Spinifex. Daar ben ik dol op.
Bush yams. Parra pea.
Crotalaria. Brachyscome.
Sorry. Ben ik aan het ratelen? Ik ben niet goed in solliciteren.
Nee, dat is het niet. Deze plek blijft me gewoon verbazen.
We zochten een nieuwe ranger met een diploma
en hier ben je opeens.
Woestijnrozijn.
Nu sloof je je uit.
Hoe goed ben je met terreinwagens en quads?
Ik kan alles. Geleerd toen ik tien was.
Om eerlijk te zijn was ik alleen op doorreis.
Dus ik heb geen documenten.
Dit zou de eerste baan na m'n studie zijn, dus ik heb geen referenties.
Je weet in ieder geval genoeg. Lulu geeft hoog van je op.
Onze hoofdranger. Ken je Dylan? Volgens hem boffen we met jou.
We gaan een uniform voor je halen.
-Dank je. -Fijn je erbij te hebben.
-Nemen we geen afscheid? -Nee.
Ik vind het een vreselijk idee dat Alice
zichzelf nog steeds de schuld geeft van Charlies dood.
Er is zoveel dat ze niet weet. Ik ben bang voor haar.
Ik weet dat dit moeilijk is, maar kom op.
We moeten hier allebei weg.
Laten we naar Charlie gaan en daarna Alice zoeken.
Candy.
IK LAAT LOS WAT IK NIET LANGER NODIG HEB
Gezien de mate van de uitzaaiing zijn de behandelingsopties beperkt.
We kunnen je wel op de lijst zetten voor een experimentele proef.
Nee. Geen behandeling.
Zeker weten?
Ja.
Kan ik iemand voor je bellen
om palliatieve zorg of pijnbestrijding te bespreken?
-Je zult steun nodig hebben, June. -Ja.
Nee.
Ik red me wel. Dank je.
DEEL VIJF WOESTIJNEIK
BETEKENIS: WEDEROPSTANDING
Het verhaal van onze tour leren we ook aan onze kinderen.
We vertellen ze dat deze verhalen onze band met het land zijn.
We vertellen de verhalen
om onze cultuur, geest en kennis sterk te houden.
Nu je ranger bent,
heb je de verantwoordelijkheid dat verhaal te eren.
Je moet dit land ook beschermen.
Je moet dus ook voorkomen dat mensen de Heart Garden betreden
en bloemen meenemen.
Die groeien hier al heel lang.
Maar met alle mensen die hier komen, worden ze ziek.
Wortelrot.
Daar zijn ze vatbaar voor.
De kans is dan groter dat ze daardoor sterven dan door droogte.
-Heb je dat tijdens je studie geleerd? -Nee.
Van mijn oma.
Ja, en voeg een dozijn kangoeroepoten toe aan Wildlings.
Momentje. Hoi.
Als je had gebeld, had ik je opgehaald.
Ik had jou hier niet verwacht.
De boerderij runt zichzelf niet. Kom.
-Wat doen die mannen hier? -Reparaties.
Sorry, ik moet opnemen. Rust wat uit. Bedankt voor het terugbellen.
Ik probeerde indruk op haar te maken en bleef maar ratelen.
Je hebt iets goed gedaan.
Ze geeft je morgen een volledige rondleiding.
Dat doet ze niet voor iedereen.
Hé.
-Dank je. -Vrouwe.
Moet je m'n huisje zien.
-Ik heb nog nooit alleen gewoond. -Je bent hier niet alleen.
Aiden woont daar. En ik in dat kleine huisje.
Zie je dat huis op de heuvelrug?
-Daar woont Dylan. -Daar woont hij dus.
Toe maar.
En Moss?
-Ik heb het uitgemaakt. -Wat vervelend.
-Hij is een goede gast. -Ja.
Het ontbrak hem gewoon aan iets.
Het mocht niet zo zijn.
Ik moet gaan.
Ik ben blij dat je er bent, Alice Hart.
Hoe voel je je? Wat zei de dokter?
Niet veel. Ze denken dat ik niet meer behandeld hoef te worden.
-Daar proost ik op. -Proost.
-Op je gezondheid. -Proost.
Proost.
Nog nieuws over Alice?
Nee, maar Twig zou er nu moeten zijn.
Met Charlie.
Wie is Charlie?
We bespreken geen familiezaken waar de Bloemen bij zijn.
Waarom niet? Charlie is geen geheim meer.
-Ik ga de ronde doen. -Ik heb al afgesloten.
De hekken staan aan. Je moet slapen.
Hoi, Twig. Ik ben Sally.
-Hoi. -Kom binnen.
-Hé, Twig. John. Aangenaam. -Hé.
Kom verder.
-Dit is Charlie. -Hoi.
Kom, meisje.
Wil je water?
Hier. Wil je water?
-Hoi. -Goedemorgen.
-Wie is dit? -Dit is Pip.
Ze mag je.
Welke kant ga je op?
-Die kant op. -Ik ook.
Kom, Pip.
Hier moet ik zijn.
Dat pad daarginds leidt naar jou. En naar je lichtjes.
Tot op het werk?
Tot op het werk.
Ik bleef dingen sturen tot ze 'n brief stuurde
waarin ze zei geen contact meer te willen.
Charlie,
Alice heeft deze brieven niet geschreven, maar June.
Alice is verteld dat je met je ouders omkwam in de brand.
-Ons allemaal. -Hoe kon ze ons dat aandoen?
Alice? Charlie?
Ze zou waarschijnlijk zeggen dat ze Alice wilde beschermen.
Tegen haar broer?
-Het is ingewikkeld. -Weet ze helemaal niets over mij?
Nee.
Alice weet van niets.
Zelfs de borden houden ze niet tegen.
Mensen willen iets bezitten, ook al is het niet van hen.
-Dan komen de spijtbrieven. -Waar hebben ze dan spijt van?
Dat ze zomaar dingen meenemen. Bloemen, stenen.
Dan willen ze ons de schuld geven als er iets ergs gebeurt.
Te laat. Dat krijg je ervan als je niet luistert, als je te ver gaat
en je het land niet respecteert.
-Meneer, kunt u naar het pad gaan? -Sorry.
-Papa. -Dank u.
Mish, bewaar een biertje voor me.
Kijk eens aan wie heeft besloten te komen.
-Hoe is het? -Prachtig.
Ja?
-Je bent er eindelijk. -Ja.
-Ik zei het. -Waarom ben je hier nooit?
Het is goed.
We hebben het zo vaak gezegd.
-Het is mijn favoriete plek. -Ja.
-Vermaak je je? -Ja.
Ja?
Wat is dat?
Een auto-ongeluk toen ik negen was.
Mijn oma reed, ze was dronken en stierf.
-Wat erg. -Het geeft niet. Ik herinner het me amper.
-Sorry. -Al goed.
-Lulu. Doe eens rustig. -Wat?
-Ik heb je overal gezocht. -Nou, je hebt me gevonden.
-Is dit Charlie? -Nee.
-Ik wil je hier niet. Stop. -Laat me helpen.
-Ik wil je hulp niet. -Verdomme, June.
Je bent ziek.
Ik weet dat je stervende bent.
Van al deze geheimzinnige onzin heb je kanker gekregen.
Je doet het nog steeds. Alles terug in een doos stoppen. Het wegstoppen.
-Dit zijn jouw zaken niet. -Jawel.
Ik ben geen kind meer. Behandel me dan ook niet zo.
Je kunt me niet aankijken.
Dat heb je niet meer gedaan sinds ik een kind was.
Ik ben het enige wat je nog hebt.
Er is niemand meer. En je kunt me nog steeds niet aankijken.
Je aankijken?
Ik kijk je niet aan omdat ik niet weet wat dit is.
En al het rondsluipen en afluisteren en seks met vreemden.
Dat weet ik echt wel.
Wat is dit allemaal? Wie ben jij?
Je bent zo snel.
Wat?
Kun je me nu aankijken?
Ik ben niet genoeg, hè?
Nooit geweest. Niet sinds wat er is gebeurd.
Niet nu.
Je hebt me vervangen door Agnes, de dochter die je altijd wilde.
De perfecte Agnes. Zij was niet beschadigd.
Makkelijker om van te houden.
Wat er is gebeurd, was verknipt en deed pijn.
Maar ik hield van hem.
Meer dan wat dan ook.
Het brak mijn hart dat je erachter kwam en me wegstuurde.
