DZIAŁ BADAWCZO-NAPRAWCZY
O! To właśnie nasz problem.
Czasopoślizg.
W POPRZEDNICH ODCINKACH
Tkalnia Temporalna to serce Agencji.
Tutaj surowy czas jest przetwarzany w fizyczną chronologię.
Gałęzie się rozrastają.
Tkalnia jest przeciążona.
Jak się tam dostać?
Otworzy je tylko twórca kodu
przy pomocy skanu profilu czasowego.
- Ten, Który Trwa. - To on.
Ten, Który Trwa.
Nauka zawsze jest fantazją, nim ziści się jako fakt!
Zabrzmi to dziwnie. Miota mną między czasami.
WRZECIONO W STANIE KRYTYCZNYM
Przycinasz się dopiero, jak to świeci na zielono.
Zielone znaczy przycinaj.
Jesteś!
Byłem w przyszłości i widziałem cię. Coś było źle z agencją i ty tam byłaś.
Chcę wiedzieć czemu.
Jak zostaniemy, wszyscy zginiemy.
Chcą zniszczyć wszystkie gałęzie.
Wysadzać co się da!
Spytałeś, co zrobię, gdy pojawi się jeden z jego wariantów.
- Zabiję go. - Nie znasz mnie.
Zabierzcie go stąd.
Twoją obsesją jest władza.
Znam wielki sekret.
Wściekniesz się.
Nie zawsze był samotny.
Muszę ci coś pokazać.
Co to?
Zobaczysz.
Prawie gotowe.
Utopia na końcu czasów.
Za nas.
Za wszystkie czasy.
Zawsze.
Ravonno Renslayer, z ciebie jest cudo.
Z dumą stanę z tobą u steru.
Przełom w wojnie to twoja zasługa.
Dziękuję, że jesteś po mojej stronie.
Agencja czeka na nasze rozkazy.
Idziemy?
Dogonię cię.
To była długa podróż.
Do zobaczenia.
Zawsze.
Hej, szefie. Zagramy partyjkę?
Nie dziś. Odpal Protokół 42.
Już czas?
Skasuj jej pamięć.
Na pewno?
Skasuj pamięć im wszystkim.
Skoro każesz.
Przepraszam.
Byłam tu już.
Tak.
Pomogłam mu wygrać?
Mało powiedziane. Dowodziłaś armią.
Więc wybudował sobie zamek.
I siedział na tronie,
a ja tyrałam, żeby nikt go nie strącił.
Można to tak ująć.
Jakie są wnioski?
Że nie jest nam potrzebny. Może nigdy nie był.
Agencja.
Inżynierowie proszeni do komory rdzenia.
Chronowęzły 11, 29, 14 wyłączone.
Czy ty...
Ty...
Dzień dobry.
Przestańcie.
Spokojnie. Wszystko gra.
Czego ode mnie chcecie?
Chodź z nami, pokażemy ci.
Wcale mnie nie uspokoiłeś, jeśli taki miałeś zamiar.
Profesorze, aż boję się myśleć,
co Renslayer i Minutka ci o nas mówiły, ale to nieprawda.
Chyba że nas chwaliły.
Mówiąc krótko, musisz nam zaufać. Mamy mało czasu.
Jestem z Chicago, kolego.
Ze światowej stolicy przekrętu. Nie ufam nikomu.
Bal na całego. Witamy.
Coraz weselej. Zależy wam na mnie.
Ravonnie zależy na mnie.
Tej nawiedzonej zagar-babie też.
Mam prawo wiedzieć, co i jak.
Nie przeczę.
Chronowęzły 32, 81, 7 wyłączone.
Czy to... moje Wrzeciono?
Tak. Twoje Wrzeciono.
Tylko ty możesz je naprawić.
Ładne rzeczy.
Dox żyje?
Siedzi z całą resztą.
Nie możemy ich tak trzymać.
Co proponujesz?
