Verdorie, dit is het verkeerde dorp.
Stop. Wacht op mij. Vika, schat. Ik ben zo terug.
Sorry. Is er een dokter bij jullie?
Wat is er? -Anja, stop.
Mijn vrouw heeft weeën. Een week te vroeg.
We wilden naar Moskou gaan, maar de weg is afgezet.
We hebben geen telefoon of internet. Help me, alsjeblieft.
Zijn de weeën regelmatig?
Dat weet ik niet. Verdomme. Ze heeft erg veel pijn.
Vikut. We vragen het haar.
Ze moet het huis in. -Blijf uit zijn buurt.
Ira, wat is er? -Hij kan besmet zijn.
Wat bedoel je?
Ik heb geen koorts, geen hoest, geen loopneus. Ik ben niet ziek.
Ira, rustig.
Ik begrijp het.
Wat doe je? Ben je gek?
Wat wil je? Rot op.
Rustig. Sorry. Slecht moment.
We leven zelf amper. We zijn gespannen.
En we hebben geen dokter. Geen idee waar er een is.
Ga naar Solnetsjnogorsk. Een half uur rijden.
Hier, neem dit.
Er is een kraamkliniek op de weg naar Klin.
Hooguit tien minuten. Ik heb het opgezocht.
Neem dit tegen de pijn. Ik heb nog meer.
Stap in. -Oké.
EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Serjoga, dit is een prachtige tent.
We leggen 'm in jouw auto. Ik heb geen plek.
Heb je spanbanden? -Ja.
Geef me die.
Heb je wat benzine over voor Anja's auto?
In de garage staat een jerrycan. Op het rek.
Op het rek? -Ja.
Serjozja, waar moeten Anton en ik zitten?
Met mijn vader in Anja's auto. Doe je spullen erin.
Ik dacht in jouw auto.
Nee, met papa. Dat hebben we besloten.
Wie heeft dat besloten? Zij zeker?
Verdomme, dat doet er nu niet toe.
We moeten hier gewoon weg zien te komen.
Kom, we moeten gaan.
Serjozja, hier. Druk hierop en dan...
Ik red me wel. Ga jij maar voor.
Ja. -Wij volgen je.
Stap in. -Ik wil met papa mee.
Stap in.
Rij niet te hard. -Oké.
Papa. -Anton.
Ik wil met jou mee.
Antosja, luister.
Daar gaan we.
Ik volg je. Je ziet me door het raam.
Nee. Ik wil met jou mee.
Sta niet zo te janken. Jongens horen zo niet te doen.
Ira. -Anton. Niks 'Ira'.
Luister. Je bent nu een grote jongen.
Gaan we nog? -Heel even.
Vooruit. Die rotzakken kunnen elk moment terugkomen.
Genoeg. We gaan. Genoeg, zei ik. -Oké.
Laat me met hem praten. -Laat hem met rust. Anton, stap in.
Wat doe je? Hou op.
Zeg niet hoe ik met 'm moet praten. -Genoeg.
Anton.
Lieverd, het is goed. Papa gaat met jou mee.
En wij met Boris Michajlovitsj.
Bedankt. -Misja, kom.
Stap in. -Boris Michajlovitsj, stap uit.
Leonid, kun je me horen?
Heel duidelijk.
Is dit de enige weg naar het dorp?
Dit is de kortste weg.
Misschien nemen ze deze weg terug. We kunnen beter omrijden.
Ga dan rechtsaf bij de splitsing.
Anja, bij de splitsing rechtsaf.
Waarom? Dat is om.
Het is veiliger.
Dan zijn we wel twee uur onderweg. Ik sla linksaf.
Anja.
Anja, waar ga je heen?
Verdomme, ik zei toch rechtsaf?
Goed dan. Dan zijn we er sneller.
Ze is wel een stuk, hè?
Heel wat jonger dan Anja. Bijna 30.
Maar ik begrijp Serjoga wel.
Anja is welgesteld en aan haar huis te zien...
Ljonja, wat doet leeftijd ertoe als het om liefde gaat?
Dat hangt van de persoon af.
Anja, wat is er? Je auto rookt.
Hoor je me?
Wat is er gebeurd?
We hebben een probleem.
Is het winterbenzine? Welke jerrycan heb je gepakt?
Die onder het rek.
'Op het rek,' Serjoga. Verdorie, luisterde je wel?
Hoeveel heb je erin gedaan? -Alles.
Verdorie.
We hebben winterdiesel nodig.
Pak de sleepkabel. We slepen hem naar een tankstation.
Wat? Heb je geen sleepkabel?
In geen van beide auto's? -Ik heb er nooit een gehad.
Juist.
Ljonja, heb jij een kabel?
Ik denk het. Ik kijk even. -Graag.
Luister, Michalitsj... -Ja.
Waar in het noorden gaan we heen?
Het Vongozeromeer in Karelië.
Oké. Is dat zo'n 700 of 800 kilometer?
Duizend. Zelfs iets meer.
Is je huis groot genoeg voor onze groep?
Laten we er eerst zien te komen.
Er is genoeg ruimte.
Hoe zit het met de sleepkabel? -Verdomme.
Wat is er?
Ik heb hem na het jagen in de terreinwagen laten liggen.
We moeten terug. -Nee, dat is gevaarlijk.
En is midden in de nacht langs de weg staan wel veilig?
Geef me de sleutels. Ik ga zelf wel. -Je gaat nergens heen.
Oké. Ik ga hem wel halen.
En als ze daar al zijn?
Dan kom ik terug zonder kabel. Ik ben niet stom.
Polina en Marina kunnen beter blijven.
Nee, ik heb ze liever bij me.
Geen zorgen. Ik ben zo terug.
Zoals Anna Karenina zei: 'Eén been hier en één been daar.'
Zet de walkietalkie niet uit. -Oké.
Karelië, verdomme. Pomoren.
Misja.
Pap, we gaan niet terug, hè?
Ik heb de sleepkabel achterin gezien.
Het is gemeen om ze achter te laten.
Dat kan me niks schelen.
We hebben niks aan die lui.
Onze gids houdt het niet lang uit, ook zonder de infectie.
Serjoga en zijn twee wijven zijn gewoon ballast.
Ze komen nooit in Karelië.
Ljonja, kun je me horen? Over.
Ljonja. Kun je me horen?
Alles goed?
Ljonja. Waar zijn jullie? Over.
Ik snap er niets van.
Wat snap je niet? Ze lieten ons achter.
Ik luister.
Ljonja, ik controleer de verbinding even. Wat is het bereik?
Tien tot vijftien kilometer.
We redden het wel. We zijn zo terug. Over en sluiten.
Hij slaapt.
Serjozja.
Ga niet weg.
We gaan richting Sint-Petersburg.
Naar Valera's huis aan het Ladogameer.
Weet je zeker dat die Valera nog leeft?
Dan kunnen we naar Finland.
We hebben ons paspoort met een Schengen-visum, nietwaar?
Denk je dat ze ons toelaten?
Ik heb over gesloten grenzen gelezen. -Wat heb je gelezen?
Je gelooft al die onzin op internet.
Hoe gaan we slapen?
Verdomme, Marina. Wat zeur je nou?
Heb je nooit in een auto geslapen? Dat kan best.
Ik moet plassen.
Laten we uitstappen.
Doe het hier maar.
Ik kan hier niet plassen. -Kom op. Ik kijk echt niet.
Laten we het bos in gaan. Ik kan niet op straat plassen.
Niemand hier.
Hij is dus van ons.
Dat is hij zeker.
Heb je de sleutels?
Nee. -Verdomme.
Wat doen we zonder de auto?
Niet alles zit altijd mee. We verzinnen wel iets.
Ze moeten hier zijn.
Doorzoek het bos. Zoek naar voetafdrukken.
Ljonja.
Snel. Laat ze niet ontkomen.
Ik zie voetafdrukken.
Ze zijn hier. Snel.
Ljonja, je trekt te hard. Je doet me pijn.
Rustig maar. Kom op.
Wees stil. Kom op.
Ze zijn omlaag gegaan.
Iedereen naar beneden.
Ljonja, hoor je me? Over.
Leonid, hoor je me? Over.
Poëzie of proza?
Alles goed? Over.
Ljonja. Waar ben je? Over.
Iedereen omlaag. Snel. Moet ik het nog een keer zeggen?
Als ze het niet zijn?
Zie je de afdrukken niet?
Misschien van iemand anders.
Het kan iedereen zijn. -Het is ijskoud. Laat ze maar.
Werkelijk, Sanja.
Laten we met hun auto teruggaan.
Ze wachten op ons.
Ben je gek?
Ze hebben m'n broer gedood. Zijn jullie nu bang voor schaafwonden?
Naar beneden. Nu.
Jij eerst. Snel.
Stil.
Bedankt, Ljocha.
Die eikel had het op me voorzien. Toch, jongens?
Wat zetten we in het rapport?
Dat jij hem gedood hebt.
Wat?
En we jou toen moesten doden.
Wegwezen. Ik heb honger.
We hebben de hele dag nog niets op.
Ik neem de Escalade.
Goede ontsnapping.
Geen auto, tent of wapens.
Niets.
We bedenken wel iets.
Ik zag aan haar ogen dat ze ziek was.
Ze schreeuwde en smeekte.
Ik liet haar er niet in.
Ik ging met Antosja naar de slaapkamer...
...om haar niet te horen.
Ik weet niet eens of ze zelf wegliep of dat ze...
Ira, kwel jezelf er niet mee.
Je had geen keus.
Hoe kan ik daarmee leven?
Ik hoor haar nog smeken van achter de deur.
Kom hier.
Wat er ook tussen ons gebeurt...
...ik zal er altijd zijn. Altijd.
Hoor je me? Vertrouw me.
Hoor je me? Serjoga.
Ljonja hier. Waar ben je?
Ljonja, hoor je me? We zijn nog hier. Wat is er gebeurd?
Het is een lang verhaal.
We zitten vast. Kun je ons komen ophalen?
Waar zijn jullie?
Niet ver. Zo'n vijf kilometer verderop. Ken je het station van Voronovo?
Je gaat nergens heen.
Serjoga, hoor je me? Ik heb de sleepkabel.
Ik kom eraan. Zet de radio niet uit.
Dan gaan wij mee.
Alsjeblieft, blijf bij mijn vader. Ik ben zo terug.
Nee.
Anja, blijf in de auto. Ik ben zo terug.
Ik laat je niet alleen gaan.
Waar is je auto?
Die is weg, Serjoga.
We reden en alles ging goed.
Marina moest plassen. We stapten uit en gingen het bos in.
Gelukkig waren we ver genoeg toen die rotzakken kwamen.
Ze keken wat rond en reden toen weg in onze auto.
Wat doen jullie hier? Je huis is daar.
Ik besloot deze weg te nemen...
...en vervolgens de betonnen weg om er ongezien te komen.
En de sleepkabel?
Die heb ik niet.
Je zei van wel.
Anders was je ons niet komen halen.
Niet te geloven.
Serjoga, waarom zeg je niets?
Oké. Stap maar in.
We proppen jullie er wel in. -Kom op.
Wat doe je? Welke auto? Serjozja, heb je het niet door?
Ze wilden geen sleepkabel halen. Ze lieten ons achter.
Ira... -Wat gaan we doen?
We hebben maar één auto. Ben je gek?
We bespreken dit later wel.
Die vrouw is zwanger. Moeten we haar laten doodvriezen?
Ben jij soms een heilige? Sorry, dat wist ik niet. Serjozja.
We moeten menselijk blijven.
Blijf dan maar. Vooruit. Blijf dan maar hier.
Kreng. -Wat doe je?
Hou op. -Geef jouw plek dan aan hen.
Waarom zou ik stoppen? Je kent ze niet eens.
Schuif eens op.
Serjoga, laten we het zo doen.
Iets verderop is een tankstation.
Laat ons daar achter. We bedenken wel iets.
Is dat goed?
Kom, we gaan. -Schuif op.
Oké, uitstappen.
Polja, stap uit.
Dat wil ik niet.
Marina.
Het spijt ons echt. We wilden jullie niet achterlaten.
We zullen het niet meer doen. Sorry. -Je zet ons voor schut. Eruit.
Waar gaan we heen?
Kunnen we er niet over praten? Waarom moeten we weg?
Kom op.
Waar gaan we heen? Ik heb het koud. Ik ben moe.
Serjozja.
Boris Michajlovitsj wacht op ons.
Er komt vandaag geen brandstof. Ga naar huis.
Polja, kom op.
Er is geen benzine, geen diesel.
Er is geen brandstof. Ga naar huis.
Wacht hier. Ik ben zo terug.
Gaat er iemand naar Sint-Petersburg?
Heeft iemand drie plaatsen?
Wil iemand zijn auto verkopen?
We hebben een auto nodig. Ik heb geld.
We passen er best allemaal in.
Serjozja, gaan we?
Wil iemand zijn auto verkopen? Ik heb geld.
Wie gaat naar Sint-Petersburg?
Een lift voor drie mensen.
We passen er wel in.
Serjozja.
Pardon, weet u...
Blijf uit zijn buurt. Hij is besmet.
Rustig maar. Ik ben niet besmet.
Hij hoest. Hij wil met die bril zijn ogen verbergen.
Hij zal ons besmetten.
Vitja. Haal hem bij me weg. -Hou op.
Vitja, doe iets. -Ik ben niet besmet. Rustig maar.
Hij is besmet.
Stap in. Snel.
Ljonja.
Er is een besmette man.
Hij is ziek.
Ljonja. -Wat?
Zal het voortaan altijd zo zijn?
Er staat een auto, papa.
Het is die van de besmette man. Ik zag hem eruit komen.
Die zal ook besmet zijn.
Ik heb het koud. Ik kan dit niet meer.
Kom mee.
WINKEL
Er is geen benzine.
Laat ons binnen, alsjeblieft.
Mijn zwangere vrouw en dochter hebben het koud. Onze auto is gestolen.
En als jullie ziek zijn?
We zijn in orde. We hoesten niet. Mijn ogen zijn normaal. Kijk maar.
Ik heb geld. Ik betaal je wel. Hier.
De diesel is bevroren.
Ik heb hem wat opgewarmd.
Genoeg voor twee kilometer.
Hopelijk tot het volgende tankstation. -Ja.
Anja, we moeten snel zijn. Volg mij.
Serjozja, ik begrijp de situatie.
Maar dit is niet juist.
Serjozja. Je hebt er goed aan gedaan.
Weet je nog wat je over je moeder zei?
Je weet niet hoe je ermee kunt leven.
Ik weet het ook niet.
Waarom ben je niet weggegaan?
Waar moet ik heen? Het wordt overal hetzelfde.
Deze plek is mijn fort.
Ik zie dat je voorraden hebt.
Rustig maar.
We doen alles om te overleven.
Ieder voor zich.
Heb je het koud, schatje?
Wil je iets drinken?
Hier. Dit zal je wel opwarmen.
Waarom ben je zo verlegen? Kom hier.
Laat haar met rust. Zie je niet dat ze een kind is?
Ik heb het niet tegen jou.
Oké, dan kom ik wel naar jou toe.
Zo is het genoeg.
Juist.
Rot op, jullie.
We gaan al weg.
Ljonja, alsjeblieft. Laten we gaan.
We gaan al weg.
Alsjeblieft. Laten we gaan.
Alsjeblieft. Ljonja. Zo is het genoeg. We gaan weg.
Rotzak.
Hij wilde op je schieten. Ik tril helemaal.
Het is al goed, liefje. Het is voorbij.
Doe je muts op. -Bedankt.
We gaan hier dood, hè?
We zijn er geweest, begrijp je dat?
Het is jouw schuld. -Wat?
Waarom moest je ze achterlaten?
Dat was voor jullie.
Dat heb je dan goed gedaan.
Ik wist niet dat het zo zou lopen.
Wat wist je wel?
Rustig, Marina. -Laat me met rust.
Genoeg.
We zijn er dus toch niet geweest.
Polina, Marina, stap in. Verwarm je.
Heb je me gemist?
Doe de deur dicht.
Hoe heb je hem gestart?
Ik heb hem opgewarmd. Maar we hebben goede diesel nodig.
Ik ken een plek.
Kun je me ongeveer tien liter geven?
Om bij het volgende station te komen.
Ik betaal goed. Hier.
Ik kan je het horloge geven. Het is duur. Zwitsers.
Laat eens zien.
Een ogenblikje.
Hier.
Op de grond. Handen op je hoofd.
Dit is je fort dus.
Pak de jerrycans. Ze zijn afgeprijsd.
Misja.
Waarom heb je hem aangeraakt?
Hij was niet besmet.
Wat is er?
Hij was niet besmet. Kijk, zijn ogen zijn gezond.
Wat is er gebeurd?
Hij was niet besmet.
Fantastisch.
Kom op.
Dit moet genoeg brandstof zijn, toch?
Genoeg tot Karelië?
Serjoga, niet zo nors. Zand erover?
Zand erover.
Ik wilde je iets vragen. -Wat?
Is Ira goed in bed?
Ik zag het. Ik kan die dingen voelen.
Vertel me er later over.
Ik zag het meteen.
Er zijn veel meren in Karelië.
Dat waar wij heen willen, heet Vongozero.
In het midden ervan is een eiland.
Als ik het me goed herinner, waren in 1977...
Sorry, in 1978. Serjozja was nog niet geboren.
Zijn moeder en ik verdwaalden...
...en zagen ineens een schip voor ons.
Een aangespoeld schip. Waarschijnlijk verlaten sinds de oorlog.
Sindsdien ga ik er elk jaar heen.
Naar het schip? -Ja.
Na 40 jaar is het heel gerieflijk geworden.
Is het leefbaar?
Meer dan leefbaar.
Schoon water, een fornuis. Ik heb er een toilet in gebouwd.
Het meer zit vol vis. Er is genoeg ruimte voor iedereen.
Er is ook een bijgebouw.
En het belangrijkste is dat er niemand in de buurt is.
We zullen het daar goed hebben. We zullen er zelfs kinderen krijgen, hè, Serjoga?
We mogen al die vrouwen niet verspillen. We moeten de mensheid redden.
Geef me de walkietalkie.
Wie hoest daar? Sergej?
Ik niet.
Ik ben het. Sorry dat ik jullie onderbreek.
Wie ben jij?
Ik ben Igor. Igor Jevgenjevitsj.
Hallo. -Hallo.
En waar ben je, Igor Jevgenjevitsj?
Op zolder. Ik heb hier een radioset.
Ik probeerde een signaal op te vangen. En jullie?
We zijn net voorbij Tver.
Ik heb een tante in Tver. Ik weet niet of ze nog leeft.
Hoe gaat het met je?
Goed. Godzijdank.
Fijn om te horen.
Gezondheid is het belangrijkste.
En je familie. -Is je familie bij je?
Die komt eraan. Binnenkort zullen we bij elkaar zijn.
Sorry, ben je...
Ik wilde vragen of je gebeden kent?
Want mijn hele leven ben ik...
Eerst zat ik bij de Komsomol...
...en daarna had ik er gewoon nooit tijd voor.
Ik wil dat iemand bidt. Misschien helpt het wel.
Sorry, ik bid niet.
Ik ook niet.
Heer Jezus Christus, Zoon van God, red ons.
Ontferm U over ons.
Met Uw genade en Uw gratie...
...ontferm U over de zondige ziel van Igor.
De rest weet ik niet meer.
Mag ik, Boris Michajlovitsj?
Denk niet aan de zonden van zijn jeugd en zijn onwetendheid...
...en schenk hem een vredige, christelijke dood.
Verlos zijn ziel van de donkere ogen van de sluwe demonen...
...en laat Uw engelen hem opnemen.
Ontferm U over hem op de dag des Heren...
Ondertiteld door: Brigitta Broeke