NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Zaprojektowałaś cały dom. Czemu chcesz się przeprowadzić?
Zbyt dużo wspomnień.
Pora zacząć nowy rozdział.
Wybiorę jakieś poduszki i poszukam czegoś, co ożywi salon.
Może w kolorach ziemi.
Nie kojarzę cię.
Szukasz czegoś konkretnego?
Nie, tylko oglądam.
Przywieźli je dziś rano.
Są bardzo drogie.
Fajnie.
Panienko.
Proszę opróżnić kieszenie.
Wkładałam telefon do kieszeni.
Opróżnij kieszenie.
Poważnie?
Cały czas mnie pani śledzi. Zauważyłaby pani, gdybym kradła.
Co się dzieje?
Planowała kradzież.
I nie chce opróżnić kieszeni.
Chcę zobaczyć, co masz w kieszeniach.
Nic nie zrobiłam! Sprawdźcie nagrania.
Co tu się dzieje?
Mamy pewien problem.
Przez cały czas mnie śledziła.
Mamy powód wierzyć...
Jedynym powodem jest rasizm. Chodź!
Mamo, nic nie ukradłam.
Wiem.
Wierzę ci.
Chodź tu.
- W porządku? - Tak.
Ale chciałabym rozwalić ten sklep.
Znam to uczucie.
- Też ci się to przydarzyło? - Pewnie.
I to nie raz.
Pamiętam...
gdy pracowałam jako modelka w Nowym Jorku.
Zarabiałam kupę pieniędzy.
Weszłam do sklepu w SoHo, a oni kazali mi opróżnić torebkę.
Zanim doszłam do przebieralni.
Co zrobiłaś?
Czułam się upokorzona.
Ale zamiast wyjść stamtąd
z podniesioną głową...
przełknęłam to.
I wydałam w sklepie pięć tysięcy.
Żeby im pokazać.
Nawet tego nie nosiłam. Co za głupota.
Nie mówiłaś mi o tym.
Myślałam, że to się zmieni.
Nie zmieniło się.
Wiem.
Co robimy?
Szerze mówiąc...
nie wiem.
Oddaj mi piłkę.
Dziwna impreza, co nie?
Nerdy nieźle zabalowały.
„Nerdy”?
Chyba świetnie się bawiliście.
Daj spokój.
Noah.
- To była tylko jedna impreza. - Nie chodzi o nią.
Nie.
Chciałbym, żebyśmy byli normalną parą.
Ja też tego chcę.
Naprawdę.
Masz ochotę pójść do kina?
Grają film o gadających traktorach.
Wydaje się niezły.
Chciałbym, żebyś czasem mnie wspierała.
Tylko czasami.
Przecież jestem.
- Przyszłam. - Teraz nie mogę.
Na jutrzejszy mecz przychodzą rekruterzy. To dla mnie bardzo ważne.
Jestem pod presją i nie mogę...
Muszę się skupić.
Proszę.
- Co tam w Moah Land? - Niedobrze.
Przegapiłam zajęcia z tego, jak być czyjąś dziewczyną?
Przyjdę po szkole i cię nauczę.
W końcu będę mogła wykorzystać swoją wiedzę.
Chodzi z Kaylą?
Co za palant.
W porządku?
A jeśli zrobi jej to, co mnie?
Powinnam to komuś powiedzieć?
Jestem za tym, byś powiedziała Kayli o tym dupku,
ale wiem, że niełatwo ci o tym rozmawiać.
To twoja decyzja.
Pamiętajcie, że plany robotów muszą jutro trafić do sędziów.
Logistyka. Zajmę się tym.
Wiem, że źle zaczęliśmy, ale zespół nie dałby bez ciebie rady.
Ruszajmy „narzód” i wygrajmy!
Chociaż śmiejesz się z własnych żartów, jesteś spoko.
Dzięki.
Skoro już się tolerujemy,
pomożesz mi z planami, żebym nie ślęczał nad nimi całą noc?
Sprawdzę grafik.
Czy...
miałabyś ochotę...
wyjść gdzieś ze mną?
Mogłybyśmy...
gdzieś razem wyskoczyć...
Tylko ty i ja.
Zapraszasz mnie na randkę?
Tak.
Ale...
mam szlaban na czas nieokreślony, więc...
jesteś wolna w przerwie obiadowej?
Zwykle jem w sali muzycznej,
jeśli ci to odpowiada.
Super.
Jak dla mnie może być. Jestem elastyczna.
To znaczy...
Nie w tym sensie, ale...
Wiesz, co mam na myśli.
Dobra.
Super.
Na razie.
- Idę tędy. - Przepraszam.
- Rachelle, zrobisz opisy. - Świetnie.
Eddie, zajmiesz się zdjęciami.
A ja organizacjami. Wszystko jasne?
Dobra. Wydajność to podstawa. Do roboty.
Chciałbym, żebyś fotografowała jutrzejszy mecz.
Przyda nam się trochę artyzmu.
Dobrze.
Co jest?
Nic.
Przecież widzę.
Po prostu...
niektórzy ludzie są ograniczeni.
Tylko tyle?
Posłuchaj.
W szkole jest nas tak niewielu, że musimy ze sobą rozmawiać.
Pewna biała sprzedawczyni oskarżyła mnie wczoraj o kradzież.
Trochę mnie to dziwi, bo zdałaś test papierowej torby.
- Co? - Jaśniejsza niż torba.
Dyskryminacja istnieje.
Tak, i ma się dobrze w Portland.
A tak na serio.
Wszędzie widać slogany Black Lives Matter, ale gdzie są te czarne życia?
To ściema.
Powinniśmy móc dumnie wchodzić w białe przestrzenie z czarnymi twarzami.
Musimy im pokazać, kim jesteśmy.
Nie chcę prostować włosów, żeby się wpasować.
Amen.
Właściwie...
myślę o czymś odważniejszym.
Mogę o coś spytać?
Nie bałaś się uciec z domu?
To nie było w moim stylu.
Jak było w trasie? To naprawdę tylko...
balangi i groupies?
Chyba przegapiłam tę część.
Sprzedawałam przypinki przy stole.
Poza tym...
Cóż...
Nadal jesteście w kontakcie?
Nie bardzo.
Okazuje się, że wolę śpiewać pod prysznicem.
Na pewno jesteś w tym dobra.
W śpiewaniu?
Bez przesady, ale dzięki.
Nie...
Chodziło mi o prysznic.
Ja...
Przepraszam, muszę już iść.
Co to jest?
Ratunek dla ciebie.
Jezu.
Będę potrzebowała żarcia, żeby to przeżyć.
Zamawiam coś z Maca. Chcesz?
Jasne.
Świetnie ci idzie.
Dobrze, że Ben tego nie widzi.
Gdzie on jest?
Ściął się z mamą i wyszedł się wyładować.
Każe mu iść na spotkanie w szkole dotyczące matury.
Nie będzie go całe popołudnie?
Tak.
Obym tylko znów nie musiała wysłuchiwać ich kłótni.
Tak!
- Cześć. - Dzięki. Napiwek w aplikacji.
Dzięki.
Już mi lepiej.
Ale to nadal głupie.
Noah zrobiłby dla ciebie to samo.
Zapunktujesz u niego.
Za brokat?
Nie, za wsparcie.
Pokażesz, że zależy ci na tym, na czym zależy jemu.
Dobra, ale czemu plakat?
Nie mogę mu tego powiedzieć? Poza tym „Dalej, Noah, dawaj gola”?
Ale plakat pokazuje, że go lubisz.
Sprawi, że poczuje się ważny.
Uwierz mi.
Czasem myślę, że było nam lepiej, gdy spotykaliśmy się w sekrecie.
Tak, bo boisz się zaangażować.
Odezwał się motylek.
Co?
Skaczesz.
Z kwiatka na kwiatek.
Tak. W ósmej klasie był Nick Palmer,
potem Kurt Lustgarden, a teraz Brady i Luca.
Dobra, posłuchaj.
Rozumiem.
Muszę lecieć.
Dokąd? Szukać nowego chłopaka?
Podlać kwiatki.
Jestem umówiona z Keishą.
Tabitha?
Marquise mi o tobie opowiadał.
Wejdź. Witaj w moim salonie.
Siadaj.
Podobno jest pani najlepsza.
Mówi tak, bo jestem jego ulubioną ciocią.
I dlatego, że to prawda.
Jesteś w dobrych rękach.
Tak.
Trochę to potrwa, ale będzie warto.
Zmieniasz fryzurę, zmieniasz życie.
Mam rację?
- Tak. - Święte słowa.
Wszystko w porządku?
Co się stało?
- Nic. - Ty…
uciekłaś, a myślałam, że my...
Najwyraźniej...
źle odczytałam sygnały.
Przepraszam.
Zaczekaj...
Prawda jest taka, że...
nie ujawniłam się.
Po prostu...
Nawet nie wiem, czy jestem stuprocentową lesbijką...
Bo nigdy...
Chcę się tego dowiedzieć.
Tylko w tajemnicy.
Nie wiem, czy chcę być czyjąś tajemnicą.
Pokaż zdjęcia.
Zaczął wysyłać ci wiadomości?
Ciacho.
Nie, to śmieć.
Okazało się, że przez cały czas gdy do mnie uderzał,
miał dziewczynę.
- Nie! - Rzuciłam go.
Powiedziałaś jego dziewczynie?
Nie mój cyrk, nie moje małpy.
Mam dość dramatów.
Nie chciałabym, żeby kobieta mi współczuła.
Tak, na jej miejscu wolałabym wiedzieć.
Od razu cię polubiłam.
Chyba masz flaka.
Będziesz się nabijać?
Nie, naprawię ci to.
- Serio? - Cóż mogę powiedzieć?
Jestem kobietą renesansu.
Otwórz bagażnik.
Atak Tytanów?
- Jesteś fanem? - Kto nie jest?
To najlepsze anime ostatnich pięciu lat.
Wiem! Zakończenie ostatniego sezonu? Tego się nie spodziewałam.
Może nie jesteś taką luzarą.
- Czyli nerdem? - Wedle Tiary Przydziału.
Mieszamy fandomy?
Nadążasz.
To zostanie między nami.
Noah nie lubi anime?
Nie wiem.
Nigdy nikomu o tym nie mówiłam.
Nie mógłbym być z kimś, kto nie dzieli moich pasji.
W każdym razie dzięki za pomoc.
Następnym razem sam to zrobisz.
Raczej zadzwonię po pomoc drogową.
Obiecałaś pomóc mi po meczu.
Jasne, o ile podrzucisz mnie do szkoły.
Chociaż tyle mogę zrobić
dla członka Ravenclaw.
Bajera.
Ja cię kręcę!
To tam wczoraj byłaś?
- Osiem godzin. - Co?
- Tak. - Co cię zainspirowało?
Postanowiłam zdecydować, kim chcę być, zamiast pozwalać innym decydować za mnie.
Te warkoczyki? To cała ja.
Rozumiem.
Podoba mi się.
SPOTKAMY SIĘ PO SZKOLE?
Wydry górą!
#4 ROZPALA TŁUMY
DYLAN WYMIATA
Cholera!
Ja pierdolę!
Cholera!
Nie!
Cholera!
No już.
Noah!
- Biegają wokół ciebie. - Spoko.
Panuję nad tym.
- Serio? - Tak.
Tak samo jak nad Moe.
Nie mieszaj jej w to, chyba że chcesz mieć ze mną problem.
Skup się.
Jak chcesz.
Ale tych rekruterów nie obchodzą twoje rozterki miłosne.
Tylko gra.
Dzięki, że przyszłaś.
O co chodzi?
Wczoraj...
nie zareagowałam...
najlepiej.
Po prostu...
zaskoczyło mnie to.
Tak...
Mogłam ci powiedzieć.
Nie wiedziałam jak.
A ja... osaczyłam cię w sali muzycznej.
Brawo, Elodie.
Cóż...
Uciekłam w trakcie randki, więc…
Chciałabym móc powiedzieć, że wiem, przez co przechodzisz, ale...
nie musiałam się ujawniać.
Zawsze o tym wiedziałam.
Moi rodzice też.
Zazdroszczę.
Nadal próbuję rozgryźć wiele rzeczy.
Sami wybieramy, kim chcemy być, prawda?
Stale nad sobą pracujemy.
Może razem nad sobą popracujemy?
Jesteś pewna?
Kayla.
Możemy porozmawiać?
Ledwo cię poznałam.
Jasne.
Byle szybko, muszę się przebrać. Wychodzę z Bradym po meczu.
Właśnie o tym chciałam pogadać.
Wiem, jaki Brady może być, gdy nikt nie patrzy.
- Bywa brutalny i agresywny. - Przestań!
Nigdy by mnie nie skrzywdził,
bo w przeciwieństwie do ciebie nie groziłam mu nożem
i nie jestem wariatką.
Daj znać, gdybyś chciała pogadać.
Nie, dzięki.
Nie schrzań tego.
Spierdalaj!
GOSPODARZE 1 GOŚCIE 2
Dasz radę!
Szlag!
Co to było?
Dopingowałam cię.
Nie możesz krzyczeć podczas karnego!
Chciałam cię wesprzeć. Zrobiłam dla ciebie plakat.
Długa historia.
Zawsze masz jakąś wymówkę.
Przepraszam.
Nigdy nie będę idealną dziewczyną, ale próbowałam cię wspierać.
To tak trudne?
- Co mam zrobić? - Mam dość.
Nic ci nie jest?
Mój chłopak chyba ze mną zerwał.
Chcesz o tym pogadać?
Możemy pomajstrować?
Oczywiście.
Tabitha.
Boska fryzura.
Dzięki.
Wszystko gra?
Tak.
Chwila. Co tu robisz?
Spotkanie w sprawie matury.
Moe mówiła. Jak poszło?
Strata czasu.
To działka Moe,
nie moja.
Zajmij się tym, co lubisz.
Czyli czym?
Uwielbiasz gotować, więc może szkoła gastronomiczna.
Dobrze kombinujesz.
„Szef kuchni Ben” brzmi nieźle.
Moja mama miała fazę gotowania.
Zapisywała się na wszelkie możliwe kursy gotowania.
Tiegen była jej guru.
Teigen.
Tiegen.
Wyślę ci link.
Fajnie, dzięki.
Gdy już będziesz znanym kucharzem, musisz zaprosić mnie na otwarcie.
Na bank.
- Dam ci najlepszy stolik. - A na razie...
muszę coś zjeść, umieram z głodu.
Ja też.
Znam fajne miejsce.
Idziemy?
Jasne.
Czemu nie?
Chciałam dopingować go z linii bocznej, ale wszystko spieprzyłam.
Czuję się jak idiotka.
Czyli nie umiesz być pospolita?
Nikt nie chce być pospolity,
chyba że jesteś rośliną.
Jesteś fajniejsza niż wszyscy na tym meczu.
Niesamowita.
Czemu jesteś taki miły?
Nie jestem miły,
tylko szczery.
Co to było?
OMG BRADY. DASZ WIARĘ?
Napisy: Monika Bartz