Spinifeks. Buna bayılırım.
Yam çalısı. Kelebek bezelyesi.
Crotalaria. Brachyscome.
Pardon. Gevezelik mi ediyorum? Mülakatlarda iyi değilimdir.
Hayır, ondan değil. Burası hep beni hayrete düşürüyor.
Çevrebilimi okumuş bir korucu lazımdı.
Birden sen çıkageldin.
Çalı domatesi.
Gösteriş yapıyorsun ama.
Arazi aracı sürebiliyor musun? Mesela ATV?
Her şeyi sürerim. 10 yaşında öğrendim.
Bu arada işe girmeyi planlamıyordum. Sadece seyahat ediyordum.
Yani evrakım yok.
Bu üniversiteden sonra ilk işim olacak. O yüzden referansım da yok.
İşini bildiğin belli. Lulu da seni çok methediyor.
Baş korucumuz Dylan'ı tanıyor musun? Bizimle çalışırsa şanslıyız, dedi.
Hadi o zaman. Sana üniforma bulalım.
-Sağ olun. -Bize katılman güzel.
-Veda etmek için beklesek mi? -Hayır.
Alice'in bir dakika daha Charlie'yi öldü sanıp
kendini suçlaması fikrine katlanamıyorum.
Öğrenmesi gereken çok şey var. Onun adına korkuyorum.
Zor, biliyorum ama yapma canım.
Buradan uzaklaşmalıyız.
Charlie'yle tanışalım, sonra gidip Alice'i bulalım.
Candy.
ARTIK İHTİYAÇ DUYMADIĞIM ŞEYİ BIRAKIYORUM
Kanserin yayılma derecesinden dolayı tedavi seçenekleri kısıtlı.
Ama deneysel ilaç tedavisi var. Seni listeye alabiliriz.
Hayır. Tedavi istemiyorum.
Emin misin?
Evet.
Arayabileceğimiz biri var mı?
Palyatif bakımın ve Ağrı yönetimi konuşmak için.
-Desteğe ihtiyacın olacak. -Evet.
Hayır.
Gerek yok. Teşekkür ederim.
ALICE HART'IN KAYIP ÇİÇEKLERİ
BEŞİNCİ BÖLÜM ÇÖL MEŞESİ
ANLAMI: DİRİLİŞ
Turda anlattığımız hikâyeyi çocuklarımıza ezberletiriz.
Çocuklara söylediğimiz gibi, toprakla bağımızı hikâyeler sağlıyor.
Bu hikâyeleri kültürümüzü,
ruhumuzu ve bilgilerimizi yaşatmak için anlatırız.
Korucu olduğuna göre
buranın hikâyesine saygı göstermek görevin.
Ayrıca bu toprakları korumalısın.
Yani insanların Gönül Bahçesi'ne girip çiçek koparmasını önlemek
işinin bir parçası.
Çok uzun zamandır buradalar.
Ama çok insan geldiği için hastalanıyorlar.
Kök çürümesi.
Kök çürümesi oluyordur.
Rahatsız edilirlerse kuraklıktan çok bundan ölürler.
-Bunu nerede öğrendin? Okulda mı? -Hayır.
Büyükannemden.
Wildlings'e bir düzine kanguru ayağı da göndermemiz lazım.
Bir saniye. Selam.
Keşke arasaydın. Almaya gelirdim.
Burada olmazsın sanıyordum.
Çiftlik kendi kendine işlemez. Gelsene.
-Adamlar niye burada? -Tamirat yapıyorlar.
Üzgünüm, açmam lazım. Sen dinlen. Aradığınız için sağ olun.
Onu etkilemeye çalışıyordum. Konuştum da konuştum.
Bir şeyleri doğru yapmışsın.
Yarın seni tekrar çıkarıp her yeri gezdirecek.
Bunu herkes için yapmaz.
Hey.
-Teşekkürler. -Leydim.
Küçük evime bak.
-Hiç yalnız yaşamadım. -Burada yalnız değilsin.
Aiden hemen orada. Ben de ilerideki küçük evdeyim.
O yamaçtaki evi görüyor musun?
-Dylan'ın evi. -Demek orada yaşıyor.
Bak sen.
Moss ne oldu?
-Bitirdim. -Üzüldüm.
-İyi çocuk. -Evet, biliyorum.
Ama bir şey eksikti.
Doğru kişi değildi.
Gitmem gerek.
İyi ki buradasın Alice Hart.
Nasılsın? Doktor ne dedi?
Pek bir şey demedi. Hepsini almışlar. Başka tedaviye gerek yokmuş.