Toen ik terugkwam, was 't alsof er niks was gebeurd.
Het is gebeurd.
Alle leugens en er niet over praten, heeft ons kapotgemaakt.
Al het nergens over praten.
Ik kan accepteren wat er is gebeurd.
Maar niet dat je me veroordeelt en beschaamt.
Clem. Ga van haar af.
Mama. Het is niet wat je denkt. Het spijt me.
Ik zou haar nooit pijn doen.
-Ik hou van haar en zij van mij. -Ze is 13. Ze is nog een kind.
Als broer moet je voor haar zorgen.
Dat heb ik gedaan. Ik zou haar nooit pijn doen. Ik hou van haar.
Je hebt haar verkracht.
Je hebt het mis.
Dat zou ik nooit doen. Ik geef om haar.
Ik wil dat je hier weggaat.
Blijf uit Candy's buurt. Praat niet met haar.
Raak haar niet aan.
Je bent geen echte man.
-Je hebt het mis. Dat zou ik nooit doen. -Ga weg.
Eruit. Wegwezen.
-Wat is dit? -Je zei dat het een housewarming was.
Dat had niet gehoeven. Dank je.
Maak het eerst maar open. Misschien vind je het niks.
-Welkom. -Dank je.
-Ik leg deze in de koelkast. -Ga je gang.
Maak open.
Ik zag het en dacht aan jou.
Jeetje...
Het is te gek.
Het is geweldig.
-Wie verwachten we nog meer? -Kun je dat vasthouden?
-Hé. -Kom binnen.
Dank je.
Hé.
-Dylan. Goed je te zien. -Hé, man.
Ik pak wat glazen. Wijn?
-Ja, graag. -Top.
Ik ben zo lang weggeweest dat ik niet meer weet wat thuis is.
Noem jezelf geen man van de wereld. Daar heb ik een hekel aan.
Man of the World? Dat is van Fleetwood Mac.
Wat? Jij een Fleetwood Mac-liefhebber?
-Ja. -Dat is zo schattig.
Mijn vader was er gek op. Hij speelde het op z'n gitaar voor mam.
Speel je gitaar?
Hoelang ben je weggeweest?
Geen idee. Zo'n zeven en een half jaar.
Ja.
Ik reisde een paar jaar door Europa. Daarna door Azië.
Toen kwam ik naar Australië.
En jij? Waar wil jij naartoe?
Ik heb nog niet veel gereisd, dus alles voelt vrij speciaal.
Als je echt iets speciaals wilt zien, is er een kloof op een dag rijden.
Bij zonsondergang, wanneer het licht het water raakt, is het echt speciaal.
Dat zou ik graag zien.
Wanneer heb je weer vrij?
Je hebt het goed gedaan met Charlie.
Dank je.
Hij is waarschijnlijk beter af bij jou, weg van Thornfield.
June heeft alles betaald.
Alle beste specialisten, alles wat hij nodig had.
Wist hij dat hij geadopteerd was en wat er met zijn ouders en Alice is gebeurd?
Ja. Toen hij 14 was, lieten we hem het lijkschouwersrapport lezen.
Zodat hij de waarheid kon begrijpen.
Wat er is gebeurd.
Hoe bedoel je?
De bevindingen van het rapport. Die John naar June heeft gestuurd.
Heb je die niet gelezen?
Nee.
-Maar June ook niet. -Lieve hemel.
Je weet het dus niet.
-Agnes. -Hoi, June.
Welkom op Thornfield.
Gecondoleerd.
Je moeder was een goede vriendin.
Wat mooi. Zelf gemaakt?
Nee. Ik wilde het net weggooien.
We gaan naar binnen.
Clem.
Help ons even.
Clems werk.
Echt waar?
Je hebt zo'n gave.
Hier. Voor jou.
Dank je.
Ik kan je rondleiden.
Nadat je hebt uitgepakt.
Ja, graag.
Agnes heeft je nooit vervangen.
Ik wilde hem bij je weghouden.
Je was nog maar een klein meisje. Een kind.
Agnes was ouder.
Ze had liefde nodig.
En ik moedigde het aan.
Niet omdat ze perfect of onbezoedeld was.
Maar om hem bij je weg te houden.
Het ging altijd om jou beschermen.
