‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ความคาดหวังอันยิ่งใหญ่)
‪แม่!
‪แม่รู้ บ้านเราไม่กระแทกประตูกัน
‪ไม่ใช่เรื่องนั้น
‪นี่
‪อะไรเนี่ย
‪"อยากให้ธุรกิจเจ๊งระเบิดเหรอ ‪มาบอกเลิกกันกลางทาวน์สแควร์สิ!"
‪"แฮชแท็กความลับแห่งเซเรนิตี้ 415"
‪อะไร… เราจะแก้มันได้ยังไง
‪- ในโรงรถมีเครื่องย้อนเวลาไหมล่ะคะ ‪- ไม่ตลกนะ แอนนี่!
‪แม่จะลบโพสต์นั่นได้ยังไง
‪แม่จะลองขอดีๆ ก็ได้ แต่พวกเขาคงไม่ลบหรอก
‪มีตั้ง 73 คอมเมนต์แล้ว
‪ที่แม่ไม่ควรไปอ่าน
‪เซเรนิตี้ต้องไปหาอย่างอื่นทำกันได้แล้วมั้ง
‪สาม สอง หนึ่ง
‪โอเค
‪ฉันจะแลกแท่งเชดดาร์กับมันฝรั่งทอดเธอ
‪- เอาโปรตีนบาร์มาด้วย จะตกลงเลย ‪- ก็ได้
‪แม่ฉันต้องซื้อขนมให้ดีกว่านี้แล้ว
‪บางทีนายน่าจะไปซื้อของให้แม่แทนนะ
‪- ฉันทำอาหารไม่เป็นนี่ ‪- ซื้อของไม่ใช่ทำอาหาร
‪น่าเสียดายนะ
‪แต่ฉันขอบคุณมากนะ ‪ที่นายยอมตกลงมากินมื้อเช้าแบบปิกนิกกัน
‪และฉันก็ขอบคุณมากที่เธอสละเวลามา
‪เธอยุ่งกว่าฉันเยอะ และ…
‪ฉันไม่อยากให้เธอต้องมา ‪คอยวางแผนตามชีวิตฉันน่ะ
‪เช่นไปเรียนเปียโนเหรอ
‪เธอเล่นเปียโนเหรอ
‪ไม่แล้ว
‪ฉันจะไม่หาเวลาให้นายได้ยังไง
‪วันนี้นายจะไปทำอะไรบ้าง
‪ต้องทำงานบ้านกับที่สปา
‪และพ่อฉันอยากดูเบรฟส์แข่งด้วยกัน
‪ฉันไม่อยากดูพวกเขาทำสิ่งที่ฉันทำไม่ได้
‪- งั้นก็ทำอย่างอื่นกับพ่อแทนสิ ‪- ไม่ล่ะ
‪เบสบอลเป็นสิ่งเดียวที่เราทำด้วยกัน
‪หรือเคยทำน่ะนะ
‪จริงเหรอ
‪พ่อกับฉันไม่เหมือนกันเลยสักนิด
‪แต่เราคุยกันได้ทุกเรื่อง
‪หา
‪เขาไม่ได้ทำตัวยุ่ง ‪หรือพยายามเปลี่ยนเรื่องเลยเหรอ
‪ไม่เลย
‪ฉันเรียนรู้สิ่งต่างๆ และเราได้ใช้เวลาร่วมกัน
‪แค่ลองหาอะไรที่พ่อนายชอบ ‪แล้วแกล้งทำเป็นชอบด้วย
‪และอย่าลืมลูกเกดนะ
‪ไม่เคยปลื้มอยู่แล้ว
‪นายแค่ไม่เข้าใจว่ามันหวานอร่อยแค่ไหนไง
‪- หน้าร้อนนี้มันห่วยแตก ‪- พูดเพราะๆ สิ ไคล์
‪ไม่มีค่ายละคร ไม่มีแฮมิลตัน
‪แม่ว่าพ่อกับแม่มีเหตุผลกับเรื่องนี้นะ
‪- แล้วยังต้องมาทำงานอาสาชุมชนงี่เง่าอีก ‪- ผู้พิพากษาเซนต์แคลร์สั่งมา
‪เพราะพวกลูอิสโวยวายใหญ่โต ‪เกี่ยวกับพฤติกรรม "ต่ำช้า" ของผม
‪ก็ใช่ แต่มันเป็นการตัดสินใจ ‪ของผู้พิพากษาเซนต์แคลร์
‪และขั้นตอนหนึ่งของการรับผิดชอบในสิ่งที่ลูกทำไป
‪คือการรับผลที่ตามมา
‪มาเถอะ
‪ดร.แอชลีย์เรียกมันว่า ‪"ความเป็นเจ้าของชีวิตตัวเอง"
‪ผมทำผิด ผมก็ต้องทำมันเอง
‪แม่ไม่สงสัยในตัวลูกเลย
‪ฉันต้องแยกตัวจากแก๊งปกติหน่อย ‪มีเรื่องดราม่ามากเกินไป
‪เรื่องอะไรเหรอ ฉันเป็นคนสุดท้ายที่รู้ตลอดเลย
‪เพราะเธอชอบเอาไปบอกต่อไง
‪ฉันไม่ผิดนะ ข้อมูลมันอยากเป็นอิสระนี่นา
‪ไท ทาวน์เซนด์มาโน่นแล้ว
‪ทำไมเนี่ย ขอไม่เจอไทบ้าง ‪นี่มันมากเกินไปเหรอ
‪อะไรกัน เธออย่างกับ ‪น้องคนละสายเลือดกับเขาเลยนี่
‪ถ้าน้องสาวควรจะคอยโคจรรอบตัวเธอ ‪และมองว่าเธอสมบูรณ์แบบ
‪ยอมทนกับเรื่องวุ่นวายโกลาหล ‪โดยที่เธอไม่ต้องขอบคุณล่ะก็นะ
‪ถ้าแบบพี่สาวฉันล่ะก็ใช่จ้ะ
‪ใช่แน่นอนเลย
‪ไง
‪- ว่าไง ไท ‪- เป็นไงบ้าง
‪นายไม่เคยร่วมกิจกรรมพระคัมภีร์วันหยุดเลย ‪มาทำอะไรที่นี่เนี่ย
‪- ก็ฉันไปค่ายเบสบอลไม่ได้ไง ‪- สุดยอดไปเลย
‪ในช่วงเวลาที่ยากลำบาก ‪นายคิดถึงผู้อื่นและมาช่วยงานโบสถ์
‪เราโชคดีมากจริงๆ
‪เป็นพระพร
‪ก็ได้ โอเค
‪- ยังสมบูรณ์แบบกว่านี้ได้อีกไหมเนี่ย ‪- ได้สิ
‪เธอคิดแบบนั้น เพราะเธอรู้จักเขามาทั้งชีวิตไง
‪ซึ่งแปลว่าฉันรู้ความจริงเบื้องหลัง…
‪น้าแมดดี้อาจบอกให้เขามาอาสาทำงานที่นี่
‪และเขาก็เชื่อฟังแม่เหรอ
‪ฉันไม่อยากดูแคลนสาเหตุที่เธอมาที่นี่นะ ไคล์
‪แต่ฉันไม่อยากให้เธอมองว่านี่คือการลงโทษ
‪แต่เป็นโอกาสที่เธอจะได้ตอบแทนชุมชน ‪ที่ช่วยดูแลเธอมา
‪ผมอยากให้คุณรู้ครับว่าผมยินดีจะช่วย
‪ในทุกทางเท่าที่ผมจะช่วยได้
‪- ต้องแบบนั้นสิ ไคล์ ‪- แถมยังศักดิ์สิทธิ์ด้วยนะครับ
‪สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ มาช่วยกันทางนี้ที
‪ใช้เวลาไม่นานหรอก
‪นี่คือของตกแต่ง
‪ถ้ายกออกไปด้านนอก ‪คุณนายเชเฟอร์จะบอกเองว่าต้องไปไว้ไหน
‪ได้เลยครับ สาธุคุณจูน
