Aresztuję cię za zakłócenie Świętej Chronologii.
Czy się przyznajesz?
W POPRZEDNICH ODCINKACH
Narodzili się wszechwiedzący Strażnicy Czasu
i stworzyli Świętą Chronologię.
Ludzie zbaczają czasem z tej drogi.
Nazywamy ich Wariantami.
Tak w ogóle, agent Mobius.
- Od dawna tu jesteś? - Nie wiem.
Ciężko stwierdzić, czas płynie tu inaczej.
Nie mogę wrócić, prawda?
Nie obiecam ci zbawienia, ale mogę mieć coś lepszego.
Zbiegły Wariant zabija naszych ludzi.
Ten Wariant to... ty.
- Nie można mu ufać. - Poradzę sobie z nim.
Strażnicy was nie stworzyli,
tylko porwali z linii czasu!
Zdradziłeś Agencję.
Widziałaś, że Strażnicy nie istnieją.
- I co to zmienia? - To zmienia wszystko!
Lamentis, Nicość.
Każdy etap waszej podróży,
to droga, którą ja wytyczyłem.
Zabijacie mnie, wszystko niszczycie i zamiast jednego diabła
macie ich nieskończoną liczbę.
Albo przejmujecie władzę w Agencji jako dyktatura.
- A jeśli mówi prawdę? - To łgarz!
Do rychłego zobaczenia.
Czeka nas najazd.
Niezliczonych, różnych wersji niebezpiecznego człowieka.
Są żądne wojny. Musimy się przygotować.
Spokojnie. Z jakiego jesteś działu?
- Co? Co ty gadasz? - Kim jesteś? Jak się nazywasz?
Przyślijcie oddział do archiwum.
Stój, Wariancie!
Co się tu dzieje?
Mobius, to ja.
Nie wiem, kim jesteś.
Uspokój się i odpręż.
Nic mi nie jest.
Dzień dobry.
Jest cała.
Alarm piątego stopnia.
Intruz uciekł wózkiem pocztowym na niższy poziom.
Casey.
My się znamy?
Casey, pomóż. Powiedz, że wiesz, co się dzieje.
Nie pamiętasz mnie?
Mam go. Złapałem intruza.
Mam intruza!
Loki.
Co?
Przed chwilą mnie nie znałeś.
Casey.
Dzieje się coś okropnego.
Przerzuca mnie z...
Chwila.
To zawsze tu było?
Pęknięcie? Odkąd pamiętam.
Byłem w przeszłości.
Gdzie Mobius? B-15?
Pewnie w Chronowęźle 3.
Loki?
I co teraz?
Odgałęzienia będą rosnąć,
a my powiemy pracownikom Agencji całą prawdę.
Jesteś pewna, że są na nią gotowi?
Każdy z nich ma życie na linii czasu.
Wiem.
Należy im się szansa, żeby je przeżyć.
Pomyśl.
Całe twoje życie to bzdura, a twoi bogowie umarli.
Jak to przyjmą?
Musimy zaryzykować.
Hej, Mobius. Loki was szuka.
Jest tutaj?
- Był, ale zniknął. - Nie rozumiem.
Po prostu się rozpłynął.
Wyglądało, że cierpi.
Może Minutka go namierzy.
Widziałeś go?
Tak.
Panna Minutka nie działa.
Mam pytanie.
Czym mogę służyć, X-5?
Nieczęsto cię tu gościmy.
Ten. Istnieje w Świętej Chronologii?
Wygląda super.
Skutery wodne, motorówki.
Słyszysz zew sprzętu po nocach?
Nie żeby zaraz zew,
bardziej nieśmiały szept.
„Mobius! Wpadnij na jazdę próbną”.
Co ciekawe, Jet Ski
to nie po prostu skuter wodny,
ale marka, tak jak Kleenex.
Mobius, mam to gdzieś.
To po co pytasz?
Renslayer zaginęła, mamy nową radę sędziów.
Generał Dox i sędzia Gamble
wzywają was oboje do Sali Narad.
Ciekawe w jakiej sprawie, co?
Mobius. Gdzie on jest?
W Sali Narad.
Podlegamy teraz radzie sędziowskiej?
- Pewnie doszły do nich słuchy o... - Mob...
Co?
Nic. Wprowadźmy je delikatnie w temat.
- Mieliśmy powiedzieć prawdę. - Tak, ale stopniowo.
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Wykonywałem tylko swoją pracę.
Gdy mnie przyciąłeś?
W sumie wykonywałeś rozkaz.
To Renslayer powinna mnie przepraszać.
W jakim są nastroju?
Jesteście Wariantami!
Wszyscy w Agencji.
Strażnicy was nie stworzyli, tylko porwali z linii czasu
i skasowali wam wspomnienia.
Ona może do nich dotrzeć przez omotanie.
Masz jakąś przeszłość. Może rodzinę? Miałeś inne życie.
Gałęzie się wydłużają. Dawno przekroczyły limit.
A wy wydaliście zakaz przycinania?
Zaraz wszystko wyjaśnimy.
Do mikrofonu, Łowco.
Protokołujemy wszystko zgodnie z regulaminem.
Zaraz wszystko wyjaśnimy.
Tylko z sensem, proszę.
Z ciebie jest cudo.
Z dumą stanę z tobą u steru.
Przełom w wojnie to twoja zasługa.
Dziękuję, że jesteś po mojej stronie.
Za nas.
Za wszystkie czasy.
Zawsze.
Ravonno Renslayer, z ciebie jest cudo.
Z dumą stanę z tobą u steru.
Który przełożony zezwolił wam zaprzestać przycinania bifurkacji?
Nie było czasu iść drogą służbową.
Nie rozumiecie? Wszyscy jesteśmy Wariantami!
D-90 zeznał,
że widział na linii czasu wariant Renslayer.
To zdaje się potwierdzać zeznanie B-15.
Tak jest.
Renslayer miała życie na linii czasu.
- Do mikrofonu. - Chrzanić mikrofony.
Też miałaś życie na linii czasu.
Ty również.
Tak jak i ja.
Rozumiemy wasze obawy, podzielamy je nawet.
Ale trzeba przyznać, że rozgałęzienia rosną.
Świat się nie zawalił, mamy...
Na jakim świecie żyjesz?
Widzisz głowę robota na stole?
Świat już się zawalił. Nic nie jest jak dawniej.
Wszystko jest jak dawniej!
Nie dopuścimy do rozgałęzień. Wybacz, Łowco.
Skoro mamy przestać ją chronić, to jakie proponujesz wyjście?
Chronić? Pani zdaniem czegoś bronimy?
Z całym szacunkiem, pani generał,
to nie żadna ochrona, tylko niszczenie.
Na tych gałęziach toczy się życie ludzi,
a my popełniamy ludobójstwo,
- gdy je przycinamy. - Ludobójstwo?
- Tak. - Licz się ze słowami.
Obojętnie, jak to nazwiemy, musimy się chwilę zastanowić...
- Nie mamy chwili. - Twoje stanowisko jest jasne.
Też pomijacie drogę służbową?
Podobnie jak twoje stanowisko, Łowco.
Całe życie wydawałam jeden werdykt.
Winny.
Taka była wola Strażników.
Wiem, jak trudno jest
porzucić wartości, w które wierzyło się całe życie.
Ale Agencja musi się zmienić i to jak najszybciej.
Nie możemy wrócić do przycinania gałęzi.
Mogę zrobić, co zechcę.
Cokolwiek.
Rozkaz dla Agencji: koniec przycinania. Wykonać natychmiast.
Loki?
- Mobius. Znów mnie znasz. - Gdzieś ty był?
- Hej. - Pomóż mi.
- Hej! - Co się dzieje?
- Przed chwilą mnie nie znałeś. - Cofnij się!
- Powiedz, że mnie poznajesz. Poznajesz? - Tak.
Wszyscy spokój, natychmiast!
- Chodź. Chodź tu. - Mobius. Znaleźliśmy go.
- Kogo? - Jego.
Loki?
Cofnąć się!
To on zbudował Agencję. On ukradł wam życie.
A teraz chce wrócić!
Spokojnie, odłóż to.
- Odłóż. - Chciała go zabić.
- Kto, Sylvie? - Tak.
Sylvie? Gdzie ona jest?
- Nie wiem. - Spokojnie.
Wypchnęła mnie przez portal.
Strażnicy to fikcja, ale ich ostrzeżenia nie.
Dla mnie sprawa jest prosta.
Co mam robić?
Chcę wiedzieć, co się stało na Końcu Czasów.
Znajdź Sylvie.
Ona nas w to wpakowała.
Kto to? Czego chce od Sylvie?
Generał Dox. Nie martw się. Jesteś cały?
- Co się stało z tą potworną chmurą? - Z Aliothem?
To była tylko zmyłka.
Straszak. Ale znaleźliśmy Jego.
W Cytadeli na Końcu Czasów.
- Ale gdzie Sylvie? - Nie wiem, została.
Chciałem chwilę pomyśleć.
Nie mogłem się zdecydować, ale ona nie miała wątpliwości.
Czemu? Przecież znała konsekwencje.
- Chciałem pomyśleć. - Powoli, Loki.
Chciałeś pomyśleć, to myślmy.
Spokojnie.
Mobius,
dotarliśmy do człowieka na Końcu Czasów.
Mówił do rzeczy.
Myśleliśmy, że linię czasu trzeba wyzwolić,
ale to wywoła tylko więcej zła, przemocy, wojen.
Więcej jego. Nadchodzą.
- Wszyscy nadchodzą. - Kto?
- „Chcieliście zabić demona”. - Nie rozumiem.
Może nim był.
A może nie. Ona nie miała wątpliwości.
Walczyliśmy, Mobius. Kopnęła mnie i przeleciałem przez portal.
To nie pytam, kto wygrał.
Był remis.
Nawzajem wyrzuciliście się jednocześnie przez portal?
Nie chciałem z nią walczyć.
Próbowałem ją powstrzymać. Chciała go zabić.
Stop. Spokój. Nieważne.
Mnie też Renslayer poturbowała. Słuchaj, opanuj się.
Mogłem bardziej się postarać. Może gdybym miał więcej czasu.
Nie ma co gdybać. Skup się na tym, co wiemy.
To.
To wiemy. Czeka nas wojna. I to niedługo.
Może on naprawdę robił to wszystko, ciął gałęzie,
bronił Świętej Chronologii.
Żeby powstrzymać swoje warianty.
Nie było łatwego wyboru.
- I to jego nam pokazałeś? - Tego, Który Trwa.
To jego królestwo.
Twierdzi, że nas chroni, ale jak mu wierzyć?
- Zbudował to wszystko. - Czemu tego nie pamiętam?
- Jak mógł... - Skasował ci pamięć.
I to niejeden raz.
- Muszą nas wysłuchać. - Hej!
Wierz mi, wysłuchały. Słyszymy cię głośno i wyraźnie.
Ale wyjaśnij mi dokładnie,
jak się tam zjawiłeś?
Trafiłeś tam prosto z Końca Czasów?
Nie, byłem w przeszłości.
Jak to, w przeszłości? Gdzie?
- Tu, w Agencji. - Agencja nie ma przeszłości.
- Czas tu tak nie płynie. - Owszem, widziałem na własne oczy.
- Niemożliwe. - Możliwe.
- Widziałeś? - Widziałem.
Tak? I co... Jak to wygląda?
Jakby... A jakie to uczucie?
Nawet ujdzie.
Serio? Bo wygląda...
W sumie nie wygląda tak źle,
ale musimy ci jakoś pomóc.
Wezwę Pannę Minutkę.
- Nie. Nie ufam jej. - Co?
- Jesteś pewien? - Jak najbardziej.
Była z nim na Końcu Czasów.
Ale musimy cię zbadać.
Skoczymy na dział naprawczo-techniczny.
- Niech cię obejrzą. - Gdzie to? Muszę wracać.
Chodź.
Rozumiem, że chcesz mi pomóc, ale mamy poważniejszy problem.
- Tego, Który Trwa. - Jasne, wrócimy do niego.
Ale na początek potrzebny mi Loki, Który Trwa.
Nie możesz tak ciągle znikać.
Co? Wcale nie ciągle. Nie ma czasu na...
Loki...
Właśnie zniknąłeś.
Nie chcę na to więcej patrzeć, to jakaś makabra.
Mówiłeś, że nie wygląda to tak źle.
Kłamałem.
Straszne, jakbyś się rodził czy umierał
albo jedno i drugie.
- Przerażające. - Spoko.
Wygląda, jakbyś cierpiał.
- To nic takiego. Daję radę. - Daj spokój. Jak to wygląda?
Czyli Sylvie wyrzuciła cię przez portal w przeszłość,
od tego wszystko się zaczęło?
Wiem tylko, że byłem w przeszłości.
TemPad należał do Tego, Który Trwa, może dlatego to było możliwe.
To ten, co mi skasował wspomnienia?
Tak. Ten, Który Trwa.
Ty go tak nazywasz czy to jego imię?
Tak go przedstawiono.
Co za tupet. Jakby się nazwał „Ostateczny zwycięzca”.
Chyba że ostatecznie zwycięży.
- A zwycięży? - Tak.
Weź mnie nie strasz.
- Wyobraź sobie milion takich jak on. - Wolę nie.
Dokąd mnie prowadzisz?
Spokojnie. To trochę na uboczu.
Nie przypominam sobie żadnego kasowania pamięci.
- Na pewno znasz drogę? - Tak, już niedaleko.
Dawno tu nie byłem.
Szczerze mówiąc, nie wiem, czy w ogóle tu byłem.
Witam w dziale naprawczo-technicznym!
Czyli dobrze trafiliśmy.
Chcemy prosić o pomoc w pewnej kwestii.
Mobius!
Fajnie znów cię widzieć!
Wzajemnie. Tak...
Loki, przedstawiam ci...
Jestem Uroboros.
- Miło mi, Loki. - Wybacz.
Uroboros.
- Cześć. - Mówi na mnie Ubi.
Tak na niego mówię.
Taka ksywka.
Ile to już minęło?
Ile minęło?
Jakieś cztery...
- Czterysta lat. - Co?
- A jakby minął tysiąc, nie? - Tak.
Wysiadłeś z windy na złym piętrze i powiedziałem ci o tym.
Faktycznie! Tak!
Zostałem trochę. Zabrał mnie do...
- Zostałeś... - Nie, poszedłeś dalej.
Ale wróciłem.
Tak.
Od tamtego czasu nikogo tu nie było.
- Co za spotkanie. Po czterech wiekach. - Tak.
- Rzeczywiście. - No.
- A jak reszta chłopaków? - Jakich chłopaków?
- Chłopaków? - Jest tylko Ubi.
- Tylko Ubi. - Tak, Ubi.
- Chwila. - Moment, Ubi. Okej.
Nie mogę sobie robić przerw, zlecenia się sypią.
Tylko praca. Zero snu.
Ubi, szybkie pytanko.
Kocham być częścią zespołu.
Co słychać w zespole?
Fantastycznie. Znaczy, wiesz...
Słyszałeś pewnie o Strażnikach i...
O! To właśnie nasz problem.
Czasopoślizg.
- Czyli... Czaso... Wiesz, co to? - Tak.
- Widziałeś to już? - Tak.
- Możesz to naprawić? - Nie.
To nie może się zdarzyć w Agencji.
Tylko że właśnie się zdarzyło.
Tak. Trudno mi to zaakceptować.
Uroboros.
Mogę ci mówić Ubi?
Ubi?
Podoba mi się.
- Znamy się? - Tak.
W przyszłości. Twojej.
Mojej teraźniejszości. Skomplikowane.
Przerzuca mnie między
- różnymi momentami... - Czasopoślizg.
Tak jest!
Wpadam w czasopoślizg. W Agencji.
To nie może się zdarzyć w Agencji.
- Właśnie się zdarzyło. - Tak.
Trudno mi to zaakceptować.
Wyglądało, że twój kolega wpada w czasopoślizgi. Ale to nie może być to.
Nigdy nie widziałem tu czegoś podobnego.
Zaraz.
Nie.
Raz widziałem.
On już tu był? Jak się nazywa?
- Loki? - Tak.
Dawno temu. Skarżył się na czasopoślizg.
- Jak mogłem zapomnieć? - Może właśnie gada z tobą w przeszłości
i teraz sobie przypomniałeś?
To w sumie ma sens.
- Zasadniczo logiczne. - Tak.
- Czasopoślizg w Agencji jest możliwy. - Tak. Pamiętasz.
- Co mu powiedziałeś? - Że...
To niemożliwe.
Możliwe, bo właśnie widziałem cię w przyszłości.
Raczej bym pamiętał.
Tak, tylko jeszcze tego nie przeżyłeś.
- Rozumiesz? - Racja.
Szkoda, że nie odbyliśmy tamtej rozmowy w przyszłości,
a tej w przeszłości.
Tak było. To jest... Nieważne.
Ubi, załóżmy hipotetycznie,
że czasopoślizg w Agencji jest możliwy.
- Jak wtedy... - Nie jest.
Rozumiem.
Ale teoretycznie, gdyby czasopoślizg w Agencji był możliwy,
jak można by mu zapobiec?
Ktoś w czasie, do którego chcesz trafić,
musiałby mieć Rozdzielacz Widma Czasowego.
- Masz go? - Nie.
Gotowe.
Rozdzielacz Widma Czasowego.
Świetnie.
Mógłbyś go przekazać Mobiusowi, jak tu wpadnie?
Nie. Czekaj.
Tak?
Właściwie to mam.
Rozdzielacz Widma Czasowego.
A nie omawiałeś z moim kolegą, jak się tym posługiwać?
Podłączyć do Tkalni Temporalnej,
wtedy wyrwie Lokiego ze strumienia surowego czasu.
Czyli muszę iść do Tkalni Temporalnej,
żeby Rozdzielacz wyrwał Lokiego ze strumienia surowego czasu?
- To dość niebezpieczne. - Jak bardzo?
W miarę, jeśli się uwiniesz.
- Będę się streszczał. - W przeciwnym wypadku
strumień chroniczny obedrze cię ze skóry.
Najpierw mówisz „w miarę”,
a potem, że obedrze mnie ze skóry?
Bo to nic, w porównaniu z tym, co musi zrobić Loki.
A co musi zrobić?
Wyrwać się siłą ze wszystkich nurtów czasoprzestrzeni naraz?
- Ze wszystkich? - Musisz przyciąć sam siebie.
- Czemu? - Bo to, co przycięte,
ląduje poza czasem,
więc liczę, że kiedy się przytniesz,
Rozdzielacz wciągnie cię w czas bieżący.
Jasne.
Tak.
A jeśli nie?
Wiesz, że jak wlecisz w czarną dziurę, to wychodzi spaghetti?
- Nie. - Dobrze.
Im mniej wiesz, tym lepiej.
Cholera!
Loki wrócił.
Jesteście już gotowi.
Gotowi, żeby mnie obdarło ze skóry? Nie wiem.
A ja żeby się wyrwać ze wszystkich nurtów czasu?
Chętnie bym się zamienił.
Wolisz, żeby cię rozebrało na atomy?
Niż żeby żywcem obdarło?
Przynajmniej zostajesz przy życiu.
Co to za życie bez skóry?
Musi być inny sposób.
- Cały dzień świruje. - To nie wina lampy.
W całej Agencji są skoki napięcia.
Co powiedziałeś?
Więc linia czasu się rozgałęzia?
To stąd te problemy z zasilaniem.
- I twoje czasopoślizgi. - Tak? Jak to?
Piętro wyżej jest totalna panika. To coś ważnego?
Tak.
Gałęzie przeciążają Tkalnię Temporalną.
- Jaką Tkalnię? - Niedobrze.
Jak to jaką, temporalną.
- Jest o niej w Instrukcji AOC. - W czym?
Leży na każdym biurku.
To szczegółowy leksykon planów budowy i procedur naprawczych
wszystkich urządzeń
i wszystkich programów każdego działu Agencji.
Sam napisałem.
Ubi, kawałek odpadł.
To coś ważnego?
NIEBEZPIECZEŃSTWO POZIOM PROMIENIOWANIA TEMPORALNEGO
ROŚNIE WYKŁADNICZO POZA TYM PROGIEM
PRAWDOPODOBIEŃSTWO SPAGHETTIFIKACJI WZRASTA O 7000%
ZACHOWAĆ OSTROŻNOŚĆ
Tkalnia Temporalna to serce Agencji.
Tutaj surowy czas jest przetwarzany w fizyczną chronologię.
Ale konstruktorzy nie przewidzieli, że będzie musiała tkać tak wiele gałęzi.
Jest przeciążona.
Tego jeszcze nie widziałem.
Wygląda na katastrofę.
To jest katastrofa.
Rozumiem, że nieczęsto tutaj zaglądasz.
Dotąd nie musiałem.
Nad wszystkim czuwała Minutka.
Co kilka stuleci robiłem tylko przegląd.
Ubi, to co robić? Jak naprawić tę awarię?
Musimy przyciąć nowe gałęzie.
Zginęłyby rzesze ludzi. Tego nam nie wolno!
Więc muszę pozamykać grodzie, żeby ratować Agencję
i myśleć, jak usprawnić Wrzeciono, żeby to obrobiło.
- A co z poślizgami? - Gdy zamknę grodzie,
nie będzie szans na ekstrakcję, czyli teraz albo nigdy.
Co?
- Teraz! - Czekaj!
Teraz, ale nie zaraz.
Mobius musi zająć stanowisko.
Ale najpierw...
Mobius, by przerwać poślizgi Lokiego,
musisz tam wyjść i włączyć Rozdzielacz,
który wyrwie Lokiego ze strumienia czasu, zanim zacznę zasuwać grodzie.
Timer jest zsynchronizowany z Wrzecionem.
Przycinasz się dopiero, jak zobaczysz, że to tutaj świeci na zielono.
Będzie to znaczyć, że Mobiusowi się udało.
Zielone znaczy przycinaj.
Jeżeli nie zdążysz, wpadniesz w otchłań czasu,
a Mobiusowi zlezie żywcem cała skóra.
Macie około godziny.
Macie pięć minut.
Idę wszystko przygotować.
Dox i jej ludzie włamali się do arsenału.
Chcą namierzyć Sylvie, to ich jedyna opcja.
Co robisz? Dokąd to?
- Sylvie, Dox... - Nie!
To nasza jedyna szansa.
Zajmę się Dox.
Powodzenia.
Mobius, jeśli...
- Jeśli nie wrócę... - Wrócisz.
Ale jeśli użyję tego, to mogę jednak nie wrócić...
Na pewno wróci.
To przyszłość.
Muszę znaleźć Pałkę.
Jak tylko otworzę gródź,
promieniowanie zacznie postarzać skafander,
więc przejdź po trapie,
zamontuj Rozdzielacz w gnieździe
i wracaj galopem, jak cię zawołam.
- Mam w tym galopować? - Musisz.
Bo co?
Bo grodzie się zamkną i odetną ci powrót.
Skafander się zestarzeje, ty się zestarzejesz,
skóra zacznie ci odpadać i wykitujesz.
Pęknięta?
- Dobrze jest. - Ubi!
Takiego galopu jak za chwilę to nie widziałeś w życiu!
Personel proszony jest o stawienie się w punktach ewakuacyjnych.
Pałka.
Kod AOC 1127.
Personel proszony jest o stawienie się w punktach ewakuacyjnych.
Szybko. Pałka.
Kod AOC 1127.
Wciąż mam czas.
Personel proszony jest o stawienie się w punktach ewakuacyjnych.
WRZECIONO W STANIE KRYTYCZNYM
Cholera!
Dawaj.
Nie.
Mobius, muszę zamykać grodzie.
Inaczej nie naprawię Wrzeciona.
Daj mu jeszcze chwilę. Na pewno zdąży.
Mobius, mamy 30 sekund.
Pięć.
Cztery.
Trzy.
Nie. Jeszcze nie.
Jeszcze nie!
Daj mu więcej czasu!
Przykro mi.
Nie.
Mobius, słuchaj.
Nie możesz mu już pomóc.
Przepadł w czasie.
Nie wróci.
Jesteś!
Musimy znaleźć Sylvie.
A ci dokąd?
To wszystko dla Sylvie?
Nie wierzę.
ROK 1982
ODGAŁĘZIENIE CHRONOLOGII, BROXTON, OKLAHOMA
Jak to się robi?
Co podać?
Nie wiewiórkę, nie oposa, nie szczura.
Żeby było nieżywe i nie miało twarzy.
Proszę.
Polecam nowość, Chicken McNuggets.
Jest też Big Mac, Filet-O-Fish,
hamburger, cheeseburger.
Polecam Quarter Poundera, z serem lub bez.
Chcę spróbować wszystkiego.
Napisy: Kuba Wecsile