‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ฉันอยากให้ทุกคนพบครอบครัวฉัน ‎พวกเขาลงใต้มาอยู่กับฉัน
‎- บิ๊กมอซ ‎- คุณรักฉันมั้ย
‎- รักสิ ‎- ฉันโกโก้
‎เจดมาถึงแล้ว ฉันมีเรื่องจะพูดเยอะเลย ‎ฉันเป็นพี่สาวคนโตนอกรีตที่มองข้ามไม่ได้
‎เรียกผมเดี๋ยวนี้ว่าชาก้า ‎ผมน่ะ ผมเป็นหัวหน้าในตอนนี้
‎มาซีๆๆๆ นั่นแหละผม
‎คุณแม่ตัวน้อย หนูอามี่
‎ร้องเพลงดังๆ และมาสนุกกัน
‎นี่คือบ้านวุ่นกรุ่นรัก
‎(ยินดีต้อนรับสู่โคลอมบัส จอร์เจีย)
‎บ้าจริง ผมทำเครื่องประดับคริสต์มาส ‎แตกอีกชิ้นแล้ว ขอโทษนะครับ
‎ขอโทษเหรอ ขืนทำแตกอีกชิ้น ‎ย่าจะฟาดให้ก้นแตกเลย
‎สวัสดีวันหยุดเทศกาล ครอบครัว
‎ดูเหมือนคนที่เอาแต่ได้จะมาแล้วแฮะ
‎เงียบเลย สาวน้อย
‎มาได้จังหวะเลยอาแดเนียล ‎ช่วยผมแกะไฟคริสต์มาสพวกนี้หน่อยสิ
‎น่ารักมากที่แบ่งงานให้อาทำ ‎แต่อามาที่นี่เพื่อกินกัมโบ
‎ไม่ทำงานก็ไม่ได้กินกัมโบ
‎หลีกไป เดี๋ยวชายมาดแมนทำเอง
‎ปู่คะ เมื่อไหร่กัมโบสุดพิเศษของปู่ ‎จะเสร็จซะที หนูหิวแล้ว
‎ขอโทษนะอามี่ ‎แต่เคล็ดลับของกัมโบแสนอร่อยคือเวลา
‎เสียงกรี๊ดนั่นไม่แมนเท่าไหร่นะครับ
‎เสียงอาก็ยังทุ้มกว่าเสียงเธออยู่ดี
‎ย่าจะเอาตะกร้าใบนี้ไปให้เพื่อนบ้านนะ เดี๋ยวมา
‎เร็วเข้าทุกคน ไปดูหนังคริสต์มาสมาราธอนกัน
‎- ไง ‎- ไปเลย!
‎ไม่ยุติธรรมเลย ‎หนูควรจะได้ของที่หนูอยากได้จริงๆ
‎ลูกรัก ลูกบ้าไปแล้ว
‎ถ้าลูกคิดว่าเราจะซื้อ ‎คริสเตียน ลูบูแตงราคา 1,500 ดอลลาร์ให้ลูก
‎แต่โชคดีที่มันลดราคาอย่างสมเหตุสมผลมาก ‎เหลือแค่ 700 เอง!
