวลาของการสืบสวน อลิซ ฮาร์ตไม่สามารถให้สัมภาษณ์ได้
"เนื่องจากเธอยังรักษาอาการบาดเจ็บ อยู่ในโรงพยาบาล
"การทำร้ายร่างกายอย่างต่อเนื่อง จากพ่อของเธอส่งผลให้กระดูกหัก
"ปอดฉีก ศีรษะ และลำคอบาดเจ็บ
"อลิซ ฮาร์ตไม่พูดตั้งแต่วันที่เกิดไฟไหม้
ผลสรุป
"แอกเนส ฮาร์ตใช้ชีวิต ด้วยความหวาดกลัว
"และใช้ชีวิตเพื่อลูกสาวของเธอ อลิซ และลูกชายที่ยังไม่เกิดของเธอ
"สามีของเธอ เคลม ฮาร์ต เป็นทั้งคนรักที่ทุ่มเท
"และก็ชอบควบคุมอย่างมาก
"ถึงจะมีอุปสรรคเหล่านี้ แต่แอกเนสยัง เป็นเพื่อนกับบรรณารักษ์ แซลลี่ มอร์แกน
"และวางแผนจะทิ้งเคลม และพาลูกสาวไปยังที่หลบภัยที่เธอรู้
"ที่ที่เธอเชื่อว่าลูกๆ จะปลอดภัย
"วันที่ 7 มกราคม 2007
"แอกเนสรับการตรวจร่างกายก่อนคลอด ที่โรงพยาบาลวายอูน่า
"โดยมีเคลมมาด้วย"
ถ้าเรามีเวลา เราจะเอาหนังสือ ที่ห้องสมุดมาให้อีกนะ
- เราเก็บ นิทานเซลกี้ ไว้ได้ไหมคะ - เราอ่านมันไปแล้ว
เอาละ เป็นเด็กดีนะ
"หลังออกจากโรงพยาบาล พวกเขาไปที่ห้องสมุดท้องถิ่น
"ที่ที่แอกเนสอัปเดตแผนการหนีจากเคลม กับบรรณารักษ์แซลลี่
"ข้อความที่อยู่ในหนังสือ"
22 มกราคม 2007 - แอกเนส ฮาร์ต
"จากนั้นแอกเนสก็กลับไปบ้านพร้อมเคลม
"จากรายงานทางนิติเวช ไฟเล็กๆ ได้ปะทุขึ้นในโรงเก็บของ"
อลิซ
- อลิซ - เคลม
เคลม ได้โปรด
อย่าทำร้ายเธอเลยนะ เคลม
อลิซ
เคลม
เคลม หยุดนะ
เคลม หยุด
ได้โปรด
"จากนั้นแอกเนสออกจากบ้าน กลับไปหาอลิซ แล้วก็คลอดก่อนกำหนด
"เจ้าหน้าที่พบเธอกำลังเจ็บปวด จากการสูดดมควันไปอย่างมาก
"และเข้าขั้นวิกฤต"
"มันเป็นการค้นพบของการสืบสวนนี้
"ว่าแอกเนส แมรี่ ฮาร์ตฆ่าเคลม ฮาร์ต เพื่อช่วยชีวิตลูกสาวของเธอ
"เนื่องจากเธอถูกพ่อทำร้าย
"การกระทำสุดท้ายของเธอเกิดขึ้น จากการถูกทำร้ายรุนแรงมาหลายปี
"โดยน้ำมือของสามีเธอ"
สองเดือนต่อมา
อลิซเป็นไงบ้าง
ฉันว่าดีขึ้นนะ
ยังปรับตัวอยู่
ฉันคุยกับเธอเรื่องเคลมและเจมม่า
แล้วเป็นไงบ้าง
ก็โอเคดี
เธอกับชาร์ลีกำลังชดเชยช่วงเวลาที่เสียไป
แล้วจูนเป็นยังไงบ้าง
เธอยังอยู่
หลับอยู่
ฉันคิดว่าเธอได้ยินเรา
เราชอบฟังข้อความของชาร์ลี
