SŁODKIE MAGNOLIE
GWIAZDA, KTÓRA JĄ POPROWADZI
Robiłaś zabiegi na twarz kierowcom NASCAR?
Dowiedziałam się też, co lubią mężczyźni.
Nasza klientela to kobiety.
Mnóstwo wykończonych pań, chcących utrzymać blask po jodze.
Jeśli zdołałam usunąć sadzę, pot i smar z porów zrzędliwego kierowcy,
mogę też dogadzać mamom pomiędzy dojazdami i placami zabaw.
Jak trafiłaś z NASCAR do naszego Corner Spa?
Mąż był szefem na pit stopie. Podróżowaliśmy całą rodziną po kraju.
Opiekowałam się kierowcami, ich żonami, ogonkami…
- Ogonkami? - Ich groupies.
- Ktoś tu był na wyścigach. - Na trybunach. Nigdy w boksie.
Może w przyszłym sezonie.
Po rozwodzie ustatkowałam się biznesowo.
Przyjmuję klientów w domu w Egret Falls.
Dzieci wyjechały. I z Bogiem.
Mój były wpada, gdy wywalają mi bezpieczniki.
W aucie albo w domu.
Gratuluję przyjaźni z byłym.
Haczyk? W domu jest za cicho.
Nikt się nie kręci, a klienci są pojedynczo.
Chcę działać. Być częścią zespołu.
Słyszałam o was same wspaniałe rzeczy.
Też jestem wspaniała, więc może stworzymy zespół.
Musisz dostosować grafik do obecnych klientów?
Nie. Muszą zostać klientami spa. Wyjdzie im to na dobre.
Oto czego wymagam w pracy.
Dobre granice, etyka pracy i poczucie humoru.
Sama też się do tego stosuję.
Wasza skóra już wygląda świetnie, a ja się jeszcze nie rozpakowałam.
O ile mnie wybierzecie.
Mam głos Helen jako jej pełnomocnik.
- Witaj u nas. - Dziękuję.
- Ja i ich nieobecna wspólniczka też. - Brakuje flagi w szachownicę.
Kiedy możesz zacząć?
Wyjdę na desperatkę, jeśli przyjdę jutro?
- Brzmi cudownie. - Dobrze. Do zobaczenia.
Dziękuję.
Zaryzykuję i spytam. Co się stało?
Z Helen w porządku?
Mamy małe nieporozumienie.
Wszyscy łącznie z Helen będą zachwyceni Genevieve.
Że też obie zużyłyście tyle energii, by przekonać mnie, że jest dobrze.
Dzięki temu wiem, że wcale nie jest.
Poinformuję Helen o decyzji i przygotuję miejsce dla Genevieve,
kiedy wy dopracujecie wersję dla mnie.
Musimy z nią porozmawiać.
Kontaktuje się z Trotterem, ale nie odpowiada na moje wiadomości.
Trudno o jakąkolwiek dyskusję.
POGOTOWIE RATUNKOWE
To o mamę się martwiliśmy i dla niej się wprowadziliśmy.
Więc kiedy zastałem tatę leżącego na podłodze w kuchni…
To nie do opisania.
- Carla jest z twoją mamą i Margaret? - Obdzwania rodzinę.
- Próbuje ich uspokoić. - Chcesz, by ktoś z nas do nich zajrzał?
Brak informacji jeszcze bardziej je dobije.
Poczekamy, więc. Ty tu decydujesz.
Harlan, przykro mi, przyjacielu.
Modlimy się za twoją rodzinę. Co możemy zrobić?
Wasza obecność jest wszystkim.
- Siła drużyny koszykówki. - Tańsze niż sygnał wzywający Batmana.
Dzięki za cynk.
Harlan, daj znać, czego potrzebujecie
Dziękuję.
Ale martwię się, że Serenity upadnie, jeśli wszyscy tu będą.
Zaraz będę się z nim siłować na rękę o to, kto otworzy restaurację.
Pójdę, szefowo. Nie chcę cię skrzywdzić.
Witam wszystkich. Harlan.
Powinniśmy wysłać im lunch i obiad do domu.
Oczywiście.
Helen. Cześć.
Howie rozmawia z Harlanem.
- Pisałeś do niej? - To ja.
Helen.
Tata miał udar.
Harlan, tak mi przykro.
Pan Bixby ma paraliż prawej strony.
Zlecimy badania. Za kilka dni dowiemy się więcej.
Może wróci do domu na wózku, ale wróci.
Nie będę prosić Boga o nic więcej teraz.
Wszyscy chętnie pomożemy twojej rodzinie.
Daj sobie pomóc.
Najpierw zobaczę się z tatą.
Bez urazy.
Idź. Poczekamy.
Nie śpiesz się.
Cześć.
- Wszystko w porządku? - Cóż…
Ojcowie i szpitale to dla mnie trudne połączenie.
Dzień dobry, Helen.
Maddie. Dana Sue.
Panowie.
Jak najlepiej im pomóc?
Zadzwonię do Skeetera. Pan Bixby będzie potrzebował podjazdu.
Będzie potrzebne znacznie więcej. Ktoś zna ten dom?
Jest stary, dwupiętrowy. Większość sypialni chyba jest na górze.
- To będzie droga przeprawa. - Warto zapytać w klubie szkolnym.
Porozmawiam z pastorem w kościele Bixbych.
Może fundacja się przyda.
To wspaniały pomysł.
- Prawda, Dana Sue? - Tak.
Właśnie o to mi chodziło.
By wspierać sąsiadów w trudnych i radosnych momentach.
Moje drogie, to ogromne wsparcie dla Harlana i jego rodziny.
Dziękuję.
Skeeter i ja porozmawiamy z Harlanem i weźmiemy się za zmiany w domu.
Mam nadzieję, że wiecie, że też chcę pomóc, jak tylko mogę,
ale czy mogę zostawić wam szczegóły, bo muszę lecieć do sądu?
- Jasne. Odprowadzimy cię. - Dobra, dzięki.
- Dzięki, że wpadłaś. - Dzięki za wiadomość.
Brakowało nam ciebie.
Musisz poznać Genevieve.
- Pokochasz ją. - Ty wiesz najlepiej.
Helen, proszę.
Możemy o tym pogadać?
Jeśli nie chcesz rozmawiać o wczoraj, pogadajmy o pomocy dla Bixbych.
Może ty się tym zajmiesz?
Jeśli nie są pewni, powiedz im, czego potrzebują,
a Dana Sue powie im, co mają czuć.
Miłego dnia.
Ktoś wie, co się dzieje z Magnoliami?
Nie wiem, ale się martwię.
WIELKIE OTWARCIE CORNER SPA
GWIAZDA PARTNEREM SULLIVAN’S
Co powiesz na kolację?
Bill.
Byłoby cudownie.
Ale jestem zestresowana zmianami w Z’s.
Ale co ci będę mówić o stresie w pracy?
Możesz mi mówić, o czym tylko chcesz.
Ale szanuję, że nie lubisz rozmawiać o przeszłości.
Przeszłość jest jak skóra węża.
Kiedy już jest bezużyteczna, zrzuć ją i żyj dalej.
Ludzie zbytnio przejmują się przeszłością, której nie można zmienić.
Trzeba żyć dalej.
W pełni się zgadzam.
A teraz wskażcie język miłości partnera.
- Przysługi! - Czas!
Dobra robota!
Jaki mamy wynik?
Jak już mówiłam, tu nie chodzi o punktację.
Punktacja nie ma znaczenia. Już wygrałem, bo mam ciebie.
Albo od wyniku ważniejsze jest zdobywanie wiedzy i wspólny rozwój.
- Zobowiązujemy się do tego. - Dobrze. Ostatnie pytanie.
O czym skrycie marzy twój partner?
By odwiedzić każdy stadion baseballowy w kraju.
Tak. Może nie skrycie, ale przyznajmy część punktów.
A Dana Sue?
Zakładam, że Dana Sue chciałaby kupić dom obok naszego
dla Annie i jej przyszłej rodziny.
- Śmiało mów, jeśli się myli. - Kiedyś to byłaby prawda.
Ale teraz chcę, by poznała świat zgodnie z własnym planem.
Przepraszam.
Nie myśl, że zawiodłaś.
Gdyby wszystkie odpowiedzi były idealne, byłoby to podejrzane.
To doskonały sprawdzian wzajemnego wsparcia,
kiedy życie serwuje nam zmiany.
- To lepsze niż Yankee Stadium. - A lepsze niż Fenway?
Wykonaliście kawał dobrej roboty.
Możemy się znowu pobrać?
Słucham?
Chcemy odnowić przysięgę
z tobą w roli prowadzącej.
Brzmi jak mój kawałek chleba.
Ciepło roztopi lody.
To jest tego warte.
Ucieknij ze mną.
- Do sklepu po lody? - Chcę cię zabrać z dala od Serenity.
Od twoich trosk,
twojej pracy, twoich obowiązków.
Jeden dzień pełen przygód.
- Tylko ty i ja. - A co z CeCe?
Odstawię cię przed godziną policyjną.
Obiecuję.
Pozwól mi dać ci jeden dzień rozkoszy…
radości…
i romansu.
Kontynuuj.
Charleston.
Zaczniemy od Crab Shack w Folly Beach.
Mam teraz więcej niż dziesięć dolarów na kanapkę z krabem.
Pamiętasz tę, którą mewa wyrwała ci prosto z ręki?
Staram się zapomnieć.
A później…
pojedziemy konno po plaży.
Potem zatrzymamy się w pensjonacie i zrobimy wszystko…
co przyjdzie nam do głowy.
Zaraz po opłynięciu Drum Island.
Tak, i po kolacji na tarasie we Fleet Landing.
- Wrócimy przed godziną policyjną. - Cudownie.
- Kiedy? - Jutro.
Co tak szybko?
By udowodnić, że wciąż mamy w sobie tę iskrę.
To pierwszy dzień szkoły CeCe.
Nie mogę wyjść przed nią.
Ale potem,
skoro moje młode…
porywcze ciało
nie ma żadnych rozpraw w sądzie,
to zabierz mnie tam.
Harlan spędzi noc w szpitalu. Isaac zawiózł obiad do jego domu.
Może zostawił też Bex u Margaret.
Wyglądasz, jakbyś miała szlaban.
Sama go sobie dałam. Helen i Dana Sue pogniewały się na mnie.
A ja nie wiem, co z tym zrobić. Dasz wiarę?
Pani od naprawiania nie może naprawić cudzego i własnego bałaganu.
Zastanawiałem się w szpitalu, co się z wami dzieje.
Próbując pomóc Helen, najwidoczniej przekroczyłam granicę.
Pomóc Helen?
Z Ryanem.
Zawsze robimy to dla siebie nawzajem.
Robiłyśmy.
Chyba nas podzieliłam na dobre.
Masz rację.
Nie będę już się wtrącać w cudze sprawy.
Niczego takiego nie powiedziałem.
Chcę tylko chronić tych, których kocham.
I świetnie ci to idzie.
Obawiam się jedynie, że pomaganiem wszystkim dookoła
próbujesz coś zagłuszyć w sobie.
Uszczęśliwiasz mnie.
Właśnie widzę.
Jestem szczęśliwa.
Patrzę wstecz…
gdy byłam nieszczęśliwa,
zraniona i wściekła i…
I myślę sobie: „To była wielka strata czasu”.
Tyle bólu.
Chcę pomóc ludziom przeskoczyć przez to bagno.
Chcę naprawiać wszystko…
żeby ludzie czuli się bezpiecznie i się nie pogubili.
Mój szacunek dla tego, co robisz, jest zawarty w miłości do ciebie.
Ale nie możesz każdego dnia ratować wszystkich od wszystkiego.
Nawet Superman chodził do pracy.
- Co podać? - Dwa kieliszki szampana.
Dwa.
- Cześć, śmieszku. - Witaj, Genevieve.
To był dobry czy zły dzień?
Bardzo dobry, a ten jest dla ciebie.
Co to za okazja?
Dostałam pracę.
Gratulacje. Niech przyniesie ci radość.
Tak będzie.
Nad czym pracujesz?
Doradzam z tutejszym menu.
Lubię mieć przestrzeń dla inspiracji.
Skoro oboje mamy co świętować, to znam świetną tajską knajpę.
Tuż przy moim domu. Dołączysz?
To…
brzmi inspirująco.
Wyjeżdżasz z Ryanem?
Tak. Tylko na jeden dzień.
Tak robią szczęśliwi ludzie.
- Nie kwestionowałam twego szczęścia. - Ale też go nie broniłaś.
Maddie chce dla ciebie jak najlepiej.
No tak. A czego ty chcesz?
- Nie sadzaj mnie w środku. - To ja cię tam umieściłam?
Chcę, żebyś była szczęśliwa.
Obie chcemy.
Nie chciałyśmy cię zdenerwować, ale stało się.
Bardzo cię przepraszamy.
Litości. Jakbym się cofnęła na pierwszy rok studiów.
Miałyśmy wtedy wymówkę. Byłyśmy młode i głupie.
I czego się nauczyłyśmy?
Żeby usiąść, wypić margaritę i wszystko z siebie wylać.
„Nie pozwól słońcu zajść nad twym gniewem i pełną butelką tequili”.
To więcej niż gniew. To jest rana!
Helen.
Wolę jeść lunch z Mary Vaughn codziennie do końca życia, niż cię skrzywdzić.
Chciałyśmy tylko pomóc i poległyśmy.
Pozwól nam to naprawić.
Naprawić?
Wybacz nam. Przyjdź na naszą noc margarity.
Wylejemy, przewietrzymy i rozpracujemy to.
- I wyjaśnicie mi, dlaczego się mylę! - Nie!
Rozmawiałyśmy z tobą z miłością!
To było jak osądzanie.
Miło, że Howie pozwolił mi spędzić noc przy tacie,
ale nie wiedziałem, jak trudno zasnąć w szpitalu.
Poczekam. Odwiozę cię do szkoły. Jeśli nadal chcesz się tam zjawić.
Pewnie. To pierwszy dzień szkoły. Wezmę prysznic i przebiorę się.
Po szkole wrócę do szpitala i dowiem się, co z wypisem taty.
Dobra.
Tyle już zrobiliście?
Nie umiem opisać, jak bardzo to doceniam.
Dla twojej rodziny wszystko. Wiesz, jak długo znam twojego tatę.
Tak, panie Skeeter.
Prosiłem cię, Harlan.
Całe życie się tak do pana zwracam. Nie zmienię tego, nawet gdybym chciał.
Twój tata może potrzebować jeszcze kilku poprawek wewnątrz.
Stare domy bywają wyzwaniem nawet dla zdrowych osób.
Podjazd wystarczy.
Poprzestawiamy meble, wstawimy tymczasowo łóżko szpitalne.
Jeszcze łazienka…
Zrobimy tyle, ile będzie wam pasować.
I by było jak najwygodniej.
Dziękuję.
Ronnie, pomóż mi.
Ja pomogę. Baseball nauczył mnie fizyki. Znam się.
Dobra.
Dlaczego dostałam wiadomość
na temat przepiórek i kaszy, które podano wczoraj?
Nie lubię przepiórek. Nie zamawiam przepiórek.
To była awaryjna sytuacja.
Ptaki awaryjnie opanowały kuchnie?
Zajmę się tym, Spartakusie.
Gus miał kłopoty z dostawcą kurczaków. Zaoferował przepiórkę.
Byłaś z pastor June, a ja nie chciałem ci przeszkadzać.
„Dostosuj się lub głoduj”. Prawda?
Dostosowałem się, żeby klienci nie umarli z głodu.
Jest zimna, ale wciąż powinna być dobra. Zachowałem sobie trochę na lunch.
Co jest tu kluczem?
Dla mnie polewa.
Zadzwoniłem do Jeremy’ego po granaty.
Nic dziwnego, że dostaję tyle wiadomości.
Obiecałem, że zajmę się wszystkim, kiedy ty zajmiesz się swoimi sprawami.
Super, bo właśnie mam coś do załatwienia.
Tak trzymaj.
Bailey?
Znajdź coś innego na lunch.
- Fajnego pierwszego dnia. - Tobie też.
Dziwnie tu być, prawda? Bez Nellie i Jacksona.
Zła pani Lewis zabrania nam się widywać.
Piszę listy do Nellie, ale nie odpowiada.
Nie bezpośrednio. Masz kontakt z Jacksonem?
To dziwne i skomplikowane.
Współczuję im,
że rezygnacja ich taty odbiła się takim echem.
Wiemy, jak to jest, gdy plotkują o twoim ojcu,
a ty nie możesz nic zrobić.
Tym bardziej powinniśmy z nimi być. Pomóc im w tym.
Może potrzebują przestrzeni.
Muszę ci coś powiedzieć, choć nie mam do tego prawa.
Zawsze cię wysłucham.
Nie znam nikogo z takim sercem jak twoje. Może nigdy już nie poznam.
Nie daj sobie wmówić inaczej.
- Cześć. - Dzień dobry.
Daję Isaacowi więcej swobody w kuchni, więc sama je przywiozłam.
Masz jakiś zamysł, jak to wyłożyć? Alfabetycznie czy…?
Obyś nie ukrywała cukierkowej bransoletki.
Cukierkowe bransoletki tu nie wystarczą.
Poradzimy sobie. Jak zawsze.
- Bywało gorzej. - Na przykład?
Bill. Ronnie.
I nigdy podczas tych tajfunów
żadna z nas nie powiedziała: „A nie mówiłam?”, co?
Nie mówiłam tak.
Równie dobrze mogłabyś.
- Zapytałam, czy jest szczęśliwa. - Zasugerowałaś tym samym, że nie jest.
Wszystkie wiemy, jak jest, ale nie wolno o tym mówić.
Nie kiedy jest taka nieszczęśliwa.
Czy wolno mi powiedzieć, jak niedorzecznie to brzmi?
Gdybyś nic nie mówiła, mogłybyśmy to przeczekać.
- I zostawić ją nieszczęśliwą? - Pozwolić jej to rozgryźć w swoim czasie.
Dobra. To moja wina. Rozumiem.
Nie szukam winnych. Nalewam margaritę.
- Co? - Jutro noc margarity.
Mój dom, zgodnie z planem. Wszystko rozwiążemy.
Nie możemy pozwolić, by to się rozkręciło.
Co to miało znaczyć?
To wyraz mojej wdzięczności za to, że to rozgryzłaś.
Ja się tym zajmę.
Oczywiście. Zrób to po swojemu.
- Cześć, Dana Sue! - Cześć.
- Jak ci mija pierwszy dzień? - Bywało lepiej. A tobie?
Zależy, co trener wymyśli na chemii.
Twoje urodziny. Castlewood.
Dzięki i przepraszam, że musiałeś to zrobić.
Mówiłem poważnie. Już cię tam nie zabiorę.
No to koniec z tym.
Tak będzie najlepiej.
- Witajcie. Wejdźcie. - Dobrze pana widzieć, trenerze.
To dla pana rodziny od redakcji gazety. Podpisaliśmy się na lunchu.
Dziękuję, Annie. To wiele znaczy.
Ostrzegam. Tam, gdzie usiądziecie, będziecie siedzieć przez cały semestr.
Partner z ławki to wasz partner w laboratorium.
Wybierzcie mądrze.
Co tak na przodzie?
Zanim zaczniemy, mam nietypowe ogłoszenie.
Jak niektórzy z was wiedzą, mam problemy rodzinne,
więc odbiorę ten telefon, jeśli to będzie lekarz ojca.
To nie daje wam prawa do pisania pod stołem.
To co? Kto chce coś podpalić?
Tak.
Po żeglowaniu uwielbiam to uczucie,
że wciąż się jest na wodzie.
To reakcja błędnika błoniastego.
Jak zawsze romantyczny.
Oż ty… Chcesz romansu?
Muszę znowu zaznać wody
Samotnego morza i nieba
I trzeba mi tylko wysokiej łodzi
I gwiazdy, która ją poprowadzi
A ty, kochanie…
jesteś dla mnie tą gwiazdą.
Poprowadzę cię do domu.
Czemu zawsze nie może być idealnie?
Może Bóg wie, że gdyby tak było, nie docenialibyśmy wyjątkowych chwil.
- Może ideał jest niemożliwy. - Zbliżymy się do niego jak najbliżej.
- A gdybyśmy tu zostali? - Mam godzinę policyjną, żeglarzu.
Ryan!
No weź!
Tu jest nasze miejsce.
W szerokim świecie, pełnym rozwoju, zmian i doświadczeń.
Marnujesz swój potencjał na Serenity.
Słucham?
Możemy robić wielkie i ważne rzeczy.
Już je robię.
I ty też będziesz robił. Znajdziesz swoje miejsce w Serenity.
Rozumiem, że to dla ciebie duża zmiana, ale…
- Ale to dla nas najlepsze. - Czyżby? Jesteś szczęśliwa?
Co?
Tak!
Nie zauważyłeś?
A ty?
Zawsze jestem szczęśliwy z tobą.
Zastanawiałem się, czy nie moglibyśmy być szczęśliwsi.
Czas wracać do Serenity.
Kto miał wspaniały pierwszy dzień szkoły?
Mój był wspaniały, a najlepsze jest to,
że według pana od francuskiego mam lepszy akcent niż Ty.
Naprawdę?
Pochyl się. Nauczę cię nowego słownictwa.
- Co to znaczy? - Nie przy stole.
- Przepraszam. - Teraz moja kolej.
Nauczycielka zapowiedziała dużo pracy domowej w tym roku.
- To ekscytujące. - Naprawdę?
Katie, odrobisz moją statystykę?
- Nie? Mamo, to gorsze, niż mówiłaś. - Daj temu szansę.
Jestem pewna, że znajdziesz swoją drogę.
Jak tam nowy nauczyciel historii?
- To nie u mnie. - U mnie.
Panna Webster. Jest tu nowa. Jej żoną współpracuje z Howiem.
Moja opinia? Imponująca lista lektur. Zachęty do dyskusji.
Ale brak poczucia humoru. Będziemy tęsknić za tobą.
Dziękuję.
Szkoda, że nie wróciłeś do szkoły. Opowiesz o swoim dniu?
Chętnie.
Mam nową pracę.
- Naprawdę? - Co?
- Nieźle. - Wspaniale.
Dziękuję.
Pomogłem Skeeterowi i jego ekipie w domu Bixbych
i Skeeter mnie zatrudnił.
Będziesz budował domy?
Na razie raczej podawał drewno i narzędzia,
ale uczę się też o drewnie z odzysku, co jest całkiem fajne.
Masz pas z narzędziami?
Tak. Jest w moim wozie.
Mogę przymierzyć?
Możesz, ale ledwo mogę go podnieść.
- Jestem silniejsza, niż wyglądam. - To u was rodzinne.
Stolik 13.
- Panie Sullivan. Prawie gotowe. - Dzięki, Bailey.
Co za miła niespodzianka.
Zamówiłem coś sobie.
Wiedziałem, że długo pracujesz, a ja padam na twarz.
- Jak tam u Bixbych? - Powoli do przodu.
Cal to świetny pomocnik, a Harlan i jego rodzina są wzruszeni.
To miłe, że fundacja może pomóc rodzinie, która jest nam wszystkim bliska.
Co teraz zrobicie?
Rozmawiałyśmy o spotkaniu z radą międzywyznaniową,
by zaproponować program żywnościowy.
Skąd czas przeszły?
Bo obecnie nasza trójka w ogóle nie rozmawia.
Wszystko będzie dobrze.
Zawsze wszystko ogarniacie w noc margarity.
Dwa razy smażony stek z kurczaka i wszystkie dodatki.
Dzięki, Bailey.
Dwa razy?
- Wielkie dzięki, Bailey. - Przepraszam.
Umieram z głodu. Ciężko pracowałem.
Ale nie zamówiłem deseru. Zajmę się nim, gdy wrócisz do domu.
Cal wyjaśnił, że ta szkoła nie zagwarantuje ci przyjęcia na studia.
Tak.
- I nadal chcesz aplikować? - Tak.
Powiedziałem twojej mamie, że pojadę z wami odwiedzić kampus,
żeby ci doradzić, jeśli chcesz.
Tak, chcę.
Czyli pojedziemy rozeznać się?
Nadal chcę, żebyś rozważał różne opcje.
Ale moje zaskoczenie wynika z tego,
że twoje zakończenie kariery było dość definitywne.
Nie sądziłem, że tak zatęsknię.
Fajnie być chcianym.
Kiedy ktoś widzi cię tak, jak nikt inny w tej chwili.
Tak jest.
Wiesz, że twoja wartość nie jest uzależniona od kariery sportowej?
Chciałem, żeby to wybrzmiało, bo sam miałem z tym problem.
Wiem o tym wszystkim.
Po prostu…
idea powrotu…
Może być nietrafiona?
Chcemy, byś był na to gotowy.
Mam otwarty umysł i serce.
I zauważ, że nawet nie poruszyłam tematu potencjalnej wyprowadzki.
Doceniam to.
Ale muszę cię zapytać.
O co tak naprawdę chodzi?
Jestem w tym dobry.
No, byłem.
I byłem wtedy szczęśliwy.
- To ważne. - Proszę cię tylko o wgląd w siebie.
Czy trzymasz się starego marzenia, bo nie znalazłeś nowego?
A może znalazłeś nowe,
ale to cię przeraża albo przerasta?
Nie powiem ci, co powinieneś zrobić.
Ani co masz czuć i jakie mieć marzenia.
Proszę tylko, żebyś zastanowił się nad tym,
zanim dokonasz wyboru.
Dziękuję, mamo.
Za rozmowę i zaufanie.
Trenerze.
- Dokąd idziesz? - Odkrywać.
Pogadam z Gabe’em o marzeniach.
- W porządku? - Oczywiście. Baw się dobrze.
Czy tak trudno było dać mu przestrzeń do przemyślenia?
Zamiast wskazywać konkretny kierunek?
Nie, ale bałam się, że mnie nie usłyszy.
Łatwo usłyszeć to, co ty chcesz usłyszeć.
Gorzej, kiedy słyszysz coś, czego nie chcesz dopuścić do siebie.
Kocham cię.
Cieszę się.
Cześć!
Witaj w domu.
Ryan chciał wejść? Mogę iść na górę.
Nie. Nie ruszaj się.
To był długi dzień.
Wspaniały, ale długi, dlatego chciał wrócić do siebie.
Ale to od nas.
Dla uczczenia pierwszego dnia ostatniej klasy.
Praliny.
Dziękuję za pamięć. Dobrze się bawiliście?
Było cudownie. Włożyłam dużo pracy w wybór pralin.
Byliśmy w pięciu miejscach, żeby wybrać najlepsze.
Opowiedz, jak ci minął dzień.
- Zadowolona z planu lekcji? - Tak.
- Statystyka z panną Ramirez będzie super. - Tak.
- Chemia z panem Bixby. - Super.
Z Annie Sullivan jako partnerką w laboratorium.
- Wiem, że między wami się nie… - To było w zeszłym roku.
Nowy rok, nowy rozdział.
Ale oto najlepsze.
Mój doradca zapisał mnie na politykę i rząd USA.
- Cudownie. - Tak.
Opowiem jutro, by nie męczyć kogoś padniętego.
Wcale nie! Chcę wiedzieć wszystko. Opowiadaj.
Ale najpierw…
Śmiało.
Dobra. Zrobię to dla ciebie.
Pan Kim mówi, że najpierw zbadamy rozpatrywane sprawy w Sądzie Najwyższym
i omówimy, jak tam trafiły.
- Muzyka dla mych uszu. - Dla moich też.
Nie chciałem zaczynać bez ciebie.
Jeden klient odsyłał mnie do kuchni co rusz to po inną rzecz.
Nie mogłam się doczekać naszej przekąski. Wybacz.
Szkoda, że nie wejdziesz.
Moja mama nie może wiedzieć, więc twoja też nie.
Czas nas goni.
Masz tylko godzinę, droga zajmuje 25 minut w jedną stronę,
a ja mam dziesięć minut spóźnienia, więc mamy…
Szkoda czasu na to liczenie.
Liczy się, że mogę cię pocałować
i zapytać, jak idzie szkoła.
Byłoby lepiej, gdybyś tam był.
Muszę iść, ale…
misja zrealizowana.
Precel!
Coś wymyślimy.
Obiecuję.
Oby w kuchni mojej żony szło ci lepiej.
- Isaac czaruje i w kuchni, i na boisku. - Uczyłem się od najlepszych.
Wolę poczuć punkty niż miłość, Ronnie.
- Wymień staruszka, Trotter, to pomogę. - Pracownik może cię tak cisnąć, Ronnie?
Cieszę się, że jesteś. Nie byliśmy tego pewni.
Carla zagroziła, że mnie pogoni, jeśli nie pogadam z przyjaciółmi.
- Jak tata? - Na oddziale przejściowym.
- Amen. - Amen.
A kobiety twojego życia?
Trzymają się. Mamie spodobał się podjazd.
- Tak. - Nie wiem, jak wyrazić swoją…
Nie musisz. To z miłości. Ale daj znać, jeśli czegoś potrzebujesz.
- Tyle gadania wystarczy Carli? - Musi. Przyszedłem pograć.
- Tak! - Tak jest!
Dobra.
- Ronnie, Harlan, jesteście ze mną. - Ze mną.
- Mam go.
Punkty.
- Bierz go. - Tutaj.
- Punkty! - Nie.
Otworzę!
- Cześć, tato. - Kyle.
Wiem, że to nie mój dzień, ale przejeżdżałem tędy,
więc pomyślałem, że zabiorę was na pizzę.
Damy mamie wolne.
Wybacz, ale właśnie jadę do Sophie i Willow.
Ty jest z Gabe’em, a Katie na harcerstwie.
Dzięki za pamięć.
Cześć, mamo.
Cześć, tato.
A na koniec…
Przepraszam.
Na koniec jabłkowe ciasteczka.
Wytrawne na zewnątrz. Słodkie i lepkie w środku.
Zwykły amerykański deser w lepszym wydaniu.
Nie czuję tego.
Doradzając, oferuję ci pomysły, a ty odwdzięczasz się opinią.
Możesz konkretniej?
Nie prosiłam o taką prezentację.
Prosiłaś o to, co robię najlepiej.
O coś wyprzedzającego swój czas.
Czegoś, z czym ludzie będą łączyć się emocjonalnie.
Unikalny haczyk, co każe gościom
desperacko wracać po to doświadczenie i po jedzenie.
Nie tak się umawialiśmy.
Chcę skłonić klientów do poszerzenia palety smaków.
Aż ich podniebienia będą wyrafinowane.
Jakość Michelin.
Powtarzam, że nie na to się umawialiśmy.
Na tym rynku klienci szukają umiarkowanych cen.
Twoja wizja zakłada ich drastyczny wzrost i uderza w dotychczasowych klientów.
Jeśli wizja się ziści, klienci nie przyjdą?
Portfele się nie otworzą?
Słyszałam, że jesteś najlepszy.
Dlatego chciałam z tobą pracować.
Źle słyszałam?
Może ja się pomyliłem.
Proszę. Kontynuuj.
Przyszedł z darami.
Chciałem wpaść, gdy nie ma CeCe.
Mleczny shake i popołudniowy romans. Rozpieszczasz mnie.
Ryan?
Dziękuję za nasz idealny dzień w Charleston.
Za wszystkie idealne dni na przestrzeni lat.
Ja też dziękuję.
Jesteś moją definicją miłości.
Od dzieciństwa ta miłość inspirowała mnie do wielkich marzeń.
Do przesuwania granic. Gdy jestem z tobą, chcę zmieniać świat.
Uwielbiam to.
Stworzyłaś tu bogate, piękne życie.
Twoja praca.
Twoi przyjaciele.
Twoja rodzina.
Serenity.
Jesteś zadowolona.
Od lat podróżuję po świecie, nie znajdując tego, co ty tu masz.
No to dołącz do mnie.
Tylko o tyle prosiłam.
Nie mogę.
Chcę, ale nie mogę.
Chcę cię uszczęśliwić…
ale nie mogę.
Nie umiem siedzieć w jednym miejscu.
Nie umiem…
żyć między tymi… idealnymi dniami.
Zasługujesz na więcej.
Cały ten czas…
myślałam, że tańczymy wśród marzeń o wspólnej przyszłości.
A my tańczyliśmy wśród duchów przeszłości.
Zawsze będę cię kochać.
Oddałam ci wszystko,
co tylko mogłam.
Nie wyobrażasz sobie, ile poświęciłam.
Mam dość!
Dość!
Żegnaj, Ryan.
Wynoś się!
ZADZWOŃ DO NAS.
HELEN? PROSZĘ. ODBIERZ TELEFON. HELEN… MUSIMY POGADAĆ.
Napisy: Krzysiek Igielski