NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Wstawaj, wampirku.
Mamo!
Zasłoń.
Nie możesz się wiecznie chować.
Mamo, jestem zawieszona.
Kogo to obchodzi?
Tak, masz rację. Rzuć szkołę i zamieszkaj w przyczepie.
Co się z tobą dzieje?
Jestem zmęczona.
To wszystko?
Masz czasem wrażenie...
że źli ludzie wygrywają?
Non stop.
Ale zamiast skupiać się na problemach świata, pomyśl o sobie.
Odebrali ci kilka dni szkoły. Nie odebrali ci umysłu.
Zrób z tego plakat.
- Z kociakami. - Przestań, Moe.
To było jedno stypendium.
Będą inne.
A uroczy Noah przynosi ci lekcje.
Które pilnie odrabiasz.
To do ciebie.
Od twojego taty.
Dobra, mój strusiu. Miłego chowania głowy w piasek.
Mam podwójną zmianę, więc widzimy się jutro rano.
Pracujesz za nas obie.
Doceniam to.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Do jutra.
LICEUM LAKESHORE
Dobrze, że cię złapałem.
Chciałem pogadać.
Słyszałaś o moim aucie?
Tak.
Podobno sam je zatopiłeś.
Najwyraźniej nie myślałem trzeźwo.
Ale mnie o to oskarżyłeś.
Jak mówiłem, nie myślałem trzeźwo.
Przepraszam.
Wiem, że nigdy...
byś tego nie zrobiła.
Wiele przeszliśmy.
Musisz wiedzieć, że się leczę.
W porządku?
Nie bardzo.
MOE TRUAX JEZIORO OSWEGO, OREGON
PRZEPRASZAM. SPRAWDZIAN Z CHEMII, A POTEM PRÓBA.
Cześć, Tabitha. Gdzie się podziewałaś?
Byłam zajęta.
Zajęta? Zapadłaś się pod ziemię.
Co się z tobą dzieje?
Ludzie się zmieniają.
To wszystko?
Tylko na tyle cię stać?
Po trzech latach przyjaźni?
Nieważne.
Cześć.
Brady, to bardzo odważne, że się przyznałeś.
Ostrożnie, Spence.
Nie upuść.
Smacznego.
Jak w szkole?
Nie pytaj.
- Nie wytrzymałaś, co? - Cieszę się, że wróciłaś.
Ja też.
Nie mieliście prysznica? Bo…
- To ja? - Trochę wali.
To prawda.
Mieliśmy tylko chusteczki.
- Co? - Ohyda.
Myślałam, że wystarczą.
A prywatność?
Spokojnie. Wszystkie mamy cycki.
Opowiadaj.
Było fajnie.
Ale potem Sabine... zachowała się jak Sabine.
Chciała, bym była kimś innym.
Nie czułam się z tym dobrze.
I tęskniłam za wami.
- My za tobą też. - Więc…
Czy ty i Sabine...
W pobliżu ciągle ktoś się kręcił.
To było trochę krępujące.
Rozmawiałaś z ojcem?
Poszłam do domu, ale nie mogłam stawić mu czoła.
Dobry plan: nie wchodzisz, nie dostajesz kary.
Trochę się cykam.
Może po prostu ucieszy się na twój widok.
Wyglądają jak szczęśliwa rodzinka.
Dam im jeszcze jedną noc.
Więc nie marnujmy czasu.
Co chcesz robić w ostatnią noc wolności?
Wiecie co.
Ostatnio nie kradnę.
Spoko. Porobimy coś innego.
Ale mogę ci asystować.
Świetnie! Ja też. Ale najpierw…
Racja.
Dobra.
Dziękuję.
Wlejemy tutaj.
I tutaj.
Za Elodie,
taką, jaka jesteś.
Za Elodie.
Elodie. Tak.
Jest więcej?
Nie.
Ale wiem, gdzie to zdobędziemy.
Drogie panie.
Czym się potrujemy?
Wódką.
Co się dzieje?
Moe.
Kradniesz?
A myślałaś, że co mam na myśli?
Że poprosisz jakiegoś ćpuna, żeby nam kupił.
To dużo lepsze.
Za darmochę.
Gość na kasie nigdy nie zwraca uwagi. Chyba ogląda pornosy.
Czyli to nie pierwszy raz?
Dobra, wysoki sądzie.
Pamiętasz, jak byłyście złe, że nie kradnę?
To były dobre czasy.
Nie oceniam, tylko… jestem zaskoczona.
I zaniepokojona.
Pamiętacie, jak na spotkaniach mówili o wyzwalaczach?
- Głód, złość, samotność, zmęczenie? - Tak.
Cóż...
doświadczam tego wszystkiego.
To były ciężkie tygodnie.
A tak na marginesie, Brady podszedł dziś do mnie
i był psychotycznie miły.
Normalnie go porąbało. Wmówił glinom, że zatopił własne auto.
Co? Dlaczego?
Pytanie za milion dolców.
Nie było mnie tylko trzy dni?
Spróbuj nadążyć.
Nie, wy spróbujcie.
Ale błyszcząca!
Cześć, skarbie.
- Myślałam, że już tego nie robisz. - Tylko oglądam.
Wiem, czego chcę.
Perfumy?
Chyba damy radę.
Odwracamy uwagę?
Do roboty.
- Witam. - Cześć.
Jestem Daisy i mam dziś wystąpić
w bardzo ważnym konkursie piękności i talentów.
Dobra. Cześć, Daisy.
- Trzeba ją umalować. - Tak.
A jako moja menadżerka też powinnaś mieć więcej blasku, Lucile.
- Świetnie, zaczynajmy. Siadajcie. - Dobrze.
Pomyślałam, że nie chcę przydymionych oczu, tylko płonące.
Te są odrobinę za ostre.
Może Ukryte Pasje?
Proszę.
Trzeba poczekać, aż zapach złagodnieje na skórze.
Mogę spróbować też tych różowych?
Ten zapach jest cudowny.
Tak.
Zmysłowy Lotus. Ładny.
Kwiatowy, ale nie za słodki.
Ma piżmowy odcień.
To jeden z lżejszych zapachów.
Czy te perfumy mają „ftaliny”?
Ftalany?
Podobno są szkodliwe.
Mogłaby pani sprawdzić, które z nich mają...
„ftalony”?
Chyba zostawiłam portfel w aucie.
Przepraszam, zaraz wracam.
Przepraszam.
Mogę zajrzeć do torby?
Tak.
Możesz to wyjaśnić?
Daisy, zapomniałyśmy zapłacić.
Przepraszam, ale przymierzałyśmy ubrania i chyba byłyśmy rozkojarzone.
I ją spakowałyście?
Słucham?
Może pani skasować za tę sukienkę?
Od sprzedaży za 400 dolarów jest chyba niezła prowizja.
Prawda?
Dobra.
Dzięki.
Nigdy ci się nie wypłacę. Dosłownie.
Mam jeden warunek.
Jasna cholera! To było niesamowite.
Tabitha „Kozak” Foster!
Ninja z czarną kartą!
- Jesteś świetną kłamczuchą. - A ty kiepskim złodziejem.
- Nie zauważyłaś klipsa? - Miewam zaburzenia osądu.
No i jestem kiepskim złodziejem.
Obmyślimy jakiś plan spłaty?
El, wszystko w porządku?
- Prawie wpadłyśmy. - Moja wina.
Wzięłabym na siebie winę, ale teraz rozumiem, czemu to robicie!
Ale przypływ adrenaliny! Mogłabym przebiec maraton.
- Pobiegniemy gdzieś? - Przestań! To nie jest śmieszne.
El…
To poważna sprawa.
Wciągnęłyśmy cię w to.
Nagle stałaś się złodziejką?
A gdyby nam tego nie przepuścili?
Poniosłabym konsekwencje. Mam w tym wprawę.
Nic by się nie stało, gdyby nie nasza przyjaźń.
Albo raczej ja.
Z moją rodziną też wszystko schrzaniłam.
Nie wiem, czy zauważyłaś,
ale zanim zaczęłyśmy się kumplować, nie byłam aniołkiem.
Łyczka?
Dobra, a jak obiecam, że już nigdy nic nie ukradnę?
- To nie takie proste. - Dla mnie tak.
Przysięgam.
Nigdy więcej.
I tak byłam w tym kiepska.
Dobra.
Będę cię miała na oku.
Jak mogłabyś odwrócić wzrok?
- Dobra. - Dobra.
Słuchajcie, noc jest młoda, a ja wyglądam...
oszałamiająco.
Co dalej?
Przepraszam?
Mogę prosić trzy wódki?
Jestem tu w interesach.
Ważnych interesach.
A ty?
OFICJALNIE.SABINE
Znowu śledzisz Sabine?
Gdyby była dla ciebie dobra, nie wróciłabyś.
Zapomnij o niej i żyj dalej.
O co tu chodzi?
A o co tutaj chodzi?
Świętujemy. Zobacz, kto wrócił.
Gratuluję.
Wytrzymałaś trzy dni w trasie z Sabine?
To rekord.
Co robicie?
Miałam nadzieję, że załatwisz nam kilka drinków.
Chyba już kilka zaliczyłaś.
Proszę.
Ścigają nas za sprzedaż alkoholu nieletnim.
Nie jestem barmanem. Nie mogę.
- Dam ci dobry napiwek. - I nic więcej.
Niefajnie, Tabitha.
Przez ciebie wylecę.
Idźcie stąd.
Chyba go wkurzyłyśmy.
Tak, trochę nas poniosło.
Myślałam, że taki nasz urok.
Dzięki za Lyfting.
- Łapiecie? Lyft? - Tak.
Tak.
Nie zostawiłyśmy włączonego światła.
Kto, do diabła, jest w moim domu?
Idźcie.
- Ben? - Rany.
Nie musiałaś się stroić.
Co tu robisz?
A może „witaj w domu”?
Chyba tak.
Czemu nie mówiłeś, że wracasz?
Żeby cię zaskoczyć. Niespodzianka!
Jest środek semestru.
Co z tego?
Jestem Ben.
Cześć, Elodie.
Tabitha Foster.
Tak.
To ja.
Wyglądasz... inaczej.
Wojsko zrobiło ze mnie mężczyznę.
Tak powinno być, prawda?
Znów się przyjaźnicie?
Długa historia.
Co to? Ładnie pachnie.
Kiedy nauczyłeś się gotować?
Tylko dzięki kuchni nie zwariowałem w woju.
Ale pyszne. Co to takiego?
Eksperymentowałem z nadzieniem.
- Proszę. Spróbujcie. - Z nadzieniem?
Ryż kokosowy z mango, miętą i mieszanką, którą znalazłem w szafce.
W ryżu?
- Nie. - Spróbuj.
Stworzyłem słodko-słony smak.
To naprawdę bardzo dobre.
Mówiłem.
Muszę przyznać, że smaczne.
- Przepraszam. - To ja przepraszam.
Obudzić ją?
Możesz spróbować.
Nie sądziłam, że lubisz perfumy na poduszce.
Tak.
To zapach mojej mamy.
Zawsze wiedziałam, czy jest w domu...
jak tylko otwierałam drzwi.
To słodkie.
Dlatego...
Rozumiem.
W porządku?
Tak.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Myślisz, że nic jej nie jest?
Nie wiem.
Ostatnio trochę jej odbija.
Chyba mam na ludzi zły wpływ.
Muszę przestać kraść.
Nie możesz spać?
Dajesz radę jako Courtney Love.
Uznam to za komplement. To skarb narodowy.
Wszystko gra?
Tak, odkąd jestem w domu.
Nie otworzysz?
Żeby bardziej się rozczarować?
Mam to zrobić?
Tata ma guza mózgu i natychmiast musieli go operować.
- Dlatego cię wystawił. - Serio?
Nie.
Zgubił telefon. Dostał cynk o pracy w Tampie.
Stara śpiewka.
Przykro mi.
Zasługujesz na więcej.
Czemu cię to nie rusza?
Mniejsze oczekiwania.
Mam pomysł.
Poczynisz honory?
Żegnaj, ściemo.
Dasz radę, mamuśka.
Jesteśmy przy tobie. Bez względu na wszystko.
Dzięki.
Napisy: Monika Bartz