‪ฉันมีงานอื่นให้เธอแล้ว ไคล์
‪ขอบคุณครับ
‪ตามฉันมา
‪ไม่ต้องห่วงนะ ‪ฉันไม่ได้จะให้เธอเป็นผู้ช่วยพิธีกรรมหรอก
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪เธอรู้วิธีขัดเงาเครื่องเงินไหม
‪ผมเป็นผู้ช่วยพิธีกรรมได้นะครับ
‪จงรับใช้พระเจ้าด้วยความยินดี
‪สรรเสริญพระองค์ด้วยการร้องเพลง
‪แต่ผมว่าผมคงไม่พร้อมร้องมิวสิคัลหรอก
‪มีเก้าอี้อยู่ตรงนั้น
‪ไว้ฉันจะกลับมาดูพร้อมกับขนมทีหลังนะ
‪ถ้าคุณไปศาลด้วยก็คงดี เพื่อไคล์น่ะ
‪ผมไม่แน่ใจว่าเขาจะอยากให้ผมไปด้วยนะ
‪ถามจริงๆ นะคะ
‪ก็ได้ ข้ามเรื่องยากๆ ไปได้เลย ‪ฉันจะจัดการเอง
‪คุณโกรธ
‪ฉันพยายามจะไม่โกรธอยู่ ‪แต่บางทีไม่ว่าจะอดทนอดกลั้นแค่ไหนก็กลั้นไม่อยู่
‪ทุกคนที่ผมรักดูจะมีเหตุผลให้เกลียดผม
‪ลูกๆ ไม่ได้เกลียดคุณนะ บิล
‪และฉันก็ด้วย
‪ผมซึ้งใจมากจริงๆ
‪แต่ผมก็คิดเรื่องนี้มาตลอด
‪และผมตัดสินใจแล้วว่า ‪สิ่งที่ดีที่สุดที่ผมจะทำให้คุณได้ในตอนนี้
‪คือการเว้นที่ว่างให้คุณ
‪ดังนั้น
‪ตอนนี้คุณกำลังคุยกับ ‪หัวหน้าแผนกกุมารเวชศาสตร์คนใหม่
‪ที่ศูนย์การแพทย์ไพโอเนียร์
‪ผมถอนตัวการเป็นหุ้นส่วนกับฮาววี่ ‪ย้ายไปอยู่อพาร์ตเมนต์ในแคสเซิลวูด
‪ถ้าเกิดมีเรื่องอะไรก็โทรมา ‪หรือส่งข้อความมาได้เสมอ
‪เผื่อว่าใครต้องการผมน่ะ
‪เอ่อ
‪ยินดีด้วยค่ะ
‪ผมอยากเป็นคนบอกลูกๆ เอง ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
‪ไม่อยู่แล้วค่ะ
‪ถ้าคุณโอเค ฉันจะบอกว่าคุณจะแวะเข้าไปหา
‪ขอบคุณสำหรับ…
‪ทุกอย่างนะ
‪(ซัลลิแวนส์)
‪ฉันอยากให้คุณเป็นคนดูแล ‪เรื่องการส่งสินค้าจากนี้ไป
‪จริงเหรอ
‪ฉันจะทุ่มเทให้กับฟาร์มและผลิตผลสดๆ
‪นั่นสินะครับ
‪แค่ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเจเรมี่ต่อไปแล้วน่ะ
‪ผมเข้าใจ
‪นักหักอก
‪รู้กันทุกคนเลยไหม
‪เยี่ยมเลย
‪ไม่ชอบให้เรื่องส่วนตัวโดนป่าวประกาศเท่าไรแฮะ
‪แล้วทำไมคุณถึงอยู่ที่เซเรนิตี้ล่ะ
‪อรุณสวัสดิ์หุ้นส่วน ทีมซัลลิแวนส์!
‪ร่าเริงสดใสเชียวนะ
‪ผมกำลังคิดว่าจะให้เมนูหน้าร้อนเชื่อมโยง
‪กับงานคอนเสิร์ตในจัตุรัสเมืองดีไหม
‪พร้อมกับค็อกเทลสูตรพิเศษ ‪ที่ตั้งชื่อตามเพลงฮิตของศิลปิน
‪ใช่เลย! หรืออาจจะเป็นซีรีส์ในยูทูบ
‪"ซัลลิแวนส์ ส่งตรงจากครัวเราสู่ท้องคุณ"
‪- หุ้นส่วนจ๊ะ ‪- ครับ
‪มานี่หน่อยสิ
‪ถ้าคุณอยากเรียนรู้เรื่องธุรกิจร้านอาหาร
‪- ครับ ‪- ก็ต้องมาเริ่มตรงนี้
‪ลงมือขัดได้เลย
‪เขายอมทำด้วยอะ
‪ฉันแทบไม่อยากจะเชื่อสายตา ‪ตอนที่ได้อ่านเอกสารที่โซอีล่าให้ฉันมา
‪บริษัทฟาสต์โมลาสเสสจำกัด ‪ไม่ได้ซื้อแค่บ้านของวิลคินสันนะ
‪มันยังซื้อไปอีกแปดแห่ง
‪ทั้งหมดเปลี่ยนจากที่อยู่อาศัย ‪เป็นเชิงพานิชย์แบบด่วนจี๋
‪ถ้าเธอดูตรงที่ฉันวงสีแดงไว้แล้วจะปิ๊งเลย
‪เจ้าของที่ขายออฟฟิศฉัน ‪ให้จอมวางแผนพวกนี้เหรอ
‪แน่นอน ตึกฉันและที่เหลือจะเป็นลานจอดรถที่ดี
‪สำหรับร้านทำผมของเกย์เนลล์ ‪และร้านดอกไม้ของเด็บ
‪และนี่คืออู่ซ่อมรถเก่าตรงข้ามร้านวอร์ตันส์
‪และร้านขายอุปกรณ์ของคอลลินส์ด้วย
‪นี่ไม่ได้แค่กว้านซื้อที่นะ นี่มันกว้านฮุบเงินแล้ว
‪โซอีล่าผู้น่าสงสารคิดว่าเธอจะตกงาน ‪ที่ให้ข้อมูลนี้กับเรา
‪พอจะรู้ไหมว่าใครอยู่เบื้องหลังฟาสต์โมลาสเสส
‪ไม่ใช่แค่หาเจอนะ แต่เธอจะต้องปลื้มกับคำตอบ
‪จนได้กลายเป็นสาวเคร่งศาสนาแน่
‪- เราจะจัดการเรื่องนี้ยังไงดี ‪- ตรงไปตรงมา
‪ฉันมีประชุม แต่ฉันจะไปที่นั่นทีหลัง
‪ไม่ ฉันจัดการเอง
‪ใจเย็นๆ นะ
‪หรืออย่างน้อยก็โทรหาฉัน
‪แล้วบอกฉันล่วงหน้าด้วย จะเตี๊ยมหาพยานที่อยู่ให้
‪และถ้าเธอไม่ได้คำตอบที่ต้องการ ‪บอกเขาว่าครั้งหน้าฉันจะโทรไปเอง
‪แมดดี้ มาทำอะไรที่นี่เนี่ย
‪อสังหาริมทรัพย์
‪นั่นคืองานถนัดของคุณใช่ไหมล่ะ แมรี่ วอห์น
‪คุณจะขายบ้านหลังงามนั่น ‪แล้วย้ายออกจากเมืองงั้นเหรอ
‪การเริ่มต้นใหม่มันดีเสมอจ้ะ
‪ฉันไม่ได้จะขายบ้านหรอก
‪แต่ฉันมาคุยเรื่องที่จอดรถน่ะ
‪โอ้ ที่จอดรถสำหรับสปาสินะ
‪ฉันยินดีช่วยคุณแน่นอน
‪ไหนดูซิ มีอะไรเข้าท่าบ้างนะ
‪ฉันรู้ ถ้าเป็นบ้านเก่าของวิลคินสันล่ะ
‪- มันอยู่ข้างหลังสปาเราเลย ‪- เป็นไอเดียที่สุดยอดจริงๆ