‎- พ่อคะ ช่วยหน่อยสิ นี่คริสต์มาสนะ ‎- พูดเรื่องอะไรกันเนี่ย
‎หลานสาวโลกสวยของเธอ ‎อยากได้รองเท้าพื้นแดงน่ะสิ
‎ลูกยังเด็กเกินกว่าจะใส่ส้นสูงห้านิ้ว
‎ส้นสูงห้านิ้วเหรอ เธอจ๋า ขอไม้ต่อขาเลยมั้ย
‎พวกเธอมันหัวโบราณสิ้นดี
‎ขอบคุณค่ะ อาแดเนียล พูดไปเลย
‎มันไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย ‎สมัยนี้ผู้หญิงก็ใส่รองเท้าแบบนี้กันหมด
‎ถูกต้อง ผู้หญิง แต่เจดเป็นเด็กผู้หญิงอายุ 15 ปี
‎ลูกยังไม่เป็นผู้ใหญ่
‎หนูรอให้หนูโตมากพอที่จะทำอะไรก็ได้ ‎อย่างที่หนูอยากทำจะไม่ไหวอยู่แล้ว
‎เจด เวลานั้นมาถึงเร็วมากนะ ใจเย็นๆ ก็ได้
‎อย่ารีบเป็นผู้ใหญ่นักเลย
‎ไม่ทันแล้วค่ะ
‎หนูเป็นผู้ใหญ่แล้ว
‎ทุกคนต่างหากที่ไม่ยอมรับมัน
‎หนูโตพอ
‎ที่จะทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ
‎หนูเป็นผู้ใหญ่แล้ว
‎หนูโตพอ
‎ที่จะทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ
‎เราอยู่ที่ไหนเนี่ย
‎ของตกแต่งคริสต์มาสพวกนี้มันเว่อร์วังมาก
‎ป้ายเขียนว่า "เมืองผู้ใหญ่"
‎(เมืองผู้ใหญ่)
‎ไม่เคยได้ยินเลย
‎ใช่ พี่ก็ไม่เคย ‎พี่ว่าเราอยู่ไม่ได้อยู่ในจอร์เจียแล้วละ
‎พูดเป็นเล่นไป
‎เรามีแขกมาเยี่ยม
‎เชิญเข้ามาในเมืองผู้ใหญ่เมืองนี้ ‎เราเป็นคณะต้อนรับพวกเธอที่แสนดี
‎ฉันเอโบนี นั่นเอสเซนส์ เจ็ตคือชื่อเขา
‎อยู่กับเราไว้ แล้วพวกเธอจะไม่ต้องเศร้า
‎ไม่ต้องกลัวสักครา เราอยู่ที่นี่ทุกเวลา
‎ไม่ต้องวุ่นวายใจ โทรหาเราได้
‎ใช่เลย โอเค มา…
‎ติงต๊องกันดีเกว่
‎บอกฉันเรื่องคำคล้องจองหน่อยไม่ได้เหรอ ‎อุตส่าห์มีกลุ่มแชตทั้งทีนะ
‎นี่ ใครก็ได้ช่วยบอกทีว่าพวกเราอยู่ที่ไหน
‎เธออยู่ในเมืองผู้ใหญ่
‎ไม่ว่าเธอจะอายุเท่าไร เธอก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว
‎แม้แต่หนูเหรอ
‎- แม้แต่เธอ ‎- หมายความว่าไงครับ เราต้องทำอะไร
‎"เราต้องทำอะไร"
‎อะไรก็ได้ที่อยากทำ บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ
‎เธอเป็นผู้ใหญ่แล้ว
‎นี่ ตามฉันมาสิ
‎(ร้านผู้ใหญ่เท่านั้น)
‎ร้านสวยจัง คุณขายอะไรคะ
‎ทุกอย่างที่เธอต้องการจ้ะที่รัก
‎ปลดล็อกความคิด
‎ยินดีด้วย เธอไม่ถูกจำกัดแล้ว
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎สวัสดีชีวิตที่ดี ลาก่อนงานที่น่าเบื่อ
‎ลาก่อนคำสั่ง หวัดดีอิสระทุกวัน
‎ลาก่อนหน้าที่ ทำในสิ่งที่เธอต้องการ
‎หวัดดีอิสรภาพ เธอคือดาวดวงเด่น
‎ลาก่อนวัยเด็ก เพราะว่าพวกเธอเป็น
‎- ผู้ใหญ่และเลิศเหลือเชื่อ ‎- จงเป็นผู้ใหญ่
