Potężna Kathleen SŁOWO NAJEŻA
PIERDNA I BESTIA NOTARIUSZ – GRA!
Łapać go! Już!
Moon, wracaj! Nie myśl, że nie ugryzę dziecka!
Ciociu Dirt, zastrzel tych, co za mną podążą.
Masz to jak w banku.
Kurde, koniec pocisków.
TRZY DNI WCZEŚNIEJ
- Kurka. - Tak! Snerts!
Tak, wygrałem!
Naskocz mi. I ty. Ty też.
Dziwnie, gdy w domu krzyczy na ciebie twój nauczyciel.
Jestem tu jako przyjaciel waszego ojca.
Przybyły.
ZIMNAWA DOSTAWA
Ziemniaki Kremowe Coddingham
Mam 48 pysznych Ziemniaków Kremowych Cottingham.
- Wiwat! - Dawać!
Co to, u licha, Ziemniak Kremowy Coddingham?
Jerry, to cadillac świątecznych czekoladek w kształcie ziemniaków.
Mięta, czekolada i w środku kawałki pieczonego ziemniaka.
Intrygujące.
Przed laty podarowano nam pudełko z okazji dnia św. Patryka,
gdy Kathleen miała romans w sieci z irlandzkim dżentelmenem
na messengerze AOL.
ŁutSzczęścia69. Świetny gość.
Wirtualny romans Kathleen się skończył,
a my po dziś dzień darzymy te smakołyki ślepą miłością.
Są tylko dostępne w Irlandii, stąd na okrągło poluję na nie na eBayu.
Kupiłeś jedno pudełko dla wszystkich?
Proszę złożyć wymówienie
i odznakę ojca rano na moim biurku.
Aby uniknąć zamieszek, ukryję je do czasu, gdy uczciwie je podzielimy.
Dlaczego nie był pan w szkole w tym tygodniu?
Dla jasności, było „golovnie”.
Jak śmiesz?
Ja wiem. Grono nauczycielskie miało wszy.
Paskudnie.
Spokojnie. Byłem w Gnidach i Chichach. Włosy mam czyste jak łza.
Masz świadomość, że drapiesz się po głowie?
Cholercia.
Halo?
Tak, skarbie. Nie, nie słuchaliśmy.
Jasne. Widzimy się niebawem.
Beef, włącz kanał pogodowy.
Sztorm uznano za kategorię 5. Zaleca się mieszkańcom schronić w domach
- i zabezpieczyć. - Ojej, burza? Typu zamieć śnieżna?
Podrzuci mnie pan?
Nie mogę znów utknąć w tym gównie.
Kiedy ich zasypie, dostają konkretne kuku na muniu.
My? A skąd.
Lepiej schować ostre przedmioty. Bez powodu.
Panie G., śmigamy.
O nie.
Moon, światła zgasły przed sekundą. Nie gryź mi nóg.
Dobrze.
Moon! Nie mój śliczny zad!
Kapitan na pokładzie!
Ojej, co teraz?
Jako pierwszy powiem: Wypasiony strój.
Dziękuję, synu.
Jak nadmienił Jerry, podczas śnieżyc, zamieci i awarii prądu
my, Tobinowie, zaiste mamy tendencję, aby nieco...
- Polewać szalejem mózgomiskę? - Pięknie ujęte, synu.
Dopiero po ostatnim epizodzie, gdy mieliśmy gości,
dotarło do mnie, jak haniebne jest nasze zachowanie.
Jako kapitan tej rodziny, wymyśliłem niezawodny plan.
Dobra, plan może nam pomóc.
Na czas sztormu przebierzemy się i będziemy zachowywać zgodnie z zasadami
najlepiej uregulowanej marynarki na świecie.
Brytyjskiej Królewskiej Marynarki.
To twój pomysł?
Znacie powiedzenie: „Każdy pomysł mojego ojca jest idealny”.
Nie będzie chaosu, Sądów Moona...
Jakich Sądów Moona?
To sąd pod przewodnictwem dziecka, ale dorośli traktują go poważnie.
Podtrzymuję.
Nie będzie jedzenia ludzi, słodyczy...
- Co? - Co? Buntuję się.
Ja też. To jest do kitu.
Bunt jest zakazany.
Zapewnimy trzy zdrowe posiłki dziennie.
Tato, wiadomym jest,
że to tobie zdarza się mieć największego kręćka zakręćka.
Jak wtedy, gdy byłeś przekonany, że masz, cytuję:
„Tę samą chorobę, co Tim Allen w Śniętym Mikołaju”.
Albo jak nam kazałeś nie spać przez 36 godzin, aby uniknąć,
cytuję, „węży burzowych”, które, cytuję, „żywią się snem”.
Tak, podczas minionych burz pozwalałem sobie na świrka.
Zapewniam was, że ten plan pozwoli mi zachować trzeźwy umysł.
Dom Tobinów to teraz okręt brytyjskiej marynarki,
znak rozpoznawczy: HMS Idealna Rodzina.
Jestem jego kapitanem, Moon pierwszym oficerem.
Nie próbuj mnie urobić.
Judy, jesteś pierwszym porucznikiem, jak to mówią Brytyjczycy.
Ham to drugi porucznik.
Honeybee i Wolf, współ-trzeci porucznicy.
Tak, jestem trzecim taty!
Skarbie, nie.
W ramach rewanżu
Jerry obejmie wygodne stanowisko najlepszego przyjaciela i powiernika.
Dobrze.
Golovkin, skoro masz wszy, będziesz beczułkowym.
Kto to beczułkowy?
Chory chłopiec w beczce.
Skoro nie mamy beczki, zapraszam do aresztu.
Spalmy też jego ubrania.
Jasna sprawa. Strój kosztował trzy dolce.
Idealnie. Jerry, daję ci zeszyt i długopis do prowadzenia ewidencji.
Daję też zapewnienie, że będziemy zachowywać się normalnie
na czas trwania burzy.
Nie wierzę wam, a tak naprawdę uważam, że już świrujecie.
Chętnie wyprowadzę cię z błędu.
Witam załogę na pokładzie HMS Idealna Rodzina.
Podróż tę rozpocznie dzwonek.
Żagle hej!
Cudowny, rześki dzień na morzu. Nieprawdaż, Jerry?
Jest bardzo spokojnie i normalnie.
Tak, zwyczajny dzień z dziećmi ubranymi w zawadiackie stroje żeglarzy
i udającymi, że dom to okręt.
Tato, nie chcę uprzedzać faktów,
ale to stanowczo lepsze niż powolne popadanie w obłęd.
A nie mówiłem, że nieco porządku wiele zmieni?
Tato, martwiłem się o ciebie, ale wiesz, że kocham obowiązki.
Normalnie wyżłopałbym już dwie butelki syropu klonowego
i doszłoby do rękoczynów z Judy o króla The Bachelor.
- Brad Womack! - Lorenzo Borghese.
Dlatego jesteś singielką.
Borghese? Raczej „Rzyg-ghese”.
W temacie rzygania,
marzy mi się te 48 Ziemniaków Kremowych Coddingham.
Kapitanie Ojcze, kurs na Zatokę Ziemniaków Kremowych?
Nie cukru nam trzeba, pierwszy oficerze Moon, a porządku.
Jerry, wpis do dziennika kapitana.
Dzień pierwszy na pokładzie HMS Idealna Rodzina.
Wypłynęliśmy liche kilka godzin temu i morale jest wysokie.
Nie ma śladu walk na klapsy, szkorbutu, sinych sutków, kanibalizmu czy Sądu Moona.
Zadbano nawet o zawszonego beczułkowego. Śmiem twierdzić, że plan był idealny.
Dzień drugi. Marynarze ochoczo spożywają pożywne śniadanie,
zwykłą owsiankę i ożywczą szklankę wody.
Napełnią wszystkich zarówno krzepą, jak i wigorem.
Po posiłku czas na ćwiczenia.
Cieszą sute obiadowe racje gotowanego kurczaka,
jak i morale załogi.
Ta rutyna ma zapobiec zamianie naszych mózgów w papkę,
ale zaczynam się czuć jak zwierzę w kołowrotku.
Jak...
- Chomik? - Tak, Jude-mik?
Chomik, nie Hamik... Olej.
Proszę wybaczyć, moi żeglarze.
Muszę przygotować wieczorną rozrywkę.
Zgadzam się z Hamem.
Gotowane jedzenie i sprzątanie mnie nie wycisza.
Bez obaw, moja stłoczona Saro.
Tata ma wszystko pod kontrolą.
Wątpliwe.
Jak śmiesz wątpić?
To oczywiste, że wasz tata powoli odchodzi od zmysłów.
Nasz tata?
Nie, ewidentnie nic mu się nie mąci w makówce.
Nie widzieliście Buntu na Bounty albo Cast Away?
Jest o krok od francuskiego pocałunku z piłką.
- Wykład marynarski, ahoj! - Ojej.
Witajcie, żeglarze, na cyklu wykładów kapitańskich.
Prawidłowe szorowanie wymaga wiadra gorącej, mydlanej wody.
SZARMANCKIE SZOROWANIE
Mop należy zanurzyć w wiadrze...
...aby wchłonął gorącą, mydlaną wodę.
Potem szorujemy w przód i w tył.
...azymut kompasu i ustawiamy mop na kurs północny...
To szlachetna teczyna, więc ścieramy piaskowcem...
Wykłada już o szorowaniu kilka godzin.
- Powtarza się w kółko. Co się dzieje? - Pułkowniku, masz coś do dodania?
Informacji o szorowaniu było sporo i chyba już ogarniamy.
No to poprzyjcie słowa mokrymi ścierkami.
Tak właściwie to opóźnimy posiłek, aby wyszorować ściany,
blaty, pojedyncze monety w słoiku przekleństw i krokwie.
O rety.
WIELE, WIELE, WIELE GODZIN SZOROWANIA PÓŹNIEJ
Golovkin chyba miał rację.
Wasz tata chyba trochę za bardzo poczuł się...
Jak Pan i Szajba?
Na pewno ma ważki powód, by trzymać sztuczną papugę na ramieniu,
rozmawiać z nią i nawet ją całować.
Co mówisz, Darius?
Udany żart, mój piękny ptaku.
Jeśli tacie trochę poluzowała się śruba w mózgownicy,
możemy to wykorzystać.
Ojcze, w imieniu załogi uniżenie proszę,
aby każdemu dano po jednym małym smakołyku do kolacji.
Może Ziemniaki Kremowe Coddingham?
Historyku statku, najlepszy przyjacielu i powierniku.
Tak. Pójść po ziemniaki?
Nie, zapisz do dziennika.
Drogi pierwszy oficerze Moon, prośba odrzucona.
Ty draniu.
Tato, jesteśmy uwięzieni od 51 godzin.
Prosimy tylko o maluśki przysmak,
dopóki nie odzyskamy prądu.
A także, aby odzyskać telefony, porzucić obowiązki i wykłady.
Stanowczo odmawiam. To moja podróż i trzymamy się kursu.
- A nie mówiłem? - Milcz, beczułkowy.
Widzę, że listwy przypodłogowe statku są brudne.
Posprzątajmy przed snem.
Jerry, skocz, proszę, po paczkę szczoteczek do zębów z piwnicy.
DZIEŃ TRZECI
Co?
Piraci z „Cholibków”: Klątwa Jakiego Czorta?
Tato, jest czwarta rano.
Pora wyczyścić galerę.
Jerry, zapisz w dzienniku.
Dzień trzeci zaczął się bladym świtem zmotywowany moim prężnym dowództwem.
SENNE SZOROWANIE: TAK! TO MOŻLIWE!
Jestem dumny ze swych wojsk, więc Darius, mój towarzysz naramienny,
zachęcił mnie do przemyślenia mojego dekretu deserowego.
Tak.
Ciemna czekolada? Ohyda. To praktycznie warzywo.
Proszę wybaczyć. Muszą zająć się prywatną kapitańską sprawą.
Rozmawiałem dziś też przez telefon z panią Mikołajową.
Powiedziała, że węże śnieżne wróciły i nie znoszą uśmiechów.
Proszę mieć to na uwadze.
Dość tego! Temu człowiekowi wypłynęła szajba spod łajby.
Koniec!
Moon, co robisz? Nie możesz zabić taty. Przerabialiśmy to.
Boże, nie.
- Tato! - Ty pokręcony kapitanie okrętowy!
Zjadłeś 48 ziemniaczanych łakoci?
To nie tak, jak myślicie.
- Tak je znalazłem. - Odpuść sobie, tato.
Nakryto cię na wyżerającym uczynku.
Twoja załoga głoduje,
a ty opychasz się ziemniakami kremowymi,
dostępnymi tylko za oceanem lub w ziemniaczanym dark webie.
Nie zjadłem ich. Przysięgam.
Zszedłem tu po środki do szorowania.
Po deserze chciałem poszorować się wzajemnie oraz węże.
Pani Mikołajowej też przyda się szorowanko.
Kapitanie, zwalniamy cię z obowiązków ze skutkiem natychmiastowym.
Co? Chyba nie chcecie...
Możemy chcieć!
Za uczynki złego, buntem w niego!
I wiesz co? Chciałbym wnieść oskarżenie.
- Ja też! - I ja!
Być może nie oszaleliśmy dzięki tobie, ale naszego szału nie uniknąłeś.
Zabroniłeś Sądu Moona, ale Sąd Polowy Moona to co innego.
- Załatw sobie prawnika, chłopie. - Darius, ani słowa.
SĄD MOONA ROZPRAWA
Porządek na sali!
Rozpoczynamy obrady specjalnego sądu polowego.
Rozpoznaję powodów, Hama, Judy i Wolfa Tobina...
ofiar oskarżonego, kapitana Beefa Tenderloina Tobina,
który jest winny.
Nie można uznać mnie winnym przed rozprawą.
Oddalam. Kto będzie reprezentować powodów w sprawie?
- Ja, Wysoki Sądzie. - Podtrzymuję.
A kto będzie reprezentować obleśnego kartoflanego knura,
który jest najgorszy i na wskroś winny? Zamykam rozprawę.
Nikt? Dobrze.
Zajmę się więc skazaniem na śmierć.
Proszę was. Błagam, Jerry.
No dobrze.
Stenograf sądowy Zakażony Beczułkowiec, proszę odczytać zarzuty.
„Kapitan Beef Tobin jest oskarżony
o bycie wstrętnym kartoflanym knurem, chrum, chrum”.
- Podtrzymuję. - Sędzia Moon.
Jeśli Wysoki Sąd pozwoli, chciałbym coś rzec.
Zezwalam, Beczułkowy.
Czuję się zobowiązany wskazać,
że sąd polowy z reguły jest dla buntowników.
Nie dla kapitana.
Doprawdy?
Skoro jesteś takim jego fanem,
może dołącz do niego jako oskarżony?
- Że co? - Oskarżamy cię o bycie pretensjonalnym
- i nauczycielem w szkole. - Podtrzymuję!
Proszę usiąść obok mego ojca. To samo krzesło.
Ale on ma wszy.
Doprawdy?
Rozprawa w tej sprawie odbędzie się „głupniastego” durnia.
Kto będzie stenografem?
Ja mogę.
Pasażer na gapę.
Ciociu Dirt, skąd się wzięłaś?
Przyszłam do głównego domu, gdy zaczęła się zamieć.
Zajrzałam do kuchni,
a tam wszyscy robili porządki, ubrani jak scjentolodzy,
więc ukryłam się w schronie.
Miałam broń, piersiówkę i zapasową piersiówkę. Byłam ustawiona.
Piersiówki się skończyły, a to brzmi fajnie.
- No to piszę się. - Podtrzymuję.
Ciocia Dirt zostaje uznana za stenografkę sądową
i ławę przysięgłych.
Wnoszę też o bycie publicznie pijanym pyskaczem.
Udzielam zgody.
Iii-haa, Wysoki Sądzie.
Jeśli nie ma dalszych wniosków,
zacznę rozprawę Beefa Tenderloina Tobina o bycie okropnym kapitanem
i ohydnym kartoflowym prosięciem.
MOWA WSTĘPNA POWODÓW
Radczyni Honeybee, poproszę mowę wstępną.
Wasza Wysokość, panna Przysięgła...
- Obecna. - ...zacznę od pytania.
Czym jest „ziemniaczana świnia”?
Webster definiuje „obleśną ziemniaczaną świnię” tak:
Mężczyzna z czerwoną brodą, pozbawiony duszy,
który podczas zamieci głodzi i torturuje własne dzieci, ich olśniewające żony...
Winny podanych zarzutów.
...przemiłego brata olśniewającej żony, Jerry’ego,
który nigdy by nikogo nie skrzywdził,
- oraz jego. - Hej!
Czasami dla zabawy mówię: „Nie mam nic do dodania”,
tym razem serio nic nie mam,
bo każda osoba w tym pokoju, poza ciocią Dirt,
widziała ziemniaczaną świnkę, Beefa Tobina, na czworakach
jak wcina ziemniaki, siorbie ziemniaczaną breję,
na swój świński sposób...
- Sprzeciw. - Na jakiej podstawie?
Nie zrobiłem tego.
Należało o tym pomyśleć wcześniej.
Konkludując, ta świnka poszła do piwnicy, ta świnka pożarła czekoladki,
a Ziemniaki Kremowe Coddingham były „mniam, mniam”,
aż trafiły do jego żołądka.
Cios w krtań, nie mam więcej pytań.
Wysoki Sądzie, mogę podejść do ławy, by pocałować żonę?
Odrzucam. Jerry, proszę o mowę wstępną i końcową.
MOWA WSTĘPNA I KOŃCOWA OBRONY
Na świadka mowy wstępnej i końcowej wzywam kapitana Beefa Tobina.
Sprzeciw. Nie można wezwać świadka podczas mowy wstępnej.
- To pogłoski, Wysoki Sądzie. - Dopuszczę.
Tato, zapraszam na świadka.
Beef, jesteś tylko człowiekiem. Prawda?
- Winny. - Sprzeciw.
To ja tu wydaję wyroki.
Podtrzymuję.
Jak każdy człowiek, lubisz czekoladki, zwłaszcza czekoladki rzemieślnicze?
Bywa, że ulegam pokusie diabła w brązie.
Czyli ty, jak przyznajesz, jako zwykły człowiek
byłeś trzy dni na morzu, przytłoczony brzemieniem odpowiedzialności
i z niewdzięczną załogą.
- To prawda? - Tak jest.
Próbowałem zadbać o naszą poczytalność, choć Mikołaj mnie ugryzł
i powoli się nim staję, tak jak Timothy Allen.
- Darius się strasznie martwił. - Ależ oczywiście.
Argumentuje niepoczytalność. Genialne.
Będąc pod taką presją,
zszedłeś do piwnicy po środki do szorowania.
I tam to zastałeś, zamknięte pudełko
z 48 Ziemniakami Kremowymi Coddingham.
Pomyślałeś: „A co mi szkodzi? Zjem jednego”.
Ale były takie dobre...
Idealna proporcja czekolady do miętowo-kremowego nadzienia
odciążała mętny umysł, więc wracałeś po więcej.
Nie chciałeś tego robić. Nie!
Postradałeś zmysły przez burzę
i opiekę nad tymi niesubordynowanymi knajakami.
Knajaki, proszę wściekle mamrotać.
Zaufałeś tym żeglarzom,
kochałeś ich, jakby byli twoimi dziećmi,
a oni cię skrzywdzili, kapitanie Tobin.
- Prawda? - Tak.
Mdli mnie od tego.
Szorowali pokład, ale nie wyszorowali własnych serc.
Musicie zatem uznać Beefa Tobina za niewinnego z powodu niepoczytalności.
Kto obwini tego nędznego człowieka za to, że szukał radości czekoladowego posmaku
w tym szalonym, zaśnieżonym świecie? Ja nie. Nigdy!
Jak powiada limeryk leprechauna zapisany na ziemniaku kremowym:
„Ziemniaki to warzywne korzenie wszelkiego szczęścia”.
Na tym kończę swoją mowę.
Przepraszam, pyrowy papciu.
- Zapewnimy potrzebną ci pomoc. - Kurde, Jerry jest dobry.
Czas zatem na wyrok.
Chwila. Mam nowe dowody na to, kto zjadł ziemniaki.
To byłeś ty, Jerry.
Nie słuchajcie go!
Trzy dni temu, gdy przybyły ziemniaki, Jerry mówił, że ich nie zna.
Mógł wiedzieć o limeryku leprechauna,
tylko jeśli sam je zjadł.
- Kurka. - Na Boga!
Porządek na sali!
Dajcie popcorn dla porządku, bo robi się ciekawie.
SĄD POLOWY
Rozpoczynamy rozprawę Jerry’ego Shawa o zabór i pożarcie ziemniaków kremowych.
- Jerry, czy przyznajesz się do winy? - Nie.
Jestem Jerry. Jak już mówiono, nigdy nie robię nic złego.
Kłamca! Morderca!
Nie, Judy. Nie warto. Tak nie wygramy tej sprawy.
Kto będzie bronić pana Shawa?
Ja się podejmę, ale jeśli to zadowoli Wysoki Sąd,
odegram swoją ulubioną adwokatkę,
główną bohaterkę serialu z 1961 roku:
Shirley Dunn: Adwokatka z pistoletem.
Dużo wymachuje bronią i okazjonalnie postrzeli przysięgłego.
Wysoki Sąd jest zadowolony. Proszę.
Honeybee, mowa wstępna.
To samo co ostatnio, ale o moim bracie.
Znakomicie. Pani adwokatko.
Obrona nie ma pytań.
Hej, masz mnie bronić.
Nic z tego, gieroju. Widziałam, jak je zjadłeś.
Sąd teraz głośno westchnie.
Wczoraj w nocy zeszłam do piwnicy po papierosy i świerszczyki.
Wtedy zobaczyłam...
Szczoteczki do zębów.
Ten poranek mi się uśmiecha.
Uważacie mnie za takiego słodziaka.
Idealny, mały aniołek Jerry nie zjadłby kradzionych ziemniaczanych łakoci.
- Dlatego tak długo wam się wymykałem. - Nie za długo.
Zrobiłem to przez niego!
Beef, obiecałeś lepsze tobinowskie przeżycie z zamieci.
Wcale tak nie było.
Siedziałem i prowadziłem twój dziennik,
kiedy powoli zaczęło ci szurać w każdej mózgowej szufladzie.
Tak, zjadłem ziemniaki własnymi ustami,
ale doprowadził mnie do tego Beef.
Równie dobrze mogą pływać w jego brzusiu.
Jestem niewinny, gdyż Beef był złym kapitanem.
Kończąc, wznawiam rozprawę Beefa.
Jest winny. Koniec.
- Niech tak będzie. - Co?
PONOWNA ROZPRAWA PYROWEJ ŚWINI
Mowa wstępna i końcowa.
To co ostatnio i przedostatnio, znów o Beefie.
Cios w krtań, dość już pytań.
Czy ktoś obroni mego ojca, ziemniaczaną świnię?
- Wystąpię we własnym imieniu. - Proszę.
Tak, przyznaję się. Chyba nigdy nie byłem równie obłąkany.
Zaiste odbiło mi na całego,
odkąd zjawiłem się tu w białym kostiumie.
Wiedziałem!
Tym samym chcę skazać siebie na śmierć.
Udzielam zgody.
Zanim jednak wylecę za pokład, muszę wyznać prawdę.
Parę dni temu opowiedziałem plugawe i odrażające kłamstwo.
Nie umrę z tym grzechem na sumieniu.
Mam bowiem całe mnóstwo ziemniaków w piwnicy,
które zwoziłem dla siebie i nie...
Koniec rozprawy. Ciociu, zastrzel tych, co za mną podążą.
Masz to jak w banku.
- Nie waż się jeść ziemniaków! - Kurde, koniec pocisków.
Łapać go! Już!
Moon, wracaj tu!
- Nie myśl, że nie ugryzę dziecka! - Dawaj pyry!
Odzyskaliśmy prąd.
Wciąż mam wszy.
Jak chyba my wszyscy.
Pomysł z Brytyjską Marynarką Królewską chyba nieźle się sprawdził.
Z całym szacunkiem, ale co ty pleciesz?
Nikt nie umarł, nikogo nie zjedzono, a dom jest bardzo czysty.
Nieźle. Co nie?
Tak. Najlepsza jak dotąd zamieć.
Wyśmienicie.
Przepraszam was, ale muszę sprawdzić, co u elfów.
Tylko kilka dni do świąt, a drewniane kaczki są w niedoczasie.
- Tato, połóż się, proszę. - Jasne.
Wesołych Świąt!
Węże burzowe cię dorwą
Lepiej zaplanujcie senny bojkot
Węże burzowe
Czekajcie tylko na ich grzmot
Żywią się REM i lemoniadą Więc nie śpij, poddaj się obawom
Węże burzowe
Przy nich normiki drżą
Węże sztormowe
Księża ku nim uwagę zwrócą
O tak
Wtulcie się pod kołdrą A dzieci ucałujcie
Z głębin nieba spada cała ich struga
Ich łuski zrobione z furii A wrzaski to hałasu maczuga
Węże burzowe
Napisy: Przemysław Stępień