ISANG LARO NG TELEPONO
Kaya ipinintang bulag ang may pakpak na Kupido.
Male-late na tayo sa school.
Lumayas ba ang Pokémon mo? Ano bang problema?
Dalamhati, pagtataksil, at panloloko.
Alam mo na.
Nakipagkita si Nellie para makipaghiwalay.
Nanggaling ng Castlewood para saktan ako.
At di siya ang secret admirer na nag-iiwan ng carnation.
Ang sama.
Oo, masakit.
Oo, magiging ayos din.
Pero pag-isipan mo muna
ang gustong mong maalala at kalimutan.
Iba ang first love.
Gusto ko ng astig at gusto rin ako.
Mahirap ba 'yon?
Mahahanap mo siya.
Baka nasa harap mo lang pala siya.
Sandali.
Kung di si Nellie ang nagbigay ng bulaklak. Ibang tao. Sino?
Ewan ko.
Namamalik-mata ba ako?
Binisita ng nanay ko ang spa namin?
At di bilang nanay mo, pero bilang interesadong customer.
Magpapa-appointment ako kay Genevieve.
Ay!
Kailangan na ang facial ngayon.
Parang ang sabi ko, pwedeng di sila kailangan,
pero kapag hinihingi ng sitwasyon…
Anong sitwasyon?
Maraming magaganda sa Serenity
at gusto kong maging tulad nila.
Laging puno ang schedule ni Genevieve.
Titingnan ko kung maisisingit kita.
Habang ginagawa mo 'yan,
alam mo bang sinulatan ako ni Katie?
Sulat?
-Oo. -Halos araw-araw kayong nagkikita?
Parang
sulat ng pagpapasalamat.
Maganda, nakakaantig,
at marami siyang…
isinulat na maganda tungkol sa art ko.
Parang gusto kong gumawa ng bago.
Di ko alam.
Ang mga naiisip niya talaga.
Oo nga.
Ang totoong regalo ay makitang natutuwa ang mga apo ko sa mga libangang
ginagawa namin ni Walter noon.
Nagsusulat sina Katie at Kyle, at inaayos ni Ty ang mesa ng tatay mo.
Sana lang nakilala pa nila si Papa.
Malaki sana ang epekto niya sa kanila,
gaya mo.
Kilala nila.
Dahil sa 'yo.
Sigurado na ang pamana
namin ng tatay mo.
Ano?
Kunin ko na 'yong appointment na 'yan.
Di mo alam ang sistema ko.
Di mo alam na available 'yon.
Kilala ko ang tatlong may-ari. Mabigat 'yon.
Hindi.
Sabihin mo ang okasyon at ibu-book kita.
Kanino ka mas takot, kay Helen o Dana Sue?
Sa 'yo. Walang duda. Akyat na. Gagawin ka na ni Genevieve.
Sabi ni Isaac makakagawa ka ng paperwork para diyan.
Pormal na kasunduan sa pagbisita.
Di pormal ang sustento mo,
at wala siya sa birth certificate.
Akala ko sapat na 'yon.
At may guardian ka na ba kay Bex
kung, wag naman sana, may mangyari sa 'yo?
Di ko naisip 'yan.
'Yong mga magulang ko, si Garth…
Kumplikado ang mga 'to. Simulan natin kay Bill.
Nakakapagod palang ipormal 'to.
Dapat may paternity test si Bill
at nasa birth certificate ni Rebecca.
Mabibigyan siya ng access no'n?
Diyan magsisimula
ang kasunduang gagawin ng korte,
pero matagal na proseso 'yon,
at walang magiging masaya sa dulo.
Pati si Isaac.
Nagulat din siya noong dumating si Bill sa bahay.
Payo ko lang,
di sagot ang batas dito.
Kadalasan, mas mabuti na ang tapat at direktang usapan.
Pwede akong mamagitan.
Bakit ang hirap magpatuloy sa buhay,
kahit alam ko na ang gusto ko?
Pinakakawalan ko ang nakaraan, pero nakakapit pa rin.
Alam ko 'yan.
Noong ipinanganak si Bex,
akala ko hinihintay lang ako ng mga tao sa Serenity
na magkamali.
Noreen.
Pero napakabuti n'yo.
Ikaw, si Maddie, at si Dana Sue.
Lalo na, si Isaac.
Ang babait n'yo.
At ganyan tayo nabubuhay.
Magpatuloy nang may paniniwala at lakas,
at higit sa lahat, ang pagpapatawad ng mga nagmamahal sa atin.
Inaalagaan ako ng Diyos at ng Serenity.
At magandang kombinasyon 'yan.
Taas ang siko!
Itaas mo lang ang siko mo.
Mag-focus ka.
Okay, handa na.
Itayo mo ako!
Na-set up ako.
Sino'ng may gawa nito? Ikaw ba?
Kasabwat lang ako.
Sabi ng mastermind nakakatawa raw 'yon at totoo nga.
Si Helen o Dana Sue?
Ang nanay ko?
Si Mama ba 'yan, tinatanong ang kalokohan n'yo?
Si Vicky.
Vicky?
Ex mong si Vicky?
"Nandito ako, mag-usap tayo."
"Magkita tayo sa La Maison du Pain sa makalawa nang 8:00."
Sige na.
Sige. May tiwala ako sa 'yo.
Samahan mo ako.
Hindi. Ayaw kong…
Malaking bagay sa 'kin 'yon.
Sasamahan kita.
Pupunta kami ng girlfriend ko.
Girlfriend?
Hindi mapusok na redhead lover?
Mabagal ako mag-type,
pero ire-reserve ko 'yan kung sakaling…
"Ayos."
"Reservation para sa apat."
Apat?
May kasama rin siyang partner?
Partner,
boyfriend, bodyguard, BFF, kung anuman 'yon.
Ayaw ni Vicky mag-isa.
Sinuman 'yon, wala siyang kuwenta. Ayos lang.
Oo naman.
Good night.
Tumawag si Wally,
may mga bagong gown daw siya kung pupunta tayo.
Akala ko sa Charleston tayo?
Wala tayong pupuntahan.
Wala nang renewal party.
-Dana Sue, bakit? -Talaga?
Ganoon talaga.
Simple na lang kasama si Pastor June, kami, si Annie, kayong dalawa.
Dana Sue, bakit? Dalawang linggo na lang.
Tapos na ang mga imbitasyon, ipapamigay na lang.
Ang perang para sa party,
ibinigay ni Ronnie kay Kathy para umalis na siya.
Hindi namin napag-usapan. Pero, aayusin namin.
At di ako nagkansela dahil sa galit.
Parang di na lang tama.
Di naman kami naghihirap, pero parang ang bongga na.
Sayang naman.
Sorry.
Paano kung mas maliit na event na lang?
Medyo sosyal, malalapit lang, at masaya.
Mula sa umpisa nang dalawang linggo? Di ko kaya.
Kaya namin.
Wala ka nang gagawin.
Sino'ng bisita? Kami na'ng bahala.
Di masamang ipagdiwang ang pag-ibig, kahit walang budget.
Ipangako n'yong maliit lang.
Ayokong may sasakit ang ulo dito.
Pangako.
Okay.
Tayong lima, si Cal, at ang mga bata.
Si Paula, Isaac, at ang kitchen crew. 'Yon lang.
Sige. Tayo-tayo, bulaklak, pagkain, at cake.
Ayaw mo ng cake?
Siyempre gusto ko.
Hanapin ang pinakamasarap na cake.
Ano'ng problema?
Ay, ang gumagawa ng cake.
Kumusta na ba kayo ni Erik?
Imbitahin mo siya kung gusto mo. Walang problema.
-Mukhang meron. -Di dahil sa 'kin!
Dahil sa 'kin.
Sabi ko hahayaan ko siya,
at wala akong balita sa kanya.
Iniisip ko kung ayaw na ba niya akong kasama.
Di ko sinabing ayaw ka na niyang kasama.
Nagkita kami sa palengke. Ayaw niya akong kasama.
-Ano'ng nangyari? -Nagkahiyaan. Magaling naman ako doon.
Okay, wala akong gustong ayusin,
pero bakit di natin siya imbitahin?
-Pwedeng magbukas… -Hindi!
Wag.
Sige. Wala akong magagawa.
Kung kailangan kong puntahan lahat ng bakery sa paligid
para sa cake, gagawin ko para sa 'yo, Dana Sue.
At sa 'yo, Helen.
Suwerte natin, 'no, Dana Sue?
Sapat naman ako, pero ang margarita ko, hindi…
Ayan na. Okay.
Pag-usapan natin ang isa pang problema sa pagkain,
ang presentation sa interfaith council.
Mukhang ayos naman, pero pwede pa ulit mag-practice
bago ang meeting.
Pwede akong tumakas sa restaurant sa makalawa.
Sorry. Di ako pwede. May dinner ako.
Kasama si June?
Kasama ang ex ni Cal.
-Ay. -Oo.
Kailangan mo ng tagapayo?
Sasamahan ko si Cal,
at may kasamang player si Vicky na di pa kilala. Masaya 'yon.
Sabihin mo sa sarili mo 'yan.
Baka dapat kay Cal.
Kabado siya?
Kakaiba siya. Di ko alam kung bakit.
Kumalma ka lang at mag-focus sa pagmamahalan n'yo ni Cal.
At tandaan mo ang pag-uusapan dahil gusto namin ng detalye.
Lagi akong magpapasalamat sa inyo.
Dapat lang.
Mahihirapan tayo sa Ash Grove.
Kasama na diyan ang mga gamit. May problema sa kanal.
Kailangan din natin ng nakatatanda.
Parang si Mr. Ramsey. Dapat bayaran din siya.
Medyo mahal na 'to.
Gawa tayo ng fundraising video sa social media,
ipakita ang pagkamalikhain natin para magbigay sila.
Pwede nating gawing fantasy land ang playground.
Sophie, gumawa kayo ni Willow ng framing device para sa ad.
'Yong maganda sa imahinasyon.
Kaya ng Dream Weavers 'yan.
Gusto ko naman ang ginagawa natin, pero mukhang imposible
na baguhin ang park nang walang permit ng munisipyo.
Pupunta ako sa opisina ni mayor.
Sasamahan kita.
Di magtatago si Mayor Hall gaya ni Mayor Lewis,
pero mahirap pa rin ang red tape.
Natutunan ko 'yan sa panonood kay mama.
Sige. Gawin na natin 'to!
Oo!
Uy, kailangan ko 'yan.
Si Ty na naman.
Akala yata niya di ko 'to kayang mag-isa.
Tumutulong lang siya. Andiyan siya pag kailangan ko siya.
Dugong Townsend 'yan. Malaking tulong ang mama nila.
Sumusunod sa kanya si Ty, at mahusay na pinuno si Kyle.
Si Kyle ang pinakamasipag sa VBS.
Nakakatuwa siya.
Bye.
Tumawad kayo sa sandwich platter,
at tapat na 'yan.
Nakakatuwang gusto n'yong ilibre ang pagkain,
pero magbabayad kami.
Di kami magpapabayad para kina Dana Sue at Ronnie.
Wag n'yo nang ipilit. Buo ang desisyon namin.
May budget kami.
Oo, pero matagal nang bayad 'yan. Ilang taon na.
-Dahil sa usa. -Usa?
Ilang taon na ba, 15?
May nakapasok na usa sa kusina at binasag ang mga garapon ng olive.
May malaking birthday party noon,
at hulaan n'yo ang gusto ng bata sa pizza niya?
-Extra olives. -Ay!
Dumating dito si Dana Sue na may 12 garapon ng iba't ibang olive
at di siya nagpabayad.
Parang interes ng utang na 'yon
ang mga sandwich platter na kailangan n'yo.
Bakit di namin alam 'yan?
-Salamat. -Oo.
Matutuwa sila.
May hiling lang ako.
Pwede ba kaming pumunta?
Mahal namin sina Ronnie at Dana Sue.
Parang mga anak namin ang ikakasal.
Di na kami pwedeng magdagdag ng bisita.
-Maliit na salu-salo lang 'to. -Naiintindihan namin.
Malinaw. Walang pagtatampo.
Naitanong lang namin.
Ibati n'yo na lang kami sa kanila.
Pwede naman nating sabihin kay June na magdagdag ng upuan?
Kaunting dagdag lang naman sa listahan.
Sigurado, matutuwa sina Dana Sue at Ronnie na makita kayo!
Ayos. Kung pwede rin si Collins,
siguradong sasagutin na niya ang kahoy para sa arko. Tatawagan ko.
Dalawa lang naman.
Tatlo.
-Ano pang kailangan? -Ayos lang.
Maraming gugustuhing tumulong at maki-celebrate.
Jeremy.
Milkman ka na rin pala. Dapat sa 'yo na ako bumili.
Hindi ba? Kasi para sa 'yo 'to.
Gatas ng kambing.
Dumayo ka pa rito para dalhin 'yan?
Medyo.
Pinapunta ako ng Magnolias
para magpayo at sumali sa programa sa kagutuman.
Sabi ni Isaac dito ka nagtatrabaho. Dinalhan kita ng regalo.
Kakausapin ko si Isaac.
Ayokong isipin n'yong alagain ako.
Di alagain. Bigay lang.
At may alam din ako sa masarap na yogurt ng kambing.
Sana meron sa palengke sa isang linggo.
-Baka dumaan ka. -Baka.
Sorry, pero wala pa sila.
Baka matagalan sila.
Makakapaghintay naman ako maliban kung naaabala kita.
Di ka naman makakaabala.
Ang gusto ko kina Dana Sue, Helen, at Maddie?
May nakita sila sa 'kin na di nakita ng iba.
Isinali ako para mag-ambag,
parang iniaangat nila ako.
Marunong talaga silang magpasibol ng bulaklak.
Kaya ako nandito.
Pagkatapos mong ayusin ang numero pataas,
matutukoy mo ang kahulugan ng ugnayan ng bilang ng isdang
nakakain ng dolphin sa aquarium.
Kuha mo?
Sayang ang binibili mong kape
kung di ka makikinig.
Sinusubukan ko. Ayoko lang ng math.
Kalokohan.
Parang math lang din ang baseball.
Siguradong iba ang problema mo.
Si Miss Witt.
Sinong Miss Witt?
Teacher ko sa middle school kaya ayoko sa math.
Kahit tama ang sagot ko,
imamali niya pa rin ang paraan ko.
Oo, may malulupit din akong teacher,
pero di sapat ang isang masamang karanasan
para isuko mo na ang lahat.
Kung ginawa ko 'yan,
sana di na kita pinansin noong nabigo kang landiin ako.
Wag mo nang ipaalala.
Subukan mo 'to.
Math din ang musika.
Ang punto ng statistics
ay i-extrapolate ang melody mo mula sa mga note.
Kung ayaw mo sa sheet music,
mas mauunawaan mo ang material
kung gagawa ka ng kanta gamit ang data.
Astig.
Gusto ko 'to
basta pag-usapan din natin ang totoong musika.
Gusto ko 'yan. Effort. Sige.
Tayo lang ngayon, Mama. Pwede ka po bang magkuwento?
Oo naman.
Ano'ng gusto mong libro?
Gusto ko ng gawa ni mama.
Ay!
Okay.
May isang magandang prinsesang ang pangalan ay…
-Katie! -Paano mo nalaman?
Okay. Si Prinsesa Katie ay malakas,
matalino, at maganda, na may kumikislap na damit.
At maraming ginagawa si Katie sa kaharian niya,
pero ang pinakamahalaga sa lahat
ay ang mga mahiwagang sulat niya.
Minsan, ang mga sulat na 'yon ay nagpapasaya,
nagpapalakas, o nagpaparamdam na espesyal ang mga tao.
May kapangyarihan siyang malaman ang dapat sabihin
para magpagaling ng puso.
Kapag napapagaling mo ang puso,
kaya nilang tumalo ng dragon o magtayo ng kastilyo
o mag-bake ng brownies.
Kahit ano kaya nilang gawin para pagandahin ang kaharian.
Ano'ng…
Magsusulat pa po ako nang marami.
Uy, tulugan na. Bukas ka naman magsulat.
Tutulungan mo po ba ako?
Masaya 'yon.
-Love you. -Love you po.
-Good night. -Good night.
BABALA MAINIT ANG SLIDE
Magandang lugar 'to para sa LARP.
Pwede ring gumawa ng Elven forest?
O fairy village.
Magdala tayo ng toadstool at fairy light.
Magsusuot ako ng butterfly wings.
Bale,
inaprubahan ni Mayor Hall ang inisyatiba.
Ayos! Salamat sa pagtulong n'yo.
Magiging maganda 'to.
-Masaya rin. -Oo.
Kyle, tingnan mo ang slide. Mag-mod kami ng waterfall.
Ay, sandali lang.
Ang galing mo kanina.
Salamat.
Ikaw rin.
Oo, kaya lang ako di kinabahan noong tanungin niya ang supplies
dahil kalmado ka.
Ano'ng sekreto mo?
Si Mama.
Itinuturo niya ang malinaw at tapat na pakikipag-usap.
Inaaral ko pa rin. Pero kapag wala ka raw itinatago,
wag kang matakot.
Isusulat ko 'yan.
Aaminin ko, marami pa akong aaralin sa pagiging tapat.
Nagbibiro ka ba?
Ikaw ang pinakamalinaw na kausap.
Hindi palagi.
Di kapag kailangan. Di sa 'tin.
Nagkamali ako.
Noong naghiwalay tayo,
di ko naintindihang naghahanap ka kasiguruhan,
pero itinulak kita palayo.
Naiintindihan ko na.
Kaya humihingi ako ngayon ng tawad para do'n.
Mas makabuluhan 'yan ngayon kaysa kung noon ko narinig.
Ayos.
Ayun si Vicky.
Calvin.
-Calvin? -Please.
Ito si Maddie.
-Ay. -Ay.
Hi.
Ay, ang gandang singsing.
Bago 'yan.
Umaangat ako lagi.
'Yan ang dahilan kung bakit ka nakipagkita.
Parang di tama na magplano
at magpatuloy na walang basbas ni Calvin.
Para saan ang basbas ko?
Nasa Cal-Zone tayo!
Drew? Wow, pare. Muntik na kitang di makilala.
Makati raw ang balbas. Good to see you, pare.
Marami tayong pag-uusapan. Tara sa mesa.
Tara.
Drew. 'Yong…
Oo, 'yong nakasuntukan ko.
Wala na siyang balbas, wala ring peklat.
Magkahawig ba talaga kayo?
Di ko napansin.
Halika na. Tapusin na natin 'to.
KYLE, MAS HALATA ITO KAYSA SA CARNATION.
Lily?
Galing sa 'yo ang carnation?
Gusto kong malaman mong may humahanga sa 'yo.
Nadala lang siguro ako at nakagulo.
Pero inihatid mo ako kay Nellie?
Di ko alam na kayo pala.
Noong inihatid kita, di ko alam ang pinasok ko.
Pagkatapos noon, nahiya na akong umamin.
Wow.
Galit ka ba?
Hindi. Maganda nga, e.
Sobrang ganda. Iniintindi ko lang.
Pwede ba tayong…
Gusto mo lang ipaalam
na may tagahanga ako?
Paglipat namin dito,
sabi ng kapatid ko, ibahin ko ang kilos ko,
ibahin ang pananamit ko, para magustuhan ako ng tao,
pero nakita kita sa VBS at nagpapakatotoo ka.
Tapat. Totoo.
Kakaiba.
Gusto ko ring maging ganoon.
Gusto rin kitang ayaing kumain ng pizza,
tayong dalawa lang, gusto mo ba?
Ay, may alaga ako ngayon.
Oo naman. Di ngayon, pero pwede?
Masaya 'yon.
Ayos.
Calvin, inalam ko ang bagong buhay mo.
-Di mo dapat ginawa 'yon. -Masaya nga, e.
Nalaman kong high school coach ka,
at natalo ka sa State.
Luma na 'yon.
Karpintero na ako,
at masaya ako.
Nag-aayos siya ng bahay ng kaibigan. Ang ganda.
At may-ari siya ng restaurant.
Magandang kabuhayan 'yan.
Inaayos namin ang pagreretiro ni Drew, kahit matagal pa 'yon. Di ba, Drew?
Inaayos ni Vicky ang pera ko. Pag tumigil na ako…
Siya ang masusunod doon.
Sana, pero sisiguruhin ni Vicky na papasyal at magkasama kami,
alam mo na, magsasaya.
-Ang suwerte. -Malaking pagbabago ang pagreretiro.
Ano'ng gagawin mo kapag tumigil ka na?
Di ko naiintindihan.
Tuloy ang laro kahit wala na tayo,
pero di kaya ng iba pag wala na ang mahal nila.
Ano'ng plano mo kung ang atensyong dating nasa 'yo
sa iba na mapupunta?
Pare, di ko maharap 'yan.
Di ko kaya. Pero tama ka.
Laging nasa isip ko 'yan.
Mahirap ang buhay sa labas ng diamond.
Pupunta ako sa banyo.
Di kailangang perpekto. Walang titingin nang malapitan.
Di rin kailangang magmadali, bukod sa gusto mo nang magtelepono.
Ipinagmamalaki kita, Annie.
Napakabuti mong anak
at napakahusay na dalaga.
Pero binabalanse ko ang paniniwala sa 'yo
laban sa mga bagay na dapat mo pang matutunan.
Mahirap gampanan ang pagiging warden.
Pero salamat.
Napag-isipan ko ang mga resulta,
kung ano'ng gusto ko sa relasyon,
at ang lalaking gusto kong makasama.
Parang kayo ni Papa.
Di ko nakikita ang koneksyon.
Nagkaproblema kayo,
pero nagbalikan kayo sa halip na tumakbo palayo.
Masaya akong proud ka sa 'kin.
Proud din ako sa 'yo.
Salamat sa pakikinig at pagkatuto.
Gusto ko rin ng ganyang pag-ibig.
Hinihintay mo ba ako?
Gusto kitang makausap para humingi ng tawad.
Talaga?
Babae sa babae.
Gusto kong kumustahin si Calvin, pero ayoko kayong magalit
sa mga paalalang nalaos na siya at matagal pang sikat si Drew.
Di ko alam na sobrang nakakaawa 'yon pag sinabi nang malakas.
Di mo kailangang ihingi ng tawad 'yan.
-Ano'ng sinasabi mo? -Wala akong sinasabi.
Ang akin lang, pwede na sanang idinaan mo na lang sa email 'to.
Pero kung ganoon ang ginawa mo,
di namin makikita ni Cal ang palabas
na gawing kamukha niya si Drew.
Nakakatawa naman 'yan.
Di talaga sigurado si Calvin.
Kaya di rin sigurado ang nakuha niya.
Manang,
kung may isang bagay na pinakasigurado ako sa buhay,
pag-ibig ko kay Cal.
Intindihin mo 'to.
Sa ilang beses na nabanggit ang pangalan mo,
maingat at magalang si Cal.
Kung tinanong mo na lang sana ako kung may epekto ka pa sa kanya,
di ka na sana nagbiyahe at napagastos.
Kung maghahanap ka ng drama dito sa 'min,
ituturo kita sa sinehan.
Ayaw na sa 'yo ni Cal.
Tigilan mo na siya, pati ito.
Masaya akong ayos ka. Tawagan kita minsan
at hihingi ng payo pag nagagalit ako.
Kaya mo na 'yan, pero binabati kita.
Pareho kami.
Masaya ako para sa 'yo, Vicky, sana maging masaya kayo ni Drew.
Baka maging kasingsaya namin.
Pagod na ako, Drew. Tara na sa kuwarto?
Sige. Good night sa inyo.
Ayos 'yon, a.
Medyo kinabahan ako noong sabay kayong tumayo ni Vicky.
Kumalma siya sa sinabi mo.
Pagbalik para siyang nakakita ng multo.
Siya naman ang nanakot sa sarili niya.
Pagpalain ang mga lumilimot sa nakaraan
para yakapin ang hinaharap.
Di ko maipaliwanag kung gaano kita kamahal.
DAAN TUNGO SA SARIWANG PRODUKTO KAKULANGAN SA PAGKAIN
Layunin ng inisyatibang Serenity Serves ang lumikha at sumuporta
ng iba't ibang programa sa pagkain na gawa ng kongregasyon n'yo.
Maghahatid ang Magnolia Community Foundation
ng mga masustansya, mura, at masasarap na pagkain
na madaling maipapamahagi, frozen na at iinitin na lang.
Dalawa ang layunin namin.
Una, maabot ang mga hindi pa bahagi ng komunidad natin.
At ikalawa, maglingkod
na may paniniwalang sa masarap na pagkain, sumasarap ang buhay.
Kaya pupunan ng plano n'yo
ang mga naunang programa sa Serenity.
Oo naman, Rabbi Berton.
Di kami papalit, tutulong lang.
Gusto naming malaman ng lahat na may matatakbuhan sila
kahit saan sila sumasamba o kahit wala silang sinasamba.
May pantry kami sa First Baptist.
Nagbibigay pagkain ang mosque sa matatanda at may food drive ang St. Cecilia.
Magagamit ba ng inisyatiba n'yo ang mga 'yon?
Pastor Mosby, gusto naming maayos ang lahat ng 'yan.
Mukhang sapat na ang impormasyon namin para bumoto.
Sang-ayon ako.
Lahat ng pabor.
At tapos na tayo.
Maraming salamat, mga binibini.
Sana di lang ito ang proyekto n'yo.
Salamat, Pastor.
Walang anuman. Magaling. Ingat kayo.
Salamat.
Congratulations!
Salamat isinali mo kami sa agenda.
At pagtuturo bago magsimula.
Di naman pala kayo masyadong nakakatakot.
Pero gaano kahirap ang trabahong 'yon?
Di trabaho 'to. Masaya 'to.
Amen diyan.
Amen.
Tiningnan ni Miss Emily lahat ng mesa at backpack.
Wala ang lunch box ni Aiden,
at umiyak si Aiden kasi gusto niya ng Star Crunch.
Sabi ko bibigyan ko.
Umupo ka, Katydid.
Pero nahanap nila ang lunch box sa banyo,
at kinain na pala niya ang Star Crunch.
Umupo ka na at kumain.
Kyle, kumusta ka naman?
Mas matanda ang nobya.
Aba, talagang…
Sino?
Si Lily.
Wow! Kailan pa?
Nagpaplano pa kami ng unang date.
Kyle, sino si Lily?
Galing sa school.
Sino namang nagugustuhan mo?
Wala.
Busy sa school, woodworking,
at pagtulong kay Kyle ayusin ang Ash Grove playground.
Ayusin? Wow. Di pa naman luma 'yon.
Kadadala ko lang kay Katie doon.
Naging masaya kami
hangga't nahilo siya sa swing
at halos masuka.
Bawal sa mesa 'yon, Papa.
Ako 'yon, Pa.
Sa swing, noong grade five.
Hindi kaya.
Dapat kausapin na natin si Mr. Ramsey
sa pagkakasunod-sunod ng gagawin natin.
Fundraising muna.
Kailangan natin ng budget para maayos ang gastos.
Nakaka-proud kayo.
Tatahimik lang ako.
Humahanga sa bilis n'yong lumaki.
Sa halip na tuyong dahon, pwede bang goma
na maganda sa planeta pero natatalunan?
Medyo mahal 'yan, Katie.
Hindi mo lang kaya.
-Ay! -Okay.
Baka may negosyong magdo-donate.
Mga kapatid ko, inumin, dessert. Lahat ng tama sa mundo.
Oo, heto tayo't nagtatagumpay.
May pag-asa ang Serenity Serves
at mukhang maganda rin ang pagpaplano sa vow renewal.
Kung makakahanap lang ng cake.
-Alam ko na ang sasabihin mo. -Hindi kaya.
Di ko kayo pipiliting pag-usapan si Erik. Iginagalang ko kayo.
Nagpapasalamat ako pati na rin si Dana Sue.
Sige. Bukod sa cake, ano'ng balita sa mini-renewal ko?
Ayos naman.
Pwede ring maganda.
Diyos ko po. Ano'ng problema?
Naiinsulto ako, Dana Sue, na iniisip mong merong problema.
At tama lang ako.
Nakatitig si Miss Maddie sa bar top kahit di maganda.
At ginagamit mo ang abogado-ako, wag-mo-akong-paghinalaan na boses.
-Pinipigil ko naman. -Halata pa rin.
-Hindi kaya. -Tumigil na nga kayo?
-Di naman marami. -Ano kamo?
Oo. Medyo dumami lang nang kaunti ang mga bisita.
-Oo. Kaunting-kaunti lang. -Oo nga.
Ipaliwanag n'yo.
-Bandang 50 o 60 na. -Ano?
Kalma lang.
Hindi!
Sabi ko sa inyo, di mababago ang budget.
Tigkakalahating beer at tatlong mani na lang.
Di nagalaw ang budget.
Lahat ng pupunta, may gustong dalhin.
O parang lahat ng may dadalhin, gustong pumunta, pero…
At may bagong venue na makakatulong sa budget.
Ay! Paano naman nangyari 'yon, libre ang harapan ng spa?
Pati ang barn nina Axel at Rhiannon sa co-op.
Regalo ni Jeremy sa inyo ni Ronnie.
Oo.
Salamat at hinayaan n'yo akong dumaan.
Oo naman. Helen Decatur.
Charles Perkins. Kaklase ko si Peggy sa journalism school.
Dana Sue Sullivan. Masayang makakilala ng kaibigan ni Peggy.
Gusto ko 'yong "malapit na kaibigan."
Maddie Townsend.
Magaling na investigative journalist si Charles.
Dapat dala mo ang libro mo.
Alin doon?
Nagpatulong ako kay Charles na mag-imbestiga.
Pagod na ako sa mga tumatalikod sa responsibilidad nila
dahil madali para sa kanila.
Mabuting mamamayan si Peggy.
'Yan ang pinakamataas na papuring kaya kong ibigay.
Salamat, Charles, pero di ito tungkol sa 'kin.
Gusto kong makilala mo sila dahil mga pinuno sila ng komunidad
na kumalaban sa tiwaling gobyerno.
Di ako sanay tawaging pinuno.
Naisip ko lang na sanggano si Trent.
Masaya kayong makausap. Heto ang card ko.
Di na namin kayo aabalahin.
Salamat ulit. Sorry sa abala sa dessert bar n'yo.
Pinaplano namin ang vow renewal ko.
Congratulations!
Peggy, punta kayo ni Charles. Sabado. Padalhan ko kayo ng imbitasyon.
Sige ba.
-Goodbye. -Sige.
Goodbye, Charles.
Akala ko ba maliit lang?
Nakumbinsi n'yo akong walang masama sa ilan pang kaibigan.
Malaki ang barn, di ba?
-May iimbitahin pa ba tayo? -Tama na!
Mangyayari pa rin ang dapat mangyari.
Umupo ka sa kama. Sa sahig ako gumagawa ng homework.
Kahit may magandang mesa dito?
Tama ba ang naiisip ko?
Telepono? Oo, ginawa ni Ty noong grounded ako.
Tama ka.
Mabuti nga siya.
Nagbabago ang mabubuti.
Text na lang si CeCe pag ayos na. Kukunin ko at ibabalik sa munisipyo.
Masaya akong magkasundo kayo ni CeCe.
Nakakagulat, di ba?
Iba na ang tingin ko sa kanya.
Siguro dahil iba na rin ang tingin ko sa sarili ko.
-Sige. -Hoy!
Di ka aalis pagkatapos mong sabihin 'yon.
Pumasok ka.
Noong malaman kong di baseball ang buhay,
nagbago ang lahat ng prayoridad at pakiramdam.
Nakakatuwa ba 'yon o nakakatakot?
Pareho.
Gusto ko ang sagot mo.
Magaling din pala ako sa ibang bagay.
Mga nagpapasaya sa 'kin. Nagpapalakas ng loob.
Takot ka ba dati?
Opo, na may mabigo akong tao.
Natutunan ko na ang mga nagmamahal sa atin
minsan parang nadidismaya.
Pero ang akala nating pagkadismaya, takot pala.
Takot na masaktan o maligaw tayo at di nila tayo maprotektahan.
Pero silang nagmamahal sa 'tin,
sila rin ang magbabangon sa atin kapag nadapa tayo.
Di ba, dapat kayanin kong tumayong mag-isa?
Sana hindi.
Medyo mas malayo na ang narating ko, bata,
at tumatanggap pa rin ako ng tulong kapag meron.
Kaya okay lang kung wala akong master plan sa buhay?
Oo naman.
May ipinanganak nang alam ang gagawin,
pero karamihan sa atin, inaalam pa lang parte-parte.
Ako, ganoon.
Ikaw?
Akala ko pangarap mo talagang maging abogado?
Oo,
pero isa lang ang trabaho sa mga desisyong nagpapakita ng gusto natin.
Di nagbunga ang ilan sa mga desisyon ko.
Si Ryan?
Matagal kong inakala
na kilala ko ang makakatuluyan ko.
Ngayon, hindi na.
Nasasayangan ka ba?
Hindi.
Di naman sayang 'yon.
Natuto ako.
Natututo pa rin.
Kung may pinagsisisihan ako,
'yon ang kumapit…
sa mga maling dahilan.
Gusto kong maging bukas sa pagbabago.
-Nakakatakot ang pagbabago. -Oo.
Alam mong mas nakakatakot?
Maging ganyan ka pa rin paglipas ng 20 taon.
Ayokong magkolehiyo.
Rebelasyon 'yan!
Pero mali ba 'yon?
Kayo ng nanay mo ang mag-uusap diyan.
Pero gawin mo.
Buong puso, buong boses.
Tingin ko, tatanggapin niya.
Iba ang gusto kong gawin ngayon.
Ibang desisyong gusto kong subukang nagbibigay ng…
Saya.
Oo.
Mabuti.
Suwerte ka, marami kang pagpipilian.
Ty, ang permanenteng desisyong dapat mong gawin…
ay maging mabuting tao.
Ang pamagat ay Nagmamahal, Prinsesa Katie
gano'n niya tapusin ang mga sulat niya, at gano'n ang mahika niya.
May pagmamahal.
Gusto kong isulat 'to.
Ito ang pasasalamat ko kay Katie
dahil naisip ko ang mga sulat na nagbuklod ulit sa Magnolias.
Pasalamatan mo ako
sa mga biyayang minana n'yo sa akin.
Kaya nga dapat ikaw ang gumuhit.
Ako?
Masayang gawin ito ng tatlong henerasyon.
Paganahin ang pamana ng Vreeland.
Ano sa tingin mo, Inang Reyna?
Ikinararangal kong
samahan ang mga prinsesa ko.
Ay.
May problema, Ma?
Magaling akong makinig, di ba?
Wala pa rin akong cake.
Ma, tawagan mo na si Chef Erik.
At ano'ng sasabihin ko, anak?
Mag-sorry ka.
Pareho kayong may ginawa na akala n'yo tama noon
pero di na tama ngayon.
-Paano kung di niya nakikita 'yon? -Makikita niya.
Kung hindi, sasabihin niya ang nararamdaman niya
dahil nirerespeto ka niya at mahalaga ka sa kanya.
Sana gano'n kadali.
Hindi ba?
Baka umulan. 'Yong jacket mo.
MGA TUNTUNIN SA TENNIS COURT
Dahil nanalo ako, magtatanong ako.
-Ano? -Ano'ng naiisip mo?
Wala.
Oo. Iniisip ka rin ni Erik.
Tawagan mo na siya.
Pinahirapan ko 'yong tao.
Doktor ka.
Alam mong dapat hayaang gumaling ang sugat.
Pagrespeto ba 'to sa damdamin niya o pagpigil ng sa 'yo?
Di ba, mabuting tumawag ka, alamin mo,
kaysa wala kang gawin at pahirapan ang sarili mong mag-isip?
Tagapagsalin ng Subtitle: Erika Ivene Verder Columna