NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Powinnaś pojechać.
Zoey i Kristy tam będą, prawda?
Tak. Będzie gorąco
i nie cierpię robali.
To się nazywa kemping.
Będzie fajnie.
Spanie na twardej ziemi, sikanie w lesie.
To dobre dla duszy.
Brzmi czarująco.
Co powiesz na pizzę?
Co robisz?
Porządki.
Te rzeczy nie sprawiają mi radości.
Nie wiem. To chyba powinnaś zachować.
Może kiedyś się upomni.
To tylko zdjęcie.
W twoim wieku miałam ukryte całe pudło zdjęć mojego byłego.
- Dzwonił tata. - Niech zgadnę.
Utknął w Seattle.
Tak, przesunęli mu prezentację.
Szok.
Może wykorzystamy ten dzień?
Ty i ja popołudniu? Dowolny zabieg.
Nie wiem. Nie mam nastroju.
Tabbie, daj spokój.
Musisz ruszyć naprzód.
- Dopiero rozeszłam się z Bradym. - Zaufaj mi.
Młodość się nie powtórzy.
Nie marnuj jej na smutki i żale.
Dzień dobry.
Spencer, brałeś mój kalkulator?
Nie, przysięgam.
Usiądź. Jest owsianka. Dodałam kawałki czekolady.
Nie jestem głodna.
Nie możesz zabierać moich rzeczy.
- Wszystko mamy? - Tak.
Co to jest?
Miałem z tobą porozmawiać.
Będzie rozprawa odnośnie wypadku twojej mamy.
Czego chcą ode mnie?
Chcą poznać twoją wersję zdarzeń.
Wszystko działo się tak szybko.
Ten kierowca trzykrotnie przekroczył dopuszczalny poziom alkoholu.
To musi być trudne, ale pomogę ci przez to przejść.
Nie musisz tam iść. Możemy nagrać zeznanie u prawnika.
Tato, muszę iść do szkoły.
NADCHODZI BAL
O nie.
Odjazdowe mitsubishi.
Upadek wielkiego człowieka.
Wiesz co?
Nawet nie zaczynaj.
Co tu wyrabiasz?
Dlaczego zawsze się skradasz?
Mam przestać?
Nie.
Spoko.
Zeszłej nocy skradziono auto Brady’ego.
Może dlatego, że palant parkuje na miejscu dla niepełnosprawnych.
Nikt...
nie zauważy, że stoimy razem przy rowerach.
Nie jesteśmy centrum wszechświata.
Może jestem zbyt zarozumiała.
Sądzę, że jesteś wspaniała.
- Ale... - Zakończ zdanie.
Zezwól na jeden całus.
Jeden.
Będziesz musiał się napracować, by go dostać.
Zapracuję na całusy.
- Skoro o tym mowa... - Tak?
Zastanawiałem się...
czy pójdziesz ze mną na bal.
- Czy to alternatywna rzeczywistość? - Co?
My publicznie razem?
Poza tym wiesz, że za nic nie zjawiłabym się na balu.
Wiem, ale...
Musisz być zmianą, na którą liczysz.
- Prawda? - Tak.
A skromna randka?
Rumienię się.
Jak skromna?
Kolacja, film.
Może pierwsza baza.
- W koszulce czy bez? - W koszulce.
Włożę tę z 1952.
Zgoda.
Serio?
Serio.
PÓJDZIESZ ZE MNĄ NA BAL?
To jak?
Będę zaszczycony.
To będzie magiczna noc.
...a po meczu auta już nie było.
Podobno Brady płakał.
Ten złodziej jest kozakiem.
To nie daje mi spokoju.
Zrobiłyśmy coś szalonego.
Brady’emu nic nie będzie.
Przeboleje to.
Ty też powinnaś.
Powiadomił policję?
Poważnie? Zaginęło jego auto.
Tak.
- Wezwał ich. - Nikt nas nie widział.
Nie ma podstaw, żeby ktoś nas podejrzewał.
Przestań się zadręczać.
- Chyba nie potrafię. - Weź głęboki oddech.
Męczy mnie gadanie o Bradym.
Zasłużył na to.
Ma rację.
Poważnie, nie możemy o tym rozmawiać.
Nigdy.
Muszę się stąd wyrwać.
Może wagary?
Ostatnio nie wagaruję.
Widzimy się na spotkaniu?
Tak.
Posłuchaj...
Będzie dobrze.
Z kim planujesz iść na bal?
Cóż...
Chyba nie pójdę.
Wybacz, nie rozumiem.
Nie opuszczałaś bali.
Słuchaj...
nie wiesz tego ode mnie, ale...
Hayden planuje cię poprosić.
Ciekawe.
Wyjaśnisz, co zaszło między tobą i Bradym?
- Mówiłaś ogólnikowo. - Nie chcę o tym rozmawiać.
Ciekawe, z kim on przyjdzie.
Wczoraj dodał na Instagramie zdjęcie z...
Nadal go obserwujesz?
- Nie powinnam? - Zerwaliśmy.
Znam go dłużej niż ciebie.
Mam dać Haydenowi zielone światło?
NUMER PRYWATNY
Rozmowa na koszt odbiorcy z zakładu karnego Two Rivers.
Czy akceptujesz koszt rozmowy z: Danny Truax?
Wybierz jeden, by zaakceptować. Dwa, by odmówić.
Z drogi, Moe.
Wal się, Sophie.
BAL ODBIERAJCIE WEJŚCIÓWKI
DO NOAH JESTEŚ W POBLIŻU?
MUSZĘ POROZMAWIAĆ...
STAŁO SIĘ COŚ SZALONEGO...
- Widziałaś Moe? - Nie, coś się stało?
Tabitha, jak leci?
Jakoś.
Bujam się w tobie od dziewiątej klasy,
ale zawsze byłaś zajęta.
Myślałem, czy może poszlibyśmy razem na bal?
- Jasne. - Super.
Do zobaczenia.
Cześć, kluseczko.
Jestem na bazarze
i myślę o obiedzie.
Co powiesz na klopsiki?
Dobre, ohyda?
Daj znać. Pa.
Cześć. Spóźnię się.
Pamiętaj nagrać Kawalera do wzięcia.
Nie oceniaj.
Cześć, mała.
Jak poszedł test z historii?
Teraz to już historia, hura.
Poświętujemy później.
Kocham cię. Pa.
Panno Davis?
Dołączysz do nas?
Dobrze, siadajcie.
Na końcu lekcji przydzielę prace domowe,
bo za tydzień będę na konferencji.
Dobrze.
Przeczytaliście już, a przynajmniej powinniście,
Szklany kosz Sylvii Plath.
Omówmy temat feminizmu w tym dziele
oraz stworzenie alter ego i...
Elodie, oddaj.
- Co? - Telefon.
- Schowam go. - Panno Davis.
- To mój telefon. - I moja klasa.
Po lekcjach odbierzesz go u pana Dunforda.
A tutaj podpisy rodziców.
Na czym skończyliśmy?
Alter ego.
Heroina w książce ma je dwa.
- On? - Tak.
Jestem najlepszy.
Tu jesteś. Gdzie byłeś?
Piszę do ciebie jak idiotka.
Potrzebowałam cię.
- Spokojnie. - Słuchaj.
Może znajdź wyluzowaną dziewczynę na bal
i daj mi spokój?
Co?
Moe, zaczekaj.
Ile sztuk?
Osiem.
Wszystko dobrze?
To znaczy tak. Dzięki.
W razie czego proszę wołać.
Okej.
TABITHA IDZIECIE NA SPOTKANIE GRUPY?
MOE JESTEM W DRODZE
Minął już rok, co brzmi jak szaleństwo.
To nie tak, że nie myślę o kradzieży.
Po prostu przypominam sobie,
że mogę temu sprostać.
Dziękuję.
Jestem Tabitha.
Cześć, Tabitha.
Jestem złodziejką sklepową.
Wczoraj dokonałam kradzieży i czuję się...
bardzo marnie.
Przez kradzież czułam...
jakbym otrzymywała prezent gwiazdkowy.
Ale trudno udawać, kiedy wiesz, że Święty Mikołaj nie istnieje.
Chyba już...
Mam dość udawania, że jest idealnie, kiedy tak nie jest.
Każdy oczekuje, bym przyjęła jakąś postawę.
A jeślibym przestała?
Dobijające już, że musimy tu być.
Mogliby chociaż dawać lepsze przekąski.
Hej.
Wszystko dobrze?
Tak, chyba tylko...
przetwarzam.
Byliście z Bradym dwa lata.
Nie tylko to...
Moja rodzina jest pochrzaniona.
Zaczynam to sobie uświadamiać.
Lepiej późno niż wcale.
Powinnam być zła na tatę za zdradzanie,
ale widzę mamę i chcę krzyczeć:
„Obudź się. Co z tobą?”.
To znaczy...
Oczywiście jestem
- wdzięczna, że ją mam. - Spoko.
Córki nienawidzą mam. Nie łam tej tradycji dlatego,
że moja nie żyje.
Cześć.
Posłuchaj.
Przykro mi, że tak wyszło.
Musisz tęsknić.
Są dni, że myślę tylko o tym.
Żyję we wspomnieniach.
Masz jej zdjęcie?
Tak.
O Boże. Elodie.
Piękna.
Jak to się stało?
Wypadek samochodowy.
Uderzył w nas pijany kierowca.
Recydywista.
Nie wiedziałam.
Wyszedł z tego bez szwanku.
Bez sensu.
To niesprawiedliwe.
Teraz muszę opowiedzieć to przed sądem.
Ale nie chcę...
znów tego przeżywać.
Tak mi przykro.
Niepotrzebnie.
Nie prowadziłam od wypadku.
Mimo że...
nie siedziałam wtedy za kółkiem.
Niedawno wsiadłam...
i byłam przerażona.
To przywróciło...
wszystkie wspomnienia.
Przepraszam za tę sytuację.
Nie wiedziałaś.
Odwieźć cię do domu?
Miałam kłopoty w szkole.
Tata musi podpisać kwitek.
Nie spieszno mi do domu.
No to...
jedźmy w inne miejsce.
Okej.
Tu Doug Davis, zostaw wiadomość.
Cześć, tato.
Będę się uczyć u Rachelle.
Wrócę później.
Pa.
Rachelle?
Spanikowałam.
Co miałam powiedzieć?
Znam tylko ją.
- Chcesz coś? - Nie, dzięki.
Jesteś fanką?
Ogromną...
- fanką. - Czyżby?
Jak mogłabym nie być?
Ile razy widziałaś nas na żywo?
Nie widziałam...
jeszcze.
Czuję się urażona.
Przysięgam, że się poprawię.
Dobrze, bo potrzebuję groupie.
Pewnie masz ich milion.
Nigdy za wiele.
Jakie miałabym obowiązki jako groupie?
- Żebym wiedziała. - To proste.
Podążasz wszędzie za mną
i robisz wszystko, co ci powiem.
Możesz być przywódczynią, jeśli się postarasz.
Chyba dałabym radę.
Spoko.
Myśl o mnie, nosząc tę przypinkę.
- Nie chciałam... - Nie kradniesz, jeśli ci ją daję.
Sabine, teraz ty.
Znacie się?
Całkowicie.
Dzieliliśmy pokój.
Do później?
Jasne.
Noah.
Z Paula’s Pies.
Jest uroczy.
Nie było go, kiedy go potrzebowałam.
Wszyscy oni są do bani?
Nie uogólniaj.
Naprawdę.
Spójrz na tatę.
Nie jesteś na niego wściekła?
Nie wszystko jest czarno-białe.
On nie jest zły.
Dokonał kiepskich wyborów.
Przyznam, że nie było łatwo
wychowywać was samotnie przez ostatnie lata, ale...
nie zamieniłabym tego na nic.
Jesteś taka ckliwa.
Nie cierpię tego...
ale też...
kocham cię.
Dwa razy dziennie?
Cześć.
Miło było cię słuchać.
Dzięki.
Miałam swoje przejścia.
Zerwaliśmy z chłopakiem.
Przykro słyszeć.
Czyżby?
Nie do końca.
Jak się trzymasz?
Liczyłam, że będzie lepiej...
Nie mogę przestać myśleć.
Chciałabym zacząć od nowa.
Też chciałem.
Kiedy mogłem opuścić dom...
zrobiłem to.
Myślałem, że przyjadę do Portland i będzie lepiej.
Odnajdywanie siebie jest trudniejsze, niż sądziłem.
- Muszę... - Jasne.
- Rozpraszam cię. - Nie...
dobrze pogadać.
Witamy znów na scenie
dziecko Portland, jedyna i wyjątkowa...
Sabine!
Jak się masz, Portland?
Dobrze być w domu.
Nikt nie zna cię lepiej ode mnie
Nawet twoje koronki
Każdy twój szczegół
Każdy lok na twej głowie
A ja
Wpadam w światło
Cokolwiek chcesz zrobić
Ty i ja, spleceni ze sobą
Potrafię być królem cienia
Gdziekolwiek skręcasz, jestem za tobą
Powiem, dokąd pójść Ja podążę
Gdziekolwiek pobiegniesz Będę cię śledzić
Potrafię być ciemnością Możesz patrzeć przeze mnie
W blasku miłości jesteśmy jednym ciałem
Potrafię być królem cienia
Cienia, cienia
Widziałam cię z kochankami Które nie potrafiły
Zadowolić cię tak, jak ja potrafię
Trzymaj mnie w ukryciu i mów
Dziś mi pozwolisz być swoimi dłońmi
A ja
Wpadam w światło
Cokolwiek chcesz zrobić
Ty i ja, spleceni ze sobą
Potrafię być ciemnością Możesz patrzeć przeze mnie
W blasku miłości jesteśmy jednym ciałem
Potrafię być królem cienia
Napisy: Maciej Dworzyński