Liczę na ciebie.
WRZECIONO W STANIE KRYTYCZNYM
Usiądź.
Kiedyś wiedziałabym, co robić.
Przyciąć całą bandę. Skuteczne, czyste, bez komplikacji.
- To chcesz zrobić? - Nie wiem.
Ktoś mnie przekonywał, że Agencję trzeba zmieniać.
I to już, zaraz.
Czyli polityka grubej kreski?
Dox jest generałem. Chce chronić Agencję.
To była jej misja.
Może ją znów wypełniać,
jeśli przekonasz ją, że warto.
Wątpię, żeby mi się udało.
Nie bądź taka pewna.
Mnie przekonałaś.
Tędy.
- Zbudowałem to wszystko? - No...
- A więc tak? - Wiesz...
Czy też raczej zbuduję?
- Poniekąd. Nie całkiem ty. - Tędy.
Mogę na to zerknąć?
- Nie. - Naprawdę, nie warto.
I spieszy nam się.
Słuchaj. Jak rozwiążesz nasz problem,
będziesz mógł wszystko zwiedzić.
Wrzeciono nadal jest przeciążone.
Nie rozumiem.
Poprawiliśmy wszystko, co się dało poprawić.
Victorze...
To są Casey i Ubi.
Ubi?
Uroboros.
- Uroboros? - Tak, to ja.
Autor Instrukcji AOC?
Tak.
Ale wszystkiego, co wiem, nauczyłem się
od Victora Timely'a. Gdyby nie brak środków,
byłby z niego drugi Einstein.
Jak masz na imię?
Victor.
Ale skoro twoja wiedza pochodzi od niego, a jego od ciebie...
- Właśnie. Kto był pierwszy? - Wąż, który zjada własny ogon.
Panie Uroboros, może pan podpisać mój egzemplarz?
Jeśli pan podpisze mój.
Niemal mieszkałem wśród tych genialnych projektów.
Opis obwodu elektrycznego...
- Obwodu. - Poezja, czysta poezja.
Wybaczcie, że przerywam te czułości, ale może najpierw naprawa, potem podpisy?
Tak, chodźmy.
Ubi, jaka sytuacja?
Mamy dobry plan.
- Okej. - Naprawdę dobry.
Mamy plan. Casey?
Oto model Wrzeciona. Darujcie, że taki tandetny i niestaranny.
Nie trzyma skali. Tylko jedna warstwa farby.
Nie zdążyłem też wyrzeźbić figurek nas wszystkich.
Wrzeciono.
Wstyd mi, że Victor ogląda ten bubel.
NIE W SKALI
Masz bardzo wysokie standardy.
Dobrze. Jaki jest plan?
Prosty.
Ktoś z nas musi zanieść Kalibrator Przepustowości na koniec rampy.
Załadować go do wyrzutni.
Następnie nacisnąć zielony guzik.
- Zielony. - I wystrzelić go w stronę Wrzeciona.
Gdy połączy się z nim,
zwiększy odpowiednio wydajność, co pozwoli przetworzyć gałęzie,
które powstały, gdy ktoś zabił
Tego, Który Trwa, uwolnił linię czasu i skomplikował mi życie.
Jak zadziała Kalibrator Przepustowości na Wrzeciono?
Pierścienie są znacznie za wąskie.
Zgadza się.
Trzeba je powiększyć, żeby gałęzie swobodnie przechodziły.
Ale jest gigantyczny problem.
- Wielki. - Jaki?
O wiele mocniejsze promieniowanie,
w tej strefie, niż kiedy był tam Mobius.
O wiele.
- Mocniejsze? - Tak.
Czyli Loki będzie musiał nieźle galopować, co?
Chwila. Czemu nagle to ja mam galopować?
Twoja kolej.
Kto tak powiedział? Dlaczego moja?
Bo na pewno nie moja.
- To nie znaczy, że moja. - Słuchajcie.
- Wygląda jak ty. - Jak ja?
- Ma skafander. To może być każdy. - Nosi hełm.
- Nikogo nie przypomina. - To nie ja.
Nieważne, kto to. Rzecz jest do zrobienia.
Ale musi pójść ktoś naprawdę szybki.
Dobrze. To na co czekamy?
- Jest jeszcze jeden problem. - Jaki?
Cały plan to tylko teoria, bo Kalibrator Przepustowości
- jeszcze nie działa. - Czemu?
- Nie działa. - Niech zgadnę.
Krzywa rozpadu temporalnego rośnie
szybciej od przyrostu przepustowości zapewnianej przez Kalibrator.
Żeby nie wiem co. Ale skąd wiesz?
Borykałem się z tym samym problemem,
aż w końcu zrobiłem to.
To prototyp. Nadal.
Ubi, zadziała?
Integracja układów, o ile jest możliwa, na pewno trochę potrwa.
Dość długo.
Mój Uroburosie, jeśli ktoś tego dokona,
to tylko ty i ja.
Dobra, dajmy im w spokoju popracować.
Co powiesz na kawałek placka w międzyczasie?
- Placka? - Tak.
Co jest z tobą nie tak?
Ściągnąłeś mnie tu, błagając o pomoc,
więc chyba mniej więcej czaisz powagę sytuacji.
Cały ten wasz sracz stoi w ogniu,
a ty chcesz zostawić wszystko akurat im i całkiem spokojnie żreć placek?
- Świetny pomysł. - Czekaj.
Nie będę czekać. Pospiesz się. Chodźmy jeść ciasto. Czemu nie?
Świetny pomysł. Kogo rusza, że giną setki gałęzi?
W Agencji zegary nie tykają, nie?
Wiesz, że jesteś wariantem, ale tamto życie cię nie obchodzi, co?
Po prostu kłopoty w pracy.
Linie czasu to tylko kreski na ekranie.
Nie ma znaczenia, jeśli znikniesz.
Nie chciało ci się nawet sprawdzić, która jest twoja.
Kogo obchodzi, że parę zniknie?
Smacznego.
Ktoś coś powie?
Nie? Dobra.
Słuchajcie.
Nie mamy żadnej broni.
Nie możemy też liczyć na przewagę liczebną.
Ale jeśli wszyscy trochę pogłówkujemy,
rozgryziemy ten problem, wyrwiemy się stąd
i wrócimy do normalnego życia.
Jak powiedział Galileusz
- czy może Churchill... - Przestaniesz chrzanić?
Nie mam zamiaru tu zginąć!
Naprawdę?
Wyglądało na to, że się poddałeś, kiedy zdradziłeś nasz plan.
- Nie wiedziałem, że wiesz. - Tak.
O twoich wyczynach aktorskich też, Brad.
Zasłużyłem na tamto życie.
Jak chyba my wszyscy.
- Nie sądzisz, że zasłużyłaś? - Nie!
Nie.
Nie masz prawa nas tu trzymać.
Nie bawi mnie to.
A już najmniej rozmowy z tobą.
Ale wiem, że troszczysz się o Agencję, że chcesz ją chronić.
Inaczej by mnie tu nie było.
- Czego chcesz? - Twojej pomocy.
Twojej i twoich ludzi.
Jeśli trzeba będzie bronić Agencji przed Renslayer lub kimś gorszym,
można wam zaufać?
Mówisz serio.
Jeśli pomożecie, porozmawiamy.
Jak mogę ci zaufać?
Możemy nie zgadzać się w większości spraw,
ale zależy mi na Agencji, na jej ludziach.
Tobie też. Zaufaj temu.
Niech przemyślą sprawę.
A co jeśli na to nie pójdą?
Pomóż Mobiusowi pilnować Timely'a.
Normalnie jakieś jaja.
Zgubiłam się.
Nie szukałam Komory Plackowej.
- Gadaj. - Jeśli chodzi o Mobiusa...
Usiłuje w tym znaleźć jakiś sens, jak my wszyscy.
Dla ścisłości to ja prosiłem cię o pomoc. Wypięłaś się.
Dla ścisłości wcale nie.
Jestem tutaj, tak? Znów!
Jesteś tu dlatego, że nie mogłaś go zabić.
Nie mogłam.
Nie dałam rady.
Wyglądał na przestraszonego. Ten, Który Trwa, nie był przestraszony.
A może był, ale nie zauważyłam.
Jakiś czas temu mój brat został wygnany z Asgardu
i wysłany na Ziemię.
A kiedy wrócił, był inny.
Odmieniony.
Uznałem, że to słabość.
Wyśmiałem go.
Że zmiękła mu rura.
Kto mięknie, ten ginie.
Darowałaś życie Timely'owi.
Dzięki temu Agencja i linie czasu przetrwają.
Ich mieszkańcy nie zginą. Im też ocaliłaś życie.
Masz wiele zaufania do tych trzech nerdów.
Nie zapominaj o Dox. Też jest z Agencji.
Te martwe gałęzie, martwi ludzie,
- to wina Agencji. - A co z tymi gałęziami,
które wciąż istnieją?
To zasługa Mobiusa i B-15.
I tych nerdów, Ubiego i Caseya.
A jeśli się mylisz?
Może to błąd wciąż wierzyć, że Agencję da się w ogóle naprawić?
Może źle, że go nie zabiłam?
Łatwiej byłoby wszystko zburzyć i zacząć od nowa.
Jasne. Spalić. Proste.
Niszczenie jest proste. Unicestwianie to łatwizna.
Trudniej naprawić, co się zepsuło.
Najtrudniej jest wierzyć.
Mam wierzyć, że Timely ocali Agencję.
I że stanie się ona pozytywną siłą.
Trzeba wierzyć, że Timely nie zamieni się w Tego, Który Trwa, lub kogoś gorszego.
Sporo trzeba tej wiary.
Aż taki z ciebie optymista?
To po prostu najlepsza opcja.
Czyli wpuścicie go za kulisy, pokażecie, jak wszystko działa,
i odeślecie do domu?
Może tak będzie lepiej. Mieć go na oku, chronić go.
Sterować jego życiem. To już było.
Nie możesz dać ludziom wolnej woli, a potem zostawić.
To do niczego nie prowadzi.
Na dobre i na złe, linie czasu zostały uwolnione.
Naszym zadaniem jest je chronić.
Od nas zależy, czy zrobimy to lepiej niż Ten, Który Trwa.
Cokolwiek zrobimy, bawimy się w Boga.
Jesteśmy bogami.
Przytną nas, gdy przestaniemy być potrzebni.
Zawsze tak robią. Agencja przycina zdrajców.
Potrzebny nam plan B. Wyjście awaryjne.
B-15 wie, co to honor. Wiem to, choć z nią walczę.
Nie ufam B-15.
Renslayer. Gdzie B-15?
Realizuje plan przejęcia władzy nad Agencją.
Ale razem możemy ją powstrzymać.
Uratować Agencję.
Interesuje cię tylko ratowanie własnej skóry.
A ty naprawdę bardzo mnie zawiodłaś.
Wiem. Pracuję nad sobą.
Wrzeciono jest na granicy implozji.
Nie ma mnie raptem kilka dni,
a Agencja jest o krok od unicestwienia.
Mają ją wykończyć dwa warianty?
Czy tego właśnie chcesz?
Jaki w takim razie masz plan?
Każdy, kto do mnie dołączy, wyjdzie za mną przez ten portal
i pomoże mi przywrócić porządek w Agencji,
będzie miał życie na linii czasu, jeśli tego zechce.
A więc nie oceniasz trzeźwo sytuacji.
Pierwszy raz od dawna oceniam sytuację bardzo trzeźwo.
Przestańcie.
Twoja biografia na linii czasu rozwijała się imponująco.
- Nie chcesz do niej wrócić? - X-5.
Bradley. Spójrz na mnie.
Aż tak dobrze było ci na linii czasu?
Jakie to uczucie wiedzieć, że wolimy raczej zginąć,
niż pójść za tobą?
Chodźmy, X-5.
Niewiarygodne.
- Tak! - Jak to wygląda?
- Wszystko idzie zgodnie z planem. - Dobrze.
Co to?
Magiczny napój Mobiusa. Prosto z automatu do kakao.
Właśnie padła diagnostyka.
- Co? - Tak.
A automatu...
- do kakao? - Tak.
Ten TempPad nie działa.
Mobius, pokażesz TempPada?
Macie do niego maszynę?
Tak. Zainteresowała cię.
Dziwne. Ten też się nie łączy.
Ten automat do kakao...
- Mogę go obejrzeć? - Zaczekasz chwilę?
- Jak to? - Mogę go zabrać.
Tak? Dobra. On cię zabierze.
BRAK DOSTĘPU
Nie masz dostępu.
Przepraszam.
Gdzie to urządzenie?
Dziwne. Wszystkie pliki są niszczone na bieżąco.
Znów instalowałeś pirackie gry?
Nie. Raz się sparzyłem i wystarczy.
- Coś go rozwala od środka. - Twój też nie działał.
- Co? - To Panna Minutka.
- Przejęła kontrolę nad systemami. - Dlatego TemPady nie działały.
Bierz Kalibrator, idziemy po Timely'a.
- Co jest? - Timely zniknął.
A Minutka wróciła.
Dox i jej ludzie nie żyją.
- Co? - Tak.
To robota Renslayer.
Kalibrator gotowy?
Teoretycznie. Nie miałem czasu go przetestować, ale bez Timely'a
to wszystko jedno.
Bez jego profilu nie otworzymy grodzi. Jesteśmy zamknięci.
Musimy się dowiedzieć, kto zabrał go na linię czasu.
- Musi tam być. - Nie.
Renslayer nie zależy na nim.
Jej chodzi o Agencję. Są gdzieś tutaj.
- Kolego, nie wiem... - Rusz się.
...o czym ty bredzisz.
Siadaj.
Co za szczęście, że jesteście całe.
- Panno Ravonno... - Siedź.
Siedzę.
- Chciałbym... - Mam dość twoich kłamstw.
Będziesz mówić, kiedy powiem, że możesz. Tylko wtedy.
Teraz nam powiesz, gdzie znaleźć swoje urządzenie.
A jeśli nie spodoba ci się, co mam do powiedzenia?
Wtedy Łowca X-5 zada ci
skomplikowaną i bardzo bolesną śmierć.
Pudełko czeka.
Drogie panie,
sądzę, że moja odpowiedź przypadnie wam do gustu.
Kod AOC 1127.
- Personel proszony... - Pospiesz się.
...do drzwi ewakuacyjnych.
Dalej!
Kod AOC 1127.
Personel proszony do drzwi ewakuacyjnych.
- Nie masz dostępu. - Loki?
- Jesteś cała? - Tak. Nienawidzę tego zegara.
- Próbuje nas spowolnić. - Idź schodami.
Zniszczenie Wrzeciona nieuchronne.
To jeden z tych dźwięków, które lepiej słyszeć z daleka.
Czas ucieka. Szybciej.
Personel proszony do drzwi ewakuacyjnych.
Kod AOC 1127.
Mam jest czas.
Personel proszony do drzwi ewakuacyjnych.
WRZECIONO W STANIE KRYTYCZNYM
Nie masz dostępu. Nie masz dostępu.
Nie masz dostępu.
Też mam swoje patenty.
Nie.
Dawaj.
Jesteś wreszcie.
Obiecuję, to nabierze sensu.
Halo?
Wreszcie. Czemu tak długo to trwa?
Ubi?
- Szybciej. - Minutka wszystko sabotuje,
- spowalnia nas. - Co?
Mogę ją wyłączyć, jeśli zrestartuję system.
Tak. Zrestartuj.
- Wyłączą się zabezpieczenia. - To co?
- Co stracimy? - Protokoły kontroli.
Czyli?
Stabilizatory blokujące stosowanie magii na terenie Agencji.
Też bym musiał wyłączyć.
- Wyłącz! - Wyłącz!
Kalibrator podłącza się tutaj.
- Jak mówiłem, mamy mało czasu. - Gra na zwłokę.
- Potrzebuję jednego z... - Rozumiem. Teraz...
Coraz gorzej.
To nie jest zwykły skok napięcia. Zaraz to zbadam.
Ktoś próbuje zrestartować system. Tracę dostęp.
Jestem wyłączana.
Nieładnie tak przedrzeźniać.
Coś kombinują. Co się z tobą dzieje?
Deaktywują mnie. Tracę funkcje kognitywne.
Zostało mi kilka chwil.
Victor, chcę ci coś powiedzieć...
Nigdy nie będziesz nim.
Cześć, jestem Panna Minutka. Już czas...
No ładnie.
- Coś nowego. - Idź.
Co powiesz, X-5?
Masz ochotę na rewanż?
Raczej nie.
X-5, co się dzieje?
Jak tu miło.
Chodź na chwilę.
- Chodź tu. - Co się dzieje?
Tak się cieszę, że cię widzę.
- VIctor! Idziemy. Teraz! - Co?
Chodź. Szybko.
- Którędy, czarodzieju? - Tędy. Winda.
Ocaliłeś mi życie.
Masz okazję się odwdzięczyć. Chodź.
- Ubi, już jest. - Szybko. Do mnie.
- Victor, chodź. Co robić? - Tutaj.
Kalibrator czeka w śluzie.
Ale najpierw musimy zrobić skan profilu pana Timely'a,
żeby otworzyć grodzie.
- Dobra, to już. - Włóż głowę do skanera.
Czy to bezpieczne?
Nie testowałem go. Ale teoretycznie...
Spokojnie.
Nic ci nie grozi.
- Daj, potrzymam. - Proszę.
Witaj, Ten, Który Trwa.
Mogę już wyjąć?
Udało się.
Jest gorzej, niż myślałem.
Musimy działać szybko.
To kto idzie?
Ja. Idę założyć skafander.
- To już. - Do roboty.
Chwila. To powinienem być ja.
Nie musisz.
Ależ tak.
Coś może pójść nie tak.
A ja wiem, jak działa Kalibrator.
- Dobra. - W porządku, to już.
Nie ma czasu na kłótnie. Szybko. Chodź.
Słuchaj. Schodzisz, zakładasz skafander.
Kiedy drzwi się otworzą, idziesz rampą najszybciej, jak się da.
Ładujesz Wzmacniacz, odpalasz i wracasz do nas. Jasne?
Jasne.
Nie wolno się bać.
Powodzenia.
Nie wolno się bać.
Ile ma czasu?
- Niewiele. - Zdąży.
Martwi mnie poziom promieniowania.
- Skoro jest wyższy niż poprzednio. - Da radę.
- Gotów. - Dobra, otwieraj.
- Zaczynamy. - Jazda.
ZA WSZYSTKIE CZASY. ZAWSZE
Co się stało?
Co... Gdzie on jest?
Zniknął.
- Co się stało? - To koniec.
- Co... - Nie żyje?
Promieniowanie jest za mocne.
- Co zrobiliśmy nie tak? - Nie wiem.
- Co się stało? - Nie wiem. To nie ja.
- Co się stało? - Nie wiem.
Nie wiem.
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVEL
Napisy: Kuba Wecsile