MAGING MAPUSOK
Laging puno ng taffy 'to.
Magtatago kami sa ilalim ng mesa at kukuha ng isa o dalawang piraso
habang kunyari 'di ka nakatingin.
Kukuha kami ng para sa tig-isang pisngi
at kakagatin nang madiin hanggang dumikit,
at 'di na kami makanganga.
Hanggang sa kikilitiin mo kami nang sobra, malalaglag na ang taffy.
At matatawa kami.
Sobrang tamis.
Salamat.
May sinasabi ka?
Hindi sa'yo.
Parang puro libro 'to,
at ang ilang huling kahon na dadalhin ko, puro libro rin.
Kaya ihahatid ko sila ngayon sa pagitan ng mga interview.
Hinahangaan ko ang atake ni Miss Frances sa pagpaplano ng ari-arian.
Magkaroon ng maraming kaibigan
para maibigay ang lahat sa mga taong ipagpapasalamat ang regalo.
Para akong si Santa Claus sa paghahatid nitong lahat. O baka si Rudolph.
Magiging mahusay kang Santa,
pero kailangan mo pa ng maraming Wharton's milkshake para magkasya ang damit.
Pero bumalik na ako at 'di na aalis sa Serenity.
Wala nang biyahe, kahit sa bisperas ng Pasko.
Kahit na 'di ako tatanggi sa milkshake ng Wharton's.
Pwede bang magtanong, nang walang sapilitan,
sino na ang nakakausap mo tungkol sa trabaho?
Nakatingin ka sa bagong aprubadong substitute teacher
para sa school system ng Serenity.
Congratulations! Ang suwerte ng mga batang 'yon, 'di ba?
Pero, pansamantala lang 'yon.
Gusto ko pa rin ng trabaho na magagamit ko ang karanasan sa NGO.
-Oo. -Kakausapin ko si Jeremy.
Baka kailangan niya ng tulong sa farm.
Baka kailangan niya ng ii-install na bagong aqueduct system.
Specialty mo.
Duda ako, pero baka bagong kamalig o balon.
Oo nga.
Salamat sa ginagawa niya at gusto kong tumulong,
pero kausap ko rin si Peggy at isang county extension agent.
Pwede kang tumakbong mayor.
Oo.
Iniisip ko dati,
na kapag inugatan ka mananabang ka na.
At natakot ako roon.
Pero ngayon, kasama kita rito, nagpapasalamat ako sa ganda nila.
Lakas at paglago.
Katatagan at suporta.
Gusto kong malaman mo
na sobrang nagpapasalamat ako sa ginagawa mo.
May lugar ang Serenity para sa lahat, at alam kong mahahanap mo agad ang sa'yo.
Nabanggit na rin ang lugar, may lugar ka ba
saan pwedeng isabit ang San Francisco Giants poster ko?
Aba, dahan-dahan siya, ha?
Paisa-isa lang.
At habang nasa labas ka para sa mga pulong at interview,
magtanong ka na rin ng mauupahan.
Kailangan kong makipag-usap. Pribadong pag-uusap.
-Wala sa record 'to. -Medyo nakakatakot 'yan.
Seryoso talaga 'to,
pero sigurado akong may makatuwirang paliwanag para sa lahat.
Gayunpaman…
Ayos ka lang ba?
Tungkol ba ito kay…
Ay, hindi.
Tungkol ito kay Trent. Wala na siya.
Wala. Paanong wala?
Nawawala.
Sinusubukan kong mag-follow up sa kanya pagkatapos ng drama niya sa hunt,
pero 'di ko siya mahagilap.
Sumusumpa si Henrietta sa ulo ng mga apo niya
na 'di niya alam kung nasaan 'to.
Siguro nagbitiw siya
kasi ayaw niyang harapin ang pagpapatalsik. May iba pa ba?
Mukhang katiwalian.
May ilang pondo ng bayan ang mukhang nilustay
papunta sa sarili niyang bulsa.
Wala na siya bago ko makuha ang komento niya sa nalaman ko.
Ano'ng sabi ni Mary Vaughn tungkol dito?
'Di niya sinasagot ang mga tawag ko.
Halos araw-araw kaming magkausap. Bigla na lang siyang walang paramdam.
Gaano ka nag-aalala?
'Di ko pa alam.
Alam kong nag-aalala ka.
Oo, pero 'di ko alam kung bakit sa akin ka lumapit.
Hindi personal ang parte ko sa pagpapatalsik,
kahit pa ayaw maniwala ni Mary Vaughn doon.
Sentro ng komunidad ang Sullivan's.
Dumarating rito ang mga tao para kumain, uminom, at magsalita.
Oo nga.
Gusto mong malaman kung may narinig ako. Tatawagan kita kapag may nabalitaan ako.
Annie?
Pasensya na. Alam kong 'di ako dapat makinig. 'Di ko sinasadya.
Nakakausap mo ba si Jackson nitong nakaraan?
'Di pa mula noong hunt.
'Di ko siya dapat guluhin
habang nagbabakasyon sila ng mama niya at ni Nellie.
Narinig mo kung gaano nababahala si Peggy.
Magsabi ka sa'kin kung may mababalitaan ka.
-Para sa kanya. -Opo, ma'am.
UY, OKAY LANG BA KAYO NG PAMILYA N'YO?
PINATAHIMIK NI JACKSON ANG MGA NOTIPIKASYON
Handa ka. 'Di alam ng sirang gate na 'yon ang mangyayari sa kanya.
Bagay ba ang suot ko sa gig bilang hitman?
Bilang ano?
May nagtanong kung itinumba ko raw ang mga Lewis.
Ang weird noon.
Kung pinasasalamatan ako sa pagbibitiw ni Trent,
'di ko naiintindihan, pero tatanggapin ko.
Dalawang araw pa.
Tama ka.
-Nakakalimutan ko. -Talaga?
Hindi. Binibilang ko ang bawat minuto ng pinakamahabang dalwang linggo ng buhay ko.
Ano 'yan?
Ay, wala lang.
Hindi wala 'yan. Patingin ako.
Okay.
Magpapaliwanag ako.
Nakakatulong 'to sa time-out mo?
Parang bagong simula na rin.
Nagpalista kami ni June sa figure drawing sa community college.
Baka dapat magpalista ako
bilang modelo.
Gusto ko 'yon.
Oo, pwede nating paunlarin ang pagiging malikhain nang magkasama.
Pwede tayong sumubok ng bago.
Napakabuti para sa atin ng pahinga na 'to.
Sitaw ang mabuti para sa atin.
'Di ko paborito 'yon.
Pero proud ako sa'yo.
Matapang ang sumubok ng bago.
Salamat. Medyo kinakabahan ako.
Bakit?
Anak ako ng kilalang pintor.
Lagi akong lumalayo sa pagpipinta o pagguhit.
Paano kung mapahiya ako?
Ayokong ipahiya ang pangalan namin.
'Di mo kailangang maging magaling para maging masaya ka doon.
At 'di mo kailangang ikumpara ang sarili mo kahit kanino.
Sundan mo lang ang nagpapasaya sa'yo.
'Di maaayos mag-isa ang gate na 'yon. Kunin mo 'yan. Salamat.
Congratulations, superstar!
Grabe! Ganito mo ba batiin ang lahat ng nagpapalista para sa spa membership?
Sa mga pinagsikapan ko lang makuha.
Nararapat ipagdiwang ang okasyong 'to. Magugustuhan mo rito.
Sana nga. Parte ito ng kampanya ko.
Bagong kandidato ka sa pagka-mayor.
Balita ko nasa Cancún 'yong dati.
Ang kampanya ko ay para sa bagong Noreen.
Habang binibigyan ako ng kalayaan ni Bex at ng mabait niyang tagabantay,
hahalukayin ko ang lahat ng maibibigay ng Serenity.
Tama.
May sinasabi ka?
Ano'ng membership ang gusto mo?
Bibigyan ka ng day pass ng buong access nang isang araw.
Sa week pass, may access ka sa lahat ng klase.
Siya nga pala, balita ko, napakagaling ng yoga instructor.
At may kilala akong makakapagbigay sa'yo ng discount sa kaibigan-at-kapamilya
sa VIP package.
'Wag mo silang pansinin, ha?
-Paumanhin. -Opo, ma'am. Ano'ng maitutulong ko?
Bakit pamilyar ka? 'Di ko maisip kung bakit.
Ma'am, tutulungan kitang…
-Dr. Ahmed, dati akong… -Ay.
Ikaw 'yong magaling na dalagang nanalo sa scavenger hunt.
Salamat po, 'di ko magagawa 'yon kung wala ang mga kaibigan ko.
Aba, dapat maging magkaibigan tayo kasi sa isang taon gusto ko nasa team kita.
'Di pa ako nananalo,
pero nanalo ang pinsan kong si Desiree three years ago, at talagang…
Sige, mag-uusap tayo.
Mag-uusap tayo.
Ano'ng kasama sa VIP package?
Matapos kong ipagtapat ang intensyon ko, tiningnan ko siya sa mata at nagsumamo,
"Ano'ng magagawa ko para patunayan na nararapat akong makasama ni Nellie?"
Ano'ng sinabi niya?
Lumayas ako.
Alam ko na ang magpapasaya sa'yo.
Ipangalan kaya natin sa kanya ang isang Hydra sa laro?
Baka Wyvern lang.
Nakakainis lang si Mrs. Lewis 'di mapanganib.
Ayos. Sisimulan ko nang gayahin.
Hindi, 'wag na lang. Ayokong masaktan si Nellie.
Sa isang banda, baka magustuhan din niya.
Alam mo, bagay sa'yong maging brokenhearted.
'Wag ka masyadong magluksa. Mag-move on ka na.
Sigurado akong maraming babae ang gusto ka nang ganito.
Napanood ba ang Romeo + Juliet ni Baz Luhrmann?
Hindi, pero alam kong namatay sila sa dulo.
Sinasabi ko sa'yo, maraming sanga sa pakikipagsapalarang 'to.
Uy! Heto na.
Salamat, Willow.
-Salamat. -Oo.
Sana payagan tayo ng library ipasok 'to.
'Di kasya sa library ang emosyon ni Kyle.
May kakaiba sa'yo.
Nakita mo na? Hindi.
Hindi, 'wag siya. Masisira ang laro.
Ano? Ano'ng 'di ko alam?
Nagbibiro lang si Sophie. Sa laro na tayo.
Oo, lalo na dahil nag-render na ako ng bruha sa tubig.
Eksperimento lang.
Ang astig nito.
Wow! Ang ganda niya.
Oo, malapit na sa mo-cap palagi.
Tungkol sa isang 'to, 'di ko alam…
UY. MASAYA 'YON.
Si Jackson 'to. Alam mo na ang gagawin.
Okay. Nag-aalala na talaga ako. Tinatawagan na kita.
Sabihin mo naman sa akin kung okay ka. I-text o tawagan mo ako. Basta sabihin mo.
Magaling.
Tandaan mo, dapat bagay sa putahe. Halos nadadaig na niya.
Excuse me, Chef.
Ma'am?
Pwede ba kitang makausap saglit? Tungkol sa herb garden?
Sige lang.
Masyadong matindi ang nutmeg. Dapat matuklasan 'yon, 'di ipagsigawan.
Nakuha mo? Pwede kang magdagdag ng lasa para kumplikado, 'di ko alam kung ano.
Mag-eksperimento ka lang.
Pwede akong maghintay kapag tapos ka na para makuha ko ang atensyon mo.
Isaac, bakit kasinglaki ng Cheshire moon ang ngiti mo?
Sabi niya kasi ngumiti ako nang malaki o umiyak nang kaunti.
Ganoon ba. Ano'ng gusto mong sabihin?
Gusto kong magsimula ng herb garden dito sa Sullivan's. Ngayon ang tamang oras.
Sa kaunting tulong ni Jeremy,
pwede akong bumuo ng mura at sustainable na herb garden sa bubong.
Malaking variety ng sariwang herbs na maaabot natin araw-araw
ang magbibigay ng pagkamalikhain at mas malawak na saklaw.
Baka makatulong pa sa sauce ni Bailey.
Inaamin kong pinapahanga mo talaga ako, Isaac,
at magandang ideya 'to, pero sorry.
'Di ko kayang patakbuhin 'yon.
Haharap ka sa mga isyu ng quality control at paagusan.
Sino bang may dalawang green thumb
at kumpiyansang gawin 'to?
Bubuo ako ng plano kung bukas ka sa ideya.
Ganoon na nga.
12:45 P/U FRONT
Ako na diyan.
-Ako na. -Hindi, trabaho ko 'yan.
Pwede naman ako.
Erik?
Ako na'ng bahala rito.
Tanghalian n'yo.
Ma'am.
-Erik, kailangan nating… -Salamat sa order n'yo.
Enjoy kayo sa pagkain.
Lintik!
-Okay ka lang? -Ayos lang.
Heto, tulungan na kita.
'Wag na. 'Di ko kailangan ng tulong.
'Di ka namag nagkakamali nang ganoon.
Lunch rush. Balik na tayo sa trabaho.
-Patingin ako. -Hindi na, kaya ko na 'to.
Okay.
Pero,
paano natin aayusin 'to?
Parang 'di na natin maaayos.
Hindi sa lugar na nagpipigil ang lahat,
pinanonood ang bawat kilos ko.
At takot pumasok ang matalik mong kaibigan.
Pasensya na.
-May mas mabuting… -Kailangan kong umatras.
Magbalik ng focus.
Sige, gawin mo 'yan.
Bumalik ka kapag handa ka na.
Okay?
Sige.
Salamat.
-Isa lang ang ipangako mo. -Ano?
Patingnan mo kay Howie ang kamay mo.
Ang paa mo.
May nasa ilalim niyan.
Binabasa ba ng paa mo ang mga college brochure na 'to?
Mas gusto pa sila ng mga paa ko.
Alam kong 'di masaya 'to, pero August na.
Dapat alam mo na kung saan mag-aapply.
Paano kung 'di ko alam ang gagawin ko sa buhay?
Mahirap siguro…
na malinaw ang kinabukasan mo halos buong buhay mo,
tapos biglang mawawasak sa harap mo dahil sa kagagawan ng ibang tao.
Pero ang masasabi ko, nang may sapat na kumpiyansa,
walang mabuting maidudulot ang pananatili doon
at pagsusuri sa mga nasirang piraso.
Pulutin mo ang mga pirasong gusto mo
at pagsamahin kung paano mo gusto.
Hindi lang magiging tulad ng dati…
pero magiging proud ka sa bagong hugis nito.
Naiintindihan ko…
pero 'di ko alam saan magsisimula.
Ayos na akong isuko ang baseball. 'Di ko lang alam ang ipapalit.
Okay lang kung wala ka pang sagot,
pero kailangan mo ng plano.
Okay.
Dahil 'di mo alam ang gusto mo,
baka pwedeng simulan natin sa kung ano'ng 'di mo gusto?
Okay.
Dalawang tambak.
Sa harap ko ang "ayaw," at sa harap mo ang "pwede."
Okay.
Hindi. Pasensya na, pero 'di mo pwedeng makita 'yan.
Sorpresa 'yan para sa iba.
-May AI ka ba rito? -Nagulat akong 'yan ang naisip mo.
Gusto kong bumuo ng robot noong bata ako. Akala ko pareho na tayo.
Ay, oo naman, kaya nga gusto kong ibigay sa'yo…
ito.
Iniiba ko ng gamit ang mga bat ko, pero espesyal ang isang 'to.
Nakatira ako ng pop fly gamit 'to sa Braves.
Sana bigyan ka nito ng suwerte bilang head coach.
Masaya akong makuha ang trabaho.
Hindi lang ako masaya kung paano ko nakuha.
Pare, nakuha mo ang trabaho dahil maalalahanin at mahusay kang pinuno.
Mahal ka ng team.
Pwede pa rin ba kitang lapitan kapag may mga problema ko?
Oo naman.
Pero 'di mo na kailangan.
Hindi naman ako mawawala. Sasama pa rin ako sa mga kaibigan ko.
Mabait ang tatay ko at pinalaki ako nang maayos.
Itinuro niya sa aking sa bawat tagumpay ko
tandaang nakasampa ako sa balikat ng malalaking tao.
Salamat, Cal.
Salamat.
At salamat sa papa mo.
Sorry talaga.
Pinoprotektahan ka ng lahat para 'di makita si Helen.
Nakakaasiwa talaga. Siguro medyo nataranta kami.
'Di naman kailangan. Propesyonal ako.
Wala namang nagsasabing hindi.
Bilang mga kaibigan mo, gusto lang naming tumulong.
At 'di namin nagawa.
Sorry.
Tama naman ang mga puso n'yo.
Ang akin lang…
naguguluhan nang sobra.
-Siguradong maaayos natin… -Hindi.
'Di ko kayang maging nasa lugar na sa tuwing titingala ako,
naghihintay, umaasa,
natatakot akong makita si Helen.
May magagawa ba ako?
Ginagawa mo na.
Lalo na kung magkukunwari kang napapagod ka rin sa hike na 'to
gaya ko, batang kaibigan.
-Ay, ang init. -Mainit.
-Dahil sa init. -Oo, sa init…
-Iligtas mo ang sarili mo. -Tara na.
Iwan mo na ako. Ikaw…
Isa sa mga gamit na iniwan sa akin ni Frances
ay partikular na set ng journal, kasama ang isang 'to,
na may malinaw na utos na basahin sila
at pagpasyahan kung sasabihin ko ba sa'yo at kailan.
At sa tingin ko, mahalagang malaman mo na.
"Si Dana Sue ay muntik ko nang, dapat sanang…
naging anak ko."
"Pero 'di ko sinabi kay Patrick ang nararamdaman ko
noong bata pa kami."
"'Di ako naging mapangahas na ipaglaban ang pag-ibig ko,
at nawala sa akin ang pagkakataon sa pamilyang gusto ko."
Miss Frances
at ang papa ko?
Minahal niya ito buong buhay niya.
Pero 'di ito nasuklian.
Nanay mo lang ang mahal ng tatay mo,
at iginalang ni Frances 'yon.
Bakit 'di niya sinabi?
Natakot siyang baka magalit ka.
Bakit sinasabi mo sa'kin ngayon?
Magbasa ka pa.
"'Di siya galing sa dugo ko,
pero akin siya sa puso ko."
"Mapangahas at maganda siya."
"Ipinagmamalaki ko nang sobra."
"Siya ang pamana ko."
Mahabaging langit.
Kaya niya ako pinamanahan ng pera.
May pananaw si Frances sa Serenity.
Naniniwala siya sa magagawa ng Serenity sa mamamayan nito
at ang magagawa ng mga tao para sa isa't isa.
At ngayon, ikaw na ang tagapag-ingat ng pananaw niya.
-Ako? -Oo.
Ano'ng magagawa ko?
Magbasa ka pa at maging matiyaga sa mga lilitaw na pakiramdam
gaya ng hamog sa lawa sa umaga.
At pinakamahalaga, tandaan mo,
maging mapangahas ka.
Biglang nagbago ang kahulugan ng lahat.
Hindi namin maitatayo ni Ronnie ang Sullivan's kung wala siya.
Ibinigay niya sa amin ang pangarap namin.
Dahil ba iniisip niyang anak niya ako?
'Di 'yon ang sabi diyan. Ginawa niya dahil naniniwala siya sa'yo.
Kaisa.
Nagpapasalamat talaga ako,
at ikinararangal kong ipagpatuloy ang pamana niya pero 'di ko alam paano.
Tingnan mo ang mga ginawa niya para sa Serenity.
Tingnan mo ang mga ginawa mo.
'Di mo gagawin ang kanya. Gawin mo ang ginagawa mo.
Bakit 'di niya sinabi sa'kin bago niya ibigay ang tseke?
Baka pinaplano niya.
Iba na tuloy ang tingin ko sa pera.
Iba na rin ang tingin ko sa papa ko.
'Di ko naisip na may magkakagustong iba sa kanya.
Nakita ko ang mga picture niya noong bata pa siya.
Napakaguwapo niyang lalaki. Ipapasyal ko siya sa Serenity.
Wow.
Maraming pasyalan.
Please…
Alam n'yo, nakakatuwa
na isipin ang mga romatikong kalituhan at gusot na nakita ng Serenity,
sa bawat henerasyon.
Ang romantikong saya.
Nagpareserba kami ni Ryan ng mamahaling hapunan sa Thursday ng gabi.
Ay!
Ay! Dalhin n'yo sina Ronnie at Cal!
-Gagawin nating malaking event! Oo! -Oo nga! Magandang ideya 'yan!
'Di ako pwede sa Thursday. May ibang plano ako.
Date ba 'yan kay Cal?
Tama. Para ipagdiwang ang pagtatapos ng panahon ng walang hawakan.
Ang totoo, klase kasama si June.
Kumuha kami ng kurso sa figure drawing sa community college.
June. Si Pastor June?
Kaibigang June.
Tungkol saan 'to?
Sumusubok lang ako ng bago.
-Matanda na ba tayo? -Tumigil kayo!
Sorry wala ako sa hapunan.
Mangako kayong 'wag magkuwentuhan nang wala ako.
Sige na.
Pang-double date na kuwento lang
saka na ang pang-triple date kapag kasama na kayo ni Cal.
Deal.
-No deal. -Ang sama mo.
Kung ibinebenta ni Mary Vaughn ang bahay niya at 'di pa rin makausap,
nagda-downsize at liquidate ba sila?
Nahihirapan na ba sila dahil sa usapin ng pera?
Bukod sa pagkadismaya ko sa katahimikan niya,
inaamin kong parang luxury cruise ang kalagayan nila sa pera
kaysa sa bangkang palubog na.
Hinukay ko lahat ng pinansyal na data na makikita ng publiko,
at mukhang sinunggaban ni Trent ang lahat ng pagkakataon sa pera
habang nakaupo siya.
Sa lahat ng kasunduang legal mo sa bayan, may dahilan ka ba para paghinalaang…
Peggy!
Sa tingin mo ba mananahimik ako kung may naamoy akong 'di maganda?
Hindi. Pero 'di pwedeng magpalagay ang mga reporter.
Salamat sa oras mo, Helen.
Kung may maiisip ka pa, tawagan mo naman ako.
Hetong naisip ko.
Naisip mo bang tumakbo sa posisyon?
-Ako? -Oo, ikaw.
Kailangan natin ng bagong mayor.
Taong may kakayahan at makapagbibigay ng pamumuno.
May kakalmahan sa panahon ng kagipitan at puso para sa mamamayan ng bayang 'to.
Sa paningin ko, magiging mabuting pinuno ka.
Bakit 'di ka tatakbo?
Mahal ko, may partikular at naaangkop kang talento,
at madali akong magalit sa mga walang alam.
Hello, CeCe.
Miss Helen. Miss Peggy.
Salamat ulit, Helen.
Babalitaan kita kapag nagawa ko na ang article ko.
Oo, at sana napag-isipan mo na ang mungkahi ko.
At ang mungkahi mo. Magandang araw, CeCe.
-'Di kita inaasahan. -Paano lumaya sa magulang?
Lilipat ang mga magulang ko
Ang buong pamilya ko sa iba't ibang lugar.
May nakitang mas magandang trabaho si papa, pero sa North Carolina.
-Ay. -Magmamaneho pa rin ng long-haul si mama,
pero ililipat niya ang mga kapatid ko
para tumira kay lola sa Kentucky para mabantayan sila.
Pinasasama nila ako. Ayokong sumama.
Gusto ko rito. Gusto kong magtapos dito.
Lalo na at iniisip kong magkolehiyo.
Hindi maganda ang school sa bayan ng lola ko.
Pero 'di kaya ng mga magulang ko na ituloy ang upa sa bahay rito,
at wala akong matitirhan.
Pero tiningnan ko ang mga alituntunin para sa paglaya sa magulang,
at magiging 18 na ako sa spring,
baka makakita ako ng matutuluyan dito…
Pwede kang tumira sa akin.
Ano?
Dito ka na lang.
Sa bahay ko.
Kasama ko.
Nandito ako para sa payo. Ayokong magsamantala sa'yo.
Hindi, biyaya ang presensya mo rito hindi pagsasamantala.
Hindi pa umaalis ang mga magulang mo?
Hindi pa, naggagayak pa lang kami.
Sige, mag-ayos tayo ng panahon para magkita tayong apat,
at pag-usapan natin 'to.
Uy.
Aayusin natin 'to.
-Okay. -Ha?
'Yon ay kung gusto mong tumira rito.
Tagapagligtas ka.
Kailangan talaga natin ng movie night magkasama.
Una, manonood tayo ng Moulin Rouge, o baka masyado nang luma sa'yo 'yon.
Mas mabuti pa, Strictly Ballroom.
May ganitong serbisyo na pala sila. Dapat ianunsiyo nila 'to.
-Buti na lang. -Ma'am…
Babalik ako pagkatapos ng 30 minuto, maglalakad lang ako.
Opo, ma'am.
Hindi ito serbisyo ng spa. Binabantayan ni Kyle ang anak ng kaibigan.
Dalawang anak na ng dalawang kaibigan ang babantayan niya.
Wala nang mas gaganda sa sinabi kong dapat mag-alok ng childcare dito.
Higit pa sa pagsusumamo kong magbuo tayo ng programa
bago pa kami mag-ampon ni Ashley.
Kung 'di kita makukuha sa ganda ko,
pwede na sa'kin na makuha ka sa pangangailangan ng merkado.
Magandang ideya 'yon noong iminungkahi mo.
Napunta lang siya sa ibaba ng listahan ng mga kailangang ayusin.
Masaya akong gawin 'to nang isang linggo,
pero magsisimula na ang school, at kailangan n'yo ng papalit.
Tungkol ba 'to sa scavenger hunt?
Senior year na natin.
Palawakin ang hangganan, gumawa ng marka, sumubok ng bago.
Oo nga. 'Di ko lang gustong maging football player.
Magiging kasingsaya 'yon noong naglalaro tayo ng baseball.
Alam ko ang itsurang 'yan. Nami-miss mo.
Muscle memory 'yon, ritwal.
Naiisip kong dapat nasa practice ako o dapat langisan ang glove ko.
Mabuti, maglaro ka ng baseball sa spring. Para lang sa laro.
Hindi para makapasok sa kolehiyo.
Oo, kolehiyo.
Teka. Ano'ng ibig sabihin nito?
Ewan ko. 'Di problema 'yon. Maging senior at 'di alam ang gagawin sa buhay?
'Di nga alam ng kalahati sa matatanda ang gagawin nila.
Kaya nga dapat lumabas ka, alamin at subukan mo.
Balik football na ba tayo?
Hindi.
Ang lamig no'n, pare. "Hindi" lang?
'Di man lang, "Baka, kaibigan. Pag-iisipan ko." Talagang "hindi" lang.
Hindi, salamat. Halika na.
Mas mabuti 'yan, pero maling sagot pa rin.
KAHAPON - 12:35 PM UY. MASAYA 'YON - NAIPADALA
Sa hiling mo, may mas maliit na event tayo
kasama ang mga paborito mong tao, pagkain, at masayang photo booth.
May nakakalimutan ba ako? Tao?
Hindi, lahat na 'yan. Pati tao.
Batay sa listahan ng bisita, 'di ko nakikita si Jackson.
Ayaw mo siyang imbitahin?
Medyo kakaiba ang nangyayari ngayon. 'Di siya pupunta.
Okay ka lang?
May nalaman ako kung bakit iniwan sa akin ni Miss Frances ang pera.
Kumplikado,
pero malapit siya sa akin, sa atin.
Parang pamilya.
Ang sweet naman.
Naaalala ko ang paborito niyang order
dahil sabi mo ituring ang customers na parang bisita sa bahay natin.
Oo.
Parang malaking bagay para sa kanya kapag naaalala ko. Mabuti at masaya siya.
May ipinakita sa'kin si Miss Paula na journal ni Miss Frances,
at binabasa ko pa.
Pero isang payo ang namumukod-tangi.
Maging mapangahas.
Sabihin ang totoong gusto mo habang may pagkakataon pa.
Maging mapangahas.
Gusto ko 'yon.
Oo, anak ko. Magiging 16 ka na.
Magandang panahon para sa'yo
na isipin ang gusto mo para sa parating na taon.
Maging mapangahas ka,
at sabihin mo sa akin ang talagang gusto mo.
Sa kaloob-looban mo.
Gusto ko ng kapatid na babae.
Mahal ko.
Masaya rin akong bumalik na ang papa mo, pero…
Hindi. Hindi totoong kapatid.
Gusto ko lang ng makakausap tungkol sa lahat, kahit ano.
Naiintindihan ko. Kasingtanda mo.
Dati sina Ty at Kyle 'yon, pero ngayon medyo…
May Tita Helen at Tita Maddie ka.
Gusto kong malaman kung sino ang ganoon ko.
Buweno, anak kong sweet sixteen,
maging mapangahas ka, at ipahayag kung sino ka,
at lilitaw ang mga tunay mong kaibigan.
Bagong posisyon, please.
Magaling.
Sumabay sa agos.
'Wag kang matali sa sandali.
Damhin mo ang paggalaw.
Nahihirapan din ako.
Hindi kasalanang humingi ng tulong.
Sa tuwing maggagayak ako para sa biyahe,
naririnig ko si Tita Frances, "Maililigtas ka ng dagdag na medyas."
Kung nandito si Maddie,
ipapakuwento ko sa kanya ang tungkol sa palaka sa bathtub ni Miss Frances.
Makakapaghintay 'yan nang matagal.
Ryan, ikinagagalak namin
na naalala ng tita mo si Dana Sue sa kahanga-hangang paraan.
At lagot ako dahil nagsalita ako tungkol sa pera sa hapag-kainan.
Ronnie, alam kong sasang-ayon ka.
May talento ang tita ko sa pagkilala at pagdiriwang
ng mga pambihirang kababaihan sa Serenity.
Masaya siyang makapagbahagi sa mga mahal niya.
Gusto kong malaman mo na nag-iisip kami ng paraang gamitin 'yon
na ipagmamalaki niya.
Gamitin n'yo para maging maligaya.
'Yon ang pinakagusto niya. Malamang masaya ang nasa paligid niya.
Noong nagtrabaho ako sa ibang bansa, gusto ng mga magulang kong pumirmi,
pero sabi ni Tita Frances,
"'Di n'yo makitang sa pagbiyahe lang masaya ang anak n'yo?"
Pero heto ka,
masayang nakatira sa Serenity ngayon.
Siyempre naman.
Sobrang saya.
Sana may tita o fairy godmother ako.
Pero wala akong ganoon, kaya…
-Ay, hi, mahal ko. -Hi.
Matapos silang bumigat sa ziti, natulog na ang mga bata.
Salamat sinamahan mo sila sa hapunan.
Lagi kong ikagagalak 'yon. Nag-enjoy kayo ni June?
Ay. Ang ganda niyan.
Maganda talaga ang simula mo.
Magaling.
Ano'ng kuwento rito?
Kuwento? Art class lang 'to.
Hindi. May kuwento sa likod ng bawat likhang sining.
Ano'ng sinasabi nito sa atin?
Sa madilim na lugar…
may isang babae
na sinusubukang gawin ang lahat ng makakaya niya.
Sinusubukang ayusin ang mga bagay, tulungan ang mga tao,
gumawa ng pagbabago.
At isang araw…
naisip niyang pagod na siya
at kailangan niya ring maghilom.
Gusto ko 'yon.
Ano nang susunod?
Ewan ko.
At okay lang ako roon.
Mabuti.
Ang sinasabi ko lang,
kapag pinaltan mo ang mga bulok na sahig,
sa kalaunan, bagong kuwarto na 'yon.
Tungkol 'yan sa Ship of Theseus, 'di ba?
Sinasabi mong darating sa punto na magiging bago ang pag-aasawa ko?
Ship ng ano?
Theseus. Kaisipan sa pilosopiya.
Nabasa mo ba ang Discworld?
Tapos na ba tayong mag-usap tungkol sa sahig?
Ayan na.
Ay, mahusay.
Clutch play.
Salamat.
-Ano'ng maitutulong ko sa'yo? -May bagong proyekto ako.
Natulungan ako ng pagtatrabaho gamit ang kamay sa pakikipagbuno
sa ilang problema ko.
Pero medyo magaspang pa rin
ang ilan sa mga gilid.
Kailangan mong iliha ang magagaspang na tabi para kuminis.
Siguradong 'di payo sa buhay 'to?
Hindi, 'di ako pilosopo.
Sa tingin ko lang, nasa mahusay na paggawa ang buhay.
Pwede ba akong umupa ng pangliha at ilan pang kagamitan sa'yo?
Inaayos ko pa ang workshop ko, kaya kulang pa ako sa gamit.
Sasamahan ka naming tapusin ang ginagawa mo.
-Salamat diyan. -Sige.
Pwede akong i-notaryo bilang tinatawag na, "hindi totoong kaanak,"
at magkakaroon ako ng power of attorney para sa usapin sa school at medikal,
para 'di kailangang lumayas ni CeCe.
Salamat sa kabutihang-loob mo.
Mahalaga kay Caroline na magtapos sa Serenity High.
At alam kong matapos ang mock trial, gusto mo lang ang makabubuti sa kanya.
Salamat, sir.
At nagpapasalamat din ako, pero 'di rin buo ang loob ko.
Ang ideya na iwan ang anak ko sa bahay kasama ng ibang tao…
Hindi ibang tao si Helen, Mama. Kaibigan siyang kakikilala mo lang.
'Wag kang bastos.
'Di ko alam ang sitwasyon dito.
Pero ano bang kliyente n'yo?
Sinong dumudulog? Mga kaibigan?
'Di ko iiwang mag-isa si CeCe buong magdamag,
hindi rin ako tatanggap ng bisita magdamag.
Sinigurado ko nang 'di siya maiiwang mag-isa kasama ang kliyente,
at 'di ako kumakatawan sa sinumang masama ang ugali at mainitin ang ulo.
Salamat.
Salamat sa katapatan at pang-unawa mo.
Pag-isipan n'yo.
Tiyakin n'yong komportable kayo sa kaayusan,
at sabihin n'yo ang mga hiling n'yo.
Laging bukas ang pintuan ko para kay CeCe.
Dana Sue Sullivan.
Ronnie?
Pinag-iisipan kong mabuti ang sinabi mo sa pagiging mapangahas.
Kung sa pagiging mas tahimik kaya?
Gusto kong malaman ng lahat.
Ronnie!
Dito tayo nagmahalan.
Ronnie.
Resulta ang lugar na ito ng pagtupad ni Miss Frances sa mga pangarap natin.
Hindi lang ang restaurant kung 'di pati tunay na pag-ibig.
Ronald Sullivan, ano…
Nagiging mapangahas ako,
at ano pa bang mas pangahas pa sa paghahayag ng pag-ibig ko.
Dana Sue,
mahal na mahal kita.
Pakakasalan kita ulit kung hahayaan mo ako.
Pakakasalan mo ba ako?
Uy.
Inaasahan ako ng mama mo.
Walang tigil kong pinag-iisipan kung ano'ng gusto kong maging.
Nakakatulong magsimula sa kung ano'ng ayaw ko.
Sorry kasi sinigawan kita.
Hindi ako ganoon.
Alam kong hindi.
Salamat pa rin kasi pinakinggan mo ako.
Alam kong mahirap maging nandiyan para sa mga tao.
At kung minsan, ikaw ang napapahamak.
Kailangang balanse.
At inaalam namin 'yon.
Nating lahat.
-Hinihintay kong maging mas madali. -Oo.
Ako rin.
Salamat, Coach.
Kahit kailan.
'Wag kang masyadong magpagabi, Ma.
Binibigyan mo ba ako ng curfew?
Kaya ko.
Hindi. Hindi, salamat.
ANNIE SULLIVAN LIBRE KA BA?
Ayokong makaabala…
Sorry talaga kasi 'di na kita nasagot,
pero sa lahat ng pagbabago rito, nag-iisa lang ako sa malaking banda.
'Di ko talaga ginagawa 'to,
pero naisip kong may espesyal tayong pinagsaluhan
sa hapunan noong isang gabi.
Ayos lang bang lumabas tayo ulit?
Kung masyado akong direkta…
Bubuksan ko ang tab mo, tatapusin ko ang shift ko,
at titingnan natin kung may bukas pa.
Dito? Wala masyado.
Kailangan nating maghanap ng mapupuntahang iba.
Erik.
-Masaya akong makita ka. -Kathy.
-Bill. -Erik.
Tagahanga ka rin ng Z's?
Makikipagkonsulta lang ako rito.
Mahusay na pagpili.
'Di ko alam ang kukuning kong klase sa susunod na semester,
lalo na sa susunod na apat na taon.
Chemistry lab. Kukunin ko 'yon.
Bilang junior?
Naku.
Lumawak ang paghahanap ko ng kolehiyo.
Pwede na akong pumasok kahit saan sa bansa.
Gusto ko nang malaman ang magiging kinabukasan natin.
Walang makakaluha sa huling ilang buwan.
Para saan pa ang paghula sa susunod na mangyayari?
Anuman 'yon, sana maganda.
Ako rin.
Sakto ka.
May 30 minuto ka bago ko ihatid si Annie.
Astig, pare.
Sobrang nag-alala ako.
Bakit 'di mo ako sinasagot? Dapat 'di ka ganito sa akin sa school.
Kinuha ni mama ang telepono namin ni Nellie.
-Ayaw niyang kumalat ang balita. -Anong balita?
Lilipat na kami.
Lilipat na ako sa Castlewood.
Tumulong sina Ronnie at Skeeter.
At kung 'di ako nagkakamali,
natapos na natin ang panahon ng walang hawakan.
Matibay ba 'to?
Isa lang ang paraan para malaman 'yan.
Napakasaya kong kinuha natin ang oras para tumatag bilang indibidwal,
at bumalik nang mas malakas bilang magkarelasyon.
Oo, pero kailangang tuloy-tuloy tayong lumago bilang indibidwal.
Pahahabain ba natin ang patakaran?
Hindi na kahit isang segundo.
Espesyal na dalaga si CeCe. Matutuwa kang makilala siya.
Habang kasama mo siyang nakatira rito.
Ryan.
Naisip mo bang kausapin ako? Ang epekto nito sa timeline natin?
Sorry na.
Nasanay ako sa paggawa ng desisyon nang mag-isa…
Pero susulong tayo bilang magkarelasyon?
Oo.
Oo naman.
Aayusin natin 'to.
Dito lang ako, Helen.
Maniwala ka roon.
Maniwala ka sa'kin.
Oo.
Tagapagsalin ng subtitle: Erika Ivene Verder Columna