DEZE SERIE IS GEBASEERD OP ANALYSE DOOR EXPERTS, VERHALEN VAN ERVARINGSDESKUNDIGEN
EN EEN VAN DE GROOTSTE ARCHIEFCOLLECTIES
MET NOOIT EERDER VERTOONDE BEELDEN.
Toen hij een kind was,
kreeg hij een uniform en werd hij 'Kameraad Generaal' genoemd.
Toen hij 28 was, overleed zijn vader
en werd hij het jongste staatshoofd ter wereld.
Toen hij 30 was, liet hij zijn oom ombrengen.
Het officiële Noord-Koreaanse persbureau
noemde zijn oom, in hun woorden: 'verachtelijk menselijk uitschot'
en 'erger dan een hond'.
Hij raakte bevriend met Dennis Rodman.
Ik heb veel rare dingen gezien in mijn leven,
maar dat deed me versteld staan.
Ik kon niet geloven hoeveel macht deze jonge vent had.
Ik wil het volgende zeggen tegen mijn vriend.
Toen hij 34 was, werd zijn halfbroer vermoord.
Kim Jong-Nam is onder mysterieuze omstandigheden overleden
terwijl hij wachtte op een vlucht op de luchthaven van Kuala Lumpur.
Vervolgens ontwikkelde hij kernwapens die Amerika konden raken.
De raketman is op een zelfmoordmissie.
Nu wil de wereld weten wat hij denkt
en wat hij gaat doen.
Maar om in zijn hoofd te kruipen, moet je kennismaken met zijn familie.
DE ZOON
Het is onmogelijk om Kim Jong-Un te begrijpen
en zijn handelen te voorspellen
zonder dat in de context te plaatsen
van zijn vader en opa.
DE VADER - DE GROOTVADER
Slechts drie mannen,
één familie,
hebben over dit land geheerst
en de wereld uitgedaagd.
Noord-Korea had 25 jaar geleden aangepakt moeten worden,
twintig, vijftien, tien en vijf jaar geleden.
Maar ik los het op.
Nu een kritiek punt is bereikt,
is dit het verhaal van de Kims, een familie van dictators.
Ze zijn slim en meedogenloos geweest
en ze hebben maar één doel voor ogen gehad:
het voortbestaan van de Kim-dynastie. Het regime aan de macht houden.
Aflevering 1 - KONINKRIJK VAN DE KIMS
KIM IL-SUNG - De grootvader
Ik heb maar één hart
Dit hart geef ik jou
Ik heb maar één hart
Om met jou te delen
Leiderschap heeft te maken met een gevoel van lotsbestemming.
Waarom kiezen de volgelingen deze leider in plaats van die?
Omdat die leider in staat is geweest om af te stemmen op,
om in te spelen op de behoefte van de volgelingen om gered te worden.
Om zichzelf zo te vormen dat hij in die rol past, niet bewust,
maar er is een chemie tussen leider en volger die heel krachtig kan zijn.
Ik heb me nog nooit zo gevoeld
En niemand voor jou
Heeft me ooit horen zeggen...
Wat nodig is, is zorgen voor
de totale trouw van het volk.
Iedereen die in verband gebracht wordt met dissidenten, oppositie, opstand,
moet gedood worden om te zorgen voor de zuiverheid van het volk.
Voormalige psychologische profiler, CIA
Jerrold Post is een psychiater
wiens werk het was om in de hoofden van de gevaarlijkste dictators te kruipen.
Eenentwintig jaar lang leidde ik
een nieuwe vorm van inlichtingen.
Wereldleiders beoordelen
voor de president, de ministers van Buitenlandse Zaken en Defensie.
Kim Il-Sung was niet alleen een charismatische leider.
Hij was een leider van een volk dat had geleden
en op heroïsche wijze geleid wilde worden.
Kim Il-Sung had een achtergrond als guerrillastrijder.
Hij was een ruige man.
Hij had in de gevangenis gezeten
en jaren het onverzorgde leven van een guerrilla geleid.
Hij had veel geleden voor zijn land.
Om de vreemde psychologie van Noord-Korea te begrijpen,
moet je terug naar hoe het begon
in de bevroren bossen van oostelijk Azië.
Hier vocht een jonge Kim Il-Sung tegen het Japanse leger
dat op wrede wijze Korea bezette.