‪ใช่ไหมล่ะ
‪โดยเฉพาะเมื่อมันถูกปรับ ‪จากพื้นที่อยู่อาศัยเป็นเชิงพาณิชย์
‪แค่ไม่นานกลังจากที่ปู่วิลคินสันขายมันให้บริษัท
‪แถมยังซื้ออู่ซ่อมรถเก่า ‪บ้านสองชั้นที่พัลเมตโต้ไดรฟ์
‪สำนักงานของเฮเลน ‪และที่ดินที่เมืองให้เช่าเป็นสวนหย่อมสำหรับสุนัข
‪ให้ตายเถอะนะ แมรี่ วอห์น
‪บอกทีเถอะว่าคุณไม่ได้วางแผน ‪จะเทปูนทับสวนหย่อมนั่น
‪พ่อฉันพูดเสมอว่าให้ลงทุนในอสังหาริมทรัพย์
‪เพราะพระเจ้าไม่มีทางสร้างที่ดินเพิ่มอีกแล้ว
‪คุณคิดว่าข้อตกลงนี้มันเหมาะสม ‪สำหรับนายกเทศมนตรีและภรรยาจริงๆ เหรอ
‪สิ่งที่เทรนต์กับฉันทำไม่มีอะไรผิดกฎหมาย
‪แต่คุณก็ยังสอดไส้ทุกอย่าง ‪ไว้ใต้บริษัทจำกัดในเดลาแวร์
‪นั่นคือกลยุทธ์ภาษีน่ะ แมดดี้ มันแค่เป็นธุรกิจที่ดี
‪ทุกอย่างที่เทรนต์กับฉันทำ ‪เรากำลังทำเพื่อประโยชน์ของเซเรนิตี้นะ
‪เพื่อสร้างธุรกิจ เพื่อดึงดูดอุตสาหกรรม
‪เพื่อใช้สภาเมืองเปลี่ยนกฎ ‪ให้เอื้อประโยชน์กับคุณเอง
‪ให้รวยยิ่งขึ้นไปอีก
‪คุณรู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‪เวลาที่คุณไปแหย่รังแตน
‪คุณจะโดนต่อยเอา
‪นั่นมันแค่จิ๊บจ๊อย เทียบกับได้กำจัดรังแตนทิ้งไป
‪โถ แม่คุณ
‪ทำไมคุณถึงคิดว่าเราควรมาสืบที่นี่ต่อน่ะ
‪เพราะแม่ที่ให้กำเนิดเธอ ‪เน้นข้อความนี้ไว้ในไบเบิล
‪เบาะแสต่อไปของเรา ‪อาจอยู่ในห้องเก็บเอกสารของเซนติเนลนะ
‪หวังว่าเราจะเข้าใกล้ความจริงของเธอ ‪ไปได้อีกก้าว
‪และฉันรู้ว่าจะเริ่มตรงไหน
‪เพ็กกี้อยู่ไหมคะ ขอบคุณ
‪- เพ็กกี้ ‪- เฮเลน!
‪- ขอโทษที่บุกรุกนะ ‪- ประตูของเซนติเนลเปิดอยู่เสมอแหละ
‪- ขอแนะนำ… ‪- ผมรู้จักคุณเพ็กกี้ตอนเธอไปร้านซัลลิแวนส์ครับ
‪แล้วทั้งสองคนมีอะไรให้ช่วยเหรอ
‪เรากำลังหาข้อมูลบางอย่างอยู่
‪กำลังหาข้อมูลเกี่ยวกับชาวเมืองเซเรนิตี้
‪ดีแล้วล่ะที่มาที่นี่ ‪นักข่าวเป็นคนเขียนร่างแรกของประวัติศาสตร์นะ
‪เอกสารของเซนติเนล ‪เป็นข้อมูลดิจิตอลหรือไมโครฟิชเหรอ
‪- อยากย้อนไปไกลแค่ไหนล่ะ ‪- ปี 1998
‪โอเค
‪คือข้อความที่ไฮไลต์ไว้พวกนี้อาจเกี่ยวกับ
‪คนหรือเหตุการณ์ที่เซนติเนลเคยทำข่าวน่ะครับ
‪- ผมไม่แน่ใจว่า… ‪- หยุดก่อน
‪ฉันรู้จักทุกบทดี
‪"และบัดนี้ทั้งสามสิ่งนี้ยังดำรงอยู่ ‪ความเชื่อ ความหวัง และความรัก"
‪"แต่ความรักนั้นใหญ่ที่สุดในสามสิ่งนี้"
‪นั่นคือบทโปรดของฉัน
‪ทั้งสองคนควรอยู่ตามลำพัง
‪มาหาฉันได้ตลอดนะ
‪- นี่มัน… ‪- ผมไม่เคย… ขอโทษครับ
‪คุณพูดก่อนเลย
‪เธอ…
‪เธอคือเขา
‪เธออยู่ที่นี่เหรอ
‪ขอฉัน…
‪ไคล์ เคที่ ลูกจะมาไหม
‪พ่อครับ
‪ผมลองหาอะไรอ่านช่วงหน้าร้อน
‪แล้วก็เจอนี่บนชั้นกับพวกหนังสือที่พ่อทิ้งไว้
‪พ่อคิดว่าไงกับมันเหรอ
‪พ่อแอบเขินนะ
‪คือยายลูกเป็นคนให้พ่อมา ‪เป็นของขวัญคริสมาสต์เมื่อหลายปีมาแล้ว
‪แล้วพ่อก็ไม่เคยมีเวลาอ่านเลย
‪- สวัสดีค่ะพ่อ! ‪- อยู่นี่เอง!
‪เอาล่ะ นั่งลงก่อนนะ
‪ได้นั่งพร้อมหน้ากับลูกทั้งสามคนแล้วชื่นใจจริงๆ
‪- พ่อจะกินมื้อค่ำด้วยกันเหรอ ‪- ไม่
‪พ่อมาบอกข่าวที่น่าตื่นเต้นกับพวกลูก
‪พ่อรับงานใหม่ที่แคสเซิลวูดแล้ว
‪ตอนนี้พวกลูกอาจจะไม่คิดยังงั้น ‪แต่พ่อทำเพื่อลูกๆ
‪งานนี้จะทำให้พ่อได้ช่วยลูกกับแม่มากขึ้น
‪แล้วพ่อก็แค่อยู่ห่างไปไม่ไกล
‪พ่อขอโทษสำหรับเรื่องนั้นนะ แต่พ่อก็พร้อมเสมอ
‪เมื่อไหร่ก็ตามที่ลูกต้องการพ่อ ‪เหมือนที่ผ่านมา
‪คิดว่าไงล่ะ
‪น่าตื่นเต้นจังค่ะ แคสเซิลวูดมีชัคอีชีสด้วย
‪ใช่แล้วล่ะเคที่ดิ๊ด แล้วลองทายสิ
‪อพาร์ตเมนต์พ่อมีสระว่ายน้ำด้วยนะ
‪- เจ๋งเลย ‪- ดีไหม
‪ฟังนะ พ่อมีกุญแจสามชุดให้พวกลูก
‪เพราะนั่นก็คือบ้านลูกเหมือนกัน
‪ขอบคุณค่ะ พ่อ
‪โอเค
‪รักนะ ลูกรัก
‪ไคล์ นั่นของลูก มานี่สิ
‪โชคดีนะครับ
‪โอเค
‪ว่าไงลูก
‪ผู้พิพากษาเซนต์แคลร์สั่งให้ผมทำงานอาสาชุมชน
‪ใช่
‪แม่บอกแล้วล่ะ
‪ทำไมพ่อถึงไม่อยู่ที่ศาลด้วย
‪พ่อไม่แน่ใจว่าลูกอยากให้พ่ออยู่นั่นด้วยไหม
‪ฟังนะไคล์
‪พ่อยังพยายามทำความเข้าใจอยู่ ‪ว่าอะไรจะส่งผลดีหรือเสียบ้าง
‪และพ่อรู้ว่าแม่ลูกจัดการทุกอย่างได้ดี
‪ดีใจที่รู้ว่าพ่อจะมาที่นี่ทุกเมื่อที่เราต้องการนะ
‪- ฝีเท้าไม่ธรรมดานะ ‪- เยี่ยม!
‪ชู้ตเลย! ทำได้แน่!
‪คุณบอกว่าผมจีบผู้หญิงไม่เป็นเหรอ
‪ผมแค่บอกว่า ผมอาจจะเก่งกว่าคุณต่างหาก
‪อะไรกัน ไม่อะ
‪มันต่างกันไม่ใช่เหรอ
‪ระหว่างจีบสาวคนใหม่กับชนะใจเมียเก่าน่ะ
‪- ขอบคุณนะ ฮาววี่ ‪- ถามจริง
‪- คบใครอยู่ไหม ฮาววี่ ‪- ไม่มีใครจริงจังนะ
‪คุณล่ะ
‪นี่ต้องแจ้งไหมว่าผมเป็นคนเดียวในที่นี้ ‪ที่เป็นหนุ่มแต่งงานอย่างมีความสุข
‪- ไม่ ผมแต่งงานแล้ว และมีความสุข ‪- เธอแค่ไม่ยอมให้คุณกลับเข้าบ้าน
‪อีกแล้ว นี่เราควรฟังความเห็น ‪จากคนแบบนี้จริงๆ เหรอ ถามตรงๆ นะ
‪ผมยอมรับว่าผมยังต้องสะสางอะไรอีกหน่อย
‪แต่ตอนนี้พ่อชาวไร่เจเรมี่ก็ปิ๋วไปแล้ว
‪ถึงเวลายึดพื้นที่ข้างเมียแสนสวยคืนแล้วล่ะ
‪สวย!
‪คุณไม่จำเป็นต้องก้าวร้าวเสมอไปหรอกนะ เพื่อน
‪คอยอยู่ใกล้อย่างใจเย็น
‪ให้มันเป็นความสบายใจ
‪นี่เรากำลังพูดถึงใครบางคนหรือเปล่า เอริค
‪เปล่า เรากำลังให้คำแนะนำรอนนี่ไง
‪นี่คุณพูดถึงเฮเลนเหรอ
‪- เปล่า ‪- แน่ใจนะ
‪ไม่ ไม่ใช่ตอนนี้ ‪และต่อให้มีอะไรให้บอกก็ไม่บอกหรอก
‪การเก็บความลับ ‪เป็นเรื่องผิดกฎหมายในเซเรนิตี้นะ
‪ก็ได้ ขอโทษครับ คุณสุภาพบุรุษ
‪นึกว่าเรามาเล่นบาสกันซะอีก
‪พวก! นี่ทำ…
‪เจ๋งไม่เบาเลยนะ เอริค
‪อยู่นี่เอง
‪เรากดกริ่งแล้ว
‪ขอบคุณที่มาเยี่ยมครับ
‪ขอบคุณที่ยอมให้เฮเลนบอกข่าวให้เราฟังนะ
‪ครับ ผมอยากได้กำลังใจให้มากเท่าที่มากได้
‪ไอแซค
‪เธอเดินหนีไป
‪อีกแล้ว
‪- เธอจะปลูกดอกไม้เหรอ ‪- ครับ ผมว่ายังงั้น
‪- เราไม่อยากขัดจังหวะหรอกนะ ‪- แต่แปดมือดีกว่าแค่สองมือ
‪พ่อหนุ่มผู้น่าสงสาร
‪ผู้หญิงที่น่าสงสารคนนั้น
‪เด็กสาวอายุ 16 ที่น่าสงสารคนนั้น
‪เพ็กกี้เป็นแม่ของไอแซค ว้าว!
‪ฉันคงไม่บุกเข้าไปในออฟฟิศเธอแบบนั้นแน่
‪ถ้าฉันเอะใจสักนิดน่ะ
‪ให้ตายสิ
‪ระหว่างที่เราวุ่นวายกับเจสซามิน จูเนียร์
‪เธอกำลังไปมีลูก
‪คุณพระ
‪นั่นเป็นปีที่เพ็กกี้กับแม่ของเธอไปเมมฟิสกัน
‪เพราะคุณกับคุณนายมาร์ติน ‪กำลังมีปัญหาเรื่องชีวิตคู่ไง
‪เพ็กกี้ไปตั้งท้องที่นั่น
‪ไอแซคถูกรับไปเลี้ยงที่มิสซิสซิปปี
‪บางทีนั่นอาจจะเป็นเมืองที่พ่อเด็กอยู่
‪บางทีเธออาจจะไปที่นั่นทั้งที่ท้องแล้ว ‪ส่วนคนพ่อก็คนเซเรนิตี้นี่แหละ
‪และการเดินทางทั้งหมดนั่นก็เพื่อปกปิด
‪โอเคสาวๆ พอเลย อย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้
‪ความช่วยเหลือที่ดีที่สุดที่เราเสนอได้
‪คือการสนับสนุนไอแซค ‪ในขณะที่เขาคิดทบทวนเรื่องนี้
‪สนับสนุนเพ็กกี้ด้วย ถ้าเธอเปิดใจรับนะ
‪- แด่เพ็กกี้ ‪- แด่เพ็กกี้
‪ใช่ ไปทางนั้นกันเถอะ
‪พูดถึงเพ็กกี้แล้ว
‪ไปคุยกับแมรี่ วอห์นเป็นยังไงบ้าง
‪เธอไม่ได้ปฏิเสธ
‪เธอดูภูมิใจด้วยซ้ำ
‪เราต้องแก้ไขปัญหาที่จอดรถโดยไม่ซื้อที่ดินตรงนั้น
‪ฉันไม่อยากทำให้เธอรวยขึ้นไปอีก
‪- ใช่ เห็นด้วยเลย ‪- ยังไงเราก็ไม่มีปัญญาซื้ออยู่แล้ว
‪ถ้าเราไปคุยกับวอร์ตันส์ล่ะ ‪ให้ลูกค้าจอดรถตรงนั้น
‪แล้วเราก็จัดรถรับส่งจากสปาไปที่นั่นได้
‪เราให้คูปองกินอาหารที่ร้านวอร์ตันส์ได้นะ
‪- ใช่ ‪- ไว้พรุ่งนี้ไปคุยกับเนวิลล์กับเกรซกัน
‪เราต้องรีบจัดการ ‪ก่อนที่แมรี่ วอห์นจะสร้างความเสียหายกว่านี้
‪นางคอยจ้องเล่นงานแต่เรื่องสำคัญของฉัน
‪คาล สปา ลูกฉัน
‪- ลูกเธอเหรอ ‪- ไคล์ไง
‪เยาวชนที่เจอเรื่องแบบเขาควรจะโดนปรับเฉยๆ
‪กระทำผิดครั้งแรก ไม่มีแอลกอฮอล์
‪เขาได้รับการสนับสนุนจากครอบครัว ‪เขาแสดงความเสียใจ
‪แล้วนางมาเกี่ยวอะไรกับบทลงโทษไคล์ล่ะ
‪เธอกับเทรนต์ยืนกรานว่าเนลลี่เสียโฉม
‪และจิตใจกระทบกระเทือนจากอุบัติเหตุ
‪มันมีผลกับผู้พิพากษาเซนต์แคลร์
‪ฉันล่ะอยากให้ธรณีสูบบ้านลูอิสหายไปจริงๆ
‪ไม่งั้นก็ให้พวกเขาย้ายไปแคสเซิลวูดกับบิลซะ
‪นี่แม่คุณ ตั้งใจจะเก็บเรื่องนั้น ‪เป็นความลับถึงเมื่อไหร่เหรอ
‪ฟังก่อน นอกจากเรื่องมาเยี่ยมลูกตามนัดแล้ว
‪ฉันก็ไม่ค่อยคิดถึงเขาเท่าไรเลย ขอบคุณพระเจ้า
‪เขาจะไปทำงานที่ไพโอเนียร์ ‪เป็นหัวหน้าแผนกกุมารเวช
‪- กำจัดขยะทิ้งไปได้ดี ‪- ใช่จ้ะ แม่นักหักอก
‪ฉันก็ไม่อยากหักอกเขานะ! ฉันก็อกหักเหมือนกัน
‪มันไม่ยุติธรรมกับเขา ฉันมีเรื่องต้องคิดเยอะ
‪- เธอกับเจเรมี่จะเป็นเพื่อนกันเหรอ ‪- แล้วเธอกับรอนนี่มันยังไง
‪ฉันบอกหรือยังว่าฉันมีเรื่องต้องคิดเยอะ
‪และในเมื่อเรากำลังพูดถึงความสัมพันธ์ที่น่าอึดอัด
‪ฉันขอถามได้ไหมว่า ‪นอรีนวางแผนจะอยู่ในเมืองนานแค่ไหน
‪ฉันไม่รู้
‪และฉันหวังว่าวันหนึ่งฉันจะไม่สนใจ
‪ผมอยากให้คุณกลับมา แต่เรามีพนักงานเต็มแล้ว ‪และผมไม่ต้องการพนักงานชั่วคราว
‪ฉันก็คิดแบบนั้นแหละค่ะ ‪แต่ก็อยากจะลองถามอยู่ดี
‪ถ้ามีใครอยากหยุด คุณช่วยโทรหาฉันได้ไหมคะ
‪แน่นอนครับ
‪หรือถ้าคุณต้องการคนถอดเทปล่ะก็
‪นั่นเป็นงานเสริมฉันตอนเรียนพยาบาลเลยค่ะ
‪คุณอยากทำจริงๆ เหรอ แม่ของเจเนวีฟล้ม
‪งานเลยล่าช้าไปหน่อยแล้ว อย่างที่เห็นนี่แหละ
‪ฉันอยากทำค่ะ
‪ดีใจที่คุณกลับมานะ แม้จะแค่ชั่วคราวก็ตาม
‪สาธุคุณจูนขอให้เราเพิ่มสายรุ้งลงในป้ายด้วย
‪อย่ามองทางนั้นนะ
‪เขามาทำอะไรที่นี่เนี่ย
‪ฉันว่าเขาไม่น่าจะมาหาฉันหรือพระเยซูหรอก
‪ฉันมีงานต้องทำ
‪เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย
‪ไม่รู้สิ
‪- ลิลี่ แอนนี่ ‪- ไง
‪- ไง
‪ว่าไง
‪พวกเธอหลายคนโพสต์ว่า ‪เธอเป็นอาสาสมัครที่ก.พ.ว.
‪ฉันเลยอยากมาดูหน่อยน่ะ
‪ฉันไม่ได้มาทำงานนะ
‪แล้วนายมาที่นี่ทำไม
‪ตอนที่เราบังเอิญปะทะกัน แบบปะทะจริงๆ น่ะ
‪ใช่ นั่นมัน… ขอโทษทีนะ
‪ไม่ต้องหรอก มันแค่…
‪ฉันเอาแต่คิดเรื่องนั้น
‪ฉันอยากแน่ใจว่าเธอไม่เป็นไร
‪ฉันไม่เป็นไร
‪ขอบคุณนะ
‪ก็ดี
‪แล้วเจอกันนะ
‪อะไรกันเนี่ย
‪ฉันก็ไม่รู้
‪(ที่จอดรถสองชั่วโมง 9 โมงถึง 5 โมง)
‪การจัดรถรับส่งนี้ ‪อาจเป็นประโยชน์สำหรับเราทั้งคู่
‪คุณคิดว่าไงคะ
‪ถ้าตามปกติแล้วเราก็คงเอาด้วยแน่ ‪แต่เราเองก็มีปัญหานิดหน่อย
‪ปัญหาที่จอดรถเหรอคะ
‪ใช่ค่ะ ลูกค้าไม่ค่อยเข้าร้าน
‪เพราะมากินทีไรก็โดนใบสั่งด้วยทุกที
‪เป็นกันทั้งช่วงตึกเลยนะ ‪เมื่อวานคอลลินส์ก็มาหาผม
‪บ่นใหญ่ว่ามันสร้างปัญหา ‪ให้ร้านอุปกรณ์ของเขาแค่ไหน
‪และร้านทำผมของเกย์เนลล์ ‪กับร้านดอกไม้ของเด็บ
‪ก็มีปัญหาเดียวกัน
‪อย่าบอกนะคะว่า ‪คุณถูกโน้มน้าวให้ซื้ออู่ซ่อมรถเก่า
‪แล้วเปลี่ยนเป็นลานจอดรถน่ะ
‪คืนนี้ว่างไหมคะ
‪แวะมาที่สปา ปรึกษากลยุทธ์กัน
‪ได้แน่นอนค่ะ
‪ดีเลยค่ะ เราจะบอกคนอื่นๆ ด้วย
‪เราพาคนอื่นที่สนใจมาด้วยได้ไหม
‪ยิ่งดีเลยค่ะ และเราจะประกาศทางอีเมล
‪ไปหาเจ้าของธุรกิจรายย่อยด้วย
‪"เราเป็นร่างกายเดียวกันที่มีอวัยวะหลายส่วน" ‪ไบเบิลว่าไว้
‪- แนวหน้าร่วมใจ ‪- อาเมนเลย
‪อาเมน
‪- ฉันทำผมโมฮอว์กแล้วเกิดนะ เชื่อฉันสิ ‪- ขอดูรูปหน่อย ไม่งั้นไม่เชื่อ
‪ผมนึกว่าคุณจะเล่นกลอง ไม่ใช่กีตาร์ ‪นี่ยังเล่นอยู่ไหมครับ
‪เมื่อล้านปีก่อนได้มั้ง ไม่รู้ว่ายังจำได้ไหม
‪ถ้าผมยอมฟังสองคนนี้เล่นดนตรี ‪จะถือเป็นการทำงานอาสาชุมชนไหมครับ
‪เฮ้ย กลับไปแอตแลนตาไป ไอ้โค้ชกาก!