Ik begrijp het als je wilt gaan. Maar je moet dit weten.
Ik zie je, mijn Candy Blue.
-Weet je het heel zeker? -Ja, heel zeker.
Oké, toch niet. We gaan.
Klaar?
Na jou.
-Gefeliciteerd. -Dank je.
-Hé. -Hé.
Hoi, Ruby.
Kijk jullie eens.
-Biertje? -Dank je.
-Waar hebben jullie gezeten? -Overal en nergens.
Proost.
-Proost. -Ik zie je zo.
-Zal ik hem openen? -Oké.
Zo terug.
Hé, vreemdeling.
-Gaat het? -Ja.
-Wil je iets drinken? Er is tequila. -Nee, dank je.
Ontwijk je ons?
-Dylan en mij. -Ik ben blij voor jullie.
Ik heb hem nog nooit zo met een meisje gezien.
Wees voorzichtig. Hij kan nogal moeilijk zijn.
Zeg alsjeblieft niets tegen Dylan.
Het is oké. Ik ben blij voor je. Echt.
Het is verleden tijd.
Het is goed.
Hé, jij. Zorg goed voor haar, oké?
Natuurlijk.
We denken dat ze hier is, Agnes Bluff.
Daar heeft ze haar creditcard gebruikt.
Goed, ik moet gaan inpakken.
Mag ik mee? Ik wil haar echt ontmoeten.
Laat mij Alice zoeken en ik zal haar alles over jou vertellen.
Beloofd. Je zult haar ontmoeten.
Dit zijn twiggy daisies.
Ze betekenen 'Jouw aanwezigheid verzacht mijn pijn'.
-Waar gaan we heen? -Wacht maar af.
-Mag ik een hint? -Nee. Oké, het is rood.
-Oké. -Er zijn rotsen.
-Misschien is er water. -Water?
Je vindt het vast een leuke verrassing.
Niet slecht, hè?
Hé.
Kom.
-Wacht even. Waar gaan we heen? -Kom.
Oké.
Wacht tot je dit ziet. Ga liggen.
Zie je? Als iets van een andere planeet.
Was je hier ook met Lulu?
Waarom zou je dat zeggen?
-Ik... -Nee. Verdomme, zeg.
Dylan. Stop.
Toe. Ik bedoelde er niets mee.
Kom terug. Dylan.
Dylan?
Alice.
Het spijt me enorm.
Ik weet niet waarom ik dat zei. Ik ben een idioot. Het spijt me.
Is er nog eten?
Ja.
Dank je.
Succes ermee.
Twig heeft haar gevonden. Alice. Ze is in Agnes Bluff.
Agnes?
Natuurlijk.
Het komt wel goed.
Niet tot je je oude haarkleur weer hebt. Ik mis mijn Candy Blue.
Ik ben hier met Lulu geweest.
Maar we hebben nooit iets serieus gehad.
Niet zoals dit.
Het spijt me.
-Wat? Nee. -Ik...
Ik heb nog nooit zoiets voor iemand gevoeld.
En dat vind ik doodeng.
Ik heb dit ook nog nooit voor iemand gevoeld.
Je hebt mijn slechte kant al gezien.
-En jij bent zo perfect. -Nee.
-Ja. -Dat ben ik niet.
-Jawel. Je bent prachtig. -Hou op. Dat weet je niet.
Vertel.
Dan ben ik niet langer je perfecte meisje.
Vertel.
Toen ik klein was,
droomde ik ervan mijn vader in brand te steken.
En op een dag deed ik dat.
Hij deed mij en mijn moeder pijn.
En ze zou een baby krijgen en ik...
Ik wilde dat het ophield.
En...
Ik stal de kerosine.
En alles ging in vlammen op.
En ze kwamen om.
Ik heb ze vermoord.
Rustig maar. Je was nog maar een kind.
Het is niet jouw schuld.
En ik vind het heel erg dat hij je zoveel pijn heeft gedaan.
Maar ik ben nu hier.
Ik ben hier.
Er is geen rotverleden.
Alleen wij tweetjes.
We hebben elkaar gevonden.
Jij en ik zijn hetzelfde.
Jij en ik.
Ondertiteld door: Rick de Laat
Creatief supervisor Bianca van der Meulen