‎- เป็นอิสระและไม่คลุมเครือ ‎- จงเลิศ
‎- ดังนั้นจงตามเรามา ‎- ตามเรามา
‎- เป็นผู้ใหญ่และเลิศเหลือเชื่อ ‎- เราเลิศเหลือเชื่อ
‎เราไม่มีเงิน เราจะซื้อของพวกนี้ได้ยังไง
‎เธอเป็นผู้ใหญ่แล้ว เธอมีเครดิต
‎ฉันคนใหม่ เกิดใหม่
‎ฉันจะเดินทางทั่วโลกยังไหว
‎จากอวกาศ จะเห็นได้
‎ฉันเป็นนักบินอวกาศ ไม่ใช่เด็กทั่วไป
‎หวัดดี พ่อคนเหนือดวง ลาก่อนแรงโน้มถ่วง
‎เพราะในกาแล็กซี ไม่มีใครโกรธผมคนนี้
‎บินอย่างอิสระท่ามกลางดาวเด่น
‎ลาก่อนวัยเด็ก เพราะว่าเธอเป็น
‎- เป็นผู้ใหญ่และเลิศเหลือเชื่อ ‎- จงเป็นผู้ใหญ่
‎- เป็นอิสระและไม่คลุมเครือ ‎- จงเลิศ
‎- ดังนั้นจงตามเรามา ‎- ตามเรามา
‎- จงเป็นผู้ใหญ่และเลิศเหลือเชื่อ ‎- เราเลิศเหลือเชื่อ
‎ตาหนูแล้ว หนูเป็นผู้ใหญ่แล้ว หนูจะช่วยชีวิตผู้คน
‎เดี๋ยวนะ เจ้าหญิงไม่ใช่หมอนะ
‎ในเมืองผู้ใหญ่ใช่นะ
‎ถ้าอย่างนั้น ขอไมโครโฟนหน่อยครับ
‎ป็อปสตาร์ เชฟ นักฟุตบอลมือฉมัง
‎เหมือนเค้กของผม ผมมีสามชั้น
‎ผมจะร้องเพลงตอนพักครึ่งที่ซูเปอร์โบวล์
‎และพาทีมชนะด้วยการเตะฟิลด์โกล
‎- เป็นผู้ใหญ่และเลิศเหลือเชื่อ ‎- จงเป็นผู้ใหญ่
‎- เป็นอิสระและไม่คลุมเครือ ‎- จงเลิศ
‎- ดังนั้นจงตามเรามา ‎- ตามเรามา
‎- จงเป็นผู้ใหญ่และเลิศเหลือเชื่อ ‎- เราเลิศเหลือเชื่อ
‎แล้วเธอล่ะ
‎เดี๋ยวมานะ
‎พี่เป็นใครเหรอ
‎ฉันเป็นผู้ใหญ่และเลิศเหลือเชื่อ
‎รองเท้าในฝันของฉัน
‎แต่มันแพงมาก
‎ใครสนล่ะ จำบัตรเครดิตของเธอได้มั้ย
‎เสียใจด้วย เราต้องปิดร้านแล้วคนดี
‎แต่ไปเจอเราที่คลับ 21 ได้ ‎ถ้าอยากปาร์ตี้มากกว่านี้
‎โอเคค่ะ
‎บาย ทุกคน ไปกันเถอะ
‎- บ๊ายบาย ‎- บาย
‎ฉันจะบอกพวกเธออีกครั้งดีๆ ‎พวกเธอต้องเลิกพูดคำคล้องจองกันสักที
‎เฮ้ย ฉันก็คล้องจองเป็น
‎ฉันเป็นกวีแต่ไม่รู้ตัวหรือนี่
‎พวกเธอได้ยินที่ฉันพูดมั้ย แต่เข้าใจที่ฉันพูดใช่มั้ย
‎(ป่าลูกกวาด)
‎พี่จะชินกับที่นี่ได้สบายมาก
‎แค่รูดเศษพลาสติกก็ได้ของฟรีมาแล้ว
‎การเป็นผู้ใหญ่ก็เหมือนอยู่บนสวรรค์
‎สวัสดีชาวบ้าน
‎- คุณเป็นนางฟ้าเหรอ ‎- กล้าดียังไง
‎ฉันคือแม่มดซิลเวอร์ แม่มดที่เลิศที่สุด ‎ในมุมนี้ของเมืองผู้ใหญ่
‎และฉันอยากให้เธอถอดรองเท้าส้นเข็ม ‎สีแดงทับทิมของฉันออกมา
‎ไม่มีทางค่ะคุณพี่ คุณต้องไปหาซื้อเอาเอง
‎อีกอย่าง มันเล็กเกินไปสำหรับเท้าคุณมาก
‎รู้มั้ยว่าเขาพูดถึงแม่มดเท้าใหญ่กันว่ายังไง
‎- ไม่รู้ค่ะ ‎- เราเตะก้นคนเยอะมาก
‎และถ้าเธอไม่เอารองเท้าคู่นั้นให้ฉัน
‎เธอจะต้องเสียใจ
‎ในห้าวินาทีสุดท้ายของชีวิตเธอ!