แต่ถ้าคุณทำให้อลิซโทรหาเราได้ก็คงดี
จูนคงอยากได้ยินเสียงของเธอ
ฉันรับปากไม่ได้หรอก ทวิก แต่ฉันจะลองอีกครั้งนะ
- ไว้ค่อยคุยกันนะ - คอยดูของเหลวไว้นะคะ
ไม่ต้องห่วงอาหาร ณ จุดนี้ แค่คอยทำให้เธอสบายตัว
ขอบคุณค่ะ
มาเถอะ
บู ตาคุณแล้ว
ฉันรู้ว่าคุณชอบเล่นโป๊กเกอร์ แต่เราจะเล่นไพ่โซลิแทร์
ห้ามโกง ฉันรู้ว่าคุณเป็นยังไง
แล้วเคลมล่ะ
ผมเหมือนเขาสักนิดไหม
ผมไม่อยากให้เหมือนเลย
นายเหมือนเขานิดหน่อยนะ
มันไม่ใช่เรื่องแย่หรอก เขาก็ไม่ได้แย่ไปทั้งหมดนะ
เขาก็ดีเหมือนกัน
เขาเป็นศิลปินและแข็งแกร่ง
แต่ตอนที่เรารู้สึกปลอดภัยและมีความสุข
เขาก็จะเปลี่ยนไป
เพราะบางสิ่งที่มองไม่เห็น หรือ...
พี่จะไม่แจ้งความเขาเหรอ
ที่ทำร้ายร่างกาย
ดีแลนน่ะ
เดี๋ยวนายก็ไปโรงเรียนสายหรอก
ไง
ไม่ต้องรู้สึกกดดันมากเกินไปนะ แต่เช้านี้ทวิกโทรมา
อาการจูนไม่ค่อยดีเท่าไหร่
พวกเขาคงดีใจถ้าเธอโทรไปหา
หรือฝากข้อความไว้ให้จูน
หนูจะฝากข้อความว่าอะไรล่ะคะ
"ขอบคุณมากที่บอกหนูว่าน้องชายหนู ตายไปแล้วเมื่อ 14 ปีก่อน" เหรอ
ผมคิดถึงคุณ
ไม่มีคุณแล้ว มันไม่เหมือนเดิม คุณต้องกลับมา
เราเริ่มต้นกันใหม่ได้ ผมคิดถึงคุณ
ฉันก็คิดถึงคุณเหมือนกัน
คุณบอกเสมอว่าน้ำผึ้งรักษาได้ทุกอย่าง
เราจะแต่งงานกันในธอร์นฟิลด์ แล้วหลังจากงานแต่ง
เราจะหาที่อยู่ของเราเอง
แต่เราไปไม่ไกลหรอก
ฉันอยู่โดยไม่มีพวกคุณไม่ได้หรอก
ที่จริงแล้ว
ผมคิดว่าผมสร้างกระท่อมให้เราได้นะ
ที่นี่
ตรงริมแม่น้ำ
- จริงเหรอ - ใช่
ธอร์นฟิลด์ทรุดโทรมมานานแล้ว ที่นี่ต้องปรับปรุงให้ทันสมัย
ที่นี่มีพื้นที่เยอะ มีโอกาสมากมาย
เราอาจจะปรับปรุงที่นี่ใหม่ได้
- ลองคิดดูสิว่ามันจะกลายเป็นอะไรได้ - เคลม แม่อยากคุยกับลูกแบบส่วนตัว
ตอนนี้เลย
ลูกจะไม่สร้างอะไรที่ธอร์นฟิลด์ทั้งนั้น เพราะที่นี่ไม่ใช่ของลูก
และจะไม่มีทางเป็น
- ทำไมแม่ถึงพูดแบบนั้น - ลูกรู้ว่าทำไม
ตอนที่แม่ตาย ธอร์นฟิลด์จะเป็นของทวิก แล้วก็แคนดี้ น้องสาวของลูก
ไม่ใช่ของลูก
เรื่องของแคนดี้ มันไม่มีอะไรเลย
ถ้าไม่มีอะไร
ลูกก็คงไม่ว่าอะไรถ้าแม่จะบอก แอกเนสว่าลูกข่มขืนน้องสาวตัวเอง
แม่จะไม่บอกอะไรเธอทั้งนั้น ไม่แม้แต่คำเดียว
เคลม ปล่อยเธอนะ
ออกไปจากที่นี่
แอกเนส
อย่าให้เขาพาแอกเนสไป
มันจะต้องเป็นแบบนี้
- เพื่ออลิซ - จูน
มานี่มา
ใช่ โอเค
ไม่
คุณต้องอะไรอีกไหม
ฉันจะเขียนนี่ให้เสร็จ เพื่ออลิซ
ตกลง
ถึงอลิซ
ไง
อลิซ ฉันไม่อยากจะก้าวก่ายนะ
ฉันคิดว่าเธอไม่ควรกลับไปหาดีแลน
แล้วของแบบนั้นมันอันตราย ทำให้เธอเป็นบ้าได้นะ
มีวิธีที่จะปิดกั้นมัน
- ฉันช่วย... - ค่ะ หนูรู้
จริงๆ นะ หนูไม่กลับไปหรอกค่ะ
โทร
ได้ยินไหม
พวกมันมารวมฝูงกัน
พวกผึ้ง
มันหมายความว่าราชินีตัวใหม่ ถือกำเนิดขึ้นแล้ว
ฉันกระหายอยากดื่มจินกับโทนิค แล้วก็มันฝรั่งสักถุง
ฉันจะไปเอามาให้นะ
มันฝรั่งล่ะ
เอาให้เธอสักชิ้น
แค่นิดเดียว
อีกแก้วก่อนจะไป
จูน
- ไง - หนูขอโทษ
- ไม่เป็นไรๆ - หนูขอโทษ
ฉันคิดถึงเธอ เธอมาแล้ว
พระเจ้า ชาร์ลี
ชาร์ลี
พระเจ้า สวัสดี
ดีใจที่เจอเธอนะ
- ผมคุณสีน้ำเงินจริงๆ ด้วย - แน่นอน
สวัสดีค่ะ ฉันแคนดี้
- แซลลี่ - แซลลี่ ดีใจที่ได้เจอนะคะ
- จอห์นครับ - จอห์น ดีใจที่ได้เจอค่ะ
ขอต้อนรับนะคะ
มันสวยมากเลย
ขอบคุณค่ะ
ขอต้อนรับสู่ธอร์นฟิลด์
เครื่องดื่มไหมคะ
- ได้ค่ะ - ค่ะ
นั่งก่อนสิ
คุณคิดว่าจะมากันกี่คนเหรอ
มีแค่พวกเรากับพวกฟลาวเวอร์
จูน แม่ของฉันคงเกลียดนี่แน่
ใช่เลย เธอต้องเกลียดแน่
เธอบอกไว้อย่างชัดเจนว่า เธอต้องการงานศพแบบง่ายๆ
ไม่วุ่นวาย พูดถึงให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้
แค่ครอบครัวกับพวกฟลาวเวอร์
ฉันก็ทำตามสัญญา
นี่คือฟลาวเวอร์กับครอบครัวของเขา
แล้วดูสิว่าดอกไม้ป่าอย่างพวกคุณ บานสะพรั่งกันแค่ไหน
เรารักเธอนะ
ขอบใจจ้ะ
ชาร์ลีกับอลิซขึ้นมาบนนี้หน่อยได้ไหม
พวกเราทุกคนรู้จักอลิซกันอยู่แล้ว หลานสาวสุดที่รักของจูน
ขอต้อนรับกลับมานะ
ส่วนนี่คือชาร์ลี หลานชายของจูน
พวกเขาเป็นลูกของลูกชายจูน เคลม
กับแอกเนส ภรรยาสุดที่รักของเขา ที่ไม่ได้อยู่กับเราแล้ว
เราได้กันทุกคน
ลูกสาวสุดที่รักของฉัน
เธอเป็นเหมือนกับของขวัญ
รักของฉันคงอยู่ตลอดกาล
ถึงอลิซ
เมื่อเราไม่พูดอะไรเลย พวกเขาชนะ
ในโรงเก็บของของฉัน มีหนังสือที่ฉันวางเอาไว้ให้เธอ
ฉันเรียกมันว่า ดอกไม้ที่หายไป
ดอกไม้ที่หายไป
อลิซ นี่คือเรื่องราว ที่ฉันน่าจะเล่าให้เธอฟัง
ตอนที่เธอโตพอจะฟังได้
และยังคงมองหาคำตอบ
ตอนที่ผู้หญิงเริ่มมาที่นี่
มันเกือบจะเป็นเหมือนพิธีกรรม ที่คืนหนึ่ง พวกเขาจะมาที่โรงเก็บของ
ชายถูกจำคุก 12 ปี ข้อหาทำร้ายร่างกายหญิงท้อง
แล้วบอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา แล้วก็ดูสิ่งที่ฉันเขียนลงไป
บันทึก มีทั้งสีดำและขาว
วัทเทิล (แม่ของฉัน)
มันคือเรื่องราวที่ฉันเริ่มเขียนขึ้น ตั้งแต่ตอนเป็นเด็กสาว
เคลม ฮาร์ต (หกเดือน)
ฉันถูกพรากเสียงไป ตอนเกิดอาชญากรรมที่โหดร้ายตรงแม่น้ำ
ตอนที่ฉันยังเด็กมากๆ
ฉันยอมให้ผู้ชายปิดปากฉัน
การเขียนเรื่องราวพวกนี้ ทำให้ฉันหาเสียงของตัวเองเจอ
เรื่องราวของดอกไม้ที่หายไปของผู้หญิง
ที่ชีวิตและประวัติของพวกเขาถูกลบออกไป
ส่วนใหญ่โดยผู้ชาย
ผู้ชายที่ไม่เคยต้องรับผิดชอบ ในสิ่งที่พวกเขาทำ
เพราะเขาคือลูกชายของเรา
เขาคือพี่น้องของเรา
พ่อของเรา คนที่เรารัก
ฮีโร่ของเรา
การพูดต่อต้านพวกเขา
คนที่เรารัก
ที่เราไว้ใจ
ที่อาศัยอยู่ในบ้านของเรา
ที่ควรจะคอยปกป้องเรา
การบอกเรื่องราวพวกนั้น การมีคนรับฟัง และเชื่อ...
เป็นเรื่องที่ยากมาก
ย่าทิ้งอะไรไว้ให้น้าคะ
งานสุดท้ายที่ต้องทำ
เธอพร้อมไหม
สิ่งที่หายไปได้ถูกพบแล้ว
ความรักของฉันไม่มีวันหายไปจากคุณ
การฟื้นคืนชีพ
มีความกล้า มีความมั่นใจ
แต่เราต้องชดใช้ สำหรับความเงียบของเรา อลิซ
ความลับ ความละอาย... มันจะทำให้เราอ่อนแอ
เดินระวังๆ นะ
มันทำให้ผู้ชายอย่างดีแลน เป็นเสียงเพียงเสียงเดียว
พวกเขาได้เขียนประวัติศาสตร์ใหม่
ลบเรา กำหนดว่าเราเป็นใคร
ฉันเจอเสียงของฉันอีกครั้ง จากการฟังเรื่องราวของผู้หญิงคนอื่น
การฟังพวกเขาพูด ทำให้ฉันตระหนักว่าฉันไม่ได้ตัวคนเดียว
ฉันมอบเรื่องราวของฉันให้เธอ อลิซ เพื่อเพิ่มลงไปในเรื่องของเธอ
เพราะว่าเธอมีเสียง
เสียงอันยิ่งใหญ่ ดัง และไพเราะ
และตอนนี้ถึงเวลาที่จะใช้มันแล้ว
คำบรรยายโดย รัฐกานต์ อวรัญ
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิภาพร หมู่ศิริเลิศ