De Koreanen waren vernederd en ontmenselijkt onder Japanse overheersing.
Maar in 1945 veranderde alles
toen Amerika atoombommen op Japan wierp.
Daarmee kwam de Tweede Wereldoorlog ten einde en stortte het Japanse rijk in.
De Sovjet-Unie en Amerika deelden Korea op
en sneden het land doormidden.
GELE ZEE - JAPANSE ZEE
We bekeken de kaart en dachten dat het een goed idee was
als Seoel, de hoofdstad van Korea, in onze bezettingszone lag.
Ministerie van Buitenlandse Zaken
Er was geen duidelijke geografische scheiding,
maar er was wel de 38e breedtegraad noord.
Dus dat was onze suggestie.
De Russen accepteerden de 38e breedtegraad noord graag.
Stalin koos de jonge guerrillastrijder,
Kim Il-Sung, om het communistische noorden te leiden.
Toen Kim Il-Sung aan de macht kwam,
was hij in feite een vazal van de Sovjet-Unie.
In het begin wist het Koreaanse volk
niet zeker of hij geschikt was als leider.
Als kind zag ik Kim Il-Sung.
Voormalige CIA-stationschef in Korea
Een jongeman kwam het podium op.
Iedereen was verrast.
Ik hoorde de oudere mensen zeggen:
'Is hij geen nepper? Hij is te jong.'
De Japanse invasie
had het Koreaanse volk hun waardigheid ontnomen
en ze verlangden naar iemand die ze hieruit kon leiden.
Kim Il-Sung, met zijn welbespraaktheid,
zijn ideeën voor onafhankelijkheid,
maakte het volk enthousiast.
AMERIKAANSE TROEPEN - Grens van Zuid-Korea
Voor Kim
was het de bedoeling dat hij over het hele Koreaanse schiereiland zou heersen.
Deze arbitraire 38e breedtegraad
vond hij een enorme wond.
Het was bijna alsof een van zijn eigen lichaamsdelen was afgesneden.
Hij zag de Amerikanen als een kwaadaardig rijk
dat het Koreaanse land was binnengedrongen.
De eerste grote zet van Kim als leider was gedurfd.
Met hulp van Stalin verzamelde hij enorme aantallen tanks en geschut.
Vervolgens viel hij in 1950 Zuid-Korea binnen.
Kim droomde er altijd van om over heel Korea heersen
en nu probeerde hij die ambitie waar te maken.
1950 - DE KOREAOORLOG
De Noord-Koreanen waren extreem goed getraind.
Ze waren extreem goed georganiseerd en heel gemotiveerd.
Ze waren daar om het vaderland aanzien te geven en dat deden ze.
Maar hij had de militaire macht van de Amerikanen enorm onderschat,
evenals hun bereidheid die in te zetten.
De vrije landen hebben een harde les geleerd van de jaren 1930.
President van de Verenigde Staten
Die les is dat agressie stevig beantwoord moet worden.
De Verenigde Staten sloegen ongenadig hard terug.
Tijdens de Koreaoorlog woonden er 200.000 mensen in Pyongyang,
de Noord-Koreaanse hoofdstad.
Amerikaanse bommenwerpers wierpen 200.000 bommen op de stad.
Eén voor elke inwoner.
Elke stad was een verzameling schoorstenen.
Oorlogscorrespondent
Ik weet niet waarom de huizen waren ingestort en de schoorstenen niet,
maar ik zag duizenden schoorstenen en verder niets.
De droom van Kim om Korea te herenigen lag in duigen.
In een oorlog die drie jaar duurde, werd zijn land platgebombardeerd.
Meer dan een miljoen Noord-Koreanen vonden de dood
en hij had niets gewonnen.
In 1953 overleed Stalin,
de man die hem aan de macht had geholpen.
Met het verlies van de Koreaoorlog en zijn beschermheer
voelde Kim zich kwetsbaar.
Zijn volgende stap was een programma beginnen om zijn volk te controleren
op een ongehoorde wijze.
Een van de beste manieren om met kritiek om te gaan,
is om de critici te laten verdwijnen.
Er waren twee manieren om van critici af te komen.
Eén was ze doden en de ander was ze opsluiten in de goelag.
De mate van wreedheid van Kim Il-Sung was best uitzonderlijk.
Hij ontwikkelde een soort kastenstelsel dat de 'songbun' genoemd werd
en bestond uit drie onderverdelingen.
Zij die trouw waren, zij die weifelden
en zij die vijandig waren.
Iedereen die gelabeld werd als vijandig,
zelfs als je een oom
of opa had die ontrouw was,
werd met de hele familie naar de goelag gestuurd.
Drie generaties van mijn familie
zijn naar het gevangeniskamp gesleurd,
waaronder mijn vader,
oom, zus en ikzelf.
We gingen erheen toen ik negen was
en we zaten er tien jaar.
Ik weet nog steeds niet wat mijn opa verkeerd had gedaan.
Noord-Koreaanse overloper
Tijdens de eerste drie maanden
kwamen velen om door uithongering of ondervoeding.
Als je de lichamen begroef, kreeg je een kom maisnoedelsoep.
Honderdduizenden werden op deze manier behandeld.
Hij zuiverde als het ware de Koreaanse maatschappij.
Aan het begin van de jaren 1960
had Kim het Noord-Koreaanse volk in zijn macht.
Als je naar het Koreaanse schiereiland als geheel keek,
was het alsof er een enorm psychologisch experiment gaande was.
In het noorden communisme.
Een planeconomie, een Sovjet-achtige dictatuur.
In het zuiden kapitalisme.
Vrije markten en Amerikaanse invloed.
In de eerste jaren
leken de organisatie en het plannen van het noorden te werken.
Er liepen zelfs mensen over van het zuiden naar het noorden.
Maar toen het zuiden welvarender werd,
werd het pijnlijk duidelijk welk systeem het volk rijker maakte.
Tijdens een bezoek van president Johnson aan het zuiden
was Kim bezig met zijn volgende zet.
De hoofdingrediënten van dictators zijn paranoia,
geen empathie
en een bereidheid om alle nodige agressie te gebruiken
om je doel te bereiken.
Kim geloofde dat het Zuid-Koreaanse volk
wanhopig bevrijd wilde worden
en zou opstaan en hem steunen als ze de kans zouden krijgen.
Hij maakte een plan om de president van Zuid-Korea te vermoorden.
Slechts drie mannen hebben ooit over Noord-Korea geheerst.
Het sjabloon ervoor is gemaakt door de eerste Kim,
de grootvader, Kim Il-Sung.
In 1968 wilde hij zijn Zuid-Koreaanse buren een slag toebrengen.
Hij stuurde 31 van zijn beste commando's de grens over.
Hun missie was
om naar het Blauwe Huis te gaan waar de Zuid-Koreaanse president woonde
en hem te vermoorden.
Een van Kims commando's leeft nog en kan het verhaal vertellen.
DE AANVAL OP HET BLAUWE HUIS
Toen we het Blauwe Huis naderden,
blokkeerde een hele legereenheid de weg om ons op te wachten.
Het gevecht begon.
Een groot gevecht.
Meteen toen het schieten begon,
Voormalige Noord-Koreaanse commando
besefte ik dat we
het Blauwe Huis nooit zouden halen. Daarom ontsnapte ik.
Ik vluchtte weg van mijn team
en beklom de heuvel achter me.
Zo heb ik het overleefd.
De achtervolgde bende vijanden was volledig uitgeput
en de woede van ons team om ze allemaal te pakken te krijgen was enorm.
Ze schreeuwden: 'Kom tevoorschijn en je blijft leven.'
Ik had een hand op een handgranaat
en stond op het punt de pin eruit te trekken,
maar ik dacht: ik wil blijven leven.
Ik dacht niet aan Kim Il-Sung, aan de revolutie of mijn familie.
Ik dacht alleen aan mezelf.
Ik was pas 25
en plotseling verknocht aan het leven.
Ik legde de granaat neer
en gaf me over.
Het werd van Kims commando's verwacht dat ze zelfmoord zouden plegen
als gevangenname dreigde.
Ik moest
de lichamen van mijn kameraden identificeren.
Ik dacht: jullie zijn beter dan ik.
Jullie hebben je leven gegeven voor de revolutie.
Omdat hij geen zelfmoord had gepleegd,
wist hij dat er gevolgen zouden zijn.
Ik moest accepteren dat mijn ouders,
mijn familie, geëxecuteerd konden worden.
Ik hoorde het nieuws...
Ze hadden mijn ouders publiekelijk geëxecuteerd
in het Chung-Jin-stadion.
Ze zeiden: 'Kameraad Kim Shin-Jo
'is een verrader.'
Ik zal Kim Il-Sung nooit vergeven.
Aan de andere kant ben ik wel een priester
en ik zal hem vergeven als een religieus man.
Maar persoonlijk? Nee, niet persoonlijk.
Als Kim dacht dat de Zuid-Koreanen
door hem geleid wilden worden,
had hij het flink mis.
Sterker nog, na de aanval op het Blauwe Huis
werden poppen van hem verbrand op straat.
Kim moest zijn imago verbeteren.
Hij richtte zich tot zijn zoon voor hulp.
Het tweede lid van de Kim-dynastie.
Kim Jong-Il zou zijn vader uiteindelijk opvolgen
en een excentrieke en onvoorspelbare leider blijken.
Maar als jongeman was hij een genie op het gebied van propaganda
en begon hij een proces om zijn vader in een god te veranderen
in de hoofden van het Noord-Koreaanse volk.
Hij begon zijn vader te laten zien als de vader van de natie.
De persoon die ieder kind eten en kleding gaf.
Alle religies werden uitgeroeid
en er begon een enorme campagne van beelden bouwen.
Terwijl wij doorhadden dat het land verwoest was
en economisch aan de grond zat,
wist het volk van Noord-Korea dat niet,
vanwege dit ministerie van Propaganda en Agitatie
dat het bewustzijn van de natie vormgeeft.
'Het Kluizenaarskoninkrijk' is een passende term voor Noord-Korea.
Ten eerste mochten mensen niet weg.
Ten tweede mochten mensen niet binnenkomen, dus het is geïsoleerd
en er is geen toegang tot internationale communicatie.
Een stevige cocktail van isolatie, angst en propaganda
zorgden ervoor dat de Kims als goden gezien zouden worden door hun volk.
Hierna zouden ze het opnemen tegen hun aartsvijanden,
de Amerikanen.
Ik denk dat het belangrijk is om te begrijpen hoe waardevol vijanden zijn.
Vijanden moeten gekoesterd en gecultiveerd worden.
Het komt goed uit om iemand de schuld te kunnen geven
van je mislukkingen als leider.
Onze grote leider Kim Il-Sung
zei dat het land in gevaar is.
Amerikaanse imperialisten voeren hun agressie op
en hun trucs om een nieuwe oorlog uit te lokken
worden steeds sluwer,
aldus de grote leider.
Laten we de Amerikaanse imperialisten verpulveren.
Verpulveren.
Voor Kim was de constante dreiging van oorlog met Amerika
een manier om zijn volk onder controle te houden.
Elk teken dat Amerika Noord-Korea bedreigde,
maakte van hem hun beschermer.
Toen er een Amerikaans spionageschip gezien werd,
was dat een kans voor Kim
om zichzelf te definiëren in de ogen van zijn volk.
1968 - DE OVERNAME VAN USS PUEBLO
Toen we het vijandelijke schip naderden,
hesen ze een vlag op, een Amerikaanse.
Toen ik dat zag, was ik zo kwaad dat mijn ogen dolken schoten.
Ik wilde de vijand aanvallen,
hun harten eruit rukken en ze in het water gooien.
De Amerikaanse indringers zijn de agressors.
Ze zijn mijn persoonlijke vijand,
omdat ze op wrede wijze mijn moeder en broertje hebben vermoord
tijdens de Koreaoorlog.
DE PUEBLO
De eerste schoten waren gericht op de brug,
ramen sprongen kapot en het schip werd doorzeefd met machinegeweren.
De Pueblo was een inlichtingenschip
voor het verzamelen van elektronische inlichtingen in Rusland en Noord-Korea.
Maar we waren compleet ongewapend.
Ze beschoten ons met hun grotere projectielen
die zich door de zijkant van ons schip boorden en ons opbliezen.
Ik werd er letterlijk door opgetild en door de gang geblazen.
De onderkant van mijn scrotum was weg en het ging mijn bovenbeen in.
Toen de Koreanen aan boord kwamen,
bonden ze ons vast en werden we geblinddoekt.
Ze schopten me zelfs in mijn wond.
Zo wist Kim een Amerikaans marineschip over te nemen
en 82 Amerikanen gevangen te nemen.
Midden in de nacht
werd de president van de Verenigde Staten geïnformeerd.
Wat denk je dat er gebeurd is...
Meneer de president, ik weet het niet
en ik denk dat we dit moeten aanpakken zoals de Cubacrisis...
We moeten opgesloten worden in een kamer
tot we antwoorden hebben op drie vragen:
'Wat was het doel van de Koreanen?'
Ten tweede: 'Wat gaan ze nu doen?'
Ons chanteren, ze vrijlaten, wat...
En ten derde: 'Wat moeten we nu doen?'
President Johnson zit aan het hoofd van de tafel
met zijn rug naar ons.
Dat ben ik, Tom Johnson,
die notuleert.
De president: 'Wat ik wil weten,
'is hoe we het schip en de jongens terugkrijgen.'
Clark Clifford: 'Ik denk dat de president door moet gaan
'op basis van waarschijnlijkheden en niet mogelijkheden.
'Ik denk dat de Noord-Koreanen aan pesterijen doen.
'Een morele houding zou beter zijn als de Noord-Koreanen als eerste handelen.
'Het spijt me van het schip en de 83 mannen,
'maar ik denk niet dat het een voortzetting van de Koreaoorlog waard is.'
Er was grote zorg
dat elke militaire reactie van de VS
een nieuwe grootschalige oorlog kon betekenen.
De VS was eerlijk gezegd niet voorbereid op nog een grote oorlog,
omdat er al een ernstige oorlog in Vietnam gaande was.
Dat was iets wat president Johnson koste wat kost wilde vermijden.
Veertig dagen lang wisten ze niet
wat ze met ons aan moesten.
Of ze ons in leven zouden laten...
Ik denk dat ze even verbaasd waren dat er geen vergelding was.
We verwachtten vergelding en we wisten dat het onze dood kon betekenen.
Niemand wil natuurlijk sterven,
maar we wilden graag hulp
en die kwam maar niet.
Kim Il-Sung gebruikte de bemachtiging van de Pueblo
als een propagandatriomf.
We hebben hem nooit gezien. Hij is nooit langsgekomen.
Maar we waren ons vanaf het begin zeer bewust van Kim Il-Sung.
Je zei nooit alleen Kim Il-Sung.
Het werd altijd voorafgegaan of gevolgd
door een lange lofrede.
Ik heb er voor de lol een onthouden.
'Ongeëvenaarde patriot, altijd winnende geniale commandant met ijzeren wil
'en een van de beste internationale leiders van de arbeidersklasse,
'maarschalk Kim Il-Sung.'
Het moest met eerbied gezegd worden.
We hadden het erover gehad dat, als hij langskwam,
we zouden proberen hem te gijzelen om onze vrijlating te eisen.
Kim liet de gevangen Amerikanen verschijnen voor de camera's
en dwong ze toe te geven dat ze zich in Koreaanse wateren bevonden.
De bemanning gaf unaniem toe
dat ze diep in de territoriale wateren waren binnengedrongen
en 17 keer hadden gespioneerd
en tekenden een gezamenlijke verontschuldiging aan de overheid.
'Ik ben van mening dat het de diepste indringing was
'die ik ooit had gemaakt
'in de wateren van de Democratische Volksrepubliek Korea.'
Met 82 gevangen Amerikanen
tekende de Amerikaanse overheid een verklaring van spijt,
opgesteld door de Noord-Koreanen,
en vermeed zo een nieuwe Koreaoorlog.
De Amerikaanse vertegenwoordiger was zo in de war
dat hij vergat een datum te noteren.
Plotseling hield het slaan op.
Iedereen die zichtbare blauwe plekken en dergelijke had,
werd behandeld voor een reis naar Panmunjom.
We werden vrijgelaten.
Hier bij de brug zonder terugkeer
wordt de bemanning van de Pueblo overgedragen aan de Amerikanen.
De overdracht vindt precies elf maanden
na de inbeslagname van de Pueblo bij Wŏnsan plaats.
BRUG ZONDER TERUGKEER KOREAANSE GEDEMILITARISEERDE ZONE
Toen ze de vrije kant van de brug bereikten,
begonnen ze zich wat te ontspannen.
Misschien kregen ze door dat de droom
van voor de kerst thuis zijn bijna realiteit was.
Tot de dag van vandaag ligt de USS Pueblo in Noord-Koreaanse wateren,
een trofee voor de Kims.
En voor het Koreaanse volk
meer bewijs dat de eerste Kim niets verkeerd kon doen.
Vijftig jaar later houdt zijn kleinzoon de mythe levend.
Met name Kim Jong-Un is heel strategisch over wat hij draagt.
Hij draagt vaak bijvoorbeeld een hoed en kleding
die identiek zijn aan een outfit die zijn opa heeft gedragen.
Dat is een manier waarop Kim Jong-Un meelift op de nalatenschap van zijn opa
om zijn rol als leider te legitimeren.
De bedoeling is om te verwijzen naar een periode in de Koreaanse geschiedenis.
Noord-Koreanen herinneren zich dat.
Ze zien dat en zeggen: 'Hij is net als zijn opa.'
In de laten jaren 1960
bleef zijn opa de grenzen opzoeken
met de Verenigde Staten.
Maar met zijn volgende zet bereikten hij en zijn land die grens.
In 1970 veranderde de wereld.
President Nixon ging naar China voor een ontmoeting met voorzitter Mao.
Er is geen reden voor ons om vijanden te zijn.
En hij reisde naar de Sovjet-Unie
om deals te sluiten met Brezjnev.
Dat was slecht nieuws voor Kim Il-Sung.
Hij was afhankelijk van de andere communistische leiders voor ondersteuning
in zijn strijd tegen Amerika.
Als hij echter het gevoel had minder steun te hebben, liet hij het nog niet merken.
Hij bleef zijn vijanden aanvallen.
Zuid-Koreaanse president
De verdachte, de 22-jarige Mun Se-Gwang,
heeft bekend dat hij heeft geprobeerd de Zuid-Koreaanse president te vermoorden,
maar hij had niet de bedoeling Mrs Park te doden.
Hij zei dat hij bevelen opvolgde van Noord-Koreaanse agenten in Japan.
Vervolgens hing in 1976
het lot van Noord-Korea aan een zijden draadje.
Het ging om een gebeurtenis in de Gedemilitariseerde Zone,
een gebeurtenis rond een enkele boom.
1976 - HET BOOMKAPINCIDENT
De gedemilitariseerde zone tussen de twee Korea's
is een van de grootste kunstmatige breuklijnen op aarde.
Hier wrijven de platen van het kapitalisme en het communisme
tegen elkaar.
Het is een plek van achterdochtigheid,
vol met wederzijdse dreiging en angst.
Er stond een populier,
een slanke boomsoort.
Maar deze boom was een brede populier.
Hij belemmerde het zicht tussen de twee observatieposten,
dus soldaten wezen me erop
en zeiden: 'We moeten een groep werkers ernaartoe sturen
'om de laaghangende takken te snoeien.'
Ze hadden geen idee dat de Noord-Koreanen geloofden
dat deze boom was geplant door hun leider, Kim Il-Sung.
Dit is de plek.
De VN-commandomacht begint met hun snoeiwerk.
Nu arriveren de Noord-Koreanen.
Nadat ze eerst zeiden dat het snoeien oké was,
bevolen ze 20 minuten later dat het werk moest stoppen.
Toevalligerwijs dragen de Amerikanen de witte hoeden,
de Noord-Koreanen de donkere.
Volgens getuigen
riep een Noord-Koreaanse legerofficier: 'Dood ze.'
En zo'n 30 Noord-Koreaanse soldaten grepen bijlen
en begonnen in te hakken op de Amerikanen en hun werkers.
Plotseling, amper vijf minuten nadat het begon, was het voorbij.
Het lichaam van een van de gedode Amerikaanse officieren werd achtergelaten.
De andere ligt in de bosjes bij de boom.
Het moment dat het incident plaatsvond,
werd ik gebeld door mijn commandant, generaal Stilwell,
en hij zei: 'We moeten iets doen.'
Het varieerde van 'Gooi een atoombom op ze',
tot 'Stuur een paar divisies', 'Roei ze uit'.
Er was een hele reeks aan militaire mogelijkheden.
Ik zei: 'Mijn alternatief is dat we een taskforce vormen,
'die boom omhakken
'en hem laten liggen in hun zicht.'
Hij zei meteen: 'Ik ben het met je eens.'
De missie werd Operatie Paul Bunyan genoemd,
vernoemd naar een grote volksheld.
Met mijn dubbele bijl En mijn stevige laarzen
Ga ik waar de bomen hoog zijn
Wanneer er werk te doen is Zit dan niet te niksen
Maar zing een liedje voor Paul
Bunyan werd vereeuwigd in een klassieke tekenfilm uit de jaren 1950
als een symbool van ouderwetse Amerikaanse kracht.
Hé, Paul
Ik kom eraan, jongens.
Niemand kon voorkomen dat Paul Bunyan een boom zou omhakken.
Goedenavond. Boven een populier
in de zone tussen de twee Korea's
vlogen 26 bewapende helikopters, een onbekend aantal Phantom-jagers,
F-111's en drie B-52's
om 300 Amerikaanse en Zuid-Koreaanse soldaten te beschermen
die de boom omhakten.
Voor de Koreaanse kust
Het vliegdekschip Midway voer vandaag voor de Koreaanse kust
als reactie op de moord op twee Amerikaanse officieren
in de gedemilitariseerde zone tussen Noord- en Zuid-Korea.
De Midway en haar vliegtuigen versterken
twee Amerikaanse gevechtsvliegtuigen
die al vanuit Okinawa en Idaho naar Korea zijn gestuurd.
We hebben de grootste gecombineerde militaire operatie
na het einde van de Koreaoorlog verzameld.
Elke soldaat met een wapen gericht op Noord-Korea.
President Fords minister Ron Messing zei dat de president zelf
het plan om de boom te kappen heeft goedgekeurd.
De Noord-Koreanen noemden president Ford een 'oorlogsbaas'.
Een geschatte drie vier vijf komma nul.
Over. Drie vier vijf nul...
Ik stond daar om een boom om te hakken,
maar ik had al deze versterking.
De Noord-Koreanen wisten dat de schepen voor de kust lagen
en dat de bommenwerpers over ze heen vlogen.
Dat konden ze zien.
Het was een kruitvat. Elke vonk kon een explosie veroorzaken.
Ik dacht
dat het mijn laatste dag op aarde zou zijn.
We gebruikten kettingzagen om de boom om te zagen.
We lieten hem liggen,
alleen een ruwe stomp.
Missie volbracht.
Ik weet zeker dat de omvang van de macht een grote rol speelde
in hun beslissing om maar niet te reageren.
Noord-Korea heeft spijt betuigd over de dood van twee Amerikaanse officieren
in de gedemilitariseerde zone woensdag.
De spijt werd echter betuigd in een verklaring die impliceerde
dat de Verenigde Staten het incident hadden uitgelokt.
De Noord-Koreanen deden dus een stap terug.
De Verenigde Staten wilden geen oorlog beginnen vanwege dit incident
en China of Rusland ook niet.
Zij maakten duidelijk aan Kim dat hij geen steun zou krijgen
en dat hij zich beter kon verontschuldigen.
Dit was de eerste keer in al die tijd
dat Kim leider is van Noord-Korea dat hij zich heeft verontschuldigd.
Het boomkapincident liet zien dat zelfs Kim Il-Sung grenzen kende.
Oog in oog met de dreiging van die overmacht
deed hij een stapje terug van de grens.
Voor andere wereldleiders
had zo'n publieke terugtrekking een probleem kunnen zijn,
maar niet voor hem.
Het maakte niet meer uit wat zijn volk van hem dacht.
Zijn sociale controle en de propaganda van zijn zoon
gaven hem complete macht over het denken van zijn volk.
Je moet begrijpen dat in het noorden
Kim Il-Sung echt een god is.
Hij is een speciale man. Een unieke man.
Elke Noord-Koreaan barst in tranen uit alleen al als ze hem zien.
Naarmate Kim Il-Sung ouder werd en er minder tijd overbleef,
waren ze steeds meer bezig
met het opzetten van een kernwapenprogramma.
Zijn zoon, die zijn vader een goddelijke status had gegeven,
begon plannen te vormen om zelf leider te worden.
Het is altijd lastig om een grootse vader op te volgen.
Maar het is praktisch onmogelijk om in de voetsporen van God te treden.
Vertaling: J.J. Ritzer