SA PUNDASYONG ITO
Sige.
Mukhang handa na ang birthday party ni Annie.
Pag-usapan natin ang pagdiriwang natin.
Maliit lang dapat ang sa atin. Mga malalapit lang.
Wala tayong ibang kailangan bukod sa'yo, sa akin, at kay Annie.
At kina Helen at Maddie.
At Ty, Kyle, at Katie.
At Cal at Erik at Isaac.
-Parang 'di na maliit 'yon. -Naku po. Mga kamag-anak pa.
Teka, bago tayo malubog sa listahan ng bisita natin.
Ano'ng naiisip mo sa pagkain at tugtog?
Gusto kitang makasayaw hanggang madaling araw, mahal ko.
'Di na rin maliit ang budget natin.
Nasa atin ang tseke ni Miss Frances.
Hindi. Ibang bagay ang college fund ni Annie,
pero 'di na magandang gamitin 'yon sa sarili natin.
Bakit hindi? Ibinigay niya 'yon sa'yo para maging masaya ka.
'Di ba ang punto nito ay ipagsigawan na masaya tayo?
Ayokong pigilan ang saya natin, pero ipinagkatiwala 'to ni Miss Frances,
sa atin, na may gawin para sa komunidad.
Tulad ng ano?
Sabi niya, hilig niyang pumunta sa Sullivan's
para panoorin akong pakainin ang Serenity.
Paano kung mapapakain natin ang mga kapitbahay
sa mas marami pang paraan?
Umaasa pa naman ako sa magaan na schedule sa senior year ko.
Kung tingin ni Mr. Simms na maganda sa application mo ang full load,
makinig ka sa kanya.
'Di ko alam kung ano'ng major ko.
Mas lalong dapat mong palawakin ang mga opsyon mo.
Ano'ng mungkahi niyang idagdag mo sa schedule ngayon?
Statistics.
'Di ba?
Oo, guilty na nga. 'Di ko hilig ang math.
O kahit ako.
Pero kinuha ko ang statistics bilang parte ng marketing degree ko.
Kailangan mong matuto kung paano susuriin ang merkado para makabenta.
Sa kolehiyo rin.
Noong kabayo pa ang sinasakyan kung saan-saan,
at mas madaling makapasok sa kolehiyo.
Sa halip na isiping pagsubok ito sa pagtitiyaga,
bakit 'di mo tingnan ang senior year bilang pagkakataong matuto
at mag-enjoy ka?
-Kapag naipasa ko ang statistics. -Kapag naipasa mo ang statistics.
Naisip ko pag-alis ko kagabi. Nababagay ang ilang patakaran.
Tungkol kay CeCe?
Tungkol sa lahat.
Malaki ang pag-asa ko,
hindi ako nakakakita ng malinaw, gaya ng nararapat.
Ayokong padapain 'yon.
At ayokong padapain ang sa'yo.
At higit sa lahat, ayokong mag-akala o makasakit.
Parang nagiging negosasyon na 'to.
Please, huwag.
'Wag mo akong gawing proyekto mo.
Matagal ko nang ginagawa ang mga ginagawa ko nang mag-isa.
Dumating, magsuri, magwasto, umalis.
Hindi, tanggalin natin ang umalis sa usapan.
'Di ko kailangang mag-ayos ka.
'Di ko kailangang iligtas mo ako o ang sinuman.
Kailangan kong gustuhin mong manatili gaya ng kagustuhan kong manatili ka.
Maging tahanan mo 'to.
Maging…
Maging sapat na ito.
Masaya ako na mula pagiging kliyente ng spa,
magkakaroon na ng kliyente sa spa.
Kami rin.
Magiging magandang bahagi ka ng staff namin. Kayong dalawa.
Paiiyakin mo naman ako sa payroll form ko.
Pero 'di ko makita kung saan ko ilalagay ang pasasalamat ko na tinanggap
mo ako rito.
Magiging masaya tayo. At biyaya ang pamamahala mo sa day care.
'Yon ang pangunahing inaalala ko.
Malaman ng mga miyembro natin na pinakikinggan sila at sinusuportahan.
Tama. Oo.
Walang duda maganda ang sinasabi nila sa spa at sa'yo.
Talaga ba?
Oo naman.
Parang puro masasama lang ang naririnig ng tenga ko.
Sinusubukan kong pigilan ang reklamo bago pa maging gulo.
Gusto kong malaman nilang pinahahalagahan sila at nag-aalala ako kapag hindi.
Pero nagkasundo kami ni Trotter
na parte kung bakit ako nandito ay para 'di ka na mag-alala.
'Di ko alam kung posible 'yon, pero pwede pa rin naman, 'di ba?
Mahalaga na magkaroon ka ng tamang laptop ngayong taon
'di lang para sa pag-aaral mo.
Dahil sa paglalaro mo, dapat may naiisip kang partikular na specs
kaya papasok tayo roon
at lalabas bitbit ang kailangan mo. Ayos ba, anak?
Mary Vaughn!
Bill!
Uy, Nellie.
Uy, Kyle.
Nag-e-enjoy ba kayo sa balik-eskuwelang pamimili n'yo?
Oo!
Kailangan ni Nellie ng mga bagong gamit para sa bagong school niya.
Bagong school?
Lumipat na kami sa Castlewood.
Papasok ang mga anak ko sa Castlewood High kasama ng pinsan nila.
Makabubuti sa kanila 'yon.
Naisip namin ni Trent na maganda ang bagong simula.
'Yon ang nahanap ko sa Castlewood.
Bagong araw, bayan, tagumpay. At mga bagong kaibigan.
Nauunawaan mo na, Bill.
Dahil sa sama ng trato ng mga tao sa Serenity sa mga anak ko,
ilalayo ko na sila sa mga tao sa Serenity.
Gawin natin kung ano'ng nararapat para sa mga anak natin.
Nagkakaisa tayo. Magandang araw sa inyo.
'Di pa rin niya nakakalimutan ang aksidente, anak.
Minsan, kailangan mo lang hayaan ang mga babaeng pagdaanan 'to.
Sorry kung pinaghintay kita.
Sinagot ba ng guro natin ang tanong mo, Miss June?
Nahihirapan talaga ako sa pananaw.
Alam mo kung ano'ng tawag namin sa ganyan sa seminaryo?
Tukso?
Himalang gawa ng Diyos na dapat hangaan.
'Wag mo siyang gawing himala nang 'di alam kung mabait siya sa mama niya
at gustong maanghang ang guacamole gaya mo.
Ay, mabuti para sa kaluluwa ang mga bagong relasyon, karanasan, at pagsubok.
Pinananatili kang matalas at bago.
Lalo na kung kasama ng mga guwapo.
Sabi ng babaeng may nobyong guwapo.
Iginagalang ko lang ang himala ng likha ng Diyos.
Amen.
Gusto kong ako ang unang babati sa'yo ng happy birthday…
Mula sa Castlewood.
…na may custom Annie handle.
Bagay para sa reyna ng putt-putt.
Happy birthday.
Salamat.
At aalis ka na?
Mas mababaw matulog ang mga magulang ko. Uuwi na ako.
Iisipin kita buong araw.
Ginawa ng tatay ko ang mesang 'to noong mas bata pa siya kay Ty.
Weird isipin si Papa na ganoon kabata.
Sabi niya noong high school ako na sana ang mesang 'to
ay manatili sa pamilya sa mga susunod na henerasyon.
-Ibig sabihin, kayong tatlo. -At lampas pa.
Dati 'tong nasa sala sa bahay ni Nana,
pero nasa bahay talaga nila 'to,
at sabi ni Nana, umuupo siya rito noon para sulatan siya ng love letters.
Love letters? Gusto kong mabasa!
Baka may ilang siyang gustong ipabasa sa'yo.
Nilalagyan din niya ng "sunshine at lollipops" gaya ni Nana sa birthday cards?
Siguro.
Pinakamamahal ko…
Nellie.
Jeremy, mabuti at pumunta ka.
Pero dapat sinabihan mo ako tungkol sa buhok mo.
Binisita ako ng ate ko at sinabi niyang dapat magbago ako nang kaunti.
Mabuti, gunting ang gamit niya at hindi pang-ahit.
Masaya akong maghatid ulit direkta sa'yo. Pasintabi kay Erik.
Oo, nagpapahinga lang siya. Ano ang mga dahong 'to?
Sinabi ni Isaac ang mga nagka-ugat, kaya dinala ko ang mga susunod.
Handa akong hikayatin kang gumawa ng ganap na green roof.
Magdagdag ng isa o dalawang solar panel.
Pero una,
kumusta ka na?
Totoo?
Napakasaya.
Ikaw?
Ayos naman. Ayos din ang farm.
Mukha kang masaya.
Ikaw rin.
Heto na, Chef.
Oo. Pupunta na ako sa party, pero dito ka lang at kausapin si Isaac.
Baka ipagluto ka niya.
Ikagagalak ko.
Sigurado kang kaya mo nang lahat dito?
Opo, Kapitan. Mag-enjoy ka na.
Okay.
Ano'ng gusto mo?
Meron pa kayo noong brownies na dinala niya palabas?
Paano mo nalaman?
May tiwala ang artist sa instrumento niya.
Gayak na ang sasakyan.
-Nakausap mo si CeCe? -Papunta na 'yon dito.
-Iwan ba natin ang susi sa basahan? -Dapat nandito ako pagdating niya.
I-text ba natin si Dana Sue na late tayo? Na late ang lemon bars?
Ay, ang lemon bars. Oo, kukunin ko. Ay.
Ay.
CeCe! Kapwa-miyembro ng isahang-lakbay brigada.
-Pasensya na, late ako. -Walang problema.
Ang gulo sa bahay namin.
Napakagulo ng mga magulang ko dahil sa paglilipat.
Saan ko ilalagay 'to?
Teka, akin na. Paano ako makakatulong?
Pwede mo bang dalhin ang lemon bars at ang iba pa sa pavilion?
Tutulungan ko si CeCe at susunod ako ro'n.
-Oo naman. -Halika, mahal ko.
Late ka dahil sa'kin?
Ayos lang 'yon.
At sana alam mong
pwede kang sumama sa amin 'pag naibaba mo na ang mga gamit mo.
Salamat, pero 'di kami malapit ni Annie.
Ituro mo na lang kung saan. Ako na ang mag-aayos.
Masaya akong ipakita ang kuwarto mo.
Salamat.
Okay. Naku. Ano'ng laman nito?
Marami.
Maligayang pagdating, Mayor Vernon Hall.
Tumatayong mayor sa pagtatalaga ng town council.
Hanggang matapos ang espesyal na eleksyon.
Gayunpaman, salamat pa rin sa kahandaang maglingkod.
Mukhang ang kailangan ng Serenity ay matandang supply sargeant.
Paalis ka na?
Magsisimula na ang birthday party ni Annie Sullivan.
Ayaw kitang abalahin.
Sa pavillion lang naman. Ano'ng maitutulong ko?
Dahil ikaw ang isa sa mga susing nagsulong ng pagpapatalsik,
gusto kong personal na pumarito
para ipaalam sa'yo na nagsisimula na kaming mag-ayos.
Agad?
Ang walang katuturang pagbabawal sa parking? Wala na.
Ay, magaling.
At gumagawa kami ng masinsing pagsisiyasat sa pera ng bayan.
Salamat.
Pero marami pang dapat harapin,
at nararamdaman kong may pagtingin ka sa mga 'yon.
-Kahit isa o dalawang ideya lang. -Ideya?
Oo. Mula nang gawin dito ang meeting,
dumaan ang mga tao na may mga naiisip at inaalala.
At may ilan na rin akong naidagdag.
Kahanga-hanga ito.
O nakakatakot.
-Pwede kong bawiin ang iba. -Hindi.
Wala kang bang ibang gagawin?
Mag-usap tayo sa isang linggo at unahin ang ilan dito.
Pero sa ngayon,
pumunta ka na sa party mo.
Salamat, Tumatayong Mayor.
Ay, walang anuman, mamamayan ng pagbabago.
Pupunuin ko ang loob ng locker ko ng mga picture ng photo booth.
Napakagandang party nito.
Napakagaling ng mga magulang ko sa pag-aayos nito.
Nakinig sila sa gusto ko. Nakinig talaga.
At gusto ko ang kinalabasan.
Ang saya siguro na nakikinig ang mga magulang.
Kaya ka siguro malambing.
Noong lumipat ako rito, ikaw ang unang lumapit.
Pinadali mong maging bagong salta.
Pinatawa mo si Miss Cordova sa geometry,
at sabi ko noon, magiging kaibigan ko 'to.
At masaya akong ganoon nga,
pero 'di na kita aagawin kay Jackson.
Wow. Tumagal ako nang 15 minuto na 'di siya nami-miss.
Wala ba siya rito?
Wala siya. Bakasyon ng pamilya.
Nagbakasyon sa kabila ng…
Ano'ng magagawa ko para tumagal kang 20 minutong 'di siya nami-miss?
Masuwerte akong nasa posisyon ako na pwede akong magpahinga,
'di problema ang paghahanap ng trabaho.
Mahanap ang tamang trabaho.
Mismo. Gusto kong naeengganyo ako at nakakagawa ng pagbabago.
Dapat kilala natin kung sino tayo
para maintindihan ang dinadala natin sa relasyon. At maitama natin 'yon.
Tayo ang pinakamasuwerteng lalaki sa bayan,
bansa, o mundong 'to.
Matalino, mapagmalasakit, at mapagbigay sila sa oras at talento nila.
Minsan ba gusto n'yong sabunutan ang sarili n'yo?
Sorry.
Naiintindihan kita, pare. Gusto ko siyang ilayo sa gulo
pero minamahal ko na lang na gusto niyang nasa gitna siya nito, minamahal ang lahat.
Nakakatuwang makita si Helen
sa mata ng mga nagmamahal at nangangailangan sa kanya.
Kahanga-hanga. Isinuko mo ang lahat para makasama siya rito.
Ibibigay ko ang lahat. Kahit ano.
Amen.
'Di ako makapaniwalang ang anghel na 'to
ginising ang mama't papa niya nang apat na beses tuwing gabi.
Kaya nga ikinukuha tayo ni Carla ng tsaa.
Makakatulog ka na rin nang magdamag sa loob ng tatlong buwan kapag 15 na siya.
-Tapos makakakuha na siya ng lisensya. -Ay, Mama.
Miss Paula, nahihilo ako sa'yo. Napakabilis niyang lumaki.
Mabilis ba akong lumaki, Mama?
Sa kagustuhan ko o sa'yo?
Mabilis kayong lumaki lahat.
Ay, Mama.
-Noreen, may problema ba? -Wala naman.
Babantayan daw ni Trotter ang childcare para mayakap ko si Annie,
at mabati siya.
At wala akong papangalanan,
pero ayoko siyang iwan nang matagal sa batang kumakain ng paste.
-Pwede akong tumulong. -Hindi!
Dapat nag-eenjoy ka, hindi nag-aalala, 'di ba?
Sinusubukan ko.
Harlan, gusto mong bantayan ko muna si Margaret?
Talaga? Mukhang matutuwa siya.
Tinanong n'yo ba siya?
Baka gusto niyang kay Tita Helen muna siya.
Pero kung sasama siya kay Noreen, makakalaro niya ang mga kaedad niya.
Ganoon din ang mga magulang niya at si Tita Helen.
Sige.
Magpaalam ka na sa mababait na dapat uminom at mag-relax na lang.
Mama, pwede ba akong tumulong sa mga baby, please?
Kung okay lang kay Noreen.
Mukhang masaya 'yon para sa'kin.
Humanda ka, mundo. Nag-16 na si Annabelle.
Ang sweet!
At junior na siya.
-Pwede ka nang maging astig. -Hindi pa ba?
-Uy, Annie. -Hala!
Sandali lang, bata. Ang usapang 'to ay rated MC-16.
Mga Cool na 16-year-old pataas.
Kaya ibig sabihin, hindi ka kasali, sophomore.
Uy, tama ka! Sophomore lang ako.
Hindi pa. Akala ng batang 'to malaki na siya kasi sophomore na.
Nagsasaya ang lahat. Mahirap hulaan kung kaninong party 'to.
'Di ka pa nakakalapit kay Annie. Nagniningning sa saya ang birthday girl.
Alam n'yo kung ano raw ang gusto ni Annie sa birthday niya?
Kapatid na babae.
Parang kayong dalawa sa akin.
Nararapat na ipagdiwang at ipagdasal 'yon buong taon.
Ilang daan ba ang humahantong pabalik sa lemonade stand?
Kaya lagi kong naiisip si Miss Frances at ang regalo niya.
Gusto kong gamitin 'yon sa paraang pinararangalan siya at ang pananaw niya.
Ano'ng sinasabi ng puso mo?
Gusto kong busugin ang Serenity.
At magbigay ng tulong sa mga kapitbahay na dumadaan sa mga pagsubok
o umaabot ng mga pangarap
at kailangan lang ng makakatuwang nila.
Gaya ng laging ginagawa ni Miss Frances.
Parang foundation na nagbibigay ng high-impact funds
para sa layunin.
Siguro. Paano ba 'yon?
Buweno, malalawak na pagkilos,
maglalaan ka ng kapital, at pipiliin mo ang board
na tutulong sa pamamahala sa pondo, pagtukoy sa pangangailangan,
pamimili ng tatanggap.
Tapos maraming papeles na pwede kitang tulungan.
Basta kasama kayong dalawa.
-Masaya ako. -Oo naman.
Saan ba magandang magsimula?
Alam n'yo ang naiisip ko mula pa noong VBS?
Si Austin at ang dino nuggets niya.
Naisip kong lumapit sa interfaith council
para tanungin ang ginagawa nila tungkol sa kakulangan sa pagkain, pero
pwedeng tayo na.
Sa ngalan ng foundation mo.
Foundation natin.
-Okay. -Basta,
kasali ako.
Chef.
-Ano 'yon? -Halika muna sa dining room?
Kakausapin ka ni table three.
Ayan na siya. Balita ko ikaw ang namamahala sa kusina ngayon.
Gusto ka naming purihin nang personal.
Wow. Nagtatrabaho lang ako.
At ginagalingan mo.
Natutunaw sa bibig ang prosciutto-wrapped figs.
Sakto ang sipa ng shrimp at grits.
At ang brownies, napakasarap.
Pareho silang nasasarapan, kahit si Eileen, at mapili siya.
Ang sarap.
Sabi ko, kailangan n'yong makilala ang batang 'to
kasi mahalaga siya sa akin.
Kaya, mga binibini,
ito ang kaibigan ko, si Isaac Downey.
Isang papasikat na chef.
-Nice to meet you. -Ikaw rin.
-Nice to meet you. -Salamat.
-Maraming salamat. -Salamat. Happy Birthday.
Uy.
Ang galing ng pagkausap sa mga magulang mo tungkol sa party.
Nakatulong nang malaki ang usapan natin.
Alam mo ang gusto mo. Minsan, kailangan lang sabihin nang malakas.
Sa taong nakakarinig sa akin at tumutulong na marinig ang puso ko.
Ako 'yon lagi para sa'yo.
Halika rito.
May guniguni ako na napapatulog ko ang anak ko nang malumanay,
pero kailangang igalaw si Margaret para makatulog.
Maganda ang takbo ng sasakyan basta't may gising para magmaneho.
Ang akin laging nakakatulog sa stroller.
Ilagay n'yo sa patuyuan ng damit.
Sa ibabaw, hindi sa loob.
'Di ko pa nasubukan 'yon.
Nasubukan ko na 'yong stroller, ang hirap maglakad.
Mahirap makakita ng 'di lubak-lubak.
Totoo 'yan. Lumilitaw ang mga ugat ng puno, nakakasira ng bangketa.
Muntik na akong sumubsob noong scavenger hunt
sa nakausling ugat.
Na nakakatawa lang noong alam naming okay siya.
Sabi niya.
Hello sa inyo!
Hi!
Nandito kami ngayong gabi
para ipagdiwang, siyempre, ang isang espesyal na tao.
At gusto ko siyang tawagin dito.
Halika na, Annie.
-Ayos! -Annie!
May sorpresa ako sa'yo.
Handa ka na?
Umawit tayo tungkol kay Annie
Araw niya ngayon
Ikalabinganim niyang kaarawan
At masasabi ko lang
Malambing at nakakatawa siya
Matalino at napakabait
Siya ang pinakamabuting kaibigan
Na makikilala mo
Kaya umawit tayo tungkol kay Annie
At batiin siya nang mabuti
Dahil kahanga-hanga si Annie
Higit sa lahat
Dali!
Umawit tayo tungkol kay Annie
At batiin siya nang mabuti
Dahil kahanga-hanga si Annie
Higit sa lahat
-Magaling! -Ikaw ang nagulat noon?
Oo, at 'yon na ang regalo ko sa'yo.
Pinakamasayang party sa lahat.
Happy birthday, Annie!
-Teka, sino 'yon? -Bruha. Kapatid ni Ronnie.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Ay, sorry na, late ako.
'Di ko alam kung ano'ng oras ang party kasi 'di ako inimbitahan.
Pero ayoko namang palampasin ang pagsali sa pagdiriwang ng pamilya.
Marami na akong napalampas nang ilang taon.
Alam mo kung bakit.
'Di talaga patas 'yon.
'Wag mong gawin 'to.
Bakit lagi na lang dapat ganito?
Gusto ko lang namang maging kaibigan mo, kapatid.
Pero hindi!
Ikaw!
Ninakaw mo ang restaurant ko
at ang kapatid ko, mula sa akin.
At ikaw, patas at makatuwirang Helen Decatur…
'Wag mong idamay ang mga totoong kapatid ko sa gulo mo.
Nagkakampihan na kayo ni Ryan?
Isa pang mayabang na Wingate para baliktarin si Miss Frances laban sa'kin.
At ikaw! Miss banal-banalan, na balita ko, 'di kayang mag-alaga ng lalaki.
Mas importante pa sila kaysa sa'kin? Mas importante pa siya sa'yo?
Kathleen Sullivan.
Mabuti ang pagpapalaki sa'yo ng nanay mo.
Pinalaki ako ng mama ko para ipagtanggol ang sarili ko, 'yon ang ginagawa ko.
-Oras na para umalis ka. -'Wag kang magpalason sa kanila, Ronnie.
Akala mo kaisa ka nila, pero sa amin ka nababagay.
Annie!
Annie, sandali!
At wala man lang kahit isang natira.
Nagustuhan ko ang lemon bars mo.
May isang buong plato sa ref para sa'yo.
May problema ba?
Nasasaktan ang puso ko para kay Annie.
Dapat din nating ipagdasal si Kathy.
-'Wag mong ipagtanggol ang babaeng 'yon. -'Di naman. Nahahabag lang.
Ang habag ng Panginoon, walang kupas.
Pero ang sa akin, medyo nanghihina ngayon.
Mararamdaman mong gusto niyang maging parte ng lahat.
'Di lang ng pamilya ni Ronnie
kung 'di pati ng binuo n'yong komunidad ng mga tulad n'yo.
Maganda at nakakatakot.
'Di ka nakakaramdam ng pagtanggap sa mga kaibigan at pamilya ko?
Nakakarinig ako ng maraming panunukat.
May pagkakaiba ang pagpayag na manatili sa Serenity
at pagpayag na husgahan ng Serenity.
Habang ipinagtatanggol mo ang bruhang 'yon,
ipagtatanggol ko ang mga kaibigan kong gustong sumaya.
Gusto rin kitang sumaya, Helen! Kaya nga nandito ako!
Nasaan ka?
Bakit kailangang saktan si Annie? 'Di alam ni Kathy kung gaano siya kabait.
Muntik ko nang…
Hinga, mahal ko. Hinga.
Baka bumuga ako ng apoy!
Pagpalain si Ty, ipinasyal niya si Annie. 'Di niya kailangang makita 'to.
Ito ang ginagawa ni Kathy. Kaya lumalayo tayo sa kanya.
Maninindigan tayo, ipagdadasal ang unos,
at aasang mapapagod o mananawa siya para umalis na siya ulit.
Pero sinira niya ang araw ni Annie.
Katapusan na ng party ang sinira ni Kathy.
Pwede nating tulungan si Annie na alalahanin ang saya ng araw.
Dapat may ginawa ako.
Meron naman.
Ipinagtanggol mo kami ni Annie,
at mahal na mahal kita dahil doon.
'Di masisira ni Kathy 'yon.
Naku, naku. Kayong mga Townsend, 'di magawang umiwas sa Castlewood.
Magandang gabi, ma'am.
Bakit ka nandito, Tyler?
May dinala lang akong gamit sa baseball para kay Jackson.
-Ibigay mo sa'kin. -Kailangang pumili si Jackson.
-Tatawagin ko siya. -Ma'am.
Naging bastos po ako.
'Di ako dapat pumunta sa bahay n'yo nang 'di muna tumatawag
o nagpapaalam kay Jackson o sa'yo.
Tama 'yan. Pero dahil nandito ka na, kukunin ko na ang gamit.
Ayoko na pong palakihin ang gulo
sa pagpapasa sa inyo ng gamit na baka 'di niya gusto.
Nagkamali po ako.
Oo, tama ka.
Bilang starter para sa Castlewood, magkakaroon siya ng bagong gamit.
Opo.
Magandang gabi, Tyler.
At pakisabi sa nanay mo, may iba pang mas 'di halatang paraan para mag-espiya.
Mabuting bata.
Sige na.
Happy birthday, Cinderella. Ito na ang huling biyahe ng karwahe.
ANUMAN ANG MANGYARI, TANDAAN MONG KAHANGA-HANGA KA.
Nellie.
Heto ang patakaran ko.
'Pag naubusan na tayo ng pag-uusapan sa appetizers pa lang,
huling date na ang unang date.
Tatandaan ko 'yan.
Baka matatagalan pa bago ako bumalik sa ganyan.
Bilang doktor na nagbabantay ng paggaling ng sugat mo,
okay lang na maghintay ka.
Lumilipas ba ang oras?
Parang paikot-ikot lang ako. Lahat ng pag-iisip bumabalik kay Helen.
Wala akong pasulong na pag-unlad.
Kung tama ang pagkakatanda ko sa physics, inaabot mo ang escape velocity.
Kailangan ng enerhiya para makaalis sa sirkulo ng makapangyarihang nilalang.
'Di yata tama ang paghahalintulad, pero alam mo na 'yon.
Oo, kung ano'ng ibig mong sabihin.
'Di lang ikaw ang nagmahal at 'di nakakuha kay Helen Decatur.
Ano?
Siguro hindi nagmahal, pero maraming beses na nailabas at nahumaling nang sobra.
Ulit. Ano kamo?
Matagal din bago ko nalamang mabuti siyang tao.
Naglalaro ng tennis at mabuting magkaibigan.
Magkaibigan.
Napakalayo pa noon.
Kung sakali man.
O, gaya ng sabi ng mama ko, may mga taong lilipas lang,
pero may dahilan kung bakit.
Pagbigyan nating lumitaw ang dahilan na 'yon.
Ay, dapat nagbihis ako.
Malinis ang damit mo, 'di ba? 'Yon lang ang kailangan ko.
Sige na, maupo ka. Mag-tsaa ka.
Galing ba 'to sa klase mong may mga nakahubad?
'Di pa 'yan tapos.
'Di naman kailangan. Ang mahalaga, may bago kang nasusubukan,
at lagi akong interesadong sumubok ng bago.
Baka dapat kumuha tayo ng klase magkasama.
Mas gusto ko ng one-on-one na pag-aaral.
Bibigyan mo ba ako ng grado?
Ang totoo, iniisip ko kung gaano ako ka-proud sa'yo.
Handa kang magsimula ng bagong kabanata
nang may matinding focus at determinasyon.
Ikaw rin naman.
Ewan ko.
Minsan, pakiramdam ko, napako na ako sa huling kabanata,
at 'di ko pa alam kung saan matatapos at saan magsisimula ang susunod.
Parte ba ng kuwento 'to?
Tinatanong ako ni mama tuwing natatapos ang klase,
ano'ng kuwento sa likod ng larawan?
Pero naiisip ko, nauna na ang kuwento sa larawan
at
tinutulungan lang ako ng larawang malaman kung paano aabot doon.
Basta kasali ako sa bawat kabanata.
Bilang mabuting tao.
Okay, wala namang shining armor,
pero mukhang guwapo ako sa likod ng kabayo.
Ikaw ang nakapagpaunawa sa akin na kuwento ko ito.
Dahil narinig mo ako sa paraang wala pang nakakarinig sa akin.
At mahal kita dahil doon.
-Gusto mong marinig ang kasunod? -Oo.
Sa pagitan ng husay mo bilang chef at pananaw ko para sa Z's,
makapangyarihan ang pagtutulungan natin.
-Pagtutulungan? -Oo.
Dapat pumasok ka na sa Z's nang buong panahon.
Nakakatuwa 'yan, pero pahinga lang ako sa Sullivan's.
Mahalaga sa akin ang kusinang 'yon.
At ang pag-alis ay parang pakikipaghiwalay sa unang pag-ibig.
Pero mas mabuting iwan sa nakaraan ang mga unang pag-ibig.
Isipin mo na lang ang magagawa mo sa lugar na may totoo kang kapangyarihan.
'Di ka magkakaroon ng parehong kontrol
sa pagtatrabaho sa restaurant kasama ng may-ari.
Pag-isipan mo nang mabuti.
Uy. French 75, please. Salamat. Oo.
Hello.
Hello?
Hindi pa tayo nagkakakilala. Itatama ko lang 'yon.
Ako si Genevieve.
Erik.
Salamat, pero 'di ako masayang kasama ngayong gabi.
Mas ayos ka bang kasama kaysa mag-isa? Kasi 'yon lang ang kalaban mo.
Nakakatuwa ang tawa mo. Minsan lang ba 'yon?
Oo.
Titingnan ko kung mauulit ko pa.
Akala ko ba ayaw mo na sa baseball.
Pero sabi rito, matutulungan ako ng alumni nila sa mga D1 school.
School 'to ng mayayaman
na namimigay ng pangako na i-recruit ka nang isang taon.
Wala silang magagarantiya.
Okay. Sabihin mo bakit nagbago ang isip mo.
Ayoko sa baseball kasi ayaw na niya sa'kin.
Gusto ko, ako ang mang-iiwan.
Kapag pinanonood ko si Gabe na magsanay ng football nakakaramdam ako ng…
Selos?
Pagkasabik.
Siguro…
Siguro masyadong napaaga ang alis ko
sa mga maling dahilan.
Alam mo kung nasaan ang school na 'to. Kailangan mong tumira roon.
Oo.
Ano'ng tingin ng mama mo?
'Di ko pa sinasabi.
At gusto kong tulungan mo ako.
Ginagawa n'yo 'tong tatlo linggu-linggo?
Oo.
Nagpapalitan ng kuwento, ngiti, at suporta.
Ang galing.
'Di mo kailangang umalis dahil lang parating sila.
Pwede kang dumito, pero sa taas lang.
Salamat, pero lalabas kami ng mga kaibigan ko. Kung okay lang.
Saan kayo magkikita?
Wharton's. At masaya akong malalakad ko mula rito hanggang doon.
Magaling. Magkita tayo sa curfew.
At please, sabihin mo kapag nandoon ka na at kapag paalis ka na roon.
Pangako.
Knock knock. Ay, hello.
Hi. Bye.
Bye.
-Aalis pa lang si CeCe? -Kulang na lang dito na siya tumira.
Oo.
Ang totoo, dito na nga.
Ano kamo?
Lumipat ang pamilya niya,
at gusto niyang manatili rito para sa senior year,
kaya dito siya titira sa akin.
Parehong nakakagulat at inaasahan na 'to, lalo na dahil mapagbigay ka.
Salamat.
-Ibuhos na 'yan? -Ibuhos na 'yan.
Matindi ang pinapasok mo rito, tumira kasama ng teenager.
Nakakaloka nga.
Pero nakakatuwa rin.
Masaya akong natutulungan ko si CeCe.
At nakakasiglang nandito siya.
Oo.
Ano'ng sabi ni Ryan sa pagtira ni CeCe?
Naiintindihan naman niyang mahalaga para sa'kin 'to,
at nagpapasalamat ako roon.
Sabi ni June noong isang gabi
na mabuti sa kaluluwa ang mga bagong relasyon at pagsubok.
Hindi naman bago o pagsubok ang relasyong 'to.
Bago ang pagiging nasa Serenity ni Ryan. 'Yon ang sinasabi ko.
Kung kailangan ko ng payo galing kay June,
pupuntahan ko siya, salamat.
Walang nagsabi noon.
Pero bibigyan ko ng five stars si June bilang tagapayo.
Sinasabi ko lang.
Dana Sue, pasensya na kay Kathy.
Sana okay lang si Annie.
Mukha naman. Humuhuni siya ng "On Top of Old Smoky" kaninang umaga.
Nakakaindak 'yon.
Patawarin ako ng Diyos sa mga mungkahi ko sa Kanya
tungkol sa dapat mangyari kay Kathy sa pinakamaagang kaya ng kabanalan Niya.
Kinausap na ba siya ni Ronnie?
'Di pa mula nang dumating siya.
Siguradong puro kasinungalingan ang sinabi niya.
Ginagawa niya 'to kapag kailangan niya ng pera.
Hahanap ng trabaho kasama ang dalawang maayos ang pagkaalala sa kanya,
gagawa ng gulo, at aalis na ulit.
At 'di ko siya makausap kasi 'di ako nagsasalita ng kalokohan, ang wika niya.
Baka pwede nating idagdag ang pagtatanggal sa buhay natin kay Kathy
sa mahabang listahan ni Maddie ng mga dapat ayusin.
Na ibinigay ko na kay Vernon kahapon. Salamat.
Mahusay na delegasyon, Maddie.
Masarap sa pakiramdam, 'di ba?
Ginawa ko lang ang listahan dahil maraming 'di ginawa si Trent.
Mabuting kapitbahay ba tayo kung dinaanan lang natin ang kayang ayusin?
Para diyan ang foundation.
At siya nga pala, nakausap ko na si Mrs. Westmore sa bangko,
at inaayos na niya ang mga papeles natin.
-Ayos. -Maganda 'yan.
Pwede nating ibuhos lahat ng enerhiya natin sa foundation.
Maliban kung
may mas malaking problema pa akong 'di nakikita.
Walang mas malaking problema rito. Kailangan lang nating…
'Di ko ba dapat itanong si Ryan?
Maddie.
Tinanong ko 'yon
kasi interesado ako kung kumusta na kayo ni Ryan.
Noong naging kami ni Cal, ang dami n'yong tanong.
At 'di ako nagalit sa kahit isa man noon.
'Di ako nagalit.
Talaga? Kasi parang tagtuyot dito.
Okay. Alam mo?
Tumigil kayong dalawa, o may makakapagsabi ng…
Helen, masaya ka ba?
'Di nila dapat sabihin.
Bakit 'di ko pwedeng itanong 'yon, Dana Sue? Sa inyong dalawa!
Ibinuhos ko ang puso ko sa inyong dalawa
sa pinakamabababang punto ng buhay ko.
At nakinig ako sa lahat ng tanong n'yo at natuto ako sa kanila,
at nagpapasalamat akong ginawa ko 'yon.
Bakit 'di ako pwedeng magtanong?
Dahil ayaw niyang pag-usapan 'yon.
'Di ba 'yon ang nangyayari dito?
'Di ko alam kung ano'ng nangyayari rito.
Akala ko alam n'yong dalawa na mahal ko si Ryan buong buhay ko.
Buong buhay ko.
Pangarap ko ang makasama siya rito. Nandito na siya. Nagsisikap siya.
At masaya ka ba roon? 'Yon lang ang tinatanong ko.
At tumigil ka na sa pagtatanong dahil malinaw ang sagot.
Talaga ba?
Helen…
tumutulong lang ako.
Pero sa pagitan ng dinner date at
ito…
malinaw naman.
Helen, mahal ka namin.
Gusto ka naming tulungan. Gusto ka naming suportahan.
Ako ang magpapasya ng nakakapagpasaya sa'kin.
'Di ko kailangan ng board of directors na magsasabi saan ang puso ko.
Kung 'di n'yo gusto ang pamamalakad ko,
'wag na kayong makialam.
Pwede na kayong…
Umalis na kayo.
Ngayon na.
Tagapagsalin ng subtitle: Erika Ivene Verder Columna