‎ถอดรองเท้าให้เธอเถอะ ‎ก่อนที่พี่จะกลายเป็นบาร์บีคิว
‎คุณสวยจัง
‎ขอบใจจ้ะ ฉันคือแม่มดโกลเด้น
‎เรียกฉันว่าโกลดี้ก็ได้
‎ไม่มีใครเชิญเธอมาเลยนะ โกลดี้คนดี
‎แม่มด ขอร้องล่ะ! อย่ายุ่งกับเด็กพวกนี้ ‎กลับไปที่มุมเมืองของเธอซะ
‎ในเมืองผู้ใหญ่ไม่มีเด็กหรอกย่ะ
‎อีกอย่าง ฉันอยากใส่รองเท้าคู่นั้น ‎ไปงานปาร์ตี้คริสต์มาสประจำปีของแม่มด
‎ถอยไป ซิลวี่!
‎ตำรวจแฟชั่นออกหมายจับเธอแล้วนะ
‎ฉันละอยากจับเองจริงๆ
‎ฝากไว้ก่อนเถอะ โกลดี้
‎หนูจะบอกว่า
‎หนูไม่ชอบเธอเลย
‎โกลดี้ คุณสุดยอดไปเลย
‎เรื่องนั้นฉันรู้อยู่แล้วแหละ
‎แต่อีกเรื่องที่ฉันรู้ก็คือ ‎พวกเธอยังเป็นเด็กกันทุกคนเลย
‎เธอไม่ควรเข้ามาในเมืองผู้ใหญ่นะ
‎ผมเห็นด้วย ยัยแม่มดใจร้ายนั่น ‎ทำให้ผมกลัวไป 20 ปี
‎หนูขอเก็บของของหนูไว้นะคะ
‎ได้ แต่เด็กๆ รีบกลับบ้านเถอะ
‎เชื่อเถอะ ที่นี่ไม่ใช่ที่ของพวกเธอ
‎โคลัมบัสไปทางไหนครับ
‎เดินตามถนนสีม่วงและสีทองไปที่ลิฟต์วิเศษได้เลย
‎- ที่จริงเธอไปส่งเราได้นะ ‎- นึกแล้วว่าเขาต้องพูดแบบนั้น
‎- ก็มีเหตุผลนะ ‎- ไม่เป็นไรหรอก ไปกันเถอะ
‎(คลับ 21)
‎นี่ไงคลับที่เอโบนี เอสเซนส์ และเจ็ตพูดถึง
‎ใครสนล่ะ เราหาลิฟต์วิเศษกันอยู่นะ
‎ก็จริง
‎หลังจากพี่ไปส่องคลับนี้นะ
‎แต่โกลดี้บอกให้รีบกลับบ้าน
‎ไม่ใช่ซะหน่อย ‎เธอบอกว่า "เด็กๆ รีบกลับบ้านเถอะ"
‎พี่ไม่เหมือนพวกเธอ พี่เป็นผู้ใหญ่แล้ว
‎- แต่เธอบอก… ‎- พอก่อน!
‎กลับไปกันก่อนเลย พี่จะกลับบ้านเมื่อพร้อม
‎ได้เลยคุณพี่ เอาที่สบายใจ
‎ยินดีต้อนรับ ผมแคตแด๊ดดี้ คืนนี้ดื่มอะไรดีครับ
‎ขอเชอร์ลีย์เทมเพิลค่ะ ‎ขอเชอร์ลีย์เยอะหน่อย เทมเพิลไม่ต้องมาก
‎คุณจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหนเหรอครับ
‎ฉันกำลังจะกลับบ้านค่ะ
‎แต่ฉันสนุกมาก เลยไม่อยากกลับ
‎แบบนี้มันดีกว่าการเป็นเด็ก
‎และต้องเชื่อฟังกฎของคนอื่นเป็นไหนๆ
‎ใช่ แต่ผมยอมรับนะ
‎ว่าบางครั้งผมก็คิดถึงวันเก่าๆ สมัยเป็นเด็ก
‎ไม่มีทาง
‎มีสิ
‎ฟังนะ ผู้ชายที่ไม่แก่เท่าไหร่คนนี้จะบอกอะไรให้
‎ผมจะพาคุณกลับไปยังวันวานที่แสนดี
‎ก่อนที่ผมจะต้องหาเงิน ผมเล่นได้ทั้งวันทั้งปี
‎ก่อนที่เงินของผมจะโดนหักภาษี
‎และภาษีทรัพย์สิน ผมได้แค่ผ่อนคลายแบบนี้
‎แต่อย่างน้อยคุณก็มีรายได้และความเป็นอิสระ
‎คุณมีอิสระ จากนั้นก็มีคนพึ่งพา
‎เช่น ลูกและเมีย และน้องชายที่ตกงาน
‎ฉันว่าจะซื้อเสื้อโค้ตตัวนี้ ไม่คิดอะไรให้นาน
‎เป็นเด็กมันดีกว่าเยอะมากเลยรู้มั้ย
‎ผมอยากย้อนเวลากลับไปยังวันเก่าๆ ได้
‎- หนึ่ง หนึ่ง สอง สอง สาม สี่! ‎- เอาละ
‎ก่อนที่ผมจะต้องมารับผิดชอบอะไรมากขึ้นทุกที
‎ผมเคยแข็งแรง ‎คล่องแคล่ว เคลื่อนไหวได้มากกว่านี้
‎ตอนนี้เจ็บทุกอย่าง ปวดไปถึงหลัง
‎จากการใช้คอมพิวเตอร์ ‎และการเดินทางไปทำงาน
‎แต่อย่างน้อยคุณก็ขับรถไปไหนก็ได้
‎ก็ไปได้แหละ แต่อยากนอนมากกว่ามั้ย
‎ทีเด็ดประจำวันของผมเลย การได้นอนเนี่ย
‎อ้อ และการได้ดูอีฟซีซั่นสามด้วย
‎ก็อยากโตอยู่ดี ไม่สนที่คุณพูดหรอก
‎แล้วคุณจะอยากย้อนกลับไปวันเก่าๆ แน่นอน
‎ตูม!
‎ฉันจะไม่ยอมแลกการเป็นผู้ใหญ่กับอะไรเลย
‎ดี
‎งั้นนี่ใบแจ้งหนี้ของคุณ
‎ไม่มีปัญหา ฉันจัดการได้
‎"ปฏิเสธ"
‎คุณอาจต้องใช้บัตรอีกใบแล้วละ
‎ฉันไม่มีใบอื่นแล้ว
‎ขอโทษนะ!
‎ห่วยแตกชะมัด
‎ฉันพร้อมกลับบ้านแล้วละ
‎เบื่อการเป็นผู้ใหญ่แล้วเหรอ
‎ไม่ค่ะ
‎ก็แค่การให้พ่อแม่ฉันจ่ายเงินมันง่ายกว่าน่ะ
‎เป็นผู้ใหญ่และเลิศเหลือเชื่อ
‎ชาก้า ถึงบ้านแล้วเหรอ
‎เจด ผู้มีอำนาจลักพาตัวมาซี ‎กับอามี่ไป มาช่วยหน่อย!
‎อะไรนะ
‎ทำไมยังอยู่ที่นี่อีก คุณไม่มีเงินเลยนะ
‎ฉันเพิ่งรู้ว่าน้องชายกับน้องสาวฉัน ‎ถูกผู้มีอำนาจลักพาตัวไป
‎ผู้มีอำนาจตามหาคุณด้วยเหรอ ‎คุณควรรีบไปซะนะ
‎- ฉันจะไปในพริบตา ‎- เป็นไปไม่ได้หรอก
‎ฉันคิดผิดแฮะ
‎ยัยคนนี้ใช้ได้เลย
‎(ลิฟต์วิเศษ)
‎(ไร่เงินของผู้มีอำนาจ)
‎ดูสิ ผู้มีอำนาจบังคับให้มาซีกับอามี่ ‎ทำงานในไร่เงินของเขา
‎ผมสงสัยมาตลอดว่าการฟอกเงินคืออะไร
‎เหมือนที่นึกภาพไว้เป๊ะเลย
‎ดูมาซีกับอามี่ที่น่าสงสารสิ
‎ทำต่อไปนะเด็กๆ
‎- ผู้มีอำนาจไม่ชอบเวลาพวกนายชักช้า ‎- เราทำงานเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้แล้ว
‎ต้องเร็วกว่านี้อีก
‎ไม่งั้นพวกทวงหนี้อาจโยนพวกนายลงไป ‎ในบ่อเงินที่ลึกมากของผู้มีอำนาจ
‎- ทำตามแผนมั้ย ‎- ตกลง
‎ไม่มีอะไรสู้เสียงเงินใหม่ๆ ได้เลยจริงๆ
‎- สวัสดีค่ะ คุณผู้มีอำนาจ ‎- สวัสดีครับ
‎คุณเป็นใครเหรอ
‎ฉันเป็นแค่คนที่อยากจ่ายหนี้น่ะ
‎เยี่ยมเลย!
