MAKRELA NUMER PIĘĆ
Bąkbreak HOTEL NOTARIUSZ – GRA!
BAR CZERWONY ZĄB
Dzięki, że sprawdzisz ze mną, co u Cheesecake’a.
Od paru tygodni nie esemesuje i to mnie martwi.
Jasne. Ale nie zostaję na drinki.
Mam wciąż żal o to, że zjadł mój paszport na ostatniej bibie.
Ale był ubaw.
Większy niż wtedy, gdy zjadł mój.
Ma unikatowe potrzeby.
Nigdy nie zrozumiem twojej miłości do Cheesecake’a,
ale twoi przyjaciele są moimi.
Jest esencją zabawy.
Niczym piniata zamieniona w człowieka.
Ojej, jak mnie pan władza znalazł? Wszystko mogę wyjaśnić!
Wchodźcie.
Co się dzieje, stary?
Wysłałem ci linki YouTube z prezenterami pierdzącymi na żywo.
Żadnego LOL-a w odpowiedzi.
Nie opłaciłem durnego rachunku i zgubiłem portfel.
Położyłem go w sklepie z portfelami. Reszty się domyślcie.
Koktajl dla was!
Wynalazłem magicznego klina.
Pije się gin z miski.
Oszukujesz ciało, które myśli, że to zdrowa zupa.
Podziękuję. Dostałem paszport pocztą, zadbam o jasność umysłu.
Jak chcesz.
Masz tu trochę zaległych rachunków, chłopie.
Tak, te firmy lubią sobie ostro pogrywać.
Nie można ulegać ich żądaniom.
Cheesecake, szybkie pytanko.
Czy to możliwe, że przejęto twój kamper?
To blef. Blefują.
Przykro mi...
PARKING KAMPERÓW
...ale nie płaciłeś za kampera od siedmiu miesięcy.
Jasne, ale można mnie było uprzedzić.
Kilkanaście razy cię ostrzegałam,
że będę musiała go odholować.
Myślałem, że to żart.
Nie rozumiem. Nie jesteś dziany? Gdzie 350 000 dolarów z ugody,
gdy przejechał cię pług śnieżny?
Tak. Mówiłeś, że koniec z pracą.
To było nieporozumienie.
Ugoda była na 35 kafli,
co uznałem za uroczy sposób, aby powiedzieć 350 000.
Czyli wydałem wszystko poza 11 dolarami.
Możesz zamieszkać u nas na kilka dni...
Wolf, nie należałoby najpierw z kimś uzgodnić tę propozycję?
- Nie martw się o tatę... - Chodziło o mnie!
Poradzę sobie. Przenocuję w rurze odpływowej na plaży.
Mało ostatnio padało, więc spoko.
Honeybee.
Dobrze. Możesz u nas zamieszkać.
Dopóki czegoś nie wymyślisz.
Super. Chwycę miskę do ginu i...
A gin będziesz pić ze szklanki, zmieszany z tonikiem i limonką, jak każdy.
Dorothy.
Uwaga, uwaga. Zaczynamy wymianę ubrań.
Beef, zaczynaj.
Przyniosłem woskowaną plandekę 10 na 14,
której można użyć jako ponczo w razie nagłej ulewy.
Dawaj. Z chęcią zawstydzę córki, zakładając to publicznie.
Do twarzy ci będzie w tym kolorze.
Beef, czy ty flirtujesz z Carissą?
A skąd. Poważnie uważam, że dobrze jej będzie w plandece.
Dziwaczny, lecz przyjemny komplement.
Nie zawstydzaj go, Dorothy.
Jeszcze trochę się zaczerwieni, a trafimy z nim na SOR.
W końcu otworzyłaś nową kawiarnię, Carisso.
Ekscytujące. Jak idą interesy?
Nie za dobrze.
Brakuje nam stałych bywalców, a turyści z rejsów nas omijają.
Możemy wstąpić, aby wydać nieco grosza.
- Jasne. - Dzięki.
Moja kolej. Kto chce?
Swobodna, ale dodać szpilki i można się wystroić.
- Szybkie obrady pod kołdrą? - Grafik mam pusty.
Jaki jest plan?
Cheesecake nie może na stałe spać w śpiworze w salonie.
Spokojnie, słonko. Już to z nim przechodziłem.
Cheesy C zawsze spada na cztery łapy.
Tak działamy.
Ja wspieram jego, a on mnie.
Znam tę pierwszą relację. Kiedy Cheesecake...
Hejka! Szybki trójkącik?
To żart.
Wybacz, że was wystraszyłem, ale otrzymałem świetne wieści.
Mój kuzyn Porch załatwi mi fuchę głębinowego poławiacza krabów!
Żółtodziobowi głowę ścięła lodowata sieć
i praca jest moja. Ja to mam fuksa.
Niesłychanego.
Dobra. Pchły na noc.
Obrady uzupełniające? To samo miejsce?
O kurka. Nie mogę przyjacielowi na to pozwolić.
Nie ma zdolności wymaganych na krabołowie.
Niech jutro popłynie z nami. Zobaczmy, jak mu pójdzie.
Może okaże się w tym geniuszem i sprawa z głowy.
O tak. Może jest „Rybakiem bez wyboru”.
Wolf, Honeybee, musicie mi wyszykować statek.
- Wrócę późno. - Tak jest, tato.
Idealnie, bo Cheesecake dostał pracę na krabołowie.
Damy mu posmakować życia żeglarza.
Pracę? Cheesecake? Boki zrywać.
Będziecie nim kierować spod czapki jak Ratatuj?
A możemy?
Razem? Złamiecie biedakowi szyję.
Ja odwiedzę szykowną nową kawiarnię Carissy
w drodze do portu. Wesprę ją,
kupując kubek kawusi.
Stylowo. Pożyczyć ci beret?
- Rety. A potrzebuję? - Stanowczo.
Kiedy zapytają o imię do kubka, powiedz, że Jean-Luc Picard.
- Bez wątpienia, tato. - Rozumiem, nabijacie się ze mnie.
- Nie, tato. My? - Co? A skąd.
Poproszę czarną kawę.
Beef, naprawdę przyjechałeś mnie wesprzeć.
Świetna nazwa. Scone Moose.
Jak Lone Moose, ale z bułeczkami scone, które sprzedajesz.
Załapałeś na całego.
Spotykam się z Honeybee i Wolfem przy łodzi.
Dorzuć dwie duże kawy i cztery czekoladowe croissanty.
Wolf bierze dwa, aby druga dłoń nie pozazdrościła.
Wrócę jutro po więcej.
Cudownie będzie cię zobaczyć, ale obiecaj, że wejdziesz.
Nigdy nie bywałem w takiej fajnej kawiarni,
bo nie jestem aktorem Ethanem Hawkiem, ale obiecuję.
Cheesecake, jak się trzymasz?
Rany, o rany. Ale choroba morska.
Niepokojące, bo jeszcze nie odpłynęliśmy.
Potężna Kathleen
- Tak. - Wiesz co?
Wraz z Honeybee pomożemy ci znaleźć pracę tu, w Lone Moose.
- Tak? - Ano.
Nie pozwolę, aby lodowata sieć ścięła przyjacielowi głowę.
To pierwsza zasada przyjaźni.
Mogłabym pomóc mu zapisać się do pośredniaka.
Dziękuję. Bosko. Potrzebuję nowej pracy do piątku.
Wtedy miałbym wypłynąć.
Bycie Spider-Manem jest pracą? Dobrze się bawi.
Odegram rozmowę z Wolfem,
abyś wiedział, jak się zachowywać.
Popołudniu pośredniak umówił ci trzy spotkania.
Więc skup się.
Honeybee, jaka jest twoja najsilniejsza strona?
To rozwiązywanie problemów.
Chwal się tym, w czym jesteś dobry. Nie hamuj się.
ROZMOWA O PRACĘ #1
Moja największa siła? Nieważne, czym we mnie rzucisz, ani drgnę.
- Rzuć tym zszywaczem. - Nie mam ochoty.
A twoja największa słabość?
Myślę, że jestem za bardzo oddana swojej pracy.
Udajesz, że jesteś w czymś za dobry i nie jest to wcale wada.
ROZMOWA O PRACĘ #2
Łatwe. Za dużo piję.
To, co robisz w domu...
Nie, w pracy też piję.
Chcesz?
Dobrze jest im też zadać parę pytań.
ROZMOWA O PRACĘ #3
Czy mam pytania? Tak. Czy dobrze bym wyglądał z grzywką?
Tak szczerze.
Muszę już kończyć rozmowę.
Zrób to! Ty tchórzu!
Rzuć zszywaczem!
Jedna zwykła babeczka i jedna czarna kawa
dla pana, który chce zaszaleć.
A teraz co?
Usiądź i obserwuj ludzi.
Jest ktoś podejrzany, na kogo powinienem zwrócić uwagę?
Na czepek Mikołaja! Nie myśl tyle, ty duży, rudy dziwaku.
Hej, popilnujesz mi laptopa, gdy będę w łazience?
Przyrzekam to panu. Pana maszynie nie stanie się krzywda.
Nie na mojej warcie.
Dobra.
- Jest bezpieczny, przyjacielu. - Spoko. Dzięki.
To był zaszczyt.
Wspólny kodeks moralny stworzył więź.
Pewnego dnia to on może przypilnować mojego lap komputera.
Porażka na całego.
Przyznajmy to, jestem imprezowiczem, nie biurowiczem.
Pogadam wieczorem z ojcem, aby dobudował pokój do domku.
Zamieszkasz tu, skoro nie masz ofert.
Fabryka precli dała mi pracę, ale nigdy nie bierze się pierwszej.
- O rany. - Zadzwoń do nich!
Jasne. Mogę zacząć jutro. Brzmi nieźle.
- Mam pracę. - Hurra!
Uczcimy to i upijemy się na umór?
Skoro dostałeś pracę,
musisz robić coś, aby ją utrzymać.
Sprytne. Chcę być wypoczęty.
Więc pochlejmy tutaj!
- Curaçao! - To płyn do mycia szyb!
Jak on przetrwa cały dzień pracy?
Szkoda, że nie da się go „ratatujować”.
A może jednak?
Ale potrzeba jeszcze kilku szczurów.
Czyli mojego rodzeństwa.
Nie cierpię tego pomysłu, choć go nie znam.
Płyn do mycia szyb. Miałaś rację.
FABRYKA PRECLI
Słuchawka w uchu. Zgłoś się, ekipa Cheese.
- Słyszycie? - Głośno i wyraźnie.
Szefowa na horyzoncie.
Cudownie cię znów widzieć.
To zaledwie ułamek tego, co mam do pokazania.
Oczko.
- Rety. - Rozgrzewa się.
Jak wspominałam, to stanowisko tymczasowe,
ale pełen etat jest niewykluczony. Twoje biurko...
Nigdy nie wychodzi.
To dyrektor generalny Alaska Precli, pan Slimsac.
Panie Slimsac, to Cheesecake.
Nasz nowy recepcjonista.
Nie kradnij, nie węsz, nie wzywaj sanepidu.
Ani mi się śni!
Nie żebym o panu śnił.
To nic złego.
Na pewno dużo osób o panu śni. Wystarczy spojrzeć.
Jasne.
Dobra. Kiedy już się ogarniesz, zrób tego kopię.
Załatwione.
Spanikowałem. Nie usłyszałem ani słowa.
Telefon alarmowy! Ta pani prosiła mnie o coś.
Spokojnie. Cheesecake potrzebuje pomocy.
Po to tu jesteśmy.
Ja nie. Siedzę tu, bo odpłynęłam w furgonetce.
A my, aby zerwać się ze szkoły.
Formalnie nie. Dyrektor Gibbons myśli, że zmarła ciotka Dirt.
Chciałbyś.
Oraz zapłacisz nam po 20 dolców?
- Mówiłem 10. - Mam zadzwonić do taty?
- Nie powinieneś być na statku? - Dobrze, 20.
- Trzydzieści. - Okej.
A ja zgodziłam się, aby zamknąć temat Cheesecake’a.
Dajemy. Cheesecake, co pamiętasz na temat zadania?
Rety, zdaje się, że powiedziała „kopia” lub „kawa”.
Cheesecake, tu Ham.
- Boję się. - Będzie dobrze.
Widzisz papiery albo ekspres do kawy? To może być ważna wskazówka.
- Tak, jest tu plik papierów. - Znakomicie, druhu.
Chyba prosiła o kopie.
Chodźmy do kserokopiarki.
KSERO
Ojej, sporo tu maszyn.
- Judy, pomóż. - Robi się.
Judy wysłała ci zdjęcie.
Znajdź sprzęt o tym wyglądzie.
Mam!
Już tam idę. Napiję się wody.
O nie, połknąłem słuchawkę!
Tracimy sygnał. Nie, Cheesecake!
Kogo znów tu mamy. To nasza druga randka?
- No... - Żartowałam sobie.
Wybacz, przypłynęły statki rejsowe i dbam o fajny nastrój.
Cześć, witam w Scone Moose.
Hej, wysiedliśmy ze statku rejsowego i zobaczyliśmy go przez okno.
Wolno nam rozmawiać z twoim Alaskańczykiem?
Z kim? Z Beefem? Tak, nie jest na ekspozycji.
Beef? Rety, imię dla twardziela.
Jest taki autentyczny.
Co nie? A do tego bardzo miły.
To typ faceta, który poświęci swój czas, aby ci pomóc.
Nie jak twój głupi były, który ogląda powtórki Grace w opałach
i mówi, że masz głupie marzenia.
Pewnie tak.
Do tego przystojny, choć w sposób nieoczywisty,
aż nagle ci zaświtało, że „być może”.
Co on zamawia?
Z reguły kawę i mufinkę.
Też poprosimy.
A także croissanty i uwielbia te breloki.
Przytwierdza je do toporów.
To my też.
Uwielbia kubki.
Korzysta z takich.
Jedyne 30 dolarów.
Dobra, weźmiemy dwa.
- Dobrze. - Pana ręka.
Jakby skóra była papierem ściernym.
Dzień dobry.
Przyjechałem tu z Doliny Krzemowej na rejs i marzę o zdjęciu z panem.
Jasne.
Ale proszę bez dzióbka.
To moja rola.
Beefcake, jesteś hitem.
Kiedy siedzisz przy oknie, jesteś przynętą na turystów.
Rybacka gra słów. Nie ma za co. Ludzie to kochają.
- Ja to kocham. - Ty to kochasz?
Jak przyjaciel, który kocha przyjaciela, dzięki któremu zarabia pieniądze.
Ależ oczywiście.
Możesz jeszcze mocniej być alaskańskim mężczyzną?
Opowiedz o niedźwiedziu, z którym walczyłeś,
że go szanowałeś, a on ciebie.
Czysta prawda.
Cheesecake, to ja, Honeybee.
Nie jestem wcale dostawcą. Coś w tym pudle ci pomoże.
Skup się, bo muszę odzyskać dawne życie.
Podpisz tutaj.
Pudełko mi pomoże.
Mam patrzeć na nie albo je podpalić?
- Nie! - Moon?
Nie mów tak.
Jestem zwyczajną roślinką biurową.
Pokieruję tobą zza biurka.
Znów mamy podgląd.
Ojej, szefu.
Ty, tymczasowy. Wyślij mi mailem raport marketingowy.
Mailem. Bosko. Nieraz go używałem.
Świetna odpowiedź.
Dobrze, wracam do fabryki.
Gadają o „truciźnie” w cieście.
Kolejny koszmar do rozwiązania.
Dobra, mail.
Zacznijmy od włączenia komputera.
To najlepszy dzień kawiarni od czasu jej otwarcia.
Mogę przychodzić codziennie, jeśli chcesz.
Co z twoim statkiem?
Statkiem?
Jakim znów statkiem?
Daj spokój.
Tak, całym sobą zależy mi na statku.
Od kilku dni kapitanem jest mój syn,
ale zalewa mnie zawiść
i nawiedzają mnie koszmary, że statek nazywa go „tatą”.
Jesteś niebywałym dziwakiem i lubię to.
Ale rybołówstwo to twoja praca i musisz do tego wrócić.
Zresztą, ile pieniędzy wydałeś tu przez te dwa dni?
Niewiele. Liche 197 $.
To nie może trwać, nieważne, jak bardzo bym chciała.
Też bardzo bym chciał.
Może zróbmy tak:
Będę siedzieć w oknie co dwa tygodnie, gdy cumuje statek rejsowy.
Idealnie. A jakbyś zatęsknił za mną w międzyczasie, zaproś mnie na kolację.
Okazuje się, że lubię, gdy wydajesz na mnie pieniądze.
Jestem pazerna i powierzchowna.
Pewnie. Też jestem powierzchowny.
Lubię jeść kolację z pięknymi modelkami, które prowadzą własny biznes.
To było prawie że czarujące. Nic ci nie jest? Jesteś chory?
Zdecydowanie czuję się dobrze.
Hej. Przepraszam.
Mogłabym ciachnąć sobie kawałek brody do albumu?
O ile zamówisz też to, co zwą zimnym parzeniem,
proszę bardzo.
Dobra, udany pierwszy dzień.
Wykonałeś swoje prace i co ważniejsze nie wezwałeś inspekcji pracy,
jak twój poprzednik.
A ta nowa, dziwna roślinka naprawdę ożywia biuro.
Dziękuję. To brat mojego przyjaciela... mi ją dał.
Już jakiś czas próbujemy znaleźć kogoś na to miejsce.
Jesteś znośny.
Jeśli chcesz, praca może być na stałe.
- Udało się! - Rety!
Wolf, uratowałeś Cheesecake’a. Brawo ty.
Zabiorę całą ekipę na obiad u Maude. Stawiam sernik.
- Skarbie, nie. - Skarbie, tak.
Cheesecake świętuje.
Idealny moment, by przegadać strategię i usprawnić do jutra naszą operację.
- Jutra? - Wybacz.
Dzień po dzisiaj.
Wiem, co znaczy słowo „jutro”.
Komentarz do Judy.
Trochę więcej energii, dobra?
Ciociu Dirt, może jutro coś pomożesz?
- A może nie, bajerancie. - Dobra, a możesz mniej pierdzieć?
W twoich snach, suko.
Jasne. Moon, tak trzymaj z inwencją.
Nie mówisz poważne. Dość pomogłeś przyjacielowi.
Trzeba wracać na łódź do naszej prawdziwej pracy,
dopóki nie zaproszą nas do Shark Tanku.
Cheesecake dopiero dostał robotę. Nie wolno tego zawalić.
Mogę sama pogadać z Wolfem?
Słońce, cieszę się, że dobrze poszło, a Cheesecake dostał etat.
Ale skończyłam Cheesecake’owy eksperyment.
Ale on nas potrzebuje.
Nie lubisz go czy co?
Skarbie, lubię. Tylko nie podoba mi się, jak czasem na ciebie wpływa.
Zrobisz dla niego wszystko, a on dla ciebie nic.
O co z nim biega?
Kiedy masz przyjaciela z dzieciństwa,
jest jak rodzina.
A rodzinę trzeba chronić za wszelką cenę.
Robi rzeczy dla mnie. Nie zapomina o moich urodzinach.
Miesiąc temu kupił mi trzy losy.
Przy nim nie mogę być poważny, więc rozluźniam się.
Niczym ludzkie jacuzzi pełne rumu.
Trudno to zrozumieć, ale to właśnie mi daje.
- Nie mogę go teraz zawieść. - Właśnie to robisz.
Kiedy wyręczasz kogoś we wszystkim, nie pozwalasz mu się rozwijać.
Zwą to współzależnością.
Związki Bena Afflecka pokazują, że to nie działa.
Przykro mi, ale nie pozwolę, aby umarł na krabołowie.
Zrobię to sam, jeśli muszę.
Przepraszam, ale muszę znaleźć naszą płytę Szklanej pułapki.
Może wzorem Johna McClane’a pomogę jutro Cheesecake’owi z szybu.
Jak ci mija popołudnie?
Czekaj, druhu. Zabawna pogaduszka nadciąga.
Jest zakaz parkowania. Przesuń grata, bo go odholują.
To nie jest grat, ale przesunę, zanim mi go odholują.
Czemu to powiedziałeś?
Czemu to powiedziałaś?
Nic nie mówiłam.
Dlaczego to powiedziałem? To moja praca. Piłeś coś?
Nie piłem nic, proszę pana. Może troszkę.
Cheesecake, nie!
Co to było, do licha? Mogłeś kogoś zabić!
Kurka, rzeczywiście.
Wysiadaj.
Muszę stawić się w sądzie, zapłacić kary,
przód vana jest zniszczony, a ty mnie ostrzegałaś.
Kurka z worka! Miałaś rację.
Nie chcę zniszczyć twojej przyjaźni, a nawet próbuję ją wzmocnić.
Jeśli wybory Cheesecake’a zmuszą go do podjęcia ryzykownej pracy,
to pozwoli mu się rozwinąć.
Wasza przyjaźń przetrwa, jeśli razem się rozwiniecie.
Jak mówiłeś, to w sumie rodzina, więc przetrwa takie trudności.
Jasne, pogadam z nim.
Upewnij się, że naprawdę nie śpi,
bo mógł znowu namalować sobie gałki na powiekach.
Sencake.
Rety, uwielbiam, kiedy to robi.
Oto i on. Mój stary kumpel, Wolf.
Co ci się dziś stało?
Właśnie, musimy pogadać.
Chodzi o to, że zjadłem cały blok sera Velveeta
z lodówki z napisem: „Należy do Honeybee. Nie dotykać”?
- Nie. - Bo nie zjadłem i nie chorowałem.
Jasne. Jak wiesz,
całe życie cię chroniłem.
System się sprawdza.
Chyba trzeba z tym skończyć.
Jesteś dla mnie niczym brat, a także piniata
- i jacuzzi pełne rumu. - Pochlebiasz mi.
Zawsze jesteś blisko, aby mnie pocieszyć lub dopingować.
Chyba nadszedł już czas, abyś nauczył się radzić sobie sam.
Jutro musisz popracować beze mnie.
Rozumiem.
Nie jesteś zły? Pozostaniemy druhami, jeśli przestanę cię wyręczać?
Jasne, nie oczekuję tego od ciebie.
Lubię to, bo nie cierpię się starać,
ale zawsze będę przy tobie, bo jesteśmy braćmi.
Świetna wiadomość.
To może miska ginu, zanim walniemy w kimono?
Dobra, ale tylko jedna, bo jutro pracuję.
NASTĘPNY DZIEŃ
Dzień się kończy.
Nie chcę zapeszać, ale może sobie poradził.
Cześć. Zwolnili mnie.
O nie. Tak? Co się stało?
Niechcąco zniszczyłem jakieś ważne papiery,
a potem jakoś zniszczyłem samą niszczarkę.
- Zrozumiałe. - Ale nie uwierzycie.
Zwolnili mnie i kazali natychmiast się wynieść. Próbowałem,
ale poszedłem w złą stronę.
Wylądowałem w fabryce.
Olśniło mnie, że nie jestem na dworze,
gdy poderwał mnie hak.
Zanurzył mnie w kadzi z białą czekoladą do powlekania precli
- i prawie utonąłem. - Boże.
Chciałem zjeść wszystko, ale to działa tylko w bajkach.
Zemdlałem. Ocknąłem się, myśląc, że jestem w niebie,
ale leżałem w camry szefa fabryki.
Myślał, że nie żyję. Zaskoczyło go, że usiadłem.
- A teraz najlepsze. - „Najlepsze”?
Tak. Dzieje się tam sporo groźnych rzeczy,
które wolą zachować w tajemnicy.
Kiedy wstałem, szefuńcio nakrzyczał na mnie,
po czym dał mi 200 kafli, jeśli podpiszę, że ich nie pozwę.
To niesamowite.
Pokaż czek.
Dobra, to 20 000.
Musisz nauczyć się liczb. Pomogę ci.
- Wolf. - Nie.
Sam możesz się nauczyć liczb.
Ale sam to wszystko zrobiłeś. Jestem z ciebie dumny.
Twoja głowa pozostanie na swoim miejscu. W Lone Moose na twojej szyi.
W sumie dałeś radę.
Super. Uderzajmy do baru, stawiam drinki.
Czyli wy kupicie, bo chwilę potrwa spieniężenie czeku.
- Nie zjedliśmy jeszcze kolacji. - To pędem!
Trzeba napełnić żołądek alkoholem, aby wchłonąć jedzenie.
Co mi tam? Zróbmy to.
- Jestem strażnikiem - Strażnikiem
Na straży laptopa faceta o imieniu Todd
- Jestem obrońcą - Obrońcą
Jego scenariusza Bohaterem jest boski seks smok
Todd jest wolny Bo wie, że jego laptop jest ze mną
Nie martwi się o złodziei komputerów Gdy załatwia potrzebę swą
- Jestem strażnikiem - Strażnikiem
Na straży laptopa faceta o imieniu Todd
Nie pytaj o hasło Bo spuszczę ci srogi łomot
Jam laptopa pilnujący bóg
Napisy: Przemysław Stępień