TALUNIN MO AKO SA SARILI KONG LARO
Chef, nakita kong umalis ang mga pulis, pero 'di ko naisip na ganito.
At, hindi, 'di ko alam kung bakit o paano.
'Di pinuwersa ang pinto. Sarado ang mga camera. Pinag-isipan 'to.
Taong may galit sa atin.
At isa lang ang naiisip kong ganito ang galit sa'tin.
Wala masyadong nakitang ebidensya ang mga pulis,
pero 'di ibig sabihin noon na 'di tayo makakakuha ng hustisya.
Alam n'yo kung ano'ng itsura ng hustisya?
Malinis at mabuksan ang lugar na 'to bago pa malaman ng mga tao ang nangyari.
Nakakuha na ako ng pics para sa insurance…
Baka pahihiramin tayo ng bumbero ng hose.
Sana ganoon lang kadali.
Magsisimula tayo sa mga timba, lampaso, walis,
at dalhin lahat ng kailangang kuskusin sa dishwasher.
Gawin na natin 'to.
Salamat.
Kung kaya n'yo nang gawin 'to, gagawa lang ako ng imbentaryo,
kakausapin ang mga supplier, at titingnan kung ano'ng maaayos.
Basta nakatulong sa'tin noon ang pomegranate quail and grits.
Okay.
Pwede ba tayong mag-usap?
-Heto, akin na ang kamay mo. -Diyos ko.
MAGKITA TAYO SA BASKETBALL MAMAYA
Si Kathy ang gumawa nito.
Nandito ang bakas niya,
kahit walang nakita ang mga pulis, na katulad din niya.
Pagkatapos ng lahat, pagkatapos ng party ni Annie,
ano pa ba sa akala niya ang mapapala niya sa atin?
Ang atensyon ko. Nakuha na niya ngayon, pero 'di niya magugustuhan ang mangyayari.
Pasok, boss.
Gusto mo raw akong makausap sabi ni Noreen.
Trotter?
Ayos ka lang ba? Ayos lang ba si Ashley?
Ayos lang kami.
Hindi ba
laging sinusubok ng buhay ang balanse natin.
Ang…
paborito kong professor sa kolehiyo,
mentor, kaibigan ay magaling,
nakakatawa, matalino.
Lagi kaming nag-uusap.
Malaki ang utang na loob ko sa kanya.
At nagpalaki si Christopher ng ilang henerasyon ng mga estudyante.
At ngayon, mag-isa niyang pinalalaki ang mga apo niya.
Mukhang napakabuti niyang tao.
Tumawag…
siya sa'kin kagabi
at sinabing malala ang sakit niya.
Trotter.
Sorry.
At kailangan niya
ng tutulong sa kanya sa mga bata.
Taong magiging komportable ang mga bata kung…
Trotter, pumunta ka na.
Anuman ang maging resulta.
'Di ganito namin gustong bumuo ng pamilya ni Ashley.
Siyempre naman.
Pero kailangan ka ni Christopher, at nauunawaan ko…
kapag nahihirapan ako, mas masarap kapag kaya kong umugnay
at mahahawakan ang kamay mo.
Sige na, paisa-isang hakbang lang.
Nahihirapan ka ngayon.
'Di ko alam kung gaano kami katagal mawawala.
Hanggang kailangan.
At mamahalin ka namin, at mami-miss ka namin.
Araw-araw ka naming ipagdarasal.
Kayong lahat.
Ay, Trotter.
Napakahusay mo sa mga popsicle, Katie.
Masarap na holiday popsicle 'to.
Sabi ni Nana, pinakamaganda ang sarili mong gawa.
Kasali ba ang playground doon?
Tutulungan ako nina Sophie at Willow na mag-research ng sustainable na design.
-Gusto mong tumulong? -Sige.
-Ty? -Masaya 'yon.
Pero may gagawin akong homework sa stat
pagkatapos kong pahirapan ang sarili mamaya.
Parang 'di masaya 'yon.
Study group kami nina Sophie at Willow sa biology.
Nakakatulong na may nakakausap kang nakakaintindi sa'yo, alam mo 'yon?
Oo.
Mukhang tutor ang kailangan ko,
at alam ko na kung sino.
Panahon na.
Pinaghintay mo ako nang matagal. Ayos lang naman siguro sa'yo.
Ikinagagalak ko,
"Trish."
Wala akong alam sa sinasabi mo.
At kahit na alam ko, 'wag mong gamitin sa'kin ang wikang 'yan.
Noong mga bata pa tayo, at naging code word ang Trish doon,
'di matawag ni Mama si Patricia,
'di ba layunin nating 'di maging Trish paglaki natin?
Oo naman.
Kaya tatanungin kita, Kathleen.
Bakit napakasama mong Trish sa pamilya ko
at mga kaibigan sa Sullivan's?
-Ano'ng ikinagagalit mo sa kanila? -Wala.
Wala talaga.
Ikagagalak kong magtrabaho sila para sa'kin.
Sayang lang kasi 'di pag-aari ng tamang tao ang restaurant na 'yon
dahil sinabi ni Miss Frances sa bangko na 'di ako pagkakatiwalaan, kayo lang.
Gusto ko lang naman ang nararapat sa'kin.
Pero sa tuwing susubukan ko, sa tuwing susubukan ko,
kayo ng mga kaibigan mo, hindi…
Tumigil ka na nga!
Pilit ka pa ring pumipiga ng awa sa nasirang relasyong 20 taon nang tuyo.
Marami ka nang pagkakataon na magpatuloy, gumawa ng sariling iyo,
pero ang alam mo lang gawin ay sunugin ang nagawa na ng ibang tao,
at 'di ko hahayaang gawin mo 'to sa pamilya ko.
'Di mo na ako pamilya?
Hoy.
Hindi ganito kumilos ang pamilya.
Tungkol sa pagmamahal at pagdamay ang pamilya.
Ronnie.
Higit pa riyan ang itinuro sa'yo ni Papa.
Ang pamilya ay tungkol sa dugo,
katapatan, mahigpit na pagmamahal.
Saang sulok ng langit mo nakuha ang kahulugang 'yan?
Mula sa pamilyang binuo ko.
At 'di ka namin kailanman itinaboy.
Ikaw ang nagbukod sa sarili mo.
Tanggapin mo 'yon.
At tantanan mo na kaming lahat.
Habambuhay.
Pinaaalis mo ako,
aalis ako.
Kapag ibinigay mo ang nararapat sa'kin.
'Di ko kinakatawan ang buong interfaith council,
pero mukhang magiging maayos naman ang mungkahi n'yo.
'Di ako nagugulat na nagtagumpay na naman ang Magnolias.
Marami na kaming pinagdaanan.
Parang nag-aalala 'yan. Hindi natutuwa.
Medyo kalat-kalat lang kami nitong nakaraan.
Nangyayari sa mga babaeng abala.
Pero okay lang ba ang lahat?
Makikita natin.
Malapit na kaming mag-usap, sana, tungkol sa maraming bagay.
Siguro kinakabahan lang ako sa presentasyon.
Gusto ni Pastor Mosby na tinatawag kaming kapita-pitagan,
pero lagi kong nilalabanan ng diwang June.
Pero 'di kami nakakatakot.
Nagsasama-sama kami para sa parehong dahilan n'yo sa pagbuo ng foundation.
Tulungan ang mga mahal natin
dahil lahat tayo naniniwala sa pagmamahal sa kapwa.
Lagi naman nating intensyon 'yon, magmahal, makatulong.
'Wag mong alalahanin ang pagiging maayos.
Maging magiliw ka lang.
Ibigay mo kung ano'ng meron ka, at magkasama nating aayusin.
Ang pinakamasamang pusa, naging mayaman.
Itataas ko lang ang mga gamit ko. Babalik ako.
Okay.
MAHAL KONG HELEN, NAPAKATAGAL NA MGA KAPATID KO.
NAPAKO NA TAYO SA AWAY NATIN NANG NAPAKARAMING ARAW.
PLEASE, PAANO TAYO MAGPAPATULOY? NAGMAMAHAL, MADDIE.
NAKAUWI NA AKO. SAAN AT KAILAN?
Napakaganda niyan!
Ay, salamat. Maraming salamat.
Okay, nahanapan tayo ni Gus ng giniling na baka at baboy.
Dadalhin niya sa loob ng ilang oras. Spaghetti and meatballs para sa hapunan.
Mahusay, Chef.
HELEN DECATUR NAKAUWI NA AKO. SAAN AT KAILAN?
MAHAL KONG DANA SUE NAPAKATAGAL NA MGA KAPATID KO.
NAPAKO NA TAYO SA AWAY NATIN NANG NAPAKARAMING ARAW.
MADDIE SA BAHAY. MARGARITA NIGHT. PAREHONG ORAS.
Alam ko, late ako. Sorry.
Ayos lang. Nakuha ko lahat para sa mga Bixby.
Habang inaasikaso mo ang Sullivan's, ako ang naging sous-chef dito.
Kaibigan, buong araw tayong gagamit ng power tools,
at kailangan kong malaman kung kaya mong mag-focus.
Nakapagdesisyon ka na ng akala mong tama, pero nakaramdam ka ng duda at pagsisisi
na umuubos sa'yo pagkatapos ng sampung minuto?
Oo, inilalarawan mo ang buong baseball career ko
at bawat relasyon bago kay Maddie.
Kung sinunod mo ang kutob mo, tama ka. Maliban kung papuntang Vegas,
kung saan may sampung segundo para imbitahin ako.
Okay. Salamat, Cal.
Mabuti ka, Ronnie. Nanggaling sa kabutihan ang ginawa mo.
Okay, nakuha mo na ako. Kumbinsido na ako.
Sampung minuto lang. Kailangan ko ulit ng pep talk.
Basta ulitin mo ang parte na mabuti akong tao.
Gawin natin sa daan. Sakay na.
Gusto mo ng tulong?
Marunong ka bang tumakas sa kulungan?
Ay, grounded ka.
Oo, malala.
Mukhang aabot hanggang 45 taon.
Nagkamali ako nang isang beses. Sobra naman sila.
Kung tungkol saan man ito, matagal ko silang 'di makakausap.
Naisip mo bang ginagawa nila 'to dahil mahal ka nila?
Ganyan din ang mga magulang ko.
Imposibleng pasaway ka.
Freshman noong high school.
Ilan sa mga kaibigan ko ang pupunta sa midnight movie.
Lampas na sa curfew ko 'yon, kaya 'di ako pinayagan.
Noong gabing 'yon, natulog ako nang maaga,
umakyat palabas sa bintana ng kuwarto ko, at nag-bike papunta sa movie.
Napakasaya ko. Pakiramdam ko ang galing ko.
Isipin mo ang gulat ko noong pag-akyat ko pabalik sa kuwarto
at nakita kong nakaupo sa kama ang mga magulang ko.
Sabi ni mama, "Sana naging masaya ka. Mabuti at ligtas ka."
"Grounded ka, sa pagitan ng 30 at 80 taon."
Kalaunan, naintindihan ko ring 'di paninira sa saya ang mga patakaran.
Sabi nga ng mama ko, napanatili akong ligtas.
Kaya, oo, mukhang sobra para sa'yo ang 45 taon,
pero ano kayang dating noon sa mama't papa mo?
Nakakainis, pero tama ka.
Naiintindihan ko.
Trabaho ng teenager na maging teenager.
Pero trabaho ng mga magulang mong maging magulang.
-Gaano katagal ka talagang grounded? -Nasa gitna ng 30 at 80 taon.
Salamat sa inyo sa pagtulong sa'kin.
'Yan ang paraan ko para magpasalamat sa masarap na hapunan.
Tungkulin nila bilang anak.
-Pero ayos lang. -Kaya pupunta tayong Wharton's.
Mahal ko kayong lahat. Aakyat lang ako para mag-ayos.
Ayoko sanang mapalampas ang saya, pero kailangan kong pumunta sa True Brew.
Magpapa-tutor ako sa babae.
Nagpaalam ka ba sa mama mo? 'Di naman 'to code para sa iba?
Hindi, seryoso ako. Mamamatay ako sa stat, kaya naghahanap ako ng tulong.
Pumayag si Mama.
Bye, Ty!
Sa halip na Wharton's, doon tayo sa magsisisi si Ty na wala siya.
Sobrang nakakatawa 'yan at sobrang mali rin.
-Ayaw n'yo bang pumunta sa Wharton's? -Gusto ko.
At dapat maiwan dito si Kyle kasi ang sama niya.
Tara na, Coach. Tayong dalawa?
Tulong, Kyle!
Bakit? Iiwan mo nga ako.
Nagpapatawa lang ako, pero mali rin.
Mukhang pwede nang paumanhin 'yon, Kyle. Tara na.
Sa daan, pwede n'yo ba akong tulungan sa isusulat kong kuwento?
-Naku. Gamit ang mga spelling word mo? -Oo.
Naaalala ko 'yan.
-Sabihin mong aardvark ang isa. -Hindi.
Albatross.
Antidisestablishmentarianism.
-Ano? -Mismo.
-Ano 'yon? -'Di ko alam.
Maupo kayo.
Sorry talaga.
-Sorry rin. -Lahat tayo sorry, pero…
mukhang ako ang pinaka-sorry sa lahat.
Ah…
Ninamnam ko lang ang pagtatapos ng dakilang pag-ibig ko.
Alam namin.
-Ay. -Sinabi ni Ryan sa nanay ko.
Nasira ang puso namin para sa'yo.
Sira pa rin para sa'yo, pero 'di kami sigurado…
Paano lalapit?
Dahil matigas ang ulo ko
at mayabang, bigong
aminin na
tama ang mga pag-aalala n'yo, at umalis ako nang 'di nagsasabi…
-Hindi, Helen. -Hindi, ayaw naming makadagdag sa sakit.
Sinabi ko kay Maddie na pabayaan ka namin dahil sabi mo 'yon ang gusto mo.
At maling-mali ako.
Kinailangan ko pang magbago ng buhok, sumakay ng eroplano, pumunta kay Zeke,
matulog sa single bed nang tatlong gabi,
pangaralan at yakapin ng mama ko,
at mangakong humawak ng pamana sa napakasamang pusa
para maintindihan kung gaano ako kamali.
Ang tanga ko para ibagsak ang pinto sa inyong dalawa.
Hindi katangahan 'yon.
Kauna-unawa 'yon.
At alam kong parang walang bigat 'to ngayon,
pero sorry para sa pinagdadaanan mo.
-Hindi. -Ako rin.
Pareho tayong tatlo.
At 'yon ang gusto kong pag-usapan ngayong gabi.
Nasa nakaraan na si Ryan, kung saan siya nababagay.
Tapos na ako sa kalungkutan at pagsisisi.
Ang mahalaga ay siguruhing magkaayos tayong tatlo.
Kung wala 'yon, mawawala lang
sa sirkulo ang mundo ko.
Sa diwa ng pag-aayos, pwedeng mag-alay ng isang pagsisisi?
Gusto kong akuin ang responsibilidad
para sa gusto kong ayusin ang lahat na pag-uugali.
Ang nangyari sa'yo, at ang nangyari sa'yo.
Ano?
Marami akong natutunan.
Ang isa roon, na 'wag nang gawin 'yon.
At pagsisikapan kong ibaling ang lakas na 'yon sa mas mabuti.
Gusto ko namang akuin ang responsibilidad sa paghingi ng kapayapaan
bago ayusin ang mga problema.
Sorry.
Okay. Ano nang nangyari?
Uy, inaayos natin 'to.
-Ay, Panginoon ko. -Alam ko naman.
Ginhawa 'to. Ginhawa.
Medyo mahirap ang buhay nitong nakaraan, at tuwing may bagong problema,
gusto kong kunin ang telepono at sabihin sa inyo, pero 'di ko magawa.
Kaya mas lalo lang naging malala.
Naiintindihan ko ang sinasabi mo.
Pero 'di ko gagawing tungkol sa akin ang gabing 'to…
Hindi. 'Di rin ako ang pag-uusapan natin buong gabi, sigurado ako.
Tungkol sa ating tatlo ang gabing 'to, na dapat lang sa margarita night.
Oo.
Pero 'yan ang problema.
Paano 'to naging margarita night kung walang margarita rito?
-Maddie. -Dito tayo.
Tyler Townsend.
Olivia Harris. Ano'ng pinakikinggan mo?
Tumutugtog ang sunny day mix ko ngayon.
Ililipat ko sa study time pagdating ko sa mesa.
Gumagawa ka ng sariling playlist?
Hindi, pero nagbu-burn ako ng CD ko.
Nakakatulong din sa'kin ang pagtugtog ng bass,
pero naisip kong nakakainis namang magdala ng bass at amp sa coffee shop.
Tumutugtog ako ng gitara. Mag-jam tayo minsan.
Napakatalino mo at may chill vibe. Siguradong magaling ka…
Parang 'di tungkol sa stat 'to. Nilalandi mo ba ako?
Oo.
Sinusubukan ko.
Salamat sa interes, pero hindi.
Okay, sorry.
Nagpapasalamat talaga ako sa tulong mo sa stat homework.
Kaya nga gusto kitang makausap bago ko lunukin ang dila ko.
'Yong homework lang na itinuro mo ang naiintindihan ko.
Pwede bang maging tutor kita sa buong taon?
'Di ka marunong makipag-usap sa babae nang 'di nanlalandi, ano?
Parang naka-autopilot lang ako.
Sinusubukan kong maging charming nang 'di nanlalandi, pero oo.
Parang ganoon na nga ako makipag-usap sa mga babae.
Tuturuan kita sa stat.
Kape't meryenda ang bayad kada meeting,
pero kasabay rin nito ang pag-aaral
na makipag-usap sa mga babae nang 'di nanlalandi.
Nakuha mo, kaibigan.
Kaibigan.
Halika na.
Susunod ako.
Pagpalain ng Diyos sina Trotter at Asher.
Oo nga.
Malaking tulong sina Noreen at Genevieve.
Malapit na ring umuwi ang papa ni Harlan.
Inayos ng mga lalaki ang banyo sa baba,
binago ang ilang cabinet para lawakan ang pasukan sa kusina,
at naglagay ng mga smart home device.
Ang galing.
Sinabi ko kay Cal ang tungkol sa inyo ni Ryan,
kaya alam na ng basketball group.
-Lahat sila? -Oo.
At iginagalang namin ang karapatan mo na gawin ang desisyon ng 'di pagbabahagi…
Maddie, itong ginagawa mong pagdadahan-dahan,
mas masakit pa kaysa sa pagsugod at pag-utos sa'kin ng gagawin.
Sinusubukan kong bumalanse.
-Heto, mahal ko. -Ano?
'Yan ang kahulugan ko ng balanse. Margarita sa parehong kamay.
Bago pa mangalay si Maddie,
sasabihin ko lang na 'di ko pa nakakausap si Erik,
at wala akong balak kausapin si Erik sa ngayon.
Pero espesyal ang namagitan sa inyo.
Tinapos ko.
'Di ko pwede at 'di ko dapat asahang mababalikan ko lang 'yon basta
na parang librong isinantabi ko para masagot ang telepono.
Gusto kong igalang ang proseso niya at ang akin.
Ipagdadasal ko pa rin.
Nakita mo ba kung paano niya ako pinangunahan doon?
Ibabalik siya nito sa lupa. Bilangin ang araw bago ang vow renewal
at lahat ng kailangang mangyari.
Nanamnamin ko lang ang saya niyan.
'Wag masyado ngayong gabi, please, o 'di ako kakalma sa nerbiyos.
Sinusubukan kong maging responsable, pero sa tuwing mag-uusap kami ni Ronnie,
may bagong ideya ang isa sa amin, at nagkakagulo ang lahat.
Mas maraming tao, mas maraming flash, mas maraming cash.
Ang sweet na excited si Ronnie.
Nararapat namang maging magarbo ang renewal n'yo sa pinagdaanan n'yo.
Idagdag n'yo na rin na 'di naman mahal ang orihinal na pagdiriwang.
-Nagtitipid? -Kuripot.
Praktikal.
Mura! Mura nga!
Sabihin na natin.
Aminin na nating dolyar sa dolyar,
'yon ang pinakamasayang party na nakita ng bayang 'to.
Pinakamaraming bilang ng mamamayan na nakayapak sa town square.
Pero medyo mas mahigpit pa riyan ang laban kaysa sa akala ng taga-labas.
Nakapili ka na ng susuotin, Dana Sue?
Hindi pa! Nakapili na ba kayo?
Hindi!
Nalingat lang ako sandali, sandali lang,
at bumagsak na ang lahat.
Hinihintay ka naming bumalik
para makapamili tayo ng damit sa Charleston.
Magandang ideya 'yan.
Sang-ayon ako.
Dagdagan pa natin.
Margarita?
Magagandang ideya.
Heto ang isa.
'Wag balewalain ang pagkakaibigan natin.
Gusto mong tingnan ko kung pantay ang sahig
para makuwenta mo rin 'yon?
Kailangan mong maintindihan na masusi at banayad akong tao
sa lahat ng kinahihiligan ko.
Kailangang palakasin ni Clyde ang AC.
Nahanap ko na yata ang katapat ko.
Sana nga.
Baka dapat umorder pa tayo ng isang round,
'wag malikot ang kamay.
Baka 'di mo magustuhan 'yon.
Pero isang round pa para ipagdiwang ang ganda ng mga bagay.
May bago kang trabaho na gusto mo.
Nanalo ako sa jackpot. Ang mga babaeng 'yon…
grabeng komunidad.
At umalis ako sa trabahong 'di ko gusto.
Na walang ibang nakapila. Matapang 'yon.
Pananampalataya.
Bawat hakbang.
Araw-araw.
Ano nang susunod?
Depende.
Date ba 'to?
'Wag ako, Diyos ko.
Isa ka ba sa mga, "Nasaan ba tayo? Ano ba tayo?"
"Tama ba ang ginagawa ko?"
Ang totoo, gusto ko 'yong huli.
Sige.
Mahalaga ba kung date 'to?
Oo.
Kasi kung hindi,
aayain kitang mag-date.
Gusto ko 'yan.
Kahit na tinatalo mo ako sa laro ko.
May pormal na kasunduan ka ba kay Bill?
Wala.
May pagkakaintindihan lang kami na mag-aambag siya ng pera,
pero 'yon lang.
Naisip mo bang kausapin si Helen tungkol sa mga opsyon mo
para sa pormal na kasunduan, gumawa ng papel,
magtakda ng malilinaw na hangganan?
'Di ko alam ang mga opsyon ko,
pero mukhang 'di naman masamang kausapin si Helen.
Pasensya na kung medyo nanginig ako noong dumaan si Bill
kaya ka biglang nag-Google tungkol sa batas.
Ay, 'di dahil doon.
Gusto lang kitang bantayan. Pati si Bex.
Nagpapasalamat ako sa'yo bilang landlord at babysitter,
pero higit sa lahat, bilang kaibigan.
Isa kang regalong 'di ko inaasahan noong bumalik ako sa Serenity.
Espesyal na karagdagan din kayo ni Bex sa buhay ko.
-Uy, mahal ko. -Hello.
Mukhang ayos na kayo.
Ayos ang lahat.
Malaking biyaya na nakapag-usap kami,
naayos namin, at napanumbalik ang pagkakaisa.
Masaya ako para sa'yo.
Para sa kanila. Para sa inyong tatlo.
Sumasaya ako kapag masaya ka.
Mahalagang alalahanin kasama ang mga nagmamahal sa'tin
na malalampasan natin ang anumang problema nang magkakasama.
Masyado mo akong binobola, ha, mahal ko?
Hindi naman.
Ibinabahagi at binibigyang-diin ko lang kung gaano kahalaga at…
Ay, mahabaging Hesus, tulungan Mo ako.
Kinausap mo si Kathy.
Oo.
At?
Ang mahalaga, lulubayan na niya tayo.
Bakit pakiramdam ko meron kang nilampasang mahalagang bagay?
'Di ko siya mapaaming sinira niya ang kusina,
kahit alam ng puso kong ginawa niya, pero…
pwede na nating kalimutan 'to sa ngayon, dahil aalis na si Kathy sa bayang 'to.
Maganda 'yan.
At medyo 'di kapani-paniwala.
-Paano? -Ang simple, sobrang simple nga.
Ano'ng kasunduan ang ginawa mo kasama ang demonyo?
Binigyan ko ng tseke.
Ano kamo?
Magkano?
Sapat na para umalis siya at manatiling malayo.
Nagpailalim ka sa bully.
Nakipag-ayos sa terorista.
Hinayaan mong manalo si Kathy!
Prinotektahan ko ang pamilya ko, gaya ng sabi kong gagawin ko.
Paano tayo naprotektahan ng pagbibigay sa kanya ng pera natin?
Lagi nating sinasabing 'di natin siya bibigyan ng pera!
Pera ang ipinunta niya rito.
'Yon lang ang iginagalang niya,
at ang tanging bagay na makakapagpalayo sa kanya.
Pero 'di siya nanalo, Dana Sue.
Tayo ang nanalo kasi magkasama tayo
si Annie, ang Sullivan's, ang mga kaibigan natin,
at ang lahat ng nabuo natin sa mga nakalipas na taon.
At walang ganoon si Kathy.
Kasalanan niya 'yon.
Pinili niya ang malungkot at mahirap na daan,
at may sulok sa puso kong laging maaawa kay Kathy.
Pero ang buong puso ko,
ay pag-aari mo
at ni Annie.
'Di ako sang-ayon sa ginawa mo.
Alam ko.
Pero naiintindihan ko kung bakit mo ginawa.
Salamat.
Isa 'tong pagbibigay ng serbisyo.
Nakikipag-usap ka
gamit ang love language mo
sa paggawa ng plano.
Nirerespeto ko 'yon.
Salamat sa pakikinig sa akin.
At sa pagtitiwala.
Alam ko sa puso kong ito ang sagot.
At hindi ako titigil na gawin ang lahat ng makakaya ko
para mas maging mabuti ang buhay n'yo ni Annie.
Pwede mo ba ulit ipaliwanag sa'kin 'to?
Sabik na sabik ka sa telepono. 'Di ko masyadong naintindihan.
May nakuha akong pera at aalis na ako ng bayang 'to.
Bagong simula, ganoon.
Buweno…
Binabati kita sa susunod mong pakikipagsapalaran.
Sumama ka sa'kin.
Ikaw ang unang nakilala ko
na nakakaunawa sa pakiramdam ng pagmumulto ng nakaraan.
Paghirapang magbago
at tumatanggi ang mga tao sa paligid mo na makita ang ginagawa mo.
Seryoso ako sa sinabi kong naghahanap ako ng bagong simula.
Nararapat naman sa'ting dalawa 'yon, 'di ba?
Hindi.
Naiintindihan kong nakasakit ako,
at nagsisikap talaga ako para humingi ng tawad.
Lumipat lang ako sa Castlewood
dahil parang kailangan nilang lahat ng espasyo.
Kapag lumayo pa ako, tumatakas na ako.
Ano…
Sinusubukan kong maging mabuting magulang sa mga anak ko.
At kung walang pagkakataon
na maging mabuting kabiyak nina Maddie o Noreen,
alam kong may puwang pa rin ako sa buhay ng mga anak ko,
kaya inaalam ko pa kung saang lugar 'yon.
Minsan, ang pinakamabuting magagawa mo, sa mga mahal mo, Bill,
ay ang umalis.
-Masaya bang bumalik? -Oo.
Oo, 'di ko sinasabing 'di masaya na makasama ang pamilya,
pero nagugustuhan ko ang taong ito,
at may maibabahagi ako kay Annie, at…
Masaya ka sigurong nagkaayos na kayo ng mga kaibigan mo.
Sobrang saya.
Laging mali na matakot
na lumapit, makipag-usap,
humingi ng tawad.
Pero, napakadaling magkamali.
Bakit kaya ganoon?
Siguro kayabangan.
Kapag tungkol sa mahal mo, balewalain mo ang yabang.
Itama ang lahat.
Gumawa ng malinaw na pagpapasya
para gumawa at magsimula ng bago.
Gusto kong matutong mag-isip gaya mo.
Totoo.
Kasi,
galing ako sa 'di bukas na pamilya.
Parang mali, tapos, sunod na.
Pero naiisip ko na 'di lahat ng tao ganoon ang pakiramdam.
Higit pa ang kailangan nila kapag…
May natatapos?
Oo, ganoon nga.
Naisip mo bang pwede namang 'di matapos ang mga bagay?
Pwedeng magbago, tumungo sa bagong direksyon.
Naisip mo bang magiging komportable kayo ni Annie bilang lab partners?
Hindi. Hindi talaga!
Hindi.
Ano pa kayang ibang pagbabago ang naghihintay?
Okay.
Alam kong nami-miss mo si Jackson. Titingnan ko kung makakatulong ako.
"Daldal, daldal, baseball."
Salamat, pero 'di ako naiinggit. Nalulungkot lang ako.
Na wala siya rito?
Na 'di niya sinisikap, ako lang.
Akala niya sinusuway niya ang mga magulang niya, pero nagtatago lang siya.
Tumakbo siyang parang takot na ardilya kaysa ipagtanggol ako.
Susubukan ko ulit.
"Daldal, daldal, baseball."
Uy. Pinag-uusapan namin ang muling pagbuhay sa Ash Grove playground.
Bigyang-diin ang napapanatili at nararating. Sali kayo?
At para simulan, naglilista kami ng mga kakailanganin natin.
Pintura, kahoy, gutay-gutay na rubber sa sahig.
Nagtatrabaho ang papa ko gamit ang nailigtas na kahoy,
baka matulungan niya tayo sa tamang daan.
-Mag-email kayo ng tanong, itatanong ko. -Sige.
'Di ko alam ang Ash Grove. Ano'ng problema roon?
Girl, ano bang 'di problema? Pero ideya 'to ni Kyle, kaya tanong lang.
Sirang-sira na ang playground, pero may pagkakataon tayo
'di lang para kumpunihin, kung 'di itayo ulit 'yon na mabuti sa kalikasan
at para sa lahat.
Walang katuwiran na pangit ang kondisyon ng pampublikong palaruan.
Pasensya na sa abala, pero Ash Grove ba ang pinag-uusapan n'yo?
Oo. Ipinapaliwanag namin kay Lily.
Sumasang-ayon ka ba sa "sobrang sira?"
Kulang pa 'yon.
Oo, dinadala ko roon ang mga kapatid ko, umayaw na si Joshua
noong masira ang spring riders.
Tapos nagbaha. Ayaw nang pumunta nina Corky at Cammie dahil nababasa ang medyas.
Oo, mismo. Kailangan nating ayusin para matuwa ulit ang mga bata.
Oo, mismo. Ano?
Oo, pinabayaan nang masira ang Ash Grove playground,
at ang "mismo" ay tungkol sa gusto 'yon dati ng mga kapatid ni CeCe.
Alam n'yo na, ang punto ng playground.
Nag-iisip kami ng mga ideya kung paano bubuhayin ulit 'yon.
Kumpletong pagbuhay, hindi parang zombie lang.
'Di ko alam na kasali ang buong crew. Gagawa ba kayo ng parang D&D theme?
Mga Dragon, Bridge Troll, mga ganoon?
'Di ako sigurado sa D&D, pero tama si Ty.
Oo, magandang ideya ang theme.
Mauna na tayo.
Aalis na ako, pero magkakaroon tayo ng pormal na meeting para pag-usapan 'to.
Mag-isip pa kayo ng ideya.
Kung gagawin n'yo talaga, sabihin n'yo kung paano makakatulong.
Talaga? Paano ang tutoring mo?
At mukhang gusto rin ni CeCe.
Walang problema.
Gusto kong tumulong.
Palagay ko ang pundasyon ng programa sa kakulangan sa pagkain na 'to
ay dapat mas magandang access sa sariwang produkto.
Kaya kung interesado ka na pag-usapan natin 'yon,
ikatutuwa namin.
Gusto ko 'yan.
Matagal ko nang gustong gumawa ng programa sa pagbibigay ng sobrang produkto.
'Di kailangang maganda ang produkto para maging masustansya.
Natutuwa akong interesado ka.
Baka pwede kang dumaan sa spa para makausap namin ni Maddie,
at ni Dana Sue.
Gusto ko 'yan. Sabihin n'yo kung kailan at darating ako
na may masarap na blackberries.
Salamat, Jeremy.
-Salamat. -Salamat.
-Sige. -Oo. Bye.
-Erik. -Helen.
Balita ko umalis ka ng bayan.
Maligayang pagbabalik.
Masayang bumalik.
Ayos ka lang ba?
Oo. Ikaw?
Oo.
Hanga ako sa panuri mo sa produkto.
Ay.
Si Jeremy.
Ako rin.
'Di ko na kayo aabalahin ng peras mo.
Oo.
Salamat.
Good to see you.
Ingatan mo ang sarili mo.
Tinatanggap ko na ang pagiging sentro ng kalawakan.
Minsan nagkakasalubong ang landas dahil sa limitadong espasyo,
'di kagustuhan ng langit.
Congratulations at umalis ka na sa landas ng Z's.
Mabilis ang balita.
May rekord si Kathy sa pananalasa ng kasamahan.
'Di nalilimutan ng kapwa mo nakaligtas.
Ano'ng sabi ni Dana Sue na nagtrabaho ka sa desperada niyang hipag?
Ano?
Wow. Naglihim si Kathy.
Nagulat din si Isaac noong sinabi ko sa kanya.
Sorpresa 'to.
Alam kong 'di ka pwedeng tawagan.
At 'di kita pwedeng papasukin.
Third rule, bawal ang kaibigan sa loob kapag walang magulang.
Maglakad tayo.
Rule four, 'di makakaalis ng bahay ang bilanggo
maliban kung para sa trabaho, school, o simbahan.
Sana lang kasali ang balkonahe sa bahay.
Grabe, ang tindi naman.
Talaga ba? Nagsinungaling ako sa mga magulang ko.
Naiintindihan ko ang galit nila at igagalang ko ang patakaran.
Susuportahan kita riyan.
At kung kailangan mo ng pupuri sa'yo,
matulungan kang makalaya nang maaga dahil sa pagpapakabait, sabihin mo lang.
Salamat.
Ano, kumusta na?
May nabalitaan ako sa school.
Dumaan ako para mangumusta kung ayos ka lang.
Oo, walang kuwenta para magpanggap na ayos lang ako
para sa taong 'di ako napigilang kumain ng butete noong five lang ako.
Oo nga.
Tama ka naman noon, at tama ka pa rin ngayon.
Marami akong malalaking pagkakamali.
Lalo na sa mga sinasamahan at 'di ko sinasamahan.
Kaya nagpapasalamat ako na kinakausap mo pa ako,
kinukumusta, inaalala.
Matagal ko nang ginagawa 'yon, 'di ko alam kung maititigil ko pa.
Kaya naman,
dahil bawal ka sa electronics…
'Yong summer na naniwala tayong makakapag-usap tayo rito.
Pero ang totoo, nagsisigawan lang tayo kaya naririnig ang isa't isa.
At sinabi ni Mr. Farquaad sa magulang ko.
At sa akin din nang alas dos ng umaga.
Walang galang sa science.
Kakaibang alaala.
At ginawa naman niya ang papel niya.
Napangiti ka.
Dapat nalaman kong may binabalak ka noong pinagsuot mo ako ng bestida.
Inaamin ko.
'Di naman tayo magpapalista para sa fall classes?
Hindi, unang linggo ito ng tango class, na sinalihan ko para sa'tin.
Ginagawa natin ang homework natin,
pero masaya kung may aaralin tayong magkasama.
Salamat sa pagdating n'yo.
Tatalakayin natin ang tango hold at ang four-step walk.
Walang pressure. Magsasaya lang tayo, okay?
Humanap kayo ng puwesto.
Mga nangunguna, tumalikod kayo sa pinto.
Kung mag-isa kayo, dito kayo sa harap. Ipapares ko kayo.
Ang saya nito!
Kaliwang kamay ng nangunguna
hahawak sa kanang kamay ng tagasunod.
Kanang kamay ng nangunguna sa likod ng tagasunod
kaya nasa spine ng tagasunod ang daliri ng nangunguna,
naka-anggulo pababa.
Kaliwang braso ng tagasunod, sa ibabaw
kaya ang kamay, nakalabas ang palad, sa likod ng nangunguna,
sa ilalim ng braso.
Gawin natin ang four-step walk. Subukan natin, okay?
Five, six, seven, eight.
Dahan-dahan lang…
Oo, masaya 'to.
Magaling, ayan na. Five, six…
Magkasama na naman ulit.
Alam kong malalagpasan ng pagmamahalan natin ang kalawakan at panahon.
Kyle, maupo ka.
'Di ko alam ang sinasabi mo o ang nangyayari.
Nellie…
'Di ko rin naiintindihan ang mga carnation sa basket ng bike ko.
Ano'ng kailangan mo, Kyle?
Gusto ko kung ano'ng gusto mo.
-Gaya ng? -Ipagpatuloy ang pagmamahalan natin.
Anong pagmamahalan? Naghiwalay tayo noong gabi sa kissing tree.
-Pero ang mga ipinadala mong carnation. -Wala akong ipinadadala.
At ang mga sulat na ipinadala ko?
Wala akong natatanggap.
Teka, lokohan ba 'to, Kyle? Minamanipula mo ba ako?
Hindi. Akala ko lang…
Gusto talaga kita, Kyle.
At humahanga pa rin ako sa'yo,
kaya 'wag mong sirain 'yon.
Parang maraming 'di pagkakaunawaan dito,
gaya ng The Importance of Being Earnest pero walang happy ending.
'Di kita gustong saktan, Kyle.
Nalilito lang ako.
Ako rin.
At…
May boyfriend na ako.
Sa Castlewood.
Happy ending para sa'yo.
Maganda 'yan, Nellie.
Sana maging masaya ka, Kyle.
Sana makahanap ka rin ng mabuti.
Ingat, Nellie.
'Di ko alam kung sobra ba ang cowboy hat, pero bahala na.
Hindi naman.
Sabi na nga ba. 'Di kinakaya ng bayang 'to ang labis na ganda.
-Gusto mo ng mesa? -Gusto ko makita si Dana Sue.
At siguradong gusto rin niya kayong makita.
Salamat.
Papalakpak ba kami o tatawag ng doktor?
Pareho?
Ano sa tingin mo, mahal ko?
Palagay ko, itigil n'yo na ang palabas na 'to.
Ay.
Ideya ni Ronnie ang mga amerikana,
pero maganda ang suot ko.
Oo. Balita ko, sa unang kasal, naka-denim at nakayapak.
Ay, Cal. Ang mga ikukuwento ko sa'yo.
Akala ko nagkasundo tayo sa amerikana.
-Oo nga, dati. -Ano'ng nangyari?
Inaayos ko ang budget, pero mukhang 'di talaga kakayanin.
Pagkatapos ng college fund ni Annie at ang foundation,
ang natitirang pera,
ang perang dapat para pambayad sa vow renewal…
naibayad na
kay Kathy.
Kaya 'di na matutuloy.
Tagapagsalin ng subtitle: Erika Ivene Verder Columna