-Buna içilir. -Şerefe.
-Sağlığına. -Şerefe.
Şerefe.
Alice'ten haber var mı?
Hayır ama Twig şimdi onunladır.
Charlie'yle yani.
Charlie kim?
Çiçekler'in önünde aile meselelerini konuşmayız.
Neden? Charlie artık sır değil ki.
-Mıntıkayı gezeceğim. -Kapıları kilitledim.
Elektrikli çitler açık. Uyuman lazım.
Merhaba Twig. Ben Sally.
-Selam. -Gelsene.
-Ben John. Memnun oldum. -Selam.
İçeri gel.
-Bu Charlie. -Merhaba.
Gel kızım.
Su içer misin?
Al bakalım. Su?
-Selam. -Günaydın.
-Bu kim? -Pip.
Seni sevdi.
Ne tarafa gidiyorsun?
-O tarafa. -Ben de.
Pip, hadi. Gel.
Evim bu tarafta.
O yol da senin evine gidiyor. Bahçe ışıklarına.
İşte görüşürüz.
Ona sürekli bir şeyler gönderiyordum.
Görüşmek istemediğini yazınca bıraktım.
Charlie,
bunların hiçbirini Alice yazmadı. Hepsini June yazmış.
Alice'e anne babanızın öldüğü yangında senin de öldüğün söylendi.
-Hepimize öyle dendi. -Bunu nasıl yapar?
Alice'e? Charlie'ye?
Ona sorsak Alice'i korumaya çalıştığını söylerdi.
Kendi kardeşinden mi?
-Karmaşık bir durum. -Benden hiç haberi yok mu yani?
Hayır canım.
Bilmiyor.
Levhalara rağmen anlamıyorlar.
İnsanlar her şey kendilerinin olsun istiyor.
-Sonra da özür mektupları geliyor. -Özür mektupları mı? Ne için?
Dokunmamaları gereken şeyleri aldıkları için. Çiçekler, taşlar.
Her türlü şey. Kötü bir şey olunca da bizi suçluyorlar.
Çok geç. Söz dinlemez, hatalar yapar ve toprağa saygı göstermezsen
böyle şeyler olur.
-Bayım, oradan çıkar mısınız? -Pardon.
-Baba! -Teşekkürler.
Mish, bana bira ayırır mısın?
Vay. Kimler gelmeye karar vermiş.
-Nasıl? -Çok güzel.
Öyle mi?
-Sonunda geldin dostum. -Evet.
-Demiştim. -Niye hiç burada takılmıyorsun?
Güzelmiş.
Sana kaç kere söyledik.
-En sevdiğim yer. -Evet.
-Eğleniyor musun? -Evet.
Öyle mi?
Orana ne oldu?
Dokuz yaşındayken araba kazası geçirdim.
Arabayı büyükannem sürüyordu. Sarhoştu ve öldü.
-Siktir. Üzüldüm. -Önemli değil. Pek hatırlamıyorum.
-Üzgünüm. -Sorun değil.
-Lulu. Lu, rahat dur. Sakin ol. -Ne?
-Seni aramadığım yer kalmadı. -Buldun işte.
-Bu Charlie mi? -Hayır.
-Seni burada istemiyorum. -Yardım edeyim.
-Yardımını istemiyorum. -Tanrı aşkına June.
Hastasın.
Doktorlarınla konuştum. Ölecekmişsin.
Her şeyi saklayıp durduğun için kanser oldun.
Hâlâ aynı şeyi yapıyorsun. Bir şeyleri kutuya koyup saklıyorsun.
-Seni ilgilendirmez. -İlgilendirir.
Artık çocuk değilim. Bana çocukmuşum gibi davranma.
Bana bakamıyorsun bile.
Çocukluğumdan beri bana doğru düzgün bakmadın.
Benden başka kimsen kalmadı June.
Herkes gitti ama sen hâlâ bana bakamıyorsun.
Sana bakmak mı?
Sana bakamıyorum çünkü seni anlayamıyorum.
Sinsice dolaşıyor, kapı dinliyor, yabancılarla sevişiyorsun.
Bilmediğimi mi sanıyorsun?
Bu ne? Kimsin sen?
Çok hızlısın.
Ne oluyor be?
Artık bana bakabilir misin?
Hâlâ yeterli değilim.
Hiç de olmadım. O olaydan beri.
Bunu konuşmayalım.
Yerime Agnes'ı koydun. Hep istediğin kız evladı.
Kusursuz Agnes. O hasarlı değildi.
Onu sevmek daha kolaydı.
Yaşananlar feciydi. Canım çok yandı.