‎เดี๋ยวนะ
‎นี่มันเงินของฉันนี่
‎ไม่ใช่นะ ไม่ใช่
‎ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่เลย ลองอีกทีสิ
‎ฉันเป็นอิสระแล้ว! ฉัน…
‎อะไร… คนทวงหนี้!
‎หนีเร็ว! ไป!
‎ช่วยด้วย!
‎เงินฉัน!
‎- ระวัง! ‎- เงินฉัน!
‎เงินฉัน!
‎เร็วเข้า!
‎(ลิฟต์วิเศษ)
‎อะไรกันเนี่ย!
‎พี่ช่วยพวกเธอมาจากการเป็นแรงงานทาสทั้งชีวิต ‎แต่พวกเธอทิ้งพี่เนี่ยนะ
‎ก็พี่ช้า
‎เธอจะใส่รองเท้าคู่นั้น ‎ออกจากเมืองผู้ใหญ่ไปไม่ได้
‎คุณขา คุณต้องปล่อยวางได้แล้วนะ
‎ฉันซื้อมันมา มันเป็นของฉัน
‎และคุณเอามันไปไม่ได้ เสียใจด้วยนะป้า
‎เอารองเท้าคู่นั้นมา!
‎ไม่งั้นฉันจะกินเด็กๆ
‎เจด ถ้าพี่ไม่ถอดรองเท้าให้เธอ ผมจะถอดให้นะ
‎บอกแล้วไงว่าอย่ายุ่งกับเด็กพวกนี้
‎โกลดี้ ขอบคุณพระเจ้าที่คุณมา
‎ช่วยจัดการยัยแม่มดบ้านี่ที เราจะได้กลับบ้าน
‎ไม่นะ เธอเข้าใจฉันผิดแล้ว
‎ฉันมาที่นี่เพื่อปกป้องเด็กๆ ไม่ใช่เธอ
‎เธอเป็นผู้ใหญ่และเลิศเหลือเชื่อไง จำได้มั้ย
‎- อะไรนะ ‎- ผู้ใหญ่ต้องต่อสู้เอง
‎ใช่แล้ว คุณจอมหยิ่ง
‎เธอแย่พอที่จะใส่รองเท้าคู่นั้น ‎ก็จงแย่พอที่จะตายไปกับมัน
‎เธอร้ายกาจจริงๆ
‎โอเค ก็ได้ มาเลย เอาสิ นี่
‎เอาเลย เราจะต่อยกันหรือยังไง
‎เกิดอะไรขึ้นล่ะ มาสิ
‎จัดมาสิ เอาเลย ‎ให้มันตายกันไปข้างนึง เข้ามาเลยป้า
‎เจดนั่นแหละเป็นคนที่จะตาย
‎ไม่นะ ที่รัก!
‎ในเมืองผู้ใหญ่แห่งนี้ เราไม่สู้กันด้วยกำปั้นหรอก
‎แล้วสู้ยังไงเหรอครับ
‎ที่บอลจ้ะที่รัก เราบอลรูมกัน
‎เร่เข้ามา ชาวผู้ใหญ่
‎เรากำลังจะได้ดูการต่อสู้สุดอลังการกัน
‎ใช่แล้ว นี่คือการต่อสู้ในแบบของฉัน
‎(บ้านนินจา)
‎ฉันเรียกบ้านลาไบจามา
‎เลิศ! เปปเปอร์ ลาไบจา
‎ราชินีคนสุดท้ายแห่งฮาร์เล็มบอล เลือกได้ดีมาก
‎วิลลี่ นินจาจนวันตาย
‎เจ้าพ่อในตำนานแห่งการเต้นโว้ก
‎อย่าทำให้เขาขายหน้าเชียวนะ
‎เร็วเข้า ทำตัวให้เลิศก่อนที่เราจะเบื่อพวกเธอ
‎สวัสดี เพื่อนๆ ผู้เลอเลิศ!
‎ฉันเป็นพิธีกรของคุณ อดอนิส
‎และข่าวดีที่จะทำให้คุณรู้สึกเสียวซ่า
‎ตอนนี้ฉันโสดสนิท
‎ต่อเถอะ พ่อหนุ่มนักรัก ‎นี่มันงานโชว์นะ ไม่ใช่ไกรน์เดอร์
‎ได้
‎และหมวดหมู่คือป.ก.ท.
‎เปิดกว้างกับทุกคน
‎โว้ก
‎จัดมาเลยสาวๆ
‎เฉี่ยว
‎เฟี้ยว
‎ดูนั่นสิ เมื่อกี้นาง…
‎ใช่แล้วคุณขา เธอทำจริงๆ! ‎คืนนี้สาวๆ ปังไม่ไหวแล้วจ้ะที่รัก
‎โว้ก! โค่นโว้กนั่นซะ!
‎กรรมการคะ ขอคะแนนด้วย! บ้านนินจา
‎สิบ
‎เก้า
‎แปด
‎แล้วบ้านลาไบจาล่ะ
‎สิบ
‎เต็มสิบไม่หักเลย!
‎เสียใจด้วยนะแม่มด
‎แต่ลูกสาวของบ้านลาไบจา ‎และรองเท้าแสนวิเศษคู่นั้นเป็นผู้ชนะ!
‎ขอบคุณค่ะ
‎เราทุกคนเป็นราชินี
‎ถ้าฉันมีรองเท้า ฉันก็คงชนะ
‎แต่คุณไม่มีไง
‎เสียใจด้วย แต่คุณดูมัวหมองนะ ซิลเวอร์
‎งั้นฉันจะเอานี่!
‎เธอโดนฉกไปแล้วที่รัก
‎งั้นฉันก็จะฉกเธอบ้าง!
‎ตายแล้ว ฉันขอโทษจริงๆ
‎ไม่ต้องห่วง ที่รัก ‎เธอจะกลับมาเมื่อฝนตกครั้งต่อไป
‎เรากลับบ้านกันได้รึยัง ‎หนูไม่อยากพลาดวันคริสต์มาส
‎ใช่ ผมอยากกินกัมโบของปู่
‎- เหมือนกัน ‎- โอเค
‎ใช่ ได้เวลาแล้ว
‎ไปกันเถอะ
‎- บายนะทุกคน ‎- บาย ทุกคน
‎บาย ทุกคน
‎พี่ไปรอบต่อไปละกัน
‎บ๊ายบาย
‎ลาก่อนนะคะทุกคน
‎ฉันจะไม่มีวันลืมพวกคุณเลย
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎หนูอยากกลับบ้าน หนูก็คิดถึงครอบครัวเหมือนกัน
‎จงจดจำช่วงเวลาดีๆ เหล่านั้น ‎ที่เธอหัวเราะและเล่น
‎เต้นอยู่หลังบ้าน เป็นเพียงแค่เจด
‎เธอเป็นสาวน้อยแสนงาม
‎และยังเป็นสาวน้อยของพ่อที่แสนดี
‎เธอมีเวลาทั้งชีวิตที่จะเติบโตและยึดครองโลกนี้
‎อย่าเร่งวัยเด็กเกินไป อย่าเร่งวัยเด็กเกินไป
‎อยู่อีกสักพัก เล่นอีกสักพัก
‎ขอให้สนุกกับการเป็นเด็กนะ
‎เวลาไม่อาจย้อนกลับ แม้อยากย้อนเพียงใด
‎ดังนั้นอย่าเร่งวัยเด็กเกินไป
‎เมื่อโตแล้ว เธอจะโตเลย
‎ต้องอยู่ข้างนอกด้วยตัวเอง
‎เธอจะกลับเป็นเด็กอีกไม่ได้ แล้วเธอโหยหามัน
‎ดังนั้นอย่าเร่งวัยเด็กเกินไป
‎ที่รัก ค่อยเป็นค่อยไปนะ
‎อย่าเร่งวัยเด็กเกินไป
‎มีแต่เด็กเท่านั้นที่หนีจากเมืองผู้ใหญ่ได้
‎หนูเข้าใจแล้วค่ะ
‎หนูเป็นเด็ก
‎ให้ตายสิ!
‎หนูรู้สึกดีขึ้นเยอะเลย ‎รองเท้าคู่นี้ทำให้เท้าหนูเจ็บมาก
‎พาฉันกลับบ้านที!
‎ของฉัน เป็นของฉันแล้ว!
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎หนูอยากกลับบ้าน หนูก็คิดถึงครอบครัวเหมือนกัน
‎หนูเข้าใจแล้ว
‎หนูเป็นเด็ก
‎หนูถึงบ้านแล้วเหรอ
‎- หนูอยู่ที่บ้าน ‎- ใช่จ้ะลูกรัก ลูกอยู่ที่บ้าน
‎พวกเราตกใจหมดเลย
‎ใช่ เกือบโทรแจ้ง 911 แล้ว
‎อาตกใจจนเกือบจะไม่ได้กินคุกกี้พวกนี้เลย
‎เกือบไง
‎เจดจ๊ะ แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร
‎ค่ะ หนูแค่ฝันบ้าบอสุดๆ ไปเลย
‎หนูอยู่ในเมืองชื่อเมืองผู้ใหญ่
‎และคุณแคนดี้กับอาแดเนียล
‎และผู้หญิงผิวดำจากเรื่อง ‎มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรักก็อยู่ที่นั่น
‎และแม่มดใจร้ายที่หน้าเหมือนอาเป๊ะ ‎ก็พยายามจะขโมยรองเท้าหนู
‎รู้ได้ยังไงว่าเธอใจร้าย ‎เธออาจรสนิยมดีแต่มีงบจำกัดก็ได้
‎ตอนนี้ลูกปลอดภัยแล้ว ‎และรายล้อมไปด้วยคนที่รักลูก
‎หนูดีใจนะที่พี่ปลอดภัย
‎- ผมก็เหมือนกัน ชาก้าร้องไห้ด้วย ‎- ผงเข้าตาน่ะ
‎หนูขอโทษจริงๆ นะคะ ‎ที่โวยวายเรื่องรองเท้าพื้นแดงนั่น
‎คือแบบ พ่อกับแม่พูดถูกค่ะ
‎มันดูแก่เกินไปสำหรับหนู
‎และหนูไม่รีบร้อนที่จะเป็นผู้ใหญ่เลย
‎พอกันที เราจะพาลูกไปโรงพยาบาล
‎แม่คะ! หนูสบายดี
‎แม่จะโทรหาหมอเผื่อไว้
‎ปู่รู้ว่าอะไรจะทำให้หลานรู้สึกดีขึ้นไปอีก
‎กัมโบ!
‎- นี่จ้ะเจด ‎- ขอบคุณค่ะปู่
‎กลับมาแล้วจ้า!
‎บ้านลอว์สันให้ของแบบเดิมมา
‎เอ้กน็อกทำเองน่ารังเกียจหนึ่งขวด
‎น่ารังเกียจเหรอ
‎ใช่ น่ารังเกียจ ‎มันไม่มีรสชาติอะไรนอกจากเหล้ารัม
‎แหวะ!
‎แต่เราไม่อยากทิ้งให้เสียของเปล่าๆ หรอกนะ
‎ใช่แล้ว
‎ลูกพูดถูก
‎(สุขสันต์วันคริสต์มาส)
‎(โฮ่ๆๆ)
‎(คริสต์มาส)
‎(สุขสันต์วันคริสต์มาส)
‎(12 เมษายน 1961 - 2 กันยายน 2006 ‎เจ้าพ่อแห่งการเต้นโว้ก)
‎(ล้อเลียนเสมอ ไม่เคยเลียนแบบ)
‎(5 พฤศจิกายน 1948 - 14 พฤษภาคม 2003 ‎ราชินีคนสุดท้ายแห่งฮาร์เล็มบอล)
‎(ตำนานไม่มีวันตาย)
‎(ผู้เขียนบทของตอนนี้ขอมอบมันให้กับ ‎"ลูกๆ ของฉัน เทย์เลอร์และอเล็กซ์ มาร์ติน")
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล