NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dziś moją rodzinkę wam przedstawię Będziemy od teraz mieszkać razem
- Big Moz! - Kochasz mnie?
- Tak - Jestem Cocoa!
Ja jestem Jade i mam gadane Na każdy temat mam własne zdanie
Mówcie mi Shaka Nie ma większego debeściaka
Mazzi – to ja
A między wami ja – Ami
Śpiewamy i dobrze się bawimy
To Zjazd Rodzinny
Nareszcie! Czas włożyć kostiumy.
Tak!
Cukierek albo psikus. Dawaj słodycze, bo będę jak dzikus.
Kiedy moja córeczka zmieniła się w Travisa Scotta?
Nie ma mowy, leje deszcz.
Nie będzie chodzenia po domach, przykro mi.
Po co to negatywne myślenie?
Zwycięzcy nie przegrywają, słabi nie wygrywają.
Jeśli czegoś chcemy, warto walczyć. W tej rodzinie nigdy się nie poddajemy.
- Tak. - Nic z tego.
No dobrze.
Otworzę.
Daliście radę dojechać przy takiej pogodzie.
- Tak. - Cześć!
We wtorek pokazałaś świetny układ na zajęciach salsy.
Serio? Nie był zbyt trudny?
- Nie. - Trudny?
Jestem gotowy na Taniec z gwiazdami.
- Może tak? - Nie jesteś gotowy na kolejne zajęcia.
- Pokażmy im. - Dobra.
Wspaniale. Popisują się.
Gdzie Brooke?
Jest u taty. Przesyła buziaki.
Buziaki!
Jesteś taki niedojrzały. Nasza relacja jest czysto platoniczną.
Nieźle. A wy?
Nadal jesteście przyjaciółmi czy wkroczyliście już w strefę miłości?
- Daj spokój. - Moz, nie wtrącaj się.
- Dobra. - Chyba że chcesz mi coś zdradzić.
- Nie ma o czym mówić. - Jesteśmy przyjaciółmi.
Tylko.
Wy dwoje…
Na szczęście zawsze jestem przygotowany.
Tablica Ouija.
Chętnie zagram! Sprawdźmy, o co tyle szumu.
- Idę do kościoła. - W Halloween?
Zwłaszcza w Halloween.
Trzeba się modlić, żeby odstraszyć zło…
Diabelska tablica?
Kto przyniósł to narzędzie grzechu do domu?
Mazzi.
Spróbujemy nawiązać kontakt z duchami.
Jeśli nie zabierzecie tego z mojego domu, nawiążecie kontakt z moim paskiem.
Te tablice nie są na serio. To tylko gra.
Zadzieracie z okultyzmem.
To może otworzyć portal dla demonów.
O nie. Żadnych demonów, duchów, goblinów i romansideł dla kobiet.
Czaimy, faceci są do bani!
To nie może zostać w moim domu ani nigdzie w pobliżu.
Włóż ten worek do śmietnika sąsiada.
Tego, który ma flagę Konfederacji w ogrodzie.
Strasznie leje.
Nieważne.
I niczego nie dotykaj, dopóki nie umyjesz rąk krwią Jezusa!
Dostanę ją na Amazonie?
O rany. Dostaniesz! Zobacz.
STRACHY NA LACHY
CUKIEREK ALBO PSIKUS
WESOŁEGO HALLOWEEN
Nudzę się. Szkoda, że Bunia wyrzuciła tablicę Ouija.
Fajnie byłoby pogadać z trupami.
Chwileczkę, dzieci.
Co robisz?
Ratuję
Halloween.
Ale Bunia powiedziała: „Nie w moim domu”.
To jest strych.
Drobna różnica, ale uwielbiam takie.
- Ale Bunia… - Ami!
Czego oko nie widzi, tego sercu nie żal. Jeśli jej powiesz, ty poczujesz żal.
Obie wiemy, że nie.
Ale zrozumiałam komunikat.
Słuchajcie,
- nie wiem, czy… - Mazzulek się boi?
Nie dam się wciągnąć tej presji toksycznej męskości.
Jak to działa?
No dobrze.
To jest planszeta.
Mamy jej dotykać i zadawać pytania.
Duchy przesuną ją i przeliterują odpowiedź.
Skąd mamy wiedzieć, że to duchy?
Bo z naszej trójki tylko ja umiem literować.
„Tylko ja umiem literować”.
Mam was.
Nie wystraszyłem się.
Czyżby?
Bawicie się diabelną tablicą.
- Wyjaśnimy… - Nie trzeba. Diabeł i ja się znamy.
Dobra.
Pierwsze pytanie.
Czy są tu jakieś duchy?
TAK
Tak, są tu duchy.
- Wychodzę. - Nie! Nie możesz teraz wyjść.
To nasza wspólna energia ściągnęła tu ducha. Chodź.
Kim jesteś?
P…
O…
K…
I…
E.
Pookie?
Znałem gościa o tym imieniu, zmarł kilka lat temu.
Czego chcesz, Pookie?
F…
O…
R…
S…
Y.
Pookie, to nie moja wina, że umarłeś, zanim ci oddałem.
Po co jadłeś sushi ze stacji benzynowej?
Mam cię! Pamiętam, jak mi o tym opowiadałeś.
Jasne. Nie chciałem psuć ci żartu.
Chodźcie. Zróbmy to naprawdę.
Czy są tu jakieś duchy?
TAK
To nie ja.
Ja też nie.
Otworzyliśmy portal?
Jak wujek może drzemać po tym, jak otworzyliśmy portal?
Bunia zabroniła wam z tym zadzierać.
Ale czy posłuchaliście? Nie!
To wina Shaki.
Myślałem, że będzie fajnie. Kto mógł wiedzieć,
że otworzymy bramy piekieł?
Ja wiedziałam. A mam dziewięć lat!
Pomódlcie się! Mogliśmy wywołać apokalipsę!
To pewnie pies sąsiada.
Sąsiad ma kota!
Myślicie, że ten demon porwie nasze dusze?
Patrzcie!
Zejdź mi z drogi!
- Mamo? Tato? - Gdzie są wszyscy?
- Dzieciaki! - Tato? Jak wszedłeś do telewizora?
Nie wiem. Pamiętam tylko, że byłem w pokoju,
otworzyłem szafę i zobaczyłem światło, które mnie wciągnęło.
Gdy się ocknąłem,
byłem tu uwięziony.
Portal.
Jest prawdziwy, otworzyliśmy go.
Poszukajcie mamy. Pospieszcie się! Zanim będzie za…
Za co?
Tato?
- Co chciał powiedzieć? - „Późno”, głupku!
Musimy znaleźć mamę!
Mamo! Shaka zmusił nas do zabawy z tablicą
i niechcący otworzyliśmy portal do zaświatów w szafie!
Co? Chyba nie zabrali moich louboutinów?
Słyszysz? Otworzyliśmy portal i tata do niego wpadł.
Wiem, że przez burzę nie poszliście świętować Halloween,
ale to nie znaczy, że to mnie macie robić psikusy.
- Mówimy poważnie! - Widziałaś Candy i Romana?
To było dziwne.
- O nie. - Rozmawiałam z nimi.
Poszłam do łazienki, a gdy wróciłam,
już ich nie było.
Jak długo tam byłaś?
To nie twoja sprawa.
Słuchajcie, nie ma czegoś takiego jak złe duchy
czy portale do zaświatów.
Udowodnię wam, dobrze?
- Mamo, nie… - Widzicie?
Są tylko ubrania, kije do golfa i…
pomarańczowe światło.
- Nie! - Nie zbliżaj się do niego!
Shaka! Mazzi!
- Tato, jesteś tam? - Tak i nie jestem sam.
Pomóżcie nam!
Mam nadzieję, że to nie kolejny projekt remontowy, Moz.
- Przepraszam. - Kochanie!