Ama Clem'i seviyordum.
Her şeyden çok.
Bunu öğrenip beni yollaman beni kahretti.
Geri döndüğümde hiçbir şey olmamış gibiydi.
Ama oldu.
Bizi mahveden yalanlar oldu. Olanları konuşmamak.
Hiçbir şeyi konuşmamak.
Olanları kaldırabilirim.
Ama beni yargılamanı, utandırmanı kaldıramıyorum.
Clem! Çekil kızın üstünden! Çekil!
Anne, sandığın gibi değil. Özür dilerim.
Ona asla zarar vermem. Öyle bir şey yapmam.
-Onu seviyorum. Birbirimize âşığız. -13 yaşında. Daha çocuk o.
Ağabeyisin sen onun. Onu koruman gerek.
Koruyorum zaten anne. Ona asla zarar vermem. Ona âşığım.
Ona tecavüz ettin.
Yanılıyorsun.
Çok yanılıyorsun. Öyle bir şey yapmam. Ona değer veriyorum.
Bu evden gitmeni istiyorum.
Candy'den uzak dur. Ona bakma, onunla konuşma.
Ona sakın dokunma.
Onurlu bir adam değilsin.
-Yanılıyorsun. Öyle bir şey yapmam. -Defol.
Git, diyorum. Defol git!
-Tanrım. Bu ne? -Yeni ev partisi, demiştin.
Ne gerek vardı? Sağ ol.
Açmadan teşekkür etme çünkü hiç beğenmeyebilirsin.
-Hoş geldiniz. -Teşekkürler.
-Bunları buzdolabına atayım. -Tamam.
Açsana.
Görünce aklıma sen geldin. Umarım beğenirsin.
Tanrım...
Bayıldım.
Tanrım. İnanılmaz.
-Başka kim gelecekti? -Bir saniye tutar mısın?
-Selam. -Gelsene.
Teşekkürler.
Selam.
-Dylan, seni görmek güzel dostum. -Sağ ol.
Kadeh getireyim. Şarap?
-Lütfen. -Harika.
O kadar zamandır uzaktayım ki ev nedir unuttum.
Tanrım. Kendine görmüş geçirmiş deme. O laftan nefret ediyorum.
O dediğin Fleetwood Mac şarkısı.
Ne? Fleetwood Mac seveceğin aklıma gelmezdi.
-Evet. -Çok şirin.
Babam severdi. Anneme gitarla çalardı.
Sen çalıyor musun?
Ne zamandır evinden uzaktasın?
Bilmem. Yedi buçuk senedir falan.
Evet.
Birkaç yıl Avrupa'yı gezdim, sonra Asya'yı.
Sonra Avustralya'ya geldim.
Sen nereye gitmek istersin?
Henüz çok seyahat etmedim. O yüzden her yer özel geliyor.
Özel bir şey görmek istiyorsan bir günlük mesafede boğaz var.
Gün batımında, ışık suya vururken başka bir dünyada gibi oluyorsun.
Görmek isterim.
İzin günün ne zaman?
Charlie'yi çok iyi yetiştirmişsin.
Teşekkürler.
Thornfield'dan uzakta, seninle büyümesi muhtemelen daha iyi.
Her şeyin parasını June ödedi.
En iyi uzmanlar. Neye ihtiyacı varsa. Sorgusuz sualsiz.
Evlatlık olduğunu, anne babasına ve Alice'e ne olduğunu hep biliyor muydu?
Evet. 14 yaşındayken ona adli tabip raporunu okuttuk.
Gerçeği anlayabilsin diye.
Aslında ne olduğunu.
Nasıl yani?
John'un June'a yolladığı rapor bulguları.
Okumadın mı?
Hayır.
-Ama June da okumadı. -Tanrım.
O zaman bilmiyorsunuz.
-Agnes. -Selam June.
Thornfield'a hoş geldin.
Başın sağ olsun.
Annen yakın arkadaşımdı.
Çok güzel. Sen mi yaptın?
Hayır. Atmak üzereydim.
İçeri gel.
Clem.
Yardım et lütfen.
Onu Clem yaptı.
Sahi mi?
Çok yeteneklisin.
Al, senin olsun.
Teşekkürler.
İstersen etrafı gezdireyim.
Yerleştikten sonra tabii.
Tamam, güzel olur.
Agnes senin yerine geçmedi.
Clem'i senden uzak tutmak içindi.
Daha çocuktun. Küçük bir kızdın.
Agnes yaşça daha büyüktü.
Aşka ihtiyacı vardı.
Ben de onları cesaretlendirdim.
Agnes kusursuz ya da lekesiz olduğundan değil.
Sırf Clem senden uzak dursun diye.
Amacım hep seni korumaktı.
Gitmek istersen anlarım ama lütfen şunu bil
seni görüyorum Candy Blue'm.
-Emin olduğundan emin misin? -Eminim.
Tamam, emin değilim. Gidelim.
Hazır mısın?
Önden buyur.
-İyi ki doğdun. -Teşekkürler.
-Selam. -Selam.
Merhaba Ruby.
Şunlara bakın.
-Bira? -Sağ ol.
-Neredeydiniz? -Orada, burada. Bilirsin işte.
Şerefe.
-Şerefe. -Görüşürüz.
-Açayım mı? -Olur.
Geliyorum.
Selam yabancı.
-İyi misin? -Evet.
-İçki ister misin? Tekila var. -Almayayım.
Bizden kaçıyor gibisin.
-Dylan'la ikimizden. -Sizin adınıza mutluyum.
Onu hiçbir kızla insan içinde görmedim, hepsi bu.
Dikkatli ol. Bazen zorbalık edebiliyor.
Lütfen Dylan'a bir şey söyleme.
Sorun yok. Sizin adınıza mutluyum. Gerçekten.
Bizim olay eskidendi.
Önemli değil.
Bana bak. Bu kıza iyi bak, tamam mı?
Tabii.
Bizce burada, Agnes Bluff'ta.
Kredi kartını en son orada kullanmış.
Peki o zaman. Toplanmam lazım.
Ben de gelebilir miyim? Onunla tanışmak istiyorum.
Önce bir Alice'i bulayım. Ona seninle ilgili her şeyi anlatacağım.
Söz. Onunla tanışacaksın.
Bunlar çalı papatyası.
Anlamı "Varlığın acımı dindiriyor."
-Söylesene, nereye gidiyoruz? -Sabret.
-İpucu verir misin? -Hayır. Tamam, kırmızı.
-Tamam. -İçinde kayalar var.
-Su olabilir. Bilemeyiz. -Su mu?
Sürpriz. Bence bayılacaksın.
İyi, değil mi?
Hey.
Gel.
-Dur. Beni nereye götürüyorsun? -Gel.
Tamam.
Bunu görene kadar bekle. Uzan.
Bak. Başka bir dünyaya ait gibi, değil mi?
Lulu'yu da getirdin mi?
Niye böyle bir şey dedin şimdi?
-Sadece... -Hayır. Siktir.
Dylan. Dylan, dur.
Lütfen. Kötü bir niyetim yoktu.
Geri dön. Dylan!
Dylan?
Alice.
Özür dilerim.
Neden öyle dedim, bilmiyorum. Çok aptalım. Özür dilerim.
Yiyecek kaldı mı?
Evet.
Sağ ol.
Taşınmada iyi şanslar.
Twig onu bulmuş. Alice, Agnes Bluff'taymış.
Agnes mı?
Tabii ya.
Her şey düzelecek.
Saçını eski rengine boyamazsan düzelmez. Candy Blue'mu özlüyorum.
Lulu'yu buraya getirdim, evet.
Ama hiçbir zaman birlikte değildik.
Böyle değildi.
Her şeyi mahvettim.
-Ne? Hayır. -Ben...
Daha önce kimseye karşı böyle bir şey hissetmemiştim.
Bu beni korkutuyor.
Ben de kimseye böyle bir şey hissetmedim.
Boktan tarafımı gördün. İçyüzümü.
-Sense müthişsin. -Hayır.
-Evet. -Değilim.
-Evet. Çok güzelsin. -Yapma. Bilmediğin şeyler var.
Anlatsana.
Anlatırsam artık müthiş olmam.
Anlat o zaman.
Küçükken
babamı yakma hayalleri kurardım.
Bir gün yaktım da.
Annemle ikimizi döverdi.
Annemin bebeği olacaktı. Ben de...
Sadece durmasını istedim.
Ve...
Gaz yağı çaldım.
Ve her şey bir anda alev aldı.
Öldüler.
Hepsini öldürdüm.
Yapma. Daha çocukmuşsun.
Senin suçun yok.
Baban canını yaktığı için çok üzgünüm.
Ama artık ben varım.
Buradayım.
Boktan geçmiş yok.
Artık biz varız.
Çünkü birbirimizi bulduk.
İkimiz. Biz aynıyız.
Sen ve ben.
Alt yazı çevirmeni: Bilge Gündüz
Proje Kontrol Sorumlusu: Berkcan Navarro