NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
DWA DNI PÓŹNIEJ...
Nie wiem, o czym pan mówi, panie władzo.
Nie, nic nie słyszałam.
Szkoda, że nie mogę pomóc.
Nie.
Nie zauważyłam nic dziwnego.
Po szkole?
Pewnie się uczyłam.
Byłam w domu.
- Potrzebuję adwokata? - To wszystko?
Moe.
Cześć, skarbie.
Przypomniałyście coś sobie?
Cokolwiek.
To, co już panu mówiłyśmy.
Powiedziałyście policji?
Jasne.
Musicie wiedzieć coś jeszcze, bo zniknęła zaraz po twoim przyjściu.
Rozumiem, że się pan martwi. Jak my wszyscy, ale mówi, że nic nie wie.
Przepraszam, po prostu...
Nie wiem, co się z nią dzieje. Nie ma jej od dwóch dni.
Wróci.
Też kiedyś uciekłam. To taka faza.
Nawet nie próbuj.
Cholera.
Muszę wracać do szpitala.
- Poradzisz sobie? - Tak.
Będzie dobrze. W ciążę zajść nie może.
To znaczy może, ale nie zajdzie.
To mądra dziewczyna.
Idziemy do toalety. Spotkamy się na zewnątrz.
Pogarszasz sprawę. Moe!
Co on tu robi?
Co jest, kurwa?
Jasna cholera!
Mówił o aucie?
W końcu je zatopiłyśmy!
Nie tak głośno.
- Trzymaj. - Co to jest?
Kawa.
- Kłamałam. Tequila. - Oszalałaś?
Wyluzuj.
Lubisz imprezować.
Ale nie w środku dnia przed komisariatem. Martwię się. Nic ci nie jest?
Wszystko szlag trafił,
więc równie dobrze mogę pogrążyć się w chaosie.
Przynajmniej nie jesteś na gigancie.
Serio, gdzie ją wcięło?
Cały czas włącza się poczta.
Może wyłączyła telefon.
Żeby jej nie namierzyli.
Jestem dumna, że o tym pomyślała.
Co teraz zrobimy?
Napisz do Sabine.
- „Niech Elodie zadzwoni do ojca”. - Subtelne.
Wolisz mu powiedzieć, że nawiała z panseksualną narcystyczną boginią rocka?
Masz rację,
ale co teraz?
Zachowujmy się normalnie.
Pójdę z Noah do Raviego.
Dobra, ale nie ma w tym nic normalnego.
Gdzie byłeś?
Martwiłam się.
- W pracy. - Nie dostałeś moich wiadomości?
Miałem spotkanie z Simonem.
To dziwne, bo pisałam do niego i jest w Seattle.
- Wyjaśnię to. - Ja ci coś wyjaśnię.
Gdy ty się szlajałeś, naszą córkę przesłuchiwała policja.
- Cześć. - Cześć, skarbie. Wiedzą coś więcej?
Nie.
Co się dzieje?
Właśnie, co się dzieje?
Lori, daj mi wyjaśnić.
Na pewno nie tutaj.
Obgadajcie, co trzeba.
Ja się zmywam.
Jasne, skarbie.
Musiałaś to robić przy niej?
Gdzie się nauczyłaś grać?
Mama mnie nauczyła.
Podoba mi się.
Masz już tekst?
Nie do końca.
Myślałam o czymś w stylu...
Przy tobie pragnę zostać kimś
Nie wiedziałam Że mogę być lepszą
- Słabe? - Nie.
Świetne.
Dalej.
Tylko za tobą podążam
Jakbym błądziła w ciemności
Tylko ciebie mi potrzeba
Twoja panna znów mi wzięła ukulele.
Masz na myśli moją obecną kochankę?
Nieważne. Trzeba sprawdzić dźwięk.
Jesteśmy w trasie. Nie możesz kraść ludziom rzeczy.
Tylko je pożyczyłam. I jest dupkiem.
Utalentowanym dupkiem.
Chodź.
Będziesz dziś pindą od gadżetów.
Najpierw Brian ze mną zerwał, a teraz zniknęła moja najlepsza kumpela.
Ten rok jest przeklęty.
Przyjaźnisz się z Ravim?
Uczę jego młodszego brata hiszpańskiego.
Ćwiczy czasowniki na górze.
A ty się z nim przyjaźnisz?
Przyszłaś?
Przecież mówiłam.
Myślałem, że ściemniasz.
Pa.
A więc to robimy.
Świat czekał na Moah.
Przegiąłeś.
Cholera, Moe Pacquiao.
Jest ze mną.
Przyszłaś obić Brady’ego?
Nawalić się, ale niczego nie wykluczam.
Co?
Co się tak na mnie gapisz?
Podziwiam je.
- Nie podobają ci się. - Nie, podobają.
Moja mama zawsze mówi, że facet z wąsami coś ukrywa.
- A więc co ukrywasz? - Górną wargę.
Pójdę już.
Nie, zostań.
Chciałabym, serio.
To zostań.
Szczerze mówiąc...
starsi są tak zajęci kłótniami, że chyba nie obchodzi ich, gdzie jestem.
Czyli zostaniesz?
To zależy.
Masz coś na ząb?
Co powiesz na tajski sos?
Na...
Niczym.
Kuszące, ale myślałam o czymś innym.
Chodź.
- Naprawdę? - Tak.
Byłaś świetna.
Dzięki. Jak ci idzie?
Nieźle. Zostało tylko 15 koszulek.
Sprzedałaś aż tyle? Powinnaś być naszym menadżerem.
Po ile są przypinki?
Po dwa dolary.
Ale…
jeśli ci je podaruję – za darmo.
Idealnie.
Dzięki. Zrobimy fotkę?
Oczywiście.
Ale słodkie! Otaguj mnie, to dołączę je do historii.
- Dzięki. - Dziękuję! Pa!
Więc przypinki to... twój standardowy tekst?
Tabs Foster pisze, żebyś zadzwoniła do ojca.
Będę za kulisami.
- Cześć, Sabine. - Cześć!
Co u ciebie?
Tak! Kto będzie moją kolejną ofiarą?
Chcę rewanżu.
By znowu przegrać?
- Widzieliście Brady’ego? - Wpadnie potem.
W porządku?
Tak, tylko...
Nie jestem dobry z matmy, ale proporcje chyba się nie zgadzają.
O co chodzi? O ojca czy Brady’ego?
Przyszłam, żeby zapomnieć o obydwóch, ale najwyraźniej się przeliczyłam.
Przepraszam.
Chcę powiedzieć chłopakom, co Brady zrobił Tabicie.
- Ludzie powinni wiedzieć. - Nie!
Tabitha by mnie zabiła, gdyby wiedziała, że ci powiedziałam.
Musi za to beknąć.
Nie! Noah…
Nie mów nikomu.
Dobra, ale myślę...
Mam lepszy pomysł,
który wymaga mniej myślenia.
Kuszące, ale jutro szkoła i robi się późno...
Chyba że jesteś zawieszony.
Zaliczyłam glebę, zanim w ogóle zaczęłam śpiewać.
Krzyknęłam „rock’n’roll!” z podłogi.
Mega zabawne! A ty grałeś dalej.
Weszłam dopiero na przejściu piosenki.
To było prześmieszne.
Cześć. Elodie.
Czym się zajmujesz?
Teraz sprzedaję gadżety.
Ale też śpiewam. Trochę.
Zagraj ten kawałek, nad którym dziś pracowałaś.
Co? Nie.
No dalej.
Nie, nie chcę.
Już zaczyna gwiazdorzyć.
Rzuciła szkołę i zwiała z domu, bo jej ojciec to kawał gnoja.
Rock’n’roll, nie?
W sumie nie jest taki zły.
Spoko, wszyscy jesteśmy włóczęgami.
Zawsze w drodze.
Cześć.
Boże! Mickey!
- Nie wiedziałam, że będziesz. - Rany.
- Miała być niespodzianka. - Ślicznie wyglądasz.
Ty świnio, nic nie mówiłeś!
Co z pracą w restauracji?
Okazuje się, że ludzie nie zatrudniają gości po dwóch wyrokach.
Nie skusicie się na deser?
Nie, dziękujemy.
Dobrze, zostawiam rachunek.
- Ja stawiam. - Nie, w porządku.
W końcu byłem gotów nakarmić cię sosem tajskim.
Chyba trochę mi zabraknie.
Pół na pół?
Zawsze możemy się wymknąć.
To może być ryzykowne.
Żartowałem.
Jasne.
Przepraszam. Proszę.
Ja stawiam.
- Niezły ze mnie chłopak. - Nie przejmuj się.
Ojciec nie zauważy. Pochłania go niszczenie rodziny.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Pamiętasz, jak aresztowano nas w Santa Fe?
Nieźle sobie poradziłaś z tym gliniarzem.
Sikacza?
Czemu nie.
- Dzięki. - Fajna dziara.
Dzięki. Zrobiłam z przyjaciółkami.
Są z zespołem?
Nie.
Zostały w domu, w Portland.
- Naprawdę dobrze cię widzieć. - Ciebie też.
Przepraszam.
Uważaj na głowę.
- To twój żołądek? - Nie.
To...
- Delfin-jednorożec. - Nie.
- Narwal. - Serio?
Jednorożec morski.
- Mów dalej. - Tak...
Wiem o tym, bo jestem mądra.
Czekaj.
Muszę zrobić siku.
Zaraz wracam. Nie ruszaj się.
- Dobra. - Nie!
Nie ruszam się.
Ale lacha, co?
Znów się rozstaliśmy. Może bycie singielką dobrze mi zrobi.
Związki są przereklamowane.
Susan B. Anthony, Mindy Kaling, Jane Austen. Miałabym je kwestionować?
Boże. Słyszałaś o Bradym?
Co znowu?
AJ do mnie napisał. Podobno Brady zatopił własne auto.
Koleś ma tyle obliczy.
- Wynagrodzę ci to. - Nie ma sprawy.
Gotowe?
Tak, dziękuję.
Dziękuję.
- Cholera. - Wszystko w porządku?
Moe potrzebuje pomocy. Utknęła na imprezie.
Muszę ją stamtąd wyciągnąć. Idziesz ze mną?
Chciałbym ją zbesztać, ale chyba lepiej wrócę do domu.
- Na pewno? - Tak.
- Robota sama się nie znajdzie. - Dobra.
- Zadzwonię jutro. - Jasne.
Rezydencja Davis-Blocków.
Halo?
Cześć, Spence.
Elodie?
Tak.
Sorry, że cię wkopałem.
Nie szkodzi.
Dasz mi tatę?
Tato, to Elodie!
- Elodie? Wszystko w porządku? - Tak.
Powiedz, gdzie jesteś. Przyjadę po ciebie.
Nie wrócę, póki nie obiecasz, że nie wyślesz mnie na odwyk.
Elodie, masz 16 lat. To nie wchodzi w grę.
Mówię poważnie.
Wracaj albo czeka cię szlaban do końca życia!
Doug.
Zrób, co chce. Byleby wróciła do domu.
El?
Tak?
Wygrałaś.
Żadnego odwyku, skarbie.
- Przysięgasz? - Tak.
Wracaj do domu.
Dobrze.
DOBRANOC, KSIĘŻYCU
Nie patrz tak na mnie.
Moe, co się dzieje?
Brady mówi ludziom, że zatopił własny samochód.
- Co? Czemu miałby to robić? - Nie mam pojęcia.
Nie rozumiem. W co on pogrywa?
Czy to możliwe, że dobrze na tym wyjdziemy?
Jesteś zawiana. On robi tylko to, co dobre dla niego.
Skoro się przyznał, to może nam się upiecze.
Tylko dlaczego?
Cholera!
Hej, Noah!
Co tu robisz? Przeczytałem bajkę z dwieście razy.
- Nawet nie pytam. - Przepraszam.
Musiałam pilnie pogadać z Tabithą.
Zostawiłaś faceta w bieliźnie?
Idziecie czy nie?
Nie, chyba wrócimy do domu.
Nie zamierzałaś się pożegnać?
Dobranoc, księżycu.
Dobranoc, kompanie.
Dobranoc, chłopczyku.
Dobra, nie martw się. Odwiozę ją do domu.
- Tak. - Dzięki.
Zapnij pasy.
Pa!
- Daj mi kluczyki do auta. - Jasne.
WEJŚCIE ZA KULISY
Elodie!
Co się stało?
Dlaczego ją całowałaś?
To tylko przyjaciółka.
To kim ja jestem?
Wiedziałaś, jaka jestem.
Idziemy do baru.
Wstęp od 21 lat, więc…
Dobra.
Chodź. Pewnie nie sprawdzą dowodu.
Nie, jadę.
Widzimy się w motelu?
Nie, jadę do domu.
Serio? Wyjeżdżasz?
Tak.
Daj spokój. Nie przesadzasz trochę?
Tak myślisz?
Chcesz, żebym tu była?
Trasa nie jest dla każdego.
Masz rację.
Wiem, gdzie jest moje miejsce... Na pewno nie tutaj.
Napisy: Monika Bartz