‪ขอบคุณที่รับชมครับ
‪คุณไม่แคร์ได้ยังไงเนี่ย
‪ทำสิ่งที่ใจบอกว่าใช่ดีกว่า ‪ยังไงก็ต้องโดนวิจารณ์อยู่ดี
‪- ฟังดูไม่เหมือนคุณเลย ‪- เพราะเอเลนอร์ รูสเวลต์เป็นคนพูดไง
‪การจดจำสิ่งที่คนดีๆ พูด ‪ช่วยให้ฉันเป็นคนที่ดีขึ้นได้น่ะ
‪เธอสองคนอยู่กันเองได้ไหม ‪ฉันอยากพาแม่เธอไปกินมื้อค่ำหน่อย
‪- ขอให้เราได้อยู่กันเองบ้างเถอะ ‪- แม่สมควรพักบ้างครับ
‪- ใครอ่านเนี่ย ‪- ไม่มีใครอ่านหรอกครับ
‪วอชิงตันทำให้ฉันทึ่งมากเลยนะ
‪ทุกคนคิดว่าเขาเป็นฮีโร่ไร้ที่ติ
‪แต่ที่จริงเขาเป็นหมารองบ่อนนะ
‪ไม่มีใครคิดว่าเขาจะรอดด้วยซ้ำ ‪ไม่ต้องพูดถึงว่าจะชนะเลย
‪จริงเหรอครับ
‪แล้วเขาชนะได้ยังไง
‪สงสัยคงต้องลองอ่านดูถึงจะรู้แล้วล่ะ
‪นี่ ไว้ฉันจะไปหามาอ่านเอง
‪เราลองอ่านแล้วมาแบ่งปันความเห็นกันนะ
‪ครับ เยี่ยมเลย
‪- เจ๋ง ‪- ได้ครับ
‪- ทั้งสองคนคุยเรื่องอะไรกันน่ะ ‪- จอร์จ วอชิงตัน
‪อย่าประมาทหมารองบ่อนนะแม่
‪ไงคะ
‪เป็นไงบ้าง
‪แผนของแมรี่ วอห์นกับเทรนต์แย่กว่าที่เราคิดไว้
‪คืนนี้เรามีนัดกับเจ้าของธุรกิจคนอื่นๆ ที่สปา
‪เพื่อคุยเรื่องวิธีรับมือที่ดีที่สุดน่ะ
‪คุณเซ็กซี่จัง
‪เวลาวางแผนน่ะ
‪ดูเหมือนคุณเองก็วางแผนอะไรด้วยนะคะ ‪ท่านนายพลวอชิงตัน
‪โอ๊ย โดนจับได้ซะแล้ว
‪หนุ่มๆ อนุญาตให้ผมพาคุณไปทานมื้อค่ำกันน่ะ
‪- คืนวันศุกร์ดีไหม ‪- ได้เลยค่ะ ท่านนายพล
‪โรนัลด์ ซัลลิแวน!
‪- ราวมันโยกมานานแค่ไหนแล้วน่ะ ‪- จำไม่ได้แล้ว
‪คุณจะทำให้ฉันสติแตกและคอหักด้วย
‪คุณสวยเกินกว่าจะเจออะไรแบบนั้นนะ
‪คุณคิดอะไรอยู่ เพื่อนบ้านกำลังดูอยู่นะ
‪ผมคิดว่า…
‪คือพวกเขาเคยเห็นตอนคุณไล่ผมออกมา
‪คราวนี้จะได้เห็นตอนคุณรับผมกลับไปไง
‪มีข้อสันนิษฐานอื่นๆ ที่อยู่หลังรถบรรทุกด้วยไหม
‪ไม่ใช่ข้อสันนิษฐานหรอก
‪ส่วนใหญ่เป็นคำขอโทษมากกว่า
‪จริงเหรอ
‪ฟังนะ เดน่า ซู ผมเพิ่งมารู้ตัว
‪ว่าผมคอยให้คุณนำครอบครัวเรามาเกือบ 20 ปี
‪โดยที่ผมนั่งเฉยๆ
‪อย่าได้เอาปัญหามาโบ้ยฉันนะ
‪ไม่ๆ ไม่นะ เดน่า ซู
‪ไม่ได้โทษคุณเลย
‪ผมสำนึกและขอบคุณ
‪คุณเก่งไปหมดทุกเรื่อง มันแค่…
‪มันแค่ง่ายกว่าถ้าให้คุณนำ
‪ผมน่าจะทำตัวเป็นคู่คุณ
‪คอยเกื้อหนุนกันไป
‪และนั่นคือสิ่งที่ผมจะทำ
‪ถ้าคุณยอมคืนดีกับผม
‪มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก
‪แต่ฉันขอบคุณสำหรับการแสดงนะ
‪และสำหรับ…
‪ดอกไม้ด้วย
‪ว่าไง
‪ไง
‪- ขอบคุณที่มาแต่หัววันนะ ‪- อืม
‪อยากให้ผมช่วยจัดเก้าอี้ไหม
‪อีกเดี๋ยวนะ
‪ผมรู้จักรอยยิ้มนั่นดี บอกมาสิ
‪เฮเลนเพิ่งกลับไป
‪และเราก็คุยกันเรื่องเอเจนซี่รับอุปการะเด็ก
‪และ…
‪และยังไง
‪ผมไม่แน่ใจว่าผมอยากมีลูก
‪ทร็อตเตอร์…
‪ผมอดคิดถึงเด็กที่โตแล้วไม่ได้น่ะ
‪คนที่รู้สึกขาดหายเรื่องครอบครัว
‪เด็กที่ยืนรอที่สนามหญ้าทุกวันตั้งแต่ไก่โห่
‪เฝ้ารอให้มีผู้ปกครองแสนวิเศษขับรถมา
‪เพราะผู้ปกครองที่รักและยอมรับพวกเขา ‪จะเปลี่ยนโลกเขาไปทั้งใบ
‪คุณคิดว่าไง
‪สิ่งหนึ่งที่ผมรักเกี่ยวกับคุณ
‪คือคุณเชื่อใจตัวเอง
‪ผมก็เชื่อใจคุณเช่นกัน
‪ผมว่าบางทีหัวใจผม ‪อาจจะได้ยินเสียงใครบางคนเรียกหาน่ะ
‪งั้นไปหาลูกของเรากันนะ
‪- ตกลงไหม ‪- อือ
‪ไงครับ นอรีน
‪สวนหน้าบ้านคุณสวยจัง
‪ฉันชอบต้นไม้ขวดนั่นนะ
‪คุณคงไม่ว่าอะไรนะที่ฉันแวะมา
‪ไม่อยู่แล้วครับ คุณมาทำอะไรที่นี่น่ะ
‪ฉันอยากรู้ว่าข้อเสนอที่ให้ฉันมาอยู่นี่ ‪มันยังอยู่หรือเปล่าน่ะค่ะ
‪ฉันจะไม่ทำให้คุณรำคาญเลย
‪อยู่แล้วครับ แค่หลังจากตอนนั้น ‪มันมีเรื่องเกิดขึ้นเต็มไปหมด
‪และผมกำลังพยายามกลับมาเป็นผมคนเดิมอยู่
‪ตลกดี ที่คุณคิดว่ากำลังมุ่งหน้าไปทางนึง
‪แล้วก็ดันมีอะไรเกิดขึ้น ‪จนทำให้ทุกอย่างกลับตาลปัตร
‪ครับ สุดยอดเลย
‪ฟังนะคะ ฉันเข้าใจ ไม่ต้องห่วงหรอก
‪แต่สัญญานะคะ ว่าถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือ ‪ก็บอกฉันได้เลย
‪ผมคิดออกอย่างนึงครับ
‪ว่ามาเลยค่ะ
‪คงจะดีถ้ามีคนคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่ใกล้ๆ
‪- นั่นแหละ ตกลงเลยครับ ‪- เยี่ยมเลย
‪ฉันขนของทั้งหมดไว้ในรถแล้ว ‪คุณช่วยทีได้ไหมคะ
‪สบายมากครับ
‪เขาเอาดอกไม้โปรดของฉันมาด้วย
‪- ฉันล่ะเคลิ้มแทนเธอเลย ‪- แล้วเธอไล่เขาไปทำไม
‪มันอาจได้ผลตอนที่เราคบกันหรืออยู่ด้วยกันนะ
‪แต่พอคำสาบานมันถูกทำลายแล้ว ‪ก็คนละเรื่องเลย
‪แถมยังมีลูกมาเกี่ยวด้วยอีก
‪ฉันต้องตัดสินใจว่า ‪จะฟื้นชีพชีวิตคู่ที่อาการร่อแร่ดีไหม
‪มันต้องใช้มากกว่าแค่เพลงหวานๆ ‪และรอยยิ้มเซ็กซี่นะ
‪นึกว่าคุณเป็นเจ้าหน้าที่ดับเพลิงซะอีก
‪พวกคุณน่าจะเป็นคนในเมืองกลุ่มสุดท้าย ‪ที่ไม่ได้อยู่ข้างในแล้ว
‪นี่เดน่า ซู!
‪สวัสดีจ้ะ เพื่อนๆ
‪สวัสดี
‪ไง
‪- ถ้าคุณเรียก พวกเขาจะมา ‪- ใช่เลย
‪ผมกำลังรวบรวมอีเมล ‪เพื่อให้แม่ติดต่อกับทุกคนได้
‪ทำให้การช่วยชุมชนง่ายขึ้น
‪ลูกทำให้แม่ภูมิใจนับครั้งไม่ถ้วนเลยจริงๆ
‪นี่ สวัสดีครับ
‪มารายงานตัวครับผม เดน่า ซู
‪นี่ เราได้ยินว่าคุณจะไปสู้กับสภาเมืองเหรอ
‪เยี่ยมเลย
‪คุณก็รู้ว่าเราพร้อมสู้กับความอยุติธรรมนะ
‪เป็นเกียรติจริงๆ ที่มีคุณร่วมทีมด้วย
‪ขอบคุณสำหรับบทความน่ารักๆ ‪เรื่องสวนชุมชนนะคะ
‪ด้วยความยินดีค่ะ ‪ฉันต้องไปติดตามเรื่องอีกที ตอนคุณเก็บเกี่ยวด้วย
‪- ขอคุยด้วยหน่อยสิ ‪- ฉันไม่อยากสละที่นั่งดีๆ นี่เลย
‪ถ้ามีอะไรถาม ฉันจะบอกนะ
‪เพ็กกี้ เรื่องเมื่อวันก่อนน่ะ
‪เฮเลน ฉันเชื่อในดุลยพินิจของคุณนะ
‪แน่นอน
‪สวัสดีค่ะ
‪เสียงคุณแม่ลูกสามจ้ะ
‪เพื่อนๆ เพื่อนบ้าน ขอบคุณมากที่มาที่นี่ในคืนนี้
‪ดูเหมือนเราทุกคนจะมีอะไรเหมือนกัน
‪แล้วจอร์จ วอชิงตันก็บอกว่า
‪"ความอดทนและจิตวิญญาณ ‪จะทำสิ่งมหัศจรรย์ในทุกยุคทุกสมัย"
‪- ฟังเหมือนคำพูดของคุณเฮเลนเลย ‪- น้าอาจจะจำมาจากเขามั้ง
‪อาจจะใช่นะ
‪เธอบอกว่า "ไม่มีสิ่งใดดั้งเดิม
‪เพราะทุกอย่างเคยทำมาแล้วทั้งนั้น ‪และเราต้องบิดให้มันแตกต่าง"
‪บิดให้มันแตกต่าง
‪- งั้นฉันก็มีปัญหาแล้วสิ ‪- ไม่ซะหน่อย
‪ไท เปิดใจให้ฉันเถอะนะ
‪ทุกหน้าร้อนที่ฉันจำได้ มันมีแต่เรื่องเบสบอล
‪และฉันรู้ว่ามันฟังดูน่าเบื่อนะ ‪แต่ฉันรู้สึกเหมือนกำลังลอยคว้าง
‪ฉันเป็นสมอให้นายได้นะ
‪ฟังนะ นายยังมีอะไรมากกว่าแค่เบสบอลเยอะ
‪มากกว่าที่นายรู้ตัวซะอีก
‪และฉันเชื่อในทุกๆ ด้านที่งดงาม
‪อ่อนหวาน ฉลาด และหล่อเหลาของนาย
‪ฉันเชื่อในตัวเธอเหมือนกัน
‪ฉันไม่ได้จะตก…
‪แต่เธอตกฉันได้แล้วนะ
‪มันมากไปเหรอ
‪ไม่เลย
‪ถือว่าฉันงับเหยื่อแล้วกัน
‪ห้องนอนอยู่ทางนั้น และถ้าคุณมองหาไฟ…
‪ตำแหน่งประหลาดที่สุดเลย
‪อย่างน้อยมันก็ไม่ได้ควบคุมไฟห้องน้ำ ‪หรือน้ำร้อนนะ
‪ก็จริงครับ
‪ฉันประทับใจกับความสะอาดของบ้านคุณนะ
‪ถ้าพี่ชายฉันอยู่คนเดียว ‪เราคงต้องเดินเหยียบกองผ้าสามกองได้
‪กว่าจะไปถึงประตูหน้าน่ะ
‪ฉันถูกเลี้ยงดูโดยศาสตราจารย์บัญชี ‪และนักออกแบบภายใน
‪ดังนั้นความเป็นระเบียบนี่เลี่ยงไม่ได้แน่ครับ
‪- คุณโตมาจากที่ไหนคะ ‪- โคลัมบัส โอไฮโอ
‪พวกแยงกี้นี่ แล้วทำไมคุณถึงมาที่เซเรนิตี้ล่ะ
‪ผมต้องหยิบของหน่อย
‪ยินดีกับทุกคนในคืนที่มีประสิทธิภาพนี้นะคะ
‪ฉันไม่อยากชมตัวเอง แต่…
‪เรามีข้อเสนอที่ดีมากในการประชุมสภาเมืองแล้ว
‪เชิญแวะไปกินขนมหวานที่คาเฟ่ได้ตามสบายนะคะ ‪สปาเป็นเจ้ามือเอง
‪สาวๆ นี่เป็นจังหวะเหมาะ ‪ที่จะสมัครสมาชิกด้วยนะ
‪ใช่เลย แต่นั่นไม่ฟรีนะคะ
‪เดี๋ยวนะ
‪ไหนๆ เราก็มาอยู่ที่นี่แล้ว
‪คุณจะว่ายังไง ‪ถ้าเราคุยกันเรื่องหลุมบ่อบนถนนควีนน่ะ
‪มีหลุมนึงเกือบเอาเพลาท้ายผมหลุดไปด้วยแล้ว
‪- นั่นไง ‪- นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่ของเราด้วยซ้ำ
‪ท่อระบายน้ำหลักตรงไบรเออร์แพตช์ ‪มันรั่วมาหลายเดือนแล้วนะ
‪ภาษีเมืองสำหรับคนที่ทำโฮมออฟฟิศนี่มันตลกสิ้นดี
‪แล้วน้ำพุตรงสวนสาธารณะล่ะ
‪มันโทรมเสียจนน้ำพุ่งออก ‪มาจากหางแทนที่จะเป็นปากน่ะ
‪เป็นคำร้องเรียนที่ถูกต้องทั้งหมดค่ะ
‪และเป็นคำมั่นสัญญาตอนหาเสียงของเทรนต์ ‪ที่เขายังไม่ได้ทำตาม
‪- มีใครกังวลเรื่องอะไรอีกไหมคะ ‪- ผมครับ
‪เมื่อไหร่คุณจะให้ผู้ชายมาใช้บริการที่นี่น่ะ ‪ดูดีจะตายไป
‪โอเค เดี๋ยวเราจะจัดการให้นะคะ
‪แต่ถ้ายังมีเรื่องอยากคุยอีก ก็มาคุยกันเถอะค่ะ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ฉันจะพูดกับพ่อแม่ยังไง
‪ให้พวกเขายอมให้ฉันย้อมผมเป็นสีน้ำเงินนะ
‪บอกว่าเธออาจจะย้อมเป็น ‪สีเขียวสะท้อนแสงแทนก็ได้ดีไหม
‪ใช่เลย! แต่ถ้าสีเขียวมันเหมาะกว่าจริงๆ ล่ะ
‪ไปปรึกษาบิลลี่ ไอลิชสิ
‪ว่าไงทุกคน
‪- ไงแจ็คสัน ‪- ไงลิลี่
‪ขอโทษที่ขัดจังหวะนะ ‪แอนนี่ ขอเวลาเดี๋ยวได้ไหม
‪แอนนี่ เมื่อเช้าฉันไม่ได้พูดตรงๆ กับเธอ
‪ยังมีอีกเหตุผลที่ฉันหยุดคิดถึงเธอไม่ได้
‪เธอมีสิทธิ์ที่จะไม่ไว้ใจฉัน
‪ฉันปั่นหัวเธอเพื่อจะเล่นงานคนอื่น ‪ซึ่งมันโง่มาก แย่มากๆ
‪แต่เธอก็ยังยืนหยัดแทนฉัน ‪แม้แต่ตอนที่ทุกคนโทษฉันกันหมด
‪และฉันยังไม่ยอมพูดสิ่งที่ถูกต้องออกมา
‪งั้นฉันจะพูดมันตอนนี้นะ
‪ฉันไม่แน่ใจว่าอะไรสำคัญกว่ากัน
‪แต่ฉันว่า "ฉันขอโทษ" น่าจะต้องมาก่อน
‪และตามด้วย "ขอบคุณ" มาติดๆ
‪ขอบคุณสำหรับทั้งสองอย่างนั้นนะ
‪ฉันไม่เคยสังเกตเห็นเลยว่าเธอพิเศษแค่ไหน
‪และเธอคงจะพิเศษมากกว่านั้นอีกแน่ๆ
‪ถ้าเธอยอมทำความรู้จักฉันให้มากขึ้นเหมือนกัน
‪ฉันว่าเราอาจจะได้มีเวลาดีๆ ด้วยกันได้นะ
‪ฉันว่านายอาจจะพูดถูกนะ
‪มีโอกาสที่เราจะเริ่มต้นใหม่ได้ไหม
‪ถ้าเราเป็นเพื่อนกันได้ก็คงดี
‪โอเค
‪งั้นเราจะเริ่มจากตรงนั้นกัน
‪- ขอบคุณมากค่ะ ‪- ขอบคุณครับ
‪ดีใจที่ได้เจอคุณนะ
‪ดูแลตัวเองด้วย
‪ราตรีสวัสดิ์สาวๆ
‪- บาย ‪- ราตรีสวัสดิ์
‪แสนมหัศจรรย์ในทุกๆ ด้าน
‪เป็นเหตุการณ์ที่ไม่ธรรมดาเลยสินะ
‪เยี่ยมไปเลยครับ เฮเลน ‪ขอแสดงความยินดีและขอบคุณนะครับ
‪ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณที่มาร่วมคุยกับเรานะคะ
‪เฮเลน แขกคนสุดท้ายกลับแล้ว ‪ทำความสะอาดสปาเรียบร้อย
‪และพรุ่งนี้เช้าเราจะออกกำลังกาย ‪ทั้งทางกายและจิตใจกัน
‪คุณนี่พ่อพระจริงๆ ทร็อตเตอร์
‪พ่อพระจะไปกินไอศกรีมที่ซัลลิแวนส์ไหมนะ
‪- ราตรีสวัสดิ์ ‪- ราตรีสวัสดิ์ครับ
‪คุณเป็นผู้หญิงที่น่าทึ่งจริงๆ
‪ทุกอย่างที่คุณต้องเผชิญ แต่คุณก็ยังอยู่ที่นี่
‪ฉันถูกล้อมรอบและสนับสนุนโดย…
‪กลุ่มเพื่อนผู้ทรงพลังน่ะค่ะ
‪นั่งสิคะ
‪คือว่ามัน…
‪มันสร้างแรงบันดาลใจมาก ‪ที่ได้เห็นคุณ แมดดี้ และเดน่า ซู
‪มารวมตัวกันในฐานะหุ้นส่วนและเพื่อนนะ
‪พวกเขาเป็นมากกว่านั้นค่ะ
‪พวกเขาเป็นพี่น้องฉัน
‪แต่ไม่ใช่แค่พวกเขาหรอก
‪ฉันผ่านเรื่องนี้มาได้
‪เพราะแมดดี้
‪เดน่า ซู…
‪และคุณ
‪ว้าว
‪ฉันไม่ได้มาที่นี่นานจนจำไม่ได้แล้วค่ะ
‪- เดน่า ซูให้ผมขึ้นมาที่นี่ ‪- เพื่ออะไรคะ
‪เพื่อให้ได้ชมวิวแถวนี้ในมุมใหม่ ‪จะได้คิดหาทางล่อลวงนักกินท้องถิ่นเข้ามาได้
‪ค่อนข้างแน่ใจว่า ‪เธอแค่พยายามจะกันให้ผมออกจากครัวน่ะ
‪บางครั้งเธอก็หวงอาณาเขตมากเลยล่ะ
‪ในบ้านต้นไม้ของเราตอนเรายังเด็ก
‪เธอเป็นคนเดียวที่ได้รับอนุญาต ‪ให้ทำอาหารในจินตนาการของเรา
‪งั้นซีรีส์เมนูหน้าร้อนของผม…
‪น่าจะแป้กค่ะ
‪ขอบคุณสำหรับคำเตือน ‪แต่การเป็นหุ้นส่วนก็ยังมีสิทธิพิเศษอยู่
‪เช่นการได้ขึ้นมาบนนี้พร้อมกับแชมเปญ
‪ดื่มกันเลยไหม
‪คุณมีเวลาทำเรื่องพวกนี้ได้ยังไง
‪ผมคิดเรื่องนี้มาตลอด ‪ตั้งแต่ขึ้นมาบนนี้ครั้งแรกเลย
‪เดน่า ซูยังบอกด้วยว่า เวลาพระจันทร์ส่องสว่าง
‪แมกโนเลียจะเปล่งประกายเหมือนดวงดาว
‪และคืนนี้คุณเป็นดาวเด่นเลย
‪ผมคิดว่ามันถึงเวลาแล้ว ‪ที่ผมจะพาคุณขึ้นมาดูดาวเพิ่มหน่อย
‪คุณคิดว่าการขอพรกับดาวมันได้ผลไหม
‪ขอไปก็ไม่เสียหลายนี่
‪คุณขออะไร
‪ฉันขอ…
‪ให้ทุกคนในโลกนี้
‪ได้มีช่วงเวลาแบบนี้
‪เต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณ
‪กับคนที่พวกเขารัก
‪ฉันรักคุณค่ะ คาล
‪ผมก็รักคุณ แมดดี้
‪แอนนี่
‪แม่กลับมาแล้ว
‪ลูกไม่อยู่ ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ น่ะ
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪ขอโทษที่พลาดการประชุมใหญ่ที่สปานะ ‪เป็นยังไงบ้าง
‪ก็ดีค่ะ ขอบคุณ
‪คุณยังไม่ตอบคำถามฉันเลยนะ
‪ผมเป็นห่วงเรื่องราวบันไดโยกเยกนั่น ‪ก็เลยมาซ่อม
‪รับทราบค่ะ ขอบคุณมาก
‪ตายจริง
‪- ขอบคุณสำหรับเรื่องนั้นด้วย ‪- ซ่อมบานมุ้งลวดประตู
‪ใช่บานที่คุณบอกจะซ่อมเมื่อสองสามปีก่อนไหม
‪ท่อระบายห้องน้ำมันไหลช้า
‪ทะลวงท่อให้แล้ว
‪รูปแอนนี่ตั้งพิงผนังอยู่
‪แขวนให้แล้ว
‪ที่รัก ผมรู้นะ
‪ว่าผมซ่อมครอบครัวเราที่ผมทำพังไปไม่ได้
‪แต่อย่างน้อยผมก็ซ่อมบ้านของเราได้
‪ผมอยากให้วันนี้และพรุ่งนี้ของเราดียิ่งขึ้น
‪และพยายามในทุกๆ วัน ‪เพื่อที่จะสมควรได้รับการให้อภัยจากคุณ
‪และความรักของคุณ
‪คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร