ISANG TAONG MATAGAL KO NANG GUSTONG MAKITA
'Di ko kaya 'to.
'Wag mong sabihin 'yan.
-'Di mo mamamalayan 'yan. -Weird kasi.
At medyo nakakatakot. 'Di pa ako nakakasakay sa eroplano.
Wala pa sa pamilya ko ang nakasakay.
Uy.
Ano ba?
Matalino kang dalaga.
Maraming oportunidad sa buhay mo
na gawin ang mga bagay na 'di nagawa ninuman sa pamilya mo.
'Wag kang matakot maging una.
Ipagmalaki mo.
Tandaan mo, naghihintay sa'yo ang mama mo sa Louisville para yakapin ka.
Alam ko.
Salamat at sinuot mo 'to.
Ibinigay mo 'to sa mock trial pampasuwerte at kailangan ko 'yon.
Talaga? Alam mo kung ano'ng nakakatawa sa suwerte?
'Di pwede ang masyadong marami.
Bagay sila.
Salamat, Miss Helen.
Ay, sa taxi mo na lang 'yan isuot.
-Diyos ko. -Nandito na. Tara?
-Gaano katagal ang flight ko? -Ninety minutes.
Ganoon din katagal bago ako makarating sa Tampa.
At pareho tayong mag-eenjoy, okay?
Oo naman.
Hindi tumatalbong.
Lahat dito sira.
Buti gumagana pa 'to.
Ay!
'Di pa katapusan ng mundo.
Ilagay mo 'yan sa washing machine pag-uwi mo. Ayos na 'yan.
Katie, tinext ko ang mama ni Melanie kung nasa tamang playground tayo.
Baka dapat magkita na lang tayo sa Wharton's?
Ayaw niya ng pizza. Kayo na lang. Ako na lang ang maghihintay rito.
-Hindi, ma'am, 'di pwede. -Paano naglalaro ang mga bata rito?
Mukhang 'di sila naglalaro.
Kinausap mo na si Mayor Hall tungkol dito?
Gagawin ko 'pag nakita ko siya.
Bakit maghihintay pa? Ayusin na natin?
-Sino'ng natin? -Ikaw, ako, mga kaibigan, kahit sino.
Tutulong ako!
Matatapos 'to nang ilan sa atin sa isa o dalawang araw.
Kaunting pintura, kahoy, sipag.
Baka mas mahirap pa nang kaunti diyan.
Isipin n'yo muna kung kaya n'yo ang pinapasok n'yo.
Kaya pinapalaya mo na kami sa Hugas Pinggan Club
sa Balanse Lang Club.
Ibinabahagi ko lang ang natututunan ko. Gano'n din ang gawin n'yo.
Sabi mo may panahon akong mag-isip.
Nangungumusta lang ako.
Alam mo na, binabalanse ang gitna ng pangingialam at 'di pamamansin.
At binabalanse ko naman ang akala ko alam ko na
at ang 'di ko pa naiisip.
Mahal ko, 'yan ang buhay.
At lahat ng espasyo sa gitna.
Baka makatulong ang kaunting oras sa swing,
pero, alam mo, baka 'di mo kayang mag-swing singtaas ko.
Hamon ba 'yan?
Oo. Doon ka sa maputik kasi madumi na ang sapatos mo!
Teka, nagsimula ka na!
Mama.
Nagawa ko!
Congratulations!
Siya ang larawan ng mahusay na pagmamaneho papunta rito.
Magaling, mahal ko.
Napakahalaga ng defensive driving.
At ilagay ang telepono sa glove compartment
para 'di ka matutuksong tumingin at…
Opo, Ma.
Oo, at walang ibang pasahero bukod sa amin.
-Kuha mo? -Opo.
At responsibilidad mo ang sarili mong gas at insurance.
Opo, Ma.
Pero mag-enjoy ka. Malaking bagay ang makakuha ng lisensya.
Kalayaan, makita ang mga kaibigan, makarating sa masasayang lugar…
Sa loob ng 30-milyang radius.
Kaya 'di lalampas sa Egret Falls o Castlewood.
Pwedeng pumunta sa Castlewood?
May malaking TJ Maxx doon,
at kailangan ko ng ilang balik-eskuwelang damit.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Anak ko.
Kaya pinapili ko siya kung saan niya gusto ang paa niya.
Sa coffee table ko o na nakakabit sa binti niya.
'Di ko maisip na makipag-date ulit.
Ihiwalay ang loko-loko sa baliw.
'Wag kang magmadali.
At kapag bumalik ka na, maging matiyaga ka.
Marami kang makikilalang palaka.
'Di ba mahahalikan?
Mas mabait ka kaysa sa akin. Pero may mga prinsipe riyan. Magtiwala ka.
May karelasyon ka ba?
Parang ganoon na nga.
Magkuwento ka pa.
Buweno…
Noreen?
At Rebecca.
-'Di ko inasahang makikita ko kayo rito. -Bill.
Hello, ano'ng maitutulong ko sa'yo?
Nandito lang ako…
Dito na ako nagtatrabaho.
Suportado ng boss ko ang mga working-mom.
Ganoon ba?
Neen, inaayos ko pa ang kuwarto ko. Pwede n'yo ba akong tulungan ni Bex?
May isang kahon ako ng mga laruang palakang aalisin sa pagka-impake.
Sige ba.
Mauna ka na sa itaas, susunod ako pagkatapos tulungan ang ginoo.
Ano'ng kailangan n'yo, sir?
Gift certificate para sa espesyal na kaibigan.
Sobrang maaalalahanin.
Puno ng mga espesyal na babae rito. Magiging komportable ang kaibigan mo.
Masaya kaming lahat na nandito si Noreen.
Isa akong munting tupa na naliligaw sa kakahuyan
Alam kong kaya kong maging mabuti
Mama.
Ano?
'Di mo pwedeng palakihin na hayaan tayo ng buong pamilya
na maghugas ng pinggan tapos 'di mo ako kakausapin.
Pinupunan ko lang ang espasyo hangga't handa ka na.
Pero magsisimula na akong manghula kung bakit bigla kang umuwi.
Pero kasinungalingan ang sinabi mo sa kapatid mong miss mo na ang dirty rice.
Na-miss ko naman talaga.
Para bantayan
Naghiwalay kami ni Ryan.
Pasensya na.
Mahirap ang tinahak n'yong landas.
Tapos na ang landas na 'yon.
Habambuhay.
Ayokong maliitin ang lungkot mo, pero mukhang mabuting desisyon 'yan.
Binigyan ka rin ni Ryan ng matinding sakit bukod sa saya nang ilang taon,
at nararapat ka sa masaya.
At mapapagaling ng dirty rice ni Zeke ang puso mo?
Gusto ko lang makasama ang mga taong nakakaintindi sa akin.
Masaya akong nandito ka, bunso ko.
Pero sinasabi mo bang walang nakakaintindi sa'yo sa Serenity?
'Di sa paraang kaya mo.
At 'yon lang talaga ang nangyayari?
Kahit hindi man siya
Ang lalaking
Nakikita ng ilang babae bilang makisig
Sa puso ko
Dala niya ang susi
Kaya mo pa rin.
Maddie?
Nandito po.
Bakit ako ang nakakabalita sa mahahalagang bagay?
'Di ko alam ang sinasabi mo.
Sina Ryan at Helen!
Ano'ng meron?
-'Di mo alam? -Mama!
Hiwalay na sina Ryan at Helen, at umalis na naman si Ryan.
Ano?
"Mahal kong Miss Paula,
'wag mo nang tawagin ang tita ko para dalhin ako sa demonyo."
"Matinding sakit sa puso ang idinulot ko, kaya ako na ang kusang aalis."
"May pagpapakumbaba at pagsisisi, Ryan Wingate."
Ay, Helen.
Tiningnan ko kung ayos lang siya.
At sinabi ng mabuting si Ginger Zimmerman sa kabilang bahay,
umalis daw ng bayan sina Helen at CeCe para sa buong weekend.
'Di mo talaga alam?
Hindi. 'Di ako kinakausap ni Helen.
-Ano? -Walang tawag o text. Pati si Dana Sue.
Bigla na lang akong walang alam sa buhay ng mga kaibigan ko.
Diyos ko po.
Sorry, wala akong makitang nami-miss-ko ang-boyfriend-ko na shirt para sa'yo.
Mukhang kailangan nating bumalik nang bumalik
dahil sa pagitan ng pamimili at pagpa-practice magmaneho,
pwede akong bumisita kapag libre ako.
"Basta ikaw ang bahala sa gas, anak."
Ang galing niyan.
Marami akong pinsan dito, kaya dapat tahimik lang tayo.
Ayokong may mabalitaan si mama. Sana sa homecoming,
magiging maayos na siya, at pwede tayong pumunta nang magkasama.
Naku! Kailangan ko ulit mamili.
Bumalik ka kaagad.
Maraming salamat. Salamat talaga.
Papa, sorry talaga.
Uy, anak ko. Okay lang.
Ayos ka. 'Yon ang mahalaga.
Pero ang truck mo.
-Truck pa rin. -Annabelle.
-Ma? -Nasaktan ka ba?
-Hindi, okay lang siya. -Halika.
Salamat sa mahabaging Diyos. Sabihin mo kung ano'ng nangyari.
Jackson?
Ano?
Jackson!
Siguraduhin mong may mabuti kang paliwanag o malakas na anghel.
-Wala po akong kinalaman dito. -Okay.
Wala po ako sa truck, pero gusto kong tiyaking okay siya.
Bakit ka nagtatago sa halip na patahanin siya?
-Ayokong may makakita sa amin. -Ano kamo?
-Ayaw mong makita kang kasama ang anak ko? -Hindi. Opo.
Sabi ng nanay ko bawal kaming magkita ni Annie,
kaya 'di ako pwedeng makitang kasama si Annie, lalo na sa ganitong sitwasyon.
Pinagbabawalan kang makita siya. Kailan pa?
July po.
Pero malalim ang damdamin n'yo sa isa't isa…
Opo, ma'am!
…na pakiramdam n'yo mas mahalagang ipagpatuloy ang pagkikita n'yo…
Opo, ma'am!
…at magsinungaling kayo sa nanay mo at sa'kin.
Umuwi ka na, Jackson.
Opo, ma'am.
Ano'ng ginagawa ni Jackson?
'Di ba naging malinaw sa'yo kahit sandali lang
kung ano'ng pakiramdam ko sa mga nagsisinungaling sa'kin?
Telepono!
Susi!
-Sino'ng magmamaneho ng truck ko pauwi? -Kunin n'yo ni Cal.
Wala siyang pupuntahan
kung 'di trabaho, school, at simbahan hanggang libing ko!
Mahal, aksidente lang 'to.
Nagsinungaling siya.
Annie, sumakay ka na.
Ikaw si Jeremy, 'di ba?
Oo. Sana magandang balita 'yon.
Ako si Noreen Fitzgibbons. Pinapunta ako ng kaibigan kong si Isaac.
Noreen at Rebecca.
Ang mga roommate na laging ikinukuwento ni Isaac.
Ang sweet naman. Pinagtitiisan niya ang batang maingay.
'Di maingay ang mga anghel. Nagagalak sila.
Nandito ako para sa anghel.
Nagkakaproblema ako sa sikmura na wala naman noon.
'Di ko alam kung dahil sa kanya o sa stress, o sa stress sa kanya,
pero sabi ni Genevieve 'wag na raw akong uminom ng gatas ng baka,
at sinabi naman ni Isaac ang gatas ng kambing at baka meron ka,
kaya nandito ako.
Meron nga at mahilig din ako roon.
Mahirap sa kapaligiran ang industrialisasyon ng mga baka.
At mas masarap ang gatas ng kambing.
Baka magkaroon ng allergy si Bex kung lilipat ka sa almond o coconut milk,
kaya mas mabuti ang gatas ng kambing.
Kahanga-hanga naman.
Apat na kapatid, pitong pamangkin. Marunong ako sa bata.
Isa akong RN at first-time mom, at mukhang iinom na ng gatas ng kambing.
Bibigyan na kita.
Bibigyan kita ng insider's tip.
Kape, kaunting gatas ng kambing, at honey.
Kung 'di pa ako kumbinsido, ngayon kumbinsido na.
Salamat.
-May maitutulong ba ako? -Olivia? Tama ba?
Olivia Harris. Tyler Townsend. Pwede na ba kitang tulungan?
Magkaklase tayo sa stat. Pwede nang ikaw ang magturo sa klase…
Tyler, pangatlong beses na 'to. Ano'ng maitutulong ko sa'yo?
Okay. Makikinig na ulit ako ng music.
Nasagutan mo ba ang number seven sa homework?
Oo.
Pwede mo ba akong tulungan? 'Di ko talaga maintindihan.
Sa wakas. Sige. Maupo ka.
-Sana may pambura ka. -Oo.
Jeremy.
Uy, pare.
Maraming salamat.
Gusto mo idaan ko mamaya? Para 'di mo na bitbitin.
Salamat, pero magbubukas ako agad ng isa
pagdating ko sa kusina.
Busy ka talaga ngayon.
Nakilala ko ang mga roommate mo. Magaganda gaya ng sabi mo.
Ikalawa ka na sa kusina ngayong kay Kathy na si Erik.
-Kathy? -Ang assistant manager sa Z's.
Kapatid ni Ronnie.
Ano?
Oo, 'di niya ba nabanggit 'yon?
Supplier ng alak sa Z's ang kaibigan ko sa co-op,
at sabi niya para raw ipu-ipong nakatakong,
pero kung may makakatapat siya, si Erik 'yon.
Sana nga.
Sabi ni Bailey, maghintay ako rito.
-May lisensya na si Annie. -Alam mo pa kung ano'ng meron siya?
-Ano? -Ano'ng kailangan mo, Maddie?
Ang papeles ng foundation mula sa bangko. Pinirmahan ko. Ikaw naman.
'Yon lang ba?
Naghiwalay sina Helen at Ryan.
-Ikinalulungkot ko. -Umalis sa bayan si Helen.
Gugustuhin ko ring umalis para makapag-isip.
Paano na tayo?
Nag-aayos ng mga sariling problema.
Kay Helen. Siguradong nasaktan siya.
Kung gusto niyang ilapit sa'tin 'yon, ginawa na niya, pero hindi.
Kaya igagalang ko ang desisyong 'yon dahil pagod na akong mangialam
at walang ibang ginawa kung 'di sakalin ang isa't isa.
Ipinaglalaban ko ang mga mahal ko.
Kasama ang mga mahal mo.
Okay, banda roon. Okay. Sige. Oo. Sakto.
Okay, mabuti. Kailangan na lang nating isipin kung saan ilalagay ang card table.
Nasa hall closet 'yon, 'di ba?
Ako na'ng bahala, Mama.
Kukuha lang ako ng dagdag na basahan, okay?
Dahil lang sa pusa.
Ano bang sinasabi mo?
Ang bagong pusa ni Tita Rachel, si Purry Sledge.
-Kapag mahal ng pusa ang babae. -At mahal ng babae ang pusa.
Naalala mo si Miss Alberta? Kaibigan ni Tita Rachel?
Malakas tumawa.
Laging may scarf at pin.
Namatay na siya noong isang taon.
Tama. Pumunta si Tita Rachel pagkatapos ng libing
at nagbayad nang malaki
para sa galising balbon at matatalas na ngipin.
Bagong kaibigan.
Kaya taon ni Tita Naomi na maghanda sa Labor Day,
pero ayaw ni Tita Naomi kay Purry, pati ang mga corgi niya.
'Di umaalis si Tita Rachel nang 'di kasama.
Tumawag si Tita Rachel, umiiyak, Thursday nang gabi.
'Di niya ako kinakausap. Bahay ko 'to. Bakit nga naman?
Kakausapin daw si Mama at sinabing si Mama ang mag-host.
Gusto n'yo namang gawin ni Mama sa pagmamahal kina Purry at Tita Rachel.
Mukha ba akong masaya?
Bago pa matapos 'to, pantal-pantal na ang kalahati rito,
may pulgas ang kalahati, at 'di na mag-uusap ang isa pang kalahati.
Dahil lang sa bugnuting pusa!
'Di naman siguro ganoon kasama.
Sasabihin ko kung gaano siya kalala.
Paborito kong tita si Tita Rachel dati, ngayon ayaw na niya akong kausapin
dahil nagreklamo ako noong inihian ng pusa ang tsinelas ko.
Makakalimutan niya rin 'yon.
Mas mahal ka ni Tita Rachel kaysa sa aming lahat na pinagsama-sama.
Paniwalaan mo ang gusto mo, pero nagkakamali ka.
Helen.
Ano 'yon? Ano'ng sinabi ko?
Sorry.
-Okay ka lang? -Hindi!
Nabawasan ako ng isang taon dahil sa'yo.
Kaya ba bigla kang naging mukhang…
Ingatan mo ang sagot mo.
Tapos na ako.
-Pinapasok ako ni Katie. Sorry nagulat ka. -Pinapatawad na kita.
Lalo na dahil alam mo na kung kailan titigil.
Nagtuturo ka ba?
Ano'ng nangyari?
Ako, si Helen, at si Dana Sue.
Gusto kong makatulong, pero lalo lang lumalala.
Nakipaghiwalay si Helen kay Ryan at 'di sinabi sa amin.
Wow.
Oo, siguradong masakit 'yon.
Baka kailangan lang niyang mag-isa bago niya sabihin sa inyo.
Sa sobrang sakit, umalis siya ng bayan.
Ganoon ba ako kasamang kaibigan?
Gusto nating tulungan ang mga mahal natin.
Pero minsan, 'di nakakatulong ang tulong na 'yon.
Kailangang handa ka nilang salubungin.
At 'di lahat kaya kang salubungin kung saan mo gusto.
Itinutulak ko ba sila?
Alam kong 'di mo sinasadya.
Alam kong gusto mong ayusin.
Pero paano mo maaayos ang bagay na ayaw ayusin ng iba?
Tungkol 'to sa balanse.
Minsan tutulungan mo sila,
at minsan hayaan mo silang tulungan ang sarili.
Pinag-usapan lang namin ni Ty ang tungkol sa balanse.
Alam mo, naniniwala talaga akong mas madaling magbigay ng payo
kaysa sundin ang payo.
Oo.
Pero marami nang nakapagsabi
na matalinong babae ang mama ni Ty.
Dapat kang makinig sa kanya.
Noreen.
Pwede ba tayong mag-usap?
Noong nakita ko kayo ni Rebecca sa spa,
nakita ko kung gaano na kalaki ang napalampas ko.
Gusto kong maging parte ng buhay niya.
Parte ka naman.
Pero hindi makabuluhan.
May problema ba?
Uy, Isaac.
-Nandito lang ako… -Para bumisita.
Iginagalang ko
ang pagpili mong tanggalin ang pangalan ko sa birth certificate niya.
Oo.
Pero ayokong mapalampas ang malalaking sandali,
para isipin ang mga nangyari sa pagitan ng mga nasa larawan.
Gusto ko ng pagkakataong makilala siya,
at makilala niya ako.
May mga desisyon akong pinagsisihan ko, Bill, pero 'di ang isang 'to.
At kung 'di mo ako igagalang bilang dating fiancée mo, sige lang,
pero igalang mo ako bilang nanay ni Rebecca.
Kapag malaki na siya para magdesisyon,
kung gusto ka niyang tanggapin sa buhay niya, 'di ko siya pipigilan,
pero siya ang laging prayoridad ko.
Si Bex at ang kailangan niya. Hindi ikaw at ang gusto mo.
Pero, Noreen…
'Wag.
'Di mo talaga alam kung ilan ang nasaktan mo?
Noreen.
Sorry.
'Wag kang humingi ng tawad. Magbago ka.
Kung 'di para sa'yo, para na lang sa mga anak mo.
Lahat sila.
Uy.
Para kay Rebecca 'to.
Magandang gabi.
Miss Paula.
Dana Sue.
Naisip kong pumunta para tumulong.
Salamat, ma'am. Pero kaya ko na ang cookies at lemonade.
'Di ako diyan tutulong.
Mukhang alam mo na 'yon.
Miss Paula…
Anak ko,
maraming problemang ipinapapasan sa atin ang mundo.
Pero 'di natin kailangang bitbitin lahat nang mag-isa.
Pinagpapala tayo ng Diyos na bitawan ang pinakamabibigat.
Galit.
Pagsisisi.
Kalungkutan.
Sayang naman kung 'di natin Siya susundin.
Maddie! Gusto talaga kitang makita.
Pupunta lang ako sa kusina para kumuha pa ng snickerdoodles.
Pwede mo bang tulungan muna si Dana Sue?
-Pwede akong… -Hindi na.
Biyaya sa ating lahat.
Ano'ng gusto mong itulong ko?
Sana alam ko.
Paano kung maghintay lang ako rito?
Hanggang sa maisip mo.
-Gusto mo ng cookie? -Opo.
Ayan na.
Ingat. Paano kung nakakahawa ang pagiging grounded?
Ano'ng nangyari?
Nahuli ako ng mga magulang ko na 'di dapat nakikipagkita kay Jackson.
Ano'ng ibig mong sabihin?
-Sabi ng mama niya bawal kaming magkita. -'Di kayo naghiwalay?
Napakadaya naman!
Madaya kanino?
Ay, sorry.
May problema ba?
Oo.
Hindi. Para akong tanga!
-'Di totoo 'yan. -Totoo 'yon.
Buong panahon, pwede akong…
Pwedeng tumulong?
May lisensya ka ba?
Oo.
'Di ka nakatutok, pare. Ano ba?
'Di ko naman napaso ang sarili ko.
Sige, Isaac.
Ano'ng problema?
Gaano mo kakilala ang mga taong nakakasama mo?
Hindi, teka.
-'Di natin pag-uusapan 'to. -Gusto ko lang…
'Di mo ako mapapabalik agad sa Sullivan's sa tsismis.
Uy. 'Di tsismis ito.
Impormasyon.
Oo, isang linyang 'di alam ng bayang 'to.
Kaibigan kita, ‘di ba?
Kaya iba ang pag-usapan natin bukod sa buhay pag-ibig o trabaho ko.
Pasensya na kung nanghihimasok ako.
Napakaraming tao sa buhay ko na nasasaktan
dahil nauugnay sila sa mga taong 'di nagpapakatotoo.
Ayokong isa ka sa kanila.
Uy, pare.
Okay lang ba siya?
Hindi. Inaalala niya ang mga bagay na 'di niya dapat alalahanin.
-Gaya mo? -Oo.
Bata pa siya. Iniidolo ka niya.
'Di niya ako kailangang bantayan.
Nagsasanay pa siya, 'di ba? Lalo na at pakiramdam niya, iniwan mo siya.
Lahat sila noong umalis ka sa Sullivan's.
Pwede kong i-text ang iba na 'wag na silang pumunta.
Hindi, ayos lang.
Ite-text ko si Isaac, pababalikin ko.
Hayaan mo siya.
Mabuti ang intensyon niya.
Baka dapat 'di ko siya pinag-initan ng ulo,
pero 'di siya responsable sa akin at sa gulo ko.
Mahirap ang pagkakaibigan, 'di ba?
Baka dapat ilabas pa natin lalo gaya ng sinabi mo sa'kin
o ibuhos natin gaya ng ginagawa ng mga babae.
Pero may problema rin sila.
Ikinalulungkot ko 'yan.
'Di magkasundo ang tatlo.
At hiwalay na sina Helen at Ryan.
Ikinalulungkot ko 'yan.
Naalala mo ang mga halimaw na pinag-usapan natin?
Sana 'di ka tumatakbo sa isa.
Hinihiling ko na sana tumatakbo ka papunta sa magpapasaya sa'yo.
Nag-alala sa'yo ang kapatid mo kahapon.
Para namang 'di pa ako nakitang umiyak ni Zeke.
Sa kanya ako pinakamaraming iniluha higit sa sinumang lalaki sa mundo.
Siya rin ba ang iniyakan mo kahapon?
Hindi.
Sino?
Mukhang 'di ko pa iniiyakan nang todo si Ryan.
Tungkol ba 'yon kay Ryan o sa akin?
Tungkol 'yon sa pagdayo mo sa Tampa para umiyak.
-Nag-away kami nina Dana Sue at Maddie. -Tungkol saan?
Kay Ryan.
Nag-aalala silang 'di ako masaya sa kanya.
At nakipaghiwalay ka sa kanya. Isipin mo 'yon.
Hindi ka talaga nakikinig sa payo.
Ganito ka lang kalaki nang maisip namin ng papa mo
na gagamit kami ng reverse psychology para mapasunod ka
dahil kahit ano'ng sabihin namin sa'yo,
itinutulak ka ng kayabangan mo na gawin ang kabaliktaran.
Lahat ng payo,
lahat ng psychology, sa anumang direksyon,
'di na makakatulong ngayon, Mama.
Ibang usapin ang pakikipaghiwalay kay Ryan, pero…
ang sirain ang relasyon ko kina Dana Sue at Maddie ay…
Anak ko.
Ano bang nasisirang 'di kayang ayusin?
Kapag tapos ka na sa potato salad,
pupuslit dito ang kapatid mo, at dadagdagan 'yan ng sour cream.
At baka kailangan ko ulit bumalik dito para balansehin 'yon ng relish.
Pero sige lang, manatili ka sa Tampa, umiyak ka, at sabihin mong wala na lahat.
Tatayo ba ako rito para bantayan ang potato salad?
Kung naniniwala kang ikaw lang ang marunong gumawa niyan.
Mukhang ligtas ang paligid. Wala akong nakikitang Lewis.
BRB.
Ang bait mo.
Kahit ano para sa pag-ibig.
Pasok.
Dr. Townsend.
Salamat sa pagbibigay oras sa'kin.
Ikinagagalak ko.
Nandito lang ako para sa mga emergency. Buti na lang wala pa kahit isa.
Masaya ako sa tawag mo.
'Di ako pupunta nang 'di tumatawag.
Para kang pumunta sa bahay nang walang pasabi.
Isaac, gusto kong…
'Wag kang pupunta sa bahay ko nang 'di ka imbitado.
'Wag mong sagarin si Noreen.
At 'wag kang magkunwaring may papel ka sa kanya o kay Bex dahil wala naman.
Tatay ako ni Rebecca.
Titingin ka talaga sa mata ko at babanggitin ang pagiging ama?
Binigyan mo si Bex ng DNA. Ganoon lang 'yon.
At ngayon, lalayuan mo siya.
Kailangan mo ring layuan si Noreen.
Pati na rin ako.
Salamat sa oras mo, Dr. Townsend.
Ngayong wala na ang tanso, pwede nang pakinisin at pinuhin.
Bakit sobrang chill ng kamay mo?
Lalagpasan mo na lang ang buong
bakit 'di pantay 'yan at saan ba dapat ang tornilyong 'yan?
Hindi, kailangan ba 'yon?
May itinuturo 'yon,
pero sige lang, dumeretso ka agad sa saya ng pagkukumpuni.
Bagay na alam kong magtatagal, alam mo 'yon?
Kapag tapos na ang baseball game, ano'ng matitira?
Baka masakit na likod. Baka championship ring.
Oo, pero hindi bagay na mahahawakan ng apo mo balang araw at sasabihing,
"Ginawa 'to ng lolo ko para sa'kin,
kahit 'di pa ako ipinapanganak."
Sorry. Masyado akong nadadala. Nagiging madrama gaya ni Kyle.
Hindi naman. Nagpapakatotoo ka lang.
Umuugnay ka sa pagkahilig.
Siguro may direksyon din?
Sorry sa paghagulgol ko.
Sana may maitutulong ako.
Wala, pero babawi pa rin ako sa'yo.
Sumama ka sa'kin.
Please.
Hindi. 'Di mo kailangang bumawi sa'kin.
-Pwede ba kaming sumali, mga binibini? -Oo naman!
Tita Rachel.
Zeke. Salamat sa pagho-host. Mukhang mabuti ang mga anak mo.
Salamat, ma'am.
'Di ako makapaniwalang tumangkad ulit si Luke
mula Fourth of July.
Oo nga.
-Kumusta ang alaga mo, Tita Rachel? -Ay! Maayos!
Ay!
Mukhang malambot si Purry.
'Di mo ako maloloko, Zeke. Ayaw mo kay Purry, 'di mo siya gusto.
Tita Rachel, nagkakamali ka yata.
Kagagaling lang ni Zeke sa mesa at ikinukuwento si Purry Sledge.
-Nagsasabi ng masasama. -Hindi, ma'am.
Humingi nga siya sa akin ng pabor at pumayag naman ako.
Alam kong bakasyon 'to, pero pwede ba akong magsalita nang propesyonal, Tita?
Sige.
-'Di mo naman idedemanda si Tita Rachel? -'Di ko naiintindihan.
Nabanggit ni Zeke na lumalala ang arthritis mo.
Oo nga.
Kung magiging mahirap nang alagaan si Purry, may plano ka ba?
'Di ko lubos maisip.
Wala ritong nagmamahal kay Purry tulad ko.
Pero pinatawad na ni Zeke si Purry,
at alam ni Zeke ang pakiramdam ng pag-aalala sa mahal mo,
at iniisip kung paano makakatulong.
Mabuti siyang bata. Si Zeke.
-Kaya Tita Rachel? Tita Rachel! -Ano?
Palagay ko, dapat ipamana mo ang kaunti o lahat ng pag-aari mo
sa pusa mo.
Alam ng Diyos, mauuna pa kami sa'yo, pero siguradong mabigat na pasanin 'yon,
sino'ng mag-aalaga kay Purry Sledge
sakaling may mangyari sa'yo.
Pwede ko bang gawin 'yon? Iwan ang lahat ng pera ko kay Purry?
Hindi direkta.
Magbubukas tayo ng pet trust, mag-iiwan ng pera at tagubilin sa pag-aalaga.
At magtatalaga ka ng mag-aalaga,
isang taong pahahalagahan si Purry gaya ng pagpapahalaga mo.
Isang taong sisiguruhing ang malambing mong alaga
ay mababantayan kung kinakailangan.
Siguro isang tagapag-alagang nagpakita na ng hangarin
sa panibagong relasyon kay Purry.
Napakamaaalalahanin mong tao, Zeke. 'Di mo ako ipapahiya.
Salamat, Helen.
Kahit kailan, Tita Rachel.
Zeke.
Napakabuti mong bata.
Ikaw talaga ang paborito ko.
Kung makikipagkita tayo sa mga kaibigan ko, umalis na tayo.
Kung maghihintay ka pa, mauuna na ako.
Magpatagal ng oras, gumawa ng card tricks o anuman.
Hindi.
Handa na akong umalis.
Pakibigay naman 'to kay Kathy pagdating niya?
Sige.
Ikinagagalak kong makatrabaho ka.
-Tara na? -Tara.
Magandang bagay ang ginawa mo para kina Rachel at Zeke kanina.
-Mukhang dapat kang pasalamatan doon. -Ano?
Sa pagsilang ng matalinong anak? Ilalagay ko 'yan sa korona ko.
Masaya lang akong ipaalala kay Tita Rachel na ang mga nagmamahal sa kanya,
pinahahalagahan din ang mahalaga sa kanya, kahit mahirap ipakita.
Lalo na kung mahirap.
Pero hindi ka mahirap.
Mabait at mahinahon ka.
At ipinakita mo ang katotohanan na may pagmamahal at dangal.
At biyaya 'yon, anak ko.
Ibigay mo man 'yon sa pamilyang pinagmulan o sa binuo mo para sa sarili mo.
Gusto ko ang pamilyang 'to.
May maganda kang ballpen gaya ni Nana?
Kung gusto mong mag-ensayo ng cursive, gumamit ka ng lapis.
Hindi, gagawa ako ng sulat.
Para kanino?
Kay Kyle. Nasigawan ko siya kahapon.
At ngayon, gusto kong humingi ng tawad at sabihing mahalaga siya sa akin.
Ay.
Halika rito.
Isa lang ang kailangan ko.
Alam ko, anak,
pero binigyan mo ako ng magandang ideya.
Gusto ko ring gumawa ng dalawa.
MAHAL KONG HELEN,
DANA SUE,
TRISH
Sino naman si Trish?
Tagapagsalin ng subtitle: Erika Ivene Verder Columna