Czemu wszystko jest moją winą?
Candy,
jeśli mamy zniknąć w zaświatach, musisz wiedzieć…
że cię kocham.
Co?
Możemy o tym porozmawiać, nie siedząc w telewizorze?
Co to za zamieszanie? Czy wujek nie może zrobić sobie spa w czyimś domu?
Pomóż nam! Ouija otworzyła portal, a rodzice są uwięzieni w telewizorze!
Co? No proszę.
Czy to nie Moses „Rezygnuję Ze Sławy” McKellan?
Przyznaj, kochasz być w centrum uwagi.
Głośny i nie ma racji, jak zwykle.
To mój szlafrok?
Używasz mojej drogiej maski z solą morską?
Oczywiście, że nie. To maska Moza. Lepiej pielęgnuje moją strefę T.
Boję się! Obroń nas, wujku!
Kto tam jest? Shaka ci pokaże!
Nie, zabierz jego! On nie ma po co żyć!
Cukierek albo psikus!
Najwyraźniej telewizor to przystanek na drodze do podziemi.
Chodzi ci o Cleveland?
Przepraszam? Mam dość gadania o moim rodzinnym mieście.
Cleveland to piękne miejsce do życia.
- Wracasz tam czasem? - Nie! To Cleveland.
To też piękne miejsce do opuszczenia.
Jak to naprawić i ich uratować?
O której godzinie zaprosiliście złe duchy?
Około piątej.
Diabelska happy hour.
Czuję się dziwnie.
Coś się dzieje.
O Boże! Moz! Twoja dłoń!
Zmieniasz się w demona!
Już po nas!
Ratunku!
- Pomóż mi, wujku! - Do zobaczenia w innym życiu!
Czekajcie!
Elvis.
Już dobrze.
To powinno powstrzymać demony.
Na razie bezpieczni.
Zgubiliśmy wujka Daniela.
Zdążył uciec, bo to ciebie rzucił demonom na pożarcie.
Wybiegł przez salon.
Wciąż się trzęsę.
Demoniczny ryk taty był okropny. Nigdy czegoś takiego nie słyszałem.
Słyszałem twoje arie w toalecie. Coś cię łączy z demonami.
Jeśli zostaniecie sierotami, moi rodzice was adoptują.
Poza tobą, Jade.
Nie pochwalamy małżeństw wewnątrz rodziny.
Już nie.
Kiedy przestaniesz się we mnie durzyć?
Kiedy Bóg wymaże cię z mojego serca.
Wujek Daniel!
Słyszeliśmy krzyk.
Uderzyłem się młotkiem w palec, gdy zamykałem portal.
Nasi rodzice tam tkwią.
Tak, ale jeśli ich poświęcimy, może Belzebub da nam spokój.
Mamy czas, by ich uratować.
Nie możemy ryzykować.
Może wam się to nie podobać, ale to ja tu rządzę.
Nic na to nie poradzicie.
Nic!
A jednak daliście radę.
Sam nas do tego zmusiłeś.
Jeśli ratowanie siebie i zostawienie Moza w zaświatach jest złe,
to nie chcę mieć racji.
Nie masz racji, ale możesz być ładny.
Dobra. Co teraz?
Potrzebujemy kogoś, kto umie walczyć z siłami ciemności.
Kogoś, kogo boją się nawet największe straszydła.
Halo? Jest tu kto?
Bunia!
Nie uwierzysz!
Jest w szafie!
Nie rozumiem, co mówicie. Nie wszyscy naraz.
Cicho!
Dobra. Teraz po kolei. Co się dzieje?
Pamiętasz, jak kazałaś nam pozbyć się tablicy, bo to narzędzie diabła?
Tak.
Miałaś rację.
Przy okazji otworzyliśmy portal do zaświatów.
Co?
Patrz!
Pomocy!
Gdzie Moz?
Buniu!
Dorwali mnie!
Moz!
Nie pozwolę, by te demony zabrały moje dziecko!
Niedługo portal się zamknie!
Weź moją torebkę!
Daj mi ją.
- Co tu nosisz? Cegłę? - Pewnie. Świat to niebezpieczna dżungla.
- Co zrobisz, Buniu? - Będę walczyć z tymi demonami.
Muszę tylko znaleźć właściwą broń.
Nie to. To też nie.
Nie.
To nie.
Nie.
- Demony nienawidzą perfum? - To woda święcona.
Demony mogą być niewidzialne.
Potrafią zawładnąć duszą
i zrobić z nią, co chcą.
Musimy tylko dowiedzieć się, kim zawładnęły.
Jednym z nas?
Spróbujmy z najbardziej prawdopodobnym kandydatem.
Widzisz? Jestem niewinny.
Wolny od demonów.
Wiem. To za to, że mnie nie posłuchałeś!
Zadarłeś z potężną siłą!
Elvis jest demonem!
Nie. Ale prawie zepsuła mi pani afro.
Wujek Daniel jest na górze. Chodźmy!
Ami!
Jeszcze cię nie sprawdziłam.
Mnie? Jest we mnie tylko Duch Święty. Alleluja!
Pali!
- Jest opętana! - Walcz, Ami! Wypchnij demona!
Za późno! Ona należy teraz do mnie!
W końcu się uwolniłem. Co się…
Buniu!
To nie jest normalne!
Zrób coś, Buniu!
Aniołowie niebios,
pomóżcie nam walczyć z tym złem!
Dziękuję za otwarcie portalu i zaproszenie.
Skasowaliśmy to e-zaproszenie.
W imię Ojca przeklinam cię,
sługusko Szatana!
Walczmy jak w Donkey Kong!
Poszła sobie?
Jade, boję się!
Ja też.
Gdzie się podziały Bunia i Ami?
Tu jesteśmy!
Źle to wygląda.
Pewnego wieczoru Gdy zapadł już zmrok
Moim oczom ukazał się niezwykły widok
Ujrzałam potwora
Co to była za paskudna zmora
Jak Monster Mash zatańczyła
Monster Mash?
Jak Monster Mash zatańczyła
Totalnie system rozwaliła
Jak Monster Mash zatańczyła
Szybko się tego nauczyła
Proszę, nie krzywdźcie mnie!
Zemsta jest słodka jak wasza Bunia!
Poważnie?
Chyba miałem mały zawał.
To
było
niesamowite!
Wszystko po to, żeby dać nam nauczkę?
Kiedy Ami powiedziała, że mnie nie posłuchaliście,
postanowiłam przemówić wam do rozumu.
Ale mamy Halloween,
więc postanowiłam jednak was wystraszyć.
Bunia powiedziała nam o wszystkim.
Zrobienie wam psikusa było dla nas jak najlepszy cukierek.
Jak to zrobiliście?
Użyliśmy kamer, żeby być w telewizorze. Reszta nie była trudna.
Zamieniłem telewizor na taki bez pokrywy, więc mogłem wystawić rękę.
Masz talent aktorski, Roman.
Przekonałeś mnie, że kochasz się w Candy.
Głuptas.
No tak.
- Wystraszyliście nas na śmierć. - Tak, a wy daliście się wkręcić.
Wiedziałem, że to żart. Nic nie mówiłem, żeby nie psuć zabawy.
- Serio? - Tak.
Rzućmy okiem na taśmę.
Wszystko nagraliśmy.
- Zobaczmy. - W zwolnionym tempie.
Chętnie.
Pomocy!
Pomóż mi, wujku!
Do zobaczenia w innym życiu!
Serio?
Chciałem biec przed tobą, by cię chronić.
Taki właśnie jestem.
Wujek Danny kocha dzieci.
Hej, mała. Jak leci?
CUKIEREK ALBO PSIKUS
WESOŁEGO HALLOWEEN!
AUTOR TEGO ODCINKA DEDYKUJE GO SWOJEMU BRATU
Napisy: Paulina Korzeniewska