SERIAL NETFLIX
WIELKIE NADZIEJE
Mamo!
Wiem, nie trzaskamy szufladami w tym domu.
Nie chodziło mi o to, tylko o to.
Co to ma być?
„Nie zależy ci na prywatności? Zerwij na rynku!
#TajemniceSerenity 415”.
Jak to cofnąć?
- Masz wehikuł czasu? - Pytam poważnie!
Jak to wycofać?
Możesz poprosić, ale pewnie tego nie zrobią.
Są już 73 komentarze.
Których nie powinnaś czytać.
Serenity potrzebuje lepszego hobby.
Trzy, dwa, jeden.
Paluszek serowy za chipsy?
- Plus baton proteinowy. - Dobra.
- Mama musi kupować lepsze słodycze. - Może wyręczaj ją w zakupach.
- Nie umiem gotować. - Zakupy to nie gotowanie.
Niestety.
Ale dziękuję, że zgodziłeś się na piknik.
Dziękuję, że znalazłaś czas.
Jesteś bardziej zajęta niż ja.
Nie chcę, byś planowała wszystko pode mnie.
- Jak lekcje gry na pianinie? - Grasz?
Już nie.
Zawsze znajdę dla ciebie czas.
Jakie masz dziś plany?
Robotę w domu i w spa. Ojciec chce później obejrzeć mecz.
- Nie chcę go oglądać w tym stanie. - To porób z nim coś innego.
Odpada.
Baseball jest całym naszym życiem. A raczej był.
Serio?
Jestem zupełnie inna niż mój ojciec, ale możemy pogadać o wszystkim.
Co?
Nie udaje zajętego i nie próbuje zmieniać tematu?
Ani trochę.
Uczę się nowych rzeczy i spędzamy razem czas.
Znajdź coś, co lubi, a potem udawaj, że też to lubisz.
I pamiętaj o rodzynkach.
- Nigdy za nimi nie przepadałem. - Nie rozumiesz, jak słodkie są.
- Do dupy to lato. - Grzeczniej.
Brak obozu i Hamiltona.
Myślę, że byliśmy dobrzy w takich okolicznościach.
- I te głupie prace społeczne. - Uszanujmy wyrok.
Bo Lewisowie przedstawili mnie jako degenerata.
Ale o wyroku decyduje sędzia St. Clair.
Kara jest częścią odpowiedzialności.
Chodź.
Według doktora Ashleya to moje życie, więc muszę poradzić sobie sam.
Nie wątpię.
Potrzebuję odpoczynku od bliskich. Ostatnio za bardzo dramatyzują.
Na przykład? Zawsze dowiaduję się ostatnia.
Bo pierwsza rozgadujesz.
To nie moja wina. Informacje pragną wolności.
Przyszedł Ty Townsend.
Dlaczego? Nie można mieć choć chwili wolnego od niego?
Myślałam, że się przyjaźnicie.
No, gdyby przyjaciele byli od uważania cię za idealnego,
znosząc twoje odpały i próżność bez słowa podziękowania.
Według mojej siostry tak właśnie jest.
- Cześć, Ty. - Co robicie?
Zawsze olewałeś szkółkę. Co tu robisz?
- Obóz baseballowy odpada. - Ale czad.
Mimo własnych problemów pomagasz innym w kościele.
Ale mamy szczęście.
Ogromne.
Spoko.
Mógłby być bardziej idealny?
- Tak. - Mówisz tak, bo go znasz.
Czyli znam prawdę kryjącą się za…
Ciotka Maddie pewnie go tu wysłała.
I szanuje życzenia mamy?
Nie chcę umniejszać powodu, z którego tu jesteś,
ale nie traktuj tego jako zwykłej kary,
tylko jako możliwość odwdzięczenia się tej społeczności.
Jestem gotowy zrobić wszystko, co tylko będzie w mojej mocy.
- Co za hart ducha. - Świętego Ducha?
Panie i panowie, mogę prosić o pomoc? To potrwa tylko chwilę.
Zanieście te ozdoby na zewnątrz. Pani Shafer powie wam, co z nim zrobić.
Oczywiście.
Dla ciebie mam inne plany.
- Dzięki. - Chodź ze mną.
Bez obaw, nie zostaniesz ministrantem.
Dzięki Bogu.
- Potrafisz polerować srebro? - W sumie mógłbym być ministrantem.
I wykonywać z radością Boże dzieło, śpiewając ku Jego chwale.
Nie mam nastroju na śpiewanie.
Tu masz stołek.
Zajrzę potem, jak ci idzie. Przyniosę ci coś słodkiego.
Fajnie by było, gdybyś dla Kyle’a zjawił się w sądzie.
Nie byłem pewny, czy tego chce.
Poważnie?
Dobrze, nie męcz się. Ja to załatwię.
Jesteś zła.
Staram się to tłumić, ale czasami nie jest to możliwe.
Wszyscy moi bliscy mają powód, by mnie nienawidzić.
Nasze dzieci nie nienawidzą cię, Bill.
Ja też nie.
Jestem ci za to wdzięczny.
Ale sporo myślałem o całej tej sprawie.
Uznałem, że najlepsze, co mogę teraz dla was zrobić,
to dać wam trochę przestrzeni.
Zostałem nowym szefem wydziału pediatrii w klinice Pioneer.
Rozwiązałem spółkę z Howiem i mieszkam teraz w Castlewood.
Będę pod telefonem, jeśli ktoś będzie czegoś potrzebował albo…
będzie potrzebował mnie.
No cóż…
Gratulacje.
Jeśli nie masz nic przeciwko, chciałbym sam powiedzieć dzieciom.
Nie ma sprawy.
Dam im znać, że wpadniesz.
Dziękuję za…
wszystko.
Zajmij się przyjmowaniem dostaw.
Naprawdę?
- Nadal chcę otrzymywać świeże produkty. - Nie wątpię.
Ale nie chcę się już widywać z Jeremym.
Rozumiem…
Pogromczynio Serc.
Wszyscy już wiedzą?
Cudownie.
Nie lubię słyszeć o swoich prywatnych sprawach.
To co robisz w Serenity?
Dzień dobry, wspólniczko!
Czołem, ekipo.
Widzę, że kipisz energią.
Co powiesz na letnie menu, powiązane z koncertami na rynku?
- I drinki na cześć hitów artystów? - Tak!
Albo seria filmików na YouTubie.
„Sullivan’s: z kuchni prosto do żołądka”.
- Wspólniku. - Tak?
Chodź no.
Jeśli chcesz poznać ten biznes, musisz zacząć w tym miejscu.
Zacznij szorować.
Serio to zrobi.
Nie mogłam uwierzyć w to, co pokazała mi Zoila.
Fast Molasses LLC
nie tylko kupiło działkę Wilkinsonów, ale też osiem innych.
Szybko je przekształcono z mieszkalnych w komercyjne.
Zwróć uwagę na tę zaznaczoną na czerwono.
I ci kombinatorzy kupili moje biuro?
Przy wszystkich tych budynkach można by utworzyć parkingi
dla salonu Gaynella czy kwiaciarni Deb.
A tutaj mamy stary warsztat naprzeciwko Wharton’s
i sklep Collinsów.
Nie chcieli tylko przejąć ziemi, ale szybko się dorobić.
Biedna Zoila bała się, że straci pracę, jeśli to ujawni.
Udało ci się ustalić, kto stoi za Fast Molasses?
Tak. A odpowiedź zapewni ci nieprzystającą luteranom satysfakcję.
- Jak to załatwimy? - Bez cackania się.
Mam spotkanie, ale potem tam pojadę.
- Nie, ja się tym zajmę. - Tylko na spokojnie.
Albo przynajmniej uprzedź mnie, żebym wymyśliła dobre alibi.
Jeśli nie zareaguje tak, jak chcemy, powiedz mu, że sama zadzwonię.
Maddie. Co cię tu sprowadza?
Nieruchomości. Tym się zajmujesz, prawda, Mary Vaughn?
Sprzedajesz swój piękny dom i wyprowadzasz się?
Warto zacząć na nowo.
Nie o taką nieruchomość mi chodzi, tylko o parking.
No tak, chodzi o problemy z twoim spa. Chętnie ci z tym pomogę.
Już zerkam, co jest w pobliżu.
Może stara działka Wilkinsonów?
- Jest tuż za moim domem. - Świetny pomysł.
Prawda?
Zwłaszcza że dopiero co przekształcono ją w komercyjną.
Tuż po tym, jak stary Wilkinson sprzedał ją firmie,
która kupiła też stary warsztat, bliźniaka na Palmetto Drive,
biuro Helen i teren, który miasto wynajmuje na wybieg dla psów.
Rany boskie, Mary Vaughn.
Nie mów, że chcesz zabetonować wybieg.
Mój ojciec zawsze radził mi inwestować, bo Bóg nie stworzy więcej ziemi.
Czy takie transakcje przystają burmistrzowi i jego żonie?
Nie robimy nic nielegalnego.
Ale wszystko przechodzi przez spółkę z Delaware.
Czysta optymalizacja podatkowa. To po prostu dobry interes.
Wszystko, co robię z Trentem, wspiera Serenity.
- Rozwijamy się, przyciągamy inwestorów. - Zmieniając przepisy na swoją korzyść.
Abyście się bogacili.
Wiesz, co robią zaatakowane szerszenie?
Żądlą.
To niska cena za ich eksterminację.
Z Bogiem.
Dlaczego uważacie, że to dobry krok?
Jako że twoja biologiczna matka zaznaczyła ten fragment z Biblii,
być może znajdziemy wskazówkę w archiwach Głosu.
I być może przybliży nas to do odpowiedzi.
A ja wiem, od czego zacząć.
Jest Peggy? Dzięki.
- Peggy. - Helen!
- Przepraszam za najście. - Nasze drzwi zawsze są otwarte.
- Poznaj… - Kojarzę panią Peggy z Sullivan’s.
Jak mogę wam pomóc?
Szukamy informacji na temat mieszkańca Serenity.
Dobrze, że tu jesteście. Historię tworzą reporterzy.
Archiwa są zdigitalizowane czy zgrane na mikrofilmy?
- O który rok chodzi? - 1998.
W porządku.
Podkreślone fragmenty mogą nawiązywać
do osoby albo wydarzenia opisanego przez Głos.
- Nie wiem… - Chwila.
Znam je.
„Trwają zatem wiara, nadzieja, miłość.
Te trzy; zaś największa jest miłość”.
To mój ulubiony fragment.
Najlepiej będzie, jeśli was zostawię.
Wiesz, gdzie mnie znaleźć.
- Nie tak… - Przepraszam.
Ty zacznij.
To ty.
I jesteś tutaj?
Wybacz.
Kyle, Katie, idziecie?
Cześć, tato.
Szukałem jakiejś książki na lato
i znalazłem ją wśród tych, które zostawiłeś.
Polecasz?
Głupio mi to przyznać,
ale twoja babcia podarowała mi ją kiedyś na święta i…
nie znalazłem czasu, by ją przeczytać.
- Cześć! - Oto i ona!
Usiądźcie.
Fajnie jest tu siedzieć z całą waszą trójką.
- Wpadłeś na obiad? - Nie.
Chciałem podzielić się z wami fantastycznymi wieściami.
Mam nową pracę w Castlewood.
Możecie od razu tego nie dostrzec, ale robię to dla was.
Dzięki temu będę mógł częściej pomagać wam i mamie.
Będę mieszkał trochę dalej.
Przepraszam za to, ale będę gotowy,
by jak zawsze pomóc wam w każdej sprawie.
Co wy na to?
Fajnie! Mają tam pizzerię Chuck-E-Cheese!
W rzeczy samej, skarbie. A wiesz, co jeszcze tam jest?
W moim apartamentowcu mam basen.
- Czad. - Co nie?
Mam klucze dla całej waszej trójki,
bo to także wasz dom.
Dzięki, tato.
Kocham cię.
I komplet dla ciebie, Kyle. I dla ciebie też.
Powodzenia.
Jasne.
Synu?
Dostałem prace społeczne.
Mama mi mówiła.
Czemu cię nie było?
Nie byłem pewny, czy tego chciałeś.
Posłuchaj.
Nadal próbuję ustalić, co może pomóc, a co zaszkodzić.
Wiedziałem, że twoja mama o wszystko zadbała.
Miło, że zawsze śpieszysz z pomocą.
- Dobra praca nóg. - Nieźle!
Dasz radę!
Że niby nie znam się na zalotach?
Nie, mówię tylko, ze mogę być lepszy od ciebie.
Co? W życiu!
Nie ma różnicy między nową miłością a powrotem do żony po separacji?
- Dzięki! - Serio?
- Masz kogoś, Howie? - Nikogo na poważnie.
A ty?
Wiecie, że tylko ja mam szczęśliwe małżeństwo?
- Też mam żonę i szczęście. - I nie wpuszcza cię do domu.
Serio powinniśmy pytać go o radę?
Tak, przede mną sporo pracy,
ale skoro farmer Jeremy odpadł z wyścigu,
mogę odzyskać należne mi miejsce u boku mojej pięknej żony.
Nieźle!
Nie musicie zawsze być tacy agresywni.
Bądźcie skupieni i cierpliwi.
Zachowujcie się, jak należy.
Masz na myśli kogoś konkretnego?
Nie. Próbujemy doradzić Ronniemu.
Mówisz o Helen?
- Nie. - Na pewno?
Nie, teraz akurat nie. Nawet gdyby coś było na rzeczy.
Tajemnice są w Serenity zakazane.
Dobra, wybaczcie.
Przyszliśmy tu pograć.
Co to było?
Są lepsi i gorsi, Erik.
Tu jesteś.
Dzwoniłyśmy.
- Dzięki za odwiedziny. - Dzięki, że Helen mogła nam powiedzieć.
No, przyda mi się każda modlitwa.
Isaac?
Zostawiła mnie.
Znowu.
- Sadzisz kwiaty? - Taki miałem plan.
- Nie chcemy przeszkadzać. - Lepsze osiem rąk niż dwie.
Biedny chłopak.
- Biedna kobieta. - Biedna 16-latka.
Peggy jest mamą Isaaca.
Gdybym choć trochę to podejrzewała, nie wparowałabym tak do jej biura.
O rety.
My zajmowałyśmy się Jessamine Juniors,
a ona urodziła dziecko.
Niesamowite.
Peggy i jej mama wyjechały wtedy do Memphis,
bo państwo Martin mieli problemy małżeńskie.
I tam Peggy zaszła w ciążę.
Isaac został adoptowany w Missisipi.
Może stamtąd był ojciec?
Może tylko tam pojechała, a ojciec był z Serenity?
A wyjazd miał zataić ciążę.
Nie wyciągajmy pochopnych wniosków.
Najlepsze, co możemy zrobić,
to służyć Isaacowi wsparciem.
Peggy też, jeśli się zgodzi.
Zdrowie Peggy.
Chodźcie.
A skoro o Peggy mowa, to jak poszło spotkanie z Mary Vaughn?
Nie zaprzeczyła. Wydawała się wręcz z tego dumna.
Musimy obyć się bez kupna tej działki. Nie chcę pomóc jej w bogaceniu się.
- Racja. - I tak nie byłoby nas stać.
Może umowa z Wharton’s? Klienci by tam parkowali.
Moglibyśmy ich przewozić pomiędzy parkingiem a spa.
Mogliby dostawać kupony na posiłki w Wharton’s.
- Tak. - Pogadajmy z Nevillem i Grace.
Musimy domknąć sprawę, zanim Mary Vaughn bardziej nam zaszkodzi.
Atakowała wszystko, co jest mi drogie. Cala, spa, moje dzieci.
- Dzieci? - Kyle’a.
Większość dzieciaków otrzymałaby grzywnę.
Miał czystą kartotekę i był trzeźwy.
Wspiera go rodzina, wyraził skruchę.
Co jej do wyroku?
Utrzymywała z Trentem, że Nellie była ciężko ranna
i doznała traumy emocjonalnej za sprawą wypadku.
Wpłynęli na wyrok.
Ziemia mogłaby się otworzyć i połknąć ich w całości.
Mogliby się wynieść do Castlewood jak Bill.
No wiesz? Kiedy zamierzałaś nam powiedzieć?
Nie licząc umawiania się na odwiedziny dzieci,
na całe szczęście zbyt często o nim nie myślę.
Będzie szefem pediatrii w Pioneer.
- I krzyżyk na drogę. - Właśnie, Pogromczynio.
Nie chciałam złamać mu serca! A on niejako złamał moje.
- To nie fair. Muszę to przemyśleć. - Rozstaliście się w zgodzie?
- To co z tobą i Ronniem? - Muszę to przemyśleć!
A skoro mowa o problematycznych związkach,
to na jak długo wpadła tu Noreen?
Nie wiem. Oby kiedyś przestało mnie to interesować.
Niestety nie mamy wakatów, a nie potrzebuję nikogo tymczasowo.
Tak myślałam, ale uznałam, że i tak zapytam.
Ale ściągniesz mnie na zastępstwo?
- Pewnie. - A może szukasz kogoś do przepisywania?
Tak dorabiałam w szkole pielęgniarskiej.
Chciałabyś? Mama Genevieve miała wypadek.
Trochę jej nie będzie i mamy zaległości.
Chętnie.
Miło, że wracasz. Nawet jeśli na chwilę.
Pastor June prosiła o tęczę na banerze.
Nie patrz tam.
- Co on tu robi? - Raczej nie wpadł do mnie albo Jezusa.
Mam pracę.
- Co tu jest grane? - Nie mam pojęcia.
- Lily. Annie. - Cześć.
Co tam?
Wrzucałyście posty o tym, co tu robicie, więc uznałem, że to sprawdzę.
Nie wpadłem wam pomóc.
No to po co?
Gdy dosłownie na siebie wpadliśmy…
- No tak, przepraszam. - Niepotrzebnie.
Ciągle o tym myślę. Chciałem sprawdzić, czy wszystko gra.
Jasne.
Dzięki.
Spoko.
To na razie.
Co to miało być?
Nie mam pojęcia.
PARKING DO DWÓCH GODZIN 9–17
Przewóz klientów może być zyskowny dla obu stron.
Co wy na to?
Normalnie bylibyśmy za, ale mam parę własnych problemów.
Z parkowaniem?
Tak! Klienci nie przyjeżdżają, bo czeka ich mandat.
Objęli tym cały kwartał.
Wczoraj wpadł do nas Collins, żaląc się, że jego sklep też cierpi.
Salon Gaynella i kwiaciarnia Deb mają takie same problemy.
Pewnie nie proponowano wam kupienia starego warsztatu pod parking?
Macie czas wieczorem?
- Obmyślimy strategię w spa. - Jasne.
- Super. Damy znać reszcie. - Możemy wziąć parę zainteresowanych osób?
Pewnie. Wyślemy e-maila do wszystkich drobnych przedsiębiorców.
„Różne członki w jednym ciele” jak mówi Biblia.
- Wspólny front. - Amen.
Amen.
- Świetne wyglądałem w irokezie. - Uwierzę, jak zobaczę.
Widziałbym cię na perkusji. Dalej grasz?
Nie wiem, czy po tylu latach potrafię.
Anulowaliby mi prace społeczne za słuchanie was?
Wracaj do Atlanty, nieudaczniku!
Dzięki!
Jak możesz to tak zlewać?
„Rób, co każe ci serce. Krytycy i tak zawsze się pojawią”.
- To chyba nie twój tekst. - Eleanor Roosevelt.
Słowa wspaniałych osób pomagają mi być kimś lepszym.
Mogę zostawić was i zabrać waszą mamę na kolację?
- Lepiej na całą noc. - Zasłużyła.
- Kto to czyta? - Chyba nikt.
Lubię Waszyngtona.
Każdy ma go za bohatera, ale miał małe szanse na sukces.
Nikt nie sądził, że przetrwa i wygra.
Poważnie?
To jak wygrał?
Trzeba będzie przeczytać książkę.
Trzymaj. Ogarnę sobie drugą.
Porównamy spostrzeżenia.
Byłoby super.
- Świetnie. - Dobra.
- O czym rozmawiacie? - O Waszyngtonie.
Nigdy nie lekceważ słabszego.
Jak leci?
Knowania Mary Vaughn i Trenta są poważniejsze, niż sądziłyśmy.
Spotkamy się dziś w spa z innymi przedsiębiorcami,
aby omówić plan działania.
Jesteś taka seksowna, gdy planujesz taktykę.
Ty chyba też coś tu planujesz, generale Waszyngton.
Przechytrzyłaś mnie.
Chłopcy pozwolili mi zabrać cię na kolację.
- Piątek wieczorem? - Tak jest, generale.
Ronaldzie Sullivan!
- Długo się chwieje? - Nie pamiętam.
Przez ciebie stracę rozum i złamię kark.
Oba jest zbyt cenne.
Co robisz? Sąsiedzi patrzą.
Miałem pewien pomysł.
Skoro oglądali, jak mnie wyrzucasz, to niech zobaczą, jak mnie przyjmujesz.
- Przywiozłeś więcej pewności siebie? - Niezbyt.
Raczej przeprosiny.
Naprawdę?
Posłuchaj, zrozumiałem,
że przez niemal 20 lat tkwiłem w miejscu pasażera,
a ty kierowałaś rodziną.
Nie zwalaj wszystkiego na mnie.
Nie! Boże, nic z tych rzeczy.
O nic cię nie winię.
Chcę to odpokutować i okazać ci wdzięczność.
Zawsze byłaś we wszystkim świetna. Łatwo było przerzucać wszystko na ciebie.
Powinienem był się starać o to, aby być twoim partnerem.
Abyśmy się wspierali i rozwijali.
I tak zamierzam postępować…
jeśli mnie przyjmiesz.
To nie takie proste.
Ale dziękuję za ten gest.
I za…
kwiaty.
Cześć.
Dzięki, że wpadłeś wcześniej.
Pomóc ci z krzesłami?
Za chwilę.
Znam ten uśmiech. Mów.
Helen była tu wcześniej.
Rozmawialiśmy o ośrodkach adopcyjnych i…
I co?
Nie wiem, czy tego chcę.
Nie mogę przestać myśleć o starszych dzieciakach.
O tych, którym brakuje rodziny.
O dziecku, które codziennie wychodzi przed dom,
marząc o idealnych rodzicach,
których miłość i akceptacja zmieni jego świat.
Co ty na to?
Kocham cię między innymi za to, że słuchasz głosu serca.
Ja też mu ufam.
Chyba to serce słyszy, jak ktoś nas wzywa.
Znajdźmy nasze dziecko.
Cześć, Noreen.
Masz piękny przedogródek.
Fajne drzewo butelkowe. Nie masz nic przeciwko, że wpadłam?
Skąd. Co cię sprowadza?
Twoja propozycja pomieszkania z tobą nadal jest aktualna?
Nie chcę się narzucać.
Jasne. Po prostu sporo się u mnie dzieje i próbuję się w tym ogarnąć.
To zabawne, kiedy zmierzamy w jakąś stronę i kończymy w zupełnie innym miejscu.
No. Zadziwiające.
Rozumiem. Nie ma sprawy.
Ale obiecaj, że dasz znać, jeśli będziesz potrzebował pomocy.
Mam pewien pomysł.
Tak?
Fajnie byłoby mieć towarzystwo.
- No to postanowione. - Super.
Mam wszystkie rzeczy w samochodzie. Pomożesz mi?
Jasna sprawa.
Miał nawet moje ulubione kwiaty.
- Oszalał z miłości. - To dlaczego go odprawiłaś?
Mogło to działać na wczesnym etapie związku.
Ale po złamaniu przysięgi jest inaczej.
I gdy ma się dziecko.
Muszę zastanowić się, czy ożywić martwe małżeństwo.
Nie wystarczy tu miła piosenka czy seksowny uśmiech.
Myślałem, że jesteście ze straży i chcecie ukarać nas za zbyt wiele osób.
Cześć, Dana Sue!
Stawili się na wezwanie.
Zebrałem e-maile, żebyś miała z nimi kontakt.
- Tak łatwiej będzie wspierać innych. - Jestem tak bardzo dumna z takiego syna.
Gotowy do służby!
Słyszeliśmy, że podejmujecie walkę z radą miejską?
Super.
Zawsze jesteśmy gotowi do walki.
Czuję się zaszczycona.
Dziękuję za cudowny artykuł o naszym ogrodzie.
Nie ma sprawy. Napiszę drugi podczas zbiorów.
- Możemy pomówić? - Wolę zaklepać to miejsce.
Dam znać, jeśli będę mieć pytania.
Peggy. Chodzi mi o tę drugą sprawę.
Helen, ufam, że nikomu nie powiesz.
Oczywiście.
Dobry wieczór!
Głos matki trzech dzieciaków.
Przyjaciele, sąsiedzi. Dziękuję, że przyszliście.
Zdaje się, że sporo nas łączy.
A Waszyngton powiedział:
„Wytrwałość i hart ducha zawsze czyniły cuda”.
- Jakbym słyszała pannę Helen. - Może też to zna.
Może.
Powiedziała: „Nie ma już oryginalnych myśli,
bo wszystko kiedyś już zrobiono, a my musimy mieć wyjątkowe podejście”.
„Wyjątkowe podejście”.
- No to mam przerąbane. - Wcale nie.
Ty, możesz mi się zwierzyć.
Każde moje lato było podporządkowane baseballowi.
Wiem, że brzmi to słabo, ale czuję się, jakbym dryfował.
Mogę być twoją kotwicą.
Twój potencjał nie drzemie tylko w baseballu.
Masz go więcej, niż sądzisz.
Wierzę w każdą cudowną, uroczą, mądrą i przystojną cząstkę ciebie.
Ja w ciebie też.
Nie szukałam komplementów.
Za późno.
Przesadziłem?
Nie.
Kupiłam to.
Sypialnie są tam,
a włącznik światła. jest w najmniej spodziewanym miejscu.
Przynajmniej nie włącza światła w łazience i nie podgrzewa wody.
- Zgadza się. - Masz tu niesamowicie czysto.
Gdyby moi bracia mieszkali sama, przedzieralibyśmy się przez górny prania.
Zostałem wychowany przez księgową i projektanta wnętrz.
Bałagan był wykluczony.
- Gdzie dorastałeś? - Columbus w Ohio.
Jankes. Co cię tu sprowadziło?
Muszę po coś pójść.
Gratuluję bardzo produktywnego wieczoru. Nie poklepujmy się po plecach, ale…
Myślę, że mamy poważną propozycję dla rady miejskiej.
Poczęstujcie się słodyczami na koszt Corner Spa.
- Zapraszamy panie do zapisów. - Tutaj już nie za darmo.
Momencik!
Skoro już tu jesteśmy, to porozmawiamy o dziurach na Queen Road?
Mało straciłem tylną oś.
- Właśnie. - Nie to jest najgorsze.
Magistrala wodna na Briar Patch przecieka od miesięcy.
Podatek miejski dla osób pracujących z domu jest absurdem.
A fontanna w parku?
Jest tak skopana, że woda tryska z ogona, zamiast z ust.
Złóżmy skargi i wypomnijmy Trentowi niezrealizowane obietnice z kampanii.
Ktoś chce coś dodać?
Tak, ja.
Kiedy dopuścicie tu facetów?
Tu jest wspaniale!
Za chwilę do tego przejdziemy.
Ale jeśli są inne problemy, możemy je omówić.
- Dzięki. - Dziękuję.
Jak przekonać rodziców do niebieskich włosów?
Powiedz, że zawsze mogłaś wybrać jasnozielony.
No tak!
A może zielony będzie lepszy?
Omów to z Billie Eilish.
Co słychać?
- Cześć, Jackson. - Siema.
Przepraszam, jeśli przeszkadzam. Annie, masz chwilę?
Annie, dziś rano nie byłem z tobą do końca szczery.
Nie mogę o tobie myśleć z innego powodu.
Masz prawo mi nie ufać.
Wykorzystałem cię, by się na kimś odegrać. Było to głupie i okropne.
Ale ty nadal mnie wspierałaś, gdy wszyscy mnie obwiniali.
A ja nadal się do tego nie odniosłem, więc pozwól, że zrobię to teraz.
Nie wiem, co jest ważniejsze,
ale zacznę od tego, że bardzo cię przepraszam,
ale od razu dodam, że dziękuję ci za wszystko.
Doceniam jedno i drugie.
Do tej pory nie zauważałem, jak wyjątkową jesteś dziewczyną.
I że nadal wiele o tobie nie wiem.
A jeśli ty też chciałabyś mnie lepiej poznać,
to moglibyśmy miło spędzić czas.
Myślę, że masz rację.
Możemy zacząć od nowa?
Fajnie by było się przyjaźnić.
Zacznijmy od tego.
- Dziękujemy. - Ja również.
- Miło było się spotkać. - Trzymajcie się.
Dobranoc.
- Pa! - Dobranoc.
Fantastyczne spotkanie.
Wyjątkowe wydarzenie, prawda?
Coś wspaniałego, Helen.
Gratuluję i dziękuję.
Ja również dziękuję, że wpadłeś.
Ostatni goście wyszli, wszystko posprzątane,
a od rana wznawiamy pracę nad naszymi ciałami i umysłami.
Jesteś prawdziwym świętym, Trotter.
Czy święty skusiłby się na lody w Sullivan’s?
- Dobranoc! - Wzajemnie.
Jesteś wyjątkową kobietą.
Przeszłaś ostatnio tak wiele, a i tak pomagasz innym.
Otaczają mnie i wspierają fantastyczni przyjaciele.
Usiądź.
Ty, Maddie i Dana Sue inspirujecie
swoją współpracą i przyjaźnią.
Są nawet kimś więcej.
To moje siostry.
Ale mam też innych.
Przeszłam przez to wszystko dzięki Maddie, Danie Sue…
i tobie.
Od dawna tu nie byłam.
- Dana Sue mnie tu wysłała. - Po co?
Abym przypatrzył się sąsiadom. I wymyślił sposób, jak ich przyciągnąć.
Choć pewnie chciała wywalić mnie z kuchni.
Potrafi być bardzo zaborcza.
Za dzieciaka miałyśmy domek na drzewie i tylko ona tworzyła zmyślone menu.
Czyli moje letnie menu…
Nie ma szans.
Dzięki za ostrzeżenie, ale partnerstwo ma swoje przywileje.
Na przykład dostęp do dachu i najlepszego szampana.
Napijemy się?
Skąd masz na to czas?
Myślałem o tym, odkąd pierwszy raz tu wszedłem.
Dana Sue mówiła też, że gdy księżyc jasno świeci,
magnolie błyszczą się i świecą niczym gwiazdy.
A ty byłaś dziś absolutną gwiazdą.
Chciałem, byś zobaczyła inne.
Myślisz, że spełniają życzenia?
Warto spróbować.
Czego sobie życzysz?
Życzę sobie…
aby każdy na świecie choć raz mógł przeżyć taką chwilę.
Pełną wdzięczności…
u boku ukochanej osoby.
Kocham cię, Cal.
Ja ciebie też, Maddie.
Annie?
Wróciłam!
Nie ma jej tutaj. Jest ze znajomymi.
Co tu robisz?
Wybacz, że nie było mnie w spa.
- Jak było? - Świetnie.
Dzięki, że pytasz. I nie odpowiedziałeś na pytanie.
Niepokoiła mnie ta poręcz, więc ją naprawiłem.
Zauważyłam. Dziękuję.
O rety.
Również dziękuję.
- Wstawiłem nowe zawiasy do moskitiery. - Którą miałeś naprawić trzy lat temu?
Udrożniłem też odpływ w łazience.
Powiesiłem na nowo zdjęcie Annie, które stało oparte o ścianę.
Wiem, że nie naprawię wszystkiego, co zepsułem w tej rodzinie,
ale przynajmniej naprawiłem sporo w domu.
Chcę, by dziś i jutro było lepiej.
Pragnę każdego dnia pracować na to, aby zasłużyć na twoje przebaczenie…
i miłość.
Napisy: Krzysiek Igielski