Alice? Alice!
Chryste.
Alice?
Szlag!
WSZYSTKIE KWIATY ALICE HART
ODCINEK CZWARTY LILIA RZECZNA
CZYLI MIŁOŚĆ UKRYTA
- Była pijana? - Nie sądzę.
- Zadzwoń jeszcze raz. - Ma wyłączony telefon.
Próbuj dalej.
Pamiętam tylko, jak kładła kwiaty w pokoju
na twój powrót z zaświatów.
Tekomę i fiołki.
Potem pojechała do miasta po zapasy na czas burzy.
Poczta! Przy okazji miała też odebrać listy ze skrytki pocztowej.
Gdzie jesteś?
Nie wiem, co zaszło, ale daj znać, czy nic ci nie jest. Pa.
PAMIĘTAJ O MNIE AGNES X
Niedawno usunęli ci macicę.
Jeszcze ci szwy puszczą. Wstawaj, June.
O rany.
Jedź do miasta i wypytaj wszystkich, czy ją widzieli.
Zawiadom policję, niech wypatrują jej auta.
Ja zostanę tutaj, na wypadek, gdyby zadzwoniła.
- Dzieje się. - Chodź.
ZDRADA
Wyniki są dobre. Wszystko ładnie się zagoiło.
- Czyli druga nerka w porządku? - Tak.
Wszystko będzie dobrze. Bardzo dobrze.
- Więc nie musimy tu wracać? - Jeśli nie będzie problemów – nie.
Na takie wieści czekaliśmy.
- Dziękujemy. - Bardzo proszę.
Tu Sally Morgan.
Zostaw wiadomość. Oddzwonię tak szybko jak to możliwe.
Zadzwoń, gdy tylko to odsłuchasz.
Mówi June.
ALICE HART, FLORIOGRAFKA
Hej! Przestańcie!
Przestańcie! Co wy robicie?
- Chodź do mnie. - Spierdalaj.
Hej.
Miło?
Dopiero co wyszłaś ze szpitala, a już popijasz leki whisky?
Masz 60 lat, a dalej palisz trawkę?
Jedyny plus jest taki, że jeśli masz raka,
to będziemy mogły hodować ją legalnie i zbijemy fortunę.
- No to dawaj tego raka. - Żartowałam.
Mówi June.
Odsłuchałam twoje wiadomości. Alice się ze mną nie kontaktowała.
Nie pisałaś do niej? Nie dzwoniłaś?
Nie. Jak mówiłam...
Alice jasno nam oznajmiła, że nie chce dalszego kontaktu,
a my to uszanowaliśmy.
Minęło 14 lat.
Domyślasz się, gdzie może być?
Na pewno nic jej nie jest. Potrafi o siebie zadbać.
Ale jeśli się do ciebie odezwie, proszę, daj mi znać.
To Tess. Z targu.
Jak mogłaś?
June? Obudź się.
Jezu, masz gorączkę. Dobrze się czujesz?
Tak.
Dobry Boże.
- Masz tu swoje lekarstwa? - Tak.
WITAMY W AGNES BLUFF
Dojechaliśmy, piesku.
Co ci jest?
Cholera.
Szlag. Już dobrze.
Boże.
Moje biedactwo.
Spokojnie. Nic ci nie będzie.
KLINIKA WETERYNARYJNA
- Halo? - Przykro mi, w soboty zamykamy o 13.
Co się stało?
Ciągle piszczy i siusia krwią.
Cześć, mała. Byłaś na wojnie czy co?
Ile ma lat?
Nie wiem. Znalazłam ją na parkingu.
Nie jesteś stąd. Miejscowi nie tkną bezpańskiego psa.
Kiepsko z nią.
Zakażenie dróg moczowych, pchły i niedożywienie. Biedactwo.
Trzeba cię podreperować.
Bez obaw, zajmę się nią.
Możesz umyć ręce, jeśli chcesz.
Będą mi potrzebne twoje dane. Imię, telefon, adres.
Hej.
Alice.
W tej chwili nie mam nic więcej.
Na mnie mówią Moss.
Chłopcy, zostawcie to.
- Co się stało? - Zemdlałaś.
Proszę.
Powoli.
Kiedy ostatni raz jadłaś?
Chłopaki, zmykajcie stąd.
- Bo... - To nic.
Myślę, że nie powinnaś prowadzić.
- Podwiozę cię. - Nic mi nie jest.
Powinnaś zawodowo ozdabiać samochody.
To jest naprawdę niezłe.
Hej, Alice? Mogę podrzucić cię do hotelu...
Sama tam trafię.
Nie jestem delikatnym kwiatkiem.
Mama chce kiedyś wrócić do Bułgarii.
Kiedy będę starszy, zabiorę ją do domu, do Doliny Róż.
Stamtąd jesteśmy.
Pod różami są pochowane królowe,
stąd ich słodki zapach.
To ostatnie zmyśliłem.
- Gdzie jeszcze? - Do domu sióstr Brontë.
Chcę usiąść przy ich biurku i patrzeć na cmentarz.
- Bułhakow. Plac Czerwony. - Tak.
Odwiedzimy diabła w Moskwie.
- Kwiaty wiśni. Murakami. - Japonia. Tak, musimy tam pojechać.
Pojadę z tobą wszędzie.
PISAŁEM MAILE. ZADZWOŃ. KOCHAM CIĘ, OGGI
Wiesz, że jeśli wyjedziemy, nie będę mógł tu wrócić?
Gdy odeszliśmy, tata wrócił do Bułgarii.
Mama i ja też powinniśmy byli.
Jesteśmy tu nielegalnie. Jeśli wyjedziemy, nie będę mógł wrócić.
Wyjedźmy razem.
Ucieknijmy.
Moglibyśmy wziąć ślub, mieć dwa obywatelstwa,
żyć i pracować, gdzie chcemy...
Pytasz, czy się z tobą ożenię?
Tak.
- Tak. - To będzie tajemnica.
Tak, nasza tajemnica.
Próbuję być czysta
Jeśli poddam się dźwiękowi
Dźwiękowi...
Tak mi przykro, Alice.
Ktoś na nich doniósł i Oggi został deportowany.
Droga Alice, napisałaś, że mam się więcej nie odzywać.
Od pięciu lat piszę do ciebie,
bo naprawdę sądziłem, że mnie kochasz.
Długo nie mogłem uwierzyć, że tak zakończyłabyś nasz związek.
Przez maila. Nie po tym, co sobie obiecaliśmy.
Chciałem ci napisać, że wybrałem się na wycieczkę, którą planowaliśmy.
I poznałem kogoś.
Ma na imię Ana. Pobieramy się, Alice.
Alice.
Wiedziałaś? Brałaś w tym udział?
- W czym? - W pozbyciu się Oggiego.
- Te listy, wszystkie cholerne kłamstwa... - O czym ty mówisz?
Oggi przysłał mi list.
To jedyny, jaki dostałam. June zniszczyła resztę.
Zablokowała jego maile. Podszyła się pode mnie, napisała, że go rzucam.
Przez nią go, kurwa, deportowali!
Tak mi przykro, Alice.
Powiedz jej, że wiem o wszystkim. O tym, jak mnie kontrolowała.
Odebrała mi jedynego faceta, którego kochałam.
A teraz on się żeni.
- Gdzie jesteś? - Nie mogę powiedzieć.
Nie wrócę.
Nienawidzę jej.
WITAMY W AGNES BLUFF SZLAKI SPACEROWE
- Hej. - Cześć.
- Idziesz popływać? - Tak.
Nie ma wody. Wszystko wyschło.
A więc kłamali.
Ale warto się przejść.
Mogę?
Jeśli chcesz popływać, polecam to miejsce.
Jezioro Jalngay. Godzinę jazdy stąd.
Ale musisz zdążyć na złotą godzinę, 19.30.
Sama zobaczysz. Prawdziwa magia.
Dziękuję.
- Lubisz kwiaty? - Tak.
Kiedy tu pada,
wszystko pokrywa morze pustynnych kwiatów.
Chciałabym to zobaczyć.
Jasne.
- Dzięki. - Pewnie.
Jalngay. 19.30. Około godziny jazdy.
Zapamiętam.
Przepraszam. Zapłacę za to.
Dzwonił Moss. Można odebrać psa. Ale nie pozwolę ci go tu trzymać.
Okej.
Jaka ślicznotka! Bardzo dziękuję.
Wygląda o wiele lepiej.
Nie mogę jej trzymać w hotelu.
Mogłaby tu zostać jeszcze kilka dni? Aż się zorganizuję?
Przepraszam za zachowanie wcześniej, zwłaszcza że ty byłeś tak miły.
- Nie znamy się zbyt... - Wiem, że fatalnie ozdabiasz samochody.
Tłuczesz lustra i lubisz minibarki.
Niby spora wioska, a jednak mała.
Postaw mi drinka, a wezmę Pip do siebie.
Będzie miała więcej miejsca.
Czemu akurat tutaj?
Bo moja mama miała na imię Agnes.
Uznałam, że to znak.
Co kryje się pod motylami na twoim wozie?
Napis.
„Alice Hart. Floriografka”.
Nie wiem, co to znaczy, ale brzmi imponująco.
- Dorastałam na farmie kwiatów. - Farmie kwiatów? Doiłaś róże?
Pewnie trzeba się nagimnastykować.
Uprawiamy gatunki australijskie. Każda roślina coś oznacza.
W mojej rodzinie porozumiewamy się za ich pomocą.
To floriografia.
Mogę zobaczyć?
Jasne.
„Zmartwychwstanie”. „Ukryta wartość”.
„ Żyję i umieram dla twojej miłości”.
„Moja ukryta wartość”. Ale dramatyczne.
A który kwiat znaczy „wynieś śmieci”?
Albo „masz piękne włosy”?
Spieszysz się gdzieś?
Nie.
A więc, pani floriografko...
- Tak? - Co znaczy Moss – mech?
Wypiłam stanowczo zbyt mało, żeby ci powiedzieć.
- Aż tak źle? Tak myślałem. - Cóż...
Napijemy się jeszcze?
Czemu nie? Może masz ochotę na szoty?
Odwaga w obliczu strachu. Moja mama ma tę książkę.
Nie, żebym chciał teraz myśleć o mamie.
Dawno nie widziałem odręcznych listów.
Pójdę już.
Teraz boję się, że mech znaczy „nieświeży oddech”.
Albo „jakoś dziwnie dotyka”.
Dzięki za dziś.
Dobrze się bawiłem.
Nie idź. Chcę, żebyś został.
Jesteś pewna?
Tak.
Po co ci aż tyle guzików?
- Poradzisz sobie? - Pewnie.
Rozporek.
Cały dzień chodziłeś bez gaci?
Nie spodziewałem się, że taki będzie finał.
LISTA ZABLOKOWANYCH ADRESÓW MAILOWYCH
Co robisz, kochanie?
Alice miała rację.
Co? Skontaktowała się z tobą?
Kiedy? Nic jej nie jest?
- Wiedziałaś? - O czym?
Że June pozbyła się Oggiego.
- Z Alice wszystko dobrze? - Nie!
Gdzie jest?
Nawet gdybym wiedziała, czemu miałabym ci mówić?
Alice dzwoniła do Candy. Ten list był od Oggiego.
Oggi...
Boże.
To nie jest śmieszne! Co z tobą?
Bałam się, że stało się coś strasznego.
Bo tak było. Dowiedziała się. Dlaczego cię posłuchałam?
Daj spokój. To było lata temu.
Nie mogła zmarnować życia dla Oggiego i wynieść się do Bułgarii.
Obie tak uznałyśmy.
Candy wie, gdzie jest Alice?
Nie.
Musisz to naprawić, June.
Nie stracę kolejnego dziecka.
Halo? To telefon Johna, ale mówi Charlie.
Halo?
Jest tam kto?
Mówi June Hart.
June?
To ja.
Charlie.
- Jest coś, co chciałbym ci... - Daj ojca do telefonu, proszę.
Jest cały w mące.
Mamy dziś powód do świętowania.
Przekaż telefon ojcu. Spieszy mi się.
W porządku?
June, coś się stało?
Musisz mi pomóc znaleźć Alice.
John Morgan pomoże nam jej szukać.
June.
Candy!
June!
- Co się stało? - Nie wiem.
June.
Tak!
- Skąd wiedziałaś o tym miejscu? - Od znajomego.
Wskakuj.
Uważaj na...
Oby nie na krokodyle.
To chciałeś powiedzieć? Są tu krokodyle?
Opowiedz o swojej rodzinie.
Widuję ich kilka razy w roku.
Po paru dniach mam już dość.
Nie zrozum mnie źle. Kocham ich, ale...
chyba tęsknię za pustynią.
I uczuciem, że nic nie znaczę.
A twoi rodzice? Gdzie mieszkają?
Zmarli, gdy miałam dziewięć lat.
- O rany. Przepraszam. - Nie szkodzi.
- Zawsze coś palnę. - To nic.
To dlatego wychowałaś się na farmie babci.
Nic się nie stało. Ale...
na farmę też nie mogę wrócić.
Dlaczego?
Babcia kłamała i mąciła.
Pozbywała się każdego, kto okazywał mi cień zainteresowania.
- Ciebie też by spławiła. - Tak?
- Niby jak? - Ma swoje sposoby.
W takim razie musisz zostać tutaj.
Nie patrz tam. Nie znam tych ludzi, poważnie.
Margarita razy cztery. Nie, razy pięć.
No nie, błagam. Naprawdę ich nie znam.
- Hej. - Cześć.
- Jestem Lulu. - Alice.
Dołącz do nas. Świętujemy urodziny Thuggera.
Zapraszam!
Dzięki, Merle.
PARK NARODOWY MIA TUKURTA
Myślisz, że nic mu nie jest? Nie odezwał się cały wieczór.
Ma 14 lat. Takie milczenie to norma.
Zaplanowaliśmy świętowanie, a June wszystko spieprzyła.
- Wiesz o tym. - Martwi się o Alice.
- Bronisz jej? - Idę spać.
Nie siedź do późna.
Jedziesz, Moss!
Miłość to jest ogień
Tak!
Płonąca na sercu obręcz
Wiedziony dziką żądzą
Dawaj!
W krąg ognia dałem się wciągnąć
W krąg ognia dałem się tobie wciągnąć
Nie do wiary, że nie widziałaś krateru.
To on przyciąga ludzi do tego parku.
- Brzmi super. - I taki jest. Wiesz co?
Zapiszę cię jutro na wycieczkę o zachodzie słońca.
- Bardzo chętnie! - Ciebie i Mossa.
Jebać to.
Chryste.
- Telefon June. - Mogę z nią pomówić?
- To pilne. - Nie może rozmawiać. Mogę jakoś pomóc?
Właściwie to tak.
Przekaż jej,
że gdyby zechciała go wysłuchać,
wiedziałaby, że jej wnuk wreszcie jest zdrowy.
Nie mogłaby chociaż udać zaangażowania?
- Przepraszam, kto mówi? - Sally Morgan. My dotrzymaliśmy umowy.
Informowaliśmy June o stanie zdrowia Charliego,
a ona nie raczyła się z nim przywitać.
Nic dziwnego, że Alice uciekła.
Pewnie nie mogła wytrzymać pod jej dachem.
Jeśli Alice się odezwie,
bądź łaskawa jej przekazać, że brat chciałby ją poznać.
Halo? Jesteś tam?
SZPITAL CHARLIE
ZAWIERA WAŻNĄ DOKUMENTACJĘ
NAZWISKO I IMIĘ DZIECKA PO ADOPCJI: MORGAN CHARLIE
MATKA PO ADOPCJI: MORGAN SALLY
Suko.
Ty jędzo.
Ty pieprzona suko.
DO ALICE HART
OD CHARLIEGO MORGANA
Mój Boże.
Śliczny jesteś.
W porządku?
Gość od jeziora.
Nie wyglądałaś na palaczkę.
Ale się upiłam.
Jestem Dylan.
Alice.
Wiesz, byłam dziś nad... Janglay.
- Złota godzina rzeczywiście była złota. - Też tam byłem.
Wczoraj.
Groszek pustynny.
Piękny.
- Dylan, kiedy przyszedłeś? - Hej.
Przed chwilą.
Poznałeś Alice? To gwiazda wieczoru.
Postawiłam jeszcze kolejkę. Idziecie?
- Muszę się przewietrzyć. - Spoko.
- Na pewno wszystko gra? - Tak.
Kto pisze tak wcześnie w niedzielę?
ZAPISAŁAM CIEBIE I MOSSA NA WYCIECZKĘ. WIDZIMY SIĘ O 17!
Lulu zapisała mnie na wycieczkę do krateru o zachodzie słońca.
Ale było tylko jedno miejsce.
To nic. Już tam byłem.
Nie mam ochoty na długą wędrówkę.
Cholerne szoty.
Cześć.
- Gdzie Twig? - Dzwoniła Sally.
Twig wie o Charliem.
Obie wiemy.
Hej, przestań. Nie!
Hej, nie... Leż!
- June, nie. - Muszę iść.
Mówili, że umiera.
Alice nie potrzebuje teraz utraty kolejnej bliskiej osoby.
Niech cię szlag, June. On ma 14 lat.
Alice obwiniała się o śmierć brata, a ty wiedziałaś, że on żyje.
- Inaczej to odbieram. - Jesteś tchórzem!
Owszem. Mówimy o synu Clema.
Bałam się, co to będzie za dziecko.
To jej krewny. Jej brat. Alice mogła dorastać z Charliem.
Kiedy zabrali mi dzieci, jedyne, co pomogło mi przetrwać,
to myśl, że są razem.
- Nie udawaj, że tego nie wiesz. - Wiem...
Nie!
Przez cały ten czas nas okłamywałaś. Okłamywałaś Alice.
Kontrolowałaś, kogo może widywać i kochać.
Czym się różnisz od mężczyzn, których tak nienawidzisz?
Podejmowałam decyzje w najlepszym interesie tej rodziny.
Gówno prawda!
- Alice, jesteś. - Cześć.
A gdzie Moss?
- Nie mógł iść. - Okej.
Dobrze, że jesteście.
Cieszymy się, że odwiedziliście tę ziemię.
Te tereny należą do Zachodnich Arandów.
To ziemie mojej babci, mojej mamy i nasze.
Jesteśmy zaszczyceni, że dziś je z nami zwiedzicie.
Historię, którą się z wami podzielimy, opowiadamy dzieciom,
zazwyczaj siedząc przy ognisku.
Robimy to, aby kultywować naszą kulturę, nasze pieśni i nasze historie.
Pewnego wieczoru gwiezdne kobiety tańczyły na Drodze Mlecznej.
Jedna z matek odłożyła dziecko do kolebki,
płytkiej, drewnianej kołyski, a sama ruszyła do tańca.
Dziecko przewracało się z boku na bok
tak mocno, że spadło z gwiazd na Ziemię.
Kolebka spadła na dziecko i przykryła je, tworząc krater.
Matka i ojciec dziecka zobaczyli, że zniknęło.
Szukali wszędzie,
ale nie dostrzegli malucha pod kolebką.
Krzyczeli z cierpienia.
Do dziś ściany krateru chronią dziecko.
LEKARSTWO NA SMUTEK
Wciąż widzimy rodziców,
gwiazdy wieczorne i poranne sunące po niebie.
jak bez końca szukają ukochanego dziecka.
WYBACZ MI. BEZ CIEBIE JESTEM NICZYM.
Jestem tu, mamo.
ODWAGI, NIE UPADAJ NA DUCHU
Jestem.
Napisy: Lidia Bogucka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski