Jedziemy na policję?
Oskarżymy pana Lobo?
Nie pieprz, Peyote.
A co z tym drugim adwokatem?
Już po gnoju, ale jeszcze o tym nie wie.
WYPADEK
PROSZĘ NIE PRZESZKADZAĆ
- Emiliano! - Kto tam?
- Gdzie twoi rodzice? - Nie ma ich.
- Emiliano! - Co robisz?
Nie możesz tak wchodzić.
- Gdzie jesteś, gnoju? - Co jest?
- Danielo! - Mówię, że ich nie ma!
Trochę szacunku, smarkulo. Nie jesteśmy na ty.
- Gdzie oni, kurwa, są? - Nie ma ich!
Dzwoń do niego.
- Dzwoń! - Dobra.
Czego? Jestem zajęty.
Jestem na komisariacie. Aresztowali Alexa.
Musisz przyjechać.
Syn cię potrzebuje, Charro.
Kurwa mać.
Powiedz swojemu pieprzonemu ojcu, żeby pokazał mordę.
I uważaj na tego jebanego psa. Ludzie tu nie lubią psów.
Spokojnie, Gol.
No już. Spokojnie.
Emiliano też stracił syna.
- Mogłeś chociaż spytać. - To mój najlepszy przyjaciel.
Przechodzi ciężki okres, chcę uszanować naszą przyjaźń.
Przyjaźnię się z Danielą. Nie wykopała go bez powodu.
- Emiliano? - Może ją zdradził albo uderzył.
Proszę cię.
Javier.
Rozpaliłeś we mnie nowy poziom zdumienia.
Poziom wazektomii.
Proszę. Weź to.
Bierz pigułkę co noc przez następne pięć lat.
- Nie bądź śmieszna. - Śmieszna?
Śmieszne jest branie tabletek, żeby uniknąć ciąży z bezpłodnym facetem!
Przepraszam.
Popełniłem błąd. Jak mogę ci to wynagrodzić? Wybacz mi!
To proste.
Spytaj lekarza, czy może cofnąć wazektomię.
Jeśli nie, to pójdę do banku spermy,
poddam się sztucznemu zapłodnieniu i w ciągu roku będziemy mieć dziecko.
Dobra, mogę też wybrać drugą opcję.
Tak? Jaką?
Znajdę prawdziwego faceta, który wyświadczy mi przysługę.
Co to ma być? Zemsta?
Chcę mieć dziecko.
Koniec kropka.
Lepiej pójdę. Nie chcę sprawiać więcej kłopotów.
Nigdzie nie pójdziesz.
Wiem, że nikogo nie zabiłeś.
Poza tym cała reszta to bzdury.
Ale jeśli chcesz wszystko spieprzyć jak z Moncho, to nic z tego.
Nie pozwolę, żebyś w przypływie uczciwości
zgłosił się na policję i wszystkich nas zniszczył.
Emiliano, pora pomyśleć o innych.
PAULA ŚWIĘTA, KTÓRA ROZMAWIA Z MARYJĄ
Pobłogosław nas.
Tato.
Spójrz, jesteś wszędzie.
Co?
Trochę szacunku, kurwa! Przestań filmować, gnoju!
Faktem jest, że ta historia poruszyła cały kraj.
Historia, która sprawia, że wierzymy w cuda.
Tato, czemu nienawidzisz Maryi, skoro mnie uratowała?
Od teraz żadnych tabletów w domu.
Do odwołania, jasne?
- To część mojej pracy. O co ci chodzi? - Wiem.
Całe życie to słyszałam.
Ale możesz robić to inaczej.
Ludzie mają prawo do informacji.
Odnalezienie Pauli żywej to informacja. Cała reszta to bzdury.
Fabián jest wściekły, bo jego córka jest traktowana jak egzotyczne zwierzę.
Sama powiedziała, że widziała Maryję.
To katolicki kraj!
Wszyscy chcą poznać Paulę i dowiedzieć się, czy to prawda.
Ludzie muszą wierzyć w cuda.
Cuda? Proszę cię.
Jak wyjaśnisz fakt, że Maryja postanowiła ocalić Paulę, a nie mojego syna?
- I innych. - Nie mówię…
Nie mam na to wpływu. Wszystkie media o tym mówią.
Niech inni dziennikarze się w tym babrają, ale ty się w to nie mieszaj!
Gdy zostaniesz matką, zrozumiesz Fabiána.
Nie. Daruj sobie.
Skarbie, zabierz stąd naszego syna.
Mam nadzieję, że się umyłaś, zanim mnie dotknęłaś, jebana szmato.
Mejías…
Mam ci wynająć celę? Spędzasz tu więcej czasu niż w domu.
Za co zamknęliście mojego syna?
Za narkotyki.
Mówi ci to coś? Masz coś do powiedzenia?
Nie macie dowodów. Możecie go trzymać maksymalnie 72 godziny.
Gdzie on jest? Chcę go zobaczyć.
Cześć, tu David. Zostaw wiadomość.
David, Charro wie. Nie wiem jak, ale nas zabije.
Lepiej się ukryj.
Ja muszę zająć się synem, ale ty wyjedź jak najdalej.
Przepraszam.
Z drogi, frajerze.
Proszę, nikomu ani słowa.
- Proszę, weź to. - Nie mogę.
Dziękuję.
Napiłabym się z tobą, ale…
Dzięki.
Hej.
Nie jesteś taka przez tę dziewczynkę.
Mów.
Jestem twoją siostrą.
Emiliano ponosi winę za wypadek.
Za śmierć Rodrigo.
Emiliano zostawił niewbity kołek, bo zajmował się interesami z gringo.
Pozwolił, żeby aresztowano Moncho, i zapłacił za jego milczenie.
Dopiero teraz miał jaja, żeby się przyznać.
Chwila, czyli to Emiliano kazał zabić Moncho?
Nie posunął się tak daleko. Przynajmniej tak twierdzi.
Nie wiem już, w co wierzyć.
Co zamierzasz zrobić?
Poza rozwodem? Nie wiem.
Emiliano przysiągł, że zgłosi się na policję.
W przeciwnym razie sama go aresztuję i po sprawie.
Nie chcę więcej o nim słyszeć.
Rodrigo nie żyje.
Mój mąż też jest dla mnie martwy.
Cholera, Dani… Myślisz, że David o tym wie?
Bo wtedy byłby współwinny, a ja…
Powiedziałby coś, zauważyłabym… Sama nie wiem.
Tak, córeczko.
Tylko Gabo był w tej rodzinie coś wart.
Ale został zabity.
Wyjaśnisz, co to za jebana sprawa z narkotykami?
Przerasta cię nawet mezcal.
Nie jestem w nic zamieszany. To ich wymysły.
Kryjesz kogoś?
Nie.
Santos mówi, że odbierałeś kogoś, kto uciekał z domu pieprzonego dilera.
Po prostu przejeżdżałem.
Obok domu dilera?
Nie. Pani Daniela mnie ścigała i aresztowała.
- Co? Daniela cię aresztowała? - Tak, ale bez dowodów.
W aucie nic nie było, badania też nic nie wykażą.
W co ty się wplątałeś?
W nic.
Dobra.
Pogadam z Sanoją, żeby cię wypuścili.
Jeśli kłamiesz, skopię ci dupę.
Lucía!
Kochanie, nic ci nie jest? Na pewno nic ci nie zrobili?
Nic mi nie jest, ale typowi odbiło. To było okropne.
Pewnie dlatego, że przymknęłam jego syna.
- Aresztowałaś Alexa? - Tak.
- Za co? - Za handel narkotykami.
Co? To nieprawda. Alex nie lubi takich rzeczy.
Też byłam w szoku, ale skoro był czysty, to czemu uciekał?
- Nie, mamo! - Wiem, że jest coś między wami.
Nawet nie chcę myśleć, że wiedziałaś o tym gangu dilerów.
Nie! To pomyłka. Musisz go wyciągnąć!
Spójrz mi w oczy. Czy ty coś wiesz?
Szukamy tego gangu już jakiś czas.
Wiem tylko, że zamknęłaś niewłaściwego faceta.
- Muszę się z nim zobaczyć. - To zły moment.
Trzymaj się od niego z daleka.
Alex jest niewinny, do cholery!
Ukrywasz coś?
Lucía, mówię do ciebie! Wracaj tu.
Lucía!
Emiliano, Charro o wszystkim wie. Musisz uciekać z domu.
On cię zabije.
- Skąd wie? - Nie wiem, musisz uciekać. Gdzie jesteś?
U Javiego. Daniela mnie wywaliła. Wszystko gra?
Cholera. Zostań tam. Wątpię, żeby cię tam szukał.
Zadzwonię później.
- Danielo, możliwe, że Charro do nas… - Właśnie go szukam.
Jeśli chce się na mnie zemścić za aresztowanie syna, śmiało…
Nie. Robi to, bo wie, że to ja.
Proszę, daj mi to załatwić.
Serio? Odpowiadasz za śmierć jego syna.
Myślisz, że dogadasz się z nim jak z Moncho?
Gnój wtargnął do naszego domu!
- Co? - Lucía była sama.
Nic jej nie jest?
Jest przestraszona, roztrzęsiona.
Zadaje pytania!
Posłuchaj mnie.
Boję się, do czego jest zdolny. Ja się tym zajmę.
Nie musisz mnie chronić.
Ale tym razem cię posłucham.
Pora, żebyś poniósł konsekwencje.
Tylko trzymaj się od nas z daleka.
Im jesteś bliżej, tym więcej tragedii.
Charro!
Gdzie on jest?
Państwa nie ma. Nie wiem, kiedy wrócą.
Charro!
Powiedz szefowi, że też go szukam, żeby załatwić tę sprawę raz na zawsze.
- Carla! - Co?
Co ci się stało? Nic ci nie jest, kochanie?
- Napadli mnie. - Jak to?
- Jedźmy do szpitala. - Nic mi nie jest.
Jedźmy. Musimy zgłosić to na policję.
Spakuj, co się da, i jedźmy do hotelu.
Co? Czekaj!
Uciekając, potrąciłem jednego z nich!
Strzelali do mnie. Mają mój portfel i dowód.
Wiedzą, gdzie mieszkamy. Niedługo tu wejdą!
Spójrz na siebie! Musimy jechać do szpitala!
Musimy to zgłosić na policję!
- Słuchasz? - Nie rozumiesz? Zabiją mnie.
- Bierz rzeczy i idziemy! - Jak to cię zabiją?
- Ruchy! - Cholera, dobra!
Kiedy wypuszczą Alexa?
Znasz go. Nie zrobiłby czegoś takiego.
Charro!
Co ty wyprawiasz?
- Daj mi swój telefon. - Co?
Dawaj jebaną komórkę!
Ja pierdolę!
- Wyłaź. - Nie.
Wysiadaj, kurwa!
- Nie! - Wypierdalaj z auta!
Jak, do chuja, mogłaś to zrobić?
Pieprzyłaś się z innym!
Zapierdalam dla ciebie każdego dnia!
Wybacz mi, to był błąd.
Ty pieprzona…
Czułam się samotna. Tęsknię za dzieckiem…
- Bicie mnie nie pomaga. - Czyli to moja wina?
To moja wina, że jesteś jebaną dziwką?
Kazałem ci wskakiwać temu sukinsynowi na kutasa?
Nie. To nie twoja wina.
To nie twoja wina, tylko moja. Proszę, wybacz mi.
Kocham cię, skarbie.
Nigdy więcej nie waż się zrobić mi czegoś takiego.
Co gorsza, jesteś idiotką.
Idiotką! Nie myślisz!
Myślisz, że tylko Peyote za tobą łazi?
Nie wiesz, że widzę, co robisz na telefonie?
Zgaduj, jak się dowiedziałem.
- Nie… - Widziałem cię!
Dałaś się nagrać na pieprzonej kamerze!
Nie umiałaś nawet zrobić tego po kryjomu!
Musiałaś zrobić ze mnie jebanego idiotę!
To się nie powtórzy. Wybacz mi.
Zdejmuj buty.
Zdejmuj te pieprzone buty!
No już.
Daj mi je.
Rozbieraj się.
- Nie, Charro. Proszę. - Zdejmuj te jebane ciuchy!
Żwawo!
Ja ci je kupiłem! Prawda?
Tego chciałaś?
Ty głupia pizdo!
Wracaj prosto do domu jak jebana dziwka.
Charro, proszę, nie.
Charro!
Tato, dmuchaniec nie jest jeszcze gotowy!
Mówił pan, że zajmie się kołkiem.
Bo odebrałeś ten cholerny telefon!
Tato!
Mam nadzieję, że życie twojego syna było tego warte, sukinsynu.
Jesteś oszustem.
Gdzie się podział ten uczciwy mężczyzna,
w którym się zakochałam?
Nie widzisz, kretynko?
Aresztowali Alexa. A tylko on nie miał z tym nic wspólnego.
I co mam zrobić?
- Poprosić, żeby go wypuścili? - Musimy coś zrobić.
Uspokój się.
Tata Alexa jest nadziany.
Bez problemu go wydostanie, nawet dzisiaj.
Jasne. A jeśli się dowiedzą, że był z nami?
Niech twój chłoptaś trzyma gębę na kłódkę, bo inaczej za to zapłaci!
Tylko ja mogę puścić parę, więc lepiej módl się, żeby go wypuścili.
Córeczko.
Wszystko w porządku?
Tak, to tylko głupota z Salomé. A u ciebie?
Chciałam tylko uprzedzić, że taty przez jakiś czas nie będzie.
Co? Co się stało? Pokłóciliście się?
Już późno. Jestem zmęczona.
- Jutro ci powiem. - Ale…
Wszystko będzie dobrze.
- Nie martw się, kotku. - Ale…
Czy mój prawnik nie powinien być obecny podczas przesłuchania?
Proponujemy ci ugodę.
Powiedz nam tylko, kto kieruje gangiem.
- Do kogo przyjechałeś? - Do nikogo.
Zatrzymało mnie zamieszanie,
ale nie mam z nimi nic wspólnego.
Twój ojciec bierze w tym udział? Tak się wzbogacił?
Zawsze pracował w branży budowlanej.
To czemu uciekliście z Jalisco?
Skończył wam się cement?
Twój tata pokłócił się z partnerami, więc założył własny biznes.
Firma budowlana to tylko przykrywka.
Skoro chce pan wiedzieć, co robi mój tata,
czemu go pan nie spyta?
Nie zapominaj, że prawda i gówno…
wypływają na wierzch.
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj
i odpuść nam nasze winy,
jako i my odpuszczamy naszym…
Pomocy!
Na pomoc!
Jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
Pomocy!
Cholera…
Nigdy ci tego nie wybaczę, Charro.
Niech cię szlag.
Z iloma dziwkami się pieprzyłeś, a ja to znosiłam?
I nie wódź nas na pokuszenie,
ale nas zbaw ode złego.
Nie wierzę, że to robimy. Strasznie się denerwuję.
Widziałeś, jak się na ciebie gapiła? W tym kapturze, jak na przestępcę.
ALARM – WYKRYTO RUCH
NA ŻYWO
Nikogo nie ma.
Nie wierzę, że ten kutas zwiał.
Pewnie powiedział panu Lobo, że pan go szuka.
Pewnie wszyscy zwiali.
To nic.
Jeśli nie chcą się ze mną zmierzyć, dorwiemy ich suki.
Ale ktoś za to zapłaci.
Po co tu przyjechaliśmy? Co tu jest?
Co się stało? Zbladłeś.
Po tym wszystkim, co przeszedłem…
Wyjaśnij mi, co tu robimy.
Jesteś prawnikiem. Wiesz, co robić. Jedźmy do lekarza.
- Zgłoś to! - Niczego nie zgłosimy!
Próbowali mnie porwać.
- Pewnie wiedzą o interesach z gringo. - Oszalałeś.
- Kochanie… - Nie, zaczekaj!
Mówiłeś, że cię napadli!
Potem, że kogoś przejechałeś i że do ciebie strzelali.
A teraz mówisz o porwaniu?
Nie chcesz lekarzy ani policji. Co jest?
Jestem skołowany! Nie wiem, co się stało!
Nie wierzysz mi?
Wiedziałeś, prawda?
Że to Emiliano odpowiada za wypadek.
Skąd to wiesz?
- Od kogo? - O nie.
Jego żona jest moją siostrą, pamiętasz?
- Jak mogłeś to przede mną ukrywać? - Niczego nie ukrywałem.
Jesteś w ciąży. Nie chciałem cię stresować.
Proszę cię, nie uwłaczaj mojej inteligencji.
Milczałeś ze względu na interesy z gringo.
Tylko na tym ci zależy.
- Ale… - Mów prawdę.
Kazaliście zabić Moncho?
Co? Nie gadaj bzdur!
Nie mieliśmy z jego śmiercią nic wspólnego.
Jeśli jesteś w to zamieszany,
nigdy ci nie wybaczę.
- Kochanie, ale… - Nie.
Tato?
Co się stało? O co się pokłóciliście?
Porozmawiamy o tym twarzą w twarz.
Nie martw się, będzie dobrze. Wszystko się ułoży.
Chciałem sprawdzić, czy dobrze się czujesz.
Chyba tak.
Ale tęsknię za tobą.
Ja za tobą też. Przepraszam.
- Sytuacja z Charro to moja wina. - Twoja?
Nie rozumiem, czym mogłeś go tak rozwścieczyć.
Dzwonię, żeby usłyszeć twój głos i powiedzieć…
że cię kocham, skarbie.
Ja też cię kocham, tato.
Nie martw się.
Nie zaatakuje cię więcej. Ani on, ani nikt inny.
Będę cię chronić. Zawsze.
Zawsze, bez względu na wszystko.
Kocham cię.
Charro!
Otwieraj!
Charro!
Musi pan coś zrobić.
Dziennikarze i fotografowie okupują mój dom.
Szczególnie Carla Robles.
Nęka moją córkę, żeby mieć materiał na swój gówniany portal.
Rozumiem, że jest pan zły, ale nie mogę nic zrobić.
Mamy wolność słowa.
A jeśli wkraczają na teren prywatny i nękają dziewięciolatkę,
też nie może pan nic zrobić?
W porządku, wyślę radiowóz na patrol.
Doceniam to, komendancie.
Mam pytanie.
Tak?
Wie pan, czy ktoś z was zlecił zabicie Moncho Gómeza?
Teraz ja mam wykonywać pana robotę?
Tak?
Cześć, co słychać?
To nie jest dobry moment…
Dobrze.
Jasne. Dzięki za telefon.
Spójrz. Nie wierzę.
Mój reportaż o Pauli ma trzy miliony odsłon.
Trzy miliony, dasz wiarę?
Jestem sławna. Mogłabym napisać o tym książkę.
Dzwonił kolega, który składa pozew w imieniu Fabiána Vallejo.
- Kogo pozywa? - Ciebie.
Przed Komisją Praw Człowieka za to, jak potraktowałaś Paulę.
Nie… Czemu? Nie może…
- Mówiłem ci. - Nie mówiłeś.
- Mówiłem! - Czyli to moja wina? Jasne.
Idiotka.
Oszaleję.
Tu Emiliano Lobo. Nie mogę odebrać telefonu.
Emiliano, konfrontacja z Charro nie ma sensu.
Jest zbyt agresywny.
Zapomnij, co mówiłam. Rozwiążmy to inaczej.
Halo.
Javier, wiesz, gdzie jest Emiliano? Nie odbiera.
Nie mam pojęcia. Cieszę się, że zadzwoniłaś.
Liczę, że się dogadacie. Kocham was oboje.
Znasz prawdę. Jesteś jego wspólnikiem.
Co? Nie, Danielo. Jestem jego przyjacielem.
Jasne?
Tak przy okazji, Brenda nic o tym nie wie.
W jej stanie wolałbym, żeby tak zostało.
Jak łatwo wam ukrywać całe to gówno.
To był wypadek, a jego późniejsze zachowanie…
Nam, ludziom, wydaje się, że wiemy, jak zareagujemy w ekstremalnej sytuacji,
ale to wymaga przygotowania.
A nikt nie przygotowuje nas na stratę dziecka.
Twoja empatia motywowana jest wieloma zerami.
Nie chcecie stracić wartego miliony dolarów kontraktu.
Zbyt wiele osób zna tę prawdę.
Co masz na myśli?
Charro o wszystkim wie. Boję się, że zabije Emiliano.
Lupita, nic ci nie jest? Co się stało?
- Co tu robisz, sukinsynu? - Gdzie twój mąż?
Spieprzaj.
Teraz się pokazujesz, pieprzony tchórzu?
Nie zbliżaj się do mojej rodziny. Ze mną masz problem.
Masz rację.
Nie chciałaś, żeby zabójca Gabo zginął?
Oto on. To ten zasraniec.
Charro!
Ty skurwielu!
Zapłacisz za to, gnoju.
Jestem przeszkolona. Ledwie cię drasnęłam, dupku.
Pierdol się!
Suko! Ten sukinsyn zabił też twojego syna.
Wiem, ale w pewnym momencie trzeba zacząć postępować właściwie.
Chodźmy.
Chowaj się za starą. Zajebię was oboje.
Zapraszam na komisariat.
Odpowiesz na kilka pytań moich kolegów z Jalisco.
Nie zbliżaj się do mojej córki.
- Chodźmy. - Skurwiel.
- Jedźmy do szpitala. - Pojebało cię?
Wiesz, że Charro nie spocznie, dopóki nie pomści syna?
Nie mógł tego zrobić dzisiaj, ale spróbuje jutro albo kolejnego dnia.
Wiem.
Wiesz co?
Chciałam strzelić też do ciebie.
Przykro mi, ale to prawda.
Ale jesteś ojcem moich dzieci.
Wiesz, jakie to dla mnie trudne?
Nie wystarczy, że Rodrigo nie żyje?
Co zrobię, gdy Lucía się dowie?
- Kochanie. - Co zrobię?
Skarbie.
Mdli mnie na myśl o litości, jaką do siebie czuję.
Nie wiem, jak wrócić.
- Nie znam drogi powrotnej. - Ja też nie.
Ja też.
Musisz zrozumieć…
że nie chciałem skrzywdzić własnego dziecka.
Mojego syna.
Wypadki się zdarzają.
Każdy bywa nieostrożny.
Ale waga tego błędu…
konsekwencje tego nieszczęścia…
ten pieprzony ból…
Nie wiem, czy da się to wybaczyć.
Co zamierzasz zrobić?
Jeśli zgłoszę się na policję, co chcę zrobić…
Ale jeśli zrobię to teraz, wybuchnie skandal,
przez który gringo zerwą umowę.
- Nie mówisz poważnie. - To minie, posłuchaj.
Nie tylko zerwą umowę.
- Mam to w dupie! - Zapłacimy karę!
To niewyobrażalna suma.
- Pieprzyć to! - To nie takie proste!
Gorzej być nie może, zrozum.
Nie zostawię was bez środków do życia! Ani Javiera czy Davida!
A co za tym idzie, twojej siostry i Brendy. Nie mogę!
- Co to ma być? Szantaż emocjonalny? - Na litość boską!
Jaki szantaż? Nie!
Nie chcę pogarszać sytuacji. Nie chcę, nie mogę! To wszystko.
Gorzej już być nie może.
Jesteś dla mnie bezwzględna.
Czyny mają konsekwencje!
Wszyscy popełniamy błędy. Nikt nie wie, jaką ja płacę cenę.
Sama mówiłaś, że wszyscy popełniamy błędy.
Przespałaś się z Ulisesem, zdradziłaś mnie, a ja…
- Co? - Moja duma…
- Nie wierzę. - To nie to samo…
Nie wierzę, że to mówisz.
To nie ma z tym nic wspólnego.
Jak śmiesz!
To słabe.
Tak.
Masz absolutną rację.
Masz rację.
- Idziemy. - Puść mnie.
- Zamknij się. - Puszczaj.
Nie piśniesz ani słowa, słyszysz?
- Puść mnie, gnoju. - Zamknij się.
Twoja noga nie postanie na komisariacie, słyszysz?
- Jeśli tam wejdziesz… - Nagrałeś, jak się pieprzymy?
Patrz, jak ładnie wciągasz kreskę.
Ostrzegam cię.
Piśnij słowo i już po nas.
Proszę.
Lobo, stęskniłem się za tobą.
Masz chyba słaby dzień.
Chcesz zgłosić, kto ci to zrobił?
Sam się zgłaszam.
Co takiego?
To nie była wina Moncho Gómeza.
Tylko moja.
Ja odpowiadam za śmierć trójki dzieci.
W tym mojego syna.
Napisy: Agnieszka Komorowska