‎เลิกเพ้อเจ้อซะที
‎ผู้คนในประเทศเราตายเป็นเบือ
‎แต่นายกําลังบอกว่าเขาหายแล้ว
‎ไม่มีปาฏิหาริย์หรอก พาล เลอริช
‎เขาหายแล้วจริงๆ
‎หายแล้วเหรอ
‎แน่ใจเหรอว่าเขาได้เชื้อนั่น ‎ตา ไอ และอาการทั้งหมด
‎เขามีอาการหลักๆ ทั้งหมด รวมถึงที่ตาด้วย
‎แล้วยังไง คิดว่าเราจะหายา ‎ในเชอเรโปเวตส์ได้เหรอ
‎หัวหน้าแพทย์สัญญาไว้กับผม เราเคยร่วมงานกัน
‎เราแค่ต้องไปที่โรงพยาบาล
‎(รถพยาบาล)
‎นายนี่ตลกดีนะ เขาสัญญากับนายเมื่อไหร่
‎ป่านนี้คงเปลี่ยนใจแล้ว
‎นายก็เห็นสิ่งที่กําลังเกิดขึ้นในประเทศนี้ ‎มีแต่เลวร้ายขึ้นทุกวัน
‎นิโคไล เพโตรวิช
‎เรียกชื่อฉันทําไม ‎เราตกลงกันแล้ว จําได้ไหม
‎ขอโทษทีนะ ลุงโคลยา ผมขอคิดก่อน
‎เลิกคิด เดี๋ยวปวดหัวหรอก
‎แวะไปหาอิรา มาร์ตินโนวากันเถอะ ‎แค่ชั่วโมงเดียว
‎เธอมีปานที่ก้น เป็นเหมือนดาวนําทาง
‎ส่องแสงตอนกลางคืนด้วย
‎อยู่ตรงไหนนะ ฝั่งซ้ายหรือขวา
‎ลุงโคลยา พอแล้วน่า
‎นึกออกแล้ว ขวา ฉันมั่นใจว่าอยู่ฝั่งขวา
‎(เมืองเชอเรโปเวตส์)
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เวร
‎ผมจะไปดูนะ ลุงจะมาด้วยกันหรือจะรอตรงนี้
‎ฉันไม่ได้ให้คําปฏิญาณของแพทย์นะ
‎ในนี้ลื่นชะมัด
‎(ห้องตรวจโรค)
‎เขาสัญญาว่าจะช่วยใช่ไหม
‎นี่อะไร "เขตของคุณจะถูกอพยพ"
‎เราเข้ามาในนี้ทําไม
‎เรากําลังหาห้องเก็บของ ลุงโคลยา
‎เราน่าจะไปที่นั่นนะ
‎- ที่ไหน ‎- สถานที่ต่างๆ พวกนั้น...
‎เฮ้ย หยุด เฮ้ย บอกให้หยุด
‎ไอ้พวกชั่ว ฉันจะอัดแก
‎ให้ตายสิ
‎พาล เลอริช
‎ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
‎นั่นใครเหรอ
‎ไม่รู้สิ พวกขี้ยาน่ะ
‎ไอบูโพรเฟน
‎เราต้องใช้ยาแก้ปวดไหม
‎ไม่ มองหายาระงับประสาทอีวาซีน ลุงโคลยา
‎อีวาซีน
‎โชคดีนะที่เราออกมาจากที่นั่น
‎นิโคไล เพโตรวิช ลุงโคลยา
‎อะไร
‎ขอบคุณที่พาผมไปที่นั่น
‎เป็นคนอื่นคงไม่พาไป จริงๆ นะ ขอบคุณมาก
‎ไม่เป็นไร บอกตามตรง
‎ฉันกะจะแวะบ้านอิรา มาร์ตินโนวาระหว่างทาง ‎เราคงได้สนุกกัน
‎แล้วนึกได้ว่าสามีเธอใกล้จะถูกปล่อยตัว
‎ฉันก็เลยเปลี่ยนใจน่ะ
‎นายล่ะ ผ่านผู้หญิงมากี่คน
‎ถ้านับทุกคนตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย
‎สองคน
‎ไม่เชื่อ ถามจริง แค่สองคนเหรอ
‎นายนี่ตลกมากเลย ‎ฉันเข้าใจได้นะถ้านายมีแค่คนเดียว
‎แต่สองคนมันไม่มีความหมาย
‎ผมไม่ค่อยสนใจน่ะ ไม่สนใจผู้หญิง
‎ผมว่าผู้หญิงเข้าใจยาก
‎หรือพูดให้ถูกก็คือ ‎พวกเขารับมือผมไม่ค่อยได้
‎รู้ไหมว่าฉันเคยผ่านมากี่คน เดาดูสิ
‎ว่าไง
‎สิบ
‎ตลกแล้ว
‎สิบคนแค่สมัยมัธยมปลาย
‎ฉันผ่านมาทั้งหมด 99 คน
‎อีกคนเดียวก็ครบร้อย
‎ทันทีที่ครบ ฉันก็ตายตาหลับ
‎ทําไมนายถึงเลือกมากนัก ‎หรือว่ามีปัญหาบางอย่าง
‎ปัญหาคือ
‎ผมไม่อยากคบกับผู้หญิงที่อยากคบกับผม
‎หมายความว่าไง รู้ไหมว่าฉันคิดยังไง
‎นายต้องไม่เครียดกับเรื่องพวกนี้
‎และมีอารมณ์ขันบ้าง ใช่
‎ผู้หญิงชอบอารมณ์ขัน
‎ผมจะจําไว้
‎จําไว้นะ
‎เวร
‎อันตอน!
‎คุณพระช่วย อันตอน ให้ตายสิ
‎บอกว่าอย่าไปไหนไง ถนนมีรถ ให้ตายสิ
‎ตาบอดหรือไง เกือบชนลูกฉัน
‎เขายังไม่ตาย
‎ไม่ต้องห่วง ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‎แต่จะว่าไป คุณก็จะไม่ต้องเรียกรถพยาบาล
‎ถ้าเราชนเขา รถพยาบาลอยู่นี่แล้ว
‎มุกแป้ก ขอโทษครับ มีใครติดเชื้อไหม
‎ไม่มี
‎เยี่ยม งั้นขออย่าให้ติด
‎เอาละ
‎อยากได้ลูกอมวิตามินซีไหม
‎- พูดว่าไงก่อน ‎- ขอบคุณครับ
‎ไม่เป็นไรจ้ะ
‎โอ้ ตายจริง
‎ผมพาเวล
‎อิริน่าค่ะ
‎คุณเป็นหมอเหรอ
‎ตามเรามาสิ
‎เร็วเข้า
‎อยู่ใกล้ๆ แม่นะ เข้าใจไหม
‎เวร
‎เจ็บไหม
‎พอไหว
‎นี่ผงอะไร
‎เธอบอกว่าเป็นยาฆ่าเชื้ออะไรสักอย่าง
‎"เธอ" ไหน
‎สัตวแพทย์
‎เธอเป็นคนเย็บแผลด้วยเหรอ
‎เปล่า ฉันเย็บ
‎เก่งมาก เรียนมาเหรอ
‎ด้นสดเลย
‎ฝีมือคุณดีมาก
‎เป็นอะไรมากไหม
‎มีหนองนิดหน่อย
‎จะขับออกก็ได้แต่อย่าดีกว่า ‎เดี๋ยวติดเชื้อไปมากกว่านี้
‎ใส่ยาฆ่าเชื้อไปเรื่อยๆ ตรงที่แผลเปิด ‎จนกว่ามันจะแห้ง
‎และเอาผ้าพันแผลออก ข้างใต้มันเปียก
‎บอกแล้วไง ผมไม่เป็นไร
‎และผมไม่มีไข้ ผมบอกได้
‎แต่ผมจ่ายยาให้ไม่ได้ ผมไม่มียาเลย
‎แต่ในกรณีนี้ ยาทาฆ่าเชื้อก็พอแล้ว
‎ผมว่าเดี๋ยวก็หายดี
‎แต่คุณยังไม่ควรลุกขึ้น
‎ขอบคุณ
‎ขอบคุณค่ะ
‎ติดลบเท่าไหร่เหรอ
‎เยอะเลย
‎ไม่ใช่ ฉันหมายถึงค่าสายตาน่ะ
‎ลบสี่
‎ไม่เป็นไรนะ
‎โทษที ห้ามไม่ได้น่ะ
‎มันกะพริบเอง ผมไม่เคยใส่คอนแทคเลนส์
‎ไม่เป็นไร ลองอีกทีนะ
‎- แล้วคุณล่ะ ‎- ฉันยังมีอีก ลืมตาไว้
‎ลืมตาไว้ อย่ากะพริบตา ‎ลืมตาไว้ อย่างนั้นแหละ
‎- ผมขอโทษ แต่ผมว่าใช้ไม่ได้ ‎- ได้สิ
‎รู้สึกยังไง
‎คุณสวยมาก
‎มันไม่ใช่ลบสี่
‎แต่ก็ดีกว่าไม่ใส่เลย
‎ผมขอถ่ายรูปคุณได้ไหม เพื่อจําคุณไว้
‎พวกเขาทําอะไรกันอยู่
‎ลีโอนยา
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎ไม่เป็นไร
‎พ่อคะ
‎เกิดอะไรขึ้นที่นั่น
‎ที่ไหน
‎ในบ้านนั้น ทําไมพ่อออกมาเร็วนัก
‎ก็บอกไปแล้วไง
‎พ่อบอกว่ามีคนป่วย
‎ใช่
‎พ่อว่าพวกเขาเอาอาหารพวกเราไป
‎ลีโอนยา ยิง!
‎ยิงเลย
‎บอกว่าพ่อออกมาเฉยๆ
‎แล้วเสียงปืนล่ะ พ่อฆ่าใครหรือเปล่า
‎โพลิน่า เลิกถามเซ้าซี้น่า
‎หวังว่าจะใช้ได้นะ
‎จะไปแล้วเหรอ
‎ใช่ ผมต้องไปแล้ว
‎ขอโทษนะ เราจะไปกันหรือยัง
‎เดี๋ยวก็มืดค่ําแล้ว แต่พวกเขายังนั่งอยู่นั่น
‎คุณจะไปไหน
‎เราต้องกลับบ้านที่วิเทกรา คุณล่ะ
‎เรากําลังไปคาเรเลีย
‎ทางเดียวกันไม่ใช่เหรอ
‎ไม่ เราจะไปถนนทางขวา
‎ส่วนเราไปทางซ้าย ‎เอาละ งั้นขอให้คุณโชคดี
‎ขอบคุณ
‎ด้วยความยินดี
‎ลาก่อน
‎บอกฉันที...
‎อีกไม่นานโรคระบาดนี้จะหมดไปใช่ไหม
‎ผมเกรงว่ามันยังไม่เริ่มต้นด้วยซ้ํา
‎"ลาก่อน" ถามจริง "ลาก่อน" เนี่ยนะ
‎นายน่าจะคํานับด้วยนะ
‎ผมจะพูดอะไรได้
‎นายไม่ควรพูดอะไรเลย
‎อย่างน้อยนายก็ยังดูลึกลับ ‎แต่เธอมองนายแบบ...
‎งั้นเหรอ
‎ยังไงเหรอ
‎เหมือนสาวผู้ดีมองคนจรจัด
‎ผมไม่เข้าใจอยู่อย่างหนึ่ง ‎เซอร์เกเกี่ยวข้องกับเธอยังไง
‎คนที่มีแผลเย็บน่ะเหรอ นั่นอดีตสามีเธอ
‎ส่วนคนผมแดงคือคนรักปัจจุบันของเขา
‎และเด็กที่โดดเข้ามาใต้รถเราคือลูกชายเขา
‎คนเชื่องช้านั่นคือลูกเลี้ยงเขา
‎คุณรู้ทั้งหมดมาได้ยังไง
‎ยังไงน่ะเหรอ ประสบการณ์ชีวิตไง
‎อีกอย่างนะ ตาแก่นั่นเป็นคนช่างคุย
‎ว่าแต่ว่าเราไปกันเถอะ
‎เอาหน่อยไหม
‎ขอบใจ
‎แม่ครับ แล้วผมล่ะ
‎ลูกไม่สมควรได้
‎ทําไมครับ
‎เพราะลูกโดดไปขวางหน้ารถ
‎ทั้งที่แม่สั่งนักสั่งหนาว่าอย่าไปที่ถนน
‎แม่ครับ ไม่ยุติธรรมนะ
‎ทําใจให้ชินซะ ชีวิตมันไม่ยุติธรรม
‎ให้เขาไปอันหนึ่งเถอะ เห็นไหม เขา...
‎อันตอน อย่ามายุ่มย่าม
‎แต่เขาให้ผมนี่
‎แล้วยังไง
‎นี่ แม่ขอโทษ โตชา เจ็บไหม ‎ขอแม่ดูหน่อย
‎นังสารเลว
‎อันตอน นั่นเป็นคําหยาบมากนะ
‎หลานพูดแบบนั้นกับคนอื่นไม่ได้
‎โดยเฉพาะกับแม่
‎ไปได้ยินมาจากไหน
‎นังสารเลว
‎อิรา หยุด!
‎หยุด
‎รอตรงนี้
‎มีอะไร
‎ถนนขาดน่ะสิ
‎เวร
‎ทีนี้เอายังไงต่อ
‎ระวังนะ
‎- เซอร์โยชา ลงมาทําไม ‎- ไม่เป็นไร ผมไม่เป็นไร
‎โชคดีนะที่เราไม่ได้ขับตอนกลางคืน
‎โดนระเบิดเหรอ
‎ทีนี้จะไปทางไหนล่ะ
‎เราต้องย้อนกลับไป มีทางเดียวเท่านั้น ‎ต้องผ่านเมืองวิเทกรา
‎มองไม่เห็นอะไรเลย
‎ขับช้าลงหน่อย ลุงโคลยา
‎ช้าลงเหรอ นี่ก็แทบคลานแล้วนะ
‎ตรงนั้นมีอะไร มองเห็นไหม
‎นั่นสิ อะไรน่ะ
‎ไปดูกัน
‎(เอเดน คาเฟ่คาราโอเกะ)
‎มากับฉันสิ
‎พวกเขาอาจรินเครื่องดื่มช่วยให้เราอบอุ่น ‎ทางข้างหน้าจะเจออะไรไม่รู้
‎(ยินดีต้อนรับ)
‎เชิญนายก่อน
‎สวัสดีครับ
‎เราขอพักที่นี่สักครู่ได้ไหม
‎คุณจองห้องไว้หรือเปล่า
‎ผมชื่อนิโคไล
‎นาตาลีค่ะ
‎นาตาลีจริงๆ เหรอ
‎จะดูบัตรประจําตัวไหมล่ะ
‎ไว้ค่อยดูนะ
‎ให้ตายสิ รถเป็นอะไรเนี่ย
‎พอได้แล้ว อย่าทําให้คลัตช์ไหม้ ‎เดี๋ยวผมลากรถคุณออกมา
‎แม่ครับ
‎แม่
‎ยกโทษให้ผมนะ
‎ผมสัญญาว่าจะเป็นเด็กดี
‎ลูกทําตัวไม่ดี ลูกก็ต้องรับโทษ
‎และอย่าร้องไห้นะ
‎น้ําตาก็ช่วยไม่ได้
‎แม่ไม่อยากให้ลูกขี้แยเหมือนพ่อ
‎เอาละนะ
‎ทีนี้เราจะค่อยๆ ดึงเชือกเพื่อฉุดคุณออกมา
‎ไปยืนข้างๆ มิคาลิช อย่าขวางทาง
‎- ลีโอนยา เราออกไปก่อนดีไหม ‎- นั่งนั่นแหละ
‎ลีโอนยา ยังอยู่ไหม
‎เราไม่เป็นไร
‎- ไม่เป็นไรนะ ‎- ไหวไหม
‎ค่ะ เราไม่เป็นไร
‎ทุกคน ช่วยมาริน่าที
‎มีบางอย่างรั่ว
‎เร็วเข้า อะไรรั่ว
‎- เวร แท็งก์เป็นรู ‎- น้ํามันรั่ว
‎มีอะไรก็ไปเอามา ขวดโหลหรือกระป๋อง
‎ให้ตายสิ
‎เวร ดูสิ แท็งก์รั่ว ถือซิ
‎หมดกัน ถึงจุดจบแล้วล่ะ
‎เราต้องหาวิธีดันรถออกไปจากที่นี่
‎เราไม่ต้องการคําพูดมากมาย
‎มาดื่มให้แก่ความรักกัน ที่รัก
‎มาดื่มให้แก่ความรักกัน
‎ดูเนื้อร้องด้วยสิ เห็นไหม
‎ถึงเธอจะไม่มีคําพูดใดพิเศษ
‎ไม่มีคําพูดใด...
‎หากเธอรักฉัน ที่รัก
‎มาดื่มให้แก่ความรักกัน
‎ติดแหง็กแบบนี้สนุกดีนะ ว่าไหม
‎คุณต้องขับรถนะ
‎เธอเป็นแม่ครัวที่นี่ ‎ตอนที่เริ่มเกิดเรื่อง ทุกคนก็ไปกันหมด
‎เธอโสด ไม่มีที่ไป ก็เลยอยู่ต่อ ‎เธออยู่ตัวคนเดียว
‎ทําไมปล่อยให้แก้วว่างล่ะคะ
‎ผมรินเอง เดี๋ยวผมรินเอง
‎ชอบงานเลี้ยงเวลามีโรคระบาดไหมคะ
‎รู้สึกไม่ค่อยถูกต้อง
‎เรากําลังแย่งกินอาหารของคุณ
‎พ่อหนุ่ม เลิกงอแงน่า เรามีชีวิตแค่หนเดียว ‎ฉันพูดถูกใช่ไหม
‎จริงที่สุด
‎เรามาดื่มเพื่อภราดรภาพกัน
‎โอเค
‎แด่คนที่เพิ่งรู้จัก
‎ฉันแทบจะบ้าตาย ‎ไม่ได้เจอคนเป็นๆ มาหนึ่งอาทิตย์แล้ว
‎ฉันนึกว่าใครๆ คงตายหมดแล้ว ‎และเหลือฉันคนเดียวในโลกนี้
‎แต่เราอยู่นี่แล้ว
‎- นี่ใครเนี่ย ‎- คุณ
‎เราอยู่นี่แล้วไง
‎คุณอยู่นี่แล้ว คุณทําแบบนี้กับฉันไม่ได้
‎- ทําไมล่ะ ‎- ฉันจะละลายน่ะสิ
‎เราต้องไปกันแล้ว ลุงโคลยา
‎เราลองอีกทีเถอะ
‎พาชา เราลองกันแล้ว ‎มองออกไปทางหน้าต่างสิ
‎ดูหิมะนั่น ถนนทุกสายปิดหมด
‎เอาน่า ผ่อนคลายหน่อย นายจริงจังมากเลย
‎ฉันจะพานายไปถึงแน่ อย่าห่วง
‎พวกคุณกําลังไปที่ไหนเหรอ ‎อยู่ที่นี่สิ ที่นี่ก็ไม่เลวนะ
‎บอกเขาสิว่าที่นี่ดีมาก
‎เขาให้สัญญาไว้
‎ให้สัญญาใคร
‎เอาสิ เอาให้เธอดู อย่านั่งเฉย ให้เธอดูสิ
‎เขาชื่อเพตยา อายุสิบขวบ ‎ผมสัญญาว่าจะเอายาไปให้เขา
‎เมื่อไหร่ล่ะ
‎สองวันที่แล้ว
‎เขาคงจะ...
‎แต่ผมให้สัญญาไว้
‎คุณเป็นคนดี พาชา คุณมอบความสุขให้คนอื่น ‎เหมือนแสงอาทิตย์
‎ใช่แล้ว ผมจะทําให้เขาส่องแสงน้อยลง ‎แสงวูบดับเร็วเกินไป
‎เซอร์โยชา ไปขับเถอะ ‎ฉันไม่อยากต้องเย็บแผลนายอีก
‎ได้
‎เอาละ
‎พ่อครับ
‎ลงมาทําไม ขึ้นรถไป
‎ผมขอผลักรถด้วยได้ไหม
‎ไม่ได้
‎ให้เขายืนตรงนี้เถอะ
‎ไม่ แม่บอกให้ขึ้นรถไง ลูกถูกทําโทษ
‎เรื่องอะไร
‎วิตามินซีครับ
‎- วิตามินซีเหรอ ‎- พ่อ ผมขอนั่งด้วยได้ไหม
‎อันตอน เราต้องผลักรถนี่ก่อน ถึงจะขับไปไหนได้
‎อยู่นี่นะ คอยปกป้องป้ามาริน่า ‎อย่างนั้นละ มิชา ออกแรงสุดกําลัง
‎ลงมือกันเลย
‎สาวๆ ทุกคนที่ไม่ได้ท้อง ‎เร็วเข้า ออกแรงสุดกําลัง
‎โพลยา ทําไมถึงยืนเฉยๆ มานี่ ‎มานี่ เอาเลย ลงมือ เซอร์เก
‎หนึ่ง สอง...
‎สาม
‎เอาเลย ดัน
‎โรคระบาดในยุโรปครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นที่มอสโก
‎ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 18
‎ภายในสามปีมีคนตาย 50,000-100,000 คน ‎หรือทุกๆ หกคนมีคนตายหนึ่งคน
‎ไม่มีใครรู้ว่าเป็นเชื้อโรคแบบไหน ‎และมาจากไหน
‎เราสตาร์ตเครื่องยนต์ ‎และอุ่นรถสักหน่อยได้ไหม
‎เท้าฉันชาไปหมดแล้ว
‎ที่รัก คุณต้องอดทนไว้ เราแทบไม่เหลือน้ํามันแล้ว
‎ตอนเช้าอากาศอาจจะอุ่นขึ้น ‎เราจะขุดเซอร์โยกาขึ้นมาได้
‎เราจะไม่มีทางรอดถึงเช้าน่ะสิ
‎มิชา เธอเล่าเรื่องค้างไว้
‎เกิดการประท้วงในช่วงโรคระบาดเมื่อปี 1771
‎ต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ การจลาจลโรคระบาด ‎สาเหตุสําคัญของการลุกฮือคือ
‎คําสั่งห้ามสวดมนต์ ‎ของหัวหน้าบาทหลวงอัมโบรเซียสแห่งมอสโก
‎ที่รูปปั้นเลดี้แห่งโบกอลยูโบโวของเรา
‎เขาพยายามหยุดการรวมตัวกันของคนจํานวนมาก ‎ที่ทําให้เกิดการแพร่กระจายของโรค
‎ในตอนท้าย ฝูงชนแห่เข้าไปในโบสถ์ชูดอฟ ‎ฆ่าหัวหน้าบาทหลวง
‎แล้วเริ่มทําลายสถานกักตัวต่างๆ ‎และบ้านของขุนนาง
‎อยากรู้จังว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้นที่มอสโก
‎เกิดอะไรงั้นเหรอ เรื่องเดียวกันนี่ไง
‎ต้องมีคนสั่งสอนเขา
‎- ไม่ใช่แบบนี้ ‎- งั้นแบบไหน
‎แบบที่คุณทําน่ะเหรอ
‎ปล่อยให้เขาทําตามใจ คุณพ่อวันอาทิตย์
‎ผมจะออกไปสูบบุหรี่
‎บุหรี่หมดแล้ว จําได้ไหม
‎- อิรา เลิกทําตัวเหมือน... ‎- เหมือนอะไร
‎ฉันไม่ต้องให้คุณมาสั่งสอน
‎งั้นคุณต้องการอะไร
‎ก่อนอื่นเลยฉันต้องการผู้ชายที่เหมาะสม
‎พูดเรื่องนี้อีกแล้ว
‎เมื่อไหร่คุณถึงจะเข้าใจสักที ‎อะไรๆ จะไม่มีวันกลับไปเป็นเหมือนเก่า
‎ใครพูดถึงคุณกันล่ะ
‎แม่หาว่าพ่อขี้แยครับ
‎ลูกก็เจ้าเล่ห์นักนะ
‎น่าขยะแขยง
‎- อิรา ตอนนี้คุณทําอะไรอยู่ ‎- ฉันทําอะไรงั้นเหรอ
‎อันโตชา มานี่มา
‎เลิกรังแกลูกชายผมสักที ‎เลิกโมโหแล้วมาลงที่ลูก
‎ถ้าอยากแก้แค้นก็แก้แค้นผมนี่ เอาเลย
‎แต่อย่าเอาลูกมาเกี่ยว
‎คิดว่าผมกลับมาเพราะคุณหรือไง ‎ผมไม่สนว่าคุณเป็นยังไง
‎พ่อ ผมเจ็บ
‎โทษที
‎มิคาลิช มาเร็ว
‎ลุกขึ้น ไปเลย ไปเอาปืนมา
‎อันตอน อิรา ไปหลบ ‎หลังรถแลนด์โรเวอร์ เร็วเข้า
‎อันยา กลับไป บอกให้กลับไปไง
‎หยุดนะ
‎เขาเป็นใบ้หรือไง
‎ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้น
‎ดูเหมือนเขากําลังเชิญเราเข้าบ้านเขา
‎ใช่ แต่มันแปลกมาก ‎เราไม่รู้จักเขาเลยนะ
‎แล้วยังไง ผมก็ไม่รู้จักคุณมาก่อน ‎แต่ก็มาคุ้นเคยกัน
‎- มาเถอะ เข้าไปกัน ‎- ไปกัน
‎เรายังไม่ได้ตกลงกันเลย ‎แต่เราไม่มีอะไรจะตอบแทนคุณ
‎นอกจากเนื้อกระป๋องเท่านั้น
‎ทําไม เรามีเงินนะ
‎เรามีเงินถ้าคุณต้องการ เรามีเงิน เงิน
‎ในนี้อบอุ่นดีนะ คุณอยู่คนเดียวเหรอ
‎เขาเป็นใบ้ค่ะพ่อ ไม่ได้หูหนวก
‎ฉันรู้ ก็แค่เผื่อไว้
‎ให้เราไปตรงไหน
‎ขอบคุณมากที่ให้เราพัก ไม่งั้นเราคง...
‎คุณกวาดถนนทุกวันเหรอ
‎ทางนี้เหรอ
‎ขอบคุณ
‎ถอดเสื้อผ้าสิ
‎ทั้งหมดเลยเหรอ
‎ใช่
‎ขอเหลือถุงเท้าไว้ได้ไหม
‎นายหลั่งหรือเปล่า
‎เธอล่ะ
‎ข้างในเหรอ
‎เยี่ยมล่ะสิ
‎ใส่เสื้อผ้าซะ
‎เธอชอบหรือเปล่า
‎วิเศษสุดๆ เลย
‎ขอบคุณ
‎ฉันประชดน่ะ เผื่อนายไม่เข้าใจ
‎ยังไงก็ขอบคุณ
‎ไม่เป็นไร
‎ลุงโคลยา
‎ลุกขึ้น ไปกัน
‎นิโคไล เพโตรวิช
‎มีอะไร
‎ได้เวลาไปกันแล้ว
‎คุณพระช่วย มีคนกวาดถนน
‎อาจจะไม่แย่อย่างที่เราคิด
‎โคลยา
‎ลุงโคลยา เราต้องไปแล้ว
‎เราไปแน่ อย่าเสียมารยาทสิ ‎ให้ฉันไปบอกลาก่อน
‎นาตาลี เดี๋ยวผมมา ‎ผมแค่ต้องพาพาล เลอริชไปโรงพยาบาล
‎คุณจะไม่ทันคิดถึงผมด้วยซ้ํา
‎แค่นี้สินะ ได้ปุ๊บไปปั๊บใช่ไหม
‎นาตาลี ฟังนะ
‎ผมซื้อลอตเตอรี่ทุกสัปดาห์มา 30 ปีแล้ว
‎เชื่อไหม ผมไม่เคยถูกรางวัลเลย
‎ผมไม่เคยคิดเลยว่าพระเจ้า ‎ทรงเตรียมรางวัลใหญ่ไว้ให้ผมตอนแก่
‎ฉันคือรางวัลใหญ่เหรอ
‎ที่แน่ๆ ไม่ใช่ผม นาตาลี
‎งั้นคุณจะไปทําไม
‎นาตาลี เชื่อผมสิ ‎ผมจะไปส่งไอ้บ้านี่แล้วกลับมา
‎ผมอยากวาดรูป
‎ไม่ได้ เธอวาดบนนี้ไม่ได้ ‎ฉันจะหาอย่างอื่นให้นะ
‎ทุกคนหายไปไหนกันหมด
‎อยู่ข้างนอก
‎รอเดี๋ยว
‎ค้างไว้
‎ได้
‎อย่างนั้นละ
‎ส่งมาให้ฉัน
‎เอาละ เอาละนะ
‎อย่างนั้น ฉันจับไว้แล้ว
‎เอาละ
‎นั่นแหละ พอแล้ว
‎ทําอะไรกันน่ะ
‎ไม่งั้นเราไปไม่ได้ เราไม่ได้เอาเยอะ
‎เจ้าของบ้านอยู่ไหน
‎เขาออกไปเมื่อเช้า
‎คุณคิดจะขอเขาไหม
‎อันยา ไม่เอาน่า เราตัดสินใจแล้ว
‎เซอร์โยชา ฉันไม่แปลกใจที่เขาทํา ‎แต่คุณเนี่ยนะ
‎ฟังนะ อันยา ผมจะอธิบายให้ฟัง ‎มันไม่ใช่รถของคุณ
‎เซอร์โยชา นี่คือการขโมยนะ เข้าใจไหม
‎เซอร์โยกา พาเธอไปซะ
‎ใจเย็นๆ
‎ทําอะไรน่ะ จะบ้าหรือไง
‎ขโมย ใช่ ขโมย มันแย่กว่าฆ่าคนหรือไง
‎จ้องผมทําไม กะพริบตาเหรอ
‎- ฆ่าคนอะไร ‎- แม่คนบริสุทธิ์
‎ฟังนะ พวกนั้นจู่โจมเรา มันเป็นการป้องกันตัว
‎อะไร ป้องกันตัวบ้าอะไร
‎- ลีโอนยา ลีโอนยา ‎- เรียกชื่อทําไม
‎ถ้านังนี่ไม่มีปืน ก็คงขย้ําคอนังนั่นไปแล้ว
‎- จะบ้าเหรอ ‎- หุบปาก
‎- อะไร ‎- อย่าหาเรื่องเธอ
‎ถ้าไม่ใช่เพราะนายบาดเจ็บอยู่ ‎ฉันจะหักคอนายซะ
‎นี่ เรายืมน้ํามันคุณมาบางส่วน
‎เราต้องใช้
‎เพื่อไปถึงจุดหมายของเรา
‎(วิเทกรา)
‎เห็นไหม ฉันทําสําเร็จแล้ว
‎ยินดีด้วย
‎เอาน่า เรื่องของฉันเรียบร้อยแล้ว ‎เราจะเอายังไงกับนาย
‎คนพวกนี้เป็นใคร
‎ดูท่าไม่ดีเลย
‎จะไปไหนน่ะ
‎รอเดี๋ยวนะ ลุงโคลยา
‎พาเวล นายจะไปไหน
‎สวัสดี เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎สวัสดี
‎ขอทางให้รถพยาบาลได้ไหม
‎แกเอาผู้คนไปไว้ไหน พวกสารเลว
‎พวกเขาอยู่ไหน บอกเรามา
‎ทุกคนอยู่ไหน
‎เราเพิ่งกลับมา ผมไม่รู้ ‎เราต้องไปโรงพยาบาล
‎แกว่าแกไม่รู้ แกพาคนไปที่ไหนล่ะ
‎เมื่อวานพวกเขายังอยู่
‎ฟังนะ เราเพิ่งกลับจากเชอเรโปเวตส์
‎ให้เราผ่านไปเถอะ ผมเอายามา
‎ยาเหรอ เรียกทุกคนมาที่นี่
‎เดี๋ยว คุณไม่รู้ว่าใช้ยังไง
‎คุณไม่รู้ว่าต้องใช้เท่าไหร่
‎เปิดประตู
‎เฮ้ย อย่ามาจับ อย่ายุ่งกับรถฉัน
‎ทุกคน เดี๋ยวก่อน
‎บอกให้อยู่ห่างๆ จากรถ ปิดประตู!
‎ส่งต่อๆ กันไป
‎ให้ผมไปโรงพยาบาล ‎แล้วพวกคุณค่อยมาให้ผมจ่ายยา
‎ไปสิ
‎เดี๋ยวก่อน พวกคุณ
‎ถอยไป
‎อย่าแตะต้องกล่องพวกนั้นนะ ‎บอกว่าอย่าแตะไง
‎พวกเรา ข้างหน้ามีการชุลมุน ‎ดูเหมือนหมอของเราอยู่นั่น
‎คุณไม่รู้ว่าต้องใช้เท่าไหร่
‎จะบ้าเหรอ
‎แก... แกนี่มัน...
‎เอ้านี่ มานี่
‎ทําเกินไปแล้วนะ
‎ทําแบบนี้ไม่ได้นะ
‎ไปตายไป
‎ฆ่ามันเลย
‎เจอนี่
‎หนีเร็ว
‎ถอยไปนะ
‎เร็วเข้า
‎นังนี่มันบ้า เร็วเข้า
‎ลุงโคลยา
‎ถอยไปนะ
‎เร็ว เผ่นเร็ว
‎ลุงโคลยา ลุกสิ
‎หยุดซะที ลุงโคลยา
‎ลุกขึ้นแล้วมากับเรา คุณช่วยเขาไม่ได้แล้ว
‎ลุงโคลยา หยุดนะ ลุกสิ
‎พาเขาไป
‎ลุงโคลยา
‎ไปกันเร็ว
‎ลุงโคลยา ลุกสิ
‎พาเขาไป
‎มาเร็ว
‎พาเขาขึ้นรถ
‎ลุกขึ้น ลุกสิ
‎ไปขึ้นรถ
‎ถอยไป
‎เร็วเข้า อย่างนั้นแหละ
‎คุณเป็นอะไร
‎ขึ้นรถ
‎ไปขึ้นรถ
‎ลุงโคลยา
‎ไม่เป็นไรนะ ไม่มีอะไรแล้ว
‎ทําไม
‎ไม่เป็นไรนะ
‎แม่ครับ
‎แม่!
‎คําบรรยายโดย ‎สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช