NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Pokaż mi, jak to się robi.
Dobra, ale nie tutaj.
KOCHAJ SWOJE CIAŁO
Co sądzisz o moich motylkach?
Gdybym zapoczątkowała nowy trend, zrobiłabym się popularna.
Pamiętasz gumki do włosów Kayli?
Genialne.
Chcę pobyć z tobą sam na sam. Gdzieś, gdzie nikt nie sika.
Co to?
Ciasteczko na zgodę.
Myślałam, że nie gadamy.
Ja...
Trochę przegiąłem na meczu.
Byłem nabuzowany od adrenaliny.
Przez tych rekruterów i całą resztę...
Ja...
źle się z tobą obszedłem.
Wiem, że próbowałaś mnie wspierać.
Przepraszam.
Ja też przepraszam.
Dobra wiadomość jest taka,
że rekruterzy przyjadą na półfinał,
więc dostanę drugą szansę.
Przyniosę na mecz megafon.
I piankowy palec.
Między nami spoko?
Między nami...
bardzo spoko.
FAJNIE SIĘ WCZORAJ BAWIŁAM... BUZIA BOLI MNIE OD ŚMIECHU
MNIE TEŻ
KURSY GOTOWANIA, DO KTÓRYCH PRZYSŁAŁAŚ MI LINKI, WYGLĄDAJĄ EKSTRA
Z kim piszesz?
Z nikim. Elodie spotyka się ze sponsorem o 10.30,
więc możemy spóźnić się trochę na konkurs robotyki.
Nie musicie przyjeżdżać.
No co ty. Zresztą uwielbiam roboty.
Akurat.
El?
Mój związek wylądował w kiblu.
Co?
Wydramus na bank zniszczy Gertrudę.
Kto tak nazywa robota?
To chyba nawet nie żart?
- Może go nie kumam? - Nie, to słabe. Jak Armin.
Na obozie nazwał robota „Edith”. Jak byk napalony na babcie.
Jezu.
- Świrus. - Moe.
Dobrze cię widzieć.
Musisz coś dla mnie zrobić.
Prędzej zjem własne jelito.
Mocne.
Egzaminy semestralne zaważą na moim podaniu do Stanforda,
więc bardzo bym chciał,
żebyś ukradła test z laptopa pani Shaw,
gdy będziecie bawić się robocikami.
Na surowo.
Prędzej zjem jelito na surowo.
Doskonale cię rozumiem,
ale wisisz mi to.
Zabawne, ale nie.
Założyłem anonimowe konto na Dropboxie.
Masz tu link.
Jest tam coś, czego Noah nie powinien widzieć.
Pierdol się.
Zobaczymy.
Wolne?
Chase, potrzebuję trochę przestrzeni.
Jasna sprawa. Musisz się skupić.
- Na zawodach. - Właśnie.
Ja też. Spoko luz.
Do zawodów nie będę cię rozpraszał.
To dziwne, ale ostatnio nie mam ochoty kraść.
Bardzo mnie to cieszy.
Byłam zajęta przyjaciółmi i szkołą.
Chcę wziąć udział w przeglądzie piosenki autorskiej w Paper Tiger.
Kreatywność i dzielenie się emocjami pomaga nam się od nich uwolnić.
Dlatego lepię garnki.
Jak ci idą kroki?
Dobrze, pracuję nad nimi.
Mam teraz większe wsparcie.
Świetnie.
Czasem na początku wydaje nam się...
że jest lepiej niż w rzeczywistości.
To tak zwana „różowa chmura”.
W Portland przydałoby się parę różowych chmur.
Skoro nie będziesz na spotkaniu, wręczę ci go tutaj...
Nie będę płakać.
Oto 30-dniowy żeton.
Jestem z ciebie strasznie dumna.
TRZYDZIEŚCI DNI
Bardzo dojrzałaś...
a to dopiero początek.
Witamy na Konkursie Robotyki hrabstw Clackamas, Washington i Multnomah!
Dwanaście drużyn, trzy rundy, jeden zwycięzca.
Czujecie, co kombinują roboty?
Za ciężki po lewej!
POMYŚL, JAK ZDOŁOWANY BĘDZIE NOAH, GDY ZOBACZY CIĘ Z MŁODYM SHELDONEM...
Kurwa.
Jak to zrównoważyć?
Chwila. Co robisz?
Pomyślałeś o środku ciężkości?
Jasne, będzie dobrze.
Przechyli się.
Prawda, Moe?
Tak, cholera...
Bolce się poluzowały. Skoczę po kabel. Zaraz wracam.
Kabel się poluzował. Przyniosę z pokoju narzędzia.
Pospiesz się.
Co robisz?
Biorę nowy kabel.
Z laptopa pani Shaw?
Tak, chciałam sprawdzić plany.
Widzę, że nie możesz się skoncentrować.
Ja też.
Może powinniśmy oczyścić atmosferę?
Pogadać o tym, co się stało...
z naszymi twarzami...
i językami?
- Boże. - Wiem, też to czuję!
Ale musimy skupić się dziś na wygranej.
Armin Minihan, mój nemezis, jest w drużynie Upper Clackamus.
Na obozie robotyki przegrałem z nim o trzy punkty
i gdybym tylko wcześniej przesunął robota o pięć milimetrów,
wygrałbym o sześć punktów.
W sumie ze mną przegrał.
Nie mogę wrócić do obozu,
póki nie zniszczymy Armina i jego babcinego robota.
Chyba musimy z tym poczekać.
Aż skończą się zawody, a potem...
Chase...
Mam chłopaka.
Zerwaliście.
Tak myślałam, ale okazuje się, że nie.
Tak.
Czyli...
Ty i ja...
Przyjaciele?
To nadal lepsze niż bycie wrogami.
Wracaj na salę, a obiecuję, że załatwimy tego gościa.
- Jego robot... - Nie!
Nie pozwolę na żadną ciążę.
- To nie tak... - Oddaj mi klucze.
- Nikt nie może tu wchodzić. - Tak, ale...
Bierzcie narzędzia i wynocha!
Oboje.
Zmykajcie! Już!
Trzydzieści dni?
Wspaniale.
Kto by pomyślał.
Witaj.
Wszystko zaczyna się układać.
Tak.
Gdybym tylko mogła pobyć z Jillian w miejscu, które nie jest toaletą.
Zaproś ją do hotelu.
Jak zarezerwujemy pokój?
No tak.
Szczerze mówiąc…
trochę się cykam na myśl o byciu z nią sam na sam.
Co? Dlaczego?
Myśli, że mam duże doświadczenie ze względu na Sabine…
Wstyd mi przyznać, że wcale tak nie jest.
Bądź z nią szczera.
Zrozumie.
Mam przeczytać wiadomość od Bena Tru-oxe?
- Nie! - Tak!
„Jak tam twoja buzia?”
„Buzia”?
Taki żarcik.
I wyciągnęłaś kabel, bo...
Bo to nic takiego.
Telefon ci zaraz wybuchnie.
Ostatnio byliśmy zdenerwowani i głodni. Poszliśmy coś zjeść.
I...
Rozmawialiśmy.
Była chemia, ale do niczego nie doszło.
Moe wie?
Podkochuję się w Benie, odkąd skończyłam 11 lat.
To nic takiego.
Ale jeśli nic zmieni się w coś, będziesz musiała jej powiedzieć.
Reprezentuję uczniów.
Proszę dać mi klucz. Pokój 334.
Jest zarezerwowany tylko na panią Shaw.
A pokój 332?
Idź stąd.
Nie rozumie pani. To nagły wypadek.
Następny mecz rozegra się między liceum East Washington i Lakeshore.
Cholera.
Dzień dobry.
BĘDZIE SIĘ UŚMIECHAŁ, GDY OPUBLIKUJĘ FOTKĘ?
MASZ DWIE GODZINY
- Hej, Moe. - Nie rozumie pani.
Moje życie wisi na włosku. Proszę.
Nie dam ci żadnych kluczy.
- Proszę. - Moe.
Ona...
Już dobrze. Chodź.
Chase mnie pocałował.
A ja odwzajemniłam pocałunek.
Chase Rao?
Czemu nie mówiłaś?
Bo nie jestem z tego dumna.
To nie wszystko.
Brady zrobił nam zdjęcie.
Jeśli nie ukradnę dla niego testu, pokaże je Noah.
Brady cię szantażuje?
Jak mogłam do tego dopuścić?
Noah...
Jest taki kochany i całkowicie mi ufa, a ja...
Myślałam, że między nami koniec...
Zaliczyłam już kilka niezłych wtop. To byłby nasz koniec.
- Wiem o tym. - Już dobrze.
- Zmyję się z zawodów i coś wymyślę. - Drużyna cię potrzebuje.
Musimy przekonać Brady’ego, żeby tego nie robił.
Tak, jest znany z wyrozumiałości.
Wykradniemy dla ciebie ten test.
Elodie nie może, ale ja tak.
Właśnie dostała 30-dniowy żeton.
Co?
Niesamowite.
Tak dobrze wam idzie.
Nie powinnyście niczego dla mnie kraść.
Przeze mnie Brady odebrał ci Koreę. Nie pozwolę mu odebrać ci Noah.
Pomogę. Będę odwracać uwagę.
Wchodzisz na grząski grunt.
To nie kradzież.
Jaki jest plan?
Nie mam pojęcia.
Recepcja to ślepy zaułek, a pani Shaw wzięła klucze do pokoju 334,
więc otworzyłam drzwi do pokoju obok.
Jeśli dostaniecie się do laptopa pani Shaw, zajmę się resztą.
Otwarte drzwi do pokoju obok. Powinno się udać.
Tak, do roboty.
Chodź tu. Będzie dobrze.
Musimy ukraść klucze pokojówki.
Noszą je na biodrach.
Zobaczmy, kto tu mieszka.
Fuj, El!
Jeśli jesteś głodna, na pewno mają tu jakiś automat.
Obsługa hotelowa.
Nie zamawiałam jedzenia. Ledwo mieszczę się w tej sukni.
Nie zjem nic przed sesją zdjęciową,
która jest za 15 minut. Szlag!
Nie dojadę do wodospadu na hulajnodze Birda?
A Lime?
Co teraz robisz...?
KONKURS ROBOTYKI
Tak!
Zdjęcia?
Przepraszam.
Od pana młodego czy panny młodej?
Panny młodej.
Dlatego się nie znamy!
Przedstawię ci wszystkich.
Nie mogę...
Tak!
WYDRAMUS RZĄDZI!
Co z Tabithą? Ostatnia runda za dziesięć minut.
Sprawdzę.
Przepraszam.
- Ja się tym zajmę. - Nareszcie.
Miałem mieć przerwę 14 minut temu.
Gdzie kamizelka?
Zresztą mam to gdzieś.
Proszę.
- Miniquiche? - Co w nich jest?
Głównie ser.
Zapewne.
Daj mi klucz.
Uśmiech.
Pięknie.
Elodie?
Tabitha wznosi toast na weselu, ale ja tu jestem.
- Co mam robić? - Dobra.
Ściągnij SimulScreen.
Uwaga, czas na wielki show!
Kto okaże się zwycięzcą? Wydramus czy Gertruda?
Kierowcy, na miejsca!
Ostatnia runda zaczyna się za 60 miliardów nanosekund!
- Dobra. - Wciśnij „zezwalaj”.
Czekaj.
Potrzebuję tego na chwilę.
- Zaraz zaczynamy. - Wiem, ale...
Chase, ty będziesz kierowcą, a ja operatorem.
Ale to Upper Clackamus i finał. Czemu chcesz dodać teraz zmienną?
Dobra, Chase.
Chase...
Dasz radę.
Załatw tę babcię.
Oddaj komputer.
Tak.
Zuch chłopak.
I weź joystick.
Tak.
Dasz radę!
Trzy, dwa, jeden, start!
Elodie, teraz.
POŁĄCZYĆ Z LAPTOPEM SHAW? AKCEPTUJ
Nie! Wjechałem na piłkę.
Opuszczam ramię.
Naprzód.
SZKODA, ŻE CIĘ TU NIE MA.
WYŚLIJ PLIKI DO KAŻDEGO. WSZĘDZIE.
Co przegapiłem?
- Niewiele. - Co tu robisz? Z kwiatami?
Są dla ciebie.
Żartuję.
Mama przysłała je dla Moe.
Nie dała rady przyjechać.
Cholerka, mogłem założyć smoking.
Musiałam wbić się na ślub.
BĘDĘ ZA 20 MINUT!!!
Dalej!
Tak! Dalej!
Nie podnosi się!
Dalej!
Dalej.
Tak!
Wal się, Arminie Minihan!
Wygrywa Wydramus!
Dziękuję.
Ostrożnie z tym pudłem. Pękło na dole.
Jesteście genialne.
Pytanie brzmi, jak odzyskać zdjęcie od Brady’ego?
Wysadzimy chmurę?
Jasne. Jeszcze jedno pytanko.
Napisałam żartem do Jillian, żeby tu przyjechała,
a ona naprawdę się zjawiła.
Co mam zrobić?
Voilà.
A jeśli druhna wróci?
Moe, zmywamy się.
Pokój obok jest pusty.
Jedziemy!
Nie musisz robić wszystkiego naraz.
Zaczekam na ciebie.
Idź.
Jak leci?
Co tu robisz?
Tańczyłem obok macarenę, próbując cię znaleźć.
Gdzie sukienka?
Nie była w moim stylu.
Tort?
Tak. Chcesz trochę?
Tak.
Wiedziałem, że nie wbijasz się na wesela.
Co jeszcze o mnie wiesz?
Że twoją ulubioną laleczką była Polly Pocket.
Pamiętasz to?
Tak.
Od dziecka się w tobie podkochuję.
Poważnie?
Czy to dziwne?
Ja też się w tobie podkochuję.
Mogę prosić?
Nie wierzę, że tu z tobą jestem.
Wiem.
Zrobiłam coś nie tak?
Nie.
Nie...
To nie ty.
Po prostu...
to był ciężki dzień.
To...
chcesz o tym pogadać?
Nie bardzo.
Mogę...
coś dla ciebie zrobić?
Przydałby mi się...
przytulas.
Powinnam ci powiedzieć, że też jestem dziewicą.
Śmiejesz się ze mnie?
Nie. Właściwie...
to mi ulżyło, bo...
strasznie się spinałam, że źle wypadnę na tle twojej rockmenki.
Cieszę się, że cię poznałam.
Ja też.
Rany, Tabitha...
Oby był tego wart.
Wiem.
To złe.
Jak poszło z Jillian?
Szkoda, że musiała już wracać,
ale byłam szczera, a ona cudowna.
Fuj, nie tak. Do niczego nie doszło.
Nie mogłam po tym wszystkim...
Zaczynamy od początku.
Napisy: Monika Bartz