‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(แคสเซอโรลจะเยียวยาจิตใจ)
‪ไม่มีอะไรแยกเราจากความรักของพระเจ้าได้
‪- ไม่ว่าความเป็นหรือความตาย ‪- ไคล์
‪ห้ามหมดหวังนะ แมดดี้
‪ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร ‪และคุณก็รู้ว่าฉันให้คุณเข้าไปไม่ได้
‪- ขอผมคุยกับฮาววี่… ‪- ดร.ทาวน์เซนด์คะ ได้โปรดเถอะ
‪ฉันเข้าใจ ถ้าฉันมีความคืบหน้าอะไร ‪ที่บอกคุณได้ ฉันจะบอก
‪แต่มันไม่มีเลยค่ะ
‪นี่ ยังไม่มีข่าวไคล์เหรอ
‪ได้ข่าวอะไรบ้างคะ
‪ฮาววี่รักษาเขาอยู่
‪และไม่มีใครในเมืองนี้ ‪เก่งเท่าเขาแล้ว เพราะงั้น…
‪พระเจ้า
‪แอนนี่ โทรหาแม่ทีนะ
‪- แม่คะ ‪- แอนนี่
‪- แอนนี่! ‪- ไทเลอร์!
‪ผมขอโทษจริงๆ
‪แม่ดีใจที่ลูกปลอดภัย
‪เราพยายามตามหาเขา แล้วเราก็เห็นรถ
‪ไคล์เป็นอะไรไหม
‪เรารอฟังข่าวอยู่
‪- หนูไม่เป็นไร หนูไม่เป็นไรจริงๆ ‪- พระเจ้าช่วย แม่
‪เราโทรหาลูกตั้งไม่รู้กี่สาย
‪- หนูลืมมือถือไว้ที่บ้านแจ็คสัน ‪- ทำไมล่ะ
‪เรากำลังรอฟังข่าวเรื่องไคล์ ‪และน้องสาวเธออยู่
‪- ผมโทรหาพ่อแม่ก่อนดีกว่า ‪- เราโทรหาพวกเขาแล้ว
‪เธอ…
‪รู้ไหมว่าซีซีอยู่ไหน
‪ผมว่าไซม่อนพาเธอกลับบ้านนะครับ
‪- เราอยากตามหาไคล์กับเนลลี่… ‪- เกิดอะไรขึ้น แจ็คสัน
‪เกิดอะไรขึ้นน่ะ ไทเลอร์
‪ทำไมน้องกับเนลลี่ถึงไปอยู่ในรถลูกได้
‪ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงดี
‪เรื่องบ้าไง เรื่องมันบ้ามาก
‪เฮเลน คุณโอเคไหม
‪ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น ‪เรากำลังรอฟังข่าวจากหมออยู่
‪- นี่ โอเคไหม ‪- ก็โอเคเท่าที่จะโอเคได้แหละครับ
‪เธอล่ะ
‪- ทาวเซนด์ ลูกคุณเป็นบ้าอะไร ‪- เงียบเถอะ ลูอิส
‪- คุณไม่มี… ‪- บิล ขอล่ะ
‪ผมคุยกับสารวัตรโบลเดนแล้ว ‪สายต่อไปจะเป็นทนาย
‪ก่อนที่จะรู้ความจริงงั้นเหรอ
‪โอเค บิล เทรนต์ ‪อย่าเพิ่งมาคุยกันตรงนี้ตอนนี้เลยดีกว่า
‪รอนนี่ คุณมาทำอะไรที่นี่กันเนี่ย
‪ดูแลครอบครัวผมไง
‪เหมือนกับเราทุกคนนี่แหละ
‪- แม่ ‪- ลูกทำอะไรกับน้อง
‪เขาพยายามห้ามเนลลี่แล้วนะคะ ‪มันไม่ใช่ความผิดเขาเลย
‪นี่ฉันคุยกับเธอเหรอ สาวน้อย
‪- นี่ ‪- อย่าพูดกับเธอแบบนั้นนะครับ แม่
‪พูดออกมา
‪ลูกทำอะไรลงไป
‪คุณนายลูอิส คุณควรบอกพยาบาลว่า ‪คุณกับเทรนต์มาถึงแล้วนะครับ
‪อยากให้ผมรอฟังความจริงเหรอ ‪งั้นก็เริ่มอ้าปากพูดซะทีสิ
‪ตอนนี้หมอกำลังรักษาเนลลี่กับไคล์อยู่
‪พอมีอะไรคืบหน้า พวกเขาจะมาบอกเรา
‪แล้วลูกล่ะมีอะไรจะบอกไหม
‪พ่อบอกว่าผมชวนเพื่อนมาที่บ้าน ‪หลังจบงานพรอมได้
‪นั่นคำตอบเหรอ
‪มีคนทะเลาะกันที่งาน ‪แล้วบางคนก็อยากจะกลับก่อน
‪ทะเลาะกันเรื่องอะไร
‪- หลายเรื่องค่ะ ‪- ไม่มีอะไรครับ
‪แล้วคนอื่นๆ อยู่ไหน
‪ทุกคนปลอดภัยดี มีแค่ไคล์กับเนลลี่ที่ออกมา
‪แล้วไคล์เอารถเธอไปได้ยังไง
‪ที่จอดรถมันเต็ม ‪ผมเลยทิ้งกุญแจไว้ที่กระโปรงหน้า
‪เนลลี่แค่โดดตามเขาไปน่ะ พ่อ
‪แล้วทำไมไคล์ถึงทำแบบนั้น เขาดื่มหรือเปล่า
‪ไม่ มีแจ็คสันคนเดียวที่ดื่ม
‪- อยากบอกสารวัตรโบลเดนไหมล่ะ เทรนต์ ‪- ลูกพ่อ
‪- ขอโทษนะ แจ็คสัน ‪- ไม่ต้องไปขอโทษเขา เขาเป็นคนเริ่ม
‪- เรื่องดื่มเหล้าเหรอ ‪- เรื่องทะเลาะกันน่ะ
‪ไม่เลย นายกับน้องสุดชืดต่างหากที่ทะเลาะกัน
‪- นี่ ‪- อะไรนะ
‪ฮาววี่
‪- ฮาววี่ ลูกฉันเป็นยังไงบ้าง ‪- เนลลี่ไม่เป็นไรครับ
‪เธอมีแผลถลอกและแผลฉีกขาด
‪และรอยช้ำจากเข็มขัดนิรภัย ‪ดีที่เธอคาดเข็มขัดนะครับ
‪แล้วไคล์ล่ะคะ
‪อาการบาดเจ็บของไคล์รุนแรงกว่า ‪แต่ไม่อันตรายถึงชีวิต
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪- ตอนนี้เขาอยู่กับหมอกระดูกครับ ‪- หมอกระดูกเหรอ
‪หมอมานาล อาเหม็ด เดี๋ยวเธอจะมาคุยกับคุณ ‪คืนนี้พวกเขาโชคดีมาก
‪- เราจะได้เจอเนลลี่เมื่อไหร่คะ ‪- พวกเขากำลังแต่งแผลให้เธออยู่
‪คลอเดีย ช่วยพาท่านนายก ‪กับคุณนายลูอิสไปหาลูกสาวที
‪ตามฉันมาเลยค่ะ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ครับ
‪รอดร.อาเหม็ดที่นี่นะ
‪ผมรู้ว่ามันยาก แต่คุณต้องอดทนอีกหน่อย
‪มานาลเป็นหมอที่เก่งมาก ‪และไคล์ก็ได้เจอหมอที่ดีมากแล้วล่ะ
‪เดี๋ยวเธอจะออกมา ‪อธิบายสถานการณ์ทั้งหมดให้ฟัง
‪- สถานการณ์ ‪- บิล ไม่เอาน่า
‪ทั้งหมดนี่เป็นความผิดนาย ไอ้เวรตะไล
‪นี่นายจะโทษฉันแทนแฟนงั้นเหรอ
‪นายเองก็มีส่วนผิดเหอะ
‪- ตีหน้าซื่อเก่งจังนะ ‪- บางทีซีซีอาจจะมาซัดแกอีกรอบก็ได้!
‪- พอได้แล้ว! ‪- ไม่นะ!
‪- ไทเลอร์ ‪- ไท!
‪ฮาววี่
‪เบาๆ นะ
‪ลุกขึ้นสิ ไท เขาไม่เป็นอะไรหรอก
‪- ถอยไปแจ็คสัน! ‪- ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นนะ
‪บิล ถอยไปซะ!
‪ยังไม่วุ่นวายพออีกเหรอ ไหนจะเรื่องรถอีก
‪ไปซะ
‪- ผมจะขอรถเข็น ‪- ไม่ต้องหรอก นับสามนะ
‪สาม สอง หนึ่ง
‪ไม่เป็นไรแล้วนะ
‪ไคล์…
‪ผมจะรอฟังข่าวแล้วค่อยตามไปหาคุณกับไทเลอร์
‪เดี๋ยวผมขอคุยกับคุณด้วยนะ
‪ตอนนี้ดูเหมือนเธอจะเป็นต้นตอของทุกอย่าง ‪ที่เกิดขึ้นในคืนนี้นะ พ่อหนุ่ม
‪บิล ไม่เอาน่า ใจเย็นๆ ก่อนเถอะ
‪รอนนี่ ตอนนี้คุณคือคนสุดท้าย ‪ที่ผมอยากจะคุยด้วยเลย
‪เขาแค่อยากห้ามไม่ให้คุณ ‪สุมเชื้อไฟไปมากกว่าเดิมต่างหาก บิล
‪เรามาใจเย็นกันก่อนดีไหม สงบจิตสงบใจไว้ก่อน
‪ดร.ทาวน์เซนด์คะ
‪ดร.อาเหม็ด
‪ไคล์เป็นยังไงบ้างครับ
‪เขาถามหาแม่เขาอยู่ค่ะ
‪ครับ เธอ…
‪เดี๋ยวเธอจะตามมาครับ
‪ระหว่างนี้คุณพอจะบอกอะไรผมได้บ้างไหม
‪อาการบาดเจ็บหลักของไคล์คือ ‪กระดูกสะบ้าด้านขวาเคลื่อน
‪เอ็นไขว้หน้าข้อเข่าหลวม ‪แสดงว่ามีรอยฉีกขาด แต่ไม่ได้ขาดสะบั้น
‪ข่าวดีสินะครับ
‪- ฉันอยากทำเอ็มอาร์ไออีกที ‪- คุณกังวลเหรอครับ
‪อยากเช็กให้ละเอียดน่ะค่ะ ไม่มีสัญญาณบ่งชี้ ‪ว่าเป็นอัมพาตหรือกล้ามเนื้ออ่อนแรง
‪แต่มีอาการปวดเอวส่วนล่างอย่างรุนแรง
‪และฉันอยากให้เขาค้างคืนที่นี่ก่อน ‪เพราะเขาได้รับการกระทบกระเทือนมา
‪ได้ครับ
‪- ผมขอเจอเขาก่อนได้ไหมครับ ‪- ได้สิคะ ฉันจะพาคุณเข้าไป
‪ครับ
‪จู่ๆ ฉันก็อยากอ้วกขึ้นมา
‪เฮ้อ เครียดชะมัด
‪งั้นผมจะคอยรวบผมคุณไว้ให้เหมือนเมื่อก่อนนะ
‪มันใช่เวลาที่จะมาพูดเล่นเหรอ
‪ฟังนะ เราต้องหัวเราะ ตะโกน ร้องไห้ ‪ไม่งั้นเราจะระเบิดเอานะ
‪แอนนี่ มานี่หน่อยสิ
‪มานี่
‪โอเค เห็นได้ชัดว่าเราต้องคุยกันหลายเรื่อง
‪แต่แม่อยากให้ลูกรู้ว่าแม่รักลูก
‪และแม่ดีใจที่ลูกไม่เป็นอะไร
‪- หนูพยายามแล้วค่ะ แม่ ‪- พยายามอะไร
‪ทำสิ่งที่ถูกต้อง พูดสิ่งที่ถูกต้อง
‪แต่ทุกอย่างก็ยังผิดพลาดไปหมด
‪ใช่
‪ชีวิตก็เป็นแบบนั้นแหละ ลูกรัก
‪นี่ พ่อภูมิใจในตัวลูกนะ ลูกทำดีที่สุดแล้ว
‪มันเป็นรอยแตกที่ดีค่ะ
‪คือมันเรียบดีและคงจะหายภายในสี่ถึงหกสัปดาห์
‪อะไร อะไรนะ
‪ฉันเข้าใจความเครียดเธอนะ
‪แต่เธอต้องให้เวลามันฟื้นตัวอย่างเหมาะสม
‪โค้ช เราจะทำยังไงดีล่ะครับ
‪เราต้องฟังหมอ
‪ไม่ ผมไม่อยากฟังเธอ
‪ผมไม่อยากฟังใครทั้งนั้น! ออกไปนะ!
‪- ไทเลอร์ ‪- ทุกคนออกไปให้หมด!
‪ขอเวลาฉันอยู่กับไทสักครู่นะคะ
‪มาเถอะค่ะ ขอบคุณค่ะ
‪แมดดี้ ถ้ามีอะไรให้ผมช่วย ก็บอกได้เลยนะ
‪ขอบคุณมาก เอริค
‪ผมไม่กวนคุณแล้ว ขอให้ลูกคุณปลอดภัยนะครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪(ซัลลิแวนส์)
‪ขอบคุณที่บอกความคืบหน้าให้ฟังนะครับ
‪คุณไม่ต้องกลับมาก็ได้ ‪ผมบอกแล้วนี่ครับว่าจะปิดร้านให้
‪นี่ดูไม่เหมือนกำลังเตรียมปิดร้านเลยนะ
‪ไม่ครับ ผมกำลังรอทาร์ตพีแคนอบอยู่
‪เธออบขนมตอนนี้เนี่ยนะ
‪คุณบอกว่าถ้าทุกอย่างดูไม่สมเหตุสมผล ‪ก็ให้ทำแบบนี้นี่ครับ
‪เด็กๆ จะไม่เป็นไร
‪ผมรู้ครับ แต่ไม่ใช่เรื่องนั้น
‪เดน่า ซูไม่ใช่แม่ผม
‪เดี๋ยวนะ
‪นี่ไปถามเธอมาเหรอ
‪ครับ แฟนเก่าเธอมาที่นี่
‪และผมก็ตื่นเต้นมาก และคิดว่ามันใช่
‪เพราะเธอน่าทึ่งมาก ‪และผมอยากให้เธอเป็นแม่ผม
‪ฉันเข้าใจ
‪เธอเป็นผู้หญิงที่พิเศษ
‪ผมชอบที่นี่มาก ‪และถ้าผมทำอะไรแปลกๆ จนโดนไล่ออก…
‪ทาร์ตพีแคนเหรอ
‪ครับ ของโปรดของคุณยายผม
‪เดน่า ซูพูดยังไงบ้างตอนที่เธอถาม
‪เธอเป็นปลื้ม
‪และก็บอกว่าเธอกับเพื่อนๆ จะช่วยผมหาแม่ให้
‪เห็นไหมล่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี ‪ไม่มีอะไรแปลก
‪ความรักและความสง่างาม ‪นั่นคือสิ่งที่เธอได้รับจากสามคนนั้น
‪ฉันว่าพอพวกเธอตั้งใจแล้ว ‪ก็จะขุดคุ้ยความลับได้เก่งฉกาจเลยด้วยนะ
‪พวกเธอเป็นผู้หญิงที่พิเศษกันทุกคน
‪ใช่เลยล่ะ
‪กลิ่นดูเหมือนจะอบได้ที่แล้วนะ
‪ครับ
‪แม่
‪ไงจ๊ะ ลูกรัก
‪- ผมทำพังหมดเลย ‪- ไว้ค่อยคุยกันทีหลังนะ
‪ขอโทษเรื่องรถด้วยนะ
‪ไม่ต้องไปคิดเรื่องนั้นเลย ‪ฉันแค่ดีใจที่นายกลับมาแบบครบ 32
‪ผมทำมันพัง ผมทำทุกอย่างพังหมด
‪เขายังมึนยาน่ะ ไท
‪ไคล์ ลูกรักเรื่องนี้รอได้
‪ไท พูดกับฉันสิ
‪ให้ตายสิ แขนพี่น่ะ ฝีมือฉันเหรอ
‪- ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายพี่นะ ‪- นอนนิ่งๆ ไว้ดีกว่านะ
‪ไม่ใช่ฝีมือนาย ใจเย็นๆ เถอะ
‪ว้าว แขนหักแบบนี้ก็ไปแข่งชิงแชมป์รัฐไม่ได้สิ
‪ห่วยแตกชะมัด
‪ทำไมไม่พาไทเลอร์กลับบ้านก่อนล่ะ แมดดี้
‪อะไรนะ ไม่ ฉันจะอยู่นี่กับไคล์
‪บางทีคุณ…
‪ไม่ครับ ไคล์ควรนอนพักคืนนี้ ‪ร่างกายเขาต้องการการฟื้นฟู
‪พาไทเลอร์กลับไปนะ
‪ไปดูเคที่กับแม่คุณด้วย ผมจะเฝ้าเอง
‪อย่างน้อยผมก็คงทำแบบนั้นเพื่อพวกคุณได้
‪โทรมาหาฉันนะคะ ถ้ามีอะไรเปลี่ยนแปลง
‪แล้วฉันจะรีบกลับมาแต่เช้า
‪คืนนี้ลูกก็นอนพักหน่อยนะ
‪(ไซม่อน: ‪เธอเป็นยังไงบ้าง ทุกอย่างโอเคไหม)
‪(บ้ามาก แต่ฉันโอเค ‪กำลังจะนอนแล้วล่ะ ไว้แชตหานะ)
‪ช็อกโกแลตร้อนเหรอ
‪ใช่เลย
‪แอบใส่เปปเปอร์มินต์ด้วย หวังว่าลูกจะยังชอบนะ
‪ขอบคุณค่ะ พ่อ
‪ทั้งแก้วนี้ ทั้งที่พาหนูกลับบ้าน
‪ทั้งไม่ด่าหนูด้วย
‪พ่อไม่เห็นว่าลูกทำอะไรผิดตรงไหนนะ
‪หนูอดรู้สึกไม่ได้ว่า
‪ไม่รู้สิ หนูน่าจะห้ามพวกเขาได้
‪หรือคุยกับพวกเขาให้เข้าใจ ‪หรือไม่ก็ทำอะไรบางอย่างน่ะ
‪ไม่รู้สิ
‪นี่ เราไม่อยากเห็นคนที่เราห่วงใย ‪ต้องเจ็บปวดหรอก
‪และเราจะพยายามเต็มที่ไม่ให้พวกเขาบาดเจ็บ
‪แต่แค่เพราะลูกไม่อยากให้มันเกิดขึ้น
‪แล้วพอมันเกิดอยู่ดี ก็ไม่ได้แปลว่าลูกผิดนะ
‪เข้าใจไหม
‪รักนะ
‪ไปนอนเถอะ พ่อจะอยู่รอแม่กลับก่อน
‪หนูหลับไม่ลงหรอกค่ะ มันว้าวุ่นเกินไป
‪- งั้นก็ได้ ‪- อะไรคะ
‪พ่อแค่นึกถึงเด็กผู้หญิงคนนึงที่ชอบพูดว่า
‪"พ่อคะ หนูไม่มีทางนอนหรอก"
‪แต่พอพ่ออ่านหนังสือให้ฟังปุ๊บ
‪ตูม หลับปุ๋ยเลย
‪ใช่ เสียงพ่อมันมีเวทมนตร์หรือไม่ก็คงน่าเบื่อ
‪ไม่เลย หนูชอบมัน
‪นอนขดตัวอยู่บนโซฟาฟังเสียงพ่อ ‪มันทำให้หนูรู้สึกปลอดภัยเสมอ
‪ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้นนะ
‪เอาล่ะ มีอะไรให้อ่านนะ โอเค
‪"มันคือความจริงที่ยอมรับกันทั่วโลก
‪ว่าชายโสดผู้มีทรัพย์สมบัติมหาศาล
‪จักต้องการซึ่งภรรยา"
‪อะไรเนี่ย
‪พ่อไม่ต้องเห็นด้วยก็ได้ แค่อ่านไปก็พอ
‪เปล่า พ่อก็แค่คิดว่าลูกคือสมบัติของพ่อ
‪"แต่ทว่าน้อยคนนักที่จะรู้ถึง ‪ความรู้สึกและมุมมองของชายผู้นั้น
‪บางทีในคราแรกที่เขาย่างกรายเข้ามาสู่ที่แห่งนี้
‪ความจริงที่ว่าก็ฝังรากลึกในใจผู้คน
‪จนทำให้เขาถูกมอง ‪ดั่งเช่นทรัพย์สินอันชอบธรรม…"
‪เวลาเจออะไรแบบนี้ ‪ฉันก็หวังว่าแม่ฉันจะยังอยู่นะ
‪ฉันจะมองตาแม่
‪และขอโทษกับทุกเรื่องที่ฉันเคยทำให้แม่เป็นห่วง
‪เธอเป็นลูกสาวที่ดีนะ
‪และเธอก็มีลูกสาวที่ดีด้วย
‪ใช่
‪- คืนนี้มันห่วยแตก ‪- ใช่
‪แต่อีกไม่นานก็จะเช้า ‪และทุกคนก็จะได้รับการเยียวยา
‪ใช่ ฉันรู้ มัน…
‪เหมือนว่าฉันเอาแต่…
‪ฉันเอาแต่คิดถึงลูกสาวตัวน้อยของฉัน แต่ฉันไม่…
‪- ฉันไม่… ‪- เดน่า ซู อย่าให้มันกัดกินเธอเลยนะ
‪ถ้าฉันปล่อยมัน…
‪พระเจ้าช่วยด้วย
‪ฉันอยากจะถามนะว่ามีเรื่องอะไรกัน ‪แต่ฉันไม่แน่ใจว่าอยากจะรู้ไหม
‪เธอเข้มแข็งมากเลย เพื่อนรัก
‪ฉันเกลียดความเงียบของบ้านจัง มัน…
‪แม้แต่ตอนที่เด็กๆ อยู่ที่นี่แต่หลับอยู่ ‪มันก็ไม่ได้เงียบแบบนี้
‪พอเหลือแค่ไทเลอร์แล้ว มันฟังดูแปลกไป
‪งั้นเราเปิดเพลงกันดีไหม
‪เราร้องเพลงหรือท่องบทกวีกันได้นะ
‪เล่นเกมทายคำ หรือโป๊กเกอร์ก็ได้
‪ฉันไม่รู้จะทำใจเล่นได้ยังไงน่ะ
‪งั้นไปนอนพักหน่อยเถอะ
‪ช่วงดึกๆ แบบนี้ เราตัดสินใจได้ไม่ดีนักหรอก
‪และเราอยู่ที่นี่กับเธอนะ ‪ตราบใดที่เธอต้องการเรา
‪ตลอดไปเหรอ
‪ก็พอไหว
‪ใช่
‪นี่ แมดดี้กับเด็กๆ เป็นไงบ้าง
‪คงต้องใช้เวลาน่ะ
‪ใช่ แอนนี่ก็เหมือนกัน
‪มาทางนี้หน่อย
‪แอนนี่พูดอะไรบ้างไหม
‪ใช่ เธอรู้สึกว่าเธอต้องรับผิดชอบ
‪พวกเด็กผู้ชายต่างหากที่ผิด
‪ผมว่าลูกคงพยายามแสดงออก
‪ว่าลูกอึดอัดใจแค่ไหน ‪ที่พยายามจะช่วย แต่กลับช่วยไม่ได้น่ะ
‪และผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณอารมณ์เสียนะ
‪ผมแค่อยากจะบอกให้คุณรู้
‪ไม่เป็นไร ขอบคุณที่บอกฉันนะ
‪เราทั้งคู่จะต้องดูแลลูกเรานะ
‪ไม่ว่าความสัมพันธ์ของเราจะเป็นยังไงก็ตาม
‪แล้วตกลงมันเป็นยังไงกันเหรอ
‪ให้ตายเถอะ รอนนี่ ซัลลิแวน
‪เราจะคุยเรื่องนี้กันคืนนี้ไม่ได้นะ!
‪จะพรุ่งนี้เช้าหรือตอนไหนก็ไม่ได้ทั้งนั้น
‪คุณน่ะว้าวุ่นเป็นหนูติดจั่น
‪แถมยังมีจั่นหลายเครื่องซะด้วย
‪ทำไมไม่ให้ผมอยู่ที่นี่ไปก่อน ‪แล้วช่วยคุณจัดการอะไรต่างๆ ล่ะ
‪โดยที่ผมยังเคารพพื้นที่ส่วนตัวของคุณด้วย
‪อีกอย่างนะ แอนนี่กับผม ‪ยังอ่านหนังสือเล่มนั้นไปได้ไม่ถึงไหนเลย
‪และผมอยากจะรู้จริงๆ ว่าลิซซี่ เบนเนต ‪จะตัดสินใจถูกหรือเปล่า
‪ยายให้หนูใช้ปากกาศิลปะพิเศษของยายด้วย ‪และยายก็ตรวจการสะกดคำให้หนู
‪หลานแทบไม่ต้องให้แม่ช่วยเลย
‪ตอนเราใช้คำว่า "ฟื้นตัว" แทน "หายดี" น่ะ
‪นี่มันวิเศษมากเลยนะ
‪ขอบคุณนะจ๊ะทั้งสองคน พี่ๆ ต้องชอบแน่
‪หนูทำให้แม่ด้วยนะคะ
‪ขอบใจจ้ะ ลูกรัก แต่แม่ไม่ได้เป็นอะไร
‪ไม่ค่ะ แม่เศร้า และหนูก็ไม่อยากให้แม่เศร้า
‪ถึงแม้การเศร้าบ้างบางครั้งจะไม่เป็นไรก็เถอะ
‪ลูกรัก
‪หนูขอไปหาไทได้ไหมคะ
‪ได้จ้ะ แต่ต้องเงียบๆ นะ
‪และถ้าเขาหลับอยู่ ห้ามปลุกเขาล่ะ
‪- โอเคค่ะ ‪- โอเค
‪หนูทำบุญอะไรมานะ ถึงมีลูกสาวที่น่าทึ่งขนาดนี้
‪แม่ก็ถามตัวเองยังงั้นทุกวัน
‪แม่คะ หนูน่าจะรู้ก่อน
‪แม่ไม่อยากฟังเรื่องไร้สาระแบบนั้นหรอกนะ
‪ในวันอาทิตย์แบบนี้อีกด้วย
‪แม้แต่แม่ที่ดีที่สุดในโลก
‪ก็ยังปกป้องลูก ‪จากความเจ็บปวดทุกครั้งไม่ได้หรอก
‪แต่เธอจะอยู่ที่นั่น ‪คอยช่วยเหลือลูกตอนกำลังเจ็บปวดได้
‪และเธอก็ทำแบบนั้น
‪ครั้งแล้วครั้งเล่า
‪ดูเหมือนว่าเช้านี้ทุกคนจะมุ่งหน้าไปหาไคล์นะครับ
‪ใช่ ฉันแค่แวะมาดูเขาก่อนไปโบสถ์น่ะ
‪อ๋อ โบสถ์ ไม่รู้ว่าฉันพร้อมไปที่นั่นหรือยังนะ
‪เธอหมายถึงบรรดาคำถาม
‪และเสียงซุบซิบจากคนที่โบสถ์เหรอ
‪ไม่ต้องห่วงหรอก
‪ฉันจะไปแพร่ข้อมูลดีๆ
‪และกันไม่ให้ทุกคนแห่กัน ‪เอาแคสเซอโรลไปให้เธอนะ
‪ขอบใจนะ
‪- ผมขอตัวก่อนนะครับ ‪- ค่ะ
‪ไม่เป็นไรนะ
‪โทษทีนะจ๊ะ ฉันต่างหากที่ต้องถามเธอ
‪คือว่า… เธอกับฮาววี่ดูจะคุยกันจริงจังเชียวน่ะ
‪ฉันแค่บอกเขาว่าพวกเราโชคดีแค่ไหน ‪ที่มีเขาอยู่ที่นี่ทั้งในฐานะหมอ
‪และในฐานะเพื่อนด้วย
‪ทำไมเธอไม่เข้าไปอยู่กับไคล์ล่ะ
‪ฉันจะไปสวดภาวนา
‪แล้วค่อยแวะมาเยี่ยมเขาอีกทีหลัง
‪เยี่ยมเธอ
‪และก็ไทด้วย
‪- ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ ‪- ได้เสมอ
‪อรุณสวัสดิ์!
‪คุณจะมาส่งของรอบสอง
‪หรือบอกฉันว่าคุณอยู่นี่ได้เสมอนะ
‪ให้ฉันช่วยนะ
‪ผมน่าจะโทรหาพนักงานของคุณให้มาช่วยขนของ
‪เมื่อวานพวกเขาทำงานจนดึก ไม่ก็ถึงเช้าเลยน่ะ
‪ฉันเลยบอกให้มาสายได้
‪ทุกคนโอเคไหมครับ
‪จริงๆ ก็ไม่ค่ะ
‪แต่พวกเขาจะต้องขอบคุณพระเจ้าผู้เมตตา
‪แต่รู้อะไรไหม ฉันไม่อยากคุยตอนนี้
‪และก็อยากคิดเรื่องอื่นแทนมากกว่า
‪งั้นทำไมคุณไม่โชว์ของที่เอาส่งหน่อยล่ะคะ
‪ผมเอาทุกอย่างที่คุณต้องการมาแล้ว
‪ฉันชอบแบบแน่นๆ นะ
‪ที่สำคัญกว่านั้นคือมันหวานด้วยนะครับ
‪อรุณสวัสดิ์!
‪- ก็น่าจะหวานนะ! ‪- ไม่ได้ตั้งใจจะขัดจังหวะนะครับ
‪- กลับเข้ามาในนี้เถอะ ‪- จริงเหรอ
‪อรุณสวัสดิ์ครับเชฟ ขอโทษนะเจเรมี่
‪ใช่ พวกเขาเข้ามาได้ และคุณต้องไปแล้ว ‪ไม่งั้นงานฉันคงไม่เดินแน่
‪ผมคิดว่างานเรากำลังไปได้สวยซะอีก
‪แต่ครัวของคุณ กฎของคุณ
‪- สุภาพบุรุษ ‪- เจเรมี่
‪ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอคุณที่นี่
‪รอนนี่อยู่กับแอนนี่น่ะ
‪เธอตื่นสาย ซึ่งบางทีก็เป็นยาที่ดีที่สุด
‪จะยิ้มแบบนั้นใส่ฉันทั้งวันเหรอ
‪อาจจะแค่ถึงช่วงสายครับ
‪ทำไมไม่ทะเยอทะยานเลย จัดไปถึงเย็นนู่น
‪ก็ได้ งั้นเชิญสนุกกันให้เต็มที่
‪เพราะมันคุ้มมากจ้ะ
‪ใครเล่นมุกเนคทารีนก่อน ‪ต้องทำความสะอาดเตาย่างด้วยแปรงสีฟัน
‪อาจจะคุ้มก็ได้นะ
‪ขอบคุณสำหรับการ์ดนะ เคที่
‪หนูจะทำให้พี่ทุกวัน จนกว่าพี่จะกลับบ้าน
‪- รู้ไหมว่าจะได้กลับเมื่อไหร่ ‪- ยังเลยค่ะ
‪ไคล์ พ่อเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน
‪แต่พ่อไม่เข้าใจว่าทำไมน่ะ
‪แม่บอกว่าไว้คุยกันทีหลังได้นี่ครับ
‪ผมเจ็บขา จะได้กินยาอีกเมื่อไหร่ครับ
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ ขอร่วมวงด้วยได้ไหมคะ
‪สาธุคุณจูน ดีใจจังที่ได้เจอคุณ!
‪ขอบคุณที่แวะมานะครับ
‪ส่งให้ฉันก็ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ
‪ขอโทษนะคะที่เราไม่ได้ไปโบสถ์เมื่อเช้า
‪คุณอยู่ในที่ที่ควรอยู่แล้ว
‪เมื่อผู้คนไปโบสถ์ไม่ได้
‪ฉันก็ยินดีนำโบสถ์มาให้ถึงที่เอง
‪อรุณสวัสดิ์ ไคล์
‪เฮเลนเล่าให้ฉันฟังแล้ว ‪ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอและพี่
‪ฉันเลยมาเยี่ยม
‪ดีใจที่ทั้งครอบครัวอยู่ที่นี่กับเธอด้วยนะ
‪เราจะทำให้ทั้งคู่ ‪กลับมาแข็งแรง 100 เปอร์เซ็นต์
‪ไม่เห็นต้องมาเยี่ยมผมเลยครับ สาธุคุณ
‪บอกตามตรงนะ ไคล์ ‪ฉันมาโรงพยาบาลทุกบ่ายวันอาทิตย์
‪เพื่อมาพบเหล่าสานุศิษย์ของพรินซ์ออฟพีซ
‪แกลดี้ แมคลีนจะผ่าตัดข้อสะโพกเทียมวันศุกร์นี้ ‪ฉันเลยจะไปเยี่ยมเธอต่อ
‪ผมว่าคุณมาที่นี่เพื่อบอกว่า ‪พระเจ้ายกโทษให้ผมอะไรทำนองนั้นน่ะสิ
‪ไคล์
‪ฉันหวังว่าเธอจะรู้ "อะไรทำนองนั้น" แล้วนะ
‪หนูรู้ค่ะ
‪บางทีในวันนี้สิ่งที่ยากกว่าก็คือ
‪การให้อภัยตัวเองหรือคนอื่น
‪- ให้อภัยกันเถอะนะ ‪- มันไม่ได้เป็นแบบนั้นหรอก เคที่
‪งั้นเหรอ
‪ทำไมเราทุกคนไม่มารวมตัวกัน ‪ในฐานะครอบครัว
‪ปลดวางความกดดัน ความหวาดกลัว ‪ความเสียใจ และความโกรธลง
‪แล้วเปิดใจรอรับการให้อภัยและความรักแทนล่ะ
‪แมดดี้ เป็นอะไรไปน่ะ
‪กลับเข้าไปในห้องเถอะ บิล
‪นั่นไม่ใช่คำตอบนะ
‪เพราะฉันไม่มีคำตอบให้ไง
‪ถ้าฉันยกโทษให้คุณไม่ได้ล่ะ ‪ถ้าฉันไม่อยากยกโทษล่ะ
‪มาสนใจลูกๆ ก่อนเถอะ
‪ฉันก็สนใจลูกๆ อยู่
‪และทุกครั้งที่ฉันพยายามหาทางออก ‪ตอนที่ทุกอย่างพังทลายลง…
‪พระเจ้าอาจจะให้อภัยคุณได้ แต่ฉันทำไม่ได้
‪วันหนึ่งฉันอาจจะทำได้ ‪เพราะฉันรู้ว่านั่นคือสิ่งที่ฉันควรจะทำ
‪แต่ถึงตอนนั้น ฉันก็อยากให้คุณเข้าใจ
‪ว่าฉันไม่มีทางคืนดีกับคุณ
‪เราจบกันแล้ว
‪จบแล้ว
‪จบสิ้น
‪ฉันน่าจะอยู่กับเธอ
‪ไม่เลย
‪ฉันแค่เสียใจที่เมื่อคืนมันจบลงแบบนั้น
‪- ก่อนถึงตอนนั้น ฉันสนุกมากเลยล่ะ ‪- ฉันด้วย
‪ไม่อยากไปดีซีเร็วแบบนี้เลย
‪แต่ลูกพี่ลูกน้องฉันเริ่มฝึกงานก่อน ‪และถ้าฉันไม่…
‪ไม่ต้องขอโทษหรอก ฉันตื่นเต้นแทนเธอออก
‪คือการได้ไปทำงาน ‪ที่แคปิตอลฮิลล์มันเจ๋งจะตายไป
‪นายจะได้เรียนรู้และก็สนุกมากเลยล่ะ
‪ฉันจะคิดถึงเธอ
‪ไม่หรอก
‪ไว้มีเรื่องอะไรเจ๋งๆ ‪ก็ส่งข้อความมาเล่าให้ฉันฟังบ้างนะ
‪ได้โปรด
‪ฉันสัญญา
‪เห็นเธอแล้วชื่นใจจัง
‪ฉันดีใจจริงๆ ที่ได้เจอเธอ คาล
‪แล้วก็มีอีกคนที่น่าจะดีใจเหมือนกัน
‪ไม่ยักรู้ว่าทักษะทำอาหารของคุณ ‪ไปถึงขั้นทำแคสเซอโรลแล้ว
‪คืองี้นะ
‪นี่ฉันตาฝาดหรือเปล่า
‪หรือว่านั่นเป็นพิซซ่าร้านวอร์ตันส์ ‪หั่นเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมจริงๆ
‪- ไม่งั้นมันใส่ถาดไม่ลงน่ะครับ ‪- ตายจริง!
‪ใส่เปปเปอร์โรนีเพิ่มด้วยเหรอ
‪ผมมั่นใจว่าเส้นทางสู่สวรรค์ ‪ต้องปูด้วยเปปเปอร์โรนีครับ
‪ทร็อตเตอร์กับฮาร์ลันบอกผมว่า ‪ธรรมเนียมทางใต้ต้องเอาแคสเซอโรลมาให้
‪แต่ผมว่าเคที่คงอยากกินอย่างอื่น
‪มากกว่ามีทโลฟกับครีมไก่
‪เอาคะแนนพิเศษไปเลย
‪ฉันจะไปบอกเคที่ ‪ระหว่างที่พวกเธอสองคนคุยกันนะ
‪ไทอยู่ข้างบนน่ะค่ะ
‪เขาเป็นไงบ้างครับ
‪ยังพยายามทำใจว่า ‪เขาจะไม่ได้ไปแข่งชิงแชมป์รัฐ
‪ใช่ เขาคงใจสลายน่าดู
‪คุณขึ้นไปได้นะคะ
‪ช่วงนี้เขาไม่ค่อยยอมลงมาเลย ‪แต่พิซซ่านี่อาจจะช่วยได้
‪ผมอยากคุยกับเขา
‪แต่ผมอยากเช็กก่อนว่าคุณเป็นยังไงบ้าง
‪และผมหมายถึงในฐานะเพื่อน ‪เผื่อว่าตอนนี้เราเป็นได้แค่นั้น
‪โอเคค่ะ
‪ฉันรู้ว่าฉันรับมือกับสถานการณ์แมวมองได้ไม่ดี
‪ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น
‪ไม่ ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้อยากได้คำขอโทษ
‪ถึงแม้คุณสมควรได้รับมันก็ตาม
‪- ฉันน่าจะรับมือกับมันได้ดีกว่านั้น ‪- ไม่ครับ ผมเข้าใจ
‪คืออย่างนี้นะคะ
‪คุณทำอะไรหลายอย่างที่ทำให้ฉันนึกถึงบิล
‪ซึ่งคุณไม่มีทางรู้หรอก ‪และฉันน่าจะชัดเจนและใจเย็นกว่านี้
‪ฉันน่าจะร่วมมือกับคุณมากกว่านี้
‪คุณยืนหยัดเพื่อลูกคุณ
‪ผมนับถือในจุดนั้นนะ
‪ลูกๆ กับฉันต้องเผชิญอะไรอีกมากเลยล่ะค่ะ
‪ฉันคงไม่รังเกียจเพื่อนร่วมเดินทางเท่าไร
‪ถ้าคุณยังสนใจนะคะ
‪ผมจินตนาการไปถึงวิวสวยๆ แล้วล่ะครับ
‪รู้ไหมว่าสิ่งที่ดีที่สุดของการเป็นครูคืออะไร
‪คุณมีอะไรที่อยากสอนฉันเหรอ
‪แน่นอนเลย ผมว่าผมมีลิสต์จดไว้นะ
‪ผมเลยดีใจที่ผมมีเวลาว่าง ‪ตลอดหน้าร้อนนี้ไว้เพื่อคุณ
‪ให้ผมได้ใช้เวลากับสิ่งที่ผมใส่ใจ รวมถึงคุณด้วย
‪ขอบคุณค่ะ
‪แล้วเรื่องอื่นล่ะคะ
‪ผมอาจจะไปช่วยคุณที่สปา ช่วยดูเด็กๆ
‪แม่ของคุณดูจะพึ่งพาตัวเองได้ดีทีเดียว ‪เพราะงั้นท่านคงไม่ได้อยู่ในลิสต์
‪ขอบคุณนะคะ ขอบคุณจริงๆ
‪และฉันดีใจมากที่เราได้ใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น
‪น่าเสียดายที่ฉันไม่มีวันหยุดฤดูร้อน
‪คุณพูดถูกเผง
‪ขอโทษที ผมแค่ไม่เคยหยุดฤดูร้อนมาก่อนเลย
‪ผมจะหาอะไรที่มีความหมายมาทำนะ ผมสัญญา
‪ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
‪อย่าทำเพื่อฉันเลย
‪ทำเพื่อตัวคุณเอง
‪ผมจะทำเพื่อเราทั้งคู่
‪ทำตัวให้เรียบร้อยดีกว่านะ
‪แม่กำลังจะเปิดประตู ‪และพระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าใครจะเข้ามา
‪ดีใจจังที่รู้ว่ามีบางคนในบ้านนี้แข็งแรงดีนะ
‪และดีใจที่ได้รู้ว่าทั้งสองคนเคลียร์กันได้แล้ว
‪เฮเลน ในแคสเซอโรลของคุณใส่อะไรน่ะ
‪- เลมอนบาร์ของคุณแม่ดีเคเทอร์จ้ะ ‪- ของโปรดฉันเลย!
‪เวลามีเรื่องแบบนี้ ฉันจะเอามาให้ตลอด
‪แม่ฉันสอนให้ฉันเอาขนมไปให้
‪เพราะคนอื่นๆ จะทำอาหารดีๆ และผักมาให้กัน
‪หรือพิซซ่า
‪ใครเขา…
‪และท่านเชื่อว่า ‪ของหวานจะช่วยเยียวยาจิตใจได้ดีกว่าอย่างอื่น
‪คนเป็นแม่น่ะรู้ดีที่สุด
‪(คอร์เนอร์สปา)
‪ผมมั่นใจว่าคำถามที่ละเอียดจนน่าทึ่งของคุณ ‪เกิดจากความรัก
‪ผมจะส่งต่อความปรารถนาดีของคุณให้แมดดี้ ‪และครอบครัวของเธอครับ
‪ออกกำลังกายให้สนุกนะครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪เฮเลน ได้โปรดช่วยผมจากพวกปากหอยปากปูที
‪นี่คุณถูกรายล้อม ‪ด้วยขาเมาท์จินตนาการบรรเจิดเหรอ
‪ใช่เลย
‪ผมว่าจะตั้งป้ายไว้ตรงนี้
‪เขียนว่า "แมดดี้อยากให้คุณช่วยอธิษฐาน ‪ไม่ใช่ช่วยนินทา"
‪แค่คิดว่าหน่วยกระจายข่าวลือ
‪ประจำเมืองเซเรนิตี้จะทำยังไงกับเรื่องนี้ ‪ฉันก็ขนหัวลุกไปหมดแล้ว
‪ถ้าผมไม่สนแมดดี้กับลูกๆ เธอ
‪ผมคงประทับใจที่ตำนานต่างๆ ‪ผุดขึ้นมาจากเรื่องเมื่อคืนได้เร็วแค่ไหนน่ะ
‪คนว่างงานก็ชอบหาอะไรทำแบบนี้แหละ
‪แต่คนจิตใจว่างเปล่ายิ่งแล้วใหญ่
‪มีแก๊งหนึ่งกำลังไปทางห้องโยคะเลยครับ
‪บอกเอาไว้ก่อน
‪ขอบคุณที่เตือนนะ แต่ฉันกำลังจะไปแล้วล่ะ
‪แล้วคุณต้องแบกงานแทนเธอด้วยแบบนี้ ‪จะไหวหรือเปล่า
‪ผมเริ่มจะชินกับมันแล้วล่ะ
‪และผมขอขอบคุณพวกคุณที่ไว้ใจผมนะครับ
‪ผมจะทำอย่างสุดความสามารถ ‪ขอให้บอกมาได้เลย
‪โชคดีนะ ทร็อตเตอร์
‪มีคำถามเกี่ยวกับสปาจะถามผมไหมครับ
‪- สวัสดี เฮเลน ‪- สวัสดี
‪สวัสดีตอนบ่าย
‪นี่หนูโทรมาหาถูกจังหวะไหม
‪เปล่า ไม่มีอะไรหรอก
‪เสียงหนูไม่ได้แปลกซะหน่อย
‪หนูแค่… คงจะคิดถึง…
‪แม่มากน่ะค่ะ
‪ถ้าแม่แน่ใจว่าเสียงหนูดูแปลกจริงๆ ล่ะก็
‪หนูน่าจะหยุดพูดดีกว่า
‪แล้วแม่เล่าให้ฟังทีสิคะ ‪ว่าอาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้าง
‪ค่ะ เป็นหนูก็คงไม่เชื่อใจ ‪ผู้หญิงที่ใส่ลูกเกดในสลัดมันฝรั่งเหมือนกัน
‪(บูลด็อกส์มุ่งหน้าสู่รอบชิงแชมป์รัฐ)
‪ผมตื่นแล้วครับ ดร.อาเหม็ด
‪เนลลี่! หวัดดี
‪ฉันแค่อยากแน่ใจว่านายอยู่คนเดียว
‪ฉันมาที่นี่ได้ไหม
‪ไม่รู้สิ คงได้มั้ง
‪เธอเป็นอะไรไหม
‪ดีกว่านายเยอะ
‪ใช่ ดีแล้วล่ะ
‪หมายถึงดีกับเธอน่ะนะ แต่ฉันไม่ดีเท่าไร
‪พ่อแม่ฉันไม่ยอมบอกอะไรเลย
‪และพวกคนที่โบสถ์ก็พากันพูดอะไรเพี้ยนๆ
‪ฉันเลยต้องมาหาเธอเอง
‪พ่อแม่ฉันไปกินมื้อเที่ยงกับบ้านเคล็ก
‪และฉันต้องกลับถึงบ้านก่อนพวกเขา ‪คงจะอยู่นี่นานไม่ได้
‪ของขวัญอวยพรให้หายไวๆ
‪รับไปสิ เปิดได้เลยนะ
‪เรื่องโกสต์ตอนในม่านหมอกอึกทึกน่ะ
‪มันเกี่ยวกับนักฆ่าที่จำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นใคร
‪แต่เธอหายตัวเก่งมาก
‪จนเธอเริ่มเชื่อจริงๆ ว่าตัวเองเป็นผี
‪แล้วก็มีคนกลุ่มนึงที่มองเห็นเธอ
‪และฉันหวังว่านายจะชอบนะ
‪ฟังดูเจ๋งดี ขอบใจนะ
‪ไม่เป็นไรหรอก ไคล์
‪ไม่นะเนลลี่ ฉันเป็นคนก่อเรื่องทั้งหมดนี่
‪- ฉันแค่อยากช่วยนาย ‪- และนั่นมีความหมายมากเลย
‪แต่พอฉันคิดถึงมัน ฉัน…
‪ฉันอาจทำเธอบาดเจ็บได้เลยนะ
‪แต่นายก็ไม่ได้ทำนี่
‪และฉันแค่อยากให้นายรู้ว่าฉันไม่ได้โกรธนะ
‪พ่อแม่ฉันน่ะโกรธ
‪แต่ฉันเปล่า
‪ฉันยกโทษให้นาย
‪หายไวๆ นะ ไคล์
‪ไอแซค ทำไมเธอไม่ไปเตรียมขาแกะ
‪ระหว่างที่ฉันเตรียมปลานี่น่ะ
‪- ได้เลยครับ ‪- สวัสดี
‪สวัสดีครับ
‪สวัสดีค่ะ สุภาพบุรุษทั้งหลาย
‪เชฟกลับบ้านไปดูแอนนี่ ‪แต่เธอน่าจะกลับมาเร็วๆ นี้ครับ
‪โอเค ขอบคุณนะ
‪ดีใจที่คุณมาเยี่ยมนะครับ
‪คุณไม่ต้องช่วยก็ได้
‪ฉันเพิ่งวางสายจากแม่ไป
‪และตอนนี้ก็อยากจะทำอาหารจนตัวสั่นเลย
‪เพราะงั้นสั่งงานฉันทีค่ะ เชฟ!
‪เมื่อคืนผมทำทาร์ตพีแคนเพราะคิดถึงยาย
‪เวลาผมทำอาหารสูตรของยาย
‪มันเหมือนผมสื่อวิญญาณกับท่าน ‪เพื่อให้ท่านมายืนข้างๆ
‪และคอยบอกว่าผมยังใส่เครื่องเทศไม่พอน่ะ
‪สำหรับฉันคุณดูไม่เหมือนผู้ชายแบบนั้นเลยนะ
‪มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ ‪หรือว่าพอคุยกับแม่ ปัญหาก็คลี่คลายแล้ว
‪ฉันสบายดี สำหรับตอนนี้นะคะ
‪แต่ฉันดีใจที่รู้ว่าฉันหวังพึ่งคุณได้
‪ถ้าเกิดเป็นอะไรขึ้นมา
‪คุณต้องทำแบบนั้นนะ
‪โอเค แล้วเราจะทำอะไรกันคะ
‪(ซีซี: หวังว่าอะไรจะดีขึ้นไวๆ นะ ‪ฉันไปหานายได้ไหม)
‪(พรุ่งนี้ไหม)
‪- เทมาเลย! ‪- ขอพระเจ้าอวยพรเราและทุกๆ คน
‪แล้ว… ไทเป็นยังไงบ้าง
‪เขายังทำใจเรื่องที่อดไปแข่งชิงแชมป์รัฐไม่ได้น่ะ
‪แล้วไคล์ล่ะ
‪ยังต่อสู้กับความจริงที่ว่า ‪เรื่องมันอาจเลวร้ายกว่านี้ได้อยู่น่ะ
‪- อาเมน ‪- ฉันก็ยังพยายามรับรู้เรื่องทั้งหมดนั่น
‪ฉันไม่รู้จะทำยังไงดีเลย
‪แล้วถ้าเทรนต์กับแมรี่ วอห์นฟ้องเราอีก
‪อย่าเพิ่งไปกังวลเรื่องนั้นเลย
‪ฉันจะจัดการเรื่องเทรนต์เอง
‪ถ้าเกิดว่าเขามีปัญหาอะไร ซึ่งฉันคิดว่าไม่มีหรอก
‪ขอบคุณนะ ฉันจะเลิกกังวลเรื่องนั้นแล้วกัน
‪แล้วดร.อาเหม็ดก็โทรมาบอกว่า ‪ไคล์จะกลับบ้านพร้อมกับรถเข็น
‪เพราะเขาเจ็บหลังและเข่า
‪เธอต้องตั้งทางลาดไหม
‪เรียกสกีเตอร์ให้พาคนมาตั้งให้นะ
‪อืม เดี๋ยวฉันเรียกเธอเอง
‪หลังจากที่ฉันคุยกับครูใหญ่พัคเก็ตต์ ‪ว่าฉันทำอะไรอยู่
‪แล้วก็ไท…
‪หยุดแล้ว… ช่วยหยุดฉันที!
‪พวกเธอเป็นไงบ้าง ‪ฉันอยากฟังเรื่องชีวิตของคนอื่นบ้างน่ะ
‪มีเรื่องเด็ดเรื่องนึง ‪ไอแซค ดาวนีย์อยากให้ฉันเป็นแม่เขา
‪- หา ‪- อะไรนะ
‪เมื่อคืนก่อนจะเกิดเรื่อง
‪เขาบอกฉันว่าเขาถูกรับมาเลี้ยง ‪และกำลังตามหาแม่ที่ให้กำเนิด
‪และเขาคิดว่านั่นอาจจะเป็นฉัน!
‪- ทำไมกัน ไม่ได้ว่านะ ‪- เขามีรสนิยมดีมากนะ
‪น่าเอ็นดูไหมล่ะ คือเขารู้แค่ว่า ‪แม่ที่ให้กำเนิดเขามาจากเมืองเซเรนิตี้
‪ฉันเลยสัญญากับเขาว่า ‪เราจะช่วยให้เขารู้ว่าเธอเป็นใคร
‪แน่นอนอยู่แล้ว เขาอายุเท่าไหร่นะ
‪ยี่สิบสอง
‪ขอนึกถึงชีวิตแต่งงานที่ล้มเหลวในช่วงนั้นแป๊บนะ
‪อาจจะไม่ใช่เรื่องชู้สาวก็ได้ ‪เธออาจเป็นแค่แม่เลี้ยงเดี่ยว
‪ฉันเค้นสมองหนักมาก ‪แต่ก็ยังไม่ได้ตัวผู้ต้องสงสัยเลย
‪เมืองนี้ก็เก็บความลับเป็นเหมือนกันนะเนี่ย
‪ไม่ได้แปลว่าเราจะเปิดโปงไม่ได้นะ
‪ฉันอยากช่วยเขาจริงๆ
‪คือเขาเป็นเด็กที่ดีมากๆ
‪และฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงเลย ‪ถ้าไม่มีเขากับเอริค
‪แล้วเอริครู้ได้ยังไงว่าต้องมาโรงพยาบาล
‪- เขาอยู่กับฉันตอนที่เธอโทรมา ‪- โอ้!
‪โอ๊ย พอเลย!
‪เขาเอาบราวนี่มาให้ฉัน เพราะมีคน…
‪บอกเขาว่าไรอันออกจากบ้านไป
‪ฉันก็เคยได้ยินคนจีบกันด้วยช็อกโกแลตนะ ‪แต่บราวนี่เนี่ยเหนือชั้นเลย
‪ไม่ได้จีบเจิบอะไรหรอก ‪เขาแค่ทำตัวเป็นเพื่อนที่ดีเฉยๆ
‪แค่เพราะพวกเธอสองคนจิ๊จ๊ะกับหนุ่มๆ อยู่
‪ไม่ต้องลากฉันเข้าแก๊งเลยนะ
‪พูดเรื่องอะไรเนี่ย
‪บางทีฉันอาจจะหมายถึงเธอกับคาล
‪และบางทีฉันอาจจะหมายถึง ‪ยัยคนนี้กับหนุ่มๆ ของเธอ
‪โอเค นี่แปลว่าคู่รักแสนหวานแห่งเซเรนิตี้ ‪กลับมาสานต่อแล้วเหรอ
‪อุ๊ย ฉันนึกว่าตำแหน่งนั้น ‪เป็นของเธอกับเจเรมี่ซะอีก
‪เดี๋ยวนะ หรือเป็นเธอกับรอนนี่
‪ไม่จ้ะ รอนนี่กับฉันน่ะเป็นไปได้จริง
‪ส่วนเจเรมี่กับฉันนี่คงจะเป็นไปไม่ได้จริงล่ะมั้ง
‪ไม่รู้สิ ต้องคิดดูก่อนน่ะ ไม่รู้เลย
‪มันแค่รู้สึกดีที่มีรอนนี่อยู่ด้วย
‪ช่วยดูแลแอนนี่…
‪แอนนี่เป็นยังไงบ้าง เธอเจอเรื่องนี้กับตัวเลยนี่
‪ใช่ไหมล่ะ
‪เดน่า ซู
‪คืนนี้เราไม่คุยเรื่องนี้กันได้ไหม
‪ดูเหมือนเราต้องคุยนะ
‪ไม่ เพราะมันคือสิ่งที่ฉันคิดมาตลอด
‪ทุกครั้งที่ฉันหลับตาลง แม้จะแค่กะพริบตาเฉยๆ
‪ฉันก็เห็นแต่ภาพว่าลูกฉันอาจจะไปอยู่ในรถคันนั้น
‪- แต่ฉันจะพูดได้ยังไงในเมื่อเธอ… ‪- เธอพูดมาได้เลย
‪สาบานเลยว่า ‪ฉันไม่อยากจะไปซ้ำเติมเธอตอนนี้หรอกนะ
‪แต่ฉันแค่… ฉันมีลูกแค่คนเดียว
‪แค่นั้นเลย
‪และเธอผ่านอะไรมาเยอะเหลือเกิน
‪และก็อยู่เคียงข้างลูกๆ เธอตลอด
‪แล้วทำไมคนที่ซื่อสัตย์ เพื่อนที่ภักดี
‪ถึงต้องคอยมารับเคราะห์ตลอด
‪แต่ก็ยังต้องปั้นยิ้มออกมา ‪ทั้งที่เธอเองก็สมควรได้รับความสนใจน่ะ
‪และเธอสมควรมีคนเป็นห่วงบ้าง
‪เพราะการเป็นคนเข้มแข็งมันเหนื่อยนะ!
‪- เดน่า ซู ‪- ไม่มีใครเข้าใจหรอก!
‪เดน่า ซู เราต้องคุยเรื่องนี้กันนะ ‪สองสามวันมานี้มันยากมากๆ
‪ฉันขอตัวกลับบ้านไปอยู่กับลูกดีกว่า
‪เดน่า ซู มัน…
‪ระเบิดลงไม่รู้เนื้อรู้ตัวเลยแฮะ
‪ครั้งสุดท้ายที่เราลุกหนี ‪จากคืนมาร์การิต้าคือเมื่อไหร่กันน่ะ
‪- นานแล้วแหละ ‪- ฉันควรตามเธอไปไหม
‪ฉันว่าไม่นะ
‪คือว่า…
‪ไม่ใช่ว่าไคล์จะไปทำร้ายใครซะหน่อย
‪เขาไม่เคยจงใจทำร้ายใครเลยนะ ‪ฉันก็ไม่เคยทำร้ายใคร
‪- ฉันแค่พยายาม… ‪- หายใจเข้าลึกๆ แล้วจิบเหล้าซะ
‪- จิบกับฉันหน่อยสิ ‪- ไม่ ฉัน… ให้ตายสิ ฉันไม่จิบดีกว่า
‪- เธอจะบอกว่าฉันผิดเหรอ ‪- เปล่า
‪ฉันกำลังจะบอกว่าฉันท้